Als gewone werkman is het soms moeilijk om ritten te plannen.Je hebt
verplichtingen:je werk,je vrouw of vriendin,je kinderen of je familie.Nu is het
zo dat als je alles aan de zijkant schuift voor dit allemaal je zelf misschien
niet zo gelukkig door het leven gaat.Wanneer je gelukkig wordt van de dingen die
je wil doen en je kan ze ook uitvoeren,dan ga je door het leven gaat als een
veel gelukkiger mens.En daar profiteert iedereen dan ook van.Wanneer je steeds
alles moet laten vallen voor anderen word je stilaan een verbitterd mens om de
zogezegde gemiste kansen.En da's ook niet de bedoeling.Iedereen heeft recht om
af en toe eens iets te hebben voor zichzelf.Nu is het niet de bedoeling dat je
alles laat vallen en er geheel alleen voor gaat.Het is de fijne lijn wat je voor
jezelf doet en wat je zonder moeite wil laten vallen voor je geliefden die soms
moeilijk is.Wat wel en wat niet is soms de grote vraag.Iedereen maakt dat voor
zichzelf uit en gaat er al dan niet ver in.Persoonlijk kan ik maar jaloers maar
ook vol bewondering naar sommige wereldreizigers kijken.Je moet ook een
beetje(of veel) avontuurlijk ingesteld zijn.Nu zie ik mezelf nog niet verlof
zonder wedde opnemen om de halve wereldbol rond te reizen.De buurlanden
doorkruisen en ons eigen landje ,geen probleem.Vertrekken voor een maand of
drie,vier al zeker niet. Op http://www.advrider.com/ vind je allerlei
verhalen van mensen die dit wel doen.Met de voordelen en soms ook de nadelen van
het verre reizen.Wanneer je in panne staat en er is geen garage te bekennen in
vele kilometers is dit wat minder.Je kan veel meenemen van onderdelen maar ook
niet alles.Nu heb je op de ural al redelijk veel plaats om vanalles en nog wat
mee te nemen.Je kofferruimte,je side-car zelf,je bagagedrager en zelf op de
duozit bieden plaats aan duizend en één artikels.Zelfs je reservewiel geeft je
al een voorsprong op de gewone moto.Het is het ideale voertuig om andere landen
en diverse culturen te leren kennen.In het leven moet je toch iets gezien en
meegemaakt hebben.Wat ga je anders aan iedereen vertellen als je op pensioen
bent? Een beetje verhaal ,al dan niet aangedikt is steeds leuk om te vertellen
op een regenachtige dag.Je zal onder de baan genoeg tegengekomen zijn want de
gereden snelheid ligt zeker niet zo hoog als een gewone motor. En dan zie je
duizenden leuke dingen .Terwijl dat een gewone motor er voorbij vliegt.Het
rijden is ook veel stabieler op ruig terrein.Vele verhalen die ik lees op deze
site lees nodigen uit tot het ook eens plannen van een road trip.Voorlopig houdt
ik het op het huidige niveau .Zoals het verkeer hier in ons belgenland is vindt
ik het voorlopig al avontuurlijk genoeg.Maar je weet nooit wat de toekomst
brengt.Een mens mag al eens dromen.
Wat velen niet weten
is dat ural ook een poging heeft gedaan tot het maken van auto's.Eind jaren 70
en begin jaren 80 hebben ze verschillende prototypes gemaakt.Het was een
samenwerking met het russisch instituut voor de auto Nami.Als motor was een750
cc met zijkleppen voorzien (m72) .Deze microcar was voorzien van
achterwielaandrijving,hydraulische remmen en 10 inch wielen.Het rare en voor
zijn tijd ook een beetje gebaseerd op de eerste bmw-auto was dat het voorste
omhoog ging om plaats te kunnen nemen op de voorste zittingen.De deur aan de
zijkant die voorzien was gaf toegang tot de achterste zittingen.Ze hadden zelfs
nog een simpeler versie voorzien waar zelfs het dak af kon en zelfs een off-road
versie.Geen van al deze auto's is ooit in productie gekomen maar de prototypes
spreken boekdelen.Moesten ze toch ooit in productie gekomen zijn dan waren deze
auto's de dag van vandaag zeer gewilde collector-items.Spijtig genoeg zijn al
deze versies die als probeersel gemaakt zijn vernietigd.Een meer recent
prototype werd in de eind jaren 80 gemaakt met de reeds nieuwe 650 cc motor.Dit
was geheel alleen gemaakt zonder iemands tussenkomst door ural zelf.Deze motor
was voorzien van een koelsysteem met ventilator.Voorstanders herkennen de
Itiliaanse invloeden.Zijn naam was Belka.Dit is de blauwe auto(laatste
foto)Spijtig genoeg is ook deze auto nooit in productie gekomen.Mooie wagens die
de tijdsgeest van het toenmalige Rusland uitdrukken.Simpele maar degelijke
machines geschikt voor het dagelijkse gebruik.Mooi in al haar eenvoud.
Aangezien ik nog steeds in verlof ben en het weer nog schitterend is besloot ik eens naar Leopoldsburg te rijden.Eerst eens op de pc gezien of het weer wel goed zou blijven(in belgie weet je het nooit ) en ook de route eens bekeken.Eerst richting Dendermonde,Mechelen,Heist o/d Berg,Westerlo en zo verder naar Leopoldsburg.Om half 8 werd het startsein gegeven.De gps had ik mee.De vorige avond had ik ook de gps-steun al gemonteerd.Het is al gebeurd dat de gps mee was maar dat ik vergeten was de steun te monteren.Dan doet het ook niet veel uit want al rijdend kan je hem niet vasthouden.Heel weinig verkeer op de baan,voor sommigen nog wat vroeg in de morgen.Mooie steenwegen met afwisselend bomen en industrie.Heel plezant om te rijden en ook gemakkelijk te vinden.Overal vind je wegwijzers wat het zoeken beperkt.Maar eens Westerlo voorbij is het veel minder.In limburg kennen ze de term wegwijzers niet zo goed en was ik aangewezen op de gps.Heenreis 102 km.Daar aangekomen was de eerste verplichte stop op het plaatselijk marktje.Voor diegenen die eens een hamburger willen raad ik Mie Tet aan.Een plaatselijke beroemdheid (ook gekend door iedereen die hun legerdienst ginds hebben gedaan)Een platte,een ronde of een lange hamburger.(iets typisch limburgs)Met keuze in allerlei sauzen en aanvullingen.Hamburgerbroodjes van groot tot gigantisch.Het is een echte belevenis om daar iets te kopen.Proberen zou ik zeggen,U zal versteld staan(echt waar).Nog een beetje rondgelopen,een terrasje gedaan en de terugweg lonkte al.De terugreis is nooit hetzelfde als gaan.De gps is ingesteld op kleine baantjes en de kortste weg.Je ziet nooit tweemaal hetzelfde.Het verkeer was al veel drukker om terug te komen.Na twee en een half uur was de eindstreep in zicht.In totaal vijf uurtjes op de motor en 203 kilometers.Een pracht van een weertje deze dag en een pracht van een rit.
Nu we al een tijdje met de retro 2011 reden kwamen stilaan de kleine dingen boven water.De achteruitversnelling word aan de benzinetank bedient met een houten bol.Deze houten bol is vastgemaakt met lijm op een bevestiging dat via een verlengstuk de versnelling bedient.Nu is hout niet het ideale materiaal om te gebruiken.Hout krimpt of zet uit wanneer het niet voldoende beschermt is.In het slechtste geval kan het zelfs splijten.Wanneer dit gebeurt ben je echt ver van de wal.Wanneer de motor vers uit het fabriek kwam was deze met vernis gelakt.Na reeds een paar ritten en ook door het gebruik was het vernis aan het slijten.Het is maar een heel fijn laagje vernis en zeker en vast niet genoeg voor intensief gebruik.Ook was hij uitgezet door de warmte en kwam hij heel gemakkelijk los.Even opschuren en verschillende lagen bootvernis verder is hij weer als nieuw.Je kan gewone vernis gebruiken maar bootvernis is toch dat beetje sterker tegen vocht en zon.Dubbelzijdige plakband op het tussenstuk en ook op de bevestiging en het zat weer goed vast.Je kan er hem ook op lijmen maar indien hij er weer af moet dan is dit een gemakkelijke oplossing.Met tijd zullen we wel zien wat het geeft.Maar het is alleszins beter dan het origineel met nu een diep bruine kleur.Op het internet heb ik een reserve bol gezien van iemand die het draait in aluminium. http://www.youtube.com/watch?v=Hx98mmrwiBg&feature=player_embedded Daar te koop maar je kan hem ook hier laten maken bij je plaatselijke werktuigatelier.In de industrieparken vind je gemakkelijk de juiste man en anders zeker op internet.Je hebt het voorbeeld en da's voor die mannen meer dan voldoende. Met tijd zullen we zien of onze kleine reparatie genoeg was of dat we alsnog moeten overschakelen op een aluminium bol.Maar het ziet er prima uit en we hebben er alle vertrouwen in.
Waar velen niet aan denken is het inbouwen van een lpg-installatie op hun motor.Raar als je er aan denkt.In een auto is het een reeds normaal gegeven maar op een motor is het niet evident om dat te zien.Nogthans heb ik reeds jaren geleden ergens gelezen van een nederlander die er eentje had ingebouwd in zijn ural.Hij had wel stalen kleppen en moest manueel overschakelen van benzine naar lpg.Zelfgeplaatst en redelijk goedkoop gedaan.Niet gekeurd maar hij had er verstand van,dat moet wel want anders begin je daar niet aan.Ik hoor het al zeggen bij sommigen:je weet niet goed zeker wat dit kost.Als je bij een auto zoiets laat plaatsen heb je die meerprijs van het plaatsen er reeds uit na 25 a 30.000 km al naargelang de aankoopprijs.Je kan die berekening gemakkelijk vinden op het internet.Indien je je motor enkel recreatief gebruikt is dit een zotte kost maar niet iedereen is zo.Urals met duizenden kilometers op de teller zijn geen uitzondering.Nu is het zelfplaatsen niet aan iedereen gegeven.Ook daar geen nood.In Engeland is er een dealer van ural die ook lpg inbouwt in je bestaande motor. http://www.uralmotorbikes.info/ural_outfits.htm .Als dit in Engeland bestaat dan vind je dit hier in Belgie ook wel.In het slechtste geval moet je even over de noordzee en terug.Misschien een leuk idee als trip voor in de toekomst.Nu zijn lpg-stations niet overal te vinden.In Belgie is het zo dat het een bemand station moet zijn dat lpg mag verkopen zodus is het best even te kijken op het internet vooraleer je ergens heen rijd.In Luxemburg is het zo dat er maar een viertal stations zijn dus is het gemakkelijk indien je een adres hebt zodat je niet steeds op de uitkijk moet naar zo een station.Maar als je de prijs van een volle tank lpg ziet dan neem je die kleine ongemakken er vlug bij.Het scheelt twee derde van de benzineprijs en de helft van diesel.Maar zoals gezegd enkel interressant voor de wereldreizigers of personen die veel kilometers rijden.Maar ook gewoon leuk als weetje.
De boog kan niet altijd gespannen staan en vakantie is steeds leuk.Het moet niet altijd ural zijn wat de klok slaat(al is dat meestal wel het geval).Daarom besloten we naast ons druk leven er even uit te springen met een vakantie naar Turkije.De booking was al gedaan van december vorig jaar en we keken er naar uit.Inpakken en wegwezen dus.De vlucht verliep tamelijk vlot naast de vertraging van één uur wegens een persoon die gedronken had op medicamenten.Hij mocht dan ook het vliegtuig verlaten met zijn echtgenote.Eigen schuld,dikke bult.Het moet gezegd:de turken zijn een heel vriendelijk volk.Geweldige handelaars en heel bereidwillig om het je naar de zin te maken.Geweldig groot hotel (Green Nature)in Marmaris met alles op en aan.Ook geweldig warm weer (tot 45 graden).Mooie dingen gezien op een uitstap met de boot,leuke koopjes gedaan.Maar bovenal veel aan het zwembad gezeten en gerelaxt.Je kan er vanalles huren maar een zijspan was er wel niet bij.In het hotel hebben we een groepje van zes uit onze streek leren kennen.Stuk voor stuk heel leuke mensen waarmee we af en aan heel onze vakantie opgetrokken hebben.Er was ook een koppel bij van Heist op de berg.Toen het over dialekten ging kwam zij met jolleke bjost op de proppen.Letterlijk vertaald betekent het lelijke beest.Maar het word gebruikt net als deugniet,stouterik of gewoon als wat het echt betekent.Iedereen die het niet kende vond dit heel grappig.Heel de vakantie hoorde je dan ook te pas en te onpas jolleke bjost.Het is misschien iets waar je moest bijgeweest zijn om het leuk te vinden maar dat is bij vele inside grappen zo.Het heeft in ieder geval van onze vakantie iets heel leuk gemaakt. We hebben veel gezien en ons goed geamuseeerd en dat was het voornaamste.Eens uit de dagelijkse sleur zodat je meer kan apprecieren wat je hebt.Voor we er weer erg in hadden moesten we alweer terugkeren.Maar niet getreurd want de volgende dag na een ritje met de ural waren we alweer in vakantiestemming.Het leven kan mooi zijn.
