Minder maar beter nr 5 : St Jakobsvruchten in saffraansoepje met radicchio
St Jakobsvruchten in saffraansoepje met radicchio
Nodig :
- een drietal Jakobsvruchten per persoon - zelf getrokken visfumet - enkele bladeren radicchio - saffraan - light room - kersttomaatjes
Bereiding :
De visfumet mag gerust nog eens goed inkoken volgens eigen smaak. Saffraan toevoegen. Gesnipperde radicchio laten smelten in de saus. Afkruiden. Ondertussen kan je de drooggedepte vruchten op de grill leggen; op een hete grille zijn 2 min per zijde voldoende. Saffraansoepje in diep bordje scheppen. Jakobsvruchten toevoegen. Afwerken met halve kerststomaatjes en enkele radicchiosnippers; misschien een plukje kervel of platte peterselie om het rood wat te breken.
Smakelijk; met de rest van de radicchio kan je 's anderendaags nog een lekkere gemengde salade maken. Je kan ook een gegrillde scampi in een blad steken met een prikker vastmaken en je hebt een hapje.
- knolselder snijden in dikke frieten - groente en kipfilet in stomer laten garen - handvol radicchio in scheutje olijfolie met gesnipperde look laten smelten - gare kipfilet half opensnijden en opvullen met radicchio - kip nog even afbruinen in tefalpan en goed bestrooien met cajunkruiden - kip warm houden - beetje saus maken met kalfsfond en water - bord dresseren, beetje kleur op knolselder aanbrengen bvb wat gesnipperde bladpeterselie
De gestoomde knolselder heeft absoluut geen vetstof nodig en is zo natuurlijk heerlijk. De bittere toets van de radicchio in het hart van de kipfilet ( die door te stomen op de groenten absoluut niet droog is ) contrasteert mooi met de rest van de schotel. Het sausje van instant kalfsfond bevat slechts 15 Kcal (2 speculoosjes ) maar doet ons vergeten dat dit een echte dieetschotel is.
Minder maar Beter nr 1 : groene asperges met buffelmozzarella
groene asperges met buffelmozzarella
(naar een idee van Sergio Herman )
nodig :
- enkele groene asperges (laat ze niet uit Peru komen !) - bol verse buffelmozzarella - soeplepel geraspte parmezaan - beetje platte peterselie - zestes van citroen en van sinaas - sap van citroen en sinaas - teentje knoflook fijn geraspt - olijfolie
Doen :
- asperges stomen en in ongelijke stukken snijden - platte peterselie heel fijn snijden en mengen met olijfolie,citroen- en sinaassap,knoflook,peper; het resultaat moet een soort dikke pesto zijn - mozza in kleine partjes trekken - bord dresseren met asperges , kaas en kleine hoopjes peterseliepesto - tussenin kleine hoopjes parmezaan - afwerken met spatjes olijfolie
Het resultaat is een zeer eenvoudig voorgerecht, geen werk, zeer smaakvol en perfect binnen een vermageringsdieet.
Minder maar beter nr 2 : hapje van selder, appel en garnalen
hapje van selder, appel en garnalen
Ook als je wil/moet vermageren heb je recht op lekkere hapjes als de anderen aperitieven. Uiteraard is het nog lekkerder met een klein glaasje bubbels on the side.
Wat heb je nodig voor dit hapje ?
- witte selder rauw in stukjes ( stukjes knolselder is nog beter ) - appel in stukjes (niet schillen) - stukjes walnoten - bieslook - vinaigrette van olijfolie, limoensap en honing (opschudden in glazen bokaaltje, blijft enkele dagen lekker maar wel op kamertemp.) - enkele gepelde grijze garnalen
Maak de vinaigrette in een glazen bokaaltje. Dresseer de selder in de lengte op een klein bord (is beter voor dit hapje). Met vinaigrette besprenkelen. Afwerken met appel, walnoot,bieslook en grijze garnalen; nog wat vinaigrette rondsprenkelen.
In een grotere hoeveelheid wordt dit een lekkere salade.
Neem twee kwartelfilets per persoon, of 1 filet en twee pootjes.
Maak een vinaigrette van de balsamicoazijn en olijfolie .Breng op smaak met zout, peper en een beetje honing. Klop het geheel tot het zout is opgelost.
Bak het spek. Bestrooi het kwartelvlees met peper en zout en voeg het toe aan het spek. Braad het even aan.Voeg snippers chorizo toe.
Meng een beetje vinaigrette door de sla en schik sla en kwartel. Voeg er enkele gehalveerde kerstomaatjes aan toe. Geeft meer kleur.
Besprenkel met een weinig truffelolie.
Afwerken met enkele korrels zeezout en zwarte peper.
De door de vinaigrette frisse salade , de lauwe zachte kwartel, de pikante chorizotoets en de aardse truffelolie vormen een uitstekende combinatie om op een regenachtige donkere avond een maaltijd in schoonheid te openen.
Drink er een frisse rioja bij of een witte Italiaanse schone genre Orvieto.
In Firenze bestelde ik een assagio (proefschotel) van Sardijnse kazen en dat zijn dikwijls oude en scherpe schapenkazen.
Nu kreeg ik bij die assagio ook een bordje met 3 soorten mostarda waaronder één van amarena (kersen), dit is meer dan 'divine'.
Wat is een mostarda?
Een mostarda kan je best omschrijven als een een fruit- of groentestroop met mosterdessentie, die in Italië vooral geserveerd wordt bij kaas, hesp of gekookt vlees. Verschillende steden in Noord-Italië hebben een eigen variant op mostarda.
Zo is er de mostarda di Cremona (mostarda van verschillende soorten fruit), de mostarda mantovana (mostarda van kleine appeltjes), de mostarda veneta (mostarda van kweepeer)etc.
Nu zoeken naar een recept (zo moeilijk kan het niet zijn) en aan de slag in de cucina. Appelen, peren,kersen met bosaardbeien, verse vijgen, appelsien......alles is mogelijk.
eenvoudig te bereiden, de voorbereiding doet alles
neem sjalot, ui, gele en rode paprika, wat witte selder, enkele jonge wortelen , teentjes knoflook , chili zonder zaadjes en een halve courgette
alles fijn snijden en het meeste werk is nu al gedaan, je kan de groenten op voorhand snijden en bewaren in de koelkast
vongole goed wassen in zout water en slechte schelpen verwijderen zoals je met mosselen doet
groenten even aanstoven in olijfolie en boter, kruiden
ondertussen pasta koken
vongole op de groenten gieten en bereiden zoals mosselen - witte wijn niet vergeten en afwerken met veel platte peterselie
groenten en mosselen goed mengen vooraleer op de pasta te doen, ook vocht toevoegen
opdienen met ciabatta
het zilte nat van de vongole vermengd met de witte wijn, extract van de groenten en de heerlijke platte peterselie maakt van dit gerecht een hemelse belevenis
Bij een glaasje Brut Massart de hapjes van het moment zoals een stukje Ierse zalm, een bruschetta met mijn eigen pikant smeersel van kippeleverpaté en wat ik nog zal vinden in de koele kast
Het voorgerecht is een soepbord Zeeuwse mosselen bij gebrek aan Bretoense buchots, wel even klassiek bereid en met extra veel selder
Nadien een mariage van tonijn en schelvisfilet (totaal verwaarloosde vis maar o zo lekker); ik maak mijn visjes enkel nog klaar in de oven : neem een platte ovenschotel met een vel bakpapier dat je voor alle veiligheid nog eens invet met olijfolie, de visjes in de schotel, kruiden en inborstelen met geklaarde boter. Je kan voor kleur en beetje smaak ook nog wat kleine stukjes groenten naast de vis strooien (wortel, sjalot, look, selder enz.). Een braaf scheutje wijn is niet verboden.Lap in de hete oven (met salamander aan) en op gevoel en zicht laten klaarkomen. Misschien nog even beboteren in de finale. Ondertussen zal ik reeds proeven van een mooie strooigele Veneto zijnde een Custoza van Cavalchina, een van mijn recente ontdekkingen. Daar maak ik nog een bericht over. Wat nemen we daarbij aan de zijkant ? Gestoomde stukjes courgette, schorseneren (koken in melk/water!) , enfin wat er is..
Na het eten is er tijd voor een beetje kaas, mooie stukken die deze morgen werden meegebracht uit de Savoie door mijn ongelukkig gevallen ski-madam zullen met therapeutisch gevoel de maaltijd afsluiten. Bon daar ga ik een mooie Barbera d'Asti bij opentrekken en hij mag uit.
Schitterende ervaring, niettegenstaande mijn culinair zeer ervaren schoonzus mij 'de maan' had aangeprezen voor de mooiste tuna van ons landeken, was er geen tonijn op de kaart, behalve dan een sashimi. We kozen voor een wandeling door de kaart met wijnen want de wijnmeester is een crack. 5 schitterende gerechten, ondermeer jakobsnootjes op twee wijzen, een mooi stukje skrei en een waanzinnige afsluiter met vanilletoetsen en caramel enzovoort enzovoort. Italiaanse, Spaanse, Chileense maar ook Franse wijnen. De prijs op niveau van een sterrenrestaurant behalve dat ze voor mij gerust 2 sterren verdienen. Het kader is strak maar niet steriel en het zicht op de open keuken is voor mij een grote amuse bouche.Kwijlen.... Een besliste aanrader. Minpunt ? eentje maar : het glas champagne bij de apero was te groot voor de inhoud of was het mooie meisje aan de gierige kant ?
In schuimende boter de partjes appel snel aanbakken en overstrooien met suiker, karamelliseren dus.
Daarover schraap je het binnenste van een stokje vanille uit Madagascar, even spatelen en weg van de hitte want we willen geen moes maar zoete bijtklare partjes.
Dit is een schitterend bijgerecht als je ganzenlever serveert.
Je hebt het ongetwijfeld al meegemaakt, een goed boek roept herinneringen maar uiteraard ook verwachtingen op. Een passage die zich afspeelt in de keuken of aan tafel, de schrijver die met verve kleuren, geuren en smaken op ons laat afkomen en je kabbelt weg naar een gedroomde omgeving. Er wordt wel beweerd dat lezen tijdens het eten niet hoort, maar hier moet je wel. Je kunt die recepten toch niet lezen met een knorrende maag of bij een leeg bord?
Ik heb 7 boeken apart genomen en gefileerd. Het resultaat is een beschrijving van links het boek en rechts de recepten.
Een oorlogsboek, een politieman in Venezia, Tolstoj, tafereeltjes, belevenissen van landverlaters, een misdaadverhaal en de opzoekingen van een cultuurfilosoof. Inderdaad zeer divers maar stuk voor stuk boeken waar ik van gesmuld heb, in alle opzichten.
Ik hou van de mediterrane keuken, de ongekunstelde keuken van de terra in het zonnige zuiden is voor mij de bakermat der smaken. Eten op het ritme van de seizoenen met respect voor de producten en de producenten.
Een kok heeft in hoofdzaak twee grote vijanden: tijd en temperatuur.
Daarom inspireer ik mij zo dikwijls op de jonge Jamie OLIVER, ik heb grote bewondering voor zijn no-nonsense-aanpak. Het is bijzonder grappig hoe zon spring-in-'t-veld de ambassadeur van de slowfoodkeuken is.
De recepten in dit boek komen een beetje van overal maar het zijn geen klakkeloze kopieën, de oorsprong staat wel hier of daar in een kookboek maar de uitwerking komt uit mijn petit jardin des fantasies, ik heb dus niet alleen de boeken gelezen maar ik heb ook herinneringen aan deze gerechten die ik met bijzonder veel smaak heb verorberd.
Ongetwijfeld zal je na het lezen van dit kleinood onmiddellijk het keukenvuur aansteken en het huis vullen met lekkere geuren en dampen.
Smakelijk.
Guido RASSCHAERT
Auteur: Nicholas Monsarrat
Titel: De wrede zee
Opdracht:Eindelijk gevonden In herstel , 14 juni 1996
Bladwijzer: Foto van een dorp in Normandie (Le Dernier Sou)
Dit is de geschiedenis de lange en ware geschiedenis van een oceaan, twee schepen en ongeveer honderdvijftig mannen. Het is een uitvoerig relaas, want het gaat over een langdurige en wrede strijd, de verschrikkelijke strijd van elke oorlog. Verder gaat het over honderdvijftig mannen, omdat dit een redelijk aantal is om van te kunnen vertellen. Want de lezer moet wel bedenken, dit is een waar verhaal, het enige verhaal dat het waard is verteld te worden.
Zo beschrijft Nicholas Monsarrat het in zijn inleiding tot De wrede zee, verreweg de meest omvattende en bevattende klassieke roman over een van de grimmigste en meest heroïsche aspecten van de strijd ter zee in de Tweede Wereldoorlog. Er zijn na De wrede zee meer boeken over de slag om de Atlantische Oceaan geschreven, over de worsteling van de Britse vloot met de Duitse onderzeeërs en luchtmacht, maar deze roman steekt er met kop en schouders bovenuit.
Ik denk dat dit het eerste oorlogsboek was dat ik ooit las, zon 35 jaar geleden en sindsdien heb ik het meer dan eens herlezen.
Je voelt zo de ijzige kou als de mannen op de brug de wacht houden en als men dan grote bekers gloeiend hete chocolademelk laat aanrukken dan leg ik steevast mijn boek opzij om zelf in de keuken mijn favoriete ochtenddrank te maken. Geen flessengedoe maar volle melk en diepdonkere bitterzoete chocolade. Het is geen wonder dat de Duitsers die oorlog verloren hebben.
In het boek heeft men het steeds over poeroet, dit is een term uit de koloniaal-militaire overlevering van de Oost (Nederlands-Indië).
De lokale betekenis is citroen, maar de samenhang tussen warme chocolademelk en citroen is niet geheel duidelijk. Het mag als bekend verondersteld worden dat poeroet uiteraard zonder de aanvulling met glühwein, rum en/of slagroom ideaal is ter voorkoming van koudeletsels.
Gemaakt met behulp van de ingrediënten uit het gevechtsrantsoen, kan poeroet worden gemaakt van 2 tot 3 zakjes cacaodrankpoeder, 2 tot 3 zakjes koffie, 3 zakjes coffee-whitener (creamer) en 2 zakjes suiker.
Ik neem de vrijheid om mijn poeroet op een andere wijze klaar te stomen.
Het duurt slechts enkele minuten om deze godendrank te bereiden, doen en genieten!
Mijn eigen poeroet
Ingrediënten:
- 1 liter volle melk
- 100 gr zwarte chocolade (het mag ook iets meer zijn)
- een geut water
- 6 koffielepels suiker
- snuifje kaneel
- een geut Stroh rhum
Werkwijze:
Breek de chocolade in stukken en doe ze in een pan. Voeg het water toe en verwarm tot de chocolade gesmolten is.
Giet hierbij de melk en verwarm tot het kookpunt. Voeg lepel per lepel de suiker en roer continue.
Een voordeel van blijven roeren, is dat de melk sneller gaat koken.
Als de melk begint te roken dan moet je met de garde de chocolademelk goed opkloppen, dit zal een dikke romigheid geven en een heerlijke schuimkraag.
Wie houdt van een kruidige smaak kan aan het eind een snuifje kaneel toevoegen.
Als je helemaal opgaat in het boek en je voelt de ijzige koude op de brug, dan brengt een geut sterke Stroh Rhum soelaas.
Auteur: Lev N. Tolstoy (1828-1910)
Titel: Hadzji Moerat
Opdracht: Gekocht op het jaareinde, gelezen tijdens de liederlijke naweeën van de jaarwende (3 januari 1998)
Bladwijzer: van Veerle die mij op 1 augustus 1997 een kaart stuurde uit Cuba met een foto van CHE con tabaco.
Hadzji Moerat van Lev Tolstoy, een vergeten meesterwerk over een Kaukasisch opstandelingenleider.
Tolstoj schreef dit boek aan het eind van zijn leven, uit afkeer van de Russische kolonisatiedrang in de Kaukasus, waar de woeste bergvolkeren naar vrijheid streefden en streven.Als je vandaag de Russen bezig ziet in Tsjetsjenië dan is het duidelijk dat de machthebbers van vandaag hun klassiekers niet meer kennen.Opnieuw verenigen de bergvolkeren van de Kaukasus zich tegen hun erfvijand want hun vrijheid is heilig.
Het verhaal van de opstandelingenleider Hadzji Moerat leest als een trein en doet het rebelse bloed sneller stromen.
De grote denker, Witgenstein, schreef reeds in 1945:"Je ogen af en toe wijder openen tegen de verveling is denk ik een goede remedie.Soms kan een boek hierbij helpen, Hadzji Moerat bijvoorbeeld..."Ik wil daar gerust aan toevoegen dat verandering van kost eveneens een goed middel is tegen verveling.Gekruide
en hartige spijzen die de harten van het ruwe bergvolk verwarmen, zijn een perfecte begeleider bij dit schitterende boek.
Uit het boek:
Goed nieuws is er niet meer,zei de oude.Ik weet alleen dat de hazen beraadslagen hoe zij de adelaars zullen verjagen en verscheuren, de een na de ander.
De vrouw van Sado droeg een laag, rond tafeltje waarop thee, gebak, flensjes, gesmolten boter, kaas, brood en honing waren uitgestald, terwijl het meisje een kom, een kan met water en een handdoek droeg.
Goed, zei Hadzji Moerat, een touw moet lang zijn, maar een gesprek kort.
Bij dit uitstekende boek maak ik een stevig ontbijt dat in de tuin bij de eerste zonnestralen wordt opgepeuzeld.
Ontbijt met Tolstoj
Ingrediënten:
-Turks brood
-echte boter (licht gezouten)
-mild gerijpte schapenkaas
-verse vijgen
-honing
-een licht gekookt eitje
-marmelade (sinaas)
-zwarte thee met melk en suiker
-romige yoghurt
Werkwijze:
Knabbel je langzaam een weg door dit overheerlijke ontbijt, begin met het eitje waar je geboterde stukjes brood kan in dopen. Eet nadien een stukje kaas met honing en een partje vijg. Dompel stukjes brood in de zoete maar opwekkende thee. Sluit af met een flinke snee brood royaal besmeerd met boter en marmelade.Is er nog honing over? Roer die door de romige yoghurt en verfris je maag voor de dag die komen zal. Behalve een flink mes is bestek absoluut niet nodig, gebruik je vingers en lik ze nadien schoon zoals de katten die aan je voeten wachten op restjes die niet komen.
Ontbijt in Sardegna : broodjes met uien, tomaat of aubergine. Ook zeer lekker.
Auteur: Donna LEON
Titel: Vertrouwelijke Zaken
Opdracht: Nihil zeldzaam want al mijn boeken bevatten minstens een handtekening anno 2005
Ik neem graag het bijschrift van de auteur over:
En dus beschouwt men een Moor als lelijk.
Heb ik dan geen hart gekregen? Ben ook ik niet van vlees en bloed?
( - Die Zauberflöte, Mozart )
Bladwijzer: een blanco postkaart van Venezia Molo di San Marco
Als de winkels sluiten verschijnen als vanuit het niets de Afrikaanse straatverkopers op de Campo San Stefano. Ze stallen hun waren uit, houten beelden en ceintuurs, maar vooral tassen van Prada, Gucci en Louis Vutton. Ze spreken de voorbijgangers aan met 'Vú cumprá" - u kopen?, en dat is ook hoe ze door de Venetianen worden aangeduid. Op een donkere, mistige avond voor kerst wordt een van hen door twee mannen neergeknald. Zo vakkundig dat niemand iets heeft gezien. Alleen een Amerikaanse echtpaar biedt commissaris Guido Brunetti een vaag aanknopingspunt. Als de commissaris op onderzoek uitgaat, merkt hij dat het niemand ook maar iets interesseert hoe de 'vú cumprá's' zich in Venetië in leven houden, of waar ze hun spullen vandaan halen. Waarom klagen de winkeliers niet over de spotgoedkope, vervalste merktassen? En waarom worden ze niet door de vreemdelingenpolitie opgepakt? Brunetti bijt zich vast in de zaak, en weet al snel genoeg meer over de groep Afrikaanse handelaren dan wie dan ook. Maar dan wordt hij door zijn chef van de zaak gehaald. Een andere dienst zal het onderzoek overnemen. Dat is de beste manier om er voor te zorgen dan Brunetti nog dieper in de zaak duikt...
Deze veertiende aflevering in de reeks misdaadromans met commissaris Brunetti in de hoofdrol is een klassieke Leon. Veel sfeer, niet te veel geweld, een flinke dosis maatschappijkritiek en lekker eten ten huize Brunetti.
Om langzaam van te genieten.
Uit het boek:
Blijkbaar had Paola gezien dat hij ook een beetje teleurgesteld was over het aantal kaassoorten, dus kwam ze naast hem staan en zei:Oké, vanavond varkensvlees.
Brunetti sneed een stukje geitenkaas af en legde het op zijn bord.Hij keek blij naar haar op en vroeg:Varkensvlees met wat?
Met olijven en tomatensaus.
En die andijvie dan?
Ze sloeg haar ogen ten hemel en zei, misschien wel tegen de lamp die boven haar hing:Waaraan heb ik dit verdiend?Ooit ben ik met een man getrouwd.maar nu zit ik opgescheept met een veelvraat.
Met boter en parmigiano?stelde hij voor terwijl hij de kaas dik op zijn brood deed.
..
En genieten zal je ook met mijn keuze van een echte Italiaanse maaltijd.
We starten met een glas Prosecco en wat hapjes zoals getruffeerde eieren en artisjok op Joodse wijze. Nadien een kleine pastaschotel zoals . En als hoofdgerecht nemen we lever. Niets belet ons om een stevige rode Siciliaanse wijn te schenken, en dan kies ik voor een warmbloedige Nero dAvola. Als er nog plaats is voor dessert, neem dan een klein beetje kaas. Er zijn schitterende Italiaanse kazen en het is een machtig alibi om het overschotje rode wijn weg te werken. Helemaal op het einde is een moorzwarte espresso met een vingerhoedje Sambucca of een grappa Brunello di Montalcino geen vergif, wel integendeel.Je komt opnieuw boven water methet kauwen op een onbespoten sinaasappel die je met schil en inhoud mag binnenwerken.
carciofi alla giudia, artisjokken op joodse wijze
Ingrediënten voor 4 personen:
8 artisjokken ,4 teentjes knoflook, 1 bosje platte peterselie, enkele stengels munt ,peper en zout, olijfolie.
Bereiding :
Peterselie en munt fijn snijden. Knoflook in kleine stukjes hakken. De artisjokken schoonmaken. Met de duim en de wijsvinger de vrucht openen en binnenin bestrooien met peper en zout. De holte opvullen met het mengsel van knoflook, peterselie en munt. Olijfolie in het hart gieten. De artisjokken in een kookpot doen die gevuld is met bijna kokend water. Zodra de artisjokken gaar zijn warm opdienen. De heerlijke blaadjes kan je eventueel dippen in vinaigrette of mayonaise. Als je kleine artisjokken (romanesco) kan kopen dan worden ze niet gekookt maar gebakken in olijfolie en volledig opgepeuzeld.
zalige eieren
Kook enkele eieren, pellen en halveren in de lengte.
Terwijl ze nog lauw zijn, bestrooien met fijngehakte look, peper en grof zout.
Afwerken met een flinke geut van de allerbeste olijfolie.
Schitterende hap.
Nastrini con stracchino e radicchio rosso
Ingrediënten voor 4personen:
-nastrini g 250 (pasta: strikjes )
-stracchino g 200
-een kleine rode ajuin
-twee kleine kroppen radicchio trevisano
-olijfolie
-zout
*Een goed alternatief voor stracchino is taleggio,dit is ook een jonge smeltkaas.
Bereiding :
Water met beetje zout aan de kook brengen en pasta laten koken.
De fijngehakte ajuin laten zweten in een beetje olijfolie en de in repen gesneden rode sla
toevoegen. Enkele minuten aanstoven. De kaas toevoegen als de pasta al dente is maar niet
volledig laten smelten. De pasta die nog mag druipen toevoegen aan de saus en goed mengen.
Warm opdienen.
fegato alla veneziana (4 personen )
De meeste mensen houden niet van lever omdat er een slechte herinnering is aan droge lappen leder met een groene schijn, zo was het inderdaad op school.
Lever op Venetiaanse wijze is echter een klassieker die je moet proeven.De stap naar ander orgaanvlees is dan minder ver verwijderd.
Ingrediënten voor 4personen:
·500 g kalfslever
·2 grote blonde ajuinen
·30 g boter
·olijfolie
·peper en zout
Bereiding :
Snij de lever in lange dikke repen en de ajuin in ringen.
Doe fijne bloem, peper en zout in een plastieken zakje en gooi daar de lever in.
De zak sluiten en ronddraaien, op deze wijze kan je nu perfect zonder te morsen -het vlees voorzien van een laagje gekruide bloem.
Verwarm boter en olijfolie in een dikke pan maar laat de vetstof niet bruin worden.
Voeg de ajuin toe en laat goed bakken(regelmatig omroeren)op een laag vuur.
Doe het vuur uit en laat 15 minuten rusten.Voeg de lever toe en zet het vuur opnieuw aan, bak op maximale hitte gedurende enkel minuten.
Je kan nu afwerken met een scheut droge witte wijn of bouillon of melk.
Strooi er wat platte peterselie over en opdienen.
In Noord-Italië eet men deze schotel met polenta. Ik verkies bloemige natuuraardappelen , de ajuinsaus is daar verrukkelijk bij.
de internationale uitgevoerd door de Harmonie Vooruit
muziek van BIEZE BAAZE
