Sinister

Ik heb een gruwelijke hekel aan mensen die zichzelf vreselijk ernstig nemen en ervan overtuigd zijn dat ze in het centrum van de wereld staan en dat alles alléén maar rond hen draait. Ik heb een hekel aan mensen die niet met zichzelf kunnen lachen en die niet kunnen verdragen dat een ander met hen zou lachen. Ik heb een hekel aan lichtgeraakte mensen met lange tenen, die zich bij het minste beledigd voelen. Of verongelijkt, of tekortgedaan, en die alsmaar lopen te klagen hoe misdeeld ze wel zijn.

Er zijn écht wel mensen die het niet bepaald getroffen hebben in het leven, voor wie het leven hard en onrechtvaardig kan zijn, of die uitgesloten worden, of gemeden of uitgelachen.

Er zijn er die dat kunnen relativeren, en daar zélf nog om kunnen lachen: mensen zoals diegenen die zich durven engageren in een programma als "Taboe".

Maar er zijn er ook die niet kunnen relativeren omdat ze zichzelf té belangrijk vinden. En dan heb ik het bijvoorbeeld over mensen die verontwaardigd zijn omdat er op carnaval in Aalst van hen een karikatuur gemaakt wordt. So what? Het is maar carnaval! Of over mensen die zich beledigd voelen omdat de metgezel van Sinterklaas een "Zwarte Piet" genoemd wordt. So what? Het draait niet om de Zwarte Piet, maar om de kinderen! En zo zou ik, jammer genoeg, nog een tijdje kunnen doorgaan: de lijst van misnoegde egocentristen is lang.

Ik heb een hekel aan klagers, en vooral aan mensen die vinden dat uitgerekend zij méér recht hebben om te klagen dan een ander. Ik heb een grondige hekel aan mensen die niet kunnen relativeren. (Ik moet toegeven dat ik af en toe ook zélf tot die categorie mensen behoor.)

En ik heb een intense hekel aan politiek-correcte opiniemakers die aan elke goedbedoelde uitspraak of benaming een negatieve connotatie geven met als enige bedoeling om zélf nog eens in de belangstelling te komen.

Om dat een beetje extra in de verf te zetten, heb ik het onderstaande ooit eens gepost op Facebook. Het is zwaar overdreven, tot in het belachelijke zelfs. En het is een karikatuur. Maar dat was dan ook de bedoeling.

Het was bij het schrijven van het onderstaande stukje dat zich het idee gevormd heeft om met een blog te beginnen. En die blog kon alleen maar "Sinister" als titel krijgen.

De grootste gediscrimineerde en miskende minderheid in deze wereld zijn niet de anders gekleurden of de mensen met een andere seksuele geaardheid of de minder validen... Nee, het zijn de linkshandigen! Wij, linkshandigen, vertegenwoordigen zowat 15% van de wereldbevolking, en zijn daarmee de grootste minderheidsgroep. En we worden schandalig en respectloos behandeld en gediscrimineerd.

Het begint al bij de manier waarop over ons gesproken wordt: wij zijn "links".

Het Latijnse woord voor links is "sinister", wat wij tegenwoordig associëren met "duister", "onheilspellend", "onguur". Door ons, linkshandigen, het etiket "links" op te kleven, worden wij dus willens nillens in de categorie van "snoodaards" geplaatst. Dat is toch wel andere koek dan iemand "zwart" te noemen of "invalide", niet? Dat is een belediging die weinig (of geen) andere minderheidsgroepen zich in deze assertieve tijden zouden laten welgevallen, maar wij, linkshandigen, hebben dat tot nu toe altijd zonder morren geaccepteerd. Ook al gaan we er zwaar onder gebukt.

Het begint in al mijn oproep om op te komen voor de "rechten" van linkshandigen! Waarom worden positieve zaken altijd met "recht(s)" gelinkt? Waarom kan er niet opgekomen worden voor de "linken" van iemand of van een groep in plaats van zijn/haar "rechten"? Opnieuw worden wij, linkshandigen, in een negatief daglicht gesteld, en is het alsof alléén de rechtshandigen het bij "het rechte eind" hebben.

Ja, inderdaad: het "rechte" eind. Alleen rechtshandigen kunnen gelijk hebben, misschien? Waarom mag het niet voor een keer anders? "Het bij het linke eind hebben": wat is daar mis mee?

En om onze "rechten" af te dwingen, stappen we naar een "rechter", om "recht" te spreken. Hoezo? Is de waarheid en eerlijkheid en correctheid dan het voor-"recht" van rechtshandigen? Waarom kunnen we niet voor de verandering naar een "linker" stappen? Om eindelijk ook "link" te laten spreken? Hebben wij, linkshandigen, dat "voor-link" dan misschien niet?

Het moge duidelijk zijn: in alle aspecten van het dagelijks leven wordt alléén "rechts" geassocieerd met "correct", "goed", "juist". Of wat had je gedacht van de "voorrang van rechts"?

Wij, linkshandigen, worden daarmee automatisch in het andere hokje geduwd, het foute hokje. Wij zijn de sinistere mensen.

En dan heb ik het nog niet eens over de manier waarop wij in het dagelijks leven gediscrimineerd en gepest worden omdat zowat alle gebruiksvoorwerpen uitsluitend voor rechtshandigen gemaakt zijn. Voor een "linkshandige" is het een ware beproeving om een simpele taak als het knippen met een schaar gedaan te krijgen, of om een blikje te openen. Of erger nog: om een tekst te moeten schrijven met een pen!

Geen enkele andere minderheidsgroep wordt op die manier gepest en voor schut gezet. Het is pijnlijk duidelijk dat de rechtshandige meerderheid de meeste gebruiksvoorwerpen met opzet zó ontworpen heeft om zeker te zijn dat een linkshandige er krampachtig mee aan de sukkel zou gaan, met als enige bedoeling om ons, linkshandigen, belachelijk te maken en te kleineren.

Vanaf nu komen wij op voor onze "rechten". We eisen "gerechtigheid" en een "recht"-vaardige behandeling in de maatschappij.

Daarom wil ik starten met deze actiegroep, om op te komen voor onze "rechten", en ik lanceer hierbij een oproep aan alle linkshandigen om zich te engageren en lid te worden.

· Vanaf nu moeten alle gebruiksvoorwerpen in twee versies beschikbaar worden: een versie voor de rechtshandigen, maar ook een versie voor linkshandigen, zodat een einde komt aan die eeuwenlange discriminatie waardoor wij met de verkeerde versie van een schaar of een blikopener of een pen of een dunschiller blijven prutsen en als "onhandig" beschouwd worden.

· Vanaf nu moet het ook in de Westerse wereld toegelaten worden om van rechts naar links te schrijven in plaats van, zoals tot nu toe altijd de regel was, van links naar rechts, waardoor wij, linkshandigen, altijd met onze linkerhand over de pas geschreven tekst wrijven en de in inkt geschreven woorden in grote vlekken uitsmeren en (alweer) voor onhandige sukkels uitgemaakt worden.

· We hebben in de huidige kalender één enkele dag in het jaar waarop wij, linkshandigen, van tel zijn: https://www.lefthandersday.com

De andere 364 of 365 dagen van het jaar zijn voorbehouden voor de rechtshandigen. Hoe eerlijk is dat? Vanaf nu eisen wij een gelijke verdeling over het volledige jaar: 6 maanden voor de rechtshandigen en 6 maanden voor de linkshandigen. Wij hebben daar evenveel "recht" op!

· Vanaf nu willen wij niet meer benoemd worden met de sinistere term "linkshandig", maar moeten wij "andershandigen" of "beterhandigen" genoemd worden. Of misschien gewoon "averechtshandigen"? Als de Zwarte Pieten recht hebben op een meer respectvolle benaming, dan geldt dat des te meer ook voor ons. En als Goedele Liekens het woord "schaamlippen" weg wil wegens "de negatieve bijklank" van het woord, en dat wil vervangen door "trotslippen", dan moet zoiets zéker ook kunnen voor het woord "linkshandig".

Wij eisen respect en de kans op een waardevol en complexloos leven. Samen kunnen we het leven voor andershandigen beter maken. Laten we er dan ook samen aan werken.

En aan de rechtshandigen: betoon uw solidariteit en ijver samen met ons voor een "recht"-vaardige wereld voor de andershandige minderheid.