Foto
Ik ben terug in Belgie !


F o t o ' s :
www.bombie3.spaces.live.com



Djambo Sana

Voor de onbekenden onder ons, mijn naam is Sarah Bauwens. Op 1 april 2007 ben ik naar Lubumbashi (Congo) getrokken waar ik 1 jaar heb meegedraaid op het Nationale Secretariaat van Kiro Congo. Ondertussen ben ik terug in België en is mijn Congolees avontuur afgelopen!

Ik ben een op en top Congoleze geworden door zoveel mogelijk te genieten van de Congolese cultuur! Dit hield in: bukari eten, simba drinken, mee zwieren op Congolese tonen en optochten meestappen met de Kiro.

Op deze website overspoel ik jullie (nog altijd) met mijn verhalen, Congolese weetjes en Afrikaanse cultuur.

Ik heb er het beste van gemaakt in het reusachtig en zonnige Congo, maar nu is het terug tijd voor het pietluttig en regenachtige Belgenlandje!


Byé Sarah


Het leven zoals het is: Congo!

03-05-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kiro Congo

Kiro Congo

Au service du Christ et de notre pays,
anoblis par la grâce de Dieu,
sacré pour son service.
Nous formons, avec le Christ, notre ami fidèle,
une communauté chrétienne des jeunes.
Notre joie est le Christ, le Seigneur.
Notre vaillance, la fidélité à sa volonté.
Notre amitié, le témoignage de son Amour.
C’est ainsi que nous voulons grandir,
avec l’aide de la Vierge Marie, par la prière,
la communion et la confession.

Inleiding
Volgens de statuten is Kiro Congo een organisatie tegen alle vormen van discriminatie op basis van geslacht, ras, stam, ethnie of nationaliteit. De taak die Kiro zichzelf weggelegd ziet is een ‘formation intégrale’ van de jongeren naast de familie en de school.

1  het vormen van goede christenen, eerlijke burgers, ontwikkelde personaliteiten, klaar om de Kerk, het land en de gehele mensheid te dienen,
2  het vormen van een elite van leken die klaar is om zijn verantwoordelijkheden op te nemen op elk gebied van het sociale leven,
3  promoten van het christelijke huwelijk,
4  het aanwakkeren van religieuze roepingen,
5 het vormen van jongeren in hun apostolaat, in hun liefde voor het vaderland, in de maatschappelijke ontwikkeling.

De Kiro staat duidelijk nog in het teken van de Kerk, en is in die zin een volledig verzuilde organisatie. Bijvoorbeeld duidt de priester de leiding en de groepsleiding aan voor een mandaat van 3 jaar. Ook de klemtoon op de liefde voor het vaderland is opvallend.

Uit een onderzoek van Emilie Deblock werd duidelijk dat de Kiro voornamelijk op initiatief van de (Salesiaanse) missionarissen gestimuleerd wordt. Daar waar die mensen er niet zijn, is er meestal ook geen Kiro, maar zijn er andere bewegingen. Volgens Emilie bewijst dit dat de Kiro zich nooit heeft kunnen losmaken van het Westerse karakter, ondanks haar pogingen tot Afrikanisatie. Het is pas nu, met het verdwijnen van steeds meer missionarissen uit het Congolese landschap dat de groepen echt op zichzelf zijn aangewezen. Het is de toekomst die zal uitwijzen in hoeverre de inplanting van dit Westerse concept, wortels heeft gekregen in de Afrikaanse samenleving.

Kiro engageert zich in de scholing van kinderen en jongeren om hun opvoeding aan te vullen. Op school krijgen kinderen en jongeren te weinig aandacht door tijdsgebrek, of simpelweg omdat er te veel leerlingen zijn voor één leerkracht. Thuis zijn de ouders vaak de hele dag in de weer om er voor te zorgen dat er ’s avonds of toch om de twee dagen eten op tafel staat. De Kiro wil op deze jongeren richtten en hen de aandacht geven die ze tekort komen. Het probleem is dat in de jongste afdelingen soms zoveel leden zijn en er zo weinig leiding voor handen is dat de Kiro met hetzelfde probleem kampt als op school.

Structuur
Secrétariat National
Het nationale secretariaat bestaat enerzijds uit de dagelijkse activiteiten (internetcafé, etc.) en anderzijds uit het coördineren van de nationale structuren. Via de dagelijkse activiteiten kan er 70% van de inkomsten worden gedekt. De andere 30% inkomsten komen van de NGO Broederlijk Delen. Hierbij zijn echter de vele voordelen in ‘natuara’ niet meegerekend. Denk maar aan gratis overnachting, kosten voor het eten, sommige vervoerskosten die gedekt worden door de instanties waarop de Kiro beroep doet: familie, ouders en de Kerk.
    ¯
Centres
Alle Kiro’s van één provincie vormen samen een centre.
    ¯
Diocèses
De decanaatsverantwoordelijken vormen samen een dioscése.
    ¯
Décanats
In het decanaat zetelen alle verantwoordelijken van de sectoren.
    ¯
Secteurs
Een sector is een verzameling van alle lokale groepen in een kerkelijke sector (commune).
    ¯
Groupes local
De Kiro groepen worden gezien als de basis van de volledige structuur. Ze worden georganiseerd op het niveau van de parochie. Een groep kan volgens het ‘Chartier’ niet gevormd worden zonder de steun van de parochiepriester.
    ¯
Sections d’âge
Elke Kiro groep is opgedeeld in verschillende leeftijdsgroepen.
Pre-Bakayuki: vanaf 6 jaar (niet officieël erkend)
Bakayuki: 10 tot 12 jaar
Youpi: 12 tot 14 jaar
Gen: 14 tot 16 jaar
Aspi: 16 jaar tot ... Aspiranten moeten een stage van een half jaar lopen in een bepaalde afdeling. Daar krijgen zij verantwoordelijkheden van een leider/ster. Als zij na 6 maand positief geëvalueerd worden, zijn ze klaar om opgenomen te worden in de leiding.


De structuur van Kiro Congo is verschillend dan de structuur van Chiro Vlaanderen. Het is daarom niet evident om een vergelijking te maken met onze lokale groepen, gewesten en verbonden. Daarom zal ik aan de hand van een voorbeeld een beter beeld proberen te scheppen.

Dat we 1 nationaal bureau hebben spreekt voor zich. Toch spreken we niet over 11 centres, want er zijn 11 provincies in Congo, maar over 5 centres.
Centre Katanga,
Centre Kinshasa (is een provincie op zich),
Centre Kasaï oriëntale,
Centre Kasaï occidentale,
Centre Noord – Kivu.

Deze centres (provincies) zijn allemaal gelegen in het Zuiden van het land. De provincies in het Noorden (en Oosten) van het land bevinden zich in minder optimale situaties om Kiro ’s te hebben of om deze op te starten.
Met de nieuwe regering die gevormd is zijn er plannen om van de 11 provincies er 25 te maken. Op deze manier willen ze een beter bestuur creëren. Natuurlijk wordt er dit voor de Kiro niet makkelijker op. Er zullen meer ‘centres’ komen, de ‘decanaten’ en ‘diocèses’ zullen aangepast moeten worden.

Verspreidt over deze 5 centres hebben we 11 diocèses, 33 decanaten en 233 lokale groepen. Dit is samen goed voor 25000 Kiro leden en 1130 leiding. Er zijn groepen van minimum 60 leden maar ook groepen van maximum 200 leden. Het gemiddelde ledenaantal per groep is 130.

Uit de 11 diocèses zal ik een voorbeeld geven van diocèse Lubumbashi.
Diocèse Lubumbashi bestaat uit 4 decanaten. Iedere decanaat is op zich al een stad.
Decanaat Lubumbashi,
Decanaat Likasi,
Decanaat Fungurume,
Decanaat Mufunga sampue.

Waarom noemt het “Diocèse Lubumbashi” en niet bijvoorbeeld “Diocèse Likasi”? Wel, omdat Lubumbashi de grootste stad is van de 4 en de Kiro hier het meeste leeft.

Elk van deze 4 decanaten bestaat uit sectoren. Bijvoorbeeld decanaat Likasi bestaat uit 2 sectoren. Decanaat Lubumbashi bestaat dan weer uit 5 sectoren. De sectoren in Lubumbashi zijn te vergelijken met de communes waar ik het eerder in mijn verslagen al over had.
Sector Ruashi,
Sector Kenya – Kamalondo,
Sector Katuba,
Sector Kampemba,
Sector Centre ville.

Op deze manier kunnen we iedere sector nog eens onderverdelen in de lokale Kiro groepen telkens met een meisjes- en jongensafdeling.
Sector Ruashi heeft 6 lokale Kiro groepen,
Sector Kenya – Kamalondo heeft 5 lokale Kiro groepen,
Sector Katuba heeft 6 lokale Kiro groepen,
Sector Kampemba heeft 6 lokale Kiro groepen,
Sector Centre ville heeft 5 lokale Kiro groepen.

Medewerkers
Nationale proost, Pater Louis Van Dijck
Pater Louis presenteert de Kerk in de Kiro. Hij houdt vieringen daar waar nodig, schrijft een artikel voor het tijdschriftje Flamme, …
De Kiro kan ook op een volledige medewerking rekenen van Pater Louis bijvoorbeeld tijdens vergaderingen of op de boekhouding.

Naast de Kiro is hij ook nog fulltime bezig op de boerderij Chem – Chem (Don Bosco). Vandaar dat hij enkel de dinsdag en vrijdag op het nationale bureau te vinden is.

Secretaris, César Bamwepela
César is de secretaris/voorzitter van Kiro Congo. Deze functie houdt vooral 2 taken in.

Een eerste taak is het contact onderhouden met de diocèses, decanaten, sectoren, Chiro Vlaanderen, Broederlijk Delen,…

Een tweede taak is hoofdzakelijk administratief: statistieken bijhouden, briefwisseling onderhouden, verslagen maken van de vergaderingen, budgetplan opstellen (na het verzamelen van ideeën en het houden van een discussie), actieplan opstellen (na het verzamelen van ideeën en het houden van een discussie),…

Adjoint, Ado Mwinga
Ado werkt parttime voor de Kiro. Dit wil dan ook zeggen dat haar functie beperkt blijft.

In de eerste plaats vertegenwoordigt zij de meisjes van Kiro Congo. Het meisjesaantal is nog altijd lager dan het jongensaantal, vandaar dat ze optimaal vertegenwoordigd moeten worden zowel in theorie (actieplan,...) als in de praktijk (projecten, politiek,…). De cultuur is nu eenmaal zo dat meisjes aan de haard blijven en de jongens gaan jagen.

Ado is ook de boekhoudster van de Kiro. Ze houdt de nationale kas bij en zorgt voor een ordevol klassement.

Chef de service, Didier Thsikung
Didier is de coördinator van de dagelijkse activiteiten op het nationale bureau (journaliere du centre informatique). Wanneer er problemen zijn kan iedereen bij hem terecht. Het is dan ook hij die alle inkopen doet: papier, inkt, computeronderdelen!, …

Naast dit alles is Didier ook de PR – man van Kiro Congo. Hij verzorgt de contacten met de burgemeester, gouverneur, andere NGO ‘s (bv UNICEF), …

Het zal ook Didier zijn die zich de praktische kant van het partnerschap zal aantrekken. Bijvoorbeeld met het organiseren van een “partnerschap startdag” in Congo.

Commissies
Bureau national
Deze commissie bestaat uit Pater Louis, César, Ado en Didier. Ze vergaderen om de twee weken en houden een constante evaluatie.

Equipe formation
Deze commissie is onder te verdelen in 3 werkgroepen. Werkgroep Flamme (tijdschriftje), werkgroep ‘program’, werkgroep partnerschap. Onderling vergaderen de werkgroepen 1 maal in de maand. Maar er is ook maandelijks een vergadering voor de 3 werkgroepen samen.

Commission suivi
Per diocèses is er een commission suivi (volg commissie). Van iedere decanaat zijn er enkele vertegenwoordigers. Ze komen 4 maal per jaar samen en stellen rapporten, evaluaties, voorstellen op die de voorzitter van deze commissie meeneemt naar het secrétariat national.

Secrétariat national
In deze commissie worden de 11 diocèses vertegenwoordigd. Met de rapporten, evaluaties, voorstellen die de 11 voorzitters meenemen wordt er op deze manier een nationale controle/evaluatie uitgeoefend. In theorie moet dit 2 maal per jaar doorgaan maar in de praktijk is dit maar 1 maal per jaar. Reden: transportkosten!



Met dit kort verslagje hoop ik dat Kiro Congo jullie nu iets bekender in de oren klinkt.
Maar denk je nog vragen te hebben? Wil je meer statistieken zien? Of wil je meer te weten komen over de functie van Ado?
Aarzel niet, en reageer op dit bericht!

Sarah


02-05-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wist je dat? na 4 weken

Wist je dat

... witte plastieken tuinstoelen hier dé mode is!

... ze hier heel traag wandelen tot zelfs slenteren. Gek word ik ervan.

... gehakt veel gebruikt wordt in gerechten.

... je op straat voor 100 frank een gekookt eitje kunt kopen.

... ze veel te veel olie gebruiken in hen gerechten.

... je overal fruit kan kopen maar ik bijna nog nooit fruit heb gegeten
    in mijn gastgezin.

... het hier heel stoffig is. En dan dus ook te bedenken dat al dit stof modder
    wordt in het regenseizoen!

... wanneer er elektriciteit is in mijn gastgezin ze altijd en overal het licht
    laten branden, de tv laten spelen, de computer laten draaien, etc. Ik denk dat
    mijn papsie zot wordt van het "licht-brandt-nog-op-de-trap" fenomeen!

... de traditionele klederdracht een pagne is! Een pagne is de naam voor
    een vrolijke en kleurrijke stof waaruit ze rokken, tshirt, hemden, etc. maken.
    Voor vrouwen is dit een dagelijks gebruik.


30-04-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Reactie van Stijn
Dag Sarah

Ik volg je nieuws op staande voet met de RSS-feed. Eigenlijk gek hoe groot die verschillen kunnen zijn. Hoe zit het daar met luxe? Hebben ze bv radio? Tv waarschijnlijk niet denk'k? Welk geloof hebben ze daar? En wat doen die hele dagen? Is er een stad in de buurt?


 

 

Ik verblijf in een stad genaamd "Lubumbashi". Het is een stad van ongeveer 5 miljoen inwoners! Lubumbashi is na Kinshasa (de hoofdstad) de tweede grootste stad van Congo. Maar, ik heb echter niet het gevoel dat ik in een miljoenenstad woon. Het centrum is bijzonder klein, je vindt er geen wolkenkrabbers terug, er is geen cultuur, etc. Enkel het nachtleven begint wat vorm te krijgen. Lubumbashi is dus geen stad die je mag vergelijken met Kinshasa. In Kinshasa zijn er bijvoorbeeld iedere weekend concerten en optredens. Iets wat je in Lubumbashi zelden tot nooit zal zien. Via mijn gastgezin ben ik uitgenodigd door familie in Kinshasa om daar even een kijkje te nemen. Veel mensen raden mij het af omdat ze Kinshasa niet interessant vinden. Maar net daarom wil ik het met mijn eigen ogen hebben gezien.

 

Maar dit wil daarom niet zeggen dat Lubumbashi helemaal achter zit op ontwikkeling. Wat bijvoorbeeld radio en televisie betreft. Op één van de universiteiten hier zit een afdeling van het Congolese kanaal “Mwangaza”. Ik ken zelfs een persoon die programma’s monteert voor deze zender. Op tv worden ook niet Congolese programma’s getoond, zoals Ma Famille, een Afrikaanse versie van thuis. Ook Amerikaanse films en documentaires zijn er in overvloed. Ik merk wel dat ze gehecht zijn aan hun Afrikaanse muziek. Op tv zijn -tussen de programma’s door- vaak clips te zien van Afrikaanse groepen en ook in de clubs hoor je meer Afrikaanse muziek dan westerse muziek.

En ja hoor, heel veel mensen hebben een tv staan thuis. Enkel radio is niet zo populair. Ze werken liever gewoon met cd’s of cassettes. Vandaar dat ook veel mensen een dvd speler hebben, zelfs bij mensen waarvan je het niet zou vermoeden!

 

De ontwikkeling gaat nu zelfs zover dat ze de straten beginnen op te knappen. Iets wat ze in jaren niet meer hebben meegemaakt. Er zijn straten waar het niet meer mogelijk is om met een gewone auto door te rijden, zelfs voor een 4x4 is het niet meer evident. Maar nu proberen ze er toch werk van te maken. Gelukkig maar! Maar, de stad zelf is zeer groot in oppervlakte ten eerste omdat de wegen verschrikkelijk breed zijn en ten tweede omdat er nu eenmaal 5 miljoen mensen wonen. Ik vrees dat ze dus nog jaren werk zullen hebben om alles op te knappen…Tja, en wie weet wat brengt de toekomst binnen enkele jaren?

 

Maar zoals ik al zei is enkel het nachtleven wat op gang beginnen komen. Maar voor de rest zijn er weinig activiteiten zoals wij gewoon zijn in België: shoppen, theater, bioscoop, rondhangen in een park, sporten, terrasje doen, … Dit laatste kan misschien wel, maar het is niet evident. Ik moet niet ergens iets gaan drinken in mijn eentje, want dat is enkel maar om problemen vragen.

Ze houden van een kalm leven die ze invullen met het noodzakelijke: inkopen doen, eten klaarmaken, kleren wassen, schoonmaken en vooral slapen! En af en toe kan er wel eens een uitstapje vanaf, maar dit zien ze dan wel de dag zelf.

 

Hoofdzakelijke zijn ze hier Christelijk en ik had gedacht dat ik meer met het geloof geconfronteerd zou worden. Ik ben tijdens mijn eerste maand nog maar 1 maal naar de kerk geweest en dit terwijl ik in een gastgezin verblijf die niet kunnen begrijpen dat wij als jongeren in België/Europa de keuze hebben om te geloven of niet! Maar goed, later deze maand kom ik meer in contact met verschillende Kiro’s en dus waarschijnlijk ook meer met de Kerk.

 

Hopelijk is jullie beeld over Congo en zijn cultuur iets breeder geworden. Vragen zijn meer dan welkom, hoe simpel ze ook mogen zijn. Ik probeer ze zo volledig mogelijk te beantwoorden.

 

Sarah


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Week 4

Ga naar www.bombie3.spaces.live.com voor de foto's van de voorbije week.



Het is zover, een maand is voorbij! Nog 11 staan er op het programma…

Het was eigenlijk een vermoeiende week. Op de Kiro was het druk én ik ben gestart met het alfabetisering - project!

Dat het druk en vermoeiend was op de Kiro is de schuld van dat elektriciteitsnetwerk hier. Telkens wanneer de computers goed en wel gestart zijn, lukt het de elektriciteit net weer om eventjes alles stil te leggen. Met gevolg dat veel mensen van het internethoekje met klachten komen en je constant bezig bent deze op te lossen. Op de koop toe was het Internet programma op de server uit gevallen om de tijd en prijs bij te houden van iedere computer. Uit het hoofd rekenen dan maar! Laten we zeggen dat de Congolese frank geen moeite meer is voor mij. Over Congolese frank gesproken, op mijn foto website kun je de 4 enige briefjes bekijken die hier in omloop zijn.

Maandag, woensdag en donderdag had ik het eerste contact met de straatkinderen en de alfabetisering. Er zijn twee groepen waarvan de eerste groep al heel ver gevorderd is en waarbij de tweede groep nog van 0 moet beginnen. Maar we houden de moed erin en we maken er het beste van. Met groep 1 ben ik me gaan bezighouden met wat leuke aardrijkskunde oefeningen en ingewikkelde rekenen sommen. Groep 2 probeer ik nu vooral het alfabet aan te leren. Geen evidente zaak!

Dinsdag ben ik op Salama geweest. Salama is de grootste (en beste) technische school van Lubumbashi. En laten we niet bescheiden zijn: van Congo. Het is een staatsschool die nu volledig in handen ligt van de Salesianen, Don Bosco (let wel: dit is geen school voor straatkinderen!) De enige Belg die hier nog werkt is Pater Luc Compernolle. Het is vooral Luc die zorgt voor de financiering van de school en de coördinatie van technische opleiding. De school heeft een capaciteit van ongeveer 1600 leerlingen. De eerste twee jaren bestaan uit algemene vakken en vanaf het derde jaar moet je een specifieke opleiding kiezen. Dit kan zijn: drukker, elektricien, mecanicien, elektronmecanicien, etc. De hele school is dan ook goed uitgerust met alle apparatuur die nodig is om de opleiding te vervolledigen en om van een kwaliteitsvol diploma te kunnen spreken.

De samenwerking met Don Bosco via het alfabetisering – project heeft er voor gezorgd dat ik wat contact heb kunnen maken met andere Belgische vrijwilligers. Inge werkt hier als verpleegster en Ines als logopediste. Vrijdagavond zijn we samen met nog enkele mannelijke Congolezen op stap geweest. Naar “une boîte” gelijk ze hier zeggen. We werden direct ondergedompeld in de Afrikaanse muziek en dansstijl. Maar laten we zeggen dat die dansstijl niet echt mijn ding is. Tenzij het jullie aanspreekt om constant slows te dansen met een beetje ritme in de knieën! Nee, dank u...
En van de eerste black-light party gingen we naar de tweede black-ligt party. De volgende keer draag ik toch ook een witte t-shirt, kwestie om niet uit de boot te vallen!

De avond verstreek, de biertjes gingen binnen als limonade en de sfeer werd er vrolijker op. Omdat de laatste boite zijn deuren wilde sluiten maar wij niet echt veel zin hadden om onder de wol te kruipen zijn we bij Raf thuis (een Belgische vriend) een laatste slaapmutsje gaan drinken. Raf had het leuke idee om de volgende dag een bezoekje te brengen aan de Kaskades (de plaatselijke watervallen). Het zou natuurlijk stom zijn om voor enkele uurtjes naar huis te gaan, dus bleven we maar met zijn allen bij Raf slapen. Niet echt gewoontelijk, maar wel handig!

Na een warme douche, een lekker ontbijt en een goede pot ijscrème (met een smaak die ik nog altijd niet kan thuis brengen) zijn we dan toch bij de kaskades aangekomen. Een gezellig plekje waar je kan zwemmen, het beest uithangen en zelfs kan overnachten. Maar goed, de vrolijke avond voorheen heeft er voor gezorgd dat we het rustig hebben gehouden.
Vandaar dat na een lekkere sucre en een portie frietjes met kip, een bedje wonderen deed. Nouja, bijna wonderen deed. De frietjes met kip waren me namelijk wat misvallen. Ik heb de hele nacht op de wc gezeten en ook gisteren was ik maar een slap menske. En net op de dag dat er een fris slaatje van sla en tomaten op het menu stond, ‘t is niet eerlijk!

En weet je waar ik ontzettend naar verlang: een glas ijskoude melk! Hier hebben ze alleen melk in poedervorm. Een glas water en 3 schepjes melk geven mij niet echt een voldoening!!


Allé, aan alle oververhitte Belgen: Kwa Heri
Sarah


24-04-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wist je dat? na 3 weken

Wist je dat

… mijn Congolese nummer +243995348934 is.

… Westlife hier de topper is!

… er hier veel hospitalen zijn. Ik woon er zelfs naast eentje.

… de reclames op tv gerust 2 minuten kan duren en dat de
     populairste thema’s over wasproducte en melk gaan.

… het in Kinshasa tot 4-5° warmer kan zijn dan in Lubumbashi.

… mannen elkaar groeten door 3 tikken te geven met
     het voorhoofd (2 rechts, 1 links).

… er verkeersregels zijn maar daar niet wordt naar gekeken.
     Enkel de rode lichten worden nageleefd.

… verkeersborden hier maar zelden eens opduiken.

… alle reclame op de muren en winkels geschilderd wordt.
     Ze kunnen dan ook prachtige gezichten tekenen.

… Michel van het internethoekje op de Kiro een beetje op
     Bill Cosby trekt.

… het niet meer gaat regenen tot eind oktober, begin november.

… ik in 2007-2008 geen winter zal meemaken.

… de kinderen hier na 5 maand al gaatje krijgen in de oren.

… gouden juwelen hier het meeste worden gedragen.

… mijn Frans er sterk op vooruit gegaan is.

… ze nooit geen bier of frisdrank in huis hebben. Wanneer ze dan
     iets willen drinken gaan ze een drankje kopen in
     een “terasse” langs de weg.

… je nooit een drankje mag weigeren.

… frisdrank noemen ze hier “sucre”. Of het nu cola of limonade is.

… ze hier nooit rauwe groenten eten.

… een straatbeeld er als volgt uitziet: kraampjes met vrouwen die
     fruit - snoep - apenootjes verkopen, kapsters, publieke cabines
     en mannen die geld wisselen.


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Don Bosco

Les oevres Maman Marguerite
"laat ons aan de kinderen van de straat een toekomst van vrede geven"



In de 12 projecten van DonBosco komen onderwijs en reïntegratie in de familie vaak voor. Ieder project probeert dit op zijn eigen manier in te vullen. Bakanja – ville zorgt voor de eerste opvang. Alle straatkinderen die in de andere projecten deelnemen zijn via Bakanja – ville gekomen. Daarom wordt dit ook wel het eerste huis genoemd.

Het eerste huis: Bakanja – Ville
Het is een vluchthuis waar de kinderen en jongeren tot 18 jaar de nacht kunnen doorbrengen en gedurende de dag het voedsel dat ze verdienen in de stad kunnen komen klaarmaken. Het hoofddoel in deze eerste opvang is een ruimte aanbieden die een sociale en educatieve dynamiek van reïntegratie veiligstelt. Dit kan een reïntegratie zijn in de familie of een alternatieve opvang in andere projecten van DonBosco. Dit gaat alleen door wanneer het kind of jongere daar zelf interesse voor toont. Dagelijks komen er 200 jongeren voorbij en per nacht profiteren min of meer 150 kinderen van de aangeboden beschutting. De anderen trekken terug naar hun “Karema” in de stad.

Het tweede huis: Bakanja – Centre
In dit tweede huis komen iedere dag min of meer 400 kinderen per dag langs. Hiervan zijn 350 kinderen terug geïntegreerd in de familie en kunnen hier terecht voor gratis lager onderwijs en een warme maaltijd. De 50 andere jongeren logeren in het Bakanja – Centre en wachten op een eventuele integratie in de familie of een plaatsing in een van onze huizen/boerderijen. In dit tweede huis worden verschillende soorten onderwijs georganiseerd: alfabetistatie, een op niveau brengen van jongeren die een onderbreking gehad hebben en een cyclus van 6 jaar lager onderwijs.

Huis Magone
Magone is een ambachtscentrum, vormingscentrum van beroepen en alfabetisering voor de jongens vanaf 16 jaar met een niveau van het derde leerjaar. Er zijn verschillende afdeling: schoenmakerij, landbouw, elektriciteit, lastechnieken, mandenvlechten en koperslagerswerk. Het huis ontvangt dit jaar 70 jongeren waarvan 40 intern en 30 extern. Het hoofddoel van dit centrum is de gemarginaliseerde jongeren een broodwinning te geven door een beroep aan te leren en ze helpen te reïntegreren in de familie en/of maatschappij.

Boerderij Bakanja Jacaranda
Bakanja Jacaranda is een landbouwcentrum dat zich op 13km van de stad Lubumbashi bevindt. De capaciteit van opvang dit jaar bedraagt 44 jongeren van wie de leeftijd varieert van 14 tot 20 jaar. Het doel van deze opvang is de jongeren een landbouwopleiding te geven. Er zijn velden, veeteelt en iedere jongere bewerkt zijn eigen tuin om hen te stimuleren tot verantwoordelijkheid. Ook hier worden de jongeren geholpen om, eens de vorming voltooid is, een integratie in de familie te kunnen bewerkstelligen.

Maison des jeunes
Dit is een professioneel centrum waar de jongeren een beroep aanleren. Er zijn 3 afdelingen: schrijnwerkerij, bouwafdeling en kleermakerij. Het centrum volgt het nationale programma van het ministerie van Sociale Zaken. Er zijn 27 jongeren intern en het huis staat ook open voor andere kansarme jongeren, deze zijn allemaal extern. Met een sociaal assistent wordt er gedurende het jaar werk gemaakt van de familiale intergratie.

Boerderij Chem – Chem
Ook dit is een typisch landbouwcentrum met velden, veeteelt en visteelt. Het huis neemt jongeren op die werkelijk buiten de gewone leerprogramma’s vallen. De leeftijd varieert van 16 tot 25 jaar. Het centrum heeft een capaciteit van 67 jongeren. Hiervan kunnen er 57 intern zijn en 10 extern die inmiddels terug geïntegreerd zijn in de familie.

Huis Sainte Famille
Het huis bevindt zich in Kasungami een semi – rurale wijk van Lubumbashi. Het staat onder toezicht van een Spaanse zustercongregatie die in de geest van DonBosco wensen te werken. Het huis heeft een opvang van zowel meisjes als jongens. Het heeft een capaciteit van 20 kinderen.

Huis Carolina
Hier worden 44 kinderen opgevangen van de leeftijd van 6 tot 15 jaar die een intellectuele capaciteit hebben om het officiële leerprogramma te volgen van de lagere school, om later in het gewone secundaire of professionele leerprogramma te volgen. De kinderen volgen les buiten het internaat samen met andere kinderen van het dorp.

Huis Gareli
Dit huis bevindt zich in Kipushi op 30 km van Lubumbashi. Rekening houdend met de infrastructuur, vangt het huis 15 jongens op die een niveau hebben voor de lagere school, zij studeren in de scholen van de stad.

Huis Savio
Dit is een opvangcentrum dat zich op 56 km van de stad Lubumbashi bevindt. Het huis ontvangt jongens waarvan de leeftijd varieert tussen de 9 en 17 jaar. Zij studeren in de lagere school van het dorp. Het is dankzij de aanwezigheid van DonBosco dat de lagere school weer werd geopend en dat de kinderen van het dorp terug naar school kunnen gaan. Over het algemeen plaatsen we hier jongens waarvan we denken dat de stad een te negatieve invloed op hen heeft uitgeoefend en dat het dus helend is dat zij zich een beetje op een afstand houden van de stad. Dit jaar telt het huis 30 jongeren.

Huis Magone-Filles
Magone-Filles telt eigenlijk 3 huizen, het zijn gewone huizen in de rij. De structuur is volledig anders op gevat. Ieder huis heeft een mama die een aantal meisjes in familiale sfeer onder haar hoede heeft. De sfeer is er gemoedelijk en de meisjes nemen deel aan de huishoudelijke taken. In het totaal worden in deze huizen 53 meisjes van alle leeftijden opgevangen. We hebben hier ook de mogelijkheid om de kleinste jongens (tussen de 4 en de 6 jaar) op te vangen. Zij vinden hier moeders genoeg die voor hen zorg willen dragen en voorde meisjes is dit een goede leerschool. Iedereen gaat naar een van de scholen of sociale centra’s in de buurt. Een zeer positief element in dit soort opvang is dat de meisjes deelnemen aan het maatschappelijke leven van de wijk.

Huis Lous Amigo
Dit is de laatste aanwinst in het netwerk. Het huis behoort toe eveneens aan de Spaanse zusters die dank zij een erfenis de nodige fonds kregen om dit huis op te richten. Sinds oktober 2003 worden er meisjes van de straat opgevangen. De meisjes studeren in de omliggende scholen en nemen deel aan de activiteiten van de parochie en wijk. De opvangcapaciteit van het huis is 40 meisjes.


23-04-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Week 3

Ga naar www.bombie3.spaces.live.com voor de foto's van de voorbije week. Zoals ik al op mijn gastenboek heb gezet, het blijkt niet evident om zomaar foto's te nemen van de stad. Ze komen... denk ik toch!


Hallo iedereen

Deze week heb ik eigenlijk niet veel over de Kiro te vertellen. Het zit namelijk zo dat de verantwoordelijken van de Kiro niet op het bureau waren. César zit in Rwanda voor de Fimcap en Didier begint maar pas maandag 23 april terug te werken (na een verblijf van enkele weken in het binnenland). Ik moest het deze week dus doen met Michel, Alex en Clement. Uiteraard heb ik geholpen waar ik kon.

Omdat ik dan toch tijd over had heb ik enkele creatieve ideeën genoteerd rond het partnerschap. Bijvoorbeeld het opstellen van een "Kiro" spelenbundel, het maken van een "Kiro" gezelschapspel, etc. Het is nu afwachten wat Chiro België er van vindt en volgende week leg ik de ideeën voor aan de Kiro.

Eens hier meer uitkomt kan ik echt in actie schieten! Nuja, laten we dit alvast hopen. Alles komt uiteindelijk wel op zijn pootjes terecht maar ik merk dat ze het niet erg vinden als dat nu 1 of 4 weken duurt. Zolang het er komt zijn ze tevreden…

Ik heb ook kunnen nadenken wat ik hier in Congo allemaal wil doen buiten de Kiro. De toerist uithangen zeg maar. Op mijn verlanglijstje staat onder andere: bezoek aan de brouwerij Simba (hét Congolese bier), bezoek aan de Radio en TV zender Mwangaza (Swahili voor licht), uitstap naar de zoo, een kijkje nemen bij de mijnen, andere steden opzoeken (Kolwezi, Kinshasa, …), etc. De kiro vindt dit geweldig want zo weten ze wat ik graag wil doen. Op deze manier kunnen ze in het weekend leuke uitstappen organiseren.

Maandagmiddag had ik afgesproken met Wannes en Anneloes. Zij zijn zondagavond (15april) aangekomen in Congo. Wannes zal 2 jaar werken voor een partnerorganisatie van Broederlijk Delen in Kolwezi (een stad 300 km boven Lubumbashi). Omdat ze nog wat zaken moesten regelen zijn ze nog 3 dagen in Lubumbashi gebleven.

Na een kleine rondleiding in de stad en een kijkje op de Kiro zijn we samen naar Pater Eric vertrokken. Pater Eric (DonBosco) is een belg die hier al 30 jaar woont. Vele jaren geleden is hij, samen met nog andere mensen, gestart met verschillende projecten voor straatkinderen in de stad en op het platteland. Wij hebben kennisgemaakt met Bakanja-ville, een vluchthuis voor de straatkinderen in het centrum. Meer informatie over de projecten zijn vind in een apart verslag.

In Bakanja-ville waren er enkele Belgische vrijwilligsters gewerkt: Noor en Sarah. Jammer genoeg zijn ze zaterdag (21 april) vertrokken. Ze hebben hier 2 maand verbleven in functie van hun opleiding en zijn in Bakanja-ville gestart met een klein project: alfabetisering! Iedere dag hebben ze aan 2 groepen straatkinderen les gegeven (1 uur per groep). De lessen moet de kinderen voorbereiden wanneer ze eventueel terugkeren naar hun familie en dus ook teruggaan naar school. De lessen zijn zeer simpel en eenvoudig. Maar dit moet wel, want sommige kinderen hebben nog nooit een schoolbank gezien, ook al zijn ze 8 of 9 jaar oud…


Nu Sarah en Noor vertrokken zijn en er geen andere vrijwilligers meer in Bakanja-ville wonen hadden ze schrik dat de opvolging niets zou worden. Vandaar dat ik voor 3 weken, 3 dagen per week, 2 uur per dag, het project zal opvolgen. Hopelijk is er tegen dan een oplossing gevonden. Bijvoorbeeld: vrijwilligers aanspreken die voor andere projecten werken van DonBosco, nieuwe vrijwilligers vanuit België, etc. (geïnteresseerden kunnen altijd contact met mij opnemen! Uiteindelijk is er ook veel meer te doen dan enkel les geven!)

Dinsdagmiddag had ik een afspraak met Noor, Sarah en enkele straatkinderen voor een "school"uitstap naar het Natuurmuseum van Lubumbashi. Vorige week is er een nieuwe tentoonstelling geopend (door Karel de Gucht ) over de natuur en cultuur van Congo. Enkele weken geleden stond deze tentoonstelling nog in Afrikaans museum van Tervuren.

Omdat niet alle kinderen (vloeiend) Frans begrijpen ging de rondleiding in het Swahili door. Jammer voor ons, maar gelukkig konden we alles volgen via een schriftelijke vertaling in Frans of Engels.

Die avond heb ik Wannes en Anneloes ook nog uitgenodigd voor een drankje bij mijn gastgezin. Voor hen de ideale kans om eens binnen te kijken in een Congolese woning. In Kolwezi zullen ze in hun eigen huis verblijven al dan niet met meubels, dat is nog niet zo duidelijk J.

Woensdagsavond had ik terug een afspraak met Noor en Sarah voor een tentoonstelling van enkele lokale kunstenaars. Deze tentoonstelling is uiteindelijk niet doorgegaan. We zijn dan maar met zijn allen op restaurant geweest. Het was een gezellig plekje waar je ook krokodil en slang kunt eten. Maar, dat moet je enkele weken op voorhand reserveren zodat ze op zoek kunnen gaan. We hebben het dan maar bij een lekkere vis gehouden (lees: zeer lekker).

Vrijdagavond heb ik mij achter de kookfornuis gezet. Voor mijn gastgezin heb ik een lekkere Belgische maaltijd klaargemaakt. Je kunt het waarschijnlijk al raden… Inderdaad, puree met witloof in hesp en een lekkere kaassaus. De saus was verrukkelijk, de puree smaakte heerlijk en ook het witloof kon niet op. Mijn gastgezin vond het witloof eigenlijk maar niks en liet het op 1 rolletje. Verstaanbaar, want witloof moet je leren eten!

Ik had ook nog een cake gebakken maar de Congoleze ingrediënten zijn toch verschillend dan de onze. Met alle gevolgen van dien: mijn cake wou niet rijzen en hij smaakte te veel naar suiker. Volgende week probeer ik een rijsttaart te maken! Ik wil deze keer geen mislukkingen dus ga ik zeker Belgische inkopen doen!

Zondag was het vroeg dag. Om 6u30 kwam de chauffeur van Pater Louis (werkt voor de Kiro en coördineert een project van DonBosco) me halen voor een Eucharistieviering in de commune Ruashi. De viering begon om 7 uur en was gedaan om 9u15. Een dikke twee uur met zang en dans! Geen moment verveling…

En natuurlijk viel ik geweldig op, want buiten Pater Louis was ik de enige blanke in een kerk van 800 man! Ik kon de viering onmogelijk verlaten zonder voorgesteld te worden. Voor een volle kerk heb ik staan wuiven terwijl Pater Louis vanalles in het Swahili aan het ratelen was. Ik voelde me net de Paus maar dan zonder mijn pausmobiel…

Toen de viering was afgelopen heb ik nog eventjes kennis kunnen maken met de plaatselijke Kiro.

Nadien zijn we verder gereden naar de boerderij Chem - Chem waar Pater Louis woont. Deze boerderij is ook een project van DonBosco. Er wonen op dit moment 3 paters en 43 straatkinderen. De kinderen zijn intern en leren het beroep aan van landbouwer. Na 3 jaar is hun opleiding afgelopen en krijgen ze hun diploma.

Na een uitgebreid aperitief en een overheerlijke maaltijd (gebakken patatjes, mmmm) heb ik nog een volledige rondleiding gekregen op de immense boerderij. Ze bestaat uit geiten, kippen, konijnen, duiven, visvijvers, 3 varkens, koeien, groenten, fruit en ongelooflijk veel velden. Op deze boerderij ontspringt er ook een Bron, vandaar de naam Chem - Chem wat Bron wil zeggen in het Swahili!

Om de dag te eindigen ben ik nog bij een Kiro familie langs geweest. De vader is een actieve leider bij de Kiro in zijn commune en op het nationale secretariaat is hij medewerker van het Kiro tijdschriftje Flamme. Hij heeft 4 schatten van kinderen en zijn vrouw is heel sympathiek. Ik voelde me er direct op mijn gemak.

Omdat ik de avond voordien niet heb kunnen slapen van het luide en vervelende gesnurk van Arlette, ben ik vroeg in mijn bedje gekropen om de 4de week fris en monter te kunnen inzetten...


Sarah


18-04-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een woordje Swahili

In congo zijn er 5 talen en daarnaast nog vele dialecten.
De officiele taal is het Frans. De 4 andere talen zijn Swahili (provincie Katanga), Lingala (provincie Kinshasa), Kikongo (provincie Bandundu) en Tshiluba (provincie Kasai).

Lubumbashi ligt in de provincie Katanga, de bevolking spreekt er dus naast het Frans ook Swahili.
Aangezien Frans de officiele taal is gaat het volledige onderwijs door in het Frans. Vroeger was enkel het secundair onderwijs ingesteld op het Franse niveau. Dit bracht problemen met zich mee. Kinderen die uit het lager onderwijs kwamen en naar het secundair gingen hadden de Franse taal weinig tot niet onder de knie. Thuis wordt echter nog vaak Swahili gesproken, soms met een lichte mengeling van Franse woorden (getallen, typische uitspraken, etc.)

goeiedag  bonjour yambo
goeienacht bonne nuit usiku njema
hoe gaat het comment ca va habari
goed bien muzuri
zeer goed trés bien muzuri sana
niet goed ca ne va pas mubaya
tot morgen a demain kwa kuonana kesho
tot ziens aur revoir kwa heri
dank u merci aksanti
alstublieft je t'en prie nakusii
goed bien muzuri
excuseer excuses-moi tega sikio
vandaag aujourd'hui leo
ochtend le matin asubui
avond le soir mangaribi
nacht le nuit usiku
familie famille jamaa
moeder maman mama
vader papa baba
kind enfant mtoto
ik ben ziek je suis malade niko mgonjwa
ik ben boos je suis fâché nshirika
ik ben gelukkig je suis heureuse nafurahi
ik ben ongelukkig je suis malheurse sifurahi
wie ben jij qui es-tu wewe ni nani
ik heet Sarah je m'appelle Sarah jina Yangu Sarah
waar woon jij ou habites-tu unaikala wapi
ik woon in Lubumbashi   j'habite à Lubumbashi   nakaak u Lubumbashi
rusten reposer kupumzika
drinken boire kunywa
eten manger kula
nemen prendre beba
wandelen promener kujitembeza
houden van aimer napenda
spreken parler kusema
smakelijk bon appétit ule vema
vork fourchette kanya
mes couteau kisu
bord assiette sahani
glas verre kilauri
pintje bière pombe


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wist je dat? na 2 weken

Wist je dat

... ik maandag een groene eend zag! www.huureeneend.nl

... er in Lubumbashi maar 3 hoge gebouwen zijn van maximum 10 verdiepingen.

... ze hier alles opeten waar ook maar een beetje vlees aanhangt. vb: reuzesprinkhanen, 
    kuikentjes (met been en kop), dikke vette vieze wormen, kippepoten, etc.

... heel veel produchten uit belgië (eten) en Zuid - Afrika (auto's, bouwmateriaal) komen.

... 1 fles bier 73 cl is en je er 2.5 glazen mee kunt vullen. Je betaalt slechts 350 franc
    ( 0.50 euro)!

... je je glas moet leegdrinken als je genoeg hebt, want ze anders maar blijven bijvullen.

... auto's altijd hun voorrang nemen en niet uitkijken voor fietsers en voetgangers.
    Wanneer een auto toetert, neem het serieus.

... de natuur rijk is een fauna en flora maar ze binnen dan wel plastiek bloemen
    en planten zetten.

... de nummerplaten blauw zijn met gele letters. Het is ook een lang nummer en soms past
    het plak niet in het voorziene plekje van de auto, dan plooien ze het maar gewoon.

... er geen munten bestaan en alleen briefjes van 50 franc (0.07euro), 100 franc (0.15 euro),
    200 franc (0.30 euro) en 500 franc (0.70 euro). Wanneer je dus 50 euro hebt dan is
    dit 35000 franc en zijn dit minimum 350 briefjes van 100 en maximum 70 briefjes van 500.
    Het geld is trouwens zeer oud, stinkt en ziet zwart van de vuiligheid.

... de dames hier altijd zeer mooi opgedaan zijn. Ze smeren zelfs het witte stof van bordkrijt op
    hun gezicht omdat het gewone poeder (bruinsel) niet werkt.

... er hier veel plambomen groeien.

... vanaf september / oktober het mangoseizoen begint.
    En mijn gastgezin heeft een mangoboom, dat wordt smullen.

... de school hier begint om 7 uur en stopt om 12u of 13u.

... het openbaar vervoer hier kleine taxibusjes zijn, waar ze zoveel mogelijk mensen in proppen.
    Ook met de gewone taxi's is het hetzelfde: kun je met 6 in de auto, dan moet het met 7 ook
    zeker lukken.

... ze momenteel in een biercrisis zitten.

... het nachtleven hier drukker wordt dan enkele jaren geleden. Jammer genoeg trekt dit meer
    straatkinderen aan. Kinderen die van ver in het land komen om 's nachts auto's te bewaken,
    te bedelen, etc. Soms reizen ze wel 3-4 dagen boven op een trein om hier hun geluk te
    zoeken.


17-04-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Week 2

Ga naar www.bombie3.spaces.live.com voor de eerste foto’s van de Kiro (volgende week meer) en een fotoreportage van een zondag zonder elektriciteit.

Vorige week had ik foto’s van de stad beloofd maar er zit wat vertraging op. Geen paniek, ze komen eraan!

 

 

Hallo iedereen

 

We zijn een week verder... een week met felle zonnestralen en vele regendouches.

 

Vorige week dinsdag ben ik gestart bij de Kiro. Laten we zeggen dat ik vooral een observerende functie op mij heb genomen.

 

Het nationale secretariaat van Kiro Congo bestaat uit 2 ruimtes die ze huren in een secundaire school. De activiteiten in deze twee ruimtes bestaan hoofdzakelijk uit het winnen van eigen financiële middelen: een internetcafé gecoördineerd door Michel, informaticacursussen gegeven door Clement en een bureaucratisch hoekje gerund door Alex.

 

Het internetcafé is dagelijks open van 8u tot 17u. Voor de eerste 10 minuten betaal je 50 franc (0.07 euro), per minuut komt daar 5 franc (0.01 euro) bij. Per uur is dat dus ongeveer 300 franc (0.43 euro). Afdrukken is ook mogelijk en hiervoor betaal je 50 franc (0.07 euro) per blad.

 

De informaticacursus is een soort individuele cursus. Je kiest een module uit, maar in dit module ben je vrij om te komen wanneer je wil. De openingsuren zijn van maandag tot vrijdag, van 8u tot 18u. Het gaat zo in zijn werk dat je een computer ter beschikking krijgt waar je kunt op oefenen en individuele ondersteuning krijgt van Clement (word, exel, powerpoint, acces en windows). Bij het beëindigen van de cursus krijg je een diploma.

De eerste module is voor beginners: 3 dagen per week, telkens 2 uur en dit 1 maand lang. Dit kost 3500 franc (5 euro).

De tweede module is voor gevorderden: van maandag tot vrijdag, telkens 2 uur en dit 2 weken lang. Dit kost 5000 franc (7 euro).

 

Het bureaucratische hoekje is een drukke plek op het secretariaat. Het is er voor de mensen die thuis geen computer hebben. Er is de mogelijkheid om teksten te laten typen, kaartjes te laten maken, te printen, cd te laten schrijven, te lamineren, brochures nieten, etc. De prijzen zijn dan ook heel afwisselend. Om bijvoorbeeld een cd te laten schrijven betaal je 50 franc (0.07 euro). Wil je een tekst laten typen dan betaal je 150 franc per blad (0.20 euro). Iets lamineren kost 500 franc per blad (0.70 euro).

 

Naast deze 3 financiële middelen is er nog de steun van Broederlijk Delen (BD). Broederlijk Delen is een Belgische Noord – Zuid organisatie die 250 partnerorganisatie in het Zuiden steunt. Kiro Congo is hier één van. Meer informatie over de werking van Broederlijk Delen kun je vinden op www.broederlijkdelen.be.

 

Maar de Kiro bestaat natuurlijk uit meer dan Michel, Clement en Alex.

De mensen die de Kiro als jeugdbeweging recht houden zijn César (voorzitter), Ado, Didier, Pater Louis en nog enkele vrijwilligers. Het is voor mij echter ook nog uitzoeken hoe het allemaal als een puzzel in elkaar past. Volgende week breng ik hier meer duidelijkheid over. Ik zal dan ook zelf beter weten wat mijn taak zal inhouden gedurende het komende jaar. Want voor mij is dit echter ook nog een vraagteken.

 

Het werk op de Kiro eiste echter veel energie. Voor mij is het allemaal nieuw, maar ook voor de mensen die dagelijks op de Kiro komen. Laten we zeggen dat ik per dag toch wel 15 keer mijn verhaal mag doen wie ik ben en wat ik hier kom doen. Alles moet ook in het Frans, wat veel concentratie vraagt.

 

Tijdens de week heb ik het dus qua ontspanning rustig gehouden. Ik heb vooral aan mijn oriëntatie van de stad gewerkt en eerlijk gezegd, het begint vorm te krijgen. Ik heb nu eindelijk een beeld van wat de omvang is van Lubumbashi. Mocht ik nu nog ergens een stadsplan kunnen bemachtigen dan is het helemaal compleet.

 

Zaterdag heb ik genoten van de zon met een interessant boek en een fris pintje ‘Simba’. Voor mijn vertrek kreeg ik van Chiro Wingene het boek « Kisangani, een verloren stad » van Walter Zinzen. Een boek die een duidelijk beeld schept over de politieke situatie vanaf het begin van de kolonisatie tot het heden. Goede achtergrond informatie kan nooit geen kwaad.

 

Gisteren (zondag) was het opnieuw een dag zonder elektriciteit. Tja, je zou je afvragen, wat doe je dan op zo’n dag? Volgens het gezin niet veel, maar uit mijn fotoreportage blijkt meer…

 

 

Sarah


08-04-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wist je dat? na 1 week

Wist je dat

... jambo swahili is voor Goeiedag.


... de plaatselijke snackbar/cremerie/cocktailbar geopend wordt door Libanezen.


... mijn eerste ontmoeting met niet-belgen en niet-congolezen met Japanners waren! En

    dan nog met een kodak in de hand. En ik die dacht dat de Nederlanders overal zaten...


... ze hier rechts rijden
maar zowel met linkse als rechtse auto’s.


... een flesje cola hier maar 300 Congoleze franc kost, dat is ongeveer 0,50 euro.


... een t-shirt dragen met een foto van Kabila hier niet gek is.


... mannen hier handje in handje lopen en iedereen dat doodnormaal vindt.


... ik nog maar 6 muggebeten heb en al 1 kilo kwijt ben.


... ze het vuilnis hier gewoon in de tuin of langs de weg verbranden.


... ik al meer vis gegeten heb in 1 week hier dan in een heel jaar in Belgie.


... dat de elektriciteit hier om de 2 dagen uitvalt (dat was dinsdag en vrijdag zo). Dit wil

    zeggen dat we maandag terug te kaarzen kunnen bovenhalen.
    Maar eerlijk gezegd, het heeft wel zijn charmes om eens een avond gezellig rond

    de kaars te zitten met een spel kaarten...


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Week 1
Ga naar http://bombie3.spaces.live.com/ voor de eerste foto's van mijn gastgezin.

Jambo Jambo!

 

Om jullie beetje op de hoogte te houden van wat ik hier allemaal uitspook zal ik vanaf nu proberen om iedere zondag een verslag op deze blog te zetten van de voorbije week.

 

Even voor de verduidelijking. Ik start pas komende dinsdag op het secretariaat van de Kiro, waar ik een jaar lang zal werken. Meer hierover later...

 

Deze week heb ik vooral kennis gemaakt met mijn gastgezin, het klimaat, het eten, de buurt en de stad. Ga nu vooral niet denken dat het ik razend druk heb gehad met uitstapjes hier en daar. Nee, het was vooral wennen aan dit alles op een rustige en passieve manier. Je zelf niet moe maken is de boodschap, want het warme weer zorgt daar al genoeg voor!

 

Mijn gastgezin bestaat uit 6 personen. Francoise (44) is de eigenares van het huis en van alles wat daarnaast plaatsvindt. Verder is er nog haar zus Arlette (22), broer Daddy (25) en een tweede broer Willy (41) samen met zijn dochter Jackie (20). Als laatste hebben Clara (17), de dochter van andere zus die in Kinshasa woont.

 

Jackie en Clara zitten nog op de secundaire school, Arlette studeert communicatie -wetenschappen en Daddy studeert iets in de aard van biotechnologie. Momenteel hebben ook zij paasvakantie en heb ik deze week met hen kunnen optrekken.

 

Maar zoals ik al zei, het warme weer heeft er voor gezorgd dat je dit laatste kunt interpreteren als: filmpjes kijken, boeken lezen, gezelschapspelletjes spelen, foto’s nemen van het huis, slapen, wat internetten, ijsje eten, biertje drinken, beetje zonnen en af en toe een wandeling maken in de buurt en stad.

 

Af en toe kwam Cesar (voorzitter Kiro Congo) me eens storen om ergens heen te gaan. Woensdag zijn we naar het Belgische consulaat geweest om me even voor te stellen en hebben we de missiepost van Don Bonsco bezocht. Don Bonsco wordt hier gecoördineerd door enkele belgische paters en vrijwilligers. Ze richten zich op sociale projecten voor straatkinderen. Donderdag ben ik op de nationale bureau van de Kiro geweest om kennis te maken met mijn collega’s.

 

Gisteren (zaterdag) zijn we met de auto van Francoise op tour geweest. Een beetje de stad verkennen. We zijn onder andere naar de Belgische buurt geweest maar buiten het feit dat de voortuintjes iets beter zijn aangelegd is daar helemaal niets te beleven.

Eigenlijk is de stad moeilijk onder te delen en mijn orientatie trekt dan ook op niet veel. Het is ook zo dat de straten hier heel breed zijn en opgedeeld als een dambordstructuur. Je weg kun je dus moeilijk verliezen maar onthouden, dat is wat anders.

 

Straks gaan we nog naar Belle Air. Belle Air is een gemeenschap waar nog een andere zus van Francoise woont. Lubumbashi is dus ingedeeld in verschillende gemeenschappen. Wij wonen in “Commune Lubumbashi”, César woont bv in “Commune Kenia” en zou heb je er nog een stuk 5.

 

Volgende week zal er dus voor mij helemaal anders uitzien. Gedaan met lang slapen en niets te doen. Werken geblazen en dat iedere weekdag van 9u tot 15u!

 

Sarah


02-04-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aankomst

Jambo (Goeiedag in het Swahili)

Vlug een berichtje om te zeggen dat ik goed ben aangekomen.

De vlucht verliep zonder enige problemen en ik ben ondertussen al zeer goed opgevangen door mijn gastgezin.

Hoewel jullie waarschijnlijk niet mogen klagen in Belgie zullen jullie wel jaloers zijn op het mooie weer hier.

Om 9uur deze morgen was het al 25° en ondertussen zijn het er al 28° geworden.
Dat zal wat geven eens we volop zomer zullen worden....

Later deze week meer nieuws en wat foto's van de omgeving hier!





Groetjes



Sarah


27-03-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Congo... wie?
Klik op de afbeelding om de link te volgen (klik op de foto voor een groter formaat)

Officiele naam: Democratische Republiek Congo
Ligging: Centraal Afrika
Oppervlakte: 2 345 410 km²
Totaal km landgrenzen: 10 744 km
Kustlijn: 37 km
Hoogste punt: Mont Ngaliema met 5 110m
Tijdsverschil: 1 uur later in Lubumbashi (Kinshasa blijft hetzelfde)

 

Bevolking: 51,7 miljoen (enkel 3% 65+)
Gemiddeld aantal kinderen per vrouw: 6,43

Godsdiensten: katholiek (50%), protestant (20%), kimbanguist (10%), moslim (10%), overige (10%)
Talen: Frans, Lingala, Kingwana, Kikongo, Tshiluba
Etnische samenstelling: 200 etnische - Afrikaanse groepen (4 grootste: Mongo, Luba, Kongo, Mangbetu-Azande)

Staatshoofd: President Joseph Kabila
Onafhankelijkheid: 30 juni 1960
Nationale feestdag: 30 juni
kiesrecht: 18 jaar, algemeen en verplicht

Luchthavens: 232, waarvan 24 met verharde landingsbaan
Telefoonaansluitingen: 36 000 in 1995
Aantal toeristen in 1998: 32 000
Inkomsten uit toerisme: 2 miljoen dollar
Munteenheid: Kongolese franc







Contact & Info


Reageren?


Inhoud blog
  • Bestaan blog
  • Chiro meets Kiro
  • Werk gevonden!
  • Tip top inorde
  • Blijkbaar heel ver...
  • Waar zit die Congoleze vrede toch?
  • ben je't alweer gewoon?
  • Terug in 't land, maar niet voor lang!
  • Terugkomst
  • Situatie Congo
  • Talen
  • Nieuwe structuur Kiro Congo
  • Staakt het vuren in Congo
  • Vredesakkoord Congo
  • Wat ik gedaan heb en nog zal doen
  • Kindheksen in Congo
  • Foto's
  • Aan alles komt een einde ...
  • Broederlijk Delen in Congo
  • En of we daar ontevreden mee zijn!
  • Einde poll
  • Nieuwjaarstoespraak Kabila
  • Ik vlieg er terug in!
  • Thuis...
  • Malawi - Lubumbashi
  • Malawi
  • Terug op het vaste land!
  • geen reden tot paniek!
  • Zanzibar
  • een Afrikaan, een Belg en een Nederlander
  • Tot zaterdag!
  • Letland
  • Magloire ou Henri si tu veux!
  • Leiding zijn is...
  • foto's bezoek Tine
  • Stand van zaken!
  • Poll
  • Inderdaad, weer werken!
  • 't Zit er al op voor Tine!
  • Livingstone
  • Ze rijden hier aan de linkerkant van de weg
  • Goed aangekomen
  • Kort
  • Umoja
  • mijn werkagenda
  • Met de vlam in de pijp, trek ik door het ganse land!
  • Week ... ?
  • nog altijd op tram 2!
  • Maarschalk Mobutu
  • Creatief Kinshasa
  • Erik De Smet
  • Wereldbank financiert illegale houtkap
  • foto's
  • Van Katanga naar Kasia
  • Wist je datjes van Kinshasa
  • Conseil National 2007
  • Mbuyi Mayi
  • Familie Lwamba
  • Bravo Air Congo
  • Brussels Airlines
  • Mbuji Mayi
  • Kinshasa
  • Afrikaanse hitclub
  • Congo beweegt
  • FIMCAP
  • Naaimachine
  • Week 16
  • 21 juli
  • Kiwo Ayiti (Chiro Haïti)
  • Yevgueni!
  • Wist je dat? Na 15 weken
  • Week 15
  • Gekke toestanden in Congo!
  • Grrrr!
  • Week 14
  • Kabila - Bemba
  • Anneloes
  • Week 13
  • Un mot en Français!
  • 30 juni: Onafhankelijksheidsdag
  • Belgische weetjes
  • Minder leuk nieuws
  • Werken in Lubumbashi?
  • iets belangrijks vergeten
  • Staatsexamen 2007
  • Het regenwoud van Congo
  • Week 11 en 12
  • Swahili: les 2
  • Hoop voor kinderen in Katangese mijnen
  • Broederlijk Delen steunt
  • Gouverneur tikt inwoners op de vingers
  • Recept voor Congoleze beignets
  • Recept voor Congoleze krokants
  • Senegalese filmpionier Sembène overleden
  • Week 10
  • Swahili: les 1
  • Oproep!
  • Afrikaanse filmcultuur!
  • Wist je dat? Na 9 weken
  • Een 9de week vol partnerschap
  • Uitnodiging
  • Kiro en Chem Chem
  • Links
  • De Kiro en Unicef
  • Wist je dat? Na 8 weken
  • Week 8
  • Wist je dat? Na 7 weken
  • Week 7
  • Reactie van de Frannekes
  • Een dag uit het leven van...mezelf!
  • Mijnsector Congo
  • Week 6
  • Update blog
  • Andere verhalen
  • Albinisme in Afrika
  • Koken met Sarah
  • Week 5
  • Kiro Congo
  • Wist je dat? na 4 weken
  • Reactie van Stijn
  • Week 4
  • Wist je dat? na 3 weken
  • Don Bosco
  • Week 3
  • Een woordje Swahili
  • Wist je dat? na 2 weken
  • Week 2
  • Wist je dat? na 1 week
  • Week 1
  • Aankomst
  • Congo... wie?


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!