en dagdagelijkse verhalen en beslommeringen uit ons leven
03-11-2012
Waterval
Toen ik gisteren vrij laat (TE laat) in mijn bedje kroop, na toch wel weer een dag vol emoties, en mij lekker had ingeduffeld onder mijn flanellen dekbedje, kwam er een stortvloed van tranen. De waterval kwam zo onverwachts, zo hevig, zo snel, dat het mijzelf verbaasde. Daar lag ik in mijn bedje te huilen en te jammeren, zonder eigenlijk echt te weten waarom. Plotseling voelde ik mij enorm eenzaam. Dit gevoel heb ik (gelukkig) niet vaak maar als dit gevoel bovenkomt, voel ik het dan ook in héél mijn wezen.
Komt het omdat ik juist zo een mooi boek had gelezen met een intens liefdesverhaal?
Ik weet het niet maar ik had zo'n behoefte aan een knuffel, aan twee sterke armen om me heen.... en ik vroeg mij af, zou ik nu echt héél mijn leven moeder EN vader (al 9 weken niets van hem gehoord) moeten zijn (een bijna onmogelijke taak), zou ik nu echt héél mijn leven alle zware beslissingen alleen moeten nemen? zou ik nu echt de rest van mijn leven zonder intimiteit moeten doorbrengen? zou ik nu echt........ ach, de vragen stapelden zich op maar er kwamen geen antwoorden. Zo ben ik blijven snikken - de waterval bleef maar komen - totdat ik in een diepe slaap ben gesukkeld.
Ach, ik denk dat de spanningen van de voorbije weken zijn tol eisten en dat ik héél eventjes geen zin had om 'de sterkste' te moeten zijn. Soms wordt dit TE veel en zou je gewoon eventjes willen kunnen leunen en steunen op iemand die je graag ziet.
Maar ondans dat de nachtelijke stortvloed van tranen mijn gezicht heeft getekend, beginnen we vandaag met 'stille' moed aan een nieuwe dag.
Mama Els staat weer klaar in de startblokken, mijne levendige Ruben is klaar om er in te vliegen (allez, hij is al volop bezig), enkel Choumike voelt aan dat ik een beetje anders ben dan anders en overlaadt mij met zachte kopjes. Mooi om te zien hoe een dier de stemming van een mens feilloos oppikt en klaarstaat om mij - zoals altijd - op haar manier te troosten. Bedankt, lief poezevriendinneke.
xxx
Reacties op bericht (2)
04-11-2012
@ mijn lief nichtje
Tineke,
Bedankt voor je mooie, lieve woorden. Doet me goed.
Tot binnenkort en dikke kus, ook aan Tim, Stef en Lena
04-11-2012 om 08:54
geschreven door Els
03-11-2012
d
Ook sterke vrouwen hebben hun breekpunten, Els! Je bent geen robot,hé! Op vele vlakken kunnen we je niet helpen, maar je weet dat je altijd bij ons terecht kan voor een goede babbel, een knuffel, babysit, een lekker glaasje wijn,... hé!? Binnenkort is onze logeerkamer hopelijk af, dan blijven jullie maar eens slapen, dan kunnen we nog eens goed babbelen bij een goed glas wijn!! Je bent hier altijd welkom, nichtje!! We bewonderen jou doorzettingsvermogen en het is niet meer dan normaal dat je af en toe eens 'breekt'!
Dikke knuf van je nicht(je),
Tine xxx
03-11-2012 om 19:12
geschreven door Tine
Leuke Anekdotes: Hij had tegen een Turks klasgenootje gezegd: 'jij bent een homo'. Toen hij ruzie kreeg van zijn juf, zei hij: 'juffrouw, ik heb wel al die vieze woorden van hem geleerd, hé'.
