Kalken

Verslagen Mountainbike (More-vélo)

18 Januari: Plaatselijk.

Gelukkig ben ik van nature nogal rustig van aard, anders zou’d ge der nog stress van krijgen. Waar ik vroeger enkel moest vechten tegen het blanco blad, word ik nu ook nog onder tijdsdruk gezet door de redactie van de nieuwe blog van De Modderfokkers. Daar staat sinds maandag een kader met de tekst “ HIER KOMT WELDRA HET VERSLAG VAN DE RIT DOOR IVAN” Voorheen kon ik nog kiezen. Schrijf ik nu niet, of schrijf ik wel, maar nu heb ik het op voorhand aan mijn vel.

We reden zondag nog eens de kapellekensbaan. Neen, niet die van Louis-Paul Boon, maar een ritje, uitgestippeld door Rudy DC. Normaal een ritje voor de B-kes, maar bij gebrek aan inspiratie van de A’s, een gezamelijke tocht. We vertrekken met de wind in de rug, en op algemeen verzoek (uitgezonderd Geert S), gaan we voor de 2^e keer via de Zauwwegel. De brede voeg in het midden van het brugje is ondertussen vakkundig dichtgevoegd door voegwerken Rudy Rogiers, en iedereen blijft overeind (ook Geert S. dus). De heenreis verloop vlot, maar eens we de Kruiskapel voorbij zijn krijgen we de wind op kop. Het is ondertussen ook beginnen regenen, en het lastigste deel moet nog komen. Bij het oprijden van de Moervaartdijk zit ik nog redelijk vooraan, maar het is zwaar en blijft maar duren. De ene na de andere rijdt me voorbij, en als ik helemaal achteraan zit laat Rudy R zich uitzakken om mij een beetje uit de wind te zetten. Beetje bij beetje, en met af en toe een duwtje in de rug, komen we terug bij de rest. Als ik met een laatste krachtsinspanning nog net voorbij Mario geraak, zakt bij hem de moed in de schoenen. Zo diep zelfs, dat wanneer we terug op de berijdbare weg komen, hij afhaakt en alleen terug naar huis fietst. Stel je voor, als ik dat doe, kan ik elke week alleen terug. Net als ik denk dat we het kwaadste wel gehad hebben, krijgen we als uitsmijter de kasseistrook van de Vogelzang voor de wielen. Nog ne keer sterven dus. Eens dit achter de rug besluiten we wegens sluitdag van De Beize, af te zakken naar De Schorpioen. Zodra Jo dit te horen krijgt is hij niet meer te houden, en gaat er alleen vandoor. Niet voor lang echter, want de eerste brug, die van D’Hanselaerstraat, is een brug te ver. Als op het einde van de Zomerstraat de eindspurt ingezet word, en de duwers ons in de steek laten, merk ik dat ik toch niet de enige was met flanellen benen. In de verte zie ik nog dat Rudy R het vlot haalt van de rest. Na ik wat bekomen ben bij een Ice-tea-ken ( dat hebben ze daar ook in De Schorpioen ) maak ik mijn lijstje van de aanwezigen op. We vertrokken met 15. De Hanselaerkes, Dirk, Frank en Svevo, die na enkele kilometers alleen verder gingen. Rudy Vergeylen , Rogiers en De Clercq, Geert Schepens, Jojo Roels, Mari-jojo Vaneechoutte, Geert Schepens, Bart Van Hecke, Dirk De Boever, Tim Raman, Frank Vandesteene en Patje Roels, maar diene vijftiende schiet mij maar niet te binnen. Ik overloop met de aanwezigen het lijstje, en vraag of zij nog weten wie ontbreekt. Awel gij toch, kieken, antwoorden ze in koor. Ikke dus. Als even later de superlady’s Rita en Nadine arriveren, is den hoop copleet, en kunnen we aftellen tot volgende week.

Ivan.