Vandaag heb ik een uitstapje gemaakt naar een Vrije Bond uit West-Vlaanderen. De LFT (weet écht niet waar de afkorting voor staat). Ik heb pas enkele weken geleden over het bestaan van deze Bond gehoord, en aangezien het hun laatste wedstrijd van het seizoen was, wou ik er eens gaan proeven.

Aangezien het een criterium was, reden alle reeksen samen. Dat betekende dus van 18 jaar tot 54 jaar !. En er waren zelfs enkele Elite ZC van de partij. Direct na de start was het vlammen. 22 ronden, 15 bochten per ronde, kan je tellen ? Niet echt m’n dada. Naar voor rijden zat er niet in. Niet naar achter zakken was de boodschap. Op een gegeven moment viel er een gat, er zat niet anders op dan op de 12 een sprintje te trekken om dat gat terug te dichten. Op het einde stond er toch nog 40km/uur op de teller. Meer dan de helft van de renners heeft de eindstreep niet gezien !

Na een ronde of 7 trokken vooraan 4 renners in de aanval. En er was één C (mijn reeks) mee geglipt: Patrick Watteny. En toen deze 4 elke ronde wat meer voorsprong namen, wist ik het zeker: Het is over voor vandaag !

En toen had ik voor één keer het geluk aan m’n zijde. Pech voor Patrick, z’n ketting brak in 2 ! Meteen zat er terug een winstkans in. We waren toen maar met een 20-tal renners in de groep en na even rondkijken bleken er maar 3 C-renners aan boord te zijn. Eén daarvan was Dirk Pieters. Johan Vervaecke, die ik nog kende van de BVWB van vorig seizoen, had me deze renner voor de start aangeduid als “de rapste van de C’s !”). Hem moest ik dus in het oog houden.

Op 200m van de meet was er nog een dubbele bocht, daar moest ik vooraan zitten. Ik zat op 100m vóór de dubbele bochten nog rond de 9^e plaats, in het wiel van Pieters. Dat was te ver. Ik begon dus daar maar al te spurten, en slaagde erin vooraan de bochten te nemen. Pieters was verrast, ik zag hem niet meer terug ! Nr. 98 dus, op een diefje. Want zonder de pech hadden de bloemen voor Watteny geweest.

Toeval dat ik vandaag het geluk aan m’n kant had ? Mogelijk. Al is het verdacht dat ik net vandaag  13 jaar getrouwd ben !! ;-)

27-09-2009 om 00:00 geschreven door Mister 100  

Bijna een maand na het behalen van de Belgische titel had ik met de tricolore trui nog geen overwinning kunnen behalen. Het was inderdaad even wennen om hierin rond te rijden. Je wordt meer in de gaten gehouden en daar moet je mee rekening houden bij het indelen van je koers.

18-09-2009 om 20:23 geschreven door Mister 100  

Het Belgisch kampioenschap had, zoals alle jaren, plaats in Vrasene, een deelgemeente van Beveren. En ondanks mijn 3 zeges de afgelopen weken en een prima vorm, was ik die dag totaal niet zenuwachtig. Waarom ook ? Vorig jaar favoriet, maar de goeie ontsnapping gemist. Enkele weken terug: in winnende positie op het Provinciaal kampioenschap, maar pedaalbreuk. Ik had voor mezelf besloten dat dit voor mij niet weggelegd was en dat ik me dan ook niet zenuwachtig moest maken om niets. Een goeie gedachte, zo bleek.

In de wedstrijd trok ik direct zelf in de aanval, en kreeg 3 renners mee. Maar alles kwam terug. Enkele ronde later een ontsnapping met 7, weer was ik erbij, maar weer viel de volledige groep ons op de nek. Op 4 ronden voor het einde trokken 7 renners in de aanval en deze maal had ik me laten verrassen. “Zie je wel, goed rijden, en als ze éénmaal wegrijden zonder jou, is het de juiste ontsnapping. Weer niets vandaag !!”. Dat is wat me door het hoofd schoot. Maar het maakte me zo ongelofelijk kwaad dat ik vanuit misschien wel 20^e positie uit de groep demarreerde. Enkel Timbeur kon m’n wiel houden en met z’n tweeën reden we van de groep weg. Intussen was het verschil met de kopgroep al zeker 20”. Maar de adrenaline bleef stromen. Ik moest en zou de leiders bijhalen !! Bijna een volledige ronde heeft het geduurd, maar met de hulp van Timbeur slaagde ik toch in m’n opzet. En op dat moment was ik zeker: IK en niemand anders zou hier vandaag kampioen worden ! Bij het ingaan van de laatste ronde was er nog een premie, en door deze spurt splitste de groep in 2. Patrick Joos, Eddy Nachtegaele, Freddy Vlerick en ik reden van de anderen weg. In de sprint moest ik vooral met Freddy rekening houden. Hij was zeker niet van de traagste. Maar hij wou waarschijnlijk té graag winnen. Bij elke poging van Eddy of Patrick om nog weg te raken, sprong hij direct op het wiel. Ik moest me dus geen zorgen maken, het zou een sprint met 4 worden. Net voor de laatste bocht probeerde Nachtegaele het een laatste maal, en weer was het Freddy Vlerick die direct reageerde. Ik zat dus ideaal geplaatst. Toen op een 300m van de meet Eddy Nachtegaele de benen stilhield, wist ik mijn moment gekomen. Ik ging vol aan en nam enkele lengten voorsprong. Het lukte me om deze tot op de meet vast te houden. Ik was Belgisch Kampioen !!! Hiervoor was ik renner geworden. Als kind vond ik dit zo’n knappe trui dat ik die zelf wel eens wou dragen. En vandaag, op 36 jarige leeftijd, werd die jongensdroom waarheid !

06-09-2009 om 20:11 geschreven door Mister 100  

06-09-2009 om 19:13 geschreven door Mister 100  

97 ! Een beetje te overmoedig in het begin. In een gezamelijke VWF-wedstrijd (A, B en C’s) wilde ik de groep snel uit mekaar trekken. Er stond redelijk wat wind en ik hoopte met een groepje voorop te raken. 2x sprong ik zelf weg, 2x kreeg ik enkele renners mee, met oa Mario Van Gucht en Rudy Thomas, de wereldkampioenen in de A en B-reeks. Maar toen we terug gegrepen werden en de twee regenbogen zelf in de aanval trokken, moest ik even passen. Genoeg om ze voorgoed zien weg te rijden. Gelukkig namen ze geen C’s mee, zodat alles er nog inzat. De benen waren zeer goed vandaag, zodat ik nog enkele keren mee in de aanval ging, maar uiteindelijk was het de spurt die moest beslissen wie met de bloemen naar huis ging. Met snelle mannen als Nico De Weirdt en Etienne Claus was winst nog lang niet zeker. Gelukkig raakte ik niet ingesloten en kon gepast naar voor schuiven. In het zog van B-renner Dirk De Bondt kon ik alle concurrenten afhouden om m’n eerste VWF-zege van het seizoen te boeken. De 5^e overwinning van 2009 !

03-09-2009 om 23:13 geschreven door Mister 100  

Sinds ik 2 jaar terug bij de Vrije Bonden was gestart, had ik enkel nog maar wedstrijden bij de WAOD gewonnen. In Denderbelle kwam daar verandering in . In de VWF-wedstrijd (cat. A) kon ik mijn uitstekende conditie verzilveren. Van in de start trok ik er alleen vanonder. In 3 schijfjes sloten renners aan, zodat we op het einde van ronde 2 met 7 waren. Eén van hen was dorpsgenoot Kurt Peeters. Toen hij 12 was hadden we pas de “Klein-Brabantse Wielerschool opgericht”. Ik was één van de begeleiders die samen met een 10-tal “aspiranten”, waaronder Kurt,  op woensdag ging trainen en waarmee we tijdens de weekends naar de wedstrijden in Nederland gingen. Intussen was Kurt een veelwinnaar geworden bij de Juniores maar had bij de Elite ZC de fiets aan de haak gehangen. Hij was dit jaar terug gestart bij de Vrije Bonden. En nu reden we dus samen voorop: hij 20, ik 37 … .

Op het einde van de wedstrijd was ik nog sterk genoeg om elke aanval in de kiem te smoren. En door een late uitval van Vlaeminck, was ik ideaal gelanceerd om met enkele lengen voorsprong m’n eerste VWF-wedstrijd te winnen.

02-09-2009 om 18:58 geschreven door Mister 100  

Bijna elke wedstrijd bij de 5 eersten rijden, maar niet kunnen winnen. Dat was mijn lot na m’n eerste zege dat jaar in Dikkelvenne. Maar op 27 juni kon het niet meer misgaan. Die dag had het Provinciaal kampioenschap van Antwerpen plaats in, jawel, het Oostvlaamse Moerzeke. Van bij de start trok ik in de aanval en voor de anderen van de verrassing bekomen waren, reden we met 10 voorop. Daarbij enkel  Frankie Van Hemelrijck uit St. Amands als concurrent voor de Antwerpse titel. Nu ja, concurrent ? Ik moest hem enkel in het vizier houden. Frankie heeft namelijk geen sterke sprint. Maar dan sloeg het noodlot toe. 3 ronden voor het einde brak één van mijn “excentrische” pedalen af. (Pedalen die ook een horizontale beweging hadden. Fantastisch gevoel, maar wel niet slijtvast. Deze bestaan nu, spijtig genoeg, niet meer). Meteen gedaan dus, geen eerste titel L.

29-08-2009 om 20:24 geschreven door Mister 100  

1998 was een uitzonderlijk jaar. Voor het eerst speelde ik vanaf de eerste wedstrijddag mee voor de overwinning. Toch zou het tot 3 mei duren voor ik m’n eerste overwinning kon binnenhalen. Op het heuvelachtige parcours van Dikkelvenne. Met 2 renners uit de T-reeks schoven we mee met een 6-tal AB-renners. Marc De Ben was dus m’n enige concurrent om de overwinning. En alhoewel Marc een keigoed renner was, zonder meer de beste allround, zijn sprint was te zwak om mij te bedreigen. In de laatste ronde lieten we het gat vallen op de AB’s om zo onderling voor de zege te spurten. Op de foto zie je Marc in 3^e positie (B-renner Vandenbeurie hang nog tussen ons.) De eerste seizoenszege was eindelijk binnen. Het begin van een mooie reeks !

24-08-2009 om 15:25 geschreven door Mister 100  

96 !!  Eindelijk! Eindelijk nog eens een overwinning nadat ik ook mee de koers heb kunnen maken. Direct na de start trokken we met 5 in de aanval. De C’s Guy De Jonghe, Gino Verberckmoes en Eric Slock en de 2 “oudjes”, Patrick Bolssens en ikzelf. Er werd goed rondgereden, al moet ik eerlijk bekennen dat Guy De Jonghe de beste was van de 5. We liepen tot 50 seconden uit maar moesten rond halfwedstrijd toch nog het gezelschap dulden van Wim Arras, Peter Mol, Philippe Hotome en John Ackermans. Alle 4 zijn dat C’s zodat ik in mijn reeks enkel met Bolssens af te rekenen had. Toch was ik er niet gerust in want vorige week had ik hem slechts nipt geklopt om de derde plaats in Melsele. Dat alles zou samenblijven, daar was ik zeker van. Wim Arras is ontegensprekelijk de snelste en zou daar wel voor zorgen. Net voor de laatste bocht zat Bolssens nog in mijn wiel, maar hij verkoos blijkbaar het wiel van Arras te kiezen. Maar toen deze aanzette moest Patrick het wiel lossen, genoeg voor mij om hem langs links voorbij te spurten. Arras kwam eerst over de meet, voor Hotome en als derde mocht ik de bloemen afhalen als winnaar bij de D’s.

20-08-2009 om 18:55 geschreven door Mister 100  

Van de volgende wedstrijden is er een gat in m’n archief (en geheugen). Op 30 augustus won ik een wedstrijd in Ronsele. Een week later, 7 september was het prijs in Doorslaar en nog 2 weken verder, op 20 september, haalde ik m’n laatste seizoenszege in Meerdonk. Dat bracht m’n totaal in 1997 op 7, wat voor mezelf een record was. De totaalteller staat daarmee op 30.

20-08-2009 om 18:32 geschreven door Mister 100  

Na m’n eerste overwinning in het voorjaar, was ik wat stilgevallen. Maar in juli draaide het plots terug zoals het moest. Ik had van het Belgisch kampioenschap in Vrasene een hoofddoel gemaakt en bleek net op tijd in vorm te zijn. Donderdag won ik de wedstrijd in Temse, en één dag later was ik weer de beste in Hofstade. Ik was er klaar voor, de titel kon me niet ontglippen. Maar waar ik niet op had gerekend was wat ze zo mooi de “favorietenrol” noemden. Ik had die nog nooit gehad en nu dus wel. Man, man: zénuwen !!! Nog nooit zoveel last van gehad. En tijdens de wedstrijd beterde dit ook niet. Integendeel, het sloeg echt op de benen. Pas half wedstrijd waren de zenuwen weg, maar ook de titelkansen. 8 renners hadden zich afgezonderd en reden met een minuut voorsprong. Het kalf was verdronken. Uiteindelijk werd ik pas 12^e en een illusie armer.

2 dagen later reed ik m’n volgende wedstrijd, in Oostakker. En weer was het prijs: 3 overwinningen op 6 dagen … maar geen titel !

17-08-2009 om 10:58 geschreven door Mister 100  

Geen overwinning te melden deze keer, wel een 3^e plaats op het Belgisch kampioenschap WAOD-D.

Peter Ballet werd verdient winnaar, in de sprint tegen Dirk Verresen. Ik won een half minuutje later de sprint voor de 3^e plaats.

16-08-2009 om 18:50 geschreven door Mister 100  

In m’n 2^e jaar bij de WAOD had ik een vergunning genomen in de T-reeks. T staat voor Toeristen, maar vergis je niet. Echte toeristen, die koersen niet. Die doen zondag een fietstochtje onder vrienden en gaan daarna samen een pint pakken (verdorie, dat klinkt goed !?!). Bij de WAOD was het enkel een naam voor een “open” reeks. Ik had het jaar voordien gezien dat ik zowat op het niveau van de toppers in die reeks reed. Plus het feit dat ze aparte wedstrijden en een rondje (Nazareth) reden, deed me daar een vergunning nemen. Meestal reden we samen met de AB-reeks.

Zo ook in Zaffelare. M’n seizoenstart was al heel goed geweest voor mijn doen, met enkele top 5 plaatsen in de eerste maanden, wat me, als “zonnecoureur” niet alle jaren lukt. In Zaffelare had ik Johny De Nul gespot. Johny was jarenlang de Kermiskoning bij de Profs geweest (58 overwinningen !!) en had besloten om nog eens terug in wedstrijden uit te komen. Reeds in de eerste ronde trok hij ten aanval. Ik direct mee natuurlijk samen met Willy De Backer, die ik ook nog kende van uit m’n Liefhebberstijd. De eerste keer dat we aan kop moesten komen waren we al 2 ronden verder ! Als Johny zich op de grote molen legt, kan je maar beter gewoon in het wiel blijven ! Daarna was het een simpele afspraak: ik 200m kop, dan Willy 200m en daarna Johny: 500m !! Zonder problemen reden we een dikke minuut voorsprong samen. Willy en Johny waren B’s, dus ik zat in een zetel ! In de laatste ronde hebben we Johny De Nul uit respect alleen laten wegrijden. En ook Willy liet ik rijden, want ik wou op m’n eentje m’n hand in de lucht kunnen steken. M’n eerste “Toeristen”-overwinning was binnen !

16-08-2009 om 18:43 geschreven door Mister 100  

1996: Na een onderbreking van bijna 10 jaar, waarin ik vooral andere renners begeleid had, stapte ik zelf terug op de fiets. En, ja hoor, ik moest weer van 0 beginnen ! De eerste koers in Buggenhout: 2 km meegereden en in een afdaling uit de wielen gereden !! En dat ging nog een tijdje door. Soms lossen, soms de koers uitrijden, soms zelfs een (plat) prijske ! Begin juli moest ik een kleine operatie ondergaan waardoor ik er veertien dagen tussenuit was. Dat moet niet slecht geweest zijn want daarna begon het plots te vlotten: 10^e in Beveren, 8^e in St. Niklaas, 8^e in Booischot. M’n 3 eerste top 10 plaatsen dat jaar. En dan kwam Temse-Velle. Ik had een goed (voor)gevoel (en, heb ik later meerdere malen ondervonden, een goed (voor)gevoel staat meestal garant voor een overwinning !, raar maar waar !!) De koers vond plaats op 10 augustus, de dag van de welgekende Dodentocht in Bornem. M’n vrouw had er ’s nachts graag naar gaan kijken maar ik wou niet mee “Anders win ik morgen niet !” Ongeloof, slecht gezind, tja nu moest ik wel winnen hé !

De wedstrijd zelf begon nochtans niet al te best. Ik raakte wat achteraan in de smalle wegen op de Velle, en dan is het knokken om het wiel voor U te houden. Maar ik begon beter en beter te rijden en slaagde erin om in de voorlaatste ronde mee te springen. De beslissende ontsnapping met 8 was vertrokken. En, alhoewel ik dat jaar nog niet korter dan de 8^e plaats gereden had, wist ik gewoon dat ik ging winnen. Op een late uitval van, denk ik, Marc Steenberghe,  reageerde ik onmiddellijk waardoor ik vanuit 2^e positie de sprint kon aangaan, terwijl achter mij een klein gaatje viel. Ik begon dus goed op tijd te sprinten en hield aan de meet een volle lengte over. Iedereen verrast natuurlijk. Wie ? Frank Suys ?  Ene met een dagvergunning zeker ? Nee dus. Gewoon iemand die 10 jaar niet meer op de fiets had gezeten en een half jaar nodig heeft gehad om terug in het wedstrijdritme te komen J

03-08-2009 om 21:09 geschreven door Mister 100  

95 !

Koers in Bazel, WAOD. Prachtig parcours met een aartsmoeilijke aankomst. Een lange rechte lijn van zo’n 3-400 m die lichtjes omhoog gaat. En vandaag nog met de wind op kop ook. Onverwacht werd het weer een massaspurt. 7 renners hebben het grootste gedeelte van de wedstrijd voorop gereden, maar door een prachtige achtervolging in de groep (amaai, wat ging dat hard !) kwam alles in de voorlaatste ronde toch nog samen. In de C-reeks ( ik ben dus D) zaten Hans Verlinden en Wim Arras. Ik ben ervan overtuigd dat dit de 2 rapsten zijn van alle vrije bonden samen. In de laatste bocht zat ik nog iets te ver, 10^e, 15^e positie. Maar gelukkig had ik op rechts nog net een gaatje om naar voor te schuiven. Net op dat moment gingen de 2 sprintbommen aan, voorbeeldig gepiloteerd door Walter de Veerman, de Renshaw van dienst ! Het lukte me om als enige in het wiel te blijven, en alzo m’n 3^e zege van het seizoen binnen te halen.

27-07-2009 om 00:00 geschreven door Mister 100  

Slecht enkele dagen uitstel ! Vandaag ,m’n 2^e koers in DECCA-outfit, was het prijs. 2^e overwinning van het seizoen.

21-06-2009 om 20:57 geschreven door Mister 100  

Sinds deze week ben ik lid van het DECCA TEST TEAM. Decca had enkele maanden geleden kandidaten gevraagd om hun nieuwste kledij een jaar lang uit te testen. Kandidaten genoeg natuurlijk, maar slechts 8 zijn uitverkoren. En ik ben één van de gelukkigen !! Donderdag arriveerde het basispakket. Prachtige kledij met zwart als hoofdkleur. Alles paste mooi zodat ik er diezelfde avond al mee kon uitpakken tijdens de koers in Beveren. En had ik niet dom gespurt, had ik er al direct de overwinning mee kunnen binnenhalen. Van veel te ver op kop en de laatste 50m stilgevallen: 4^e pas. Het had mooi geweest !

21-06-2009 om 20:10 geschreven door Mister 100  

15-06-2009 om 00:00 geschreven door Mister 100  

Ondanks het feit dat ik in ’85 pas halfweg het seizoen gestart was, leek 1986 het “jaar teveel” te worden. Veel trainen deed ik niet meer, alleen nog veel koersen. Ik reed er dat jaar liefs 80 ! Maar de uitslagen waren er dan ook naar. Top 10 dat lukte nog regelmatig, maar slechts 3x slaagde ik erin de top 5 te halen. En niet toevallig gebeurde dat dan nog op 5 dagen tijd. (De conditie die niet genoeg onderbouwd is, verdwijnt al even snel !) Zondag was ik 3^e geëindigd in Berlare door in een sprint te verliezen van Eric Vereecken (ja, die van Hulst die nu nog koerst !) en Willy De Backer (ook nog actief geweest bij de Vrije Bonden). Maandag weer 3^e in St. Truiden, waar ik in ’83 nog de overwinning haalde. En woensdag was ik weer present op hetzelfde parcours in St. Truiden. 59 deelnemers, en zoals dat vroeger was, vooral renners van Zuid-Limburgse en Sport & Steun Leopoldsburg. Vrij vroeg reden we met acht weg, 5 Zuid-limburgers, 2 van Leopoldsburg en ik als vreemde eend. Ploegenspel kende men toen duidelijk nog niet, het was blijkbaar meer zaak om de eerste van de club te zijn. Toen in de laatste ronde Eric van Hove van Leopoldsburg ging, reageerde maar één renner: Koen Thijssen, ook van Leopoldsburg. Ik had rap door dat de 5 ploegmaats vooral mekaar gingen beloeren en ging dan maar zelf in achtervolging. Maar het duurde lang voor ik ze te pakken hadden. Toen de sprint werd ingezet, zat ik nog op 10m. Maar met een lange inspanning slaagde ik er op de meet in om Koen Thijssen met een wiel te kloppen. Mooie overwinning, tweede ook in St. Truiden, waardoor m’n liefde voor de Limburgse koersen nog maar eens bevestigd werd.

Dit was mijn 22^e overwinningen en het zou de laatste worden in de jeugdcategorieën.  Op het einde van dat jaar stopte ik er definitief (??) mee. Ik werd mecanieker bij de Club , later penningmeester, secretaris en ploegleider. M’n eerste wedstrijd als ploegleider bij de nieuwelingen was een prachtig succes. Met 30 ploegen van 5 renners en dan de 1^e , 2^e, 3^e en 5^e plaats wegkapen, met renners zoals Kurt Van Bulck, de gebroeders Borms en René Goossens, dat was een plezier om mee te maken !! . Later werd ik ook nog ploegleider van ons Damesteam. Een topteam in die tijd: Met Heidi Van De Vijver, Vanja Vonckx, Lydia Vandebosch, Krista Claes (nu Mevr. Marc Wauters), Sabine Snijers en nog enkele andere hadden we niet veel concurrentie toen. Ik deed met hen ook verschillende buitenlandse wedstrijden en met de juniores en Liefhebbers ging ik zelfs tot in Canada.

Maar het bloed stroomt waar het niet gaan kan, en 10 jaar na m’n laatste koers, kroop ik terug zélf op de fiets …

01-06-2009 om 17:29 geschreven door Mister 100  

1985 was het jaar van mijn eerste come-back (er zouden er nog wel enkele volgen J). Na het vorige seizoen had ik aangekondigd te zullen stoppen. Getrouwd, vader geworden, aan’t bouwen … allemaal zaken waardoor het hoofd niet meer naar trainen en koersen staat. Maar naar de zomer toe begon het terug te kriebelen en op 2 juli stond ik terug aan de start van een wedstrijd. De resultaten waren er natuurlijk niet direct, maar met een  9^e plaats in Baasrode en een 4^e in Berlare haalde ik in juli toch al enkele top-10 plaatsen. De rest van het seizoen was een aaneenschakeling van goede en minder goede wedstrijden, maar een overwinning zat er niet in.

Traditioneel sloten de Rupelspurters het seizoen af met hun Clubkampioenschap. Om met een goed gevoel de winter in te gaan wou ik daar nog wel iets neerzetten. Al zou dit zeker niet gemakkelijk zijn. De Rupelspurters hadden een topjaar achter de rug met maar liefst 149 overwinningen. Beroepsrenner Raoul Bruyndonckx (2overwinningen), liefhebbers Pascal Van Der Vorst (11), Francis Jansegers (9) en Dirk Van Verre (8) waren de voornaamste tegenstanders. Maar ook jongeren zoals Kurt Onclin (12) Rik Hofmans (12) en nieuweling Patrick Van Roosbroeck (19) waren in een wedstrijd over slechts 65 km niet te onderschatten. Na een wedstrijd vol schermutselingen reden we naar het einde toe met 6 voorop: Bruyndonckx, Jansegers, Van Verre, Van Dijck (Belgisch kampioen bij de Masters), Van Roosbroeck en ikzelf. Het voornaamste voor mij was de 2 liefhebbers te kloppen, maar allebei waren ze supersnel, dus moest ik het tactisch  aanpakken. Van Roosbroeck en Van Dijck hadden geen concurrentie in hun reeks. Tegen hen ging ik zeggen dat ze de laatste 2 ronden om beurten moesten aanvallen. Wat ze ook deden. En wat ik hoopte gebeurde. Van Verre en Jansegers wilden duidelijk de wedstrijd winnen en gingen de vluchters telkens terug halen. Ik zat in een zetel. Op 400m van de meet probeerde Van Dijck het nog een laatste maal. Weer reed Jansegers er naartoe. Toen hij in het wiel kwam viel het even stil en toen was het mijn moment. Van op 300m ging ik aan. Jansegers was even verrast en moest een lengte goedmaken, wat hem maar half lukte J. Met een wiel voorsprong kroonde ik me voor de 2^e maal tot Clubkampioen !!

20-05-2009 om 10:35 geschreven door Mister 100