Hoe
komt het dan dat we altijd rekenen op wat we gaan doen? Hoe komt het dat we, in
plaats van te leven in de eeuwige toekomst waar we inderdaad deel hebben aan
zekerheden, doorgaan met te leven in de meer onmiddellijke toekomst, waar niets
dan onzekerheden kunnen zijn? Waarom kiezen we ervoor om op wolken te bouwen en
funderen we onze paleizen op damp? We zien dat ze zich oplossen zoals vroeger
ook steeds gebeurde. We zouden door het geloof naar de plek moeten gaan waar
geen mislukking mogelijk is, waar God alles in allen is en waar Zijn vaste
beloften de funderingen vormen van eeuwige woonsteden. O, ik zou het met de
meeste nadruk willen zeggen: reken niet op de toekomst. Ik zou de jonge mensen
in het oor willen fluisteren: reken niet op de dagen die nog moeten komen. Voor
oude mensen is fluisteren niet voldoende. Ik zou met donderende stem tot hen
willen zeggen: reken niet op de toekomende tijden, want uw dagen zijn normaal
gesproken nog maar weinige. Leef in het heden. Leef
met God. Vertrouw NU op Hem en dien Hem NU. Want al spoedig kan het met
uw aardse leven gedaan zijn. We zien dus, dat rekenen op de toekomst dwaasheid
is.
In
de tweede plaats is ONBEKENDHEID MET DE TOEKOMST EEN ONOMSTOTELIJK FEIT. Wat we
ook zeggen over wat we van plan zijn te gaan doen, we weten niets over de
toekomst. De apostel spreekt, geleid door de Geest, heel oprecht als hij zegt :
Gij die niet weet wat morgen geschieden zal. Of
die morgen tot ons zal komen met ziekte of gezondheid, voorspoed of tegenslag,
we kunnen het niet zeggen. Morgen kan het einde zijn van ons leven, mogelijk
zelfs het einde der tijden. Onze onbekendheid met de toekomst is een ding dat
zeker is.
Alleen God kent de toekomst. Alle dingen zijn voor Hem tegenwoordige tijd. Er is
voor zijn alziende ogen verleden noch toekomst. Hij verblijft in de tegenwoordige
tijd voor altijd als de grote IK BEN.
Hij weet wat de morgen zal geven, Hij alleen weet het. De hele gang van het
universum ligt voor Hem open als een boek. Mensen weten niet wat een dag hen
zal brengen, maar Yahweh weet het van begin tot eind. Er zijn twee grote
zekerheden over de dingen die zullen plaatsvinden: de ene is dat God het weet
en de andere is dat wij het niet weten.
De
kennis van de toekomst is voor ons verborgen en wij behoren geen nieuwsgierige
vragen te stellen. Het is levensgevaarlijk, het is slecht, om te proberen zelfs
maar een puntje van de sluier op te lichten die de komende dingen voor ons
verbergt. Zoek de dingen die zijn geopenbaard in de Heilige Schrift en ken die
zo goed mogelijk. Maar wees niet zo dwaas te denken dat een man of een vrouw
kan vertellen wat morgen geschieden zal. En denk ook maar niet te groot van uw
eigen beoordelingsvermogen en inzicht, zodat u zou zeggen: Dat is wel duidelijk. Dat is voorspelbaar. Doe
nooit voorspellingen voordat de dingen gebeurd zijn; en daarna zijn het
natuurlijk geen voorspellingen meer. Voorspel dus in het geheel niet. U weet
niet wat morgen geschieden zal en u mag geen goddeloze poging doen om die
wetenschap te verkrijgen. Laat het oordeel over koning Saul op het gebergte van
Gilboa een waarschuwing zijn voor u om zon verschrikkelijke weg niet te gaan.
Voorts
is onze onbekendheid met de toekomst een voordeel voor ons. Het is voor ons
verborgen voor ons eigen bestwil. Veronderstel eens dat een zeker iemand op
de lange duur gelukkig zal worden. Als hij daarmee op de hoogte is, zal hij
ongelukkig zijn tot die gelukkige uren aanbreken. Veronderstel eens dat iemand
anders binnenkort een groot verdriet zal ondergaan. Het is maar goed dat hij
daar niets van weet, want nu kan hij in het heden nog genieten van het goede. Als
heel ons toekomstige leven kon worden opgeschreven in een boek, en alles wat er
gebeurde daarin zou worden weergegeven, en als het lot ons dat boek in handen
zou spelen, dan zouden we heel wijs doen door er geen letter van te lezen maar
het aan de kant te leggen en te zeggen :
Mijn God, ik wil niet nu reeds zien
waar mij de toekomst leidt,
wat droefheid Gij voor mij bestemt,
of welke vreugd bereidt.
Het is voldoende dat onze hemelse Vader het weet. En zijn wetenschap moet
voldoende zijn voor ons. Kennis is geen wijsheid. Hij is wijs, die niet wenst
te weten wat God hem niet heeft geopenbaard. Hierin is onwetendheid echte
gelukzaligheid: het zou dwaasheid zijn wijs te zijn.
Aangezien we niet weten wat morgen zal geschieden, moet
die onbekendheid ons bijzonder bescheiden maken. We denken dat
we wijs zijn, of niet soms? En we maken een berekening waarvan we zeker zijn
dat hij goed is. We geven aanwijzingen dat het een of ander moet gebeuren, maar
God beweegt Zijn vinger, neemt een vriend weg, of verandert de omstandigheden
en als onze plannen worden de grond in geboord. Het is beter voor ons nederig
te zijn voor de troon van God dan rechtop te staan, met een veer op onze hoed
omdat we denken dat we kunnen zeggen: O, ik wist wel
dat het zo zou gaan! Zo heb ik het toch uitgerekend? Wat heb ik, zeker in dit
geval, toch een wonderbaarlijk vooruitziende blik gehad! Als God had
geblazen in onze plannen, zou er niets van terecht gekomen zijn. Niets weten we
met zekerheid. Laat die gedachte ons maar behoorlijk nederig maken.
Ziende dat deze dingen zo zijn, worden we herinnerd aan de kortheid, de
broosheid en het einde van ons leven. We kunnen hier niet lang verblijven.
Zelfs als we een zeer hoge leeftijd bereiken, wat is de tijd dan nog kort! Maar
de meeste van ons zullen het niet eens meemaken dat ze tegen elkaar kunnen
zeggen : Mijn tijd is gekomen.
Als Christus niet alles voor je is, is Hij niets voor
jou.
De barmharigheid van de Heer rijdt vaak naar de deur van
ons hart op het zwarte paard van droefheid.
De kerk die de wereld het liefst heeft is zeker degene
die God verafschuwt.
De Heer haalt Zijn best soldaten uit de hooglanden van
verdrukking.
Wanneer je een mens ziet met een groot deel van religie
tentoon gespreid in zijn vitrine, dan mag je erop rekenen dat gij maar een
kleine voorraad binnen heeft.
Een Bijbel dat uiteen valt hoort gewoonlijk bij iemand
dat niet is.
Een klein geloof zal je ziel naar de Hemel brengen, een
groot geloof zal de Hemel naar je ziel brengen.
Een Jezus die nooit weende zou nooit mijn tranen kunnen
wegvegen.
Het is voorspeld, mijn kind, dat in deze tijden waarin jullie leven dat de harten van de mensheid zullen verharden. 21/9/2012
Moeder van God :
Mijn kind, hoe vlug is de mensheid in het verafgoden van valse koningen, valse
goden.
VELE MENSEN IN DE WERELD VAN VANDAAG ZIEN GEEN GRATEN IN HET OMARMEN VAN VALSE
IDOLEN EN ZE VOELEN ZICH DAN NIET SCHULDIG IN HUN HART WANNEER ZE DE ENE WARE
GOD AFWIJZEN.
Het is
voorspeld, mijn kind, dat in deze tijdens waarin jullie leven dat de harten van
de mensheid zullen verharden.
Ze zullen zelfs
hun eigen familie afwijzen in het najagen van genot.
Ze zullen
diegenen die in armoede leven en die verhongeren afwijzen als ze iedere vorm
van eigenbelang in praktijk brengen en de zonde van gulzigheid plegen.
NIET ALLEEN VERAFGODEN ZE VALSE GODEN, ZE BETUIGEN HUN TROUW AAN DIE ARME
ZIELEN DIE ZONDE PROMOTEN ALSOF HET GEEN GEVOLGEN HEEFT.
Wanneer ze
leugens over mijn Zoon gepresenteerd krijgen in de wereld van vandaag, zijn ze
vlug in het aanvaarden van dergelijke onwaarheden.
Het wordt
geaccepteerd om mijn Zoon belachelijk te maken. Toch is het zo wanneer andere
leerstellingen, die de Waarheid niet bevatten, worden bekritiseerd, mensen ineenkrimpen
van angst. Ze vrezen mijn Zoon niet.
ZE VREZEN DE ENE WARE GOD
NIET OMDAT ZE HEM NIET LIEFHEBBEN. HUN HARTEN ZIJN GESLOTEN.
Ze blijven een
pad volgen die hen geen troost brengt. In de plaats daarvan laat dit pad hen
onbevredigd en leeg achter.
Het is enkel wanneer een
persoon Jezus, de Christus, de ware Messias, erkent, dat hij vrede zal vinden.
SPOEDIG ZAL MIJN ZOON HEN HET DOOR HEN GEVRAAGDE BEWIJS PRESENTEREN. WANNEER
ZE HET BEWIJS WORDT GETOOND, ZULLEN ZE DE DEFINITIEVE KEUZE MOETEN MAKEN.
Ze zullen ofwel mijn Zoon
en de Waarheid kiezen of ze zullen de leugens accepteren die hen gevoed worden
door de bedrieger.
Bid kinderen, dat harten
zich zullen openen en dat de liefde van mijn Zoon al Gods kinderen in staat zal
stellen om Zijn Barmhartige Hand te aanvaarden.
Charles
HaddonSpurgeon
(19 juni 1834 31 januari 1892) was een Britse Baptist preker. Hij blijft heel
invloedrijk onder de Christenen van verschillende denominaties. Hij is gekend als de Prins van de Predikers.
In zijn leven
preekte Spurgeon voor ongeveer 10 miljoen mensen, dikwijls tot 10 keer elke
week op verschillende plaatsen. Spurgeon was 38 jaar de voorganger van de congregatie
van de New Park Street Chapel (later de Metropolitan Tabernacle) in London. Hij
zorgde voor controverse met de Britse unie van de Baptisten en moest vertrekken.
In 1857 startte hij een liefdadigheidsorganisatie, die nu Spurgeons genoemd
wordt en die wereldwijd werkt. Hij richtte ook het Spurgeons College op, die
postuum naar hem genoemd werd.
Spurgeon was een
vruchtbaar schrijver van vele types van werk, waaronder sermoenen, een autobiografie,
commentaren, boeken over gebed, magazines, gedichten, hymnen enz. Vele
sermoenen werden overgenomen als hij sprak en werden in vele talen vertaald. Zijn
sermoenen hielden de luisteraars in de ban. Daarom zijn er vele Christenen die
zijn werken de beste vinden wat Christelijke literatuur te bieden heeft.
Spurgeon had op
het einde van zijn leven een zwakke gezondheid en werd gekweld door reuma en
jicht. Hij vertoefde regelmatig in Menton bij Nice, waar hij uiteindelijk
stierf. Hij werd te London begraven op het West Norwood Cemetary.
Charles H.
Spurgeons uitspraken
Wanneer jouw wil
Gods wil is, dan zul je jouw wil krijgen.
Geloof gaat de trap
op dat liefde heeft gebouwd en kijkt uit het raam dat hoop heeft geopend.
Onze ongerustheid lost
de zorgen van morgen niet op, maar lost enkel de kracht van vandaag op.
Een goed karakter
is de beste grafsteen. Degene die van je hielden en door jou geholpen werden
zullen je herinneren wanneer de vergeet-mij-nietjes zijn verdord. Kerf je naam
op harten, niet op marmer.
Door vol te houden
bereikte de slak de ark.
Als je Zijn weg
niet ziet door de tranen, vertrouw dan op Zijn hart.
Er zijn tijden wanneer afzondering beter is
dan gezelschap, en stilte is wijzer dan spreken. We zouden betere Christenen
zijn als we meer afgezonderd waren, wachtend op God, en door overweging van
Zijn Woord geestelijke kracht verzamelden voor het werk in Zijn dienst. We
moeten mijmeren over de dingen van God, omdat we zo het echte voedsel eruit
halen Waarom boeken sommige Christenen, hoewel ze vele preken horen, zo traag
vooruitgang in het goddelijke leven? Omdat ze niet zorgvuldig genoeg Gods Woord
overwegen. Ze houden van de tarwe, maar ze malen het niet. Ze zouden het koren
hebben, maar ze gaan niet op de velden om het binnen te halen. Het fruit hangt
op de bomen, maar ze zullen het niet plukken. Het water stroomt aan hun voeten,
maar ze zullen niet bukken om het te drinken. O Heer, bevrijd ons van
dergelijke dwaasheid
Niemand ontgroeit ooit de Schrift; het boek verbreed en
verdiept met onze jaren.
Het is niet hoeveel we hebben, maar hoeveel we vreugde
beleven, dat maakt ons geluk.
Niets leert ons meer over de dierbaarheid van de
Schepper, als wanneer we de leegheid van al de rest leren.
Preek over Jakobus 4:13-17
De gevaren van de rijkdom
En nu u die zegt: Vandaag of morgen gaan wij naar die en die stad,
wij zullen er een jaar doorbrengen en handel drijven en winst maken, u weet
niet eens wat de dag van morgen zal brengen! Wat is uw leven? Een nevel die een
ogenblik verschijnt om weldra te verdwijnen. U zou moeten zeggen: Als* de Heer het wil, zullen wij in leven zijn en
dit of dat doen. In plaats daarvan loopt u te bluffen en overmoedig op te
scheppen; al die opschepperij is verkeerd. Wie goed zou kunnen doen maar het
nalaat, doet zonde.
De
mensen zijn tegenwoordig net als toen deze woorden voor het eerst werden
neergeschreven. We komen nog steeds mensen tegen die zeggen wat we diezelfde
dag, morgen, over een half jaar of nog verder in de toekomst gaan doen. Ik twijfel
er niet aan of er zijn hier mensen aanwezig die hun hele loopbaan aardig
precies gepland hebben en ze zijn er nagenoeg zeker van dat het ook op de
manier zal gebeuren. We zijn net zoals die mensen uit het verleden. En dit
Boek, hoewel het lang geleden werd geschreven, zou gisteren geschreven kunnen
zijn, zo precies beschrijft het de menselijke natuur zoals die zich
manifesteert aan het einde van de 19e eeuw.
De
woorden van de tekst winnen nog aan kracht als onze vrienden en medewerkers van
ons worden weggenomen. Ziekte en dood zijn in ons midden geen onbekenden.
Misschien hebben we in ons drukke gemeentewerk ook wel
rekening gehouden met wat deze broeder deze week zou doen, wat die zuster
volgende week zou doen, enz. Ze waren volgens ons immers zo kerngezond, dat we
nauwelijks een gedachte gewijd hebben aan de mogelijkheid dat we ieder ogenblik
neergeveld zouden kunnen worden. Toch is dat vaak gebeurd. De onbestendigheid
van het leven wordt ons duidelijk als zulke dingen plaatsvinden en we beginnen
ons erover te verbazen dat we ergens zo vast op gerekend hebben, of ervan
uitgegaan zijn dat het mogelijk zou zijn, in een zo veranderlijke wereld als de
onze. Met deze gedachten als uitgangspunt wil ik u gaan spreken over hoe ons
gedrag moet zijn met het oog op de toekomst en ik zal proberen uit onze
tekstverzen enkele lessen te trekken om onszelf te verbeteren en ervan te
leren.
Om
te beginnen enkele woorden om u ervan te overtuigen dat REKENEN OP DE TOEKOMST
DWAASHEID IS.De apostel zegt : Welaan
nu! Alsof hij bedoelt te zeggen : Dat is toch
belachelijk? Kijk eens hoe onzinnig uw gedrag is. Welaan nu, gij die
daar zegt : Wij zullen vandaag of morgen naar stad X
reizen. Er zit een vleug sarcasme in die woorden. Dat een broos en zwak
mens zo trots over zijn leven beschikt en daarbij God vergeet vindt de apostel
Jakobus dwaas dat hij het nauwelijks de moeite waard vindt er woorden aan vuil
te maken. Hij zegt alleen maar : Welaan nu.
Laten
we eens kijken naar de uiterlijke vorm van deze dwaasheid en letten op wat deze
mensen nu eigenlijk zeiden als ze rekenden op de toekomst. De tekst zit
daarvoor vol met aanwijzingen.
Ze
dachten duidelijk dat alles hun ter beschikking stond. Ze zeiden : WIJ zullen vandaag of morgen naar stad X reizen, en WIJ
zullen daar een jaar doorbrengen, en WIJ zullen handel drijven en WIJ zullen
winst maken. Maar is het geen dwaasheid voor een mens om te denken dat
hij kan doen wat hij wil en dat alles zal gaan zoals hij wil? Dat hij zich van
alles kan voornemen en van alles kan regelen, zonder Gods toestemming? Hij
bedenkt iets en doet dan precies wat zijn gedachten hem ingeven. Is het zo, o
mens, dat u zelf uw leven regeert? Is er, uiteindelijk niet iemand die groter
is dan u? Is er geen hogere macht die u in beweging kan zetten of kan stoppen?
Als u hier geen weet van hebt, hebt u zelfs de eerste lette van het alfabet van
de wijsheid nog niet onder de knie. Moge God u leren dat niet alles u ter
beschikking staat, maar dat de Heer van eeuwigheid tot eeuwigheid regeert, de
Koning der koningen!
Merk
op dat deze mensen terwijl ze dachten dat alles hun ter beschikking stond,
alles gebruikten voor wereldse doeleinden. Wat zeiden ze namelijk? Besloten ze
met elkaar : We zullen vandaag of morgen naar stad X
reizen en daar een jaar doorbrengen ter ere van God en voor de uitbreiding van
zijn Koninkrijk? O nee, er was van begin tot eind geen woord over God
bij. En daarin zijn ze maar al te duidelijk het type van het gros van de mensen
van vandaag. Ze zeiden : We zullen inkopen en vervolgens
de goederen naar een andere markt op korte afstand brengen en we zullen het met
winst verkopen en er zo voordeel uit halen. Hun eerste en laatste
gedachten waren zo aards en materialistisch als het maar kon. En hun enige
ideaal leek samen te hangen met toenemende rijkdom en bezit van goederen. Dat
was in hun hart de grootste ambitie. Zijn er niet velen die op dit moment zo
leven? Ze denken dat ze hun eigen leven kunnen uitstippelen en het enige doel
van hun inspanningen lijkt te zijn : kopen en verkopen en winst behalen.
Of
anders eer behalen, of plezier hebben. Hun harten reiken niet tot in de
hoogverheven hemel; ze blijven hier beneden rondkruipen.
Alles
wat deze mensen uit het verleden wilden gaan doen, wilden ze in eigen kracht
verrichten. Ze zeiden : Wij zullen, wij zullen.
Ze dachten er geen moment aan de zegen van God over te vragen, of te smeken om
de hulp van de Allerhoogste. Dat kon hun allemaal niets schelen. Ze waren
immers onafhankelijk! Ze noemden zichzelf mannen van verdienste en het was ze
erom te doen geld te verdienen. En een man van verdienste kan natuurlijk
gemakkelijk geld verdienen. Natuurlijk zul je een geslaagd zakenman zijn
wanneer je eigen karakter en je positie geheel te danken zijn aan eigen
inspanning en eigen hersens. Ze zaten dus vol zelfvertrouwen en begonnen de
toekomst in te plannen zonder een spoor van twijfel over hun eigen
bekwaamheden. Jammer genoeg doen de mensen tegenwoordig precies zo. Zonder God
te zoeken gaan ze voort in trotse eigenwaan, totaal niet denkend aan de de
pijl die des daags vliegt en de pest die in het duister rondwaart. Totdat ze
plotseling worden overweldigd in de eeuwige ondergang!
Het is duidelijk dat
voor deze mensen alles zeker leek. Wij zullen heden of
morgen naar stad X reizen. Hoe konden ze weten dat ze daar ooit zouden
aankomen? We zullen er winst doen en handel drijven.
Hadden zij de markten in de hand? Zouden er geen plostelingen prijsverlagingen
kunnen zijn? O, Nee! Ze keken naar de toekomst als een vaste zekerheid en naar
zichzelf als mensen die er zeker van waren te zullen winnen, wat er ook met
anderen zou gebeuren.
Ze
hadden ook het dwaze idee dat ze onsterfelijk waren. Als aan hen was gevraagd
of mensen ook zouden kunnen sterven, zouden ze hoogstverbaasd geantwoord hebben
: Ja, natuurlijk, alle mensen moeten immers op een
bepaald moment sterven? Iedereen weet dat iedereen sterfelijk is. Maar
in hun hart maakten ze een uitzondering voor zichzelf, als we tenminste mogen
afgaan op hoe we zelf vroeger zonder Gods genade waren. Alle mensen achten alle
mensen sterfelijk, behalve zichzelf. Zonder een voorbehoud te maken zeggen ze :
We zullen aldaar een jaar doorbrengen. Hoe
konden ze weten dat ze daar werkelijk die periode zullen zijn? Maar men moet
bij zulke mensen niet aankomen met dergelijke ongelegen vragen. Als u dat wel
deed zouden ze zeggen : Praat me niet van de dood,
want dat maakt me melancholiek.
Nu
we gekeken hebben naar de vorm van de dwaasheid van het rekenen op de toekomst,
moeten we het ook nog even hebben over DE DWAASHEID ZELF. Het is een grote
dwaasheid om vertrouwen te stellen op iets dat misschien nooit komt. Het is
niet wijs uw kuikens te tellen nog voor ze zijn uitgebroed. Het is waanzinnig
alles op het spel te zetten voor een onzekere toekomst.
Hoe
zullen we weten wat we morgen zullen zijn? Het is spreekwoordelijk geworden,
dat we het onverwachte moeten verwachten. Want heel vaak gebeurt er iets wat we
absoluut niet verwacht hadden. We worden constant verrast door de
gebeurtenissen die om ons heen plaatsvinden. In Gods grote oratorium der voorzienigheid
komen passages voor die wonderbaarlijke zeggingskracht hebben, vanwege het
verrassingseffect dat erin zit. Ze komen op het onverwachtst over ons en
overvallen ons. Hoe kunnen we met ook maar iets rekening houden in deze wereld,
als niets zeker is dan onzekerheid?
De
dwaasheid kan ook duidelijk worden gezien in de zwakheid en broosheid van onze
levens. Want hoedanig is uw leven ? Want het is als een damp die voor een
weinig tijd gezien wordt en daarna verdwijnt. U ziet s morgens als u opstaat
die wolk boven de berg, maar u bent nog niet aangekleed of hij is al verdwenen.
Nog onlangs hing er een dikke mist in de straten toen we op een avond naar de
kerk gingen, en toen we in het bedehuis waren aangekomen hing die er nog. Maar
tijdens de dienst kwam er een windvlaag en op weg terug naar huis zou niemand
hebben gedacht dat dit Londen een paar uur geleden nog zo onder de vuile mist
zat. Die was volkomen verdwenen! Het leven is als een damp. Soms zijn die
dampen, vooral bij zonsondergang, uitzonderlijk mooi. Ze lijken het mooist te
zijn als de zon hen beschildert met hemelse kleuren, maar een poosje later is
alles weer weg en is het hele panorama van de zonsondergang verdwenen. Zo is
het ook met ons leven. Soms kan het heel helder en prachtig zijn, maar toch is
het alleen maar een beschilderde wolk en spoedig zijn en de wolk en de kleur
helemaal weg. We kunnen niet op de wolken rekenen; daarvoor zijn hun wetten te
variabel en is hun toestand te onduidelijk. Zo is het ook met ons leven.
Je zegt : als ik wat meer
had, dan zou ik zeer tevreden zijn. Maar je maakt een fout. Als je niet
tevreden bent met wat je hebt, zou je niet tevreden zijn als het werd
verdubbeld.
God helpt diegenen die zichzelf niet kunnen helpen.
Wens je niet dat anderen gered worden? Dan ben je zelf
niet gered, wees daar maar zeker van!
Mensen laten God overal toe, behalve op Zijn troon. Ze
zullen Hem toelaten in zijn werkhuis om werelden aan te kleden en sterren te
maken. Ze zullen Hem toelaten om in zijn liefdadigheidshuis Zijn aalmoezen uit
te delen en zijn giften te schenken. Ze zullen Hem toelaten om de aarde te
ondersteunen en de pilaren ervan te dragen, of de lampen van de hemel aan te
steken, of de golven van de altijd in beweging zijnde oceaan te bevelen; maar
wanneer God op Zijn troon gaat zitten, dan knarssetanden zijn schepselen. En we
verkondigen een God op Zijn troon, en Zijn recht te handelen met de Zijne zoals
Hij wenst, om over Zijn schepselen te beschikken zoals Hij goeddunkt, zonder
hen te raadplegen, dan worden we verketterd, en dan is het dat de mens doof is.
Want God op Zijn troon is niet de God die ze liefhebben. Maar het is God op de
troon dat we graag prediken. Het is God op Zijn troon die we moeten vertrouwen.
Zorg dat je hart bij Christus is, en Hij zal je dikwijls
bezoeken, en zo de weekdagen in zondagen veranderen, maaltijden in sacramenten,
huizen in temples, en de aarde in de Hemel.
Zorg meer voor een korreltje van geloof dan een massa opwinding.
De tijd van Mijn Zoon verenigt zich met jullie tijd, kinderen, en spoedig zal alles een worden. 20/9/2012
GOD,
DE VADER : MIJN DIERBARE DOCHTER, HOE VERLANG IK OM MIJN DIERBARE KINDEREN
DICHT BIJ MIJ TE HOUDEN ZODAT IK HEN KAN TONEN HOEVEEL ZE WORDEN GELIEFD.
Zo vele kinderen
zijn er van Mij, verspreid over de wereld, maar zo weinig kennen hun Vader. Hun
Schepper.
Voor degenen die
Mij niet kennen, aan hen moet verteld worden dat Ik hen niet in de steek zal
laten.
Ik zal opkomen tegen
de kwade machten en de koning van leugens, het beest, en deze verschrikkelijke
gesel uit het bestaan vegen.
Enkel wanneer de
schalen van goddeloosheid zijn teruggetrokken, kunnen Mijn kinderen de Waarheid
zien.
Kinderen, maak
jullie geen zorgen omdat jullie gebeden Mijn Hart raken en door jullie verzoeken
zal Ik vele van Mijn kinderen redden die in de duisternis zijn.
Mijn missie om
Mijn Geliefde Zoon te sturen om Mijn Koninkrijk op te eisen is nu goed
ingeburgerd, hoewel velen zich daarvan niet bewust kunnen zijn.
DE TIJD VANMIJN ZOON VERENIGT ZICH MET JULLIE TIJD, KINDEREN, EN SPOEDIG ZAL ALLE EEN
WORDEN.
De tijd voor het
Nieuwe Paradijs is vastgesteld en alles is vastgelegd voor de nieuwe thuis
van Mijn kinderen, de nieuwe wereld.
Ik roep jullie
op van de Hemel om jullie dringend te verzoeken te vertrouwen op Mijn Zoon,
Zijn grote Barmhartigheid en Zijn belofte om dit verbond te vervullen.
Maak komaf met
alle twijfels die kunnen blijven hangen, want ze houden je tegen om echte vrede
te zoeken.
Ze blokkeren
Mijn Genaden die Ik verlang over jullie te storten om jullie te beschermen
tegen de laatste overblijvende periode wanneer Satan de aarde beheerst. Zijn
tijd is op het punt te eindigen. Dan zal het nieuwe begin evolueren.
Ik wacht, met
liefde, op de terugkeer van Mijn kinderen in Mijn Koninkrijk, het Koninkrijk
van het Nieuwe Paradijs. Het was zo bedoeld.
Ik houd van jullie. Vertrouw op Mijn Zoon en wacht op Mijn
Oproep.
Jullie Vader
God, de Allerhoogste
De bekering vindt eerst plaats. Dan de vervolging. En erna de Redding. In die volgorde. 19/9/2012
Mijn dierbare
dochter, er is een grote verandering nu aan het gebeuren in de wereld en het
Licht van Mijn Barmhartigheid komt dichterbij.
Laat niemand
geloven dat wat Ik zeg dat zal gebeuren niet zal plaatsgrijpen.
Ik zeg alleen de
Waarheid, zodat jullie moeten vertrouwen op Mij. MIJN HEILLIGE GEEST DAALT NU VLUG NEER OP DE MENSHEID OM HEN VOOR TE
BEREIDEN OP MIJN GROTE BARMHARTIGHEID.
Dat niemand zich
niet voorbereidt of Mijn Woord niet verspreidt zodat zielen kunnen gered
worden.
Alles is goed
nu, Mijn dochter, dat alles op zijn plaats is om MIJN WOORD TE VERSPREIDEN ALS EEN WILDE BLOEM DIE
ZAL OPSCHIETEN IN ELKE NATIE.
De zoete geur
van Mijn Geschenk van liefde wordt gevoeld door zelfs degene met een klein
geloof. Want ze zijn zich bewust van een verandering en een verschuiving maar
ze begrijpen niet wat er gebeurt.
ZEG HEN DAT DE HEER GOD, KONING VAN BARMHARTIGHEID,
ZICH VOORBEREID OM TERUG TE KEREN VOOR DE TWEEDE KEER OM HEN TE REDDEN.
Mijn
Verbond nadert het stadium wanneer bekering eerst plaatsvindt. Dan de vervolging. En erna de
Redding. In die volgorde.
ZEG HEN DAT DE HEER GOD, KONING VAN BARMHARTIGHEID,
ZICH VOORBEREID OM TERUG TE KEREN VOOR DE TWEEDE KEER OM HEN TE REDDEN.
Mijn Verbond
nadert het stadium wanneer bekering eerst plaatsvindt. Dan
de vervolging. En erna de Redding. In die volgorde. VERTROUW OP MIJ EN BEREID JULLIE VOOR OP DE TIJD VAN DE BEKERING VAN EEN
GROOT DEEL VAN DE MENSHEID, WANT DE BEKERING IS DICHTBIJ.
Mijn leerlingen,
er worden vele hindernissen voor jullie geplaatst. Dit
is wat jullie moeten doen :
Loop rechtop. Hoofd naar Mij gekeerd op het pad en blijf
waardig. Het maakt niet uit welke beledigingen naar jullie geslingerd worden. Door
zo te handelen, en jullie niet in te laten met het beest dat werkt door anderen
om te zorgen dat jullie twijfelen aan jullie geloof, verslaan jullie hem.
Dit is de reden
waarom bleef Ik zwijgen en nauwelijks antwoordde op Mijn beschuldigers, Mijn
beulen. Door erop in te gaan zou dit macht gegeven hebben aan Satan.
Mijn dood
vernietigde de macht die hij had over Gods kinderen. Hij verloor dan zijn macht
om alle zielen te stelen. Nu dat Ik zeer spoedig opnieuw kom, zal hij alle
macht verliezen. Maar tot dan zal hij blijven zielen
stelen.
Wees sterk. Wees kalm. Wees moedig. Ik ben bij jullie.
Wanneer jullie je wil overgeven en volledig op Mij vertrouwen zullen jullie
veilig zijn.
Het instuiffeestje van David : de ark van
het verbond wordt naar Jeruzalem gebracht
Opnieuw riep David alle weerbare mannen van Israël samen,
dertigduizend in getal, en vergezeld van alle burgers van Juda ging hij op weg
om de ark van God te halen, de ark die de naam draagt, de naam van de heer van de machten die op de kerubs troont. Ze laadden de ark
van God op een nieuwe wagen en haalden die uit het huis van Abinadab dat op een
heuvel stond. Uzza en Achio, de zonen van Abinadab, begeleidden de wagen met de
ark van God; Achio liep voor de ark.
De Davidstad lag
waar vroeger de zogenoemde Jebusburcht lag. Dat was een zeer sterke
vesting op de heuvel Ofel, ten zuiden van de huidige
tempelberg
David en alle Israëlieten dansten voor de heer
uit en speelden op allerlei instrumenten, op citers, harpen, tamboerijnen,
ratels en cimbalen.
Maar toen ze bij de dorsvloer van Nakon kwamen, en de runderen daar op hol
dreigden te slaan, stak Uzza zijn hand uit naar de ark van God en hield haar
vast. Toen ontbrandde de woede van de heer tegen Uzza; op
de plaats zelf strafte God hem voor zijn vergrijp en hij viel dood neer, naast
de ark van God. David was diep geschokt door de slag waarmee de heer
Uzza had getroffen. Daarom heet de plaats tot op de dag van vandaag Peres-Uzza.
David werd daardoor zo bang voor de heer dat hij dacht:
Hoe zal de ark van de heer ooit bij mij komen?
Daarom zag David ervan af om de ark van de heer
bij zich in de Davidsstad te halen; hij liet haar onderbrengen in het huis van
Obed-Edom de Gatiet.
Drie maanden lang stond de ark van de heer in het huis
van Obed-Edom de Gatiet, en de heer zegende Obed-Edom en
heel zijn familie. Maar toen David hoorde dat de heer de
familie van Obed-Edom en heel zijn bezit gezegend had, omdat de ark van God
daar stond, ging hij erheen en bracht de ark van God uit het huis van Obed-Edom
vol vreugde naar de Davidsstad over. Nadat de dragers van de ark zes stappen
gezet hadden, offerde David een gemeste stier. Onderweg danste hij geestdriftig
voor de heer uit, slechts gekleed in een linnen efod.
Zo brachten David en alle Israëlieten onder gejuich en bazuingeschal de ark van
de heer over. Bij de aankomst van de ark van de heer in de Davidsstad keek Mikal, de dochter van Saul, door het
venster toe. Toen zij koning David zag dansen en springen voor de heer, begon ze hem te minachten.
De ark van de heer werd de stad binnengedragen en op haar
plaats gebracht, midden in de tent die David voor haar had opgezet. Daarna
droeg David brand- en slachtoffers op aan de heer. Na het
opdragen van de brand- en slachtoffers zegende hij het volk met de naam van de heer van de machten. Aan alle aanwezigen, aan alle Israëlieten
die daar bijeen waren, mannen en vrouwen, liet hij een plat brood, een klomp
dadels en een rozijnenkoek uitdelen. Daarna ging iedereen naar huis.
Nog een dansende David : (van het Efraimgenootschap)
Dit kunnen inderdaad de 12 stammen van Israel zijn.
Ik ben niet de Mensenzoon die mensen verwachten dat Ik ben. Ik ben onconventioneel. 18/9/2012
Mijn dierbare
dochter, het is een zeer zware tocht geweest voor Mijn volgelingen die deze
missie volgen.
Ze worden belachelijk
gemaakt door diegenen wier meningen ze waarderen.
ZE WORDEN BESPOT DOOR DIEGENEN DIE BEWEREN
GEESTELIJK RIJP TE ZIJN EN ZE WORDEN BESPUWD DOOR DIEGENEN DIE MIJ, JEZUS
CHRISTUS ONTKENNEN.
Ze moeten de
Doornenkroon aanvaarden en de nederigheid die nodig is om de lijdenspijn te
aanvaarden in Mijn Heilige Naam.
Laat geen mens
het doornige pad dat naar eeuwige redding leidt, onderschatten.
Als je de doodstrijd/
kwelling doorstaat zul je vlug gezuiverd worden en dan zul je in staat zijn om
de anderen te helpen wiens zuivering niet zal plaatsvinden tot na de
Waarschuwing.
MIJN GELIEFDE LEERLINGEN, ER ZULLEN TIJDEN ZIJN WANNEER
LEUGENS ZULLEN GEPLANT WORDEN IN JULLIE GEEST DOOR ANDEREN DIE WILLEN DAT JE
MIJN MISSIE VERLAAT.
Je moet
eenvoudigweg standvastig en hoffelijk blijven, dan blijven zwijgen wanneer je
geconfronteerd wordt met deze vervolging.
Redetwist nooit
of probeer nooit de echtheid van Mijn Heilig Woord te bewijzen want dan zul je
struikelen en dan zul je vallen. Het is dan dat je zult geslagen worden en dat
je het moeilijk zult hebben om vooruit te komen in het promoten van Mijn Heilig
Woord. Met andere woorden je zult vastzitten. Dan zal de verwarring toeslaan en
in sommige gevallen zul je Mij de rug toekeren.
Vele van Mijn
volgelingen die hun kruis opnamen om Mij in deze missie om zielen te redden,
volgden konden hun moeizame tocht niet voortzetten.
SOMMIGEN LIETEN TOE DAT ANDEREN ZADEN VAN TWIJFEL
PLANTTEN IN HUN GEEST.
Anderen
geloofden de leugens die hen werden verteld omMIJN LAATSTE HEILIGE MISSIE OP AARDE OM DE
MENSHEID VOOR TE BEREIDEN OP MIJN TWEEDE KOMST te ontkennen.
Enkel diegenen
met een eenvoudige liefde voor Mij, met een diepe trouw, en die de rol van
lijden begrijpen in de redding van zielen, hadden het uithoudingsvermogen om
verder te blijven doen.
Het is niet
gemakkelijk om Mij, jullie Jezus, te volgen. Hoewel Mijn leer jullie dichter
tot Mijn Heilig Hart kan brengen, is het enkel wanneer jullie je overgeven aan
de realiteit dat het Kruis is, dat jullie je echt een leerling van Mij kunt
noemen.
VELE ARME ZIELEN GELOVEN DAT ZE GROTE KRACHT, GROTE
GLORIE EN ERKENNING IN DE WERELD ZULLEN ONTVANGEN WANNEER JULLIE ANTWOORDEN OP
MIJN OPROEP. DIT IS NIET HET GEVAL.
IK BEN EEN LIJDEND SLACHTOFFER EN DAARIN LIGT MIJN
KRACHT OVER SATAN.
Ik ben niet de
Mensenzoon dat Mensen verwachten dat Ik ben. Ik ben onconventioneel. Ik koos
onwaardige zielen om Mijn boodschappen te brengen.
Ik roep de
armsten, de zachtmoedigsten en de grootste zondaars, omdat ik jullie moet tonen
dat jullie allen gelijk zijn in Mijn Ogen. Maar het zal enkel degenen zijn die
aanvaarden dat enkel degenen die nederig zijn van geest en ziel kunnen omarmd
worden door Mij en zij die vlug naar geestelijke perfectie zullen komen.
Lijd in Mijn
Naam en Ik zal jullie verheffen in glorie in het Nieuwe Paradijs.
Erken de
Waarheid van Mijn Goddelijkheid, daarin zal Ik nooit Mijzelf verheffen door
Mijn echte profeten, noch zullen zij eer zoeken in Mijn Naam.
Nu, kom tot Mij
met een vertrouwen en verlatenheid, zodat Ik jullie de Mij kan maken.
Leonardo Boff werd geboren op 14/12/1938. Hij is een theoloog en schrijver, en
hij is gekend voor zijn actieve steun voor de rechten van de armen en
uitgeslotenen. Hij doceert als Professor Emeritus aan de Rijksuniversiteit in
Rio de Janeiro.
Boff werd
Franciscaan in 1959 en werd priester gewijd in 1964. Hij bracht de volgende
jaren studerend door voor een doctoraat in theologie en filosofie aan de
Universiteit van Munchen. Zijn doctoraatsthesis behandelde het onderwerp dat de
kerk een teken kan zijn van het heilige en goddelijke in een seculaire wereld
en in het proces van de bevrijding van de onderdrukten. Sindsdien is zijn
thesis in het Duits verkrijgbaar.
Bevrijdingstheologie
Hij werd een van
de best gekende supporters van de Bevrijdingstheologen, samen met Gustavo Gutierrez). Hij was aanwezig bij de eersten die zochten om
de verontwaardiging over miserie en marginaliteit uit te spreken volgens de
belofte die het geloof bevat en dat leidde tot de Bevrijdingstheologie. Hij
blijft een controversiële figuur in de Katholieke Kerk, vooral voor zijn
scherpe kritiek op de hiërarchie van de Kerk, die hij als fundamentalistisch
ziet, maar ook voor zijn voorbije steun van communistische regimes.
Hij is ook
degene die gekant was tegen de Irakese Oorlog en beschouwde het bestuur van George Bush en Ariel Sharon gelijkaardig aan dat van fundamentalistische terroristische
staten. Hij bekritiseerde ook de despotische heersers in het Midden-Oosten:
"Deze [emirs en koningen] zijn despotisch, ze hebben nog niet eens een
grondwet. Hoewel ze uiterst rijk zijn, zorgen ze dat de mensen in armoede
blijven leven."
Boff zei in een
interview met een Italiaans tijdschrift (November 2001) over de 11 september aanvallen : Voor mij
vertegenwoordigt de terroristische aanval van 11 september de verschuiving naar
een nieuw humanitair en wereldmodel. De torens die werden aangevallen zijn een
boodschap : een nieuwe wereldbeschaving kan niet gebouwd worden met een soort
dominante economie (gesymboliseerd door het World Trade Center), met het soort
doodsmachine (het Pentagon) en met het soort van arrogante politici, die ervoor
zorgen dat velen worden uitgesloten (...) Voor mij is dit het teken dat het
systeem en de cultuur van het kapitalisme beginnen ineen te storten. Ze zijn te
vernietigend." In hetzelfde interview zei hij dat een van de ergste
fundamentalisme systemen dat is van het neoliberalisme."
Een protestantse natie, Groot-Brittannie, zal zich spoedig tot Mijn Wegen te bekeren 17/9/2012
Mijn dierbare
dochter, Ik wens een mirakel aan jou te onthullen dat Ik heb gepland.
Een
protestantse natie, Groot-Brittannië, zal zich spoedig bekeren tot Mijn Wegen,
Mijn Leer en de Waarheid.
Voor zolang
heeft dit Christelijk land de Wetten van God aangepast en gewijzigd aan hun
trotse wegen.
Eens waren ze
een groot Christelijk land, maar ze zondigden door de eeuwen heen tegen de
Wetten van God en overtuigden zichzelf ervandat ze de Wetten volgden die vastgelegd zijn door Mijn Kerk op aarde.
De gebeden van
de gelovigen onder hen en de liefde en de trouw die werden getoond door
Christelijke leiders in Groot-Brittannië, heeft hen in aanwezigheid van
tegenspoed, dichter tot Mijn Heilig Hart gebracht.
Dit land zal
bekeerd worden en de Waarheid zal miljoenen redden.
De antichrist en
zijn vele volgelingen hebben velen die in dit land aan de macht zijn beïnvloed,
maar ze zullen Gods kinderen niet kunnen stelen.
Mijn volgelingen
zullen zich van alle kerken over Groot-Brittannië verenigen en Ik zal hen omsluiten
in Mijn Heilige Armen.
Ze zullen een
machtige kracht worden in Mijn leger en de plannen om hen te verenigen is
begonnen.
Hier is een
speciaal Kruistochtgebed (77) voor Gods kinderen in Groot-Brittannië. Aan de kinderen van Groot-Brittannie :
Weet dat de
bekering, die spoedig zal aanvatten en jullie land zal omhullen, jullie grote
genaden zal brengen.
Dan zullen jullie helpen Mijn leger leiden samen met
andere naties naar Mijn Glorievol Koninkrijk.
De eerste theologische overwegingen die in de richting
gingen van een bevrijdingstheologie begonnen in de context van een opborrelende
dialoog tussen kerk en maatschappij, tussen christelijk geloof en het vurig
verlangen tot omvormingen en bevrijding vanuit de volksklassen. De theologische
sfeer van grote vrijheid en creativiteit die zich ontwikkeld had in de tijd dat
het Tweede Vaticaans concilie plaatsvond, werkte in Latijns- Amerika ten gunste
van de moed van theologen om onze pastorale kwesties zelfstandig te doordenken,
iets wat zowel aan katholieke als aan protestantse zijde gebeurde (vooral
binnen de ISAL : Kerk en Maatschappij in Latijns-Amerika). Van katholieke zijde
begonnen theologen als Gustave Gutierrez, Segundo Galilea, Juan Luis Segundo,
Lucio Gera en anderen, evenals aan protestantse zijde Emilio Castro, Julio de
Santa Ana, Rubem Alves en Jose Miguez Bonino, via veelvuldige ontmoetingen
reflecties te verdiepen over de relatie tussen geloof en armoede, evangelie en
sociale rechtvaardigheid.
Gustave Gutierrez
Segundo Galilea
Juan Luis Segundo
Lucio Gera
In Brazilie produceerde katholiek links tussen 1959 en
1964 een serie basisteksten over de noodzaak van een historisch christelijk
ideaal, verbonden met een volksactie waarvan de methodologie al de theologie
van de bevrijding aankondigde; dringend noodzakelijk was een persoonlijk
engagement in de werkelijkheid die werd ontleed via de studie van sociale en
menswetenschappen en die werd belicht door universele princiepen van het
christendom.
In maart 1964, tijdens een ontmoeting van
Latijnsamerikaanse theologen in Rio de Janeiro (Petropolis) stelde Gustavo
Gutierrez de theologie voor als een kritische reflectie over de praxis. Tijdens
bijeenkomsten in 1965 in
Havana, Bogota en in Cuernavaca, kreeg deze lijn van denken steviger omtrekken.
Rond de voorbereiding van Medellin (1968) werden vele ontmoetingen
georganiseerd die als laboratoria werkten voor een theologie die wordt
overdacht vanuit pastorale kwesties en vanuit de geëngageerde praktijk van
christenen. De reflecties van G. Gutierrez in Montreal (1967) en in Peru over
de armoede in de Derde Wereld en over de uitdaging voor een
bevrijdingspastoraal, gingen fors voortuit in de richting van een
bevrijdingstheologie. Tijdens een theologische ontmoeting in Cartigny
(Zwitserland) in 1969 komen de eerste schetsen naar voren die naar een
bevrijdingstheologie leiden. In 1970 en 1971 worden de eerste congressen onder
die term gehouden. Al gauw werden hier boeken aan gewijd : in 1971 werd het
boek Theologie van de bevrijding, perspectieven van G. Gutierrez uitgegeven,
en Onderdrukking-bevrijding : uitdaging aan christenen van Hugo Assmann. Er
verscheen ook een reeks artikelen van Leonardo Boff : Jezus Christus de
Bevrijder.
Bedenking : in hoeverre mag men de christelijke principes
toepassen en toch niet aan politiek doen. Het is vaak moeilijk om die grens te
trekken. Hoe links is links. Het communisme volgen is een stap te ver. Het gaat
erom om de kant van de armen en de verdrukten te kiezen en het onrecht aan te
klagen zodat een groter publiek, over heel de wereld ziet hoe erg het gesteld
is en zij kunnen vb. door het financieel steunen van lokale projecten het leed
wat verzachten. Ook op politiek vlak kan druk worden uitgeoefend om te zorgen
dat de situaties kunnen verbeteren.
Het is echt spijtig dat het Vaticaan de
bevrijdingstheologie ziet als een ultra linkse politiek. Ik heb nochtans deze
mensen niet met vlaggen met hamer en sikkel zien zwaaien. Ze stellen het lot
van de arme voor als Jezus die de kant van de armen, verdrukten en zieken
kiest. Het gaat per slot van rekening toch nog altijd over je medemens.
Persoonlijk denk ik als je lang in de verstarring van het
Vaticaan leeft het moeilijk wordt om het hulpgeroep van de armen te horen.
O Allerhoogste
Hemelse Vader, God, de Schepper van de mens, alstublieft aanhoor mijn gebed.
Ik smeek U om Groot-Brittannië
te redden uit de klauwen van het kwaad en een dictatuur.
Ik vraag dat U
ons allen verenigt - alle religies, geloofsovertuigingen en rassen - als één
familie in Uw Ogen.
Geef ons de kracht
om ons te verenigen en elke wet te trotseren die geïntroduceerd wordt om Uw
Leer te verbieden.
Geef ons de kracht
en de moed om U nooit in de steek te laten en U te helpen om al Uw kinderen te
redden door onze gebeden.
Breng al mijn
broeders en zusters samen in eenheid om hulde te brengen aan Uw belofte om ons
eeuwig leven te brengen en toegang te krijgen tot Uw Paradijs. Amen.
Waarschuwing voor die mondiale elitetroepen die, door hun machtige alliantie, samenzweren om de controle te krijgen over alle naties. 16/9/2012
Mijn zeer geliefde
dochter, dit is een waarschuwing voor die mondiale elitegroepen die, door hun
machtige alliantie, samenzweren om de controle te krijgen over alle naties.
Jullie, wier God Satan
is, weet dat jullie zielen verduisterd zijn door de wolk van het kwaad, die
door de duivel in jullie is binnengebracht.
Jullie zijn in groot
gevaar, toch kiezen jullie ervoor de duivel te vereren, die jullie zielen wil
stelen en jullie voor eeuwig wil pijnigen.
JULLIE
PLANNEN OM TE BEVELEN, TE HEERSEN, TE CONTROLEREN EN EEN VOLKERENMOORD TE
ONTWERPEN TEGEN GODS KINDEREN ZULLEN NIET ALLEEN DOOR DE HAND VAN MIJN VADER
VERIJDELD WORDEN, MAAR DIT KWAAD ZAL ZICH OOK TEGEN JULLIE KEREN.
Jullie zullen zwaar
gestraft worden voor jullie gemeenheden.
De zonden waaraan jullie
schuldig zijn, zijn afstotelijk voor Mij en jullie haat en minachting voor deze
mensen, dezen waarvan jullie beweren ze te dienen in jullie regeringen, zullen
jullie voor eeuwig vernietigen.
De korte periode die
jullie zullen genieten wanneer jullie de macht grijpen over naties en een
regime van verderfelijke dictatuur opleggen, zal jullie een eeuwig leven in de
Hel opleveren.
Jullie zullen vele kansen
krijgen om jullie af te keren van de boosaardige groep van elitaire machten.
Maar wees voorzichtig, er zal jullie niet zoveel tijd meer gegeven worden.
Onderschat nooit de macht
van God. Onderschat Zijn toorn niet. Want ook al is Hij een God van grote
Barmhartigheid, Hij, Mijn Eeuwige Vader is ook iemand om te vrezen.
ZIJN MACHT
IS ALMACHTIG. ZIJN MACHT OVER SATAN ZAL BINNENKORT EEN HOOGTEPUNT BEREIKEN EN
HIJ ZAL HET BEEST EN ZIJN HANDLANGERS IN DE VUURPOEL WERPEN.
Ook jullie, zullen in de
Hel geworpen worden indien jullie verdergaan met het vernietigen van Gods
Schepping, Gods kinderen.
Mijn Vader zal jullie nooit
vergeven als jullie de grenzen van Zijn grote Barmhartigheid overschrijden.
Op de dag dat Ik zal
komen om te oordelen zullen jullie sidderen in de grootste angst,
ongekend bij de mensen.
Op die dag zullen jullie
de straf ontvangen in overeenstemming met de manier waarop jullie je broeders
en zusters, kinderen van God, behandeld hebben.
Wees gewaarschuwd. Want
de Toorn van God moet gevreesd worden.
De Europese theologie van de aardse werkelijkheden, het
integraal humanisme van J. Maritain, het sociaal personalisme van E. Mounier,
het progressistisch evolutionisme van P. T. de Chardin, de reflecties over de
sociale dimensies van de dogmas van H. de Lubac, de theologie van de leken van
Y. Congar en van de arbeid van M-D Chenu, ondersteunden theoretisch de
praktijken van deze christenen (gewoonlijk uit de middenklasse) verbonden met
de volksbewegingen.
Jacques Maritain : Frans Katholiek Filosoof (1882-1973)
die de principes van Thomas van Aquino toepaste op de moderne maatschappij
Emmanuel Mounier : Franse filosoof (1905-1950) die de
leider was van de Franse personalisme-beweging
Pierre Teilhard de Chardin : Jezuiet en Franse filosoof
(1881-1955) die vooral bekend is van zijn punt Alfa en Omega (God) en de
evolutietheorie toepaste om van het punt Alfa naar Omega te geraken. (de
Hemel heeft de evolutietheorie fel afgekraakt, en T. de Chardin zit niet in de
Hemel)
Henri de Lubac : Jezuiet en Franse theoloog (1896-1991)
Yves Congar : Frans Dominicaan (1904-1995)
Marie-Dominique Chenu : Frans Dominicaan en Theoloog
(1895-1990)
Zij behoorden praktisch allemaal bij de Nouvelle Théologie stroming
binnen de katholieke theologie die in Frankrijk ontstond vlak na de Tweede
Wereldoorlog. Aanvankelijk werd zij door tegenstanders gehanteerd als een scheldnaam,
maar al vrij spoedig werd zij de technische naam voor de theologie die aan het
studiecentrum Le Saulchoir (bij Parijs) van de dominicanen en aan de
theologische faculteit van de jezuieten van Lyon-Fourvière beoefend werd en die
in de series Théologie en Sources chrétiennes en Unam Sanctam
haar publiciteitsmedia vond. De theologen die hun naam aan deze beweging
verbonden, oefenden aanzienlijke invloed uit op en tijdens het Tweede Vaticaans
Concilie (1962-1965). Voorafgaand aan dit concilie werd de stroming gezien en
veroordeeld als een vorm van neo-modernisme.
Als eerste
theoloog binnen deze vooral in Frankrijk ontstane stroming valt Henri de Lubac te
noemen. Zijn boek Surnaturel: études historiques (1946) trok zeer snel
de aandacht vanwege de kritiek op de scheiding tussen de bovennatuur, God en de
hemel, en de "gewone" natuur, de wereld en de mensen. In de visie van
de Nouvelle Théologie vallen theologie en dogmatiek niet los te zien van de
historische ontwikkelingen. Deze historische, tijdgebonden dimensie van
theologisch denken was eerder al naar voren gebracht door M-D Chenu in zijn
programmatische boek Une école de théologie: Le Saulchoir (1937), een
boek dat in 1942 op de Index van Verboden Boeken werd geplaatst wegens
ketterij.
Tot de groep van
theologen die samen met de term Nouvelle Théologie worden aangeduid behoren
verder Hans Urs von Balthasar, Yves Congar, Karl Rahner, Hans Kϋng en ook
Edward Schillebeeckx. Theologen zoals Joseph Ratzinger en Jean Daniélou, waren
lange tijd in dezelfde richting werkzaam, maar kozen later voor een iets
gematigder theologie.
Deze theologen
stonden een terugkeer naar de zuivere bronnen van de katholieke leer voor. Dit
kwam tot uitdrukking in een hernieuwde belangstelling voor de geschriften van
de kerkvaders. Deze methodologische beweging wordt aangeduid met het Franse
woord 'ressourcement'. Ook werden deze theologen gekenmerkt door een nieuwe
interesse in typologie, kunst, literatuur en mystiek.
Uit de Nouvelle
Théologie kwamen onder meer de tijdschriften Concilium (1965) en later het
gematigder Communio (1972) voort.
Het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) voorzag in de
beste theoretische rechtvaardiging voor praktijken die waren uitgewerkt onder
het teken van een theologie van de vooruitgang, van de waarachtige
secularisering en van de menselijke ontwikkeling.
Met de crisis van het populisme en van het ontwikkelingsgerichte
model, aan het eind van de jaren 60, vond de doorbraak plaats van een krachtig
sociologisch denken dat de werkelijke oorzaken van de onderontwikkeling toonde.
Ontwikkeling en onderontwikkeling zijn twee zijden van dezelfde munt. Alle
westerse landen bevonden zich in een immens ontwikkelingsproces; intussen is
dit ongelijk en geassocieerd, waarbij de voordelen overgaan naar landen die al
ontwikkeld en centraal zijn, en de landen die historisch achterbleven en
onderontwikkeld zijn, worden met de nadelen belast. De armoede van de landen
van de Derde Wereld is de prijs die betaald moet worden opdat de Eerste Wereld
kan genieten van de overvloed.
Deze interpretatie werkte in kerkelijke kringen, die de
maatschappelijke ontwikkelingen en de studies van de problemen daarvan met
aandacht volgen, als zout en gist die een nieuwe vitaliteit en een kritiek op
pastorale maatregelen voortbrachten.
Tegenover de afhankelijkheid tussen de eerste wereld en
derde wereld zou een proces van breuk en van bevrijding gesteld moeten worden.
Aldus werd de basis voor de theologie van de ontwikkeling teniet gedaan en
werden de theologie van de ontwikkeling teniet gedaan en werden de theoretische
fundamenten voor een bevrijdingstheologie gelegd.
De werkelijke en materiele bases werden pas gegeven toen
volksbewegingen en christelijke groeperingen de strijd al opgenomen hadden, in
de richting van een socio-politieke bevrijding, open voor een volledige en
integrale bevrijding. Toen ontstonden de objectieve voorwaarden voor een waarachtige
theologie van de bevrijding.
De historische wortels van de bevrijdingstheologie liggen
in de profetische traditie van evangelie-verkondigers en missionarissen, die
sinds het begin van de kolonisering de wijze van aanwezigheid van de kerk in
het continent in kwestie stelden, evenals de manier waarop de Indianen, de
negers, de kleurlingen en arme bevolkingslagen op het platteland en in de stad
werden behandeld. Namen als Bartholomeus de las Casas, Antonio de Montesinos,
Antonio Vieira, Frei Caneca en anderen, staan hier op de plaats van een
aanzienlijk aantal religieuze persoonlijkheden die in geen enkele eeuw van onze
korte geschiedenis afwezig waren. Wat vandaag aan de oppervlakte van het
sociale en kerkelijke bewustzijn verschijnt heeft daar zijn bron.
Bartholomeus de las Casas : Dominicaanse broeder
(1484-1566) die het opnam voor de Indiaanse bevolking en hun slavernij.
Antonio de Montesinos : (1475-1540) Hij nam het op voor
de Indiaanse Bevolking in Mexico.
Antonio Vieira : Jesuiet (1608-1697) Vooral bekend om
zijn donderpreken, ook hij nam het op voor de plaatselijke bevolking.
Frei Caneca : Religieuze leider (1779-1825) die in het
Noordoosten van Brazilie werkzaam was en die betrokken was bij verschillende
revoltes.
1
Politiek-sociale gisting
De populistische regeringen uit de jaren 50-60, vooral met Peron in Argentinie,
Vargas in Brazilie en Cardenas in Mexico, wisten een nationalistisch bewustzijn
op te wekken evenals een bemerkenswaardige industriële ontwikkeling van
importsubstitutie. Importsubstitutie is de vervanging
van extern geproduceerde goederen en diensten (vooral basisbehoeften zoals
energie, voedsel en water) door lokaal geproduceerde goederen en diensten. Daardoor
kunnen lokale gemeenschappen hun (zuurverdiend) geld investeren om binnen hun
grenzen te werken. In de jaren 50 en 60 was dit een populaire strategie om
economische onafhankelijkheid en ontwikkeling te promoten in
ontwikkelingslanden.
Juan Peron (1895-1974) Argentinie
Getulio Vargas (1882-1954) Brazilie
Lazaro Cardenas (1895-1970) - Mexico
Daarbij werden nationale bourgeoisieën en urbane
bevolkingslagen bevoordeeld, maar immense massas van de boerenbevolking werden
gedoemd tot marginalisering of tot een bestaan in sloppenwijken. De
ontwikkeling werd echter bevorderd in de vormen van een afhankelijk
kapitalisme, verbonden aan dat van de rijke landen, de grote meerderheden van
de bevolking uitsluitend.
Dat feit schiep krachtige volksmobilisaties die grondige
veranderingen eisten in de socio-economische structuur van de betreffende
landen. Dergelijke eisen veroorzaakten de opkomst van militaire dictaturen in
de belangrijkste Latijnsamerikaanse landen met de bedoeling de ontwikkeling van
het kapitaal te verzekeren via een grote graad van veiligheid die werd bereikt
door politieke verdrukking en door politiecontrole van alle openbare
manifestaties.
Fidel Castro (1926) : hier op de foto met Che Guevara,
heeft zich in febr 2008 uit de politiek teruggetrokken. Nu is zijn jongere
broer Raoul aan de macht.
In deze context toonde de socialistische revolutie van
Cuba zich als alternatief in de breuk met de voornaamste factor van
onderontwikkeling: de afhankelijkheid. Op veel plaatsen barstten brandhaarden
los van gewapende strijd, die de ineenstorting van de heersende macht beoogden
en de instelling van regimes met socialistische inspiratie. Aan de bases van de
maatschappij gebeurt een grote veranderingsgerichte gisting, een waarachtige
pre-revolutionaire sfeer.
2
Kerkelijke gisting
Vanaf vooral de jaren 60 vindt binnen de kerken een
grote vernieuwingszucht plaats. De kerken nemen hun sociale missie op: leken
engageren zich in werkzaamheden onder het volk, charismatische bisschoppen en
priesters wakkeren het vuur aan van vooruitgang en nationale modernisering. Er
zijn praktijken die werkelijk het bewust zijn bevorderen evenals de
levensomstandigheden van bevolkingslagen die ontbering lijden: het zijn
verschillende kerkelijke bewegingen van jongeren zoals de JUC (universiteiten),
de JOC (arbeiders), de JAC (boeren), de MEB (beweging voor basisopvoeding),
radio-scholen en de eerste kerkelijke basisgemeenschappen.
Wereldwijde haat barst los tussen naties op dit moment en zijn alle in de Naam van God. 16/9/2012
Mijn dierbare
dochter, de wereldwijde haat barst los tussen naties op dit moment en zijn alle
in de Naam van God.
Wat weet de
mensheid weinig van de wegen van God, die zover verwijderd zijn van haat.
Haat kan niet
van God komen. Haat wordt gebruikt door Satan om het Woord van God te beledigen.
Satan gebruikt
religie als een middel om haat te vergoelijken.
Haat neemt vele
vormen aan en het wordt op een aantal manieren gepresenteerd die door Satan
vernuftig gevonden werden en in de geest van de mensheid werden geplant.
Haat kan
gebruikt worden om anderen te overtuigen om leugens te accepteren over een
andere persoon om zo haat en spanning te bevorderen.
Haat kan
gebruikt worden om religieuze verdeeldheid te creëren en geweld te doen
ontbranden door te lasteren tegen het Woord van God.
Wanneer de
mensheid haat gebruikte om iemands geloof in God te rechtvaardigen zondigen ze
tegen God op de meest kwaadaardige manier.
Een ander haten in
de Naam van God is een tegenstrijdigheid, want enkel liefde kan van God komen.
Haat komt enkel
van Satan.
De keuze is
eenvoudig. Je kiest voor God en leeft je leven volgens Zijn Geboden of je kiest
Satan en de leugens die hij gebruikt om de mensheid te verderven en zielen te
stelen.