Inhoud blog
  • Een terugval
  • Ontsnapt!
  • Wat kan kine zwaar zijn..
  • I survived!!
  • Laatste weekend
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Hartkwaaltje
    Het dagelijks leven van een hartpatiënte geboren in 1985
    05-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een terugval
    Van woensdagavond is er terug meer pijn, zowel in mijn buik (waar buisjes hebben gezeten), als aan mijn ribben. Had echt pijn die te verdragen was, hoesten ging, niezen ging, maar nu.. Een ferm mentale dip gehad donderdagavond.. Is toch hard hoor: ge houdt vooral rekening met de stijgende lijn.. Voordeel is wel dat ik weer meer lig, waardoor mijn oververmoeidheid wat verdwijnt. Zal het positieve maar inzien ervan hè ;-)
    Wil ook nog even wat vertellen over steun die ge wel of niet krijgt. Ik sta ervan te kijken hoe verschillend het soms is van wat ge van bepaalde mensen verwacht. In nood kent men zijn vrienden? Is blijkbaar meer dan waar. Kennissen via de schutterij, bepaalde tantes, nonkels, nichten, neven, die erg met mij meeleven, waar ik zoveel steun niet van had verwacht. En dan familie en vrienden die dichter staan in het gewone leven, waar ik amper iets van hoor. Erg dubbel allemaal.. En soms moeilijk te vatten. Gelukkig zijn er ook mensen die mij niet teleurstellen
    En nog iets dat erg begint te frustreren: de afhankelijkheid. Drinken ingieten lukt nog niet, tenzij de fles bijna leeg is (als ik de ijskast al openkrijg), eten en laptop zijn nog steeds in bed, dus moet ik het tafeltje kunnen vragen, mijn zoontje kan ik nog steeds niet erg plezieren met spelen en knuffels,..  Ik wil mijn "verzorgers"gewoon niet tot last zijn. Normaal moet ik achter dik 2 weken weer mogen heffen, maar dat zie ik nog niet gebeuren

    05-10-2014 om 09:34 geschreven door hartkwaaltje

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    01-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ontsnapt!
    Vandaag had mijn kine last minute afgebeld en kan niet echt zeggen dat ik er kwaad voor ben.. Heb vorig weekend echt nog afgezien! Zo snel een snelle en onregelmatige hartslag, ongelooflijk. Ook terug meer pijn, dus de tijd tussen pijnstillers weer verkort. Eigenlijk is het van vandaag weer een beetje zoals een week geleden, daarom dat deze dag rust echt welkom was. Heb trouwens voor het eerst in een week ziekenbezoek gehad. Breekt de dag echt wel, dus er mogen nog volgen Met mijn slaap gaat het intussen ook wat beter. Er zijn meer nachten dat ik tot minstens 6u slaap. Nadeel is wel dat ik dan erge pijn heb en echt moet wachten met opstaan tot de pijnstiller een beetje werkt, wat soms tot een uur kan duren. Zitten lukt nog steeds niet zonder veel pijn, dus uitstapjes zitten er nog niet veel in. Heb mij wel voorgenomen om vrijdagavond bij mijn ouders aan tafel proberen te eten. Ben benieuwd!

    01-10-2014 om 19:58 geschreven door hartkwaaltje

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    27-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat kan kine zwaar zijn..
    Mijn eerste week thuis zit er al op. Van dag tot dag merk ik weinig verschil, maar als ik de pijn en wat ik kan, vergelijk met 1 week geleden merk ik wel beterschap. Heb ook al 5 dagen kine achter de rug. Het zijn zo een simpele oefeningen, die toch erg zwaar zijn omdat ik heel wat spieren en conditie kwijt ben. Sta er dus niet echt dagelijks om te springen. Had gisteren ook een heel zware dag, omdat ik al oververmoeid was. Overal pijn van de moeheid, voor het minste buiten adem en een erg onregelmatige hartslag. Was 's avonds zelfs eng aan het worden. Durfde niet echt in slaap te vallen..
    Over slapen gesproken: ik word zowat elke nacht wakker rond 4u, van de pijn. Moet dan een pijnstiller nemen en meestal val ik niet terug in slaap. Ben dus al heel wat uren achter. En een slaappil weiger ik te nemen: moet al genoeg slikken.
    De bloedverdunners afstemmen gaat tot nu toe wel nog best vlot. Mijn INR-waarde is nog goed. Volgende controle: maandag.

    27-09-2014 om 09:51 geschreven door hartkwaaltje

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    21-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.I survived!!
    Wiiiihiii!! Ik leef nog!! Dat is de eerste gedachte die ik mij na de operatie herinner Smile Het is al bijna 2 weken geleden nu. Ik ben van eergisteren terug naar huis mogen komen, iets later dan verwacht. Komt omdat ik een moeilijke start heb gehad. Blijkbaar hoe jonger, hoe meer pijn ge voelt omdat uw zenuwen nog extra goed zijn. En dat heb ik geweten! Heel wat traantjes van de pijn laten vloeien, zelfs overgeven van de pijn. Dat tot de zondag na de operatie. Gelukkig is het intussen beter, al moet ik nog zo goed als de hele tijd liggen.. En mijn wonde ziet niet uit!!
    Was wel heel blij dat ik naar huis mocht. Heb dankzij mijn ouders mijn zoontje wel veel kunnen zien daar, dat deed echt goed zo wat vrolijkheid. En over de verpleging heb ik ook bijlange niet te klagen gehad. Zo behulpzaam en vriendelijk!
    Het mindere nieuws is wel dat ik een nieuwe kunstklep heb gekregen. De rest van mijn leven aan de bloedverdunners en - het ergste ervan - geen tweede kindje.. Moet ik nog een plaats leren geven hoor.
    De eerste dagen na de operatie heb ik trouwens af en toe een lamme linkerarm gehad. Was ook eng, met spoed onder de scan, veel dokters die testen deden enzo. Bleek gelukkig migraine te zijn en geen hersenbloedingen..
    Maar ik ga het even hierbij laten. Op de laptop zitten is nog vermoeiend voor mij..

    21-09-2014 om 11:39 geschreven door hartkwaaltje

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    07-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Laatste weekend
    Wat een emotionele dag.. Voel mij echt geliefd hoor, hoe iedereen met mij inzit. Vandaag was de laatste schietwedstrijd van het seizoen. Heel wat moedinsprekingen gehad en ook wel wat traantjes gevloeid, zelfs van mensen waar ik het niet van verwacht had.. Ook een paar kaartjes gekregen. Ze staan al op de vensterbank..
    Net mijn zoontje voor (voorlopig?) de laatste keer in zijn bedje gelegd. Wat ga ik het missen.. Heb hem maar een dubbel verhaaltje voorgelezen ;-)
    Morgen moet ik om 14u in het ziekenhuis zijn. Heb er zo geen zin in: vannacht waarschijnlijk weinig slapen, die lange autorit en het alleen achterblijven voor de volgende nacht. Zie er echt tegenop..
    Het is waarschijnlijk mijn laatste blog, maar ik hoop echt tot heel snel!! 

    07-09-2014 om 22:34 geschreven door hartkwaaltje

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    05-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Baktherapie
    God, wat ben ik zenuwachtig vandaag!! Amper geslapen vorige nacht en aan het wachten op een telefoontje van het ziekenhuis voor meer info wanneer ik maandag binnen moet. Vind het wel vrij laat hoor.. Ben deze week dan maar in baktherapie gegaan om mijn gedachten te verzetten: cake, biscuit en koekjes. Mijn man gaat volgende week alvast geen suikertekort krijgen Laughing
    Het helpt echt wel om mijn gedachten te verzetten. Het is zo leuk als de voornaamste zorg het opkloppen van boter of eiwit is.. Jammer dat ik 's nachts niet kan bakken.. Ben mijzelf wel aan het oververmoeien, maar heb volgende week genoeg tijd om bij te rusten.
    En voor de rest knuffel ik mijn zoontje zowat plat..

    05-09-2014 om 12:59 geschreven door hartkwaaltje

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    01-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De laatste week..
    Binnen 1 week moet ik naar het ziekenhuis.. Zo onwerkelijk.. De slapeloze nachten zijn in elk geval begonnen. Vandaag al, na veel woelen, van 4u wakker. En eens het piekeren begint, kan ik het slapen vergeten.
    Heb nochtans de voorbije dagen mijn best gedaan om mijn zinnen te verzetten. Een dagje naar zee, lang op't schieten blijven hangen (heb trouwens maar 1 misser dit jaar: supercontent!), shoppen met mijn ventjes,.... Maar het helpt allemaal niet 's nachts hè. Och, ik denk maar: als ik het overleef, zal ik in het ziekenhuis tijd genoeg hebben om bij te slapen ;-)
    Het jammere is dat ik, behalve nog een druk weekend met de schutterij, niet veel heb gepland deze week. Sowieso quality time met mijn zoontje, maar voor de rest geen uitstapjes. Mijn man gaat ook nog gewoon werken deze week, dus die kan ik ook al niet "vervelen"..

    01-09-2014 om 09:28 geschreven door hartkwaaltje

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    22-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Zo, alweer bijna 2 weken voorbij. De tijd gaat veel te snel! Probeer nog leuke dingen te doen, alleen wil het lichaam niet altijd mee.. Gisteren weer een klein mentaal dipje gehad.. Heb een drukke week achter de boeg, omdat mijn zoontje wat ziekjes was. Minder slapen, meer wenen en heel wat aandacht nodig tijdens het spelen. Hierdoor blijft mijn werk liggen en kom ik ook niet bijgerust. Bovendien al afspraken op de kalender staan. Een avondje bijkletsen met mijn "middelbaarvriendinnetjes"en gisteren naar Planckendael. Maar bij het thuiskomen - stikop als ik al was - moest mijn man naar een afspraak, waardoor ik voor mijn zoontje moest zorgen en nog het huis wat opruimen en afstoffen. Ben op 21u in staking gegaan. Kon echt niet meer.. En voel mij vandaag totaal niet uitgerust. Kan dus de laatste weken niet te veel meer doen, vrees ik..
    Maar dus de leukere dingen: dierentuin gisteren was echt fijn! Super om te zie hoe fel ik mijn zoontje dierengericht heb gemaakt ;-) En hij heeft zich ook geamuseerd met rond te lopen enzo. Ander goed nieuws: heb mijn koninginnetitel van vorig jaar bij de schutterij kunnen verlengen. Nu hopen dat ik de kans krijg om volgend jaar te strijden voor de titel van keizerin..
    Gisteren is een hartpatiëntje overleden van 4 jaar. Heel Limburg heeft maanden met hem meegeleefd: hij had een kunsthartje gekregen in afwachting van een donorhartje. Bij het krijgen van dat hartje is het na twee weken helaas misgegaan.. Vreselijk om uw kindje te moeten afstaan.. Het vreemde is: bij hem is het ooit ook begonnen met de longslagader en aorta die op de verkeerde plaats stonden. Alleen was zijn lichaam blijkbaar zwakker bij het opereren hieraan, waardoor hij een hartstilstand heeft gekregen. Het laat mij beseffen dat ik echt wel een sterk hart en lichaam heb. Hopelijk sterk genoeg om ook de 9e even vlot te overleven als 12/9/1985..

    22-08-2014 om 14:23 geschreven door hartkwaaltje

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    09-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Countdown
    Zo, vandaag is het aftellen officieel begonnen. Nog 1 maandje te gaan.. Heb nog een kleine bucket-list die ik wil afwerken. Mijn man vat het kort samen als "eten en nog meet eten", maar hij heeft misschien wel gelijk Moet ook eens echt werk maken van alle dingen die ik nog moet regelen. Moeten ook nog goede afspraken rond opvang voor mijzelf en mijn zoontje enzo gemaakt worden. Uitstellen helpt gewoon niet meer nu. Gewoon raar om erover te beginnen. Ook de mogelijke scenario's voor mislopen met mijn man overlopen. Wat ik wanneer wel of niet nog wil dat ze voor mij doen. Best eng allemaal.. Ik kijk nogal veel ziekenhuisseries en als dan een hartpatiënt erin voorkomt, denk ik vaak: hadden ze mij ook maar op spoed moeten binnenbrengen en snel-snel die klep moeten opereren. Was psychisch misschien minder zwaar geweest. Ik kijk echt niet uit naar de laatste week hoor. Veel tranen en veel knuffels voor mijn patoeterke..

    09-08-2014 om 11:10 geschreven door hartkwaaltje

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    05-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.2 vakanties verder
    Intussen zijn we alweer een heel tijdje verder. Voor mij begint nu de tijd "na de vakantie en afwachten tot operatie er is".. Maar de mindere gedachten zijn voor zodadelijk.
    Eerst nog leuk nieuws van voor de vakanties, het laatste schietweekend voor de zomerstop. Ik heb dit jaar voor het eerst een podiumplaats beet bij de regionale koninginwedstrijd van Zand-Leemstreek. Een mooie derde plaats waar ik hard/t voor heb moeten zwoegen. Alleen zoiets geeft mij het gevoel dat het een goede keuze was om die enge operatie uit te stellen tot september..
    En dan de eerste vakantie: met de schoonfamilie naar Bitburg (Eifel-gebied in Duitsland). Het is een beetje gegaan zoals gevreesd: mee willen doen met de rest, tot ik op de avond van de derde dag (van de 5) mijn klopje kreeg: hartkloppingen, amper uithouding, enfin: the usual. Was wel mentaal ook een dipje.. De uitstappen waren gewoon te zwaar voor mij, vooral door her reliëf daar. Gelukkig heb ik wel kunnen ontspannen met het zwembad en gezelschapsspelletjes. Na die vakantie wel maar 4 dagen om heel wat was te doen eer we weer vertrokken. Genoeg om moe naar Kroatië te vertrekken! Maar wat is het leuk geweest!! Echt 100% ontspanning: zwembad, all-in (heb mij zelfs nog eens aan cocktails mét alcohol in gewaagd), prachtig uitzicht van het balkon van onze kamer, af en toe een uitstapje op mijn tempo en een superbraaf zoontje! En het vreemde: pas op de voorlaatste dag wat hartkloppingen gehad.. Denk dat de combinatie van niks doen en niks moeten doen en de toch wel zuurstofrijke lucht - ondanks de hitte - een positief effect hebben gehad. Enfin: echt een uitrustvakantie die mij alle zorgen even heeft doen vergeten.
    Tot de terugweg.. Bij mijn tweede rijshift - toen mijn man sliep - een ferme huilbui gehad. Kan het gewoon niet vatten dat die stomme operatie echt het volgende belangrijke op mijn kalender is.. Lijkt wel alsof er een soort wachttijd is aangebroken. En nog steeds dat "wat als"-gevoel. Lijk ik echt niet vanaf te komen. Ik heb ook beslist om de week voor de operatie mijn zoontje geen seconde weg te brengen. Geen snel-snel winkelen, geen kine, geen dates met mijn man, helemaal niks. En situaties waarbij ik hem met anderen urenlang moet "delen" ga ik ook proberen te mijden. Beetje egoïstisch misschien, maar ik kan hem - als ik het overleef - maanden niet knuffelen of rondzwieren.. En nu dus alles beginnen te regelen voor D-day: huishoudhulp, verzekering,... Morgen begin ik eraan. Eerst vandaag mijn digicorder wat leger maken: 0% vrij is wel erg weinig, toch? ;-)

    05-08-2014 om 09:22 geschreven door hartkwaaltje

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)


    Archief per week
  • 29/09-05/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 26/05-01/06 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 21/04-27/04 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Blog als favoriet !

    Willekeurig Bloggen.be Blogs
    de_flippers
    www.bloggen.be/de_flip

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!