Welkom in Brussel

Foto

Gratis rondleidingen in hartje Brussel
neem contact op met
Julie Gilson
Kerk & Toerisme Brussel

Postadres

Wildewoudstraat 15
1000 Brussel

Secretariaat

Sint-Goedeleplein 20

1000 Brussel
tel fax 02.219.75.30
9-12.30 & 13.30-17 uur (ma di do)

9-12.00 (wo)

etkt@skynet.be

KERK & TOERISME BRUSSEL v.z.w. wil het Brusselse in hoofdzaak religieuze kunstpatrimonium beter bekend en toegankelijk maken door informatie, animatie, onthaal en vorming, in een christelijk en kunsthistorisch perspectief.

Zoeken in blog

  • Vlaamse Kunstenaars in de Kathedraal
  • Michiel van Coxie
  • Conrad Meit
  • Camille Colruyt
  • Hiëronymus Duquesnoy1
  • Hiëronymus Duquesnoy2
  • Foto
    Christelijk patrimonium in Brussel
  • St-Jan Nepomucenus (Nepomuk)
  • Stadszegel St-Michiel
  • Kanunnik Sint-Goedele
  • Wapen Pius IX in Brussel
  • Juliana van Cornillon
  • Bonifacius van Brussel
  • Luminaris
  • Brusselse heiligen
  • Sint-Goedele - Een maagd belaagd
  • Mère Barat
  • Devotie rond Brussel
  • Jezus-Eik
  • De kruisweg in de St-Niklaaskerk in Ottenburg
  • O.-L.-V. van Affligem
  • Foto
    Congregaties in Brussel
  • De Clarissen - 1
  • De Clarissen - 2
  • Kerken in Brussel
  • De Sint-Bonifaciuskerk
  • De St-Jan-de-Doperkerk (Molenbeek)
  • De Kapellekerk 1
  • De Kapellekerk 2
  • De Basiliek van Koekelberg
  • Geschiedenis
  • Tijdbalk kerken
  • 450 jaar Aartsbisdom Mechelen
  • Ontstaan van Brussel op de helling 1
  • Ontstaan van Brussel op de helling 2
  • Ontstaan van Brussel op de helling 3
  • Historische gebeurtenissen in de kathedraal
  • Vijf kardinalen in de kathedraal
  • Kardinalen uit onze streken
  • De Belgische Kerkprovincie
  • Symboliek en iconografie
  • 01 Inleiding
  • 1 De kerk als gebouw
  • 2 De kerk als gebouw
  • Foto
    Het kerstverhaal
  • De tijd rond Kerstmis
  • De Advent
  • De geboorte van Jezus
  • De aanbidding van de herders
  • Drie Koningen
  • De vlucht naar Egypte
  • De boom van Jesse
  • Archief rondleidingen
  • Davidsfonds naar Ter Kameren
  • Varia
  • Slechtvalken in onze Kathedraal
  • De Hemel in Tegenlicht
  • Interview van kardinaal Cardijn uit 1967
  • Joannes Roucourt
  • Afkortingen

    MB Maria Bogaert
    PW  Paul Wieërs
    GvE  Guido van Eeden
    LF Luk Faems
    MG  Michel Govaerts

    JPVB Jean-Pierre Van Binnebeek



    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    KERK EN TOERISME BRUSSEL

    13-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De zusters Clarissen in Brussel 2


    De orde van de Clarissen in Brussel - deel 2


    De Kerk van de Rijke Klaren staat nog altijd in het hartje van Brussel. Inmiddels zijn de zusters reeds twee eeuwen uit het straatbeeld van de stad verdwenen. Maar de Arme Klaren zijn er nog altijd. Meer over deze merkwaardige orde.



    Ik was 15 toen ik me aanmeldde


    Gedurende meer dan een eeuw zijn de Arme Klaren gehuisvest in het hartje van de Marollenwijk. Hoewel ze van de buitenwereld afgezonderd leefden, hebben ze in die periode de vinger aan de pols gehouden van alles wat leefde in de binnenstad.  Zij konden inspelen op het hartelijk en warm temperament van de marolliens en stonden dichtbij de naakte realiteit van iedere dag en hadden een klare kijk op wat er enkele straten verder gebeurde. 

    Maar toch leefden ze afgezonderd, “cloîtrées”, zoals ze zelf zeggen.  De regel was : niets zien en niet gezien worden.

     
                                                                  

                                             

     

    In de schaduw van het Justitiepaleis in de Kapucijnenstraat stond in het hartje van de Marollen het klooster van de Arme Klaren (het donkere gebouw rechts op de foto)

    (foto uit het archief van de zusters Clarissen).



    Twee van de drie zusters, die nadien nog in Loonbeek verbleven, waren in het marollenklooster vrijwillig ingetreden en denken nog met een zekere nostalgie aan deze periode.  Ik was 15 toen ik me aanmeldde’ vertelt zuster Claire. ‘Men heeft me teruggestuurd en gevraagd te wachten tot ik 18 was’.    

     

                                           

     Zuster Claire : “Men heeft me gevraagd te wachten tot ik 18 was”.(eigen foto)

     

    “…deze mensen hebben iemand nodig die voor hen bidt…”

     

    De roeping van de zusters ging duidelijk gepaard met een diepgaande overtuiging. Zuster Colette woonde in Sint-Gillis en kende de buurt van het Zuidstation zeer goed. “Er waren zoveel noden dat mijn rol in een gewoon leven een druppel in de zee zou geweest zijn.  Als kloosterlinge zou ik voor iedereen kunnen bidden.  Dankzij het gebed kon ik meer armslag krijgen en tot een daadwerkelijke actie overgaan.”

                                            

     Zuster Colette : “Dankzij het gebed kon ik tot een daadwerkelijke actie overgaan”(eigen foto)



                                                

    De zusters Clarissen tijdens het gebed.  De tweede zuster vertrekkend van rechts is zuster Colette (Foto uit het archief van de zusters clarissen).



    Zij hebben gekozen voor de Arme Klaren.  Het was een keuze voor een bepaalde armoede, alleszins voor soberheid. "Dit geeft je meer vrijheid ten aanzien van wat er rond je gebeurt", vertelt zuster Claire verder. "Er zijn tal van mensen die opgevreten zijn door hun activiteit ; deze gunt hen geen tijd meer om eventjes tot bezinning te komen.  Deze mensen hebben iemand nodig die voor hen bidt opdat zij tot inkeer kunnen komen en tot waardevolle handelingen zouden overgaan."
     

    “… we wisten exact wat er zich buiten afspeelde…”

     

    Een deel van de zusters was afkomstig van een Brusselse gemeente en kon zodoende de Brusselse mentaliteit beter dan wie ook begrijpen en op afstand deelnemen aan de gemoedsgesteldheid van de inwoners van de binnenstad.  Zij voelden zich thuis in de Marollen, daar waar arme mensen wonen, en zij werden ook gerespecteerd en gedragen door hun buren.  In moeilijke momenten konden ze rekenen op de solidariteit van de hele wijk. Tijdens de oorlog  bezweken op enkele weken tijd vijf zusters tijdens een griepepidemie.  Zij waren ondervoed en de kloostergemeenschap was niet bij machte in te staan voor een aangepaste verzorging.  Er werd een beroep gedaan op de Jezuïeten die overal gingen vertellen dat de zusters van honger stierven.  Er kwam een grootse solidariteitsactie tot stand ; iedere marollien legde zijn steentje bij, hoe klein het ook was, en de overblijvende zusters waren gered.  "Dat waren de Marollen” zegt zuster Colette, “een grenzeloze hartelijkheid" .  

       

    Zo was er ook de jaarlijkse braderij. .  Zij begon op 12 september (de datum van de kerkwijding in de collegiale Sint-Goedele) en duurde tot 29 september (het feest van Sint-Michiel, de patroonheilige van Brussel).  Luidsprekers op iedere hoek van de straat zonden 24 uur op 24 muziek uit afgewisseld met boodschappen en berichten over evenementen.  We konden moeilijk tijdens deze soms nog warme maand ramen en deuren sluiten’, vertelt zuster Claire.  Wij volgden dus alle feestelijkheden op de voet  en wisten exact wat er zich buiten afspeelde”. 


    Ook van geuren werden ze niet gespaard.  In functie van de richting van de wind kregen ze alle parfums van de Côte d’Orfabriek ofwel alle geuren van de nabijgelegen koffiebranderij van Jacqmotte binnen.

     

     

     Zuster Eudonie : ondanks haar 92 jaar nog altijd een aanstekelijke glimlach (eigen foto)

     

    Het zwembad en geruchten van onteigening

     

    Toen de stad Brussel een zwembad op een braakliggend terrein naast het klooster liet bouwen, werden ze voor goed in het nauw gedreven ; graag hadden ze zelf uitgebreid maar de prijs lag veel te hoog. 

    Het zwembad bracht veel hinder met zich mee : lawaai, minder licht door de hoge muren maar vooral rook en as.  Bovendien werd het op een bepaalde afstand van de straat gebouwd; er was sprake van de Kapucijnenstraat te verbreden over haar hele lengte.  Dit zou betekend hebben dat de zusters voor het voorste deel van het klooster zouden onteigend worden.  Op dit gedeelte stond het gebouw dat de 'buitenzusters' herbergde. Zij waren zusters van de 'derde orde' en mochten het gebouw van de 'binnenzusters' of ‘koorzusters’ niet delen (pas later zijn ze Clarissen geworden).  Overtuigd dat ze zouden onteigend worden, werd gezocht naar een andere locatie.  Het Blauwhof van Loonbeek werd weerhouden.

    Men slaagde er niet in het bestaande gebouw te verkopen.  Er waren wel geïnteresseerden, maar de dreiging van onteigening hing als het zwaard van Damocles boven ieders hoofd.  Uiteindelijk werd het gebouw aangekocht door de Stad Brussel door tussenkomst van Paul Van Den Boeynants.  "En we kregen op de koop toe nog een premie voor afbraak van een krotwoning", vertellen de zusters en ze moeten er nog mee lachen.

    …40 jaar in Loonbeek-Huldenberg…

     

    Voor de arme klaren kwam het Blauwhof in Loonbeek in aanmerking als nieuwe vestigingsplaats.  Zij konden er leven volgens de regels van Sint-Franciscus in afzondering en gebed. 



              

    Bovenaan van links naar rechts : de zusters Marie-Josephe, Marie-Madeleine, Marie-Claire, Véronique, Marieke, Gabrielle (abdis), Marie de Jésus, Marie-Aimée, Françoise, Marguerite Marie (tuinvrouw).

    Tweede rij van links naar rechts : de zusters Colette, Angèle, Gertrude, Josephine.

    Derde rij van links naar rechts : Claire, Marie des Anges

    Ontbreken : de buitenzusters en twee reeds overledene zusters.

     

    Groepsfoto genomen op 9 september 1967 (uit het archief van de zusters Clarissen)

    In 2004 verlieten de drie overblijvende zusters Clarissen Loonbeek.  Na meer dan 40 jaar discrete aanwezigheid namen ze hun intrek in het Franciscaner klooster van Vogelzang te Woluwe. 

    Op het ogenblik herbergen de gebouwen, naast een gemeenschap van franciscanen, de parochie O.-L.-V. der genade en een internationaal opleidingscentrum voor de missies.  Men vindt er ook een gemeenschap van Clarissen die wegens kloostersluitingen dit oord vervoegen. "La communauté Sainte Claire" telt vandaag een tiental zusters.



    Bronnen

     

    Dank aan de zuster clarissen.

    Na 40 jaar aanwezigheid in het Blauwhof verlaten de zusters Clarissen Loonbeek. J.-P. Van Binnebeek. Heemblad Huldenberg  2004_1

    De zusters Clarissen hebben Loonbeek verlaten. J.-P. Van Binnebeek. Heemblad Huldenberg 2004_2


    Foto’s :

      

    archief zusters Clarissen
    JP Van Binnebeek

     

    Tekst JPVB



    >> Reageer (0)
    07-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.


     




    >> Reageer (0)
    11-02-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.OLV Affligem

    Onze Lieve Vrouw van Affligem

     
                                        

    In de Sint-Katelijnekerk werd O.L.Vrouw van Affligem vereerd. Ingevolge de sluiting van deze kerk zal dit beeld een andere locatie moeten krijgen. Dit beeldje uit de 17de eeuw werd gesculpteerd uit de restanten van een beeld afkomstig van het klooster van de Benedictinessen van Affligem. Het oorspronkelijke beeld werd vernield door de beeldenstormers in 1580, meer bepaald door een knecht van de abdij die sympathiseerde met de geuzen.


    Over dit beeld bestaat een mooie legende. Wanneer in 1146 de H. Bernardus van Clairvaux een bezoek bracht aan deze abdij, begroette hij dit beeld met een “Ave Maria”. Daarop boog het beeld het hoofd en antwoordde “Salve Bernarde”. De hele monnikengemeenschap was er getuige van, zo luidt de legende.


    Dit voorval gaf de aanzet tot de verering van Onze Lieve Vrouw aldaar. Zij zal vereerd worden in de hoedanigheid van O.L.Vrouw van de Vrede. In de Sint-Niklaaskerk vinden we ook een O.L.Vrouw van de Vrede, met de bijkomende v
    ermelding: “a peste, a fame et bello libera nos Maria pacis” (Verlos ons van de pest, de hongersnood en de oorlog, Maria van de vrede). Dit waren dus de gruwelen waar de bevolking aan bloot stond.


    De link tussen Affligem en vrede is begrijpelijk als we de historie van deze abdij kennen. Immers deze abdij was de belangrijkste in de Nederlanden. Door haar ligging op de grens van Vlaanderen en Brabant was ze zeer kwetsbaar. Haar faam en haar rijkdom waren de aanleiding tot vele plunderingen. Zij zal dan ook in de loop van haar geschiedenis vele tegenslagen kennen. O.L.Vrouw van de Vrede werd aldaar niet onterecht aanroepen.

    PW (wordt vervolgd)


    >> Reageer (0)
    19-01-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In memoriam Sint-Katelijne

                                  IN  MEMORIAM SINT-KATELIJNE

                         


    Op 31 december 2011 heeft vrij onverwacht de Brusselse Sint-Katelijnekerk haar deuren gesloten.

     

    Deze kerk uit de 19de eeuw, in eclectische stijl, werd gebouwd door architect Joseph Poelaert.   Op 25 september 1854 legde de Hertog van Brabant (de latere koning Leopold II) de eerste steen. De site was niet optimaal, zo zou later blijken.   De kerk werd immers opgericht op het gedempte Sint-Katelijnedok.

     

    Deze kerk heeft alvorens gesloten te worden een hele lijdensweg doorgemaakt. Restauratie volgde op restauratie en momenteel is er nog een restauratie bezig.   Ook was er reeds herhaaldelijk sprake van afbraak totdat deze kerk in 1982 werd gerestaureerd.  Gevolg is dat zij niet meer  kan afgebroken worden.

     

    Het is dus uitkijken waarvoor zij in de toekomst zal aangewend worden. Een overdekte groentehal maakt blijkbaar de meeste kans. Er zal dan ook een bestemming moeten gezocht worden voor de vele liturgische voorwerpen en de talrijke kunstwerken die de kerk rijk was.

     

    Merkwaardig was ook de Roemeens-orthodoxe kapel, die ondergebracht was in deze kerk. Dit is verklaarbaar doordat de Roemeens-orthodoxe patriarch in 1698 het gezag van de Paus van Rome had erkend, vandaar deze cohabitatie.

     

    De oude toren van de vorige kerk krijgt nu een medegetuige uit het verleden.  Blijft de vraag welke kerk morgen aan de beurt zal zijn om gedesaffecteerd te worden.

     

    Tekst PW
    Foto MG


    >> Reageer (0)
    22-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kerstsfeer

    Laat onze lichtjes voor velen schijnen.
    Leer elkaar helpende handen reiken,
    samen de vrede bewaken

    en deze wereld een stukje beter maken.


    Heer, als het donkert in mijn hart,

    geef mij dan het licht van Bethlehem.
    (Toon Hermans, Gebedenboekje. 1986)


    Een sneeuwvlok in de nacht, een ster,

    een kind dat wakker wordt, een dier,

    een huis van stilte,met heel ver

    een klok die luidt, een beiaardier

    die in zijn toren lag te dromen

    van brood en ham en tabak en bier,

    en dankbaar in een plots vervromen

    een toets aanslaat op zijn klavier;

    En zie en hoor: van kathedraal

    tot herberg en partijlokaal

    wordt alles luister en muziek,

    staat warm een huis, staat rijk de stilte.

    Het Kind slaapt weer. In nacht, in kilte,

    Ons leven is eendroomfabriek


    Johan Daisne


    foto's : MG
    Glasramen: Jean-Baptiste Capronnier, Kersttaferelen uit een glasraam in de kooromgang van de Brusselse kathedraal (1878).


    >> Reageer (0)
    04-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kardinalen in de kathedraal

    Vijf kardinalen afgebeeld (1) in de Sint-Michiel-en-Goedelekathedraal te Brussel

    1. Albert van Leuven

    Het glasraam 'De Annunciatie', uit de reeks over het leven van Maria in de Mariakapel, brengt ook de landvoogden Albrecht en Isabella, initiatiefnemers voor deze kapel, in beeld samen met hun patroonheiligen. De Heilige Albertus van Leuven is de patroon van Albrecht en de Heilige Elisabeth van Hongarije de patrones van Isabella. Jan de Labarre en Theodoor van Thulden, twee kunstenaars uit 's-Hertogenbosch, vervaardigden dit glasraam in 1663.

                                       

    Albert van Leuven (ca.1166-1192) was de jongere broer van Hendrik I (1165-1235), hertog van Brabant. Reeds op twaalfjarige leeftijd werd hij kanunnik van het Sint-Lambertuskapittel te Luik. In 1187 werd hij tot ridder geslagen, maar weigerde op kruistocht te gaan. In 1191 werd hij als kandidaat van Brabant tot prins-bisschop van Luik gekozen. Dit was niet naar de zin van de graaf van Henegouwen en keizer Hendrik VI. Paus Celestinus III bevestigde zijn benoeming en creëerde hem tot kardinaal. De keizer belette hem echter zijn functie op te nemen, maar hij bestuurde zijn bisdom zo goed als hij kon vanuit Reims. In 1192 werd hij daar in opdracht van Hendrik VI vermoord. Hij leefde eenzaam en teruggetrokken. Het blijkt dat hij een vergevingsgezinde, beminnelijke en wijze man was. In 1613 keurde paus Paulus V Alberts verering goed, hetgeen gelijkstaat met een heiligverklaring. Meestal staat Albertus afgebeeld als bisschop (tabberd, mijter, staf) met drie zwaarden of een moordwapen in de hand of in zijn lichaam gestoken; ook met het wapen van Brabant. Zijn schrijn maakt deel uit van het Heilig-Hartaltaar in de basiliek van Koekelberg.

    2. Willem van Croÿ

    Op het door Jean-Baptiste Capronnier getekende en geschilderde glasraam uit 1848 'De Triomf van het Heilig Sacrament' boven het altaar in de Sacramentskapel, thans Schatkamer, zien we de wereldlijke en geestelijke macht het Heilig Sacrament aanbidden. Links Keizer Karel en Isabella van Portugal met hun kinderen Filips, Maria en Johanna. Rechts paus Adrianus VI, kardinaal Willem van Croÿ, zijn broer bisschop Jacob van Croÿ en de deken van de kathedraal. Alle figuren, behalve Isabella, met hun patroonheilige.

                                          

    Willem van Croÿ (1497-1521) is op zeer jonge leeftijd opgeklommen op de kerkelijke ladder: bisschop van Kamerijk (Cambrai) in 1516, kardinaal in 1517 en in datzelfde jaar, zeer tegen de zin van de Spanjaarden, aartsbisschop van Toledo. Alhoewel hij deze functie nooit uitoefende, was een aanzienlijk inkomen zijn deel. De man achter deze benoemingen was zijn oom en naamgenoot, Willem van Croÿ (1458-1521), een van de belangrijkste raadslieden van Filips de Schone en Keizer Karel. Tijdens de Rijksdag van Worms in 1521 werd een jachtongeval hem fataal. Zijn graf(monument) bevindt zich in het voormalige Kapucijnenklooster te Edingen.

    3. Everhard van der Mark

    Het grote glasraam 'Het Laatste Oordeel' boven het westportaal uit 1528 is geschonken door Everhard van der Mark, prins-bisschop van Luik. Onderaan in het midden is hij met de scharlakenrode kardinaalsmantel als schenker afgebeeld. Achter hem een engel met een dubbele staf, verwijzend naar zijn dubbele functie: prins en bisschop. Hij kijkt naar het zuiden, de kant van de zon, waar de gelukzaligen te vinden zijn. De figuur tegenover hem verbeeldt het Geloof. In het timpaan zien we ook tweemaal zijn wapenschild met kardinaalsymbool afgebeeld.
     
                                      

    Everhard van der Mark (in het Frans: Érard de la Marck) (Sedan, 1472 – Luik, 1538) werd prins-bisschop van Luik in 1505. Aanvankelijk stelde hij zich neutraal op in het conflict tussen Frankrijk en Bourgondië. Toen hij in 1518 onvoorwaardelijk de zijde van Karel V koos in de strijd voor de keizerskroon, zorgde Karel ervoor dat hij in 1521 beloond werd met het kardinaalschap. Later werd hij ook bisschop van Chartres (1507-1525) en aartsbisschop van Valencia (1520-1538), hetgeen hem heel wat bijkomende inkomsten opleverde. Everhard heeft dit glasraam geschonken om Keizer Karel te bedanken en zichzelf in het zonnetje te plaatsen. Onder zijn bewind (begin 16de eeuw) kende het prinsbisdom Luik door de toename van handel en nijverheid zijn grootste bloei.


    4. Engelbert Sterckx

    15 glasramen uit de tweede helft van de 19de eeuw, in wijzerzin in de zijbeuken aangebracht, vertellen het 14de-eeuwse verhaal van het Sacrament van Mirakel. Wegens zijn anti-joodse context is deze legende zeer omstreden. Op het laatste glasraam, dat zich in de tweede kapel van de noorderzijbeuk bevindt, leidt kardinaal Sterckx, aartsbisschop van Mechelen, de plechtige heroprichting van de Broederschap van het Sacrament van Mirakel (1861). Dit glasraam ter nagedachtenis van burggraaf Auguste de Jonghe d'Ardoye, lid van het Nationaal Congres en senator, werd geschonken door zijn echtgenote ter gelegenheid van 500 jaar Sacrament van Mirakel.

                                          


    Engelbert(us) Sterckx werd geboren te Oppem (bij Meise) in 1792  en overleed te Mechelen in 1867. Priester gewijd in 1815, was hij achtereenvolgens leraar aan het grootseminarie van Mechelen, vicaris-generaal van het aartsbisdom en aartsbisschop (1832-1867). In 1838 volgde zijn creatie tot kardinaal. De bekende Mechelse Catechismus is van zijn hand. Hij verzette zich tegen de inmenging van de antiklerikale liberale overheid in kerkelijke aangelegenheden.


    5. Désiré-Joseph Mercier

    Bij de zuidgevel van de kathedraal, aan het Sint-Goedeleplein, staat een bronzen standbeeld van kardinaal Mercier, het laatste grote werk (1941) van beeldhouwer Egide Rombaux (1865-1942). De kardinaal is hier afgebeeld met een rijk versierde koorkap. Hij schrijdt vooruit; hij weet waar hij naartoe wil. Naast hem zien we zijn theologische geschriften. Op de voorzijde van de sokkel staan zijn naam, geboorte- en sterfdatum, en wapenschild.

                                             

    Een kardinaal heeft boven zijn wapen een kardinaalshoed, voorzien van twee maal 15 kwasten. Een aartsbisschop is herkenbaar aan een tweearmig processiekruis (2), mijter en staf. Zijn wapen verwijst naar Thomas van Aquino (zon), de band met Rome (kruisjes van het pallium) (3) en de devotie voor het Heilig Hart (hart). 'Apostel van Jezus Christus' was zijn bisschopsleuze.  Op de achterzijde van de sokkel staat:
    ARCHIEPISCOPUS MECHLINIENSIS / PHILIOSOPHIAE MAGISTER / DEFENSOR CIVITATIS (4).

                                                          

    Désiré-Joseph Mercier (Eigenbrakel, 1851 – Brussel, 1926). Priester gewijd in 1874. Leraar grootseminarie Mechelen. Titularis van de leerstoel thomistische wijsbegeerte (1882) en stichter Hoger Instituut voor Wijsbegeerte aan de K.U.Leuven. Aartsbisschop van Mechelen (1906) en een jaar later kardinaal. Initiatiefnemer en voorzitter van de informele Mechelse Gesprekken (1921, 1923 en 1925) tussen rooms-katholieken en anglicanen om tot hereniging te komen. Jozef Ernest Van Roey, die als theologisch expert aan de besprekingen deelnam en Mercier na diens overlijden in 1926 opvolgde als aartsbisschop, beëindigde de gesprekken tijdens de laatste sessie in 1927. Het minste wat men kan zeggen is dat kardinaal Mercier in Vlaamse kringen niet zo geliefd was, omdat hij het Nederlands als minderwaardig aanzag. Dichter Hubert van Herreweghen (°1920) verwoordde het als volgt (5): Drie tienermeisjes langs de kathedraal / reien als nimfen lentezot een dans. / Zij kwamen uit het park. De bronzen kardinaal / begrijpt het niet: zij lachen Nederlands.

    (1) Albrecht VII van Oostenrijk staat als landvoogd op het glasraam, beschreven sub 1., en Adriaan Boeyens figureert op het glasraam, beschreven sub 2., als paus Adrianus VI. Vermits zij niet als kardinaal zijn uitgebeeld, worden zij hier niet behandeld. Hetzelfde geldt voor aartsbisschop Victor-Auguste Dechamps, die ten tijde van Vaticanum I nog geen kardinaal was. Hij staat afgebeeld op het bovenste tafereel van het vierde glasraam in de kooromgang.  

    (2) een gewone bisschop heeft een enkelvoudig kruis.

    (3) het pallium is een wollen schouderband met zes zwarte kruisjes door de paus uitgereikt aan de aartsbisschoppen als symbool van hun verbondenheid met Rome.

    (4) vertaling: aartsbisschop van Mechelen / leraar in de wijsbegeerte / verdediger van de democratie.

    (5) gedicht Dans, te vinden in Brussel XL in woorden, wandeling 2: langs pleinen en paleizen, een uitgave van Onthaal en Promotie Brussel.

    Tekst en foto's  MG


    >> Reageer (0)
    01-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Armzalig ?

    ARM-ZALIG ?


    Percepties van armoede tijdens het Ancien Regime

                                         


    Alhoewel armoede moeilijk te bepalen is, kunnen we toch zeggen dat zij zowel vroeger als nu een domper zette op de samenleving.

    De tentoonstelling, nog tot 10 september in het Rijksarchief te Brussel, schetst ons een beeld van deze gesel en hoe die evolueerde. Zoals blijkt was het de christelijke caritas, die als eerste werk maakte van de bestrijding ervan. Denk aan de kloosters, de Tafels van de Heilige-Geest en de Bergen van Barmhartigheid. Geleidelijk aan nam de burgerlijke overheid deze taak mee over.


    Talrijke illustraties verlevendigen deze moeilijke periodes als gevolg van o.a. oorlog, pest en hongersnood. Het is dan ook verklaarbaar dat men Onze-Lieve-Vrouw-van-de-Vrede ging aanroepen in de Sint-Niklaaskerk te Brussel.

     

    De expo is gratis te bezoeken, voor gidsen een niet-te-missen vormingsmoment.


    Algemeen Rijksarchief, Ruisbroekstraat 2, 1000 Brussel

    Rechts van de hoofdingang van de Koninklijke Bibliotheek, in de Keizerslaan de trappen afdalen en rechtdoor via de Ruisbroekgalerij kom je in de Ruisbroekstraat.


    Augustus
    : van dinsdag tot vrijdag van 8u30 tot 12u en van 13u tot 16u30, zaterdag, zondag en maandag gesloten

    Van 1 tot 10 september: van dinsdag tot vrijdag van 8u30 tot 18u, zaterdags van 9u tot 12u30 en van 13u tot 16u30, zondag en maandag gesloten


    Zie ook
    www.arch.be.


    PW

    >> Reageer (0)
    01-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bezoek Ter Kameren

    Davidsfonds Sint-Joost-ten-Node/Brussel-Leopoldswijk naar Ter Kameren


                

     

    Op zaterdag 26 maart 2011 verzamelden een vijftiental deelnemers aan de hoofdingang van de oude Abdij ter Kameren. Onze gids was Paul Wieërs van Kerk en Toerisme Brussel. Op deze vereniging kan men een beroep doen voor geleide bezoeken aan de kerken van de Brusselse binnenstad, en ook voor een aantal gidsbeurten in de stad, telkens met bezoek aan een kerk.

    We kregen een rondleiding rond en op de site van de abdij, met deskundige uitleg, die zich niet beperkte tot een opsomming van feiten en architecturale verwijzingen, maar die ons vooral de levensomstandigheden van de zusters van deze cisterciënzerabdij schetste.
     

     

    Wat het voor ons dan ook nog speciaal maakte, is het feit dat twee heiligen uit onze streek hier verbleven: de heilige Bonifatius en Sint Aleidis van Schaarbeek. Deze laatste is trouwens de patroonheilige van een van de kerken van onze pastorale eenheid Sint-Damiaan.
     
      

     

    De abdij werd ontmanteld tijdens de Franse Revolutie en nadien gebruikt voor verschillende doeleinden. Zo herbergde ze o.a. de Militaire School. De site is alleszins een bezoek meer dan waard. Ook dank zij de gedreven uitleg die we kregen van onze gids van Kerk en Toerisme werd dit dus een ervaring die we niet zo gauw zullen vergeten.

    LF





     


             

             

    >> Reageer (0)
    18-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Sint-Jan-de-Doperkerk in Sint-Jans-Molenbeek

    De Sint-Jan-de-Doperkerk in Sint-Jans-Molenbeek

                                        

     

    In het kader van Broodje Brussel bracht KERK EN TOERISME BRUSSEL een bezoek aan deze kerk.

     

    Dit merkwaardige gebouw uit 1932  in ware ART-DECOSTIJL is het werk van Joseph Diongre. Hij is ook gekend als de architect van het gemeentehuis van Sint-Lambrechts-Woluwe en het Flageygebouw (radiogebouw) in Elsene.

     

    Met een bescheiden budget van 5 miljoen BF werd hier in 15 maanden tijd een formidabele kerk neergezet in gewapend beton, een primeur.

     

    Bij het binnenkomen maakt de structuur, bestaande uit zes opeenvolgende parabolische bogen, de hoofdbeuk ruim en licht en wordt een unieke sfeer geschapen, mede bepaald door de veelkleurige abstracte glasramen.

                                          

     

    Moderne gotiek? 22 nieuwsgierigen hebben van deze rondleiding genoten.

     

    PW
    foto's MG


    >> Reageer (0)
    20-02-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bonifacius van Brussel

    Bonifatius van Brussel

    19 februari

     

    Bonifatius werd geboren te Brussel omstreeks 1182 en behoorde tot een welgestelde familie, met name Clutinc. Hij werd opgevoed in de vreze des Heren. Op vijfjarige leeftijd werd hij naar school gestuurd, en dit in zijn onmiddellijke omgeving, n.l. de Abdij ter Kameren bij de cisterciënzerinnen.

     

    Wanneer hij de leeftijd van 17 jaar bereikte, kende hij vlot Latijn, dermate dat hij het kon spreken. Ook in de bijbel was hij goed thuis. In 1158 werd hij ingeschreven aan de universiteit van Parijs. De K.U.Leuven bestond  toen nog niet; zij dateert van 1425. Ook daar blonk hij uit. Hij werd er magister in de theologie en mocht er nadien doceren. Intussen ontving hij het kanunnikschap van de Sint-Goedelekerk te Brussel om er tenslotte deken te worden van 1216 tot 1222.
                

                              

                          Sint-Bonifatiuskerk te Elsene, met het standbeeld van Charles Woeste, bekend katholiek politicus

    Alvorens benoemd te worden tot bisschop van Lausanne in Zwitserland, deed hij nog dienst als scholaster van de kathedraal van Keulen. Hij raakte echter onmiddellijk in conflict met de andere kanunniken aldaar omdat hij weigerde hun voorrechten te erkennen en hen een traditioneel banket aan te bieden. Gedurende acht jaar bleef hij bisschop van Lausanne, waarna hij zijn functie neerlegde. Hij raakte verwikkeld in het conflict tussen de Roomse keizer Frederik II en Paus Gregorius IX. Als gevolg van een aanslag op zijn persoon, door de keizer beraamd, nam hij ontslag.
             

                 

                                   Glasraam in de noorderdwarsbeuk van de Sint-Bonifatiuskerk
                                        met taferelen uit het leven van de H. Bonifatius door Gustave Ladon


    Hij vertrok  in 1247 terug naar zijn geboortestreek. Liefdevol werd hij opgevangen in de Terkamerenabdij. Teruggetrokken in een cel verbleef hij er nog 18 jaar, tot zijn dood. Bonifatius moet een voorbeeldig man zijn geweest, eerlijk en rechtlijnig, hetgeen niet altijd in dank werd aanvaard.

     

     

    PW
    Foto's MG


    >> Reageer (0)
    08-11-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pastoraal Toerisme Brussel

                       PASTORAAL  TOERISME    BRUSSEL

     

    De VZW Kerk en Toerisme beijvert zich reeds meer dan 30 jaar met  pastoraal toerisme.

    Onze gidsen en onthaalpersonen zijn vrijwilligers, die dagelijks, op verzoek, bereid zijn u rond  te leiden in de voornaamste kerken van Brussel.

    Ook verzorgen zij rondleidingen in de stad met als doel het kerkelijk patrimonium te verlevendigen.  Het religieus erfgoed zowel onroerend als roerend verdient onze aandacht.

    Het volstaat de zin en de symboliek ervan uit te leggen opdat ons de diepere betekenis duidelijk wordt. Eigenaardig genoeg komen we vaak tegen dat men in het buitenland de kerken gaat bewonderen, terwijl dagelijks aan ons patrimonium voorbij loopt.

    Daarom deze oproep.

    Wie Brussel wenst te bezoeken kan gratis op ons beroep doen.

     

                                                                              topa.bru@kerknet.be

                                                                             www.bloggen.be/nieuwsbladkerkentoerismebrussel


    >> Reageer (1)
    23-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Petrus Jozef Triest (2)

    PETRUS  JOZEF  TRIEST  (2)

     

    Petrus Jozef werd geboren te Brussel op 31 augustus 1760. Die dag zal er naar aanleiding van de 250ste verjaardag van zijn geboorte een viering plaatsgrijpen in de kathedraal van Brussel.

     

    P.J. heeft geleefd in een heel speciale tijdsperiode. Geboren onder het Oostenrijks regime van Maria Theresia en later Jozef II, werd hij Fransman, toen onze streek in 1794 door de Franse troepen werd overvallen. Tenslotte kwam hij na het verdrag van Wenen terecht in het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, om uiteindelijk Belg te worden na 1830.

     

    Deze wisselende regimes hadden een invloed op de werking van de  Kerk en haar bedienaars. Het Oostenrijkse regime (het Heilig Roomse Rijk) werd een absolutistisch regime dat weinig rekening hield met de gewoontes en de gevoeligheden van de Nederlandse onderdanen om onder Jozef II zelfs vijandig te worden voor de Kerk. Diens inmenging als keizer-koster was van die aard dat hij de contemplatieve ordes afschafte, als niet dienstig voor de maatschappij. Nog erger werd het onder het Franse regime. Inbeslagnames van kerken waren schering en inslag en priesters moesten onderduiken. Onder het Napoleontische regime moesten de priesters de eed van trouw aan de keizer afleggen tegen de onderrichting in van paus Pius VI. P.J. koos de kant van de paus en dook onder.


                                                  

                   Profielmedaillon en opschrift op het monument voor Petrus Jozef Triest
                                   in de Sint-Michiel-en-Goedelekathedraal.


    Een bijzondere anekdote uit die periode wil ik jullie niet onthouden. Op een dag werd hij geroepen bij een stervende vrouw voor de laatste sacramenten. Deze vrouw was echter de echtgenote van een brigadier van de rijkswacht. Deze laatste was niet op de hoogte van de vraag van zijn vrouw. Hij had immers de opdracht om weerspannige priesters op te sporen. Terwijl P.J. bezig was met het toedienen van de laatste sacramenten, kwam de brigadier plots thuis. P.J. deed gewoon voort en gaf zich, als alles afgelopen was, over aan de brigadier. Deze brigadier, versteld van zoveel moed en zelfopoffering, liet de priester gaan en beloofde nooit meer een priester lastig te vallen (als ware het een Paulusverhaal).

                        

    Voor God, de Algoede, de Allerhoogste,

    en in vrome herinnering aan Petrus Jozef Triest,

    die, begripvol voor noodlijdenden en armen,

    al weldoende door het leven is gegaan (1846).


    PW
    MG


    >> Reageer (0)
    16-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Liefde gaf u duizend namen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen




    Liefde gaf U duizend namen ...

    Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen




    In de Posteernestraat te Gent, waar het kasteel van Lodewijk van Male, graaf van Vlaanderen, stond en waar ook Filips de Goede heeft gewoond, bouwen de Jezuïeten een nieuwe kerk, de 'Eglise Notre Dame aux Jésuites', in 1844 door de bisschop van Gent ingewijd. Mevrouw d’Hane-Steenhuyze de Potter schenkt de kerk een groot marmeren Mariabeeld van de hand van Jan Baptist De Cuyper.

    In 1860 wordt het beeld gekroond na een toelating door paus Pius IX. Met goedkeuring van de bisschop van Gent krijgt dit beeld de naam 'Notre Dame de Flandre', zoals het in de officiële oorkonde is vermeld. Meimaand, Mariamaand. Van 1 tot 9 mei wordt er dan een noveen gehouden en 9 mei wordt de feestdag van Onze-Lieve-Vrouw-van-Vlaanderen.

    In 1910 viert men het gulden jubelfeest der kroning van Onze-Lieve-Vrouw-van-Vlaanderen met het gelegenheidslied 'Liefde gaf u duizend namen' op tekst van August Cuppens en getoonzet door Lodewijk De Vocht. Bij het opheffen van de residentie in de Posteernestraat in 1956 wordt het Mariabeeld naar de kerk van het Sint-Barbaracollege in de Savaanstraat, eveneens te Gent, overgebracht.

    Op 9 mei 1960 wordt in het nieuwe heiligdom het eeuwfeest van de plechtige kroning gevierd.

    Ook 2010 is een jubeljaar. Op een tiental plaatsen in Vlaanderen vierde men het dubbeljubileum: 150 jaar kroning van het beeld van Onze-Lieve-Vrouw-van-Vlaanderen en het eeuwfeest van 'Liefde gaf U duizend namen'.

    In de Sint-Michaëlskapel te Niel-bij-As bewaart men het houten beeldje dat model stond voor het Onze-Lieve-Vrouw-van-Vlaanderenbeeld van de Antwerpse beeldhouwer Jan Baptist De Cuyper (1807-1852). Beeldhouwwerken van hem kan men o.m. vinden wij in de Sint-Antoniuskerk in Edegem en in het Paleis op de Meir in Antwerpen.

    Priester-dichter August Cuppens werd in 1862 te Beringen geboren. Hij werd pastoor te Loksbergen in 1899 en stierf er in 1924. Tot zijn vriendenkring behoorden Hugo Verriest, Stijn Streuvels en Alice Nahon. 58 dichtbundels van Guido Gezelle vertaalde hij in het Frans. Hij stond mee aan de wieg van het tijdschrift 'Dietsche Warande en Belfort', een belangrijke schakel in de Vlaamse ontvoogdingsstrijd.

    Lodewijk De Vocht, geboren te Antwerpen in 1887, was een veelzijdig componist, dirigent en musicus. Hij studeerde aan het Antwerpse Conservatorium - o.m. bij Lodewijk Mortelmans - werd er leraar en directeur. Hij was tevens kapelmeester van de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal en stichter van de Chorale Caecilia. Hij overleed in 1977 te 's-Gravenwezel.

    Cuppens en De Vocht werkten ook samen aan de 'Jaarkans van geestelijke liederen rond den haard', een bundeling van liederen bedoeld als gebed en meditatie bij de liturgie van het kerkelijke jaar. In 1909 en 1911 verschenen de eerste twee delen, Wintertijd en Lentetijd. Pas in 1934 zouden de laatste twee delen, Zomertijd en Herfsttijd, ditmaal op tekst van priester-dichter Jozef De Voght, het daglicht zien, zodat de grote droom van pastoor Cuppens, tien jaar na zijn overlijden, alsnog in vervulling is gegaan.

    Het Lodewijk-De-Vochtfonds (Italiëlei 213 bus 12, 2000 Antwerpen, tel. 03.213.16.56) heeft naar aanleiding van het eeuwfeest de meerstemmige partituur voor bariton en gemengd koor van 'Liefde gaf U duizend namen' (€ 4) en de 'Jaarkrans van geestelijke liederen rond den haard' (€ 20) opnieuw uitgegeven.

    Bron: www.onze-lieve-vrouw-van-vlaanderen.be, www.caelenberg.info, wikipedia.

    MG


    >> Reageer (0)
    13-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Petrus Jozef Triest (1)
                                                   Petrus Jozef  Triest  (1)

                                                      (° 1760  † 1836)

     

    250 jaar geleden werd Petrus Jozef Triest geboren in Brussel. Samen met zijn broer Johannes Baptist Carolus werd hij op 10 juni 1786 door kardinaal de Franckenberg tot priester gewijd.


                                      

    Petrus Jozef stelde zijn leven ten dienste van de  armen en de hulpbehoevenden.

    In 1802 stichtte hij een kosteloze school voor arme kinderen, doofstommen en blinden. Later volgden tehuizen voor verwaarloosde jongeren, bejaarden, ongeneeslijk zieken en krankzinnigen. Om dat alles te realiseren richtte hij 4 congregaties op:

                                      De zusters van Liefde (1803)

                                      De broeders van Liefde (1807)

                                      De broeders van Sint-Jan-de-Deo (1825)

                                      De zusters van de Kindsheid Jezu (1835)

    De broeders van Sint-Jan-de-Deo verzorgden zieken aan huis, die niet moesten gehospitaliseerd worden en of het niet konden betalen.


    Wie de film  Priester Daens heeft gezien, zal zich herinneren in welke omstandigheden heel
    wat  mensen hun brood moesten verdienen. Armoede en gebrek aan hygiëne veroorzaakten ziektes. Immers van sociale zekerheid was nog geen sprake, die kwam er pas bij wet in 1944.


    Petrus Jozef Triest was een pionier en een doorbijter, dat blijkt uit zijn verwezenlijkingen.
    Hij vormde samen met Dr J.Guislain in Gent een tweespan en ontwikkelde samen met hem de psychiatrische verzorging van geesteszieken.


    Reeds tijdens zijn leven werd hij meermaals gehuldigd voor zijn verdienstelijk werk.

    Bij de 10° verjaardag van zijn overlijden, werd door de Belgische regering een marmeren

    Monument opgericht in de collegiale van St Goedele, als teken van erkentelijkheid.

    Het  monument is het werk van beeldhouwer Eugeen Simonis.


                      

    Het proces ter Zaligmaking werd opgestart in  2001. Er is dus nog een lange weg af te leggen!

                             
                                         Officiële foto zaligverklaring


    PW


    foto's internet

    >> Reageer (0)
    27-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Brusselse Ommegang

    De Brusselse Ommegang       
         

     


    Traditioneel trok ook dit jaar weer de Ommegang door Brussel. Deze optocht is een traditie die dateert van 1549 en die zijn oorsprong vond rond de Zavelkerk. Aanvankelijk sprak men

    trouwens van de Ommegang van de Zavel en was het veeleer een processie dan een stoet.

    Zij was trouwens de rijkste, de beroemdste en de meest schitterende van al onze processies.

    Deze processie dankt haar ontstaan aan een legendarisch Mariabeeld dat op miraculeuze wijze uit Antwerpen werd meegebracht door Beatrijs Soetkens. De gilde van de schutters had dit beeld toen een eervol onthaal verleend en de H. Maagd Maria als haar patrones  aangenomen.

    Volgens de legende was zelfs de Hertog van Brabant aanwezig bij de aankomst van dit beeld

    in Brussel.

    De Zavelkerk was op die wijze een pronkstuk rijker, waardoor van heinde en verre de pelgrims deze kerk kwamen bezoeken. Helaas is dit beeld verloren gegaan  ten tijde van de

    beeldenstormen.

    In de loop van de geschiedenis is echter deze processie in onbruik geraakt totdat  men in 1928

    besliste om ter gelegenheid van de 550° verjaardag van de St Jorisschuttersgilde in 1931, deze gebeurtenis te herdenken door het wedersamenstellen van deze Ommegang.

    Van dan af verloor deze Ommegang haar specifiek religieus karakter en werd het een feestelijke, historische optocht met aan het einde een korte verwijzing naar de legende van

    O.L.Vrouw van de Zavel.

    Deze Ommegang trekt nu nog steeds ieder jaar op de eerste donderdag van juli en de dinsdag die hem voorafgaat over de fraaie Brusselse Grote Markt.

    Op zichzelf is de Grote Markt reeds een  pronkstuk, bij gelegenheid van de Ommegang is het

    Geheel een artistiek en schitterend schouwspel van de bovenste plank.

     

     

    Voor de legende van O.L.Vrouw van de Zavel verwijs ik U graag naar onze rondleidingen

    in deze kerk. Ze zijn immers gratis op aanvraag.

    Prent : Internet

    PW


    >> Reageer (0)
    11-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MEDEDELING : MOBIBKAART

    Wie 65 jaar en ouder is, kan vandaag met zijn Omnipas 65+  overal in ons land gratis

    met bus , tram en metro reizen.

     

    Maar in Brussel is deze pas vanaf 1 juli a.s. NIET meer geldig.

    Zij moeten een MOBIB aanvragen bij de MIVB.

    Dit kan in een  KIOSK of BOOTIK van de  MIVB mits voorlegging van een pasfoto,

    identiteitskaart en betaling van 5 euro.

    Deze kaart is 5 jaar geldig. Ze kan na 1 jaar ingeleverd worden en U bekomt 4 euro

    terug. Na 4 jaar krijgt U slechts 1 euro terug.


    Deze kaart is niet nodig voor de LIJN  en evenmin voor de TEC .

    Dus enkel voor de METRO en de TRAM en de bussen van de MIVB in Brussel.

     

    Deze regeling gaat in op 1 juli  2010. Men zegge het voort.

     

    PW
    P.S. Voor info tel 070 23 20 20 en www.mivb.be


    >> Reageer (0)
    06-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Feest van het Heilig Sacrament

                             Feest van het Heilig Sacrament                           

     

    Met verwijzing naar onze tekst d.d. 13 maart l.l. over Juliana van Mont Cornillon hebben we gezien dat zij aan de basis lag van deze verering. Immers nadat zij de Bisschop van Luik had kunnen overtuigen dit feest in te voeren in zijn bisdom slaagden beiden erin de paus te bewegen dit feest uit te breiden voor gans de Kerk. Dit gebeurde in 1311.


    Deze hoogdag werd gevierd de 2° donderdag na Pinksteren. Thans wordt dit feest
    gevierd de  2° zondag na Pinksteren.


    In de 19de eeuw kende de Roomse kerk een opleving na het afsluiten van het concordaat
    met Napoleon.  Talrijke zustercongregaties werden opgericht. Zo ook deze van de zusters Apostolinen van het H. Sacrament door zuster Fanny Kestre.  Zij liet een klooster bouwen in de Liefdadigheidsstraat te St Joost ten Node. Als architect werd aangesteld Joris Helleputte. Hij is gekend als een van de promotoren van de neogothiek.  Hij  was een der stichters van de Boerenbond, prof aan de universiteit van Leuven en Minister van Spoorwegen en Post en Telegrafie.


    Bij het klooster kwam ook een kapel in neogothiek. 
    De  kapel was toegewijd aan St Juliana van Mont Cornillon. De congregatie kende niet

    het gewenste succes en moest klooster en kapel van de hand doen.


    Uiteindelijk vestigde Caritas zich in het klooster en de kapel kwam in handen van een Roemeense stichting van orthodoxe strekking. De kapel is van buiten te  zien vanuit de
    Hamerstraat. De toegang  tot de kapel is tijdelijk opgeschort.  Ze is nog in zeer goede staat bewaard en geklasseerd.

    We hopen er eerlang een rondleiding te organiseren.

    PW


    >> Reageer (0)
    11-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Camille Colruyt

    CHRISTUS’ HEMELVAART

    van Camille Colruyt (1908-1973)

     

                                      

    Christus’ Hemelvaart is een monumentaal verguld beeld van gehamerd koper, dat Camille Colruyt in 1968 realiseerde. Het bevindt zich sinds Hemelvaartsdag 1990 in de Sint-Michiel-en-Sint-Goedelekathedraal te Brussel, meer bepaald op de noordwestelijke pijler van de kruising.

     

    Het lichaam van de verrezen Christus is een waarlijk, maar verheerlijkt lichaam. De sobere drapering van het kleed en de eenvoudige lijn bevestigen dit. Jezus, de Heer, neemt afscheid van zijn leerlingen. Een laatste keer heeft hij ze aangemoedigd en aangespoord tot het uitdragen van de blijde boodschap, het Evangelie. Hij zal hen zijn Heilige Geest sturen en met hen zijn tot het einde der tijden. Zijn teder en sereen gelaat drukt de liefdevolle band met zijn volgelingen uit. Christus zegent hen en stijgt op ten hemel. Zijn voeten hebben de wereld losgelaten. Zijn handen hebben een beschermende gebedshouding aangenomen. Langs de vloeiende, verticale plooien van zijn kleed kijkt hij met zijn verlossende blik naar de wereld onder hem. Het  Hemelvaartmysterie wordt als het ware onthuld met goddelijke gratie.

     

    De gelovige kunstenaar kent het Nieuwe Testament, dat vertelt over de verschijningen van Jezus aan zijn leerlingen na zijn Verrijzenis, en over Jezus’ Hemelvaart.


    "En Hij zeide hun: Zó staat er geschreven: dat de Christus zou lijden en op de derde dag uit de doden verrijzen; en dat in zijn Naam bekering tot vergiffenis der zonden zou worden gepreekt aan alle volken, te beginnen bij Jeruzalem.”(Luk. 24:46-47).


    “Terwijl Hij nu met hen samen was, gelastte Hij hun: Verlaat Jeruzalem niet, maar wacht de belofte des Vaders af, die ge van Mij hebt vernomen. Want Johannes doopte met water, maar over enkele dagen zult gij worden gedoopt met den Heiligen Geest.”(Hand. Apost. 1:4-5).


    “Jezus trad op hen toe, en sprak: Mij is alle macht gegeven in de hemel en op de aarde. Gaat dus heen; onderwijst alle volken, doopt ze in de naam van den Vader en van den Zoon en van den Heiligen Geest, en leert ze onderhouden al wat Ik u heb geboden. Ziet, Ik blijf altijd bij u, tot aan het einde der wereld.”(Mat. 28:18-20). 

    "Toen leidde Hij hen naar Betanië, hief zijn handen op, en zegende hen.  En terwijl Hij ze zegende, scheidde Hij van hen, en werd opgenomen ten hemel." (Luk. 24:50-51). 


    Bij Camille Colruyt gaat het om de inhoud. In 1947 schreef hij reeds: “Grijp de kern, de ziel, het inwendige leven; en al het overige zal u toegevoegd worden, het uiterlijk sierlijke inbegrepen.” Terugkijkend op zijn oeuvre in 1971, kan hij zeggen dat hij dit ideaal is trouw gebleven. “Niemand kan geven wat hij niet bezit” was zijn overtuiging. Aan de beheersing van de edelsmeedkunst heeft hij jaren onverdroten en met geestdrift gewerkt. Als edelsmid wil en zal hij de Rijn- en Maaslandse kunstenaars evenaren.


    Maar ook het boetseren en beeldhouwen heeft hij volledig onder de knie. Hout, steen, gips, terra-cotta en brons; hij kent hun geheimen en onderwerpt de materie aan de geest en het gevoel. Met deze grote technische vaardigheid waagt hij zich, met succes, aan de monumentale edelsmeedkunst, een nieuwe, ongewone kunstvorm. Hij maakt  honderden schetsen en gipsmodellen  tot hij de idee zo veel mogelijk in vorm en volume gevat heeft. Dan neemt hij de grote koperen plaat en begint ze te plooien, op te rollen, te draaien, uit te zagen, te snijden en uit te kappen. In het mooie, gesmede koper laten zijn hamerslagen een fijne rimpeling na. Er wordt gedreven en geciseleerd. Uren, ja dagen, van spanning,  geestdrift en angst voor het doel bereikt is.


    Zijn vaardigheid en creativiteit zijn zo groot dat hij als het ware ’boetseert in het koper’. Terwijl het beeld langzaam uit de plaat geboren wordt, zal hij het met liefde een ziel geven. De koperen plaat zelf zal hem tot verdere verfijning brengen; in beeldhouwkunst zou men het ’taille directe’ noemen. Het beeld wordt transcendent. Zijn vriend Marcel De Corte, professor in de filosofie aan de universiteit van Luik, schrijft hierover het volgende: “Men ervaart bij hem iets unieks, dat de kunst als dusdanig overstijgt en dat ik graag zou omschrijven als het verbeiden van de verrijzenis van de lichamen...het verlangen om de dood totaal te overwinnen door het geloof in de verrijzenis, die onze vergankelijke lichamen zal herscheppen in glorierijke lichamen.”

    De tekst werd opgesteld na een uitvoerig gesprek met Mevr. Weduwe C. Colruyt op 14 februari 1996. Na hem gelezen te hebben gaf ze me een goedkeurend telefoontje:’Prima, u hebt mijn man begrepen’. 

     


    GvE


                                               

    foto MG

    >> Reageer (0)
    06-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Kapellekerk - 1

    De Kapellekerk fungeert al 800 jaar als parochiekerk.

     

    Dit jaar vieren we dit  800-jarig bestaan en daar gaan we wat aandacht aan besteden.

     

    Deel 1

     

                          

    De Kapellekerk werd officieel een parochiekerk in 1210. Haar geschiedenis is echter

    veel ouder.

    Alles begon in 1134 wanneer Hertog Godfried I met de Baard overging tot de stichting

    van een kapel “extra muros”. Dit was dus de eerste kapel buiten de stad.

    Deze akte leert ons twee dingen: nl. de stichtingsdatum en bovendien dat de stadsmuur

    reeds bestond.

     

    Deze eerste omwalling waarvan nog verschillende resten bestaan (o.a. Anneessens-

    toren en Plebaantoren) had een driedubbele functie:

    1° de tolheffing vergemakkelijken.

    2° vreemde legerbendes buiten de stad houden.

    3° de rumoerige volksklasse buiten de stad houden. Vermits ze geen stadsrecht hadden

         moesten ze erbuiten gaan wonen.

    Dit laatste zou aanleiding geven tot het ontstaan van de Marollenwijk.

     

    Het waren de Benedictijnen van Kamerijk die werden aangezocht om deze kapel te

    bedienen. Brussel behoorde toen immers tot het bisdom Kamerijk.

    De Benedictijnen zorgden niet alleen voor de spirituele belangen van de arme bevolking,

    maar ook voor de materiële belangen van de arme bevolking.

     

           

    Dat het Kapittel van Sint-Goedele deze beslissing niet in dank afnam bewijst het jarenlang

    verzet. Immers er werd op die manier een groot deel van hun parochie afgetakt, met de

    daarbij horende inkomsten.

     

    Hertog Godfried I trok zich van dat verzet niet veel aan. Hij was van oordeel dat de

    Rijken (het Kapittel) reeds voldoende begenadigd waren door Ons Heer, vandaar dat nu

    de armen aan hun trekken moesten komen via de Benedictijnen.

    Bovendien zorgde hij op die manier ook voor zijn zieleheil en dat van zijn familie.

                    

    Het glasraam met Godfried I met de Baard, de stichter van de Kapellekerk, bevindt zich in de Heilig-Kruiskapel.


                     


    Met muurschilderingen en bijpassende glasramen gaf Charle-Albert in 1870 het koor een neo-gotisch uitzicht.


    PW
    foto's MG


    >> Reageer (0)
    05-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Kapellekerk - 2

    De Kapellekerk fungeert al 800 jaar als parochiekerk.

     

    Dit jaar vieren we dit  800-jarig bestaan en daar gaan we wat aandacht aan besteden.

     

    Deel 2


    De parochie van de Kapellekerk werd later de Marollen genoemd.

    Deze aanvankelijk ongure buurt heeft nochtans enkele bijzondere parochianen opgeleverd, met name Pieter Breugel de Oude, Andreas Vesalius en Justus Lipsius.

     

               

    Het herdenkingsmonument Pieter Breugel - met een kopie van het schilderij 'Overhandiging van de sleutels aan Sint Pieter' van Rubens - vinden we in de zijkapel achter de preekstoel.

    In deze marginale, arme buurt vestigden zich verschillende kloostergemeenschappen waaronder de Maricolen, die hun naam leverden aan deze wijk. Samen met de Brigittinen en de Visitandinen  zorgden zij voor de zielzorg en het materiële welzijn van deze armen.

    Daar de Maricolen nogal ver van de Kapellekerk gevestigd waren en niet voldoende Nederlands verstonden om de gebeden te begrijpen, vroegen zij om de bouw van een kapel aan de andere kant van de wijk. Dit werd de Montserratkapel die intussen weer verdwenen is en waarvan de straatnaam nog is behouden.

    Dat de Kapellekerk reeds zeer vroeg een parochiekerk was, kan men afleiden uit haar ligging op een plein. Immers dat plein is er gekomen toen het vroegere kerkhof werd afgeschaft.

                             

    PW
    foto's MG


    >> Reageer (0)


    Ontdek Brussel met ons
    Gratis rondleiding in
    volgende kerken
    (klik op de foto voor meer info)


    Foto

    Foto

    Foto

    ofwel
    kiest u voor een parcours
    met gratis begeleiding

    Hieronder voorbeelden
    'à la carte' is ook mogelijk
    (klik op de foto voor meer info)


    Foto

    Foto

    Nuttige informatie
  • Programma-vooruitzichten
  • Activiteitenkalender
  • Spelregels
  • Op zoek naar info
  • Nuttige links

  • Blog als favoriet !

    Gastenboek


    Archief per week
  • 26/03-01/04 2018
  • 12/03-18/03 2018
  • 08/01-14/01 2018
  • 01/01-07/01 2018
  • 18/12-24/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 30/10-05/11 2017
  • 21/11-27/11 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/02-01/03 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 22/12-28/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 14/10-20/10 2013
  • 05/08-11/08 2013
  • 20/05-26/05 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 08/10-14/10 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 06/02-12/02 2012
  • 16/01-22/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 14/02-20/02 2011
  • 08/11-14/11 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009



    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!