Ik ben Jan Deschacht, en gebruik soms ook wel de schuilnaam aprilvis.
Ik ben een man en woon in Assebroek (België) en mijn beroep is penitentiair beambte.
Ik ben geboren op 01/04/1963 en ben nu dus 48 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: lopen.
Ooit wou ik eens een marathon lopen. Het is niet bij één gebleven...
Aan al mijn bloglezers: een gelukkig, gezond en sportief 2012! 't Is al een hele tijd geleden dat ik nog eens op de blog ging... En toch, ik loop nog hoor... In 2011 liep ik 9 marathons. Slechts 2 maal dook ik nog onder de vier uur. Neen, 2011 kende geen sportieve uitschieters... Zoals aangekondigd laste ik na de marathon in Oostende een rustperiode in. Niet al te lang, een kleine drie weken. Sindsdien houd ik het op kortere afstanden. Drie, maximum vier maal per week trek ik mijn loopschoenen aan. En de dinsdag op de piste doe ik regelmatig terug wat interval. Ja, de snelheid moet terug omhoog... Weinig wedstrijden werden nog gelopen afgelopen weken. Onlangs toch eens diep gegaan in de Kerstloop in Brugge. 5 km in 21:51, 25ste op 497 deelnemers, goed voor een 2de plaats op 46 deelnemers in mijn leeftijdscategorie. In de Westkapelse Tussen2feestenloop liep ik beide afstanden: 5.5 km en 10 km. De korte afstand liep ik in het teken van de vliegende sprint: een wedstrijd in een wedsrijd. 100 meter vlammen... 11"03, een derde plaats. Net als vorig jaar moest ik mijn meerdere erkennen in 2 jonge twintigers. De 10 km liep ik samen met Sabine. We trainen al een tijdje samen. In Cadzand loopt ze haar eerste halve marathon. Een nieuw PR haalde ze alvast op de 10 km in 55'33. 2012 blijft onvoorspelbaar. Ik denk wel wat minder marathons te zullen lopen. Alhoewel, éénmaal je opnieuw de smaak te pakken hebt, is 't soms moeilijk te stoppen. Misschien loop ik er dit jaar jaar enkele die ik nooit tevoren liep: de Maasmarathon, Brussel en Beloeil. Wellicht wordt Lier (25 maart) mijn eerste van 2012. We will see...
Een marathon dicht bij huis, daar mocht ik niet ontbreken. Een marathon van Oostende naar Oostende. Van de Drie Gapers naar Dikke Mathilde. Krekenlopers Bart, Filip en Ronny waren de eerste van de vele bekende gezichten. 'n Vroege start om 10u00, zo heb ik het graag. In de aanvangskilometers liep ik een tijdje met de "veel marathon"-lopers Els uit Amsterdam en Micha uit Genk. Micha wist me te vertellen dat na een onderbreking van drie jaar de marathon in Genk opnieuw zal doorgaan. Noteer het in je agenda: 19 januari 2013. Langs de vaart Brugge-Oostende had ik samen met Walter van het Marathonteam Knokke-Heist het goede ritme te pakken. Ietsje meer dan 10 km/u. De ballon van 4u00 hadden we lange tijd in ons vizier. We hadden elkaar veel te vertellen; de tijd vloog voorbij. Jammer dat ik moest afhaken langs de Plassendalevaart. De bovenbenen protesteerden. Eventjes wat wandelen en terug het goede tempo zoeken... We passeerden het mooie Stene, het dorpje in de schorren van Oostende. Nog twee kilkometers. Even dollen met het Oostendse publiek... Ik roep naar hen: "Waar is ze daar, die Dikke Mathilde"? Komt er daar ene gelijkenis voor mij gesprongen: "Hier is ze, pak mij, pak mij". 'k Ben vlug doorgelopen... Altijd fijn om te finishen aangemoedigd door enkele clubgenoten Marleen, Georges, Peter en Joeri. Sodibruggers Liselotte, Kevin en Benjamien waren al een tijdje aangekomen en hadden bijzonder goed gepresteerd. Proficiat aan hen! Vele blije gezichten trouwens bij de aankomst. Marnix, 'n verbetering PR van bijna één kwartier, chapeau! Marathon 45 staat op mijn lijstje in 4:11:21.
't Moest er een keer van komen... een marathon boven de 5 uur... De reden hiervoor is niet ver te zoeken. Eerlijk, de conditie is belabberd... Te weinig gelopen de laatste weken, zeg maar de laatste maanden. Afgelopen maand twee lange duurlopen. In Vorselaar liep ik een 28 km-wedstrijd, mijn derde wedstrijd van het circuit natuurlopen Zeeland en Vlaanderen. Schoon parcours, maar veel te warm... 't Liep dus langs geen kanten... Met Joggingclub Aalter trok ik een weekend naar Hilvarenbeek. 'n Leuke uitstap. Het bezoek aan Nederlands enige trappistenbrouwerij La Trappe op zaterdag was zeer interessant. De geplande marathon op zondag eindigde na 30 km en iets meer dan 3 uur. Daarna een weekje verkouden geweest, niks gelopen, wel blijven werken... 12 dagen op rij, vroeg, laat, dag, nacht, alles door elkaar... en overuren geklopt. Weinig bevorderlijk om iets te presteren... De MarathonZeeland, de mooiste en zwaarste van Nederland, is mij niet vreemd. 't Was er al mijn vierde deelname. Meestal is de zuidwestenwind de zwaarste tegenstander. Zaterdag was de temperatuur de boosdoener. Op 1 januari ingeschreven... dan verwacht je niet echt dat je op 1 oktober op het strand van Vrouwenpolder zal lopen aangemoedigd door zonnekloppers. Nog minder had ik verwacht dat ik ooit een marathon zou lopen aangemoedigd door naaktlopers... Anders dan vorige jaren, lag het strand er extra zwaar bij. Vele stroken mul zand. De laatste honderden meters kon deze enkel vermeden worden door langs de vloedlijn te lopen. De natte voeten moet je er wel bijnemen...Soit, 5:13:15, 909de plaats op 1135 finishers. Toch nog ruim 200 finishers na mij... Zondag, marathon Oostende, daarna volgt waarschijnlijk een rustperiode. De batterijen eens volledig laten leeglopen...
Plaats van het gebeuren: Kerkrade. Organisatie: Stichting Ultraloop Stein. Ja, die mannen zijn er steeds voor te vinden om speciale marathons te organiseren. Vorig jaar liep ik al eens in de staalfabriek van ArcellorMittal. Nu mocht ik deelnemen aan een wereldprimeur, een marathon in een dierentuin. Een marathon voor marathonverzamelaars, voor de echte liefhebbers, mannen die pakweg om de twee weken hier of daar wel hun 42 km lopen. Slechts 100 deelnemers werden toegelaten. Veel gekende gezichten. Op UltraNed staat de marathon omschreven als extreem. In hoofdzaak heeft dit te maken met het heuvelachtige parcours. Maar er was meer... Een aanloopstuk van 1245 meter en 21 rondjes van 1950 meter werden ons voorgeschoteld. Voortdurend liep het op en neer, enorm veel bochtenwerk. Krachten doseren was de boodschap. Na mijn dertiende rondje werd de wedstrijd gestaakt. Een onweer trok over het dierenpark. Alle lopers verzamelden in het restaurant. Wedstrijd gestaakt? Niet plezant, maar wel begrijpelijk. Iedereen vond het trouwens een terechte beslissing, remember Pukkelpop... Dat ik geen droge kledij bij had, was best vervelend. Hoe moest dit verder? Niet iedereen zag het nog zitten om zijn 42 km te vervolmaken. De jury had netjes ieders finishtijd genoteerd. En ieder loper werd op de hoogte gebracht van het nog aantal te lopen rondjes. Voor de winnaar Filip Detiege nog... één rondje. Voor mij nog acht. Een klein uurtje later werd de wedstrijd hervat. Terug een gezamenlijke start. De chrono stond opnieuw op 0:00:00. De twee tijden zouden opgeteld worden. De duisternis was gevallen. Koplampen werden opgezet. Nog maar net opnieuw vertrokken, begon het terug te regenen. En opnieuw een harde donderslag. Straks wordt de wedstrijd definitief afgelast, vreesde ik. Gelukkig kwam het niet zover. De grintpaadjes waren behoorlijk slijkerig geworden en er werd gewaarschuwd voor slipgevaar over de houten plankenvloer. De bui stopte. Een rondje liep ik samen met Hans Detavernier. Hij was tweede geworden en liep nog een extra rondje uit. Hij had mij meerdere malen gedubbeld. Telkens moedigde hij mij aan: "Komaan Brugge"! Nog vier rondjes. Opnieuw een felle regenbui. Niettegenstaande mijn koplamp zag ik nauwelijks waar ik liep. De plassen kon ik niet meer ontlopen. Nog drie rondjes. 't Was weer efkens droog. Nog twee rondjes. De meeste lopers zijn aangekomen. 28 did not finished. Mijn laatste rondje, als toemaatje, nog een regenvlaag. Nog even liep het verkeerd. Waar ik het pad rechts diende te volgen, liep ik links. Pardoes tegen een muurspiegel... Eventjes zag ik sterren... De finish halen was een overwinning. 4:35:07 duurde het avontuur. De organisatie was subliem. Hun woorden waren lovend: "Jullie zijn allemaal helden"! Benieuwd wat hun volgende marathon in petto heeft?
Een druk weekend was het. Als opwarmertje op vrijdagavond in Moerbrugge gelopen (3 km in 12'49). Als afsluiter op zondagmorgen "Brugge loopt" (5 km in 21'26). Tussenin op zaterdag de hoofdbrok... Na mijn vroege dienst (wat betekent om 5u00 opstaan) naar Rijkevorsel getrokken voor mijn 42ste 42. Ondanks wat fileleed op de Antwerpse Ring tijdig aangekomen in Rijkevorsel. Startuur 17u00. Na de Nacht van West-Vlaanderen, 2 weken geleden, was er geen spectaculaire vooruitgang te verwachten. De trainingskilometers staan nog steeds op een laag pitje. Hoog tijd dat ik wat meer kan lopen (lees... minder moet werken). En toch, mijn eindtijd 4:23:39, 20 minuten sneller dan in Torhout. Ik bekijk het positief. Voor een verslagje van het wedstrijdverloop kies ik de gemakkelijkste oplossing en verwijs ik naar het blog van Koen. Heel handig... We startten en finishten samen. Koen liep zelfs drie kwartier sneller dan in Torhout. Mijn volgende marathon is gepland op 27 augustus, als ik zo lang wachten kan...
Afgelopen zaterdag stond er nog eens een pistewedstrijd op het programma. Het was mijn eigen club Sodibrug die organisator was. Een thuiswedstrijd dus. En altijd plezant, rennen op de piste! Aan het kampnummer nam ik deel voor de "fun". Bij mijn tweede worp lukte het zelfs mijn PR speerwerpen te verbeteren met een kleine meter. 18m22 stelt natuurlijk niets voor, maar zoals ik zei, het blijft dan ook maar "fun" hé... Ietske serieuzer was het provinciaal kampioenschap 5000 meter. Dat ik hier geen potten zou breken, wist ik maar al te goed. 23'03"36 is een matige tijd, maar ook hier kon ik best mee leven. Vrijdagavond had ik al in Ruddervoorde de 4 km gelopen in 17'15. Het sprintnummer 200 meter nam ik natuurlijk wel "au sérieux". Op voorhand had ik eigenlijk al gewonnen. Ik was de enige in mijn leeftijdscategorie veteranen 1 (41 tot 50 jaar). Hebben ze dan zo veel schrik van mij??? Normaal sprint ik dan tegen de nog wat oudere veteranen, maar mijn vraag werd ingewilligd. Ik mocht het opnemen tegen de senioren, de jonge veulens... Ik was goed uit de startblokken gekomen in de buitenbaan 6. Eén senior in baan 5 kon mij passeren bij het uitkomen van de bocht. Die kerel was iets te snel... en jong voor mij. Ik probeerde aan te klampen en het verschil bleef beperkt. Dankzij de tegenstand en eerlijk... de wind zat mee... leverde dit een mooi resultaat op: 26"13, een PR, een clubrecord en een provinciaal record. Lopen de laatste marathons wat minder vlot, het sprinten heb ik duidelijk nog niet verleerd.
Een lange tijd was het stilletjes op deze blog. Zo gaat dat. Wie niet loopt, niet schrijft... Of toch op zijn minst gezegd, wie nauwelijks loopt. Na mijn voetbalkwetsuur van begin mei zo'n 70 km... Da's niks hé... Eventjes was lopen totaal uitgesloten, daarna moest ik mij beperken tot enkele korte trainingen en wedstrijdjes. Goed om eens wat snelheid bij te schaven, maar geen enkele lange duurloop... Dat wreekt zich... En toch wilde ik de marathon in Toeroet lopen, zeker na mijn 2 recente forfaits (Zeeuws-Vlaanderen en Maasmarathon). Uitlopen was de doelstelling. Traagjes starten, we zien wel waar het schip strandt... Meer dan twee uren loop ik in het gezelschap van enkele ultralopers (Heidi, Juan en Joeri), maar bij de eerste doortocht in Torhout blijkt dat zelfs 10 km/u te snel is. Na een plaspauze rond km 28 geraak ik met moeite terug in gang. De benen totaal verzuurd. Vanaf km 30 wordt afwisselend gewandeld en gejogd. Dan zijn 12 kilometers nog wel heel lang. In de staart van de wedstrijd hebben velen het moeilijk. Zo geraak je snel aan de praat en deel je elkaars leed. En finishen doe je toch. Mijn doelstelling heb ik gehaald. Geen reden dus om ontgoocheld te zijn over mijn magere eindtijd 4:42:43. Daags na de marathon vallen de benen reuze mee. Op zondag loop ik Dwars door Varsenare (5 km in 23:04). Nieuwe marathonplannen spoken al door mijn hoofd.
Na de marathon Zeeuws-Vlaanderen, ook geen Maasmarathon. Twee marathons die op mijn to do lijstje blijven staan. Ik hoop dat ze volgend jaar niet in hetzelfde weekend vallen... Ik hoop nog meer dat ik snel opnieuw kan lopen. De marathon Nacht van West-Vlaanderen wordt in pricipe mijn volgend doel. Vorig jaar liep ik de pistemarathon in Schaarbeek daags na een voetbalmatch. Dat had zijn gevolgen... Ik zou niet meer voetballen... Vrijdag was er opnieuw een matchke. De collega's bleven maar aandringen. Ik had het niet mogen doen en liet mij overhalen. Een raar botsende bal, een onschuldig duel, iets knakte boven mijn linkerzij. Niks erg, ik kon gewoon verder voetballen. 's Avonds begon ik het pas goed te voelen. Ik voelde de bui al hangen... Zaterdagnamiddag was er in Marke de eerste pistemeeting van het seizoen. 5 Sodibruggers waren van de parij; de rest spaarde zich ongetwijfeld voor Dwars door Brugge. Ik had mij enkel ingeschreven voor de 200 meter sprint. Het verspringen en de 5000 meter zou ik sowieso niet doen. Ik probeerde wat los te lopen. Het was snel duidelijk. Lopen was niet mogelijk, laat staan sprinten. En nu? Eén of meerdere ribben lijken mij gekneusd. Pijn bij lachen, hoesten en diep ademhalen zijn de symptomen. Een doktersbezoek heb ik niet gepland. Ik veronderstel dat, behalve het voorschrijven van pijnstillers, men hier toch weinig aan kan verhelpen. Afwachten nu hoe het verder evolueert. Ik lees op verschillende medische forums dat het herstel weken kan duren. Geen mooie vooruitzichten, maar er zit niets anders op... Rusten, rusten en rusten... En... dat weet ik nu zeker... nooit meer voetballen.
Jammer dat ik moest passen voor Zeeuws-Vlaanderen. Volgend jaar, 12 mei 2012 staat deze marathon met stip genoteerd. Rugpijn. Vroeger had ik er dikwijls mee te maken. Een spuitje bij mijn dokter deed steeds snel wonderen... Nu, zonder spuitje had ik er twee, drie dagen last van. Het lopen heeft niet lang stilgelegen. Toch blijft het opletten. 's Morgens vroeg bij het opstaan stoort het me nog vaak. Ik kan maar beter tijd maken voor wat rugoefeningen. Intussen enkele korte wedstrijden gelopen... Wat snelheid bijschaven... Vorig weekend liep ik in Sleidinge door de gutsende regen 53:49 over (niet ten volle) 12 km. Afgelopen weekend liep ik op vrijdag de Rembertcorrida in Torhout. In het gezelschap van Molenloper Alain Houvenaeghel legde ik de 10 km af in precies 45 minuten. Zaterdagmorgen werd naar jaarlijkse traditie een halve marathon over 7 ronden gelopen door de Wingense bossen. Een exclusieve halve marathon voor gedetineerden, personeel en medewerkers van het pententiair landbouwcentrum Ruiselede. En, iedereen vond de weg netjes terug... Zaterdagnamiddag was er tenslotte de Vullaertloop in Oedelem. 12 km over 3 ronden. 2 ronden liep ik rustig samen met Jean (in voorbereiding voor zijn eerste Dwars door Brugge), de derde ronde zette ik toch een tandje bij om met Ann te kunnen finishen in 1:05:08. Het weekend was dus goed voor 43 wedstrijdkilometers. Op minder dan 24 uur een "marathon" gelopen... Volgende zondag nog eens een echte marathon: de Maasmarathon. Eerst op vrijdag voetballen (ik zou het niet meer doen, maar de collega's bleven zagen...) en op zaterdag de pistemeeting in Marke (200 meter spurten en verspringen). 't Wordt weer een druk weekend...
Een mooie, zonnige zaterdag. Ver was de verplaatsing niet. En toch trokken we naar het buitenland! Lopers en supporters, we beleefden een onvergetelijke dag. Van links naar rechts... Jean, Georges, Leen, Joeri, Benjamien en Liselotte. Allen liepen ze een sterke 10 km-wedstrijd.
En er is toekomst bij AC Sodibrug!
Ashley, een glunderend, aanstormend talent!
En, er was natuurlijk de marathon. Zelf was ik niet van de partij. Toch niet als loper... Op vrijdag voelde ik de bui al hangen. Rugpijn. Ik kwam met moeite uit mijn zetel. De nacht van vrijdag op zaterdag wist ik niet hoe me te leggen in bed. De Reflex-spray verzachtte het leed geenszins. De slaap kon ik met moeite vatten. 's Morgens vroeg, toch maar even proberen te lopen... De pijn bleef constant. Dat zou moeilijk worden. Toch vertrok ik met sporttas naar de opstapplaats "Vliegende vaart" in Terneuzen. Met moeite stapte ik uit mijn auto. De beslissing was snel gemaakt. Vele bekende marathonlopers uit alle hoeken van het land. Sommigen probeerden mij te overhalen. "Probeer, heel traag lopen..." Ik had een alternatief in petto. De marathon als supporter.
Nico Algoet is onze snelste Sodibrugger. Als prille twintiger had hij ooit wel eens een marathon gelopen. Dat herinnert hij zich nog vaag. Op sportief vlak kende hij een lange voetbalcarrière. Een goeie twee jaar geleden begon hij opnieuw te lopen. Zijn prestaties bleven niet onopgemerkt. Diverse malen ging Nico met de overwinning lopen. Precies op zijn veertigste verjaardag was hij er klaar voor. Een tijd van 2:40 was zijn ambitie. Ik zou Nico volgen met de auto en reed van punt naar punt om hem aan te moedigen. Een unieke manier om zo eens een marathon te beleven... Preibisch en Vandevelde namen wel een zeer snelle start. Nico volgde tot halfweg in een groepje met de latere winnaar Remy Vasseur. Het groepje viel uiteen. Op de vierde plaats liep Op 't Hoog, op de vijfde plaats Van Goethem. Nico op de zesde plaats. Na een moeilijk moment voor Van Goethem liep Nico lange tijd op een vijfde plaats. Maar ja, een marathon blijft onvoorspelbaar, ook voor toppers... Ook Nico kende op het einde zijn moeilijk moment. Een kramp links, een kramp rechts... Voetblaren en een blauwe teennagel... Een marathon, 't is niet voor doetjes...
Zijn eerste reactie: "42 km is wel heel ver..."
2:40 is het niet geworden... Aanvankelijk was er toch wat ontgoocheling vanwege tijdverlies door krampen. Maar toch 2:50:04, een zesde plaats, 3de M40, een knappe prestatie!
Proficiat Nico !
De marathon Zeeuws-Vlaanderen. Volgend jaar sta ik er opnieuw!
1. Stein 02-03-08 6 uur - 61,288 km 2. Sint-Kruis 15/16-05-09 20 uur - 103,2 km 3. Bottrop 08-11-09 50 km - 4:45:02 4. Olne-Spa-Olne 29-11-09 trail 65 km - 8:42:57 5. Gistel 01-05-10 50 km - 4:44:29 6. Aalter 11-07-10 6 uur - 51,068 km
Besttijden
piste 100 m - 12:46 200 m - 26:13 300 m - 43:90 400 m - 1:09:67 800 m - 2:41:97 1500 m - 5:35:61 1 mijl - 5:57:60 2000 m - 7:57:56 3000 m - 11:37:20 5000 m - 21:47:17
weg 10 km - 0:40:14 10 mijl - 1:09:42 1/2 marathon - 1:29:06 marathon - 3:25:29 50 km - 4:38:42 (split) 6 uur - 61,288 km
Brugge 28-06-08 100 meter 12:46 provinciaal record Vet 1 - Vrije Sporters
E-mail mij
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Gastenboek
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Normaal sprint ik dan tegen de nog wat oudere veteranen, maar mijn vraag werd ingewilligd. Ik mocht het opnemen tegen de senioren, de jonge veulens... Ik was goed uit de startblokken gekomen in de buitenbaan 6. Eén senior in baan 5 kon mij passeren bij het uitkomen van de bocht. Die kerel was iets te snel... en jong voor mij. Ik probeerde aan te klampen en het verschil bleef beperkt. Dankzij de tegenstand en eerlijk... de wind zat mee... leverde dit een mooi resultaat op: 26"13, een PR, een clubrecord en een provinciaal record.
AC Sodibrug was op de afspraak!
Ashley, een glunderend, aanstormend talent!
Proficiat Nico !
