Of er een God bestaat, dat is natuurlijk een van de eeuwige discuties tussen gelovigen en de verlichten. Zelf ben ik er toe gekomen dat God voor mij een soort energie is die de boel over zoveel jaar (in den aller beginne) heeft gang heeft doen schieten, en is God of Allah, J'weh, Vishnu, Zeus, Mars en Unkulunkulu (god bij de Zulu's) maar gewoon een soort menselijke illusie, een fantasie om zo proberen een soort veiligheidsgevoel te kunnen creëren, daar de mens niets is dan een angstig wezentje dat zichzelf altijd veilig wil stellen, en als we daarvoor beroep kunnen doen op die energie of kracht, geeft dan zijn we als mens tevreden. En dan, andere heikele kwestie, de ziel. Dit is in mijn ogen niets meer dan een "neveneffect" van de religie, want keer het of draai het hoe je het wil, onze waarden en normen zitten ergens in onze ziel, opgeslagen, overgedragen van generatie op generatie. Maar de ziel is voor sommigen misschien meer een zondenoplosser. Je hebt zonden begaan, je bicht, belooft het niet meer te doen, en voila je kan terug vertrekken zonder dat er nog iets aan je ziel knaagt. Je mag de grootste crimineel geweest zijn, als je gebicht hebt, kan je naar de hemel, je wast zo je handen in de onschuld van de slachtoffers. De ziel is ook wel goed, daar hij kan zeggen: "hier ben je fout geweest, probeer het goed te maken". Dus de ziel mag van mij blijven.
Groetjes, Bart AKA Vogatoro
Bezoek ook Vogatoro's blog eens
26-10-2006 om 21:49
geschreven door Bart
|