|
Plaatselijk
Een deel van de mannen is gaan koersen in de Ardennen en
een deel van de dames is ook de pist in.
De achterblijvers worden via den blog uitgenodigd voor een ritje in
Dendermonde. Ondanks de vele afwezigen
verzamelen we toch met 17 op het kerkplein waarvan slechts 2 met de wagen, dus
stelt zich een logistiek probleem. Voor
wie niet mee kan met den auto naar Dendermonde stellen we een plaatselijk ritje
voor richting Wachtebeke en de befaamde Sidmarbossen van Rudy DC. Maar de solidariteit bij De Modderfokkers is
zodanig groot dat iedereen besluit om plaatselijk te rijden. De plaatselijke dames zijn met 3: Christine DS en schoonzussen Christelle en
Petra. Wij vertrekken met zn veertienen
noordwaarts, maar na een eerste lusje in domein Puyenbroek besluiten Guy R,
Geert B, Frank en Svevo H af te haken en
een korter ritje af te werken. Zo
blijven we nog met 10 over: Rudy DC, Pascal L, Luc K, Axel T, Zeno H, Mario V,
Dirk H, Davy P, Thomas B en ikzelf. In
afwezigheid van de vaste kopmannen neemt Rudy het meeste kopwerk op zich,en het
moet gezegd worden dat hij dit verdienstelijk doet. Eenmaal in de Sidmarbos aangekomen voelt hij
zich weer helemaal in zijn element en kunnen we een half uurke genieten van de
vele wegeltjes en kronkeltjes tussen de dennenbomen. We hebben ondertussen ook nog een gastrijder
op sleeptouw genomen en als we even wachten om de boel te laten samenkomen,
komt hij zich voorstellen. Net als ik
hem wil vragen waar hij tussen al het zand dat we al te verteren kregen nog aan
al die modderspatten op zijn benen komt, zie ik dat het eigenlijk tatoeages
zijn dus hou ik maar wijselijk mijne bek.
Bij het verlaten van de bossen zeg ik hem dat we nu huiswaarts rijden, naar een cafeetje waar je nog een
pintje kan drinken voor maar 80 cent.
Het water komt hem in de mond, maar hij besluit toch maar de andere kant
op de gaan. Richting Kalken houden we er
een deftig tempo op na, en hoewel Axel al een tijdje op zijn tandvlees zit,
blijft hij toch moedig stand houden. Hij
verdient dan ook de prijs voor doorzetting en volharding. Al mag hij die gerust delen met Zeno H, die
pas op de brug van Hussevelde zijne patat krijgt en nog maar met moeite boven
raakt. Ondertussen hebben we ook de 4
afvalligen terug te pakken. Die waren
onderweg nog een kapelleken tegengekomen, t Kapelleken bij Marc Fiers in
Doorslaardorp, en hadden daar een kleine pitstop gemaakt. We rijden langs de Zomerstraat naar De
Schorpioen en op het laatste stuk zijn er nog een paar die het nodig vinden om
ne keer rap te rijden alvorens moe maar voldaan van een welverdiend aperitiefke
te kunnen genieten.
Ivan.
|
