Neen beste lezer.....geen slechte gedachten hebben.... Het gaat hier wel degelijk over Albondigas....oftewel Spaanse gehakballekes in tomatensaus.....het best verkochte gerechtje van de Litanie...mijn eet- en praatkaffee die ik drie jaar gehad heb.... Toen ik met mijn restooke begon had ik iets van, ok, we moeten origineel zijn....ik heb iets met de Spaanse keuken, eigenlijk met de volledige mediterraanse keuken, daar kan ik me echt in uitleven...maar ik zoek altijd wel naar diepgang in smaak, dat is de kunst. flets en fluts...niet aan mij besteed. Heb ik in de eerste plaats geleerd van moetje.... Ik heb er lang over getwijfeld of ik dat receptje wel zou prijsgeven, heb er lang aan gewerkt om de smaak te verkrijgen die ik wou, maar gezien De Litanie voltooid verleden tijd is, en ik zoveel vragen krijg van, hoe maak je dat nu, wel ja...hier komt het ! Van klein tot groot...iedereen is er gek op !
Wat heb je nodig voor 4...en als je met meer bent...
- 1 kg gemengd gehakt - 1 kg gepelde tomaten (in de zomer verse tomaten, in de winter gepelde tomaten uit blik) - kruidenmengeling.....van, en hier komt het.... - kofta kruiden, komijn, oregano, basilicum, pezo (peper en zout), chilipoeder, paprikapoeder, vleugje korianderpoeder... - Flinke scheut brandy de Jerez, dat is een typisch Spaanse brandy, die gedestilleerd wordt uit de pulp van Jerez druif, waar men Sherry mee maakt. - 2 teentjes look - vers gehakte peterselie - 1 grote ajuin
Hoe begin je eraan?
- Meng het gehakt met alle kruiden (geen look en geen peterselie, want die verbranden, en geeft een brakke smaak) Zorg ervoor dat de kruiden goed gemengd worden door het gehakt, krijg je een egale smaak. - Maak ballekes van het gehakt, probeer ze allemaal even groot te maken (geef het toe, ben daar zelf geen held in....) - Neem een grote antikleefpan, doe er een scheutje olijfolie in (ik gebruik altijd Bertolli, neem wel de flessen met een gele dop, is het neutraalst van smaak maar geeft ook smaak aan je gerecht... - Doe er nu de ballekes in, en laat ze op een gematigd vuur mooi bakken, blijf erbij, schud af en toe met je pan, die ballekes rollen vanzelf... - Als de ballekes een mooi korstje hebben mag je er de fijngesneden ajuin bij doen (als je eerst de ajuin bakt, verbrand die naderhand, niet doen !) - Laat nog even sudderen - doe er de tomaten bij - doe de look erbij, die kan nu lekker zijn smaak afgeven, en zal niet verbranden, - doe er een flinke scheut brandy de Jerez bij, en als je die niet vindt, witte rum doet het ook goed, maar wel opletten hé, is zoeter van smaak... - een ietsie pietsie paprikapoeder erbij, maar echt niet veel, dat is een smaakbom, en zeer overheersend - laat alles nog een 15 minuutjes sudderen..en is klaar...(kwestie dat de smaak van de tomatensaus zich vermengd met de ballekes ...) - werk af met vers gehakte peterselie
Ik ben een slecht mens...hoe je je kruidenmengeling maakt, of hoeveel je van alle kruiden moet gebruiken...moet je zelf uitzoeken...ga op je gevoel af...het is enkel maar zo dat je echt goed leert koken. Je test je eigen smaakpapillen....Koken is techniek, maar vooral smaak....De kunst is om het evenwicht te vinden...één gouden regel...zorg dat je alle smaken kan herkennen....dat vergt enige oefening....maar oefening baart kunst.....En vooral...proeven !!!!!!!!!
Oh ja..en de kofta Curry die ik gebruik komt van bij Rahman in de Zwevegemstraat in Kortrijk. Ik koop daar al mijn kruiden, zijn van een zeer goede kwaliteit/prijs en je vindt er gewoon alle kruiden die je nodig hebt. Hebben er ook verschillende soorten olijven, fetakaas, tortilla's,verse kruiden, ..enz. Als je de wereldkeuken wilt ontdekken, of als je op zoek bent naar iets wat je in de reguliere supermarkt niet vindt...ga maar naar daar. De eigenaars zijn Pakistanezen, heel behulpzaam en heel vriendelijk. Neem je tijd..en je ontdekt een fantastische waaier aan producten ! En ga dan aan de slag....experimenteer....zoek...je zal het zeker vinden.... Zoals muziek spelen vooral gevoel is, en techniek...zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden....wel...koken is dat ook ! Muziek spelen was mijn passie, koken is mijn passie...
Ik hou ervan om naar de markt te gaan, ik heb er iets mee....snuif graag die sfeer op... Het geroezemoes, mensen die elkaar ontmoeten, een praatje maken, laatste nieuwe weetjes delen....en vooral, heb enorm veel respect voor de marktkramers die voor dag en dauw opstaan, reeds om 6 uur 's morgens bezig zijn om hun producten zo goed mogelijk uit te stallen...en de gemoedelijkheid waarmee ze met hun klanten omgaan...
Als ik op donderdagmorgen mijn dochtertje naar school breng, dan passeer ik altijd langs de markt van Harelbeke. Ik vraag me dikwijls af, hoe organiseren die mensen dat, omdat iederen terug op zijn eigen plekje geraakt, want dat is ook belangrijk, je koopt graag dit bij de ene, en iets anders bij de andere....Als je in het midden van de rij staat...en je bent iets later...man...zie me al manoeuvreren met mijn kraam...Waarschijnlijk zal er wel iemand van de stad aangesteld zijn om alles in goede banen te leiden...maar toch...
Als ik al eens op reis ga, en geloof me, dat is niet zoveel, dan is dat het eerste wat ik doe, kijken waar de marktjes zijn in de buurt. Nieuwe kruiden zoeken, en vooral, luisteren naar die mensen die gepassioneerd zijn met hun vak....gemoedelijk praten over lekker eten....
Vorige zomer ben ik voor het eerst in zeven jaar op vakantie geweest, low budget weliswaar, maar ik heb geleerd om van kleine dingen te genieten....we gingen naar de markt in Figeac, heel dat 'stadje' was omgetoverd tot een gigantische markt...en heel gezellig ..Onder andere een kraampje met een dame die kruiden verkocht, en kon dat in de eerste plaats heel mooi presenteren, maar wat een kennis over kruiden....heel leerrijk...Kocht daar piment d' espelette aan een derde van de prijs die ik bij ons zou betalen, maar wat een smaak !! Ik vroeg haar hoe ze dat deed...zo'n lekkere kruiden, voor een dergelijke prijs...'vous savez madame, si tout était si cher...je ne venderai rien...et j'ai mes clients qui reviennent toujours...je veux simplement qu'on mange bien...et les épieces font le truc'....Mijn gedacht...
Onze markt in Harelbeke is ook vrij groot, en daar staat nu ook mijn favoriete viskraam...altijd supervers, aan een heel scherpe prijs..(dixit Donald Muylle) en de uitbaters zijn schatten van mensen...Ik doe zelfs de moeite niet om aan een ander kraam vis te kopen, als ik kwaliteit/prijs krijg ben ik nogal honkvast...
Victoriabaars is een heel dankbare vis, is een vaste vis, je kan er allerlei bereidingen mee maken, in een stoofpotje, in de oven met een sausje,en ook in de wok...Als vis om gewoon te bakken met een bloemkorstje is hij iets minder geschikt, maar kids vinden dat dan weer lekker, omdat die een minder uitgesproken smaak heeft, je moet die vis echt wel goed bijkruiden, dit in vergelijking met een tongske...maar die is dan ook wel twee tot drie keer zo duur....( terloops, vis is delicaat, dus je moet er niet gaan in roeren zoals met varkensvlees en kip, dus zelfs een vastkokende vis kan je naar de 'duivel' helpen), voorzichtigheid is de...juist !
Victoriabaars met een lekker witte wijnsausje :
Wat heb je nodig voor 4 (en als je met meer bent, vermenigvuldigen hé, heeft ooit iemand gezegd...)
- 250 gram victoriabaars per persoon - 50 gram boter - 50 gram bloem (vloeiende bloem, géén patisseriebloem, want die klontert dat het een aard heeft) - 2 dl visbouillon - sap van 1 citroen - 3 eierdooiers - 1 dl room - 1 bakje champignons in schijfjes gesneden - 150 gram garnalen - gemalen peterselie - 150 gram gemalen gruyère - 2 dl witte wijn (en doe mij een plezier, neem er eentje die je ook graag drinkt, maar geen zure toestanden...een sauvignon, een chenin, geen chablis of Pouilly of wat dan ook, tenzij je wilt decadent doen, ik hou niemand tegen...)
Hoe maak je het?
- Snij de vis in regelmatige moten, en leg ze in een ovenschaal, in de zelfde richting met een beetje afstand, neem desnoods twee ovenschalen, anders bij het serveren snij je die gewoon kapot) - Kruid die met peper, en zeer weinig zout (waarom? vertel ik seffens) - Meng je eierdooiers met de helft van de room - Maak je visbouillon, 2 blokjes visbouillon op 500 ml water, ik weet het, staat anders op het pakje maar dan krijg je een betere smaak...intenser. Verwarm die in de microgolfoven, zo'n 2 minuten, daarna doe je er wat witte wijn bij, niet alles.. - Doe een klein beetje bouillon over je vis, en dek af met alufolie, zet in een voorverwarmde oven van 160° - Laat de boter smelten, zeker niet bruin laten worden, als de blaasjes van de boter 'pruttelen' doe er dan de bloem bij, en nu goed roeren zodanig dat de boter en de bloem goed mengen, vuur verminderen, anders brandt het boeltje aan, maar je moet de 'bloemsmaak' eruit krijgen... - Neem nu de pan van het vuur, en doe er de bouilon bij, niet in één keer hé, een beetje, laat mengen, anders klontert het, en goed blijven roeren, de techniek om goed te roeren zonder dat je een lamme arm krijgt kan ik hier niet uitleggen, dat moet je zien.... - zet terug op een lager vuur, en doe nu de rest van de bouillon erbij, en laat indikken, werk af met wat citroensap...beetje bij beetje hé... - Neem de pan van het vuur en doe nu de 'liaison' (eierdooier met room) erbij....maar !! Niet laten doorkoken...eierdooiers kunnen daar absoluut niet tegen !!!!! (anders krijg je gewoon een roerei) - Haal de vis uit de oven, doe er de saus over - laat nog een 10 minuten garen op 120°, niet hoger, anders is je saus naar de haaien.. - Strooi er nu de garnalen over, en de gemalen gruyère - laat nog zo'n 5 minuutjes op 160° graden garen - Als je een korstje wilt, 2 minuten onder de grill, maar let op, blijf erbij en controleer regelmatig...anders zijn je garnaaltjes caoutchoux !!
- Waarom voorzichtig zijn met zout??? De meeste bouillonblokjes zijn vrij zout van smaak, en je hebt de zuurte van je witte wijn en je citroen, dus zuur..met zuur en nog een zuur...geeft...juist zuur...proeven is dus de boodschap...vertrouw op je eigen smaak...
- serveer dit alles met een lekkere puree van bintjes....
Het is telkens weer opnieuw een uitdaging om een lekker en betaalbaar maal op tafel te zetten die kindjes lusten. Nu, mijn kinderen eten zowat alles, ze trekken hun neus op voor fastfood, we zijn één keer naar de quick geweest...Mamie, dat is dus echt niet lekker hé, streelt mijn ego natuurlijk maar dat wil ook wel zeggen dat je zelf moet creatief zijn. Gerechten die je bij de slager/traiteur kan kopen, meestal zitten daar zoveel bewaarmiddelen (jawel) en zout in...is een aanslag op je smaakpapillen...Er zijn enkele beenhouwerijen die ik ken, die lekkere bereide gerechten verkopen, maar dan val je gewoon steil achterover van de prijs...Dus, ook geen optie en trouwens, waarom zou ik ze kopen als ik ze zelf kan klaarmaken voor een derde van de prijs. En ja, ik weet het wel, we hebben weinig tijd, we gaan fulltime gaan werken, en we moeten dan nog een heel huishouden bestieren....allemaal heel juist, maar, sommige gerechten hebben misschien wat voorbereiding nodig, maar doen hun ding wel op de stoof ! Af en toe eens roeren en proeven, wat bijkruiden...en klaar is kees, het moet niet altijd ingewikkeld zijn hé !
De gerechten waar meer werk aan is...maak je in het weekend, tenzij je zo'n druk sociaal leven hebt dat je dan ook weer geen tijd hebt...Maar kindjes genieten ervan om samen te eten, te praten aan tafel, wat zo belangrijk is... Ik heb daar zeer goeie herinneringen aan...Als kind konden wij daar echt van genieten. mijn ouders werkten 7/7, beroepsmuzikanten zijn altijd onderweg, concerten geven, naar concerten gaan luisteren, vergaderingen, lessen voorbereiden, componeren, muziek maken....maar op zondagmiddag maakte ons moetje er helemaal haar werk van, want dan had ze tijd om dat ietsje meer te doen.
Toen de broers wat ouder werden, en studeerden aan het conservatorium ..zochten hun eigen weg...maar moetje zorgde er wel voor dat als ze thuiskwamen, ze lekker konden eten...en toen begonnen ze over hun ervaringen....soms echt hilarisch hoor, we hebben dikwijls tranen met tuiten gelachen aan tafel...en we genoten....het was geen uitzondering dat we om 6 uur 's avonds nog aan tafel zaten....
Ik was de vreemde eend in de bijt...Ik speelde graag muziek, maar technisch verstond ik er soms geen knoop van....ik speelde vanuit het gevoel, voel muziek aan, heb wel dat buikgevoel, en heb wel oren aan mijn hoofd, vals spelen..is geen optie...(op geen enkel vlak )
Op zaterdagnamiddag waren mijn ouders aan het werk in de muziekacademie, was ik alleen thuis, papa en mama hebben enorm veel partituren, en ik vond het een uitdaging om naar de muziek te luisteren, en te partituur te volgen, deed ik dus echt heel graag. Toen papa thuiskwam op zaterdagavond vroeg ik hem de oren van zijn hoofd, en hij legde het met heel veel geduld uit. Maar als het te technisch werd...aiaia...maar als hij het had over het verhaal die de componist vertelde, dan wist ik waarover het ging, en kon dat ook vertalen naar de muziek...maar is natuurlijk niet genoeg om zelf beroeps te worden.....dus, zocht ik een andere weg....
Wil maar zeggen, iedereen zoekt datgene waar hij het best in is....
Maar ik wijk af...Terug naar lekker eten....
Voorwaarde nummer één, betaalbaar, voorwaarde twee, altijd vers, geen diepvriestoestanden, en neen ook geen pizza's van dokter je weet wel wie, want je kan net zo goed een stuk karton opeten. En trouwens, zelf pizza maken, is a piece of 'pizza'....:
Een gerechtje waar je zeker succes mee hebt bij de kindjes is bouillie met wortelstoemp en mosterdsaus....
Wat heb je nodig?
- Een bundeltje verse fijne worteltjes - Aardappeltjes, bintjes...die zijn het lekkerst...en het meest bloemig, en trouwens, van eigen bodem ! - Een anderhalve kg bouillie van de lage rib, - 2 witten van prei - groene selder, enkel de stengels, geen blaadjes - 2 ajuinen, grof gesneden - 3 stevige wortels - takje tijm - blaadje laurier - beetje peterselie (ofwel koop je gewoon van die keteltjes van maggie, lekker handig) - 150 gram boter - 25 gram bloem - melk, liefst halfvolle...
Hoe maak je het ?
- Eerst de voorbereiding - worteltjes raspen en in fijne stukje snijden, let op, de gaartijd van worteltjes is even lang als die van aardappelen, die zijn fijner van structuur, dus in kleine stukje snijden - aardappeltjes schillen en in vier snijden, grote aardappelen in zes..of acht...zorg er gewoon voor dat alle stukjes even groot zijn.
Voor de bouillon :
- De groenten in grove stukken snijden - Ui, wortel, selder prei...geen kunstwerk van maken - ajuin aanstoven in een klontje boter, niet bruin laten worden, geeft een brakke smaak - wortel, selder en prei erbij, en efkes laten pruttelen - twee liter water erbij, je kruiden erbij en even laten doorkoken - bouillie erbij doen, en die mag dan zo'n drie uur pruttelen op de stoof....niet laten koken, maar tegen kookpunt houden, (anders mag je de dag erna eten... Bouillie is het taaiste stuk van het rund, maar wel zéér lekker, in de volksmond 'draadjesvlees genoemd)
Voor de wortelstoemp :
- gezouten water opzetten met de aardappeltjes en de worteltjes, klontje boter erbij...tjah...is lekker hé, en vermijd dat je water overkookt.... - als de aardappeltjes en de worteltjes gaar zijn, afgieten - meng alles dooreen, - neem wat bouillon van je bouillie en doe die erbij - doe er wat melk bij, en zorg dat alles meuiig is, maar let wel op dat je nog het verschil zit tussen de worteltjes en de patatjes... - kruid af met peper en zout; naar eigen smaak
Mosterdsaus :
- 25 gram boter - 25 gram bloem - 250 ml melk - beetje groentebouillon - mosterd, naar gelang je het pikant of minder pikant wilt, maar gebruik goede mosterd, Maille is de beste...en de lekkerste...kost iets meer, maar je hebt er minder van nodig...dus...
Laat de boter smelten in de pot, niet bruin laten worden, als de boter schuimt, dan de bloem erbij, goed door elkaar roeren en als je ziet dat de roux goed gemengd is, zet die pot van het vuur, en doe er dan beetje bij beetje de melk bij, en vooral, goed roeren, laten indikken, niet teveel melk, anders heb je een bechamelsaus...en die komt niet overeen met mosterd! Doe groentebouillon bij, en laat terug indikken. Doe er nu een soeplepel mosterd bij, geen paniek, het zal nu nog niet pikant zijn.....en ook, niet laten koken, anders brand heel het boeltje aan !! Blijven roeren met een garde, efkes van de kookplaat nemen, proeven, beetje mosterd erbij doen en afkruide
Je timing moet wel goed zitten...waarmee ik wil zeggen
Je kan je bouillie 's avonds opzetten terwijl je aan het strijken bent, of naar tv aan het kijken bent, die heeft jou echt niet nodig om te garen...
Wortelstoemp kan je ook maken als je tijd hebt, maar wacht om die af te werken tot de bouillie bijna klaar is (hoe weet je dat? Prik erin met een vork en als die van je vork valt, bingo !!)
De mosterdsaus kan je maken nadat je bouillie al een tijdje opstaat, even proeven van je bouillon, en als die 'smaak' heeft, dan kan je je sausje maken.
Ik hoor jullie denken, Ppppffft... zoveel werk...bah neen, ik probeer het gewoon uit te leggen zodanig dat je het hele recept kan maken....
Binnenkort is het weer zover, Kerstmis, Oud en Nieuw....en dat brengt bij sommige mensen nogal wat stress mee. Vroeger, toen de dieren nog spraken, was ik ook zo zot om met Kerstavond een volledig menu klaar te maken, en dan nog liefst eentje waar mega veel werk aan is, en vooral, recepten gemaakt die ik nog nooit gemaakt had. Voor de gasten was dit fijn natuurlijk, maar ik hield er bijna een hartinfarct aan over en was ik doodop tegen de tijd dat de gasten arriveerden, had ik geen tijd meer om mij om te kleden, en zat ik met mijn schort aan tafel. Je moet er ook zelf nog een beetje van genieten. Na het diner was ik paf, en viel ik in slaap na de afwas. Vandaar, bezint eer ge begint.. Je vraagt gasten om een gezellige avond te hebben, niet om culinaire hoogstandjes te etaleren. Dit doe je voor jezelf en je partner en je gezin, dan heb je tijd en kan je er ook van genieten.
Ik ben nu wel bedreven in de keuken, ben niet de grootste chef, maar door in avondonderwijs mijn koksdiploma te halen, heb ik een aantal technieken geleerd en heb het nodige materiaal met de jaren verzameld, professioneel materiaal, en dat scheelt natuurlijk ook weer. Vandaar, hieronder wat tips om eenvoudiger door de feestdagen te geraken als je gasten wilt ontvangen...
- Zorg ervoor dat je een menu opstelt met gerechten die je kent en reeds gemaakt hebt - Maak een evenwichtig menu, met een aperitiefhapje, een voorgerecht, een hoofdgerecht en een dessertje. - Schrijf uw menu uit, en hang die op een goed zichtbare plaats in de keuken, met magneetjes aan de koelkast ! - Schrijf ook je 'mise en place' uit. Wil zeggen, wat je allemaal moet voorbereiden vooraleer je aan je gerechten begint, ik weet het, vraagt wat tijd, maar het helpt je echt, en je wint uiteindelijk tijd. - In alle restaurants is een 'mise en place' van kapitaal belang. Dat is je richtlijn voor als het toch even stressy wordt - Zoek het niet tever, maak geen hollandaisesaus of béarnaisesaus als je die nog nooit gemaakt hebt, want die mislukt, Dat zijn moeilijke sauzen om te maken, moet je een aantal keren gemaakt hebben vooraleer je die onder de knie hebt. Naar smaak en naar structuur, niet eenvoudig, ik kan het weten. - Kies gerechten die je op voorhand kan maken, afhankelijk van het aantal gasten die je hebt, een stoofpotje doet het altijd goed, liefst een stoofpotje met vlees, niet met vis, want dat is weer moeilijker. Als je met meer dan 6 personen aan tafel gaat, kies je het best daarvoor.
- Hou het sober bij de aperitief, geen chips, nootjes, salamietjes en kaasjes, want de gasten vullen zich daarmee, en jij kan weken erna nog kalkoen eten - Hou de aperitief ook kort, een glaasje bubbles, een aperitiefhapje of twee en that's it. - Maak een koud voorgerecht, dit kan je perfect een dag op voorhand maken, zet het in de koelkast, en de dag zelf, moet je er niet meer aan denken, gewoon serveren. - Als je een soep wilt serveren, die kan je weken op voorhand maken, en in de diepvries steken, de dag zelf haal je die uit, laat je die rustig ontdooien, warm je op, even laten doorkoken, afkruiden en pas op, nooit koude room in een hete soep doen, gegarandeerd schift het boeltje....van het moment dat je de soep serveert, doe er wat room bij, en wat fijngehakte peterselie, ziet er leuk uit, en is lekker. - De groentjes die je erbij serveert, kan je perfect op voorhand efkes braiseren, dit is, aanbakken, even laten garen, en dan laten afkoelen. Op de avond zelf zet je die nog een tiental minuten in de oven, ondertussen is je stoofpotje klaar, en kan je alles samen serveren. Beste wintergroentjes zijn, spruitjes, worteltjes met room, witloof, prinsessenboontjes omwikkeld met spek (genoeg boter bij doen, anders krijg je bruine boontjes) - Geef daar simpelweg een kroketje bij.... - Als dessert, een simpel ijstaartje, type Vienneta, is lekker....geef daar een zoet wijntje bij en zeker geen koffie, die komt erna, gewoon een simpel zoet wijntje, een jurançon, is lekker, evenwicht tussen zoet en zuur.... - Nadien nog een lekkere koffietje, een pralineke, een koekje...
Maak het jullie zelf niet te moeilijk, en probeer te genieten van je avond !
Zoals gezegd ben niet de grootste chef...heb ook niet die ambitie maar ik weet wel wat lekker eten is, en hoe je het moet klaarmaken, en ik leer nog elke dag bij...
Ik heb het al gezegd, ons moetje kan fantatisch koken, vraag haar geen espuma's of schuimpjes te maken, fonds te maken of ingewikkelde toestanden, maar als het lekker moet zijn, dan ben je wel aan het juiste adres ! Zo had ze op een keer een receptje gezien van een Franse kok op tv, en secuur en leergierig zoals we haar kennen, zat ze met haar notaboekje in de aanslag, en noteerde het receptje....bloemkool met kaassaus, aardappeltjes, eitjes en grijze garnalen...ik geef het je op een briefje, er blijft geen grammetje van over....
Wat heb je nodig voor 4 personen?
- 1 flinke Belgische bloemkool (waarom een Belgische? omdat dat nu eenmaal de lekkerste zijn, een beetje chauvinisme mag wel) - 5 stevige bintjes aardappelen - 4 eitjes - 250 gram Zwitserse gemalen Gruyèrekaas - 400 gram grijze garnalen
- Snij de bloemkool in roosjes, niet te groot, niet te klein, maar zorg ervoor dat ze allemaal dezelfde grootte hebben, dan zijn ze allemaal gaar op hetzelfde moment - zet die op in een ruime kom met een stevig snuifje zout, gelijk aan een koffielepel, maak er wel geen zoutbloemkool van...afkruiden kan je nog altijd later doen - schil de aardappelen, en verdeel die in ongeveer gelijke blokjes en zet die op in een ruime kom met warm water, en laat die ook zo'n 15° koken - kook de eitjes, laat eerst het water koken met een scheutje azijn erin (dit verstevigt de eierschaal), niet teveel é, en dan laat de je eitjes zakken in het water met een lepeltje, dan heb je niet het risico dat je de schaal breekt, laat ze garen op een vuurtje van zo'n 95 graden, waarom? Omdat de schaal anders breekt..En hoe doe je dat..? als het water begint te borrelen van de onderkant van je kom, dan heb je 95° en dan moet je je vuur verminderen, anders ga je over de 120° graden...en dan dansen je eitjes, en breekt de schaal...is een weetje... - Als je heel gek wilt doen, en mega veel tijd hebt, koop je ongepelde grijze garnaaltjes..en zet je jezelf aan het werk om die te pellen, en dan kan je een fondje trekken met de schaaltjes en kopjes van die heerlijke beestjes, en dat bewaren als je een vissoepje wil maken...maar we gaan dat hier eenvoudig houden.... - dan beginnen we aan de roux - 40 gram boter smelten, niet bruin laten worden - 40 gram bloem erbij, even laten sudderen, en vooral, goed roeren, in achtjes als het lukt; kwestie van die bloemsmaak te vermijden - dan héél belangrijk, de melk erbij doen, maar uwe pot van het vuur zetten, anders klontert heel de zaak en heb je geen gladde saus - nu heel goed mengen, en als je ziet dat alles goed gemengd is, terug op een vuurtje zetten, maar geen groot vuur hé...anders heb je een zwarte bodem, en roer je die los, en is je saus naar de vaantjes...dus, even opletten - eventueel nog wat melk erbij doen, om het geheel smeuig te krijgen - nu het grootste deel van de gruyère kaas erbij doen, en goed mengen, op een laag vuur, je kan mengen tot je tong op je buik hangt, maar is de enige manier
- ondertussen is de bloemkool gaar, giet je die af, - de aardappeltjes zijn ook gaar en giet je die ook af, laat je ze even bloemen op het vuur ( wil zeggen, de rest van het water eruit) - eitjes zijn al zeker hardgekookt 12 minuutjes), laat je die afkoelen onder koud stromend water, anders verbrand je gewoon je vingers om ze te pellen.... - pel de eitjes.. - neem een grote ovenschaal, schik je bloemkool erin, en laat in het midden wat plaats voor je aardappeltjes, en leg dan je gepelde, en in vier gesneden eitjes erop - overgiet dat nu met de kaassaus - schik je peperdure garnaaltjes erover - werk nog even af met wat gemalen kaas - laat even gratineren in den oven, pas op, paar minuutjes...anders heb je caoutchoutjes van garnaaltjes..en die kosten echt teveel om daarmee te te spelen...
Mijn jongste dochtertje, Nienke, zit sinds september in de konijnenklas in de Kim in Deerlijk, een school met een Hart ! Na een evaluatie in het revalidatiecentrum en de proefjes in de derde kleuterklas bleek dat ze toch wat trager evolueert en dat de overstap naar het eerste leerjaar zeer moeilijk zou zijn. Het is hard als mama om dat toe moeten horen en ik heb er toch wel een tijdje over gedaan om een beslissing te nemen. Derde kleuterklas opnieuw doen? Naar het bijzonder onderwijs? Toch naar het eerste leerjaar? Zoveel vragen gaan er door je hoofd, je ligt er wakker van hoor, geloof me...Dan toch de stap gezet en gaan praten met de directrice van de Kim, die me een heel uitgebreide en verhelderende uitleg gaf over de werking van de school en vooral, ze had begrip voor al mijn vragen en zorgen. Daarna de school bezocht en wat me meteen opviel, was het enthousiasme van de leerkrachten, ze waren allemaal druk bezig hun klasje in te richten, alles klaar te zetten voor het nieuwe schooljaar...er hing een 'zonnige' sfeer, en dat sprak me wel aan. De eerste schooldag met een krop in de keel (tjah...ik ben een zacht ei hé...) samen met Nienke naar de klas....we werden heel vriendelijk onthaald, en alle leerkrachten waren verkleed, zo heb je het leeuwenklasje, de konijntjes, de beertjes, de olifantjes, de schaapjes..enz....Dus de ene juf was verkleed in een konijntje, de ander in een beertje....wat voor de kindjes makkelijker te herkennen is.
Een weekje geleden kwam Nienke thuis van school met de mededeling dat ze naar de boerderij geweest waren, en prei geplukt hadden van op het land, en pompoenen meegbracht hadden.....dus, ik ben meegeweest naar de klas en voorgesteld aan juf Ilse om samen met de kindjes pompoensoep te maken. Ik heb al het materiaal om op verplaatsing te koken...de juf was enthousiast, en zo maakten wij gisteren samen soep. Ze zitten met negen kindjes in de klas, en de juf had plankjes en mesjes voorzien voor de kindjes, de juf had ook extra ondersteuning van twee mensen, ik had zo iets van...alé, met negen kindjes....moet toch lukken...heb daar wijselijk niets over gezegd, en achteraf bekeken was dat ook het beste, ....Na vijf minuten hadden er al twee in hun vingertje gesneden....mauw ! Wat me vooral opviel was de 'draagkracht' dat die kindjes hebben, in die zin, dat ze iets willen kunnen, en niet opgeven.....en niet klagen.
Alhoewel dit kindjes zijn met een zekere 'achterstand' zijn ze heel nieuwsgierig, leergierig ook, en kijken ze met grote ogen naar wat je doet...maar dit was voor mij ook een lesje in geduld hebben, en eingelijk....als je die snoetjes ziet van de kindjes, dan is dat echt hartverwarmend...
Toen alle groentjes netjes gesneden waren, 'mamie, tomaatjes snijden is wel makkelijker dan diene pompoen hoor....' begonnen we aan het grote werk, alles de pot in, en de soep bereiden....alles uitleggen hoe we het doen, wat er nu in de pot gaat, regelmatig herhalen, en ze vooral betrekken bij alles. Zo mocht een kindje de pompoen aangeven om in de pot te doen, een ander kindje de tomaatjes, de worteltjes, de prei....en dan waren ze trots dat ze dat mochten doen, héérlijk toch ??
Na de speeltijd was de soep gegaard, en dus konden we die mixen, en dan proeven ! Ik had voldoende lepels mee, en elk kindje mocht proeven....glunderende gezichtjes, njammie...is lekker hé....wel blazen hé zoeteke....want de soep is wel warm hé !
Wat me vooral is bijgebleven, is de wil van de kindjes om bij te leren, ze met grote ogen kijken naar wat je doet, en niettegenstaande hun beperkingen, op hun manier, toch zo leergierig zijn....
Uiteindelijk hadden we twaalf liter soep, voor elk kind een potje gevuld met een litertje soep, kunnen ze thuis van smullen, en de rest is voor de leerkrachten....
Het was voor de kindjes een ervaring, voor mij ook....lesje in geduld hebben.....ik kreeg nadien nog een cadeautje Nienke, een grote kaart met dank je wel...en een doosje met snoepjes...heel fijn !
Met het grootste respect voor al die mensen die zich inzetten voor kindjes met beperkingen....chapeau !
Kindjes...ze zijn mijn lust en mijn leven...maar als ze beginnen te pubberen....horendol word je ervan....Mijn oudste dochter Thille zit in het zesde leerjaar, is de grootste van de klas en ze begint te pubberen.....In feite is ze nog een kind in het lichaam van een vrouw. Maar ze wil dat natuurlijk niet geweten hebben, en begint dus kuren te krijgen..Wil niet luisteren, wil juwelen dragen, zich schminken, en vooral....haar taalgebruik, daar krijg ik dus de koude kluts van. Ik heb altijd, van toen ze begonnen te praten, hen de juiste woordenschat aangeleerd, en hen geleerd dat ze met twee woorden moet spreken, beleefd zijn. Doen ze zeker bij andere mensen, maar thuis????? Jawadde...Ik moet er hier dikwijls de handrem opzetten, of het wordt een brutaaltje en dat kan ik nu net niet hebben. Dan weer krijgt ze een furie omdat ze haar lievelingsoorringen niet mag aandoen om naar school te gaan, of omdat ze haar nieuwe broek niet mag aandoen om naar de zeescouts te gaan.
Onlangs gingen we schoenen kopen voor de winter, voor alledrie. Gelukkig heb ik via via een adresje gekregen waar je schoenen en laarzen kan kopen voor een prikje, nochthans van grote merken, en goede merken, maar zijn meestal restanten van een vorig seizoen. Ik koop dan liever een paar laarzen van Rondinella voor 40 ipv 190 voor een paar van het huidige seizoen. Tegen dat je elk voorzien hebt van het nodige schoeisel zie je de stof van je portemonnee, en gezien ik toch graag lekker eten op tafel heb ipv boterhammen met confituur, moet je keuzes maken. Komt de juffrouw niet af met een paar botten met torenhoge hakken?? Je zou hoogtevrees krijgen als je daarop moet lopen...dus ik zeg, neen lieveke, dat is voor als je wat ouder bent, alles op zijn tijd....Ik mag nooit iets hebben wat ik leuk vind...jawel schat, maar geen botten met hakken van 8 cm....pruillip, gezicht op onweer, mokken, ruttelen en pruttelen......doodmoe word je daar dus van....
Ik dank God en klein pierke dat oma en opa me hierbij helpen, en vooral dat ze haar op een rustige manier tot de orde kunnen roepen, geduld hebben is niet direct mijn sterkste eigenschap....Ik bewonder daarom enorm ons moetje, die heeft engelengeduld met de kindjes, want ik kan je verzekeren, als ze zo alledrie eens een 'furtje' krijgen, dan hang ik in de wilgen hoor...
Het moeilijkste als alleenstaande ouder is vader en moeder tegelijkertijd zijn....streng zijn en zalven, zalven en streng zijn...ze kunnen niet gaan klagen bij de een en ruzie maken met de ander....niemand kan het eens overnemen als het je eens teveel wordt. Dat is soms lastig, en vooral, je moet zo dikwijls neen zeggen, gewoon omdat je het anders niet rond kan draaien....de rekeningen moeten betaald worden, maar leg dat eens uit aan drie kids van elf...acht en zes....je doet je best om ze een gelukkige jeugd te geven...maar ondertussen gaat je eigen leven aan jou voorbij... Ik weet het, het zijn keuzes die je maakt, hoor ik je denken....maar één verkeerde keuze kan je leven bepalen....en dan moet je verder, met de beslissing die je genomen hebt....en de gevolgen daarvan dragen.
Toen we nog kind waren, en in het veilige nestje van oma en opa zaten, was er regelmatig een 'kweeste' tussen mijn Frank en mezelf...ik zou mijn zieltje gegeven hebben voor bloemkool in kaassaus, hij trok dan zijn neus op tot aan zijn voorhoofd....en hij at héél graag rode kool, waar ik dan weer de wubbles van kreeg...de oudste broer was er vrij gerust in, hij at en eet nog altijd alles graag....dus ons moetje moest efkes wikken en wegen, en alle kindjes tevreden stellen...maar, we mochten niet klagen, en wat er in ons bord lag, moesten we opeten, punt...anders kreeg opa het op zijn heupen....wij waren héél brave kindjes en moetje zorgde voor het evenwicht.....en toch kon ze het altijd zo lekker klaarmaken dat we eigenlijk niet durfden te klagen....zo kon ze de rode kool klaarmaken dat, alhoewel het niet je lievelingsgerecht was, je het toch met smaak, en zeker zonder morren...flink je bordje opat....Dus, ze had een geheim wapen waarom die rode kool zo lekker was....en dat was...de appeltjes die ze erin deed....en de tijd dat die rode kool leuk stond te wezen op de stoof !
Wat heb je nodig?
- Een rode kool - 12 cox orange appeltje - 1 ajuin fijngesneden - een klontje boter - 2 eetlepels suiker - 1 eetlepel azijn - uren geduld...
Hoe maak je het?
-- de rode kool in fijne stukjes, reepjes snijden, efkes onder koud stromend water houden - appeltjes schillen, klokhuisje eruit, is makkelijk met een appelboortje...kost niet veel, maar hééél handig - appeltjes in stukjes snijden, - de ajuin echt wel fijnhakken, deze keer moet het wel...
- Zet een grote kom op het vuur - klontje boter erin, en de ajuin erbij doen - zachtjes laten stoven - de rode kool erbij doen - de appeltjes erbij doen - lepeltje azijn erbij, waarom? voor de kleur van de rode kool, anders wordt die zo lelijk van kleur...maar geen grote geut hé, anders smaak die naar nuts de bollen, mag je die weggooien, niet te eten ! - de twee eetlepeltjes suiker erbij - nu veel geduld hebben, en regelmatig omroeren, totdat de rode kool, die nogal koppig is en veel tijd nodig heeft, gaar is... - wanneer is die gaar...? Als je met een houten lepel de stukjes rode kool kan doorbreken....
Weet je wat ik het dan het allerlekkerste vond? De gekookte patatjes mengen met de rode kool, en een beetje jus van het gebakken vlees erbij....hmm... Papa kreeg het bijna als ik dat deed....maar met een knipoogje van ons moetje..mocht ik het wel doen...hihi..maar ik at wel flink mijn bordje op...zoals ons Nienke deze avond deed...l'histoire....
Morgen ga ik samen met de kindjes van Nienkes klas soep maken, pompoensoep....maar we gaan er griezelsoep van maken, ssshhht.....deze morgen de pompoen bij de juf gaan halen...mauw....daarvan kan ik soep maken voor heel de school !! Moeten we iets aan doen...dus, een kleinere pompoen, die ook nog in de klas was meegenomen, de kindjes waren deze morgen al dolenthousiast....ben benieuwd wat dat morgen gaat geven...
ik heb gezegd dat ik niet enkel over het koken zou praten.....maar ook over het leven als alleenstaande mama met drie kids.....en dat gaat niet altijd over rozen....
Nienke loopt nu school in de Kim in Deerlijk, een school met een hart, voor alle kindjes, een school voor bijzonder onderwijs, maar zoals die mensen met de kindjes omgaan, chapeau ! De directrice staat bijna elke morgen aan de schoolpoort, kent alle namen van de kindjes, en vooral, ik zie mijn jongste zo veranderen in die korte tijd...ze bloeit open...ze leert veel bij, en bovenal...ze is zooo gelukkig nu...we moeten nu niet persé allemaal ingenieur worden hé, met alle respect voor die mensen die het wel zijn of worden...maar de manier waarop ze met die verscheidenheid van kindjes omgaan, en ze toch zaken willen bijbrengen...dat eist respect ! En mijn jongste meid komt iedere dag naar huis met een big smile....en dat is voor een mama het beste wat je kan dromen....een gelukkig kindje ! Ze gaat slapen met een smile, en doet haar best om 's morgens alles alleen te doen...ook al moet ik ze soms nog wel eens porren....Nienke...doe voort...Nienke...broek aan...Nienke..nu kousjes aandoen...zijn mijn laarsjes juist...? maar ja...en dan zijn er nog twee andere madammekes....Mamie, ik ben weg...eeuuh, liefje het is nog maar tien voor acht....maar ja...de vriendinnetjes hebben afgesproken.....en we gaan samen naar school....jaja...gewassen? tandjes gepoetst.? jaja..,alles ok mamie...' t zal wel zijn...efkes controle...nope ! Ondertussen maakt de mamie de boterhammetjes..de koekjes, de fruitjes die ze moeten meehebben, enz... Als alleenstaande mamie moet je dus twee paar ogen hebben, en twee paar oren....evenveel handen als een octopus en vooral voelsprieten om te weten wat er omgaat in het hoofdje van de kids...want dat is nu net het belangrijkste....je hebt de praktijk,de rationele zaak, maar je hebt ook nog de emotionele kant van je kids..moet je ook mee omgaan..en ondertussen moet je ervoor zorgen dat ze lekker eten, dat ze netjes gekleed zijn, dat ze gewoon gelukkig zijn...vraagt bergen energie.. geef het jullie op een briefje...
Ik eet niet graag appelmoes, heb er zodanig veel gegeten als kleine meid bij mijn tantes en grootmoeder....als ik op logement ging bij de tantes...en er was meestal een onderling gevecht tussen hen omdat ze zelf allemaal zonen hadden...dus een kleine poppemie....en dan nog de jongste van allemaal, was leuk om te vertroetelen natuurlijk...jaja....ik zal het geweten hebben...maakten ze toch wel allemaal appelmoes klaar zekers, weliswaar met een gouden hart....maar toch....hierin lijk ik heel erg op mijn vader.....die heeft in zijn jeugd ook appelmoes gegeten totdat het zijne neus uitkwam....We hebben nog meer gelijkenissen....de appel valt niet ver van den boom !
Mààr, toen ik mijn opleiding als kok volgde, kwam dit ter sprake met de chef waarvan we les kregen, we moesten appelmoes maken, ik dacht, gottekes toch, niet wéééééér....maar hij stelde me gerust, deze appelmoes zal je heerlijk vinden, in combinatie met een lekker wildgerechtje, een konijntje....ik dacht van jaja, zal wel zijn.....maar effectief....is heel lekker, gemakkelijk te maken, en wedden dat de kids ook zullen smullen????
Iedereen is ervan overtuigd dat je verse appelmoes maakt met boskoop/renetten, heb je daar al eens in gebeten, als je er al kan in bijten...? Dat is dus zo zuur als iets, moet je verschrikkelijk veel suiker bijdoen om toch een lekkere smaak te verkrijgen. Dus, terug zoeken naar een ander, lekker appeltje, die voldoende natuurlijke suikers bevat....en dan komen we uit bij een pink lady, een cox orange, een jonagold...die appeltjes hebben heel veel smaak, en zijn makkelijker te bewerken..ik hoor je denken, zijn duurder, ja, natuurlijk, maar als je bij een goedkope appel zoveel suiker moet bijdoen om het eetbaar te krijgen....wat is er dan voordeliger..juist, een lekkere, zoete appel. en met wat vanillesuiker, of beter vanillestokje, en een vleugje calvados...mmmmmm
Wat heb je nodig ?
- Appels, uiteraard, zo'n anderhalve kilo, netjes geschild, en in blokjes gesneden - klein klontje boter - beetje water - 1 zakje vanillesuiker - zo'n 5 cl calvados
Hoe maak je het?
- Een ruime kom op het vuur zetten - klontje boter erin doen, zachtjes laten smelten - appeltjes erbij doen, en rustig laten stoven op een klein vuurtje - af en toe beetje water bij doen, zodanig dat niets kan aanbranden, en dan krijg je ook een smeuiig geheel - zakje vanillesuiker erbij doen - scheutje calvados erbij (afhankelijk van je eigen smaak, maar niet teveel hoor...) - het geheel zachtjes laten stoven, regelmatig omroeren, maar vooral, op een klein vuurtje....héél belangrijk, dan hebben alle smaken de tijd om zich te vermengen.... - eventueel nog wat water bijvoegen, zodanig dat er niets kan aanbranden.
Zarzuela....is eingelijk een spaanse operette die ontstaan is in de 17e eeuw...oonder impuls van Philips de IV, maar is ook een Catalaans gerecht op basis van paprika's, tomaten, look...en vooral héél veel visjes....schelp- en schaaldieren...en oorspronkelijk met witte wijn.....had dit recept al eerder uitgeprobeerd, maar ik miste wat 'pit' in het gerecht....diepgang zoals de grote chefs zeggen...dus....zoeken hé...naar dat net het ietsiepietsie meer, en vond het bij de witte Havana rum..... Ik heb het gerecht gekregen van een echte Spanjaard, en het ook geleerd hoe je het moet maken.....
Let op, dit is een héérlijk gerecht, waar je je gasten kan mee verrassen, of gewoon voor je gezin, maar is bewerkelijk, en vooral...vrij duur, dus niet iets dat je elke week gaat klaarmaken, maar waar je héél veel voldoening van krijgt, en ideaal als je met een redelijk aantal mensen bent, je maakt de saus op voorhand....
Wat heb je nodig voor vier personen? (als je met meer bent moet je de verhoudingen enkel aanpassen, wat logisch is)
- 1 kg mosselen - 4 kleine calamares - 4 moten zeewolf - 4 moten lotte - 8 grote langoustines - 4 grote gambas - 250 gram gemengde zeevruchten - 1 grote Spaanse ajuin, die is wit, geeft smaak, maar is zoeter dan de gewone ajuin - 5 grote tomaten, liefst vleestomaten, maar marzana tomaten zijn ook goed (zijn langwerpige Italiaanse tomaten) - 1 rode paprika, ontveld - olijfolie - 3 teentjes knoflook - fijngehakte peterselie - peper en zout - 20 cl witte rum, liefst Havana (kan je ook in kleine flesjes kopen, anders geef je maar als apero een mojito..om in de sfeer te blijven - 20 cl witte wijn - 500 ml visbouillon - 1 eetlepel limoensap (is dus halve limoen) truukje, voor je de die in twee snijd, moet je die eerst even 'rollen' over je aanrecht met je hand, en zachtjes duwen, dan maak je de sappen los, en spuit het sap niet langs alle kanten maar wel in de pot waar die hoort te zitten..een limoen kan nogal koppig zijn....
Hoe begin je eraan ?
- De mosselen schoonmaken, baardjes eraf trekken, en schoon schrapen, regelmatig spoelen, de slechte mosselen eruithalen - De calamares schoonmaken (spoelen onder koud water, het harde gedeelte eruit halen, en in ringen snijden (anders koop je gewoon calamares ringetjes) - De ajuin pellen en fijnsnipperen, nu moet het echt fijn zijn...truukje...regelmatig je ui draaien, zodanig dat die steeds 'vlak' ligt....minder kans om je vingertjes te pellen... - de tomaten 30 seconden in kokend water leggen, pellen, en de pitjes verwijderen - de paprika schillen, en in fijne stukjes snijden - de teentjes knoflook fijnhakken
- doe een scheut olijfolie in de pan (zo'n 3 eetlepels) - doe de fijngehakte ajuin erbij - doe er wat visbouillon erbij (zo voorkom je dat de ui gaat verbranden, en neemt ook de smaak van de bouillon erbij) - laat dit alles op een middelmatig vuurtje 'koken' totdat al het vocht verdampt is, laat dan de ajuin nog efkes stoven, pas op niet bruin laten worden ! - doe er de tomaten en de paprika bij - knoflook bijvoegen - overgieten met de witte wijn en zachtjes laten stoven, totdat je een sausje bekomt - doe er nu de rum bij, en laat alles wat inkoken, niet te lang, regelmatig omroeren - voeg de bouillon toe, en laat de smaken nu rustig mengen op een zacht vuurtje. - doe er wat peper en zout bij, en wat piment d'espelette, dat is een mengeling van kruiden, beetje spicy, dus niet teveel hé...anders kan je blussen...
- nu kan je twee dingen doen, ofwel voeg je nu alle vis toe, eerst de zeewolf, de lotte, de calamares, laat je die zacht garen in de saus, ofwel zet je de saus in de frigo, om dan de dag erna terug op te warmen en de vis toe te voegen...persoonlijk vind ik dit beter voor de smaak. - de mosselen kook je even apart in een kom, zo'n 7 minuten, regelmatig opschudden, als ze open zijn, haal ze dan van het vuur
De afwerking !
- Zet de saus op het vuur, laat even opwarmen - doe er de moten vis bij, niet teveel roeren, anders breek je de vis en krijg je een papje - doe er de calamares bij - doe er de gambas bij - doe er de mosselen bij - doe er de langoustines bij
- laat alles nog even doorwarmen op een zacht vuurtje, doe er wat limoensap bij, roer die er voorzichtig door - overstrooi met de fijngehakte peterselie - eventueel nog wat peper erbij doen, volgens eigen smaak - wanneer is het klaar???? Als de gambas beginnen te krullen, kan je beginnen smullen !
- bak ondertussen wat stokbroodjes af in de oven, en snij die in schijfjes
- dien de zarzuela op in diepe borden
- dit gerecht kan je serveren met een lekkere witte wijn, een saint véran, een Chablis....maar liefst een witte wijn met 'karakter', een Chardonnay, liefst niet op hout gelagerd, vind ik persoonlijk niet lekker, geen sauvignon...want die wordt te 'licht' bevonden, tenzij je bij de hele dure wijnen gaat zoeken. In ieder geval, neem een lekkere wijn, die in evenwicht is met het gerecht, krijg je de meeste voldoening van...
- Wedden dat je gasten bij een volgende uitnodiging vragen of je dat nog eens wilt klaarmaken...!
Herfst....dus soeptijd ! Zoals je al kon lezen, ik eet heel graag soep....en een van mijn favorieten is pompoensoep. Maar het is telkens weer een gevecht met die pompoen om hem te schillen. Zelfs met het scherpste mes is het een hele klus, en geloof me, ik heb scherpe messen, hebben mijn vingers al menigmaal mogen ondervinden.....Mijne Jan heeft een lepel geslepen aan één kant, om makkelijk de pitjes en het vruchtvlees uit te halen, maar de pompoen waar ik vorige week mee te maken kreeg, wou van geen liefde weten. Dus schillen was de boodschap. En dat ging echt niet zonder slag of stoot....ons mama gaf nog een truukje mee (ze lag bijna in een deuk met mijn commentaar) , en toen lukte het toch wel beter....Mijn mama is nog van de generatie die voor alles een oplossing heeft..... Uiteindelijk heb ik het gevecht gewonnen, en werd de pompoen netjes versneden en verwerkt tot een héérlijke soep ! Opgeven staat niet in mijn woordenboek.....
Wat heb je nodig ?
- 1 stevige pompoen, uiteraard, maar neem niet zo'n mega grote, want dan heb je soep voor de hele straat...zo eentje van een anderhalve kg. - 1 grote ajuin - 30 gram boter - peper en zout - 5 stukken wit van prei - 1 kg tomaten, momenteel zijn de tomaten vrij goedkoop, anders neem je een blik van Elvea - de blaadjes van een groene selder, pas op, niet allemaal.....zo ongeveer de helft. - 1 boucquet garni, dat is takjes tijm en laurierblaadje en wat peterselie (ofwel neem je een 'keteltje' van Knorr...kruidentuiltje, héél handig) - 2.5 liter rundsbouillon - 1 blikje tomatenpuree
Voorbereiding !
- Ga het gevecht aan met de pompoen, wil je de soep echt zoet, neem een butternut...ik geef de voorkeur aan de gewone pompoen - Haal de pitten eruit en snij dan het vruchtvlees in blokjes, niet te fijn maar ook niet de grof, anders krijg je vliegende pompoen..aan den lijve ondervonden - Snij de prei in rondjes - Snij de blaadjes van de selder fijn - Tomaten in stukken snijden, het kroontje eruithalen, want dat geeft een brakke smaak ( je kan dat snel doen met een appelboor.....je weet wel, om het klokhuis van een appel uit te halen) - Ajuin in stukken snijden - Prei en selderblaadjes afspoelen
Hoe maak je het ?
- Boter laten smelten in een grote pot, nooit bruin laten worden, als de boter gesmolten is de ajuin erbij doen, en die gewoon zachtjes laten aanstoven - pompoen, prei, selderblaadjes, stukken tomaat erbij doen - zo'n 5 minuten laten stoven, géén hoog vuur, middelmatig - kruidenketeltje erbij doen - beetje peper en zout erbij - en dan de rundsbouillon erbij doen - de soep op een middelmatig vuur laten pruttelen... - als de pompoen zacht is, mag je het vuur gedurende een paar minuten wat hoger zetten, efkes laten doorkoken, niet te lang, anders hangen de vitamientjes aan uw dampkap !! - als je met een boucquet garni werkt, die eerst uithalen, je weet wel, stukjes laurierblad zijn echt niet lekker.... - Als extraatje kan je, nadat je de soep gemixt hebt, nog wat stukjes spek bij doen....ipv ballekes...is héél lekker, en geeft wat tegengewicht..is vrij zout... en geeft dan wat zuurte bij het zoete van de soep, een aanrader ! En geloof me, de kindjes eten dat dus héél graag !
Smakelijk !
En hoe je de soep best kan bewaren heb ik al verteld, in potten van 1 liter doen en omgekeerd in de koelkast zetten.....
Mijn liefste lief Jan, kweekt jeneverbessen, witte en rode, heel lekker, maar als je ze allemaal moet opeten....komt echt niet goed ! Dus confituur ervan maken is de boodschap. Dat niet elke 'stoof' gelijk is...heb ik aan den lijve mogen ondervinden. Toen ik nog de Litanie had, had ik een fantastische stoof, op gas, een La Canche..was een plezier om mee te werken, en waar we (mijn broer en ik) héél veel lekkere dingen op gemaakt hebben, mag ik wel zeggen.
Efkes uitwijden, de Litanie was mijn hart en ziel....naast mijn kinderen uiteraard... ik vond het zo fijn om te kunnen koken voor anderen, om te zorgen dat mijn gasten, mijn klanten, konden genieten van lekker eten, ook al was dat zeker geen sterrentoestand...gewoon eenvoudig, maar lekker...dat was mijn doel, een tapasschotel, een spaghetti litanie, scampis...een slaatje....altijd met zorg en liefde klaargemaakt. Een lekker wijntje, geserveerd in een mooi glas, vele soorten bieren, alle trappisten, die ook door de dames welgesmaakt werden....goeie muziek, gezien mijn achtergrond had ik geïnversteerd in een degelijke installatie, en dikwijls hadden klanten zelf een cd mee, met de vraag of die kon gespeeld worden...natuurlijk, waarom niet. Op zondagavond was ik 'baas' van de muziekinstallatie, dan speelde er meestal klassieke muziek...en werd door vele klanten gesmaakt. Een kleine anekdote.... Ooit eens een verenging van Moorsele op bezoek gehad, op een zondagavond rond 21h00, service was gedaan, afwas klaar, en we waren nog wat aan het napraten met wat klanten.....Madam...we zijn naar een concert geweest in de spil in Roeselare, het was een concert van het symfonieorkest van Vlaanderen....dat heb je nog nooit gehoord.....een vioolconcerto gehoord van Tsjaikovski...je moet daar echt eens naar luisteren....jij kan dat niet kennen....maar je moet voor alles openstaan....mocht ik gekund hebben, ik kroop in de frigo....En dan komt mijn slecht karakter naar boven, ik ga naar mijn cd rekje...en leg het bewuste concerto op....natuurlijk ken ik die, ik kan hem meezingen van voor naar achter......Ik vergeet nooit het gezicht van die mensen....Ze zijn blijven komen hoor....maar hebben het nooit meer gewaagd om te zeggen dat ik niets van muziek kende....integendeel...Moraal van het verhaal....Never judge a book by his cover.....
Terug naar de confituur en de stoof ! Mijne Jan heeft dus een 'dulle stoof' en ik zal het geweten hebben. Ik maak dus de gelei, want van aalbessen kun je niet anders dan gelei maken, als je er confituur van maakt eet je pitjes..en dat is echt niet lekker ! Ik zet die op een zacht vuurtje, dacht ik....geniet ondertussen wat van het zonnetje...kookt heel het boeltje wel niet over zekers...manman, ik kreeg het bijna aan mijnen tik...gelei naast de stoof, achter de stoof...zeker een uur bezig geweest met alles op te ruimen...zelfs de stoof moeten uithalen want anders zouden de mieren een feestje kunnen bouwen !
Als je je er toch zou willen aan wagen, hier het recept..Wel heel lekker, al zeg ik het zelf !
- anderhalve kilo jeneverbessen - 1 kg fijne suiker - 1 citroen
Hoe maak je het...
- de jeneverbessen van de takjes ritsen, dat doe je best met een vork, vergt een beetje handigheid, maar lukt wel hoor - alles netjes wassen - besjes in de pot doen, en de suiker erbij doen - één citroen in vier snijden en er erbij doen, waarom? Omdat je altijd een evenwicht moet hebben tussen zoet en zuur.....rode jeneverbessen zijn eerder zuur, witte jeneverbessen zijn zoeter van smaak.... - alles op een rustig vuurtje laten garen, opletten hé, anders kan je kuisen.... - als de bessen gaar zijn, begin je aan het grote werk....eerst de citroenpartjes uithalen.... - je hebt een fijne zeef nodig, een klein pollepeltje en een recipïent waar je de gelei kan indoen - je zeeft alles en goed doorduwen, zoveel mogelijk smaak maken - daarna in potjes doen, geeft niet dat de gelei warm is, potjes tot de rand vullen en omgedraaid laten afkoelen, en klaar !!
Aalbessengelei is lekker op de boterham...tussen de croissant, en in tal van gerechten...zoals stoofvlees en veel wildgerechten....meer daarover later... gaan we eens lekker wild doen...
Hoe dat komt, wel, zoals ik al zei, ons mama kan lekker koken en haar recept voor hutsepot is megalekker, maar zij lust geen raapjes en spruitjes, wat ik wel heel lekker vind, en is een must in hutsepot. Ik hoor jullie al denken, ja maar, daar is zoveel werk aan, en wij hebben geen tijd...mis poes...je kan natuurlijk naar de groetenboer gaan, en een savooikool, wortelen, raapjes, spruitjes, prei, selder en aardappeltjes kopen, maar als je alles in verhouding moet kopen met de savooikool, dan heb je in de eerste plaats mega veel werk om alles de reinigen, en in de tweede plaats heb je hutsepot voor een heel leger, wat dus ook weer niet de bedoeling is. En hutsepot invriezen, dat is echt geen aanrader, eens ontdooit is dat gewoon een brei die naar niets meer smaakt ! Ik koop gewoon een zak voorgesneden hutsepotgroenten en aardappeltjes heb je toch altijd in huis. Alé, ik toch Hoe maak je dat klaar, wel heel eenvoudig, lekker en het is gewoon hartverwarmende kost !
Wat heb je nodig ?
- een zak hutsepotgroenten, met savooikool, raapjes, spruitjes, worteltjes, prei en selder erin - 1 kg aardappelen - 1 stevige ajuin ( in de zin van, redelijk groot !) - laurierblad - klein takje tijm - rundsbouillon (van die keteltjes van knorr, een aanrader) - peper en zout (pezo, in het vakjargon)
Hoe begin je eraan ?
- groenten spoelen - raapjes schillen en in fijne blokjes snijden - poepeke van de spruitjes afsnijden in inkruisen, héél belangrijk, anders zijn dat gasbommetjes....en niet aangenaam voor de medemens.... - aardappeltjes schillen en in vier snijden - ajuin fijnsnijden, niet te fijn, je moet er echt geen kunstwerk van maken - boter in de pot doen (ik zweer bij mijn kookpotten van Le creuset, is van gietijzer, en dat is een heel goeie warmtegeleider) - ajuin stoven, opletten hé, mag niet bruin worden anders heb je die brakke smaak.... - groentjes erbij doen - aardappeltjes erbij - bouillon erbij doen, zorg dat alle groentjes onder water staan - laurierblaadje en takje tijm erbij - beetje zout en peper bijdoen, afkruiden doe je later - op een laag vuur laten garen, max zo'n 70 graden, (dat is stand 4 op een inductie, virtrokeramische en electrische plaat, gasstand 2) dan heeft alles de tijd om te garen, en kunnen de smaken zich mengen, wat heel belangrijk is, en dit gedurende een uurtje. - als de aardappeltjes zacht zijn, schep je met een pollepel de bouillon eruit, niet weggieten hé, want als je die bvb de dag erna terug opwarmt, kan je er wat van die bouillon bijdoen, en wordt je hutsepot terug smeuïg. - en dan kan je twee dingen doen, ofwel plet/meng je alles, wat ik het lekkerst vind, ofwel laat je het zo, dat is naar eigen smaak te doen. - proeven ! heel belangrijk, zout en peper bijdoen, - als je héél veel tijd hebt, kan je een varkenshammetje in de oven klaarmaken...hoe je dat doet...?? vertel ik je straks, anders gewoon ne saucisse bakken in de pan....ook heel lekker. - Hutsepot maken is 20 minuten werk...de stoof doet de rest...ondertussen kan je strijken, stofzuigen, huiswerk helpen maken....of gewoon met een boekje in de zetel zitten...maar de meeste mamie's dromen daar enkel van.....
Als je veel tijd hebt...varkenshammetje in de oven....héééééérlijk !
Nodig?
- Een varkenshammetje uiteraard - goeie mosterd, ce n'est que Maille qui Maille....echt wel, is de beste mosterd ! Mosterd mag pikant zijn, maar moet ook nog smaak hebben, en geloof me, ik heb al veel verschillende soorten mosterd geprobeerd, maar die van Maille is de beste, pikant en smaak, daar gaan we voor ! Eten is smaak punt ! Tierentijn is ook heel lekkere mosterd, maar is zodanig pikant dat je smaakpapillen het begeven.....Een vriend van mij heeft dat ooit eens ondervonden....wou een kaasje prikken met wat 'saus' ...hij sloeg blauw en groen uit....dacht dat het pindasaus was...en dat tijdens een speech van de burgemeester van Gent....in de Court Saint Georges..naast het conservatorium in Gent...hij zal het nooit vergeten...geef ik je op een briefje ! - peper en zout - beetje rundsbouillon
Hoe ga te werk ?
- smeer je varkenshammetje in met mosterd, aan de 'vleeskant', het heeft geen zin om het vel in te smeren, dat is te dik om smaak door te laten, dus geen energie in steken. - beetje peper en zout erop doen, niet teveel hé, want de mosterd doet ook al zijn werk - braadslede nemen, of een ovenschoteltje, zorg ervoor dat die ovenschotel niet veel groter is dan je hammetje, anders heb je enkel verbrande boter, en is echt niet lekker ! ....hammetje erin leggen, stukjes boter erop, en oven op zo'n 160° zetten - je moet wel geduld hebben, minstens 2 uur.... - van tijd tot tijd 'aroseren'...dat is met wat bouillon overgieten, bij Dille en Camille kan je kleine pollepeltjes kopen, kost 4 euro, maar ideaal om te aroseren, en je vingers niet te verbranden....en dan verder laten garen... - prik er met een vorkje in, en als je hammetje van je vorkje valt...dan is het gaar ! - vel eraf doen, en in stukjes snijden, en dat in je hutsepotje doen...wedden dat iedereen smult ?????
En vergeet niet...wat met liefde klaargemaakt wordt...wordt met liefde opgegeten !
Waarom een blogje hoor ik je luidop vragen? Wel, omdat ik zoveel leuke reacties krijg op facebook over mijn kookavonturen en ik mijn kennis van de keuken, en mijn ervaringen als mamie met drie jonge kids wil delen. Ik ben zeker geen grote chef, die eer laat ik aan anderen, maar ik heb de laatste jaren wel geleerd om creatief te zijn, Een pedagoog ben ik ook niet, die eer laat ik ook aan anderen, maar drie kids alleen opvoeden vergt bergen energie, courage, en vooral....massa's geduld.
Mijn eerste ervaringen in de keuken dateren al van toen ik kind was. Mijn mama ons 'moetje' kan héél lekker koken, mijn grootmoeder, meter Thilleke (vandaar de naam van mijn oudste dochter) kon ook heel goed koken, tante Nelly was een kei in het taarten bakken, man, die kon zo'n lekkere dingen maken, om van te smullen. Er heerste altijd een gezellige drukte bij 'Thilleke van de vellenwinkel', mijn grootmoeder had een winkel annex atelier van bontjassen in de Marktstraat in Harelbeke. Iedereen kende haar, het was een heel genereuze, warme, maar toch wel strenge madam. Uren heb ik gesleten in het atelier, bij de stoof, knoopjes aannaaien op een lapje stof...of de 'vellen' helpen looien, eerst werden de vellen genageld op een grote plank, en dan werd het vel gelooid...zacht gemaakt om het te kunnen bewerken. om er een frakske te kunnen van maken....Ondertussen stond de pap op de stoof....liters pap heb ik gedronken...maar dat vond ik dus echt NIET lekker....ik was nog een klein meisje, en ik zei tegen meter Thilleke...ik lust dat nu toch echt niet hé....als antwoord, van pap word je sterk....jaja, heb ik geweten hoor...een beetje te 'sterk'. Ze deed er dan wat bruine suiker bij, zonder dat peter George het zag...anders kreeg ze tegen haar vijs....en ik at heel braaf mijn tasje pap op....Nu moeten ze er niet meer mee afkomen hoor...van ze levens eet ik nog pap...(Pap is dus warme karnemelk, liefst vers van de boerderij, wat je nu ook niet meer kan krijgen, met rijst erin...is zo zuur..) Mocht je toch eens willen proeven, koop dan 1 liter karnemelk, doe er één tas rijst in, laat die twintig minuten koken, een halve soeplepel suiker erin....als de rijst zacht is, dan is het klaar....en als het nog te zuur is, een soeplepel bruine cassonade erin...dan is het nog te eten.... Ik werd gepamperd door mijn grootmoeder en de tantes...zij hadden enkel zonen...dus zo'n klein madammeke...maakten ruzie onder elkaar van wie er mocht oppassen op mij....en ik zag ze allemaal doodgraag. In mijn jeugd werd de basis gelegd..elkaar graag zien, overeenkomen, conflicten vermijden, luisteren naar elkaar.
Dus, ons mama kon heel goed koken, ze kon uren in de keuken staan, om iets lekkers klaar te maken. Ook al had ze een fulltime job, drie kids en een echtgenoot die weinig thuis was, omdat ons pa met het Belgisch kamerorkest onderweg was, concerten spelen, les geven, in de eerste plaats omdat het zijn leven is, muziek, maar ook om voor zijn gezin te zorgen..Moetje zorgde er altijd voor dat als papa terug thuiskwam van een concert, dat hij nog iets lekkers kon eten, en in die tijd waren er nog geen microgolfovens...dus je moest creatief zijn. Zij ging slapen, en tegen de tijd dat hij thuiskwam stond ze terug op...en maakte nog iets klaar...Levensles één, graag zien, loslaten, en zorgen dat ze altijd graag terug naar huis komen...heb ik altijd onthouden...dat is de kracht van de liefde, dat is graag zien.
Mama en papa vinden het nog altijd heel belangrijk dat iedereen kan genieten van lekker eten, graag samenzijn, ook al zijn we het niet altijd met elkaar eens....
Ik stond altijd bij ons mama in de keuken, was nieuwsgierig hoe ze dat allemaal deed, vroeg haar de oren van haar hoofd....en met het geduld van een monnik vertelde ze wat ze aan het doen was, en gaf ze de liefde voor het lekker eten door aan ons, mij en mijn twee broers...die waren dan weer met andere dingen bezig, maar ze hebben het wel onthouden....ze kunnen beide héél lekker koken Net zoals ze haar leerlingen opgeleid heeft, ze hen de liefde voor de muziek geleerd heeft, Zoals in de keuken, zonder fond kan je niet koken...zonder fond kan je geen muziek spelen..!
Op dinsdag gaf ons pa les in het conservatorium in Gent, en dan maakte ze tomatensoep, een grote pot, mét ballekes....was dat nu toch zo lekker, is een recept van meter Thilleke, maar mama heeft er de kunst van om net dat ietsje meer smaak te geven, ik heb al duizend keer geprobeerd om dezelfde smaak te krijgen, lukt dus niet...is het nostalgie...misschien wel, moetje heeft dus veel receptenboekjes, eigenhandig geschreven, maar die soep staat er verdorie niet in ! zal toch ooit eens het recept lospeuzelen hoor ! Toch doe ik hier een poging
Hoe maak je de lekkerste tomatensoep ooit ??
- 1 grote ajuin - 50 gram verse boter - 4 stuks wit van prei - blaadjes van een groene selder (neen, niet de stengels) - Ofwel 1 kg verse tomaten in het seizoen, niet gek doen hé, in de winter kosten de tomaten een arm en een been....ofwel een groot blik gepelde tomaten van het bekendste merk, die zijn lekker, de rest is zo zuur als iets - rundsbouillonblokjes...daar zit den truuk ! - water - 1 blikje tomatenpuree van hetzelfde merk (Elvea) - 1 laurierblaadje - 1 grote aardappel (voor het zetmeel, bindmiddel, beter dan maïzena)
Voorbereiding : - ajuin fijnhakken - prei en selder fijnsnijden, niet in Julienne, want die worden toch gemixt, teveel werk, en nergens voor nodig - tomaten in stukken snijden - aardappel in vier stukken snijden
Bereiding
- boter laten smelten in een deftige pot, liefst in een gietijzeren pot, voordeel daarvan is dat de warmte goed 'geleid' wordt en je minder kans hebt op aanbranden.Is het een andere pot, ook ok, maar dan moet je het héél goed in de gaten houden... - ajuin erbij doen, efkes laten stoven, maar wel zorgen dat die niet bruin wordt, anders heb je een 'brakke' smaak. Verbrande ajuin is echt niet lekker - prei en selder en tomaten erbij - niet te lang laten stoven, want anders verdwijnen de vitamientjes - water erbij doen, een klein beetje peper en zout, afkruiden doe je later wel - op een zacht vuur alle groenten laten garen - En hier komt den truuk...de bouillonblokjes er niet zomaar ingooien....je neemt een pollepel, je legt er een bouillonblokje in, beetje water vanuit de pot nemen, en dan het bouillonblokje laten oplossen met een vorkje , en dan bij de soep doen, afhankelijk van de hoeveelheid soep, neem je 1 blokje per halve liter water, plus één extra voor de 'pot' - alles nog efkes laten doorkoken, totdat je voelt dat de groentjes zacht zijn - eerst het laurierblaadje eruithalen, anders is je soep naar de haaien ( fijne brokjes laurier zijn echt niet lekker hoor) - en dan mixen met een staafmixer....laat je maar eens goed gaan...je moet de vezels van de prei en de velletjes van de tomaten breken - nu afkruiden met peper en zout - ondertussen, terwijl de soep opstaat, gehaktballetjes maken, kleintjes hé...ofwel, zoals ons mama doet, brokjes gehakt in de hete soep doen, vallen ze niet uit elkaar, en heb je minder werk - En als je helemaal wilt uit de bol gaan, doe er dan wat room bij...let wel...die bewaart minder lang. Room wordt na twee dagen zuur....ook in de soep, beter een scheutje room in je soeptas doen... - als je de soep wilt bewaren in de koelkast, koop dan zo'n plastic dozen van één liter, bij AVA papierwaren te krijgen, speciaal voor soep, doe die tot aan de rand vol, zet die wel omgekeerd in je koelkast, kan tot drie weken bewaren....want die trekken zich automatisch vacuum, en je bent als mama op je gemak, verse soep, elke dag, bye Royco....
Het basisprincipe blijft voor elke soep die je maakt, de ingrediënten veranderen, de basis niet. Ajuin, bouillon, prei, selder, het belangrijkste is...smaak ! En dat moet je zelf ontdekken ! Dat kan niemand doen in jou plaats, nooit content zijn, altijd verder zoeken...heb ik ook moeten doen !.
We hebben om te starten ook al een reeks extra's toegevoegd aan uw blog, zodat u dit zelf niet meer hoeft te doen. Zo is er een archief, gastenboek, zoekfunctie, enz. toegevoegd geworden. U kan ze nu op uw blog zien langs de linker en rechter kant.
U kan dit zelf helemaal aanpassen. Surf naar http://www.bloggen.be/ en log vervolgens daar in met uw gebruikersnaam en wachtwoord. Klik vervolgens op 'personaliseer'. Daar kan u zien welke functies reeds toegevoegd zijn, ze van volgorde wijzigen, aanpassen, ze verwijderen en nog een hele reeks andere mogelijkheden toevoegen.
Om berichten toe te voegen, doet u dit als volgt. Surf naar http://www.bloggen.be/ en log vervolgens in met uw gebruikersnaam en wachtwoord. Druk vervolgens op 'Toevoegen'. U kan nu de titel en het bericht ingeven.
Om een bericht te verwijderen, zoals dit bericht (dit bericht hoeft hier niet op te blijven staan), klikt u in plaats van op 'Toevoegen' op 'Wijzigen'. Vervolgens klikt u op de knop 'Verwijderen' die achter dit bericht staat (achter de titel 'Proficiat!'). Nog even bevestigen dat u dit bericht wenst te verwijderen en het bericht is verwijderd. U kan dit op dezelfde manier in de toekomst berichten wijzigen of verwijderen.
Er zijn nog een hele reeks extra mogelijkheden en functionaliteiten die u kan gebruiken voor uw blog. Log in op http://www.bloggen.be/ en geef uw gebruikersnaam en wachtwoord op. Klik vervolgens op 'Instellingen'. Daar kan u een hele reeks zaken aanpassen, extra functies toevoegen, enz.
WAT IS CONCREET DE BEDOELING??
De bedoeling is dat u op regelmatige basis een bericht toevoegt op uw blog. U kan hierin zetten wat u zelf wenst.
- Bijvoorbeeld: u heeft een blog gemaakt voor gedichten. Dan kan u bvb. elke dag een gedicht toevoegen op uw blog. U geeft de titel in van het gedicht en daaronder in het bericht het gedicht zelf. Zo kunnen uw bezoekers dagelijks terugkomen om uw laatste nieuw gedicht te lezen. Indien u meerdere gedichten wenst toe te voegen op eenzelfde dag, voegt u deze toe als afzonderlijke berichten, dus niet in één bericht.
- Bijvoorbeeld:
u wil een blog maken over de actualiteit. Dan kan u bvb. dagelijks een bericht plaatsen met uw mening over iets uit de actualiteit. Bvb. over een bepaalde ramp, ongeval, uitspraak, voorval,... U geeft bvb. in de titel het onderwerp waarover u het gaat hebben en in het bericht plaatst u uw mening over dat onderwerp. Zo kan u bvb. meedelen dat de media voor de zoveelste keer het fout heeft, of waarom ze nu dat weer in de actualiteit brengen,... Of u kan ook meer diepgaande artikels plaatsen en meer informatie over een bepaald onderwerp opzoeken en dit op uw blog plaatsen. Indien u over meerdere zaken iets wil zeggen op die dag, plaatst u deze als afzonderlijke berichten, zo is dit het meest duidelijk voor uw bezoekers.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken als dagboek. Dagelijks maakt u een bericht aan met wat u er wenst in te plaatsen, zoals u anders in een dagboek zou plaatsen. Dit kan zijn over wat u vandaag hebt gedaan, wat u vandaag heeft gehoord, wat u van plan bent, enz. Maak een titel en typ het bericht. Zo kunnen bezoekers dagelijks naar uw blog komen om uw laatste nieuwe bericht te lezen en mee uw dagboek te lezen.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken met plaatselijk nieuws. Met uw eigen blog kan u zo zelfs journalist zijn. U kan op uw blog het plaatselijk nieuws vertellen. Telkens u iets nieuw hebt, plaats u een bericht: u geeft een titel op en typt wat u weet over het nieuws. Dit kan zijn over een feest in de buurt, een verkeersongeval in de streek, een nieuwe baan die men gaat aanleggen, een nieuwe regeling, verkiezingen, een staking, een nieuwe winkel, enz. Afhankelijk van het nieuws plaatst u iedere keer een nieuw bericht. Indien u veel nieuws heeft, kan u zo dagelijks vele berichten plaatsen met wat u te weten bent gekomen over uw regio. Zorg ervoor dat u telkens een nieuw bericht ingeeft per onderwerp, en niet zaken samen plaatst. Indien u wat minder nieuws kan bijeen sprokkelen is uiteraard 1 bericht per dag of 2 berichten per week ook goed. Probeer op een regelmatige basis een berichtje te plaatsen, zo komen uw bezoekers telkens terug.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken met een reisverslag. U kan een bericht aanmaken per dag van uw reis. Zo kan u in de titel opgeven over welke dag u het gaat hebben, en in het bericht plaatst u dan het verslag van die dag. Zo komen alle berichten onder elkaar te staan, netjes gescheiden per dag. U kan dus op éénzelfde dag meerdere berichten ingeven van uw reisverslag.
- Bijvoorbeeld:
u wil een blog maken met tips op. Dan maakt u telkens u een tip heeft een nieuw bericht aan. In de titel zet u waarover uw tip zal gaan. In het bericht geeft u dan de hele tip in. Probeer zo op regelmatige basis nieuwe tips toe te voegen, zodat bezoekers telkens terug komen naar uw blog. Probeer bvb. 1 keer per dag, of 2 keer per week een nieuwe tip zo toe te voegen. Indien u heel enthousiast bent, kan u natuurlijk ook meerdere tips op een dag ingeven. Let er dan op dat het meest duidelijk is indien u pér tip een nieuw bericht aanmaakt. Zo kan u dus bvb. wel 20 berichten aanmaken op een dag indien u 20 tips heeft voor uw bezoekers.
- Bijvoorbeeld:
u wil een blog maken dat uw activiteiten weerspiegelt. U bent bvb. actief in een bedrijf, vereniging of organisatie en maakt elke dag wel eens iets mee. Dan kan je al deze belevenissen op uw blog plaatsen. Het komt dan neer op een soort van dagboek. Dan kan u dagelijks, of eventueel meerdere keren per dag, een bericht plaatsen op uw blog om uw belevenissen te vertellen. Geef een titel op dat zeer kort uw belevenis beschrijft en typ daarna alles in wat u maar wenst in het bericht. Zo kunnen bezoekers dagelijks of meermaals per dag terugkomen naar uw blog om uw laatste belevenissen te lezen.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken uw hobby. U kan dan op regelmatige basis, bvb. dagelijks, een bericht toevoegen op uw blog over uw hobby. Dit kan gaan dat u vandaag een nieuwe postzegel bij uw verzameling heeft, een nieuwe bierkaart, een grote vis heeft gevangen, enz. Vertel erover en misschien kan je er zelfs een foto bij plaatsen. Zo kunnen anderen die ook dezelfde hobby hebben dagelijks mee lezen. Als u bvb. zeer actief bent in uw hobby, kan u dagelijks uiteraard meerdere berichtjes plaatsen, met bvb. de laatste nieuwtjes. Zo trek je veel bezoekers aan.
WAT ZIJN DIE "REACTIES"?
Een bezoeker kan op een bericht van u een reactie plaatsen. Een bezoeker kan dus zelf géén bericht plaatsen op uw blog zelf, wel een reactie. Het verschil is dat de reactie niet komt op de beginpagina, maar enkel bij een bericht hoort. Het is dus zo dat een reactie enkel gaat over een reactie bij een bericht. Indien u bvb. een gedicht heeft geschreven, kan een reactie van een bezoeker zijn dat deze het heel mooi vond. Of bvb. indien u plaatselijk nieuws brengt, kan een reactie van een bezoeker zijn dat deze nog iets meer over de feiten weet (bvb. exacte uur van het ongeval, het juiste locatie van het evenement,...). Of bvb. indien uw blog een dagboek is, kan men reageren op het bericht van die dag, zo kan men meeleven met u, u een vraag stellen, enz. Deze functie kan u uitschakelen via "Instellingen" indien u dit niet graag heeft.
WAT IS DE "WAARDERING"?
Een bezoeker kan een bepaald bericht een waardering geven. Dit is om aan te geven of men dit bericht goed vindt of niet. Het kan bvb. gaan over een bericht, hoe goed men dat vond. Het kan ook gaan over een ander bericht, bvb. een tip, die men wel of niet bruikbaar vond. Deze functie kan u uitschakelen via "Instellingen" indien u dit niet graag heeft.
Het Bloggen.be-team wenst u veel succes met uw gloednieuwe blog!
Het gaat hier wel degelijk over Albondigas....oftewel Spaanse gehakballekes in tomatensaus.....het best verkochte gerechtje van de Litanie...mijn eet- en praatkaffee die ik drie jaar gehad heb....
