Sinds gisteren geef ik hier in FruitFriends Engelse les aan een 25-tal kinderen en jongeren. De groep is momenteel te heterogeen maar het is wonderbaarlijk hoe de kinderen gedurende 2 uur redelijk aandachtig en zonder al te veel verstoring de les lijken te volgen, de les die hun petje ver te boven gaat. Zelf tijdens de pauze blijven ze braaf zitten? Doping?
Het lesgeven zelf valt eigenlijk nog wel mee, buiten mijn verwachtingen. Het is natuurlijk zoeken en aanpassen, maar de studenten zeggen er iets aan te hebben. Nu de uitspraak van de gemiddelde Lao stelt weinig voor dus op dat vlak valt zeker te scoren. Ik ben vandaag begonnen met tongue-twisters wat ze heel leuk vonden. De volgende lessen willen ze ook een liedje leren: "Mary had a Little Lamb" en vreemd genoeg lag het ergens in mijn geheugen opgeslagen. Althans ik hoop dat ik de bal niet kompleet missla.
Het enig waar ik nu nog, sinds de trip naar Cambodja, last van heb is de vermoeidheid. Na 2 uren les geven ben ik voor de rest van de dag een vod. Ik breng mijn dagen door in ledigheid, mijn/ons vader zou dat een geweldige aanfluiting vinden van de opdracht van elke goede toerist om de wereld te verkennen. Ik hoop dat het snel betert.