Zo vieren ze bijvoorbeeld 4x (!) per jaar nieuwjaar in Maleisië. Ons welgekend oud op nieuw, het Chinese nieuwjaar (20ste dag van de maankalender), het Indisch lichtfeest (dit jaar 11 november, het is niet echt nieuwjaar want het Indische nieuwjaar wordt ook op 1 januari gevierd, maar het wordt hier wel aanzien als een soort "nieuwjaar") en het Maleisische nieuwjaar (elk jaar een maand vroeger volgens Roger). 

Op vlak van tafelmanieren wordt er nog steeds volop gesmakt Ze gebruiken ook enkel een vork en lepel. Een mes nooit. Enkel bij de voorbereiding om groenten en vlees in hapklare brokjes te snijden. Je komt een mes enkel tegen in hotels en resorts. Wanneer het om grote stukken vlees of vis gaat, zoals een kippenbout of een volledig intacte vis, gebruiken ze hun rechterhand om het eetbare deel eraf te prutsen. Je vindt hier dan ook standaard enkele wastafels om je handen voor en na het eten te wassen. Rijst eten met een lepel is wel heel gemakkelijk. Moet je maar eens proberen ;-)

Ik heb ondertussen al veel geleerd over de moslims in Maleisië. Zoals jullie weten, lopen moslima's gesluierd rond. Ook wanneer ze gaan zwemmen zijn ze van kop tot teen bedekt. Dit doen ze omdat ze zich enkel en alleen aan "that special guy" willen laten zien. Zo kan hij zien hoeveel moeite zij wel niet voor hem doet. Ze mogen ook geen benen of oksels scheren, enkel wanneer hij na het huwelijk hier toestemming voor geeft. 

Een moslim (man wel te verstaan) mag huwen met maximaal 4 vrouwen. Dit onder 2 voorwaarden. Hij moet toestemming krijgen van zijn eerste vrouw en de tweede vrouw moet akkoord gaan dat er ook een andere vrouw is. En, hij moet over voldoende middelen beschikken om hun te onderhouden. Zowel op financieel vlak als op emotioneel vlak. Hij moet hun beide evenveel (maandelijks) zakgeld geven (ook al gaat de vrouw werken), en ook evenveel liefde en affectie. De vrouwen kunnen elkaar meestal niet uitstaan en wonen daarom dan nog eens apart in een ander dorp. De meeste mannen kunnen 1 vrouw al niet aan, laat staan 2! ;-) De logica achter het huwen met maximaal 4 vrouwen is ontstaan omdat er meer vrouwen dan mannen rondlopen op de wereld. En zo zou elke vrouw de kans krijgen om te trouwen.

In de islam is varkensvlees eten verboden. Maar ook plaatsen of keukens waar varkensvlees is geweest, zijn off limit. Honden zijn bij de Maleisische moslimgezinnen verboden. Ook het aanraken ervan is niet toegestaan. Doen ze dit wel, dan moeten ze hun handen reinigen met aarde en water.

 

Vandaag, 16 september, is er weeral een protest. 20.000 Maleisiërs gaan in Kuala Lumpur protesteren tegen de Chinezen die hier woonachtig zijn. Het is deze keer niet rechtstreeks tegen de prime minister, maar het is wel aangezet door hem. 

Tijdens de protesten tegen de huidige prime minister wordt er ofwel geel gedragen, dat staat voor "clean", ofwel rood, waarmee ze willen aantonen dat ze een regime zoals in Thailand willen. De oppositie partij betaald 300 RM aan degenen die gaan protesteren. Voor sommige een aardige som geld. Maar de protesten van morgen zijn eigenlijk racistisch. Dit komt als volgt. De prime minister heeft, ineens uit het niets, 2.6 biljoen RM op zijn persoonlijke rekening staan. Maleisiërs vinden dit maar verdacht. Want zij betalen sinds zijn komst 6% taxen en de ringgit daalt aanzienlijk in waarde. Toen ik hier een maand geleden toekwam, stond de ringgit op 4,45 voor 1 euro. Nu is dit 4,83. Wat doet de prime minister om hun aandacht hiervan af te leiden? Hij zet de Maleisiërs op tegen de Chinezen. Volgens hem zijn ze niet gelijk en behoord Maleisië toe aan de Maleisiërs. De Chinezen worden als minderwaardig beschouwd. Volledig onterecht. Ze dienen evenwaardig behandeld te worden. Dit probleem gaat met de jaren van kwaad naar erger.

In België zouden we slecht gezind zijn Hier zijn ze op zo'n momenten dolgelukkig. De regen koelt namelijk alles af, de temperatuur is beter te verdragen, de planten krijgen water en iedereen kruipt gezellig bij elkaar onder een afdak van een café of een eettentje. 



Ook wij zaten gezellig op Roger zijn terras te chillen. Roger is de eigenaar. We wonen hier eigenlijk met een stuk of 7 in één huis. Sommige zijn hier al maanden, andere komen hier gewoon af en toe "op vakantie". De keuken is buiten, heel primitief ingericht, maar zo stinkt het binnen niet wanneer iemand vis heeft gemaakt  

Rond 13u ben ik met een van die mannen naar de stad getrokken voor lunch en om comiskes te doen. We zijn 1 tempel gepasseerd, een Chinese tempel. Tegen 18u waren we pas terug. 

's Avonds zijn we door Roger getrakteerd geweest in een goedkope Indische keet. Als ik ooit nog is terugkom naar Johor, verblijf ik sowieso bij Roger in Memory Guesthouse!

Een groot verschil met Perhentian Islands is dat hier ook locals leven. Ze wonen in kleine houten huisjes (waarin de meeste ook geboren zijn) en leven vooral van het toerisme. Maar ze moeten stevig sparen. Want tijdens het moesson seizoen, van november t.e.m. januari, is het volledige eiland afgesloten. De zeegolven zijn dan zo hoog dat er niet mag gevaren worden. Tijdens dit seizoen gaan ze in de jungle op kleine herten jagen of doen ze verbouwingen aan de chalets. 

Het wordt alleen zelden gebruikt...


Het eten is hier verrukkelijk! En zo goedkoop! Ik heb vooral veel squid gegeten op Tioman. Met zuignappen en al. En de kleintjes in zijn geheel. Hmm echt lekker!


Deze was op de bbq klaargemaakt. Bedolven onder de look! Chance dat ik alleen sliep, en niet in een dorm met 5 andere ;-)


Mijn Nederlandse vrienden waren voor kreeft gegaan. Ook bedolven onder de look. Je kiest hier zelf uw zeedier en de bereidingswijze. De rest spreekt voor zich. Als ik eraan terugdenk komt het water weer in de mond.

Maar het blijft een adembenemend zicht.

Er zijn uiteraard ook veel dieren in de zee rondom Tioman Je vindt er de kleurrijkste vissen en koraalriffen, en met veel geluk een zeeschildpad of een haai. Ik heb er een Portugees (Juan) leren kennen die voor 1000 RM, gedurende 4 dagen, een Padi duikbrevet heeft behaald. Juan was zo trots dat hij zichzelf nadien poepeloere heeft gedronken! Zo zat dat hij 2 dagen later er nog altijd de gevolgen van droeg

Tioman is heel populair bij duikers. Ikzelf kan spijtig genoeg niet dieper duiken dan 8m vanwege mijn middenoor. En ik mis het eerlijk gezegd wel. Ik denk hier geregeld terug aan die keer dat ik met mijn vader op Malta tussen de roze kleine kwallen dook. Misschien probeer ik het toch nog eens op Bali. Het kriebelt te hard Want naar horen zeggen hebben ze daar ook een prachtige onderwaterwereld!

Ik heb deze morgen om 8u30 de ferry naar Mersing genomen. Daar kon ik anderhalf uur later een bus naar Johor Bahru nemen. Eens in Johor was het wel ff zoeken. Wat een gigantisch grote stad! Voor ik in the city center was, of Bandaraya in Malay, moest ik nog een bus nemen. En dan kwam ik weeral in een mega groot station terecht. Ik heb wel anderhalf uur gewandeld en gezocht, wel 10 verschillende mensen aangesproken, in verschillende richtingen uitgestuurd geweest, voordat ik het uiteindelijk opgaf en een taxi aanhield. Dat doen ze hier geregeld zenne. De mensen willen je zó graag helpen dat ze je gewoon ergens heen sturen of zomaar een (vertrek)uur verzinnen omdat ze je niet níet willen helpen. Heel lief, maar best vermoeiend. En de stratenplannen zijn nogal ruw geschetst. Zelfs de twee eerste taxi's die ik tegenhield kende de straatnaam van mijn guesthouse niet. 

I really love this place!!! 

4u later, ik lag op het strand te chillen, komt er daar iemand voor mijn neus staan, "Eline?". Die 2 gasten. Als ze mij niet konden bellen, dan gingen ze mij maar gewoon zoeken. Haha

Nu bleek toch wel niet dat die mannen in het grootste resort van Tioman zitten! Berjaya resort in Tekek. Ik wou dat uiteraard wel is graag zien. Dus staken we de pas over naar Tekek waar hun 2 gehuurde scooters stonden. En zo heeft bibi leren kennismaken met Tekek village, de duty free shops en het grootste resort op Tioman.

Berjaya resort




Ze hebben er zelfs een golfterrein! Maar ook een spa, gym, game room, zwembad,... Het kan niet op! Voor de simpelste chalet betaal je per nacht 100 Singapore dollar of 63 euro.


Dit is Anwar, één van de twee gasten. De andere is Azwan. Die noemde ik gewoon "One". Singapore heeft één week vakantie. Ik blijf dan ook tot en met maandag de 14e op Tioman omdat de ferry voor het komend weekend vol zit.


Ze hebben mij getrakteerd op de beste vis ooit! Carp (karper) with 3 spices. 


Omdat die mannen vrijdag (vandaag) terug naar Singapore moeten voor hun werk, was het gisterenavond afscheid. Maar ik mocht niet zonder lege handen vertrekken. Dus ik kreeg een cadeautje. Belgische chocolade van de duty free shop, een postkaartje met een geschreven afscheidstekstje en body lotion en conditioner van hun resort! Mijn haar begint al feest te vieren als ik nog maar aan conditioner denk! Nog eens merci aan de twee attentvolle Singaporian guys. You know what a female backpacker needs! ;-)

Oh juist. Op sommige plaatsen zitten sandflies. Zeer vervelende beestjes! Ze laten je niet gerust. En ze bijten, zuigen een beetje bloed, en laten een rood jeukend puntje achter. De enigste oplossing? Deet! 

Het is hier heel gezellig om door te wandelen. Zeker s' avonds met al die verlichte strandbarrekes. Het dorp is zo klein, dat iedereen elkaar kent. Ze begroeten je met de breedste glimlach!


ABC Chalet ligt helemaal aan het einde van het dorp, tegen een bergwand met jungle.

Je kunt het u niet inbeelden hoe gelukkig ik ben met mijn chaletke! Het is heel simpel en primitief, geen chique bedoeling. Maar de luxe om een eigen kamer (en badkamer!) te hebben is ongelofelijk! Ik kan douchen wanneer ik wil. Weliswaar zonder warm water, but I don't mind Er is zelfs een Europees stopcontact aanwezig. Ik verschiet er soms van hoe blij ik kan zijn met de eenvoudigste dingen, zoals een proper bed met een goede matras.

Rond 10u25 vertrokken we richting Tioman. De eerste 20 min aan een slakkentempo om de branding veilig door te varen. Daarna ging het full speed vooruit!



Ver weg van de beschaafde wereld... Met een paar kleine eilandjes onderweg.



Na anderhalf uur varen kwam Pulau Tioman in zicht!



Er gingen dikke mistwolken in de bergen.



Het uitzicht staat mij wel aan



Lange stranden... hmmmm.



En na 30 min kwam mijn village in zicht! Ayer Batang Village.

Er zijn verschillende dorpen aanwezig. Je kan sommige te voet bereiken, anderen enkel per boot. Het grootste dorp is Tekek Village, zo'n 30 min wandelen van Ayer Batang. Hier vind je auto's en duty free shops  

Hmmm, eindelijk. Daar kijk ik nu al meer dan een week naar uit Het zal jullie misschien raar in de oren klinken, maar de komende 5 à 6 dagen wordt "vakantie" voor mij Lekker niks doen. Geen bed, eten of bus zoeken. Alles is gefixt!  

Er is Wi-Fi voorzien in mijn verblijf (ABC Chalet) op het eiland. Maar ik kan jullie nog niet verzekeren of het goede Wi-Fi is. M.a.w. ik hoop dat ik foto's kan uploaden.

Daarna verblijf ik tot de 17e in Johor. Die dag neem ik de bus naar Singapore, het 2e land op mijn route door Zuidoost-Azië.

Ik ga Maleisië missen, dat weet ik nu al. Het is een prachtig land! De bevolking is super vriendelijk, gastvrij en behulpzaam. Ze lachen hier altijd. Ik ga Maleisië zeker nog eens bezoeken in de toekomst. Want eerlijk gezegd, ik ben hier een stukje van mijn hart verloren...

- De straat oversteken in Maleisië is levensgevaarlijk! Je moet langs alle kanten goed uitkijken, zeker voor de roekeloze scooters. En een teken geven dat je gaat oversteken, want uit zichzelf stoppen ze niet. Ook met de fiets rijd je gewoon tussen de auto's door. Fietspaden zijn er niet, dus je functioneert mee als een auto. Het beste is om in beweging te blijven. Nooit stoppen! Tenzij voor een rood licht. 

- Het verkeer is vaak één grote chaos. Wat resulteert in het overmatig gebruik van de claxon. Ook kennen ze niet altijd het nut van achteruitkijkspiegels... En pinken doen ze zelden. Ze rijden hier graag in het midden van 2 rijvakken. En dan versteld staan dat er achter hun geclaxoneerd wordt

- Moest je het nog niet weten, ze rijden hier links van de baan ;-)

- Die mannen op hun scooters dragen hun vestje achterstevoren. Want de wind vooraan is te fris en de stof tegen hun rug is te warm.

- Het openbaar vervoer (lees: bus) stopt wanneer het tijd is om te eten of te bidden. De eerste keer vond ik dit heel raar. Ik kon er niet goed aan uit waarom iedereen plots uit de bus stapte om in dezelfde keet te gaan eten. Gewoon meegaan met de flow

- Islam in Maleisië: momenteel is hier het "mating season" voor de moslims. Dit is het moment waarop ze allemaal willen trouwen. Volgens hun religie mogen ze geen lichamelijk contact hebben voordat ze getrouwd zijn. Zelfs handen vasthouden mag niet. Wanneer Jannah een high five van een man kreeg, trok ze eerst haar mouw over haar handen. Ook dansen of zwemmen met een man is verboden. Tenzij het een lesgever is, dan is het lichamelijk contact toegelaten. Ik heb bij heel strikte moslims gewoond, en bij moslims die de regels wel eens met een korrel zout nemen ;-) Maar ze zullen nooit in het openbaar affectie tonen. Er is zelfs een verbodsteken voor, te vinden op de trein en metro.

Witte rijst eten ze met hun rechterhand. Gebakken rijst (nasi) eten ze dan weer met een vork en lepel. Een mes kom je hier zelfs niet tegen. Fastfood zoals hamburgers mogen ze met hun linkerhand aanraken. Maar ze mogen niet met dat hand aan hun mond komen. 

- Bij de Chinezen is het "hungry ghost season". Tijdens dit seizoen trouwt er niemand binnen deze gemeenschap. Ze vertellen onderling ook graag spookverhalen. De meeste Chinezen volgen het Boeddhisme. De tempels zijn altijd prachtig versierd. En ze eten alles! Kippenpoten, varkenspoten,... Hoe vettiger, hoe prettiger

- De Indiërs hebben bij mijn weten niets speciaals voor de moment. Zij volgen het Hindoeïsme. Dat nogal redelijk ingewikkeld is met al die reïncarnaties en verschillende verhalen. Het zullen alvast leuke bedtime stories zijn voor die klein mannen. En rundsvlees kan je bij hun niet bestellen ;-) 

- En de tafelmanieren, wauw. Lawaai dat ze maken Vooral de moslims maar ook de Chinezen. Smakken met hun mond open. Dit doen ze om aan te tonen dat ze het lekker vinden. Dus hoe lekkerder, hoe meer gesmak.

Aan Vincent, mijn teergeliefde broer, onze padre is er in vergelijking echt niks tegen! ;-) Jij houdt het hier geen 2sec uit aan tafel ;-)

- Voordat je ergens binnen mag, moet je uw schoenen uitdoen. Niet binnen, maar buiten. En buiten (of in geval van hostel, gewoon beneden aan de trap) laten staan. In het begin vroeg ik mij af waarom ze hier toch altijd op die oncomfortabele slippers rondlopen. Wel, dat is gewoon omdat ze snel uit en aan zijn. 

- Selfies! Heel populair hier. Op eender welke plaats, ze nemen wel 20 verschillende selfies! Jannah en haar vriendinnen deden ook altijd "peace" voor de camera. De meisjes van mijn leeftijd (24) zijn hier nogal redelijk gibberig. Een beetje kinderachtig zelfs. En ze zijn verzot op Hello Kitty! Ze vinden mij te dapper om alleen te reizen. Zij doen dit nooit! Geen haar onder hun hoofddoek dat eraan denkt om zonder familie op vakantie te gaan.

- Over Hello Kitty gesproken. In Johor is er zelfs een dorp naar vernoemd. Alles, maar dan ook alles, is daar van Hello Kitty. Ik denk dat ik dat dorp ga skippen wanneer ik in Johor ben.

- Sinds de huidige (corrupte) prime minister aan de macht is, moeten de Maleisiërs taxen betalen. Namelijk 6% GST. Bij een onderneming dat minder dan 20.000 RM per jaar verdient, moet je geen GST betalen. Er is ook een vreemd verhaal over een mooi meisje van Mongolië dat op bevel van zijn vrouw vermoord is. Was ze al dood toen ze haar naar een bos brachten om op te blazen met een bom van het leger? Of leefde ze toen nog? No one knows... Ze weten wel dat zijn vrouw ziekelijk jaloers is. Het meisje zal waarschijnlijk zijn minnares zijn geweest.

- En dan nog dit om af te sluiten. Zoals jullie reeds weten gebruiken ze hier hun linkerhand en water om hun poep af te kuisen. De wc's zijn altijd kletsnat, dus hun billen en benen dan toch ook? Ik moest het antwoord op deze vraag weten. Wel, ze nemen een zakdoekje mee naar binnen om hun af te drogen. Zijn ze dit vergeten, dan trekken ze gewoon hun broek omhoog

Ik heb nog getwijfeld om dit museum binnen te gaan, maar het is hier weer zo warm vandaag dat ik de airco ben gaan opzoeken in een van de vele shopping malls. Je wandelt de ene uit, steekt de straat over, en je bent in de volgende. Yep, ik heb toegegeven aan het shoppen ;-)

Aah what the heck! Why not  

Hoe warm het ook was vandaag, ik was blij dat ik niet mee ben gaan zwemmen!