Op woensdag drink ik vaak - voor ik de winkel open - een kopje koffie in de Panos van Oudenaarde. Vandaag was dat niet anders. Ik kon een leuk plaatsje aan het raam uitzoeken want het was behoorlijk kalm in de populaire broodjeszaak. Het zonnetje scheen op het de bomen van het parkje aan de overkant van de straat en ik voelde me helemaal tot rust komen terwijl ik dromend naar buiten keek. Na enkele minuutjes nam een jonge vrouw (ik schatte ze rond de 22 jaar) met een babytje plaats aan het tafeltje naast mij. Ze had een broodje bij zich maar besloot het nog niet op te eten omdat ze eerst de kleine spruit de fles ging geven. Het was een heel mooi en rustig babytje. Ik probeerde niet te staren maar merkte toch dat mijn blik steeds weer afdwaalde naar dit prachtige tafereel. Toen het babytje tijdens het drinken van zijn flesje op een bepaald moment recht in mijn ogen keek werd ik helemaal week vanbinnen. Ik voele tranen in mijn ogen opwellen en kreeg een immense krop in m'n keel. Het kostte me alle moeite om daar niet opeens te janken van ontroering. "Goh,... binnen enkele maanden is het mijn beurt." dacht ik bij mezelf. Ik kan niet wachten om mijn eigen kleine spruit in m'n armen te nemen. Even voelde ik een lichte paniek toen ik er aan dacht hoeveel verantwoordelijkheid zo een babytje geeft. Zal ik een goede vader zijn en alles wel doen zoals het hoort? Ik nam me voor van elk moment te genieten want voor je het weet zijn je kinderen volwassen. Toen ik rechtstond om de zaak te verlaten, keek ik nog even in de richting van de kleine spruit (die nog steeds naar me keek). De moeder keek op dat moment ook in mijn richting. Ik wou haar vertellen dat ze een prachtkind had en dat ook ik binnenkort een trotse vader zou zijn maar glimlachte gewoon naar haar en besloot het toch maar niet te doen. Ze was volop bezig met haar kindje en ik wou haar moment niet verstoren. Trouwens,... met die nog steeds aanwezige krop in mijn keel zou het moeilijk geweest zijn om mijn verhaal te doen zonder in tranen uit te barsten. Ik verliet de zaak en liep dromend richting winkel. Softie,...that's me! :wink:
Als alles goed gaat volg ik in oktober een superpappacursus in Gent. Dat zijn 3 zaterdagnamiddagen waar aanstaande vaders vanalles leren over baby's en verzorging. Zo zal ik me toch al een stuk zekerder voelen eens het vaderschap een feit is. Dat het maar snel December is. Ik probeer jullie op de hoogte te houden!
Reacties op bericht (14)
05-09-2007
ik
kan het mij levendig voorstellen ...... gij zijt toch een schatje eh
05-09-2007 om 12:52
geschreven door Ncumisa
08-08-2007
baby's
Jij wordt vast en zeker een superpapa, Philou!
Ik heb zelf nog geen kiddies maar begrijp het gevoel wel. Ik zag onlangs een kersverse vader met zijn eerstgeborene op een bankje zitten en de hele wereld had kunnen vergaan, hij zou het niet gemerkt hebben.
08-08-2007 om 11:17
geschreven door Dopsie
26-07-2007
;-)
@ Philou: Alles is gepland. We wilden onze kindjes zo snel mogelijk na elkaar. Dit is nu mijn derde zwangerschap in eigenlijk een hele korte periode. 't Zal daarna werken zijn om weer fysiek helemaal in orde te komen. Wat betreft rozengeur en manenschijn... Laat u niet misleiden... Wij mogen helemaal niet klagen van onze kleine spruit. We hebben een heel lief ventje. Hij heeft wel af en toe wel eens zijn kuren, maar dat vergeet je rap! Veel plezier nog met jullie zwangerschap! Ik duim dat alles goed verloopt! Minnekepoes
26-07-2007 om 13:52
geschreven door Minnekepoes
22-07-2007
Emoties
Je bent een mens met sterke emoties, en dat vind ik mooi. Ongetwijfeld word je ook een goede papa. Ik kan je verder tips noch raad geven wat het vaderschap betreft, helaas. Alles heb ik 'van horen zeggen'...
22-07-2007 om 20:21
geschreven door Menck
euh
Ik had je al proficiat gewenst, maar tweemaal kan geen kwaad hoop ik. Dan maar "we zullen 2 maanden na de geboorte nog is praten over rozegeur en maneschijn m.b.t. baby's".
22-07-2007 om 13:23
geschreven door Duvel
Proficiat
met het aankomende vaderschap.
22-07-2007 om 13:14
geschreven door Duvel
21-07-2007
Vader
Het moet prachtig zijn en het is het ook. Geen wonder dat de geboorte van een kind voor de meesten onder ons de mooiste ervaring van hun leven was. Ik denk niet dat jij een cursus kinderverzorging nodig hebt Philou. De cursus "samen bevallen, samen puffen" lijkt me veel interessanter voor jou. En vooral genieten van het nu, foto's nemen, gevoelens noteren, nadien een dagboek bijhouden van de eerste gebaren, stapjes, woorden. Ik wou dat ik het nog meer had gedaan want iedereen wil toch zijn jonge jaren herbeleven.
21-07-2007 om 23:23
geschreven door Artemis
De @'s
@ Raf: Ik weet het,...het zal niet altijd rozengeur en manenschijn zijn, maar intussen smelt ik nog even verder.
@ Speedy: Er was geen sprake van een misverstand. De moeder zag wel degelijk dat mijn aandacht naar haar kleine spruit ging.
@ Artiest: Mooi gezegd hoor. Als je er goed over nadenkt moeten ouders evenveel leren als een kindje. Elke leeftijd brengt nieuwe uitdagingen voor kind én ouder.
@ Yazoo: Merci voor het compliment meiske.
@ Zapnimf: Euh,...wat moet ik daar weer op gaan verzinnen hé! Pubers lijken me inderdaad een heeeeele grote uitdaging! Ik zie hier genoeg taferelen in mijn winkel. Er komt een periode in de kids hun leven waar ze het uncool vinden om nog met moeder en vader op te trekken (zeker in de buurt van hun vrienden). Ik denk dat dat als ouder soms wel even pijnlijk kan zijn. Naarmate je zelf ouder aan het worden bent kom je steeds tot meer inzichten. Ik stond vroeger als puber zelf niet stil bij zulke zaken terwijl ik nu wel snap dat zulks voor ouders zwaar moet zijn. Maar ja,... the circle of life zeker???
@ Minekepoes; Amai! Nog eentje op komst. Een dikke proficiat meid! Great news! Is dat niet zwaar,... twee zwangerschappen zo snel na elkaar? Ik hoor toch altijd zeggen dat het lichaam 1 à 2 jaar nodig heeft om weer volledig te herstellen qua vermoeidheid e.d. maar verder weet ik daar natuurlijk niets van. Of was het onverwacht? In elk geval,...ik ben superblij voor jou! Nogmaals proficiat!
21-07-2007 om 12:07
geschreven door Philou
19-07-2007
Ja...
Ik ken het verlangen naar je toekomstige kindje... Bij mij is het zowat dubbel... Ik wou (wil) zo lang mogelijk van m'n zwangerschap genieten en toch keek (kijk) ik toch zo erg uit naar de geboorte... Wij verwachten trouwens nog een kindje voor dezelfde periode als onze Luka... Groetjes, Minnekepoes
19-07-2007 om 10:03
geschreven door Minnekepoes
"Voor je het weet zijn ze volwassen?"
Manmanman... we klappen nog eens als hij/zij gaat puberen!
Maar ik herinner me ook nog mijn zwangerschapscursus die gestoeld was op het positieve denken (de naam ontglipt me). De hele wereld die het je al heeft voorgedaan en jij die verwacht dat je het er excellent vanaf gaat brengen als superouder. Geweldig gedachte! Geen paniek, ook een softie als jij zal met glans slagen in het ouderschap.
19-07-2007 om 01:06
geschreven door zapnimf
18-07-2007
Jawadde...
Nu zit ik met een krop in de keel van jou blogstukje... Je ontroerd me!!
zó stout heb ik het niet bedoeld, ik zou echt niet durven.
18-07-2007 om 22:38
geschreven door speedy
Je zal
een prima papa zijn, wees daar maar van overtuigd. Je beleeft de zwangerschap heel intens, mooi zo... Zo verwachten jullie echt, samen...
18-07-2007 om 21:11
geschreven door artiest
Waarom niet?
Natuurlijk ga jij een goede papa zijn. En het leren komt ook niet op een dag. Ben je zeker dat de jonge moeder wist dat je zo hongerig naar de baby keek en niet naar haar?
