Ik ben Dopsie/Miss Dee
Ik ben een vrouw en woon in het Waasland (België) en mijn beroep is Stafmedewerker onderwijs.
Ik ben geboren op 06/12/1984 en ben nu dus 24 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Film, taalkunde, Afrika, natuur, cultuur, kunst, fotografie, cavia's, dansen, uitgaan, vrienden.
Mijn echte naam is Dorien, maar ik word ook wel eens "Miss Dee" genoemd.
Enige tijd geleden lanceerden verschillende vrijzinnige verenigingen het project "Waardige samenleving". Een waardige samenleving is een samenleving die de grote verscheidenheid respecteert tussen individuen en groepen met oog voor de individuele ontplooiing en ontwikkeling van alle burgers. Hierbij wordt niemand uitgesloten en voelt iedereen zich verantwoordelijk voor de onderlinge samenhang en verbondenheid.
Onze film gaat op 18 november in premiere in De Vooruit in Gent, waar ook het vrijzinnig Denkfeest van de Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging zal plaatsvinden. Ik ben zeer benieuwd naar het eindresultaat! Ik heb al enkele fragmenten gezien en dat zag er allemaal al veel belovend uit. Ik hoop dat er veel volk naar ons meesterwerkje komt kijken! Meer info over het programma op http://www.h-vv.be/Sporen-naar-een-waardige-samenleving. Gratis inkom!
Later zal ik het filmpje ook op deze blog proberen plaatsen. Wat ik jullie wel kan meegeven, is een link naar het radio-interview dat ik met ECHT heb gedaan: http://outpost.vrt.be/privemp3/1026___HVW_20091023_162656.htm We vonden het allemaal erg spannend en we waren best zenuwachtig, maar al bij al was het een hele toffe ervaring.
Zaterdag, de dag van Halloween, heb ik met een vriend het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika bezocht. Een paar jaar geleden was ik daar ook al maar door tijdgebrek was ik toen nog niet eens aan de helft van het museum toegekomen. Deze keer waren we van plan het museum eens grondig binnenstebuiten te keren Het Afrikamuseum ligt in Tervuren en het is nog niet zo gemakkelijk er te geraken met het openbaar vervoer. Je denkt dat je best via Brussel kunt gaan maar uiteindelijk is sporen naar Leuven en daar de bus pakken het snelst. We hadden de buschauffeur vriendelijk verzocht om een seintje te geven als we er bijna waren, wat-ie niet gedaan heeft Maar het museum en zijn omgeving loonden de moeite! Het museum zelf is een leuk paleisje, opgericht door Leopold II tijdens één van zijn vele vlagen van grootheidswaanzin, en het park errond is ook zeer aanlokkelijk. Je kan er eindeloos wandelen want het park gaat uiteindelijk naadloos over in een bos, en geen typisch Belgische electriciteitsmast, fabriek of autosnelweg te zien die het uitzicht kunnen verstoren. Voor het museum staan ook nog enkele leuke olifantenbeelden tentoongesteld. De Kai-Mookhype is nog lang niet overgewaaid. De vaste collectie van het museum zelf is zeer omvangrijk en interessant, maar helaas wat "stoffig". De opstelling is aftands en de vele opgezette dieren lijken elk moment uit elkaar te gaan vallen. Duiding is moeilijk te vinden. Hier is een opknapbeurt nodig! Anderzijds móet je wel onder de indruk zijn van de énorme prauw van massief tropisch hardhout, de énorme opgezette olifant en giraf en de énorme olifantstanden...Wow! De tijdelijke tentoonstellingen zijn, in tegenstelling tot de vaste collectie, wel met veel duiding en modern ingericht. De eerste tentoonstelling ging over de volkeren van de Omo-vallei. Vele mooie foto's maar ook veel uitleg, wat er voor zorgde dat zelfs ík nog heb wat heb bijgeleerd. De tentoonstelling over de maskers was hip, griezelig en fascinerend tegelijkertijd. De maskers waren ingedeeld naar thema en vooral bij het thema hekserij kreeg ik kippenvel Voor de dames is er op deze tentoonstelling nog een leuk extraatje te zien Maar als je wil weten wat precies, moet je zelf maar eens gaan kijken.
En wat was dat toch met De Lijn die dag? Stonden we te wachten in het bushokje, zoefde de bus opeens voorbij om 40 meter verder halt te houden bij zo'n lijnbordje dat al te ver van het hokje was geplaatst. Er kwam maar één bus per uur langs, dus je begrijpt dat het toen wel effe paniek was. Ik denk dat we toen even snel gespurt hebben als Kim Gevaert op het hoogtepunt van haar carriere!
Deze thermografische kaart is een gezamenlijk project van 21 steden en gemeenten in de Antwerpse regio, met steun van de Vlaamse Gemeenschap. Deze kaart geeft een indicatie van het warmteverlies van de daken op het ogenblik dat de opnames gebeurden. (vier koude nachten, begin maart 2009).
Mijn dak bleek alvast redelijk goed te isoleren, al kan het natuurlijk altijd beter. Let wel, als je bovenste vedieping uit louter onverwarmde zolder bestaat, krijg je uiteraard een vertekend beeld!
Op maandag 26 oktober ben ik op de radio te horen, samen met mijn collega-ECHT'ers. In het programma Het Vrije Woord babbelen we over de ECHT krant & club. Let vooral niet op ons gehakkel, gebrabbel, gestotter en gestruikel over woorden het was de eerste keer he!
De voorbije weken is het ziekelijke schoonheidsideaal van maatje 34 (of liefst nog kleiner) meermaals in het nieuws geweest. Eerst verklaarde de hoofdredacteurs van het Duitse vrouwenblad Brigitte dat ze niet meer met professionele modellen wensen te werken, aangezien ze achteraf altijd een hele rotklus hadden aan het via photoshop "verdikken" van de graatmagere schoonheden. Ontwerpen Karl Lagerfeld bleek het daar niet mee eens te zijn, we citeren: "Niemand wil vrouwen met ronde vormen zien. Negentig procent van de modellen zijn volkomen normale, goed geproportioneerde meisjes, met minder vet maar meer spieren. Meisjes die hamburgers en pizza eten." (ik heb vaak wilde verhalen gehoord van modellen die leven op sla, coke en champagne maar blijkbaar klopt dit helemaal niet ) Toeval of niet, maar in de Libelle stond net een modereportage voor vrouwen "met een maatje meer". Het ene model was zwaar maar zeker niet kogelrond, het andere model net een beetje dikker dan ik. Blijkbaar kan ik me dus maar beter in gaan schrijven voor de Miss Maxi -verkiezing Maar vandaag volgt de klap op de vuurpijl: Het Zweedse model Filippa Hamilton werd voor een recente advertentie van Ralph Lauren gephotoshopt tot een soortement buitenaards wezen (linkse foto) om daarna doodleuk ontslagen te worden wegens "te dik". Hamilton is 1m79 en weegt 54 kilo...
Het artikel over Hamilton staat in een katern waarin ook bericht wordt over de toenemende hongersnood in de wereld, met foto's van kindjes die even mager zijn als het model. Nu vraag ik me af waarom we strijden tegen hongersnood in de Derde Wereld terwijl vrouwen in onze eigen maatschappij even dun moeten zijn. Wat is het nut van voedselhulp sturen als we hier dit schoonheidsideaal toelaten? Net zoals we vinden dat vrouwenbesnijdenis tegen de mensenrechten ingaat, maar labiaplastie tegelijkertijd aanmoedigen aangezien alle vrouwen een "perfecte vagina" moeten hebben. Dat is zo paradoxaal aan onze maatschappij.
Gelukkig is er ook goed nieuws: in Frankrijk is er een wetvoorstel ingediend om een melding te plaatsen bij elke gepubliceerde foto die gephotoshopt is. Op die manier kunnen vrouwen zich niet meer spiegelen aan een realiteit die niet bestaat. En wat mij betreft, mag dat wetsvoorstel er in ons land ook komen en indien mogelijk in alle landen ter wereld!
Gisteravond was ik wat gymnastiek aan het doen in de woonkamer toen ik plots een vreemd hoopje zag bewegen in onze achtertuin. Ik dacht eerst dat er een boomstronk tot leven was gekomen maar het was natuurlijk een egel Lang geleden dat we er nog eentje gezien hadden in de tuin! Hij sloeg helaas op de vlucht door een of ander geluid bij de buren, maar ik heb nog net deze (onzuivere) foto kunnen maken.
Door pc- en internetproblemen heb ik in geen maanden geblogd. Maar sinds vandaag ben ik terug! Een gloednieuwe laptop zal me helpen bij het bloggen. En we gaan meteen van start met wat foto's van mijn reis in Thailand. Thailand is een prachtig land, ideaal om op vakantie te gaan. Mooie natuur, vriendelijke mensen, lekker en gezond eten, goede voorzieningen, tempels, olifanten, paradijselijke eilanden...Wat wil een mens nog meer. Ik heb Thais gekookt, op een olifant door het oerwoud gereden, een bamboe-rafting gedaan, gaan tuben, gaan snorkelen, ik heb tussen gekko's geslapen en ik ben gaan fuiven op één van de beruchte Full Moon Parties op Koh Phangan. Allemaal onvergetelijke ervaringen! En ik heb zeker zin om ooit nog eens terug te gaan. Ik vat mijn reis verder samen in 5 foto's:
Tempelbezoek in Chiang Mai
Fietstocht door de buitenwijken van Bangkok
Show met transseksuelen Werelderfgoed-Boeddha te Sukhothai
Eindelijk is het zover...Over enkele dagen bevind ik me op het Aziatische continent. Nu maandag reis ik van Brussel naar Istanbul en van Istanbul naar Bangkok! Van daaruit maak ik met GO-26 een 24-daagse reis doorheen het noorden, centrum en zuiden van Thailand. Ik verwacht me aan prachtige tempels, een woeste jungle, paradijselijke eilanden, olifanten, lekker weer en nog lekkerder eten in het land van de glimlach. Mijn bagage staat klaar, ik hoef het enkel nog in te pakken. Ik ben eerlijk gezegd wel een beetje zenuwachtig!
Ik ben dus weg van 20 juli tot 12 augustus. Tot dan!
Met deze beelden nemen we afscheid van het mooie Al-Andalus. Ik vond het een hele leuke reis en zou graag nog eens terug gaan naar die streek. Sevilla, Cordoba, Ronda en Estepona staan nog op m'n verlanglijstje. Maar dat is iets voor in de toekomst. Zeer binnenkort ben ik weeral weg, en dit keer brengt de stalen vogel mij naar...Thailand!
Ik ben Dopsie/Miss Dee
Ik hoop dat er veel volk naar ons meesterwerkje komt kijken! Meer info over het programma op 
Het Afrikamuseum ligt in Tervuren en het is nog niet zo gemakkelijk er te geraken met het openbaar vervoer. Je denkt dat je best via Brussel kunt gaan maar uiteindelijk is sporen naar Leuven en daar de bus pakken het snelst. We hadden de buschauffeur vriendelijk verzocht om een seintje te geven als we er bijna waren, wat-ie niet gedaan heeft 
Maar het museum en zijn omgeving loonden de moeite! Het museum zelf is een leuk paleisje, opgericht door Leopold II tijdens één van zijn vele vlagen van grootheidswaanzin, en het park errond is ook zeer aanlokkelijk. Je kan er eindeloos wandelen want het park gaat uiteindelijk naadloos over in een bos, en geen typisch Belgische electriciteitsmast, fabriek of autosnelweg te zien die het uitzicht kunnen verstoren. Voor het museum staan ook nog enkele leuke olifantenbeelden tentoongesteld. De Kai-Mookhype is nog lang niet overgewaaid. De vaste collectie van het museum zelf is zeer omvangrijk en interessant, maar helaas wat "stoffig". De opstelling is aftands en de vele opgezette dieren lijken elk moment uit elkaar te gaan vallen. Duiding is moeilijk te vinden. Hier is een opknapbeurt nodig! Anderzijds móet je wel onder de indruk zijn van de énorme prauw van massief tropisch hardhout, de énorme opgezette olifant en giraf en de énorme olifantstanden...Wow!
Voor de dames is er op deze tentoonstelling nog een leuk extraatje te zien 
De voorbije weken is het ziekelijke schoonheidsideaal van maatje 34 (of liefst nog kleiner) meermaals in het nieuws geweest. Eerst verklaarde de hoofdredacteurs van het Duitse vrouwenblad Brigitte dat ze niet meer met professionele modellen wensen te werken, aangezien ze achteraf altijd een hele rotklus hadden aan het via photoshop "verdikken" van de graatmagere schoonheden. Ontwerpen Karl Lagerfeld bleek het daar niet mee eens te zijn, we citeren: "Niemand wil vrouwen met ronde vormen zien. Negentig procent van de modellen zijn volkomen normale, goed geproportioneerde meisjes, met minder vet maar meer spieren. Meisjes die hamburgers en pizza eten." (ik heb vaak wilde verhalen gehoord van modellen die leven op sla, coke en champagne maar blijkbaar klopt dit helemaal niet
