Ik zal er binnenkort toch eens mijn werk van moeten maken. Met grote tegenzin weliswaar. Nog liever was ik twaalf uren af, krijg ik een rectaal touché, onderga ik een acupunctuursessie van anderhalf uur of krijg ik enkele welgemikte vuistslagen in de maagstreek maar helaas, het lot heeft er anders over beslist. Dra zal ik met mijn derrière plaats moeten nemen in de grote stoel. Een gemaskerde vrouw zal boven mij komen hangen om me vervolgens te bewerken met een wijd assortiment aan marteltuigen. Nope, ik spreek hier niet over Olgas Sm-kelder. Nog liever Olga dan dit! Ik heb het over, de tandarts! Mijn tandarts woont op een drie kwartier rijden van mijn huidige woonst. Ik durf niet veranderen omdat ze tot nu toe de enige tandarts is die me iets of wat kan gerust stellen en begrip heeft voor mijn angst. Eerst heb je die vervelende injectie in je tandvlees. Op dat moment ben ik al zo zenuwachtig dat ik de pijn tien keer meer voel dan een normale tandartsbezoeker. Daarna komt er een soort gekrab met een schrapertje. Intussen zit er al een buisje in je mond dat komaf maakt met het overmatig gekwijl en de losgekomen brokjes tand en/of vulling. Intussen staat het zweet al op mijn rug en knijpen mijn handen krampachtig in de leuning van de tandartsstoel. En dan la moment suprême, de boortjes. Ik hoef enkel het geluid maar te horen om echt heel bang te worden. Het haar op mijn armen komt recht als ik dat hoge boorgeluidje hoor. Op zo een moment moet ik mezelf echt tot kalmte aanmanen. Anders zou ik gillend als een meisje naar buiten rennen! Je moet weten, ik heb nogal gevoelige tanden. Bij mij staat zo een boortje dus gegarandeerd gelijk aan pijn, veel pijn! Daar komt nog eens dat akelige trilgevoel bij op het moment dat ze in je tand beginnen boren. Het geluid veranderd dan ook helemaal. Brrrr! Na een martelgang die eeuwig lijkt te duren krijg je dan zo een achterlijk plastieken bekertje met wat water in. Spoel maar enkele keren en spuw maar in het bakje. Krijg ik dan steevast te horen. Probeer met een verdoofde smoel maar eens deftig te mikken in dat kleine spoelbakje. Je spoelt dus je mond, mikt al het water fijn in het bakje en vervolgens hangt er daar zo een verschrikkelijk lange kwijldraad uit je mond te slingeren. Je hoopt in stilte dat de tandarts op dat moment niet kijkt en neemt snel je papieren servetje dat rond je nek hangt om het hoopje kwijl weg te grissen. Na het afrekenen rij ik snel naar huis om vervolgen wat te slapen tot de verdoving uitgewerkt is. Ik heb het dikwijls nogal lastig om te kunnen slikken als mijn mond verdoofd is en door mijn hyperventilatie moet ik me dan telkens heel kalm houden om niet te beginnen panikeren. Ik weet het, ik ben een vreemde snijboon.xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Weet je wat, bij nader inzien wacht ik nog wel even met het volgende bezoek. Het is nog maar drie jaar geleden. :shock:
Reacties op bericht (11)
06-04-2007
angst voor tandarts...
Haha... ook de reclame boven je blog heeft zich al aangepast!
06-04-2007 om 14:26
geschreven door speedy
05-04-2007
Terugbetaling
Goedemorgen,
Behalve dat een tandartsbezoek ook niet mijn favoriete ding is, is dit bezoek op zijn minst even pijnlijk in je beurs. Hier in Spanje is het verzorgen van je gebit namelijk een volledige prive aangelegenheid. Ten eerste zijn ze nog een pak duurder dan in belgie, en ten tweede moet je het allemaal zelf bekostigen. Zo heeft mijn vrouw een drietal jaar terug een wijsheidstand operatief moeten laten verwijderen. Prijskaartje: 550 euro. Om een tand te verwijderen niet echt goedkoop. Dus ben ik mijn zoon volledig aan het brainwashen om tandarts te worden. Hij een goede carriere en ik gratis tandarts.
Vriendelijke groet van de Vlaanders voor de Vlaanders
05-04-2007 om 09:31
geschreven door Tom Lievens
04-04-2007
Wel...
Tandartsen staan op de korte lijst van medische martelmensen die mij weinig tot geen pijn doen bij elk bezoek. Wat waarschijnlijk verklaart waarom ik er niet bang voor ben. En dat spugen, de truc is om eerst boven het bakje te gaan hangen, je mond open te doen, en om een servietje van tussen het bekerbakje en de kraan te vissen als er kwijldraden ontstaan.
04-04-2007 om 21:59
geschreven door Saan
allee
de tandartsen hebben weer goed te doen tegenwoordig, de harde kern van blogland bij de tandarts .... jaja
04-04-2007 om 08:49
geschreven door Ncumisa
03-04-2007
Tandpijn
Toeval wil dat ik voor volgende week ook een afspraak heb bij de tandarts. Ook pijn bij warm en koud gebruik. A propos net aan die tanden die ik verleden jaar nieuw geïmplanteerd kreeg, hoe kan dat nu? Hopelijk geldt de garantie nog. Zap heeft gelijk, een jaarlijks bezoek is minder kostelijk en behoed je voor een teveel aan gaatjes. Mijn kinderen gaan ook elk jaar en hebben nauwelijks carrries. De vorige generaties hebben de tandzorg blijkbaar niet zo nauw genomen.
03-04-2007 om 22:17
geschreven door Artemis
Alex Agnew
Jij moet beslist eens de dvd van Alex Agnew zien, Philou, die mens beschrijft net hetzelfde als jij... gedeelde smart is halve smart?
Vijf jaar? Drie jaar? Wij gaan hier iedere zes maanden met zijn vijven naar de tandarts. Schrik kennen wij superzaps niet, de kinders zijn bijna nog allen vrij van cariës en de enkele gaatjes die ik had, heeft ze zonder verdoving gerepareerd (allez, niet allemaal). Het stoefen gaat me vandaag goed af, lees ik ;-) Maar inderdaad, iedere keer mag ik meer dan tweehonderd euro op tafel leggen voor een nazichtje dat voor vijf amper een half uurtje duurt. Je trekt er wel veel van terug als je minstens één keer per jaar gaat. Een vriendin van mij doet het zo : die vraagt of ze met een overschrijving kan betalen, holt vervolgens vlug naar de ziekenkas en betaalt daarna.
Philou, Menck en Stien... veel succes alvast. Een herkenbaar onderwerpje heb je daar aangehaald.
03-04-2007 om 10:27
geschreven door zapnimf
02-04-2007
vorig jaar
bracht ik gedurende 2 maanden af en toe 's zaterdags een bezoek aan de tandarts. Tamelijk duur, soms 100 euro per keer voor een vulling. Er wordt wel een terugbetaling voorzien door de mutualiteit maar uiteindelijk moet je de ganse zaak toch altijd maar voorschieten. Een tussenoplossing : in afwachting van de behandeling : een watje gedrenkt in geconcentreerde muntthee (2 zakjes voor een kleine kop of tas) op de plaats van de pijn leggen. Succes gegarandeerd, je bent soms een dag van de pijn af.
02-04-2007 om 23:33
geschreven door artiest
tandpijn
Ah, ik heb mijn hele leven een panische angst gehad van de tandarts. De tranen liepen uit mijn ogen van angst en pijn. Mijn nieuwe tandartse gaf mij wat meer verdoving en ik voelde geen pijn, de vorige heeft mij voor niets gemarteld. En dan nog commentaar, ge moet een beetje verdragen! Toen heel veel tanden losstonden of slecht waren heb ik de knoop doorgehakt. In het ziekenhuis allemaal eruit en het viel reuzegoed mee. Ik zou terug hetzelfde doen als het nodig was. Nu heb ik het genoegen, bij de tandarts dat ik mijn gebit zie liggen terwijl eraan gewerkt wordt... yep...
02-04-2007 om 18:15
geschreven door speedy
Dat...
...begrijp ik maar al te goed, Stien. Zo'n prothese is ver-schrik-ke-lijk duur. Er wordt zonder twijfel gegoocheld met de duizenden euro's, is het niet?
02-04-2007 om 16:40
geschreven door Menck
waarom
denk jij dat ik nog steeds geen tandprothese heb?
02-04-2007 om 16:35
geschreven door stien
Toeval
Het toeval! Al gans de week loop ik rond met een tand waarvan de vullingen het hazenpad hebben gekozen na me eerst suf te hebben 'gekauwgumd'. Plots was het alom krak-krak in mijn mond. Vreselijk, zoiets. Dientengevolge ligt de tandzenuw bloot. Als koffieverslaafde beleef ik thans vele momenten waarop ik een ganse resem scheldtermen de wijde wereld instuur. Nooit geweten dat ik zo grofgebekt was. Hetzelfde gebeurt als ik een gekoelde dorstlesser binnenkap. Dan lijkt het alsof de een of andere sadistische tandgeest mijn zenuwbaan met een repeteergeweer te lijf gaat. Een bezoek aan de tandarts(e) dringt zich op. Ik hoop dat ik het mens nog herken na meer dan vijf jaar afwezigheid. De schrik zit er ook hier in, doch niet die voor het geprik en gepeuter, maar voor de financiële aderlating die dergelijke ingreep met zich meebrengt. Mensonterend wat die lui hedentendage eisen voor gedane arbeid. Geen wonder dat er steeds meer rotte smoelen in het straatbeeld opduiken. Zelden blijft het bij één tand. Nee, buurman-tand vertoont uiteraard óók tekenen van cariës. En zuster hoektand zit vanzelfsprekend al even ziekjes in het tandvlees. Wat resulteert in rekening waar je prompt warm en koud van krijgt. "Kom eens iets vaker op bezoek, Menck. Als je niet aardig bent voor je tanden, worden ze vals," geeft de tang me dan mee. En daar sta je dan. Met je mond vol tanden. Of toch bijna... Anyway, ik zal straks hoedanook toch een afspraak maken. Verlos me uit mijn lijden, gij inhalige feeks, die na een ganse loopbaan tanden trekken, straks ook nog eens een dik pensioen trekt. Innige deelneming, Philou.
