Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
03 - 03 - 2020 : een onverwachte wending.
Diagnose borstkanker ten tijde van Corona
13-04-2020
Al 33 dagen!
Hey
Al 33 dagen zitten wij hier binnen. Slechts 3x zijn we (Steven en ik) even buiten geweest. Met een bang hart naar het ziekenhuis voor chemo.
Al 33 dagen doen wij dat goed! Samen staan we sterk hierbinnen. We trekken ons aan elkaar op. Een GROOT applaus voor ons alle 5!
We hebben echter een nieuwe onzichtbare bewoner: ANGST. Angst voor besmetting, angst voor wat komen gaat. Wat als de kinderen terug naar school moeten, wat als Steven terug moet gaan werken, wat als... en ik die dan geen weerstand heb. De nieuwsuitzendingen slagen we steevast over, nieuwsapps worden nog amper geopend want overal lees je dat mensen buiten komen en het virus nog lang niet verslagen is...
Angst om nog 2 maand binnen te zitten met elkaar heb ik niet, nogmaals wij doen dat goed! Ieder van ons heeft het wel eens moeilijk maar die momenten wegen niet op tegen de plezierige momenten. Maar wel angst om buiten te moeten komen.
De angst proberen we buiten te werken anders worden we zot toch slaagt hij er in af en toe in om onder de deur binnen te sluipen.
We proberen er het beste van te maken, jullie ook?
Ik blijk te chemo goed te verteren, allé das misschien het verkeerde woord want het enig waar ik maandag heel veel last van had was misselijkheid 🤢🤢 en migraine 🤯. Het helpt dan om in een cocon te kruipen en te slapen. De meegekregen medicatie geeft weinig soelaas. Volgende keer ga ik vragen achter iets straffer. 🧪💊. Dinsdag was wel een topdag, alle kwaaltjes weg en genieten van een drukke dag. Opruimen, eten maken en buiten zitten met Kiara. Heerlijk genoten. ☀️☀️😎
Afgelopen nacht was het minder, de slaaptrein was zonder mij vertrokken waardoor ik wakker heb gelegen tussen 12 en half 5. 😳🥱😴. Vandaag heb ik dan maar in de namiddag een echte siësta gehouden, dat deed deugd 😝.
Ik had enkele mutsjes gekregen van mijn lieve man en die waren aangekomen, dus een mode- show heb ik al achter de rug. Ze bevallen me goed. Dankjewel allerliefste schat van me 💞.
Geniet allemaal van het mooie lenteweer en op tijd smeren hè 🧴
Ja ja ik mag morgen op uitstap 😇 en mijn frigobox met ijsjes 🍦staat al klaar! Nee, nee ik ga niet naar het strand 🏖 maar naar het ziekenhuis 🏥. Chemo 2 staat op mij te wachten. Omdat mijn keel een teer velletje heeft ga ik proberen, op aanraden van de oncoloog, mijn keel te koelen tijdens de toediening van de chemo. De opdracht is dus ijsjes eten. Een klein probleempje: de cafetaria en het winkeltje zijn gesloten dus ik moet zelf ijsjes meebrengen. Ben benieuwd of het helpt maar wie niet waagt niet wint 🏆.
De afgelopen dagen heb ik vooral gevuld met een light lenteschoonmaak. Mijn werkburo kon wel eens een opfrisbeurt gebruiken, 2 daagjes ben ik erin bezig geweest en ik ben tevreden met het resultaat! Kiara heeft nu mijn grotere tafel gekregen zodat ze wat meer werkruimte heeft voor school. En ik kreeg een van Ken zijn buros, iedereen content.
Gisteren heb ik een half uurtje buiten gezeten. Dat was super fijn. Lekker genoten van de ☀️. Ik hoop van harte dat jullie je ook wat bezig kunnen houden. Wel fijn dat het tenminste wat zonnig weer is.
We hebben nog een kleine, super tip voor raambezoek: telefoneer ondertussen met elkaar, dan moet je niet zo roepen ( anders luistert de hele buurt mee 🤣). Wij danken trouwens de lieve buren voor de steunende berichten! En dank aan Lieselot haar raambezoek! Dat deed voor iemand heel speciaal, heel veel deugd.
Ik voel me soms wel gefrustreerd omdat we niet weg kunnen met dit mooie weer, uiteindelijk zijn dit mijn goede weken en dan had ik graag wat meer willen genieten van bijvoorbeeld een uitstapje. Ik besef dat ik absoluut niet de enige ben en dat dit de beste remedie is maar neemt niet weg dat het me soms zwaar valt. Gelukkig is mijn lieve Steven er dan voor mij om me er weer door te sleuren, de schat! 🥰🥰🥰
Tracht er nog een fijne avond van de maken en veel succes komende week voor de telewerkens 💻 ☎️ voor de mensen die buitenshuis moeten werken 🏥 en aan mijn lieve collega.s 👩🏼🏫. Tis vakantie dus probeer je batterijen 🔋 even op te laden!
Wat een bewogen weekje. We starten normaal afgelopen maandag met chemo, zoals jullie konden lezen is deze totaal onverwacht niet doorgegaan. Ik voelde me prima behalve mijn keelpijn. Door de Corona crisis hebben ze niet in mijn mond gekeken, moest braaf mijn mondmasker 😷 ophouden. De oncoloog heeft zich gebaseerd op mijn pijn indicatie. Terug naar huis met goede bloedwaarden maar zonder chemo. Dit was heel gek om te ervaren. Achteraf bekeken toch wel een goede beslissing. Ik heb pas sinds gisteren zo goed als geen pijn meer. Uiteindelijk heb ik er dus 12 dagen mee rondgelopen! 🤯 Dinsdagavond voelde ik de voorspelde haar pijn opkomen. Tegen de avond vond ik niet meer fijn om met mijn hand door mijn haar te gaan en zelfs op mijn hoofdkussen gaan liggen was een gekke ervaring. Dinsdag heb ik overdag nog eens een wandeling gemaakt op de loopband. En mijn hartslag bleef goed dus ook dat is nu dik 👌.
Gisterenmorgen merkte ik onmiddellijk op dat de haar pijn verdwenen was. 1 streel met mijn hand door mijn haar en ik wist gelijk dat het zover was: plukjes haar in mijn hand. En nee het was geen april 🐟 . Dinsdag had ik al bij Kiara geïnformeerd of ze wilde helpen 💇♀️ dus nu moest ik wachten op haar want ze was nog in dromenland 😴. Ik ben iemand die wel eens met mijn handen door mijn haar gaat maar dat heb ik van een hele dag niet gedaan! Ik had dan ook meer dan welgekomen afleiding: RAAMBEZOEK. Dit moet volgens mij het nieuwe woord van 2020 worden! Zoveel mensen die dit de afgelopen weken moesten ondergaan, gewild of ongewild. Een fijne afleiding en gevoel van steun. Vandaag was het druk ( oh nee 😳 straks moeten we nog lijnen tekenen op onze oprit om social distance te respecteren ↔️) een bezoekje van mijn schoonouders, een blitsbezoek van mijn schoonbroer en een bezoek uit het hoge noorden! Ons papa was helemaal naar hier gefietst 🚴 zoals nen echte coureur. Dat was echt super leuk. Hij heeft dan buiten, op ons overheerlijk ☀️ overgoten terras gepicknickt. Een tasje lekkere ☕️ erbij en Kiara en ik keken vanaf binnen toe. Grappig om op deze manier gesprekken te voeren maar we zijn er wel super gelukkig mee! En niet alleen met alle lekkernijen die we vandaag kregen. 🥭🎂🍫 .
In de namiddag heeft Kiara haar Wii boven geïnstalleerd: na een paar spelletjes bowling 🎳 hebben we ons gewaagd aan een half uurtje Just Dance 🎤 🩰💃! Amai en dat was hilarisch... 0,0 conditie besef je dan te hebben. Een goede workout 💪. De loopband slagen we over vandaag, genoeg cardio gedaan. We hebben ons super geamuseerd dus dan doen we zeker nog eens terug.
Nadien heb ik samen met Steven en Kiara mijn haartjes afgeschoren. We hebben dat goed gedaan, 🔝team. 👩🏻🦲👩🏻🦲👩🏻🦲 en ik voel me er goed bij. Ik wist dat het ging gebeuren en dat het erbij hoort. Heb me al wel eens afgevraagd of ik zou staan met een super korte coupe dus dan kunnen we dat eens testen.
Nu tellen we af naar maandag, dan is het 100% zeker dat ik chemo krijg tenzij ik nog eens zo dom zou zijn mijn keel te verbranden maar geloof me vrij mijn eten is nog nooit zo koud geserveerd geweest de afgelopen week dus daar zal het niet aan liggen.
Geniet allemaal vanuit jullie kot van dit mooie prachtige weer! De weergoden 🧞♂️zijn ons alleszins goed gezind 😄.
Nooit gedacht totaal onverwacht, maar ik ben huiswaarts gegaan zonder chemo. Mijn keel is de boosdoener, niet de bloedwaarden. Boodschap: zorgen dat de keel geneest en volgende week terug komen...
Voila de eerste 2 weken zijn achter de rug 💪🏻 en chemo 2 staat aan de deur te wachten. Tijdens deze speciale tijden geeft dat toch lichtelijk wat extra stress 😬... Vorige keer moest ik buiten aan de grote inkomhal mijn handen wassen aan de wasstraat. Toevallig stond Dr. Mincke - heupspecialist die me 2j geleden opereerde- naast mij. Ik moest hem zelfs helpen met aan aanzetten van het kraantje 🤫. Iedereen gelijk voor de wet! En dat gaf een gerust gevoel. Wat wel ontzettend jammer was, is dat Steven niet mee binnen mag. We begrijpen de situatie wel maar fijn is anders. Ook morgen zal dat zo zijn. 😢 Aangekomen op de afdeling -voor de allereerste keer- vernam ik al direct dat ik de volgende keer ergens anders in het ziekenhuis mijn chemo zal krijgen want de ganse afdeling moest verhuizen. Ze waren zich duidelijk al goed aan het organiseren. ( ik probeer een krantenartikel bij te voegen). Dat zorgt er dus nu voor dat ik niet weet waar ik terecht kom. Normaal gaan ze morgen de tumor ook markeren met een chip, zou dat zo een zijn zoals bij de 🐕 en 🐈???? De oncoloog zei vrijdag aan de telefoon 📲 nog dat ze dat ging navragen. Zoveel onzekerheden zijn niet positief vóór mijn innerlijke rust... 💆🏼♀️ De afgelopen 2 weken zijn relatief goed verlopen, ik hoop dat dat nu ook het geval zal zijn. Mijn haar heb ik nog steeds maar dat zal normaal volgende week wel veranderen 👩🏻🦲. Spannend allemaal! Dankzij de grenzeloze steun en liefde van Steven en de kids en jullie steunberichten gaat me dat zeker lukken.
Gisteren had ik een platte dag en dit lag volledig bij mezelf. Afgelopen zaterdag heb ik met het avondeten mijn keel wat verbrand. Ik moet natuurlijk mijn eten niet zo warm willen opeten. Kan ik er iets aandoen??? Nee ik wil net dat mijn eten altijd super warm is; heb ik van mijn papa geleerd. De rest van het gezin heeft dat iets minder graag en zijn het dus al gewoon om flink te blazen 😗 . Ikke niet hoor; tegen dat de rest nog aan het blazen is, is mijn bordje meestal al half leeg. Zaterdag pakte dat voor het eerst eens slecht uit. Dom natuurlijk want door de chemo genezen wondjes minder goed. De eerste dagen nadien viel het nog mee maar gisteren had ik het goed vlaggen. Precies een dikke keelontsteking; gelukkig wel zonder koorts; en pijn tijdens het eten en slikken. Ik heb een hele dag op de zetel niks gedaan. Futloos. Vanaf nu ga ik mijn eten wijselijk wat laten afkoelen. Buiten niks doen gisteren heb ik met Kiara een aflevering van Spoorloos gezien in het appje van de NPO. Heerlijk zulke programmaatjes.. en lekker gezellig in de zetel met Kiara.
Vandaag hebben Kiara en ik besloten om Indiaanse sla te maken als avond eten. Nee wij gaan geen regendans uitvoeren tijdens de bereiding, het is gewoon de naam van het gerecht. Echt super lekker. We zijn eens bij mijn broer en zijn gezinnetje gaan eten. Mijn lieve schoonzusje Vera maakte op dat moment witte kool. Deze moet je stomen en nadien gebakken gehakt erbij en curry kruiden. OVERHEERLIJK! En ik heb daar ondertussen mijn eigen versie van. Aardappels koken en in een ovenschaal leggen, daarbovenop gebakken gehakt, dan een laag gestoomde witte kool MET curry kruiden en dan een laag bechamelsaus.... Steven en de jongens vinden dit gerecht lijken op iets van wat ze kennen van vroeger en bijgevolg heeft het de naam Indiaanse sla!
De loopband ligt even stil. Eergisteren ging mijn hartslag ongelooflijk de hoogte in, jaja ik train zoals een pro: met hartslagmeter. Volgens die meter heb ik eerder een mega zware bergbeklimming gedaan! Hartslag van 170 is niet zo gezond en al zeker niet als amper 2KM/uur wandel!! Dus even wat gas terug nemen.
Ondertussen hebben we contact gehad met de oncologische verpleegkundige 👩⚕️ en zei dat dat in mijn keel waarschijnlijk een aft is geworden. In het ziekenhuis hebben ze daar een speciaal laser apparaat voor maar door de coronacriss is het nu niet verstandig om daar naartoe te gaan. Als het maandag niet weg is zullen ze me wel dan helpen. Want dan moet ik zo is zo gaan voor chemo 2. We zien wel.
Gisteren was Sinterklaas (sorry Danny en Marie-Jeanne maar ik herkende jullie wel onder die lange baard) met een zak heeeeeerrrrlliijkkkkeeeeeee M&Ms geweest!!!! Gisteren heb ik er al een paar van kunnen snoepen, dat dat wondje maar vlug geneest in mijn keel.
Ik hoop dat jullie je ook wat kunnen bezighouden tijdens deze moeilijke dagen, zolang da ge in uw kot blijft zal het zeker goed zijn!
We staan het begin van week 2 na de chemo. Dit zou de betere week moeten zijn. En voorlopig, ook vorige week was dat zo, gaat het goed. De vermoeidheid speelt me soms wat parten, maar dat is niets nieuws. Na een hele dag lesgeven was ik dat ook 😊. Vandaag heb ik een bestelling extra veel fruit geplaatst bij de plaatselijke boer. Zo krijgen we toch voldoende vitaminen binnen. Waar ik momenteel nog het meeste zin in heb zijn M&Ms met pinda.....mmmmmmmm echt zo lekker en verslavend. Vermits we niet ff naar de winkel kunnen zal het voorlopig bij watertanden 😋blijven.
Het was ook supppeerrrrr leuk om zoveel hartverwarmende berichten te krijgen van jullie allemaal! 🥰. Daar trekken we ons aan op. Het is wel fijn om deze tijden een groot gezin te hebben, lekker veeeel echt sociaal contact.
Dit weekend zijn we trouwens aangenaam verrast geweest met een mega super lekker ontbijt van mijn lieve schoonouders; ze hadden van bij de bakker wat extras meegebracht. Pistolets, koffiekoeken en een vers rozijnenbrood zijn daar enkele voorbeelden van! Daarbij nog lekkere vleeswaren en het was precies of Sinterklaas was langs geweest. Iedereen heeft er enorm van genoten.
Elke dag heb ik al 30 min gewandeld op de loopband. En ja allerliefste papaatje ik heb mijn sokken omgeruild naar een hippe sportschoen want ik wil nog lang kunnen genieten van jullie warme sokken.
Wat een week! Niet alleen voor de allereerste keer chemo maar ook een wereldwijde pandemie. We hebben besloten om al sinds vorige week vrijdag onszelf van de buitenwereld af te sluiten. Vermits ik door de chemo een verminderd imuunsysteem heb en ik bijgevolg nog gemakkelijker ziek kan worden is het nog moeilijker om ons onder de mensen te begeven... nog voor de regering dit aankondigde. Een week met elkaar onder 1 dak... 2 volwassenen en 3 jong volwassenen... een kleine uitdaging net zoals bij vele andere gezinnen, alleen bij ons met een groter hoekske af . Niemand komt erin en niemand gaat eruit.., als we hiermee levens kunnen redden doen we dat maar al te graag.
De kids krijgen hun werk van school (knap van mijn collega leerkrachten) en Steven kan telewerken en ik, ik eeeuuhhh kijk tv, lees een boek, slaap wat, speel eens een spel met dochterlief of pluszoon..... zo trekken we onze plan wat. Ons sociaal contact kunnen we onderhouden dankzij de technologie van deze tijd: whatsapp, Facetime, sms'en en natuurlijk ook nog een gewoon ouderwets telefoongesprek doen wonderen. Dank aan allen die al naar ons geluisterd hebben want het is niet alleen voor mij maar ook voor mijn lieve partner en onze kids.
Naast vermoeidheid voel ik me goed dus probeer ik mezelf nu de gewoonte te maken om na het ontbijt een half uurtje op de loopband te wandelen.. in dit geval heeft dat toestel wel een verkeerde naam... slakkenband ofzo zou beter zijn, over mijn tempo moet ik nu niet echt stoefen .
En tegen de avond ben ik dan uitgerust om wat mee te helpen met het avondeten. Zodat we toch even allemaal samen gezellig aan tafel kunnen zitten.
Tijd om voor mezelf een thee'tje te maken met een lekker koekje erbij...nu het nog kan!
Enkele weken geleden viel de hemel op ons hoofd toen ik, totaal onverwacht, kreeg te horen dat de knobbel in mijn borst kwaadaarig is i.pv. goedaardig. Sindsdien lopen we (ik en mijn lieve levenspartner Steven) van het ene onderzoek naar het andere, en van de ene dokter naar de andere.
De afgelopen 3 weken kreeg ik vele lieve berichten van allemaal mensen die mij en mijn gezin steun willen geven. Zelf vind ik het ook fijn om mijn verhaal eens te doen, mijn gevoelens de vrije loop te laten gaan en iedereen te bedanken voor de steun. En dat lukte me tot hiertoe heel goed. Afgelopen maandag kreeg ik mijn eerste chemo... vele lieve berichten ontving ik ... en ik heb ook vele lieve berichten terug gestuurd. Toch blijft het gevoel knagen mensen over geslagen te hebben. Vandaar mijn beslissing, na veel wikken en wegen want ik ben helemaal niet mee met de sociale media, om een blog te starten.
Ik ontvang uiteraard nog heel graag persoonlijke berichtjes, dat zou ik zelfs niet willen dat dat weg valt, mede dankzij deze blog vergeet ik niemand!
Hey hey
. Niemand komt erin en niemand gaat eruit.., als we hiermee levens kunnen redden doen we dat maar al te graag.
. 
