Hallo
Gisteren moest ik naar het ziekenhuis voor de 2de reeks medicatie op te halen en een bloedafname. Naast deze 2 zaken hadden ze wel wat werk met me. Het werd me allemaal even teveel. Tranen met tuiten. Ze zijn minstens 1 doos zakdoeken armer. Ze luisteren en proberen te helpen waar nodig. Het deed deugd.
De resultaten van het bloed waren goed. Mijn witte bloedcellen waren wel iets minder maar dat is een logisch gevolg van de behandeling. Voor de rest zat het allemaal goed. Omdat ik zoveel hoofdpijn had/ heb en zo moe was/ ben heeft de oncoloog beslist 1 pilletje van 500 mg minder te geven. Ik neem er nu dus 3 bij het ontbijt en 3 in de avond. Ze heeft daarnaast actie ondernomen voor mijn bekkenpijn. Ik mocht gelijk bij de specialist komen. Hij kon me gerust stellen, het is niet erger dan vorig jaar maar ik sta terug bij af. Ik mag nu wekelijks naar de revalidatie komen en krijg ondersteunde medicatie. Over 6 weken moet ik terug op controle. Jeeujjj elke woensdag heb ik nu dus iets te doen. Wat bewegen en een heel klein beetje onder de mensen komen.
Na het 4 uur durende bezoek aan het ziekenhuis gisteren heb ik terug wat moed en is er een blok ban mijn schouders gevallen.
Vandaag had ik dus een paar kleine dingen op de planning gezet om te doen. Helaas is de helft niet kunnen doorgaan want omg mijn ontbijt beviel me zo slecht. Had het idee dat ik moest overgeven. Heb me dan maar stilletjes op de zetel gelegd en geslapen tot 13u. En oef! Het is over. Waar rust dan toch goed voor is.
Een kleine wandeling in het dorp deed alvast deugd, wat frisse buitenlucht. Heerlijk.
Liefs Veerle
08-12-2020 om 15:22
geschreven door Feeke 
|
