|
Hey
Al 33 dagen zitten wij hier binnen. Slechts 3x zijn we (Steven en ik) even buiten geweest. Met een bang hart naar het ziekenhuis voor chemo.
Al 33 dagen doen wij dat goed! Samen staan we sterk hierbinnen. We trekken ons aan elkaar op. Een GROOT applaus voor ons alle 5!
We hebben echter een nieuwe onzichtbare bewoner: ANGST. Angst voor besmetting, angst voor wat komen gaat. Wat als de kinderen terug naar school moeten, wat als Steven terug moet gaan werken, wat als... en ik die dan geen weerstand heb. De nieuwsuitzendingen slagen we steevast over, nieuwsapps worden nog amper geopend want overal lees je dat mensen buiten komen en het virus nog lang niet verslagen is...
Angst om nog 2 maand binnen te zitten met elkaar heb ik niet, nogmaals wij doen dat goed! Ieder van ons heeft het wel eens moeilijk maar die momenten wegen niet op tegen de plezierige momenten. Maar wel angst om buiten te moeten komen.
De angst proberen we buiten te werken anders worden we zot toch slaagt hij er in af en toe in om onder de deur binnen te sluipen.
We proberen er het beste van te maken, jullie ook?
Liefs Veerle ❤️
13-04-2020 om 16:09
geschreven door Feeke 
|
