Dit was een zeer unieke ervaring want buiten de mooie natuur en het strand, zijn we er ook een oude bunkercomplex met wachttoren tegengekomen. Toen Bert en ik op verkenning gingen zijn we toch maar terug gegaan omdat het heel donker was. Maar nadien hebben Ceirdwyn en ik de moed gevonden om verder op onderzoek te gaan omdat we dat toch eens in het echt wilden zien. Na een tijdje zoeken hebben we uiteindelijk de ingang van de toren gevonden.

Dit was echt magnifiek omdat je boven de bomen uitkeek en het hele landschap kon zien.

Na deze ervaring zijn we verder gereden en hebben we nog enkele vervallen gebouwen onderzocht. Dit gaf wel een beetje een raar gevoel omdat je niet wist wat er achter het hoekje schuilde.

Na dit alles zijn we de auto ingesprongen en zijn we nog twee vuurtorens gaan bezoeken.

Een hiervan, de grote witte stenen toren, is de oudste werkende vuurtoren van heel de wereld. Er stonden ook borden met info, die we natuurlijk niet konden verstaan (tja dat heb je als je geen Ests verstaat he ;).

Dit gaf wel een mooie weergaven van hoe deze in destijds is gebouwd en gebruikt. Hiervoor werd vroeger hout gebruikt om vuur te maken als licht signaal. Het gevolg hiervan is dat vroeger op het hele schiereiland geen boom meer recht stond. Na dit alles hebben we nog enkele stranden gaan bezoeken. Hierna zijn we gaan winkelen en hebben we nog lekker gekookt (waarvoor dank Bert). En kruipen we nu moe maar voldaan ons bedje in, dus noch snel een nachtzoentje en slaapzacht.

Daan