welletjes en weetjes over onze kleine ukjes
fotootjes ...

http://picasaweb.google.com/
Goldgrube

en
https://picasaweb.google.com/
109875806998916118375

Inhoud blog
  • Twee jarigen!
  • Enfin, efkes in het heel erg kort
  • Overijverige tandenfee?
  • voorbereidingskes
  • Benieuwd...
  • Buis en Buik
  • Rekenen met kerstomaatjes
  • Van die keer dat het brave kind uit de zetel viel...
  • Op roze wolkjes
  • Blauw gepeuter
  • De geciteerden
  • Schoolse ochtendrituelen
  • spionnen
  • van dat kleintje dat ook naar school moest
  • Spraakverwarring
  • Uit het dagboek van klaspop Jules...
  • een sjaal met ...hokjes
  • welles-nietes
  • een nieuwe, liefst een blauwe
  • Leve de Kunst!
  • Ergens tussen creche en school...
  • Heet ijzer...
  • Rechtzetting
  • Kinderpraat en ander stuff (lees stof)
  • Tranen
  • Illusie der onzichtbaarheid
  • Welkom Mats!
  • Clown V
  • Welkom Lewis!
  • Laatste schooldag
  • Welkom Liv, Merlijn, Lotte, Noor en Gilles!
  • Het laatste nieuws
  • Royalist?
  • Welkom Sien bij een aflevering van “De één al properder dan de ander”!
  • zee-machtig
  • De slimste thuis
  • Welkom Maren!
  • Een slecht patattenjaar!
  • Ongeluk en geluk samen op een klein trapje
  • o dennepoo - o dennepoo
  • Dit *
  • Daar staat ie dan!
  • 'n klaarwakkere tête-à-tête
  • Dakloos met pliekplieken in de buik.
  • Potjes, toiletjes, pietjes (en sintjes)
  • Waarom spoken spoken als ze spoken?
  • Eerste schoolweek
  • Eerste schooldag...
  • Trots tot supertrots.
  • Juffrouw Gerda
  • OK - KO - OK
  • Sociaal Zeker - Zeker sociaal
  • De S van School en de G van Gotejonge
  • Over boompjes en kaatjes
  • Welkom Martijn!
  • u had het nog te goed ...
  • Kadootje voor de mama!
  • aliveandkickson...
  • Dag Senne! Dag Nora!
  • paard, geit en schaap roepen in koor "awoe de koe"
  • Medisch dossier V. - juli 2009
  • Timemanagement... voor een volgend leven wellicht!
  • Over keelontstekingen en potjestraining
  • Welkom Lieve Louise!
  • Plannen voor mannen
  • Openingszin nr 1
  • Opvoeding, niet altijd volgens hét boekje.
  • Propere vuilaards
  • Eten gelijk de groten...
  • Goed gedaan!
  • fotomodel
  • Lander-taaltje
  • Winkle(r)prins
  • Lander-manierkes
  • 't is gebeurd!
  • Peuterontwikkeling
  • knalgeel meubilair
  • Schuiten van schoenen
  • dadadadadaa
  • Het trussel-beest
  • een woordje WV
  • Hiep Hiep Hoera!
  • daguitstap voor de wetenschap
  • Mon, sluit de melkherberg maar!
  • enzovandiedingen
  • Op papa's vrije dagen...
  • Vanalles vandaag
  • Leve patoaters en carnavalisten!
  • Valhelmpje vragen aan paashaas?
  • Bataan papop
  • de vrolijke wekker
  • Hun 2e Amerikaanse president
  • "Precies zijn papa - Precies Lander"
  • de knappe kapster kapt en knipt
  • potjes en bataantjes
  • van melkjes en eiwitjes
  • Tafeltje-dek-je
  • De Sint die kwam...
  • Niet voor herpublicatie vatbaar
  • Fruitpap in de sneeuw : graaauw!
  • What's in a name?
  • Welkom Vic! Welkom Anders! Welkom Ninke!
  • Studeer eens voor kinderarts!
  • Cowtipping
  • Thuis
  • Wat zijn we weer viraal vandaag!
  • what's in a name?
  • Melkherberg
  • Zoontjeslief
  • Bweukkez
  • Reflux bis
  • Voor groot en klein
  • van keffertjes en grote blaffers
  • ijverige amb(etan)tenaren
  • Welkom lief klein buurmeisje!
  • op een blauwe maandag
  • Kloeke, schone ventjes
  • All peace and quiet..
  • Daar zijn ze!
  • 28/08/08 - 14:27 - Welkom kleine broer!
  • 08.08?
  • Toneel... 't zit in 't bloed!
  • Speelballen en kameraadjes
  • Wespie Weps
  • koekiemonster
  • van 'zelf doen'
  • Gents Bloed
  • van papapatapjes enzo
  • uurtje vakantie
  • Dunne Vandaele - dikke buik
  • Peren en Plakkertjes
  • stappenteller slaat tilt
  • Stappenteller : 3-0
  • zetelbeklimming en co
  • Sprongetje nr 9
  • nachttarief na 21 uur...
  • O soleil soleil
  • E viva el schwalbe!
  • druk druk druk
  • Bakkersmodel
  • taartje zonder kaarsje
  • 1 JAAR!
  • vandaag of morgen?
  • Nog 3 keer (door)slapen...
  • Joehoe, lekker stoer!
  • Welkom Trix!
  • Tarara-biotica
  • Feesjeu 'De zoete inval'!
  • Alles aan de kant!
  • Welkom Fries!
  • Virale speelgoedberg
  • I I I I I I I I I I I
  • Op verplaatsing
  • knarsetanden of tandenknarsen
  • rapenpoep
  • un dos tres quattro!
  • Drietand
  • Dank u Lieve Sint/Santa
  • Achterwaarts mars!
  • changement de decor
  • van moetens
  • bweurk
  • *****-omnivoor
  • rood - roodsel - roodselst
  • oor(ge)prut(s)
  • Roll over Beethoven
  • Dames en Heren...
  • Dag kleine Jack!
  • Ik presenteer u ...
  • gisteren - 6 maand - morgen
  • Welkom Merel ! Welkom Janne !
  • Dokters en vrouwen
  • Onthaalmoeder Mady
  • Welkom Tarik Eren ! Welkom Guillaume!
  • Bij de pinken
  • Andere groentjes... njam!
  • En nu? Wortelpuree!
  • En... Wortelpuree
  • Wortelpuree
  • Beljamb 2007
  • Splish Splash
  • van ai en oei naar njammie en toppie
  • Welkom thuis aan mezelf!
  • Of terug naar de 7 kilo??
  • Op naar de 8 kilo!
  • Welkom Gudrun!
  • Colores del mundo
  • Suiker voor het paard!
  • Bye bye wiegje!
  • Welkom Lien!
  • Welkom Marie!
  • crèmekes voor onderweg
  • Later
  • Snode plannetjes
  • van 'uitbeelderke'
  • Knibbel, knabbel, knuisje, wie sabbelt er aan mijn vuistje?
  • 7 weken en al bijna naar de tekenschool?
  • Belly-to-belly

    PARKMATRAS TORCK :
    De parken van het merk TORCK zijn blijkbaar iets groter dan de gemiddelde parken, waardoor de TORCK-matras die we bij een uitverkoop hadden aangekocht niet in ons park past.

    Iemand die een park van TORCK aankoopt de komende weken/maanden?
    Kom dan gerust onze matras halen; voor een luttele 10 euro mag ze weg. Spiksplinternieuw, nog in verpakking.

    stap voor stap de grote wereld in
    17-02-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De slimste thuis
    Pas op : bevat "vulgaristische" taal!

    Te pas en te onpas vinden de kleine heren het leuk om ofwel omtertmeest, ofwel omtertluidst, ofwel omtergearticuleerdst, ofwel omter... het woordje 'kaka' uit te spreken. De oudste begon ermee, maar gezien het een eenvoudige reduplicatie betreft (of zoiets), hetgeen heel wat baby's al voor hun eerste kaarsje kunnen voortbrengen, bleef de echo niet lang uit... Dolle pret hebben ze.

    Reeds meerdere keren ging het ouderlijke vingertje omhoog om hen op hun taalgebruik te wijzen. De oudste slimmerd probeert zijn vingerwijzende opvoeders om de tuin te leiden met eigengemaakte woordjes, versjes en liedjes waar -o toevallig zeg- het bewuste woordje voor/in/achter staat. Zonet nog, in de auto bij thuiskomst, had hij zijn 'kakasjaal' nog aan... gevolgd door een kapoenenglimlach van jewelste.

    Meestal wordt het woord genegeerd, maar als hij van geen ophouden weet, wordt eens boos gekeken eventueel de vinger gehesen of tenslotte duidelijk gezegd dat woordje niet zomaar te pas en te onpas het luchtruim kan worden ingeschoten.

    Zo ook eerder deze week. Den kaka viel weer met bakken uit de lucht, bij wijze van overdrijving. Mama zegt rustig dat het genoeg is : "Kaka is voor in de pamper of voor op het potje en voor nergens anders."
    Nah, ze had het eens gezegd en rechtgezet! En kordaat draait ze zich om.

    Eventjes is het stil. En dan, vanachter haar rug, zegt een stemmetje : "en voor op het toiletje!".

    Papa proest het uit. Mama bijt op haar lip en moet toegeven... "jaaa, ook op het toiletje." Goed zo jongen!

    17-02-2010, 23:23 geschreven door elz&ben


    06-02-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Welkom Maren!
    Afgelopen dinsdag, 2 februari, kwam Lander van school thuis met een T-lichtje.
    'Aaaah', ze de mamie, 'juist, een kaarsje voor Maria Lichtmis'. 'Jaaa', antwoordt een enthousiaste kapoen, 'en van de KindjeS Jezus'.

    Hij vertelde ook dat hij op een grote stoel had mogen zitten in de kerk.

    Wow, onthaalklas, amper 3 maand school, amper 3 jaar oud en JezusMariaJozef zitten al in het collectief geheugen... Het Nieuwe Testament is alvast niet uitgestorven bij de generatie van 2007!

    Zo vertederend zei hij "KindjeS Jezus". Ook benieuwd met hoevelen die zijn?

    Enfin, hun aantal doet er niet toe. Het aantal pannenkoeken dat gebakken wordt voor de reiniging van Maria/voor het lengen van de dagen des te meer. En het waren er veel dit jaar; een belangrijk aandeel daarvan werd vandaag gebakken door JP en Dennis en werd geserveerd te Sellewie (Sint Lodewijk voor de niet-westfluten). Vele vriendjes groot en klein verzamelden rond de goudbruine stapeltjes lekkers.

    Verder werd er geschommeld door de groten, de kleintjes keken wat naar veldrijden.
    Eerder vernamen we het heugelijke nieuws van de geboorte van Maren bij ex-kotgenote T; Later vernamen we dit jaar ook een boeleke mogen verwachten bij ex-kotgenoot L. Een fijne dag, voor herhaling vatbaar, dankzij een mix van bakpoeder, zuiker, chocomelk en koffie. Een grote merci aan gastvrouw M.
    Tot volgend jaar!

    (En ondertussen blijven we maar wachten op JIP, de grote onbekende die in Lien haar buik vertoefd en het daar al te veel naar de zin heeft. Al 10 dagen over tijd. De stalen zenuwen zijn bijna doorroest...)

    06-02-2010, 23:30 geschreven door elz&ben


    02-02-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een slecht patattenjaar!
    Puur uit ondervinding beweren we het al meer dan een jaar, van toen hij zijn eerste groentenpapjes mocht eten in december 2008, dat onze jongste het niet zo heeft voor aardappelen.
    En dat terwijl we net zo uitkeken naar zijn vierde maand, naar het eten van vast voedsel. We hadden immers net 4 zware maanden achter de rug, 4 huilmaanden, 4 slapeloze maanden, omdat ukkie 2 maar niet de gepaste melk vond. Koemelkallergie was toen de eerste hinderpaal; het kindje-lief werd op Nutramigen geplaatst; bweukkes.

    Na een week wortelpuree, bleek al dat die niet veel soelaas had gebracht. Maar misschien was het nog te vroeg om te oordelen (die darmpjes ochgottekes). Misschien was hij wel erg erg erg koemelkallergisch waardoor zelfs Nutramigen nog steeds niet de juiste keuze was...

    Toen werd het tijd voor de eerste testjes, een bloedtest in St-Lucas ergens begin januari 2009 : Negatief op alle vlakken. De test is helemaal niet betrouwbaar op die leeftijd, maar toch vonden diverse dokters dat de testresultaten wel juist waren... hmmm.

    Ondertussen zat mama onder de pillekes, want haar weerstand vertoonde ook allergische reacties op het slaaptekort en op de zeer humeurige baby.
    Op 1 februari mocht ze terug werken en daar hoort ze spreken van een kinderarts met enige allergieervaring in Maria Middelares (Dr Kamoen). Hop, op 3 februari vroeg ze al een dag verlof en was een afspraak een feit. Hier horen we voor het eerst het woord aardappelallergie vallen. Zeldzaam, maar ze had net zo'n geval gehad, vandaar dat ze het opperde. In afwachting van evolutie enzo moesten we ons kleintje grootbrengen op potjesvoeding (potjesaardappel is fletser dan verse, daar waren we zelf ook al achter, maar het doet raar om het een dokter te horen bevestigen dat je beter potjes geeft, we waren 'goed' bezig). Het ging beter, maar daarom nog helemaal niet goed.

    Na anderhalve maand potjesvoeding (die in grote getale incognito werd ingekocht in Auchan - vanwege de vele keuze ginds), waarna we ons onverantwoorde ouders voelden, hoorden we het bestaan van een Herboriste. En hop, weg waren we. Het leek hocuspocus met ijzeren staven maar het resultaat lag zwart op wit op tafel, terwijl de klassieke geneeskunde op die jonge leeftijd geen diagnose kan stellen. Diverse intoleranties waren Victors deel (waarvan sommige een allergie konden zijn) : eiwit van ei, eiwit van rood vlees, eiwit van aardappel (wijzer sloeg "tilt"), eiwit van alle soorten melk, witte suiker, citrusvruchten, tarwe. Soya werd tevens afgeraden, gezien dat eiwit sterk lijkt op dat van melk en er een nieuwe intollerantie zou kunnen ontstaan.

    We pasten braaf haar aanwijzingen toe en ziedaar... een ander kindje. Het kindje voelde zich met momenten nog vaak naast zijn sas, maar het was leefbaar. Leve Leve LEVE het alternatieve circuit. Elke klassieke dokter die we onze enthousiaste alternatieve ervaring vertelden, bekeek ons alsof waren we aliëns... veel afkeurende blikken of afkeurend gemompel. Kan zijn, maar wij hebben al veel herboristen-reclame gemaakt en nogmaals : Els Vanacker uit Ename 

    Ondertussen leverde wat www-surfen het weetje op dat er in Gasthuisberg Leuven een dokteres De Swert was die gespecialiseerd was aardappelallergie. Olé, daarheen (al moesten we maanden wachten op een afspraak). Hmm, we weten nog steeds niet wat we er moeten van denken. We werden bekeken als waren we geen geval voor haar. We kregen haar pas een dikke drie maanden na afspraak te pakken om de resultaten te vernemen. Volgens haar negatief...

    Na 6 maand eventjes terug naar de herboriste. De gevoeligheid voor aardappelen werd opnieuw sterk bevestigd.

    Ondertussen werd er een babietje geboren die het ook goed zitten had, iets dat goed fout zat. Sennes parcourtje verliep via nog een andere kinderallergologe dan de onze. Een ferme madam zo bleek, ze reist de wereld rond om te spreken en te luisteren op congressen. De eerste huid- en bloedtesten ginds wezen ook niets uit. De tweede reeks was eveneens een njet. Maar in plaats van ons wandelen te sturen, geloofde ze in ons oudergevoel. Ze wou en zou vinden wat er scheelde. Er moest iets zijn. Niet voor niets houdt iemand de vele onderzoeken en dure visites vol. 

    De laatste stap was een bloedonderzoek door een labo in Mons (al noemde zij het gedurig Charleroi - enfin, de factuur kwam toch van Mons). Ze tapte bloed af, kookte wat aardappel en gaf beiden mee aan een courier die speciaal uit het diepe België naar Drongen kwam om het op te halen (samen met wat bloed en gekookte prei voor een ander dutske). We konden ons niet goed voorstellen wat ze in dat labo met die gekookte aardappelen (en prei) zouden doen : beke in het bloed dompelen? naast het bloed leggen en wachten tot de wormen aan uitwisseling deden? opeten?

    Deze namiddag het 'verlossend' telefoontje om te zeggen dat we al maanden gelijk hebben : Victor is officieel allergisch aan aardappel. Oef, niet voor niets die vele speciale "patatjes" gemaakt om dagelijks mee te geven naar de crêche.
    Wekelijks/tweewekelijks wordt hier nouvelle cuisine geprobeerd met basmatirijst, volkorenrijst, wilde rijst, snelkookrijst, rijst toucourt, polenta, quinoa, boekweit, gerst, gierst, ebly, couscous, linzen,... gelukkig mag hij ondertussen wel al terug tarwe eten.
    Meerdere porties in eens, diepvries in, en elke dag eentje uithalen. We hopen wel dat hij de allergie kwijt is tegen dat hij naar school moet, want op school zie ik ze niet dagelijks pottekes in de microgolf steken...

    For the record en de kantlijn :
    Aardappelallergie is pas goed gekend sedert midden jaren 90 en komt nu vaker voor. Ze denken aan een modificatie van de aardappel. Het betreft een allergie tegen het eiwit die in de patat zit, niet tegen het zetmeel ofzo. Kan duren tot leeftijd van 10 jaar (in extreme gevallen langer).

    Idd, geen frietjes ... de mama heeft er (misschien) teveel gegeten tijdens de zwangerschap... U weze gewaarschuwd.

    Bij deze onze oprechte dank aan Dr Kristien Kamoen, Herboriste Els Vanacker en Dr Marijke De Lange!

    02-02-2010, 22:32 geschreven door elz&ben


    24-01-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ongeluk en geluk samen op een klein trapje
    Ah, hoe idyllisch die zaterdagmiddagen ten huize. Papa in de keuken, mama in de zetel (eventjes aan het bekomen van een te korte nacht na een etentje met oude scoutsmakkers - mercikes Geert) en de kindjes -elkaar de haren uittrekkend- aan het spelen op het tapijt. Mama verlaat het toneel en begeeft zich richting het 'klijn pessijn'.

    Beke later hoort ze slaan en stompen op de trap. Aaa, herkenbaar, kleine Victor begeeft zich naar boven. Sedert hij de trap leerde beklimmen, is het zijn favoriete sport geworden. Hierbij wordt hij steeds gechapperonneerd door mama of papa die achter zijn veren zitten, want hij zou zich midden de beklimming omdraaien en de andere riching uitgaan. Er kwam een glimlach op mama's gezicht omdat ze dacht aan hoe leuk hij het vindt om trappen te overwinnen. Dus maar eventjes om het hoekje kijken. In het rechterbovenhoekje van het gezichtskader van haar alziende ogen zag ze nog net de voetjes van de kleine man de laatste trede verlaten. Oef hij was boven. 

    In diezelfde seconde (nog steeds in de WaterCast) kwam de bedenking dat ze geen stappen van de papa hoorde volgen. 'Vlug vlug in de broek schieten en er achterna', dacht ze nog even, 'stel dat hij valt'. Ze staat recht en draait zich om waardoor ze de trap te zien krijgt. In die fractie is duidelijk dat ze het wc-papier en de broek kan laten waar het is (op de rol en op de enkels - ge ziet het zo voor u, niet?), want ze ziet de kleine man terug in beeld verschijnen, de zwaartekracht aan het verpersoonlijken. Armpjes en beentjes slaan alle richtingen uit, bonk bonk bonk b... en paar pirouettes later knalt de pruts tegen de stenen vloer. Een halve seconde stilte en dan huilt hij. Ondertussen, tijdens die halve seconde, eventjes twijfel bij de mama of ze hem wel mag oprapen. Maar zijn gehuil zorgt voor een gedeeltelijke opluchting waardoor ze hem toch opneemt om te troosten. Ze roept, tiert van het verschot en trilt gelijk een bende rietjes in een wervelwind.  't Is gebeurd, zou Erik Van Looy zeggen.

    Grote broer Lander had de deur geopend en kleine broer Victor had "het gat" gezien... We leren hieruit dat ge niet op de pot kunt gaan zitten terwijl de ander in een ander hoekje van de veel te grote living vertoeft. Kleine of grote boodschappen worden hier dus voortaan galmend door de vertrekken aangekondigd. Nog een reden te meer om een eigen huisje te zoeken (met bescheidener vertrekken maar met open keuken).

    Na een weinig minuutjes bleek algauw dat Victor het er wellicht goed van af had gebracht. Een klein wonder. Onder zijn haartjes verscheen een dikke paarse bult. Omdat het weekend was en binnen enkele uren nacht en natuurlijk ter controle van de ongelukkige, werd in de rapte een zak gerief samengeraapt en vertrok hij met mama richting Spoed.

    Op de Spoed kwam er veel schaamte in de trillende gedachte van een onthutste mama :
    - WIE laat er nu zijn kind van de trap vallen? Nog nooit gehoord dat ge ogen op uw had moet hebben met van die klein mannen?
    - Wat zullen ze niet denken? "Van de trap vallen" is de meest doorzichtige uitvlucht bij blauw plekken naast "tegen de deur gelopen".
    - Zijn we hier wel terecht? Naast een dikke blauwe buil was niet veel te zien op het eerste zicht. Die op de spoed kunnen u zo aankijken alsof ge voor een muggenbeet hun kostbare tijd komt afpakken...
    ... en ook :
    - Lap, hij had daarnet een kak-vlekje op zijn bodieke en ik heb het -tegen de gewoonte in voor een keer- niet ververst...
    - Lap, hij heeft daarnet een banaan binnengesmikkeld en hij had -tegen de gewoonte in- geen slabbetje aan...

    In afwachting van de kinderarts werd Victor ontkleed. Bleek er ook nog een blauwe streep te zitten op zijn bovenbil, en eentje op zijn bovenarm, had hij een schaafwondje onder het oog en nog twee plekjes erboven, plus een kleine blauwe buil boven aan zijn achterhoofd.
    De foto's bleken in orde, het hoofd ook. Maar we moesten blijven ter observatie, minstens 12 uur lang. Hersenbloeding kan met vertraging optreden, zeker bij de kleintjes. Ja santé!
    Victor werd aan de monitor gelegd voor hart- en longfunctie. Om de twee uur werden zijn pupillen gecheckt. Alles bleek ok. Oef.
    (stootte zijn hoofd nog wel enkele keren aan de spijlen van het ziekenhuisbed en haalde acrobatetoeren uit in het bad waardoor hij bijna een bult extra had)

    20 uur later : thuis, alsof er niets gebeurd was. Deze avond klom hij alweer gezwind de trap op (met mama in de achterlinie)... Hij ziet er wat bont en blauw uit, maar dat zal vlug genezen. Tegen het licht van andere gebeurtenissen (Haïti, herdenking Dendermonde, slecht familienieuws bij vrienden,..) is het echt wel klein zeer. Het geluk mag je niet tarten. Het was een leerles en eentje waar we graag een positief gevolg aan geven. Plan International kan binnenkort op onze steun rekenen. Er zijn miljoenen mensen die het slechter treffen, we mogen niet de andere kant opkijken.

    24-01-2010, 22:25 geschreven door elz&ben


    18-01-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.o dennepoo - o dennepoo

    Gelukkig Nieuwjaar iedereen!

    Al zou Lander liever zingen van Gelukkige Verjaardag. Hij staat te springen om 3 jaar te worden. Papa heeft beloofd dat hij dan een 'feestje met meisjes' mag geven... Ja, opeens werd het mama duidelijk waarom ze eerder die week het volgende te horen kreeg (na onenigheid tussen Lander met papa bij het aankleden…) :
    “Papa niet mijn beste vriend. Als ik 3 jaar word, dan papa mijn beste vriend zijn. Nu nog niet. Nu mama mijn beste vriend.” (14/01/2010)

    Tsss, uw kinderen omkopen met meisjes en feestjes… J

     

    Dat het een tijdje stil is geweest in ons eigenste blog-land moet u ons vergeven. Het waren drukke kerst- en nieuwtijden, vol potjestraining en plasserverzorging voor de één, vol stappen-aan-de-handjes en een beginnend woordenboek bij de ander, veel sneeuw voor beiden, en opnieuw wat doktersbezoekjes. Oh, maar over dat laatste hoort u ons niet klagen. Sedert de poliepen verwijderd zijn bij Lander, zo ergens eind oktober, zijn het pas de eerste snottebellen. Een waar succes. Wel direct met zijn vieren geveld, maar dan zijn de microobjes misschien straks ook gezamenlijk de deur uit.

     

    Sneeuw zei u? Jawel! Het witte tapijt bleef bijna een maand lang liggen. De winter 2009-2010 is er eentje voor in de sneeuw-annalen. Mama en papa moeten daar meer dan 30 jaar op wachten en die twee kleine ukken van ons krijgen die geserveerd van bij hun prille begin. Hopelijk mogen ze het de komende jaren nog even meemaken, bewuster meemaken, en dat terwijl ze metershoge sneeuwmannen maken met hun vriendjes en terwijl ze hun vriendinnetjes een ritje op de slee trakteren.

    Gezien het ziekenhuis en de snottebellen werden immers geen echte sneeuwbuitelingen gemaakt. Jammer, maar ah, de (kerst)boom in met de global warming, wij geloven er rotsvast in dat het volgend jaar terug van dat is.

     

    Kerstboom, of liever ‘kepoo’ zoals kleine Victor hem trots noemt. Little V heeft, naast het grommen bij het zien van een poes, beer of leeuw, ook al enkele andere woordjes op zijn palmares :
    - koeje (koekje)
    - ba-aa (banaan)
    - ba (bal)
     - i(g)edaa (is gedaan)
    - kaka (tja)
    - Kaatje! (zijn eerste tv-heldin, stapelzot is hij ervan – naast de DVD, de CD, de fanfoto met Lander, de 2 boekjes, hebben we nu ook de plushen versie in huis. Ketsjing Ketsjing Studio 100 – nog een geluk dat Kamiel uitverkocht was, maar das misschien maar uitstel…)

     

    Lander daarentegen noemt zijn eigen nog steeds Nander, ook na 34 maand, maar hij heeft de ‘bopammen’ wel ingeruild voor ‘boterhammetjes’. En hij kan ook supermooi zijn nieuwjaarsbrief opzeggen. Smelt. J

     

    Ah kerstboom… een volle maand heb je de living en de oogjes van de kapoenen doen twinkelen, maar nu zit je terug veilig in je doosje. Een volle maand, jawel, misschien zelfs net iets meer – van na de Sint tot 13/01... Ah, er waren eerst enkele dagen mentale voorbereiding nodig bij kind 1... ‘s Anderdaags ‘s ochtends voelde hij met zijn handje door het gaatje van de doos en aaide hij de takken nog es Tot volgend jaar.

     

    En alsof sneeuw en ijs nog niet voor voldoende nattigheid zorgden de afgelopen weken, zijn wij bij het intreden van de dooi het weidse sop gaan opzoeken : nee niet het diepwaterbad van 4m, maar toch wel het plonsbadje van 0,23m. Veel baden en veel glijbanen, van schuif-afjes-voor-ienieminies tot heuse groene kronkelwegen waarin je roetsjt alsof je in vrije val bent,… alles werd met evenveel gejuich onthaald. Voor herhaling vatbaar. Plons.

     

    Oh, en ons voornemen voor dit jaar?

    Geregeld een postje blijven schrijven, geregeld de fotootjes blijven aanvullen maar vooral : es tijd maken om de fotootjes in een boekje te collage-eren… Misschien lukt het dit jaar wel, wie weet…

    18-01-2010, 23:16 geschreven door elz&ben


    28-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dit *
    Beide kapoentjes zijn terug aërosol-patiënt. Een dokter hebben we nog niet gezien, maar sedert we over een eigen toestel beschikken en een voorraad 'productjes', hangen we de bengels na enkele dagen rochelen aan het mondmaskertje.

    - Victor (vandaag 16 maand!!) is een 'longenkindje' gelijk ze zeggen, nadat hij met een eerste bronchitits op 3 weken al terug in het ziekenhuis lag en na 8 weken opnieuw met RSV. Toen vonden we een eigen toestel wel veroorloofd, en speet ons nog geen moment.

    - Lander mag vandaag en morgen geen koorts doen, vandaar dat we hem ook onderwerpen aan de 'verneveltherapie'. De grote jongen moet morgen immers nog eens onder het mes. Twee maanden terug werden zijn neuspoliepen verwijderd, en dat bracht een immens scherpe daling van de doktersfactuur teweeg. Morgen moeten we hem aan de handen van een uroloog toevertrouwen voor een "knipje".

    De mama heeft er heel wat slaap voor gelaten afgelopen nacht. Ze voelt zich een beke schuldig tegenover Lander. Raar, maar het voelt precies mijn schuld dat hij dit* moet ondergaan. Toen Victor vorig jaar een knipje kreeg voor zijn tongriem, voelde het ook zo. Maar het was van moetens, anders zou de jongen niet goed kunnen eten en babbelen. De knip duurde een seconde en een uur nadien kon je er al niets meer van zien.
    Nu ligt dit* toch eventjes anders... het zal zijn leven lang zichtbaar zijn. Wat zal de impakt zijn op zijn verdere goedvoelen en zijn leven? Man man man,  ' t is dat het ook van moetens is, anders had ze de ingreep geannuleerd.

    In bepaalde godsdiensten en culturen is dit* standaard. Blijkbaar wordt het ook ontzettend veel toegepast in Amerika, vanuit hygiënische redenen. Dus wie weet loopt de helft van de mannelijke wereldbevolking** 'gescalpeerd' rond en voelen ze er zich gezond en goed bij...
    't Is wel een feit dat je er nooit echt openlijk over hoort, tot je er zelf voorstaat. Dan komen van alle kanten de verhalen. Alleen is hij dus zeker niet.

    * 'dit'... omdat we het niet verder kunnen benoemen. Wordt het een knipje? Wordt het een besnijdenis? Wordt het...? Morgenvoormiddag zien we het resultaat wel.
    ** Schattingen wijzen uit dat circa 30% van alle mannen wereldwijd besneden is. In 2006 ging het om circa 665 miljoen mannen. Besnijdenis is de meest voorkomende chirurgische ingreep ter wereld. (http://nl.wikipedia.org/wiki/Circumcisie)

    28-12-2009, 14:18 geschreven door elz&ben


    24-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Daar staat ie dan!
    Groot nieuws van het Victor-Front !

    Enkele dagen voor hij 16 maand wordt, kan onze kleine sloeber op eigen benen staan. En dit zonder dat daar enige salontafel, zetel of ouderlijk been aan te pas moet komen. Gisteren, 23/12, hebben we het hem enkele keren na elkaar zien doen. Bravooo!!

    Het is weliswaar nog niet vanuit zitstand, maar wanneer hij al gebogen staat aan de zit-step, dan duwt hij zich opeens af en staat hij enkele luttele seconden recht (om dan terug op de poep terecht te komen).

    Grappig eigenlijk om "onze baby" ook al op "ooghoogte" te treffen .
    En dan die blik.. zo zelf beseffend dat hij precies iets nieuws doet... Fijn om te zien.

    Wie weet stapt hij straks letterlijk het jaar 2010 binnen...

    24-12-2009, 10:43 geschreven door elz&ben


    22-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'n klaarwakkere tête-à-tête
    Vorige week woensdag werd Lander 's middags door mama van school gehaald en reden ze beiden rechtstreeks Gent-centrum binnen. Eens de auto geparkeerd, werd de zoektocht naar een echte winterjas ingezet. Een echte deze keer, want wat eerst zijn winterjas moest zijn, bleek uiteindelijk toch niet zo ideaal om echte kou te trotseren. Nu, tot vorige week woensdag was het nog geen winter in de enge zin; wacht nog eventjes met de jeugdbescherming te bellen; het kind had tot dan toe nog geen vriesplekken.

    In de ene winkel te duur, in de andere winkel te lelijk, in nog een andere winkel lag enkel de zomercollectie op de schappen (!), ... en zo werd het al gauw half twee voorbij... Nadat de kleine honger rond 12u met een koekje werd gestild, werd het stillekesaan tijd voor het echte werk.
    Zodoende hadden Lander en mama hun eerste echte tête-à-tête in een echt restaurant. Hij een spaghetti; Zij balletjes in tomatensaus. Hij een plat water met rietje; Zij een Appeltise zonder rietje. Hij met een slabbetje; Zij met een helium-gevulde-ballon-aan-een-touwtje aan de pols.
    De mensen keken, gniffelden, lachten vriendelijk,... Het had wel iets liefs, dat mooie plaatje.
    Geen peuterpuberteit te bespeuren. Zalig!

    Na de lunch ging de zoektocht verder. Gelukkig vonden we de ideale jas : blauw, kap, aansluitende polsjes, gevoerd, juiste maat en voor een superprijsje. Bijna niet te geloven, maar de beste jas op onze kooptocht, bleek ook de goedkoopste. Super toch? Leve Zara!

    Verbazend dat zo'n peuter 'braafjes' en 'volgzaam' enkele keren winkel in, jas in, jas uit, winkel uit, zonder problemen volhield. Soms waren al eens lepe afleidingstruukjes nodig, maar we bleven gespaard van scènes... Gemakkelijk kind toch?

    Tot 's anderendaags.... Die donderdagochtend, 17 december, wou Lander van geen nieuwe jas meer weten. Hij wou zijn andere terug (maar die zat al te draaien in de wasmachine, dus geen optie). Scène. Geblèèèèèt. Oei. Het gamma bijwoorden werd bovengehaald om de nieuwe jas te prijzen, maar niets hielp.
    Maar net toen de moed naar de schoenen gluurde, hielp de Almachtige ons doorheen het haastige ochtendritueel... Alles was wit! Alles was koud! Alles onder een dikke laag sneeuw! En Lander had toevallig toch wel een sneeuwjas gekregen zeker.... Et voilà : jas was voor le petit bonhomme opeens 'fantasties'.
    Of hoe het keren kan

    Vandaag, 6 volle dagen later, ligt diezelfde (en wat extra) sneeuw er nog. Lucky ones! Al 6 dagen na elkaar sneeuw... Mama heeft zoiets nooit (bewust) mogen meemaken. In haar tijd mocht je al blij zijn als het witte tapijt de volgende nacht overleefde. Alhoewel... weerman Frank en weerman Papa beweren dat in het jaar 1981 (wat een ouwmannengeleuter) ook zo bleef liggen. De Papa heeft zelfs sneeuwmanfoto's van in die dagen... Hij was toen ook al 8 jaar natuurlijk (Frank : 23 jaar).

    Lander wordt met "botjes" getooid, maar hij is er heel zorgzaam voor. Er mag geen sneeuw op komen; ze mogen niet nat worden... eeeuhm??
    Nu het vakantie is, en juffrouw Gerda haar klasje dicht is, mag Lander met zijn laarsjes enkele dagen mee met broer Victor naar de crêche.
    "Als ik klein was, ik ook naar de crêche é mama. Nu is vakantie, ik terug naar de kleine kindjes é." Ja jongen, mooi zo. Zonder morren gaat hij, een grote jongen zijnde, braafjes mee. Het terugzien met vriendin Fee verloopt van harte.

    Dat Lander zijn afspraakjes zomaar aan de grote klok zou hangen, was niet in het plan berekend. Maar deze avond bleek Veerle alle details van de tête-à-tête te kennen. Hij verklapte ook zo maar eventjes dat ik van zijn spaghetti geproefd had! tsss ...

    Victor kreeg van de crêche zijn nieuwjaarsbrief mee : superleuke foto, Victor gehesen in een kerstmanpakje (zie Picasa). Het kerstmanbuikje is alvast echt : het ventje zou alles eten wat op zijn route passeert en er enigzinds eetbaar uitziet. Maar wit spul in een fles, gewarmd, met een speen erop... no way, niet meer voor deze gast! Waarom zure, verteerde melk drinken als er iets verder lekkere boterhammen met speculoospasta of choco worden geserveerd, vergezeld van appelsap, alprodrinkjes, rijstdrankjes en (alpro)yoghurtjes?

    Met een beetje geluk, krijgen we misschien een prachtig kerstgschenk. De kerstman-des-huizes kreeg de afgelopen week reeds 3x puree geserveerd; u weet wel, puree van echte patatjes... en veel uitslag kwam er niet te voorschijn, een beetje maar. We vermoedden wel wat krampjes, maar het kon ook gehuil zijn om andere redenen. Het kan een jeukreactie zijn aan ogen en oren, maar het kan ook een beginnende oorontsteking zijn...Het is ons -na een kleine 16 maanden- nog steeds niet 100% duidelijk waarom hij soms huilt... Maar hij wordt groot, dat is ontegensprekelijk. Hij brabbelt er lustig op los, stapt de omtrek van de salontafel af, shwalbt en vecht om hebbe en (speel)goed gelijk de beste. En vooral : Hij slaapt door! Nu toch al een volle maand. Man, wat zijn wij uitgeslapen. U heeft er geen gedacht van!

    22-12-2009, 22:36 geschreven door elz&ben


    12-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dakloos met pliekplieken in de buik.
    In deze donkere en koude dagen, met een hoop feestgedruis voor de deur, zijn er ook mensen die het minder treffen. En alsof hun aantal nog niet groot genoeg is... zou Lander de mama ook graag bij die groep toevoegen.

    Op dagen dat hij niet zo'n dikke vriendjes is met zijn mama, of boos is omdat zijn wel-niet-wel-niet-wel-niet spelletjes niet altijd het gewenste effect hebben, dan verwenst hij haar. Zijn gamma zinnen om dit uit te drukken is eindeloos, zo lijkt het. Hier alvast enkele citaten :
    "jij ben niet mijn dikke vriend", "jij mag niet naar mij kijken", "jij mag niet (naast mij) zitten", "jij mag niet mijn kleertjes aandoen", "jij mag niet bopammetjes eten",...
    En alsof dat allemaal al niet pijnlijk genoeg is, doet hij er soms nog een schepje bovenop... : "jij mag niet binnen in ons huisje".
    Gisteren ging hij zelfs de iets formelere toer op : "U woont hier niet in dit huisje".

    ... euhm, je zou al beginnen denken dat de mama de grootste boevrouw is die er bestaat, niet? Het is overduidelijk papa-week. Gelukkig voor de mama is de papa bij momenten "ook niet mijn dikke vriend"... Hij zal veel vrienden overhouden als hij zo doorgaat .

    Nog een geluk dat alles op school goed gaat. We keerden tevreden terug van het eerste oudercontact. Lander zit bij de beste van de klas om te luisteren, te kleuren, te spelen met anderen,.... enfin, niets dan goeds. "Al is het ook een zeer gevoelig ventje", zei juffrouw Gerda. Dat hij vlug huilt na een opmerking, ja dat doet hij thuis ook. En dat hij met de felste jongens van de klas speelt... verwondert ons ook geen seconde. Ze ziet Lander maandag graag terugkomen. Oef! .

    Ondertussen groeit ook kleine, kloeke Victor gestaag verder. Al zo'n 12kg620 ondertussen, in een kleine 82 centimeter. Straks haalt zijn buik nog die van Lander in (15kg300). Victor stapt al goed "aan de hand" en is ondertussen een eigen repertoire aan het samenstellen ("hihihi hahaha - brabbel brabbel - naal" - vrij naar kzag twee beren). Het is nog enkel een kwestie van enkele dagen vooraleer hij een 10-tal woorden duidelijk kan uitspreken. Naast mama, papa en tutte brabbelt hij al zaken die duiden op een bal, een boom (kerstboom), lichtjes, boem patat, Lander, ...

    Ja, onze kerstboom staat er. Daags na Sinterklaas werd hij opgesteld, tot 1u30 's nachts. Zodat de ukken toch een leuke verrassing zouden te zien krijgen 's morgens Voorlopig hangt alles er nog in.
    De Sint is nu terug naar zijn huisje in Spanje, godzijdank. De broertjes zijn precies wel heel braaf geweest het afgelopen jaar... een autotapijt, autootjes, badfluiten, duplo-winkel, een eerste computer, een kloklezer, haargel, kammetje en bekertjes, ondergoed, domino,... Overal bracht de Sint iets. En overal ook massa's pliekplieken (picnicken) en sjokolade met mandarijntjes. Njammie. Van de mandarijntjes geen spoor meer; de helft van de chocolade en één derde van de pliekplieken zijn ook al verorberd. We doen ons best .

    Deze morgen zaten onze hummeltjes braaf broederlijk samen te kleuren aan het salontafeltje, elk op een stepje. Er werd wel wat weg-en-weer gesleurd met een bepaald kleurtje, waar ze -o toeval- allebei mee wilden kleuren, maar al bij al was het een groot succes. Houden zo. Dan komt die Sint volgend jaar zeker terug! Braaf kindjes, braaf!

    Update : ook deze kan er nog bij blijkaar... : "je bent niet mijn mama"... euhm, helaas mijn schat... of ze zouden die ene minuut dat ik mijn ogen heb toegedaan in de materniteit u in het beddeke van mijn kindje moeten komen leggen zijn... Hoeveel pech kan je hebben?

    12-12-2009, 00:00 geschreven door elz&ben


    02-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Potjes, toiletjes, pietjes (en sintjes)

    Lander zingt dees dagen liedjes van de goed heilig man ("met een staf en witte baard hé, mama"), zoals het kleutertjes betaamt in deze tijd van het jaar. Sommige in de originele versie, sommige in een eigen versie... Het repertoire op vandaag :

    - Zie ginds komt de stoomboot,...

    - Sinterklaas kapoentje... (lik wat in mijn schoentje, lik wat in mijn laarsje)

    - Sinterklaasje Bonne Bonne Bonne (zijn versie kan ik fonetisch niet neerpennen... zo speciaal is die )

    En dan is er ook nog eentje bij waarvan ik niet wist dat het meer dan twee lijnen bevatte :
    "Zwarte Piet, wiedewiedewiet!
    Ik hoor je wel maar ik zie je niet!
    Wil je Sint de groeten doen?
    En iets gooien in mijn lege schoen?"


    Benieuwd met welk liedje of versje hij morgen thuiskomt van school.
    School... net alsof ie al jaren gaat, en graag gaat. Voorlopig wil hij niet terug naar de creche. Als we samen Victor gaan oppikken, krijgt hij lichtjes wat ongemakkelijk gedrag als hij de verzorgsters ziet. Ergens is hij er graag, maar langs de andere kant wil hij wel tonen dat hij nu bij de grote kinderen hoort, bij de schoolgaande kinderen. Hij doet toch iets afstandelijker dan ik had kunnen denken tegenover de kindjes van de creche die hem enthousiast toeroepen. Zij zijn blij hem terug te zien, en hij staat daar wat koel te wezen.

    En de potjestraining, hoor ik u in stilte denken. Wel, daar gaat het eigenlijk heel goed mee. Dank u.
    Thuis worden nog weinig pampers gevuld, of het moeten nachtpampers zijn. Het potje wordt geregeld en spontaan bezocht, met gele gevolgen. Telkens wordt dit beloond met een stickertje; vier stickers leveren een snoepje op. Het eerste potjesblad is al vol-gestickerd. Deze namiddag een tweede rooster aangemaakt en alweer prijken daar drie 'plakkertjes' : een traktor, een luchtballon en een sterretje.

    Ook in de klas gaat hij geregeld op het potje. En toch komt hij zeker 3x per week met een andere broek naar huis... en dan te weten dat deze ongelukjes meestal niet zijn schuld zijn. 's Middags, tussen 11u35 en 13u25, is er geen potje op de speelplaats en in de refter. Wellicht weet hij dan niet wie aanspreken, of kan hij niet onmiddellijk zelf tot aan of op de kleine toiletjes geraken... Of, als dat dan toch lukt, dan trekt hij gewoon zijn pamper, onderbroek en broek terug omhoog, inclusief plasser. Van een volgende plasje komt dan weinig in de pamper terecht, maar over de rand, op de broek... Schattig eigenlijk, hij heeft nog veel te leren. Al staan we dagelijks verbaasd van wat hij nu al kan, onze kapoen. Een kleine drie jaar geleden nog niet op de wereld en nu heeft hij precies zijn wereld volledig onder controle. Heer en meester is hij tussen duplo's en auto's .

    02-12-2009, 21:56 geschreven door elz&ben


    24-11-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waarom spoken spoken als ze spoken?

    Na welgeteld 32 maanden, 4 dagen en een kleine 6 uur begon deze avond een nieuwe faze in het leven van kleuter Lander...  Waarom?

    Aan de ervaringen van deskundige ouders te horen, kan die faze niet alleen een paar jaar duren, maar kan ze potverdikke ook ferm op de zenuwen werken bij momenten... Waarom?

    Omdat Lander tegenwoordig vaak over spoken begint, en dan altijd vraagt waar ze zijn, wist ik niet beter dan te zeggen dat spookjes alleen maar bij stoute kindjes gaan (natuurlijk direct de reflex makend dat dat niet het meest snuggere antwoord is, want meneerke is soms zelf eens stout en stel dat ie dan denkt dat... enfin. Waar is dat grote spontane-en-correcte-antwoorden-op-alle-kindervragen-boek te koop? Alvast niet gezien op de boekenbeurs).

    Vanavond kwam de vraag WAAROM die spookjes alleen bij stoute kindjes gaan.... eeeeuhmmmm... "ha ja, omdat ze stout zijn natuurlijk".

    Ow, het woord 'Waarom' viel dus voor het eerst... en twee zinnen verder nog eens en nog eens... help

    En de spookjes? Toen Lander ging slapen, zei hij dat hij flink zou zijn zodat de spookjes niet zouden komen... Hmmm, dat spokengedoe is dus ernstiger te nemen dan ik eerst dacht. Die kleine hersentjes zijn er echt wel constant mee bezig, al dagen, en elke dag iets grondiger. Er wordt van onze kant niet dieper op ingegaan, al zegt de pedagodische literatuur wel dat we het niet mogen wegwuiven als je kind er echt een probleem in ziet. Het is nog zover niet, maar eens hij ervoor begint te huilen enzo, dan moeten we hem geloven en samen een truukje vinden om de angst te verdrijven...

    Waarom die spokentroep zo opeens komt ronddolen? Wel, u mag het gerust weten, van onze allerliefste vriend Piet Piraat! Die heeft een videoclip vol spoken en bange gezichten. Wat zou jij doen als bij jouw grootste idool het angstzweet uitbreekt? Als zelfs een piraat al bang is... Waarom toch?

    24-11-2009, 21:45 geschreven door elz&ben


    18-11-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eerste schoolweek
    Vorige week vrijdag zat de eerste schoolweek er op. De eerste van vele.

    Hier en daar reeds gehoord dat een kleuter na slechts enkele dagen met 'vuile' of 'lelijke' woorden thuiskomt. Kijkend naar een braaf spelende Lander op vrijdagavond schoot me dit te binnen. Mijn hart zucht opgelucht dat we de eerste week voorbeeldig waren doorgekomen. Niet alleen zonder huilen 's morgens, maar ook zonder van die mondelinge 'uitwerpselen'.
    De gedachte was nog niet koud of Lander begint zich kwaad te maken op zijn blokjes... gevolgd door... "G*dverdomme!"

    Euhm... hoorde ik dat goed?
    En nu? Rea-geren of Ne-geren.

    Het werd negeren, en -ondertussen toch enkele dagen later - het woord is nog niet teruggekomen. Oef!

    De tweede week. Halverwege. Een halve dag school. Het kind komt vrolijk de living ingewandeld en zingt een liedje voor zijn mama. Het liedje van K3 dat ze al dagen zelf loopt te kwelen (Mamasé! Mamasá! Mama saka mumba). O, zo lief!
    Euhm... oeps, het blijkt een eigen ondeugende versie te zijn. Goed luisterend blijkt de peuter iets anders te zingen, namelijk : Mamasé! Mamakakakakaaa! En opnieuw. En opnieuw. En opnieuw. Zijn guitig gezicht verraad dat hij wel duidelijk weet wat hij zingt. Hij wacht op reactie van de mama. Mama laat hem met gezichtsspierverrekkende inspanningen weten dat ze gehoord heeft wat ze zingt, dat ze begrijpt dat hij dat grappig vindt, maar dat hij een ferme kapoen is (want dat ze weet dat hij weet dat het een vies 'woordjen' is). Verder geen woord. Het ne-geren lukt redelijk

    Een derde alinea bruine troep had ik u graag en zonder gène voorgeschoteld. Helaas het word een smurrie van een andere kleur.
    Afgelopen maandag werd Lander op school onder de douche gestoken. Ja, echte vuilaards zijn wij. Straks de Sint, euh de kinderbescherming op ons dak. Dat Lander begonnen is aan de studie van zwarte¨Piet, en zich niet meer wil wassen... probeer hen dat maar uit te leggen. Studiekeuze is een heilig goed!.
    Nee, iets anders, maar dat wist u ook al wel. Lander werd inderdaad onder de douche gedropt, maar dit voor iets minder geleerde feiten. Een oncontroleerbare buikbroebel had de jongen getroffen midden op de 6e schooldag. En dat terwijl hij al redelijk geambeteerd liep dat het bij hem niet vlot op het potje. Genoeg om een potjestrauma op te lopen...

    Maar deze ochtend lukte het in de klas wel op het potje. Hiep Hiep Hoera! Blijdschap alom hier ten huize. Er mocht een stickertje bij op het blad "Lander verus Mama". Hierdoor was zijn eerste rijtje van 4 vol en kreeg hij een snoepje. Meer dan twee maanden wachten op de eerste potjes-snoep... die heeft gesmaakt.
    De uroloog wist deze namiddag te vertellen dat het eventueel nog wel enkele maanden zou duren vooraleer Lander echt prober zou zijn. Enerzijds ontgoocheld, Anderzijds opgelucht, want hij wist er toch een termijn op plakken van +/- 3,5 maand.

    Niet dat we voor de potjestraining bij een uroloog aankopten, zo desperate zijn we niet.
    De intieme details zijn hier niet op hun plaats, maar een klein knipje door een uroloog zal heel wat urinewegontstekingen voorkomen (en blijkbaar de potjestraining bevorderen). Een tweede medische ingreep op exact twee maand na de poliepenkwestie. Eind december is het zover...

    18-11-2009, 22:01 geschreven door elz&ben


    09-11-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eerste schooldag...

    Deze morgen trok Lander voor het eerst naar de onthaalklas van Juffrouw Gerda, samen met 13 andere instappertjes. Om 8u05 werden we in het klasje verwacht, om nog vlug eventjes te wennen vooraleer de andere volleerde peuters binnenstormen rond 8u20. Het jasje mocht aan de kapstok, de muts in de mutsenbak en de koekentas (euh boekentas) op de grote bank. Alles genaammerkt, zelfs de koekjes voor de speeltijden. Tegen dat we ons omdraaiden, lag lander al op de automat te vroemen en te broemen. tuut-tuut.

    Papa kreeg het even moeilijk, mama hield haar sterk (wel wetende dat zij de afgelopen 3 maand al nu en dan een traantje moest wegpinken bij de gedachte van deze naderende ochtend...). En dan ging de bel. Er werd nog even in het geniep aan de venster getuurd, maar de kleine man was niet te verstoren tussen die auto's. Een 5-tal kindjes vonden schoolgaan minder leuk en huilden tranen met tuiten, ocharme die dutskes. Hopelijk vergaat het hen morgen beter. Hopelijk vergaat het de stoere ukken van vandaag morgen nog even goed. Stel je voor; misschien komt morgen het besef dat die creche echt niet meer terugkomt...

    Tegen 10uur werden mama en Victor verwacht bij de allergoloog; zo kon(den) zij de zinnen even verzetten. Na wat gefriemel in de armholten om een adertje te vinden, werd in het handje geprikt op zoek naar iets roods. Opeens was het er. Eenmaal het buisje vol werd het afgegeven aan een courier uit Charleroi. Samen met wat gekookte patat worden ginds testen gedaan op de witte bloedcellen. Het lijkt een allerlaatste stap om eventueel een allergie te ontdekken, want de standaard bloed- en huidtesten wijzen niets uit. En toch is er iets. Toch komt er diaree van. "Misschien allergie type 4 ipv type 1, 2 of 3." Euhm, vraag ons het verschil niet.
    Verder zit er nu een patch op zijn rugje, een test op soya, melk, tarwe en ei. Die mag er woensdagnamiddag af, daarna moeten we een foto nemen van het rugje, en donderdag van hetzelfde. En dan mailen daar mevrouw de allergoloog, want ze zit in Venetië (afgelopen weekend in Parijs). Toch vreemd om bij een gerenomeerde spreker-op-congressen terecht te kunnen. We zitten op de goede plaats met onze uk! Dat bewijzen ook de verhalen uit de wachtkamer : kinderen die in shock gaan op prei, exceem tot in de hoogste graad,... vanalles hoor je er, en ieder is opgelucht eindelijk bij de juiste dokter te zitten.

    Na de middag gingen we boodschappen doen. Toen we de straat van de school voorbijreden, dacht ik even te gaan piepen, niet echt verwachtende hem te zien. En opeens zag ik Landers gestreepte mutsje welgemutst naar de klasdeur huppelen, 13u25 de namiddag kon beginnen. Hij had de middag op de grote school goed overleefd. Emo.

    Er was even verwarring over het einduur "der lessen"... Even internetten en mama zag twee verschillende uren... hmmm. Geen risico's, en dus maar onmiddellijk vertrekken. Blijkt nu dat de school op maandag een half uur langer duurt dan op andere dagen. Why? Wij nie weet nie.
    Dat halve uur te vroeg werd gevuld met een aangename babbel met een 80-jarige bolderaar (de bolderspiste ligt naast de peuterklas), tot ie op de bus stapte.
    Toen kwamen als eerste de onthaalklassers buiten, mooi gehoorzaam richting bankje onder het afdak. Lander had ons al vlug achter de poort zien staan en wuifde vrolijk en uitgelaten. Eenmaal de poort open, bleek al vlug dat de kleuter zijn namiddagslaapje niet had gemist en dat de school best wel een leuke plaats is. Eenmaal thuis bleef hij supervrolijk, de deugnieterij zal er flink in.

    Victor had een baaldag in de creche, zo zonder voormiddagslaapje, zo zonder broer,... zo helemaal het ritme kwijt. Huilen was zijn deel. Het koekje dat Lander voor hem meehad kon het verdriet een beetje verzachten.
    Lander pikte nog vlug 5 minuten Dora mee op de creche-TV. Dora... we snappen niet wat hij in haar ziet, maar het is volgens hem wellicht een prachtige madam

    Op naar schooldag 2. Morgen moet hij in de "studie" blijven, want mama en papa moeten werken. Benieuwd of hij dat even leuk zal vinden, onze schoolgaander...

    Bravo kleine man, je deed het super vandaag! Papa en moeke zijn fier op jou!

    09-11-2009, 21:52 geschreven door elz&ben


    06-11-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Trots tot supertrots.
    Victor is in volle ontwikkeling, gelijk iedereen tussen 0 en 99 wellicht. Maar bon, als het jou eigen kinderen betreft, fascineert het net iets meer dan die van die miljoenen stuks tweevoeters aan de andere kant van de wereldbol.

    Over tweevoeters gesproken... Daar schuilt nu net die ontwikkeling ten huize. Ons kruipend aapje vindt het sedert enkele dagen super om met zijn dikke buik overal tegenaan te leunen, rechtstaand welteverstaan hé : zetel, salontafel, bedrand. Je ziet zo dat hij eigenlijk zou willen stappen, maar zijn beentjes staan hem daarbij nog een beetje in de weg. Ze staan nog redelijk 'O' en de poep staat nog naar achter. Stappen lukt daardoor nog niet zelfstandig. Maar ondersteund aan beide okseltjes, doet hij toch al verwoede pogingen. Het plezier straalt er zo af. Trots is hij.

    Het doet wel een beke raar, om hem opeens op een andere hoogte tegen te komen. Ik ben nu al ontroerd als ik denk dat hij op een dag door het huis zal waggelen, alsof ie nooit iets anders gedaan heeft . Supertrots zal ik zijn, als ik mij buiten kan begeven met twee blonde goden aan de hand.

    Maar als de jongste des huizes groot wil worden, dan zal hij toch zijn fles terug moeten drinken. Sedert enkele weken drinkt hij slechts de helft van de avondfles, soms minder, zelden meer. Ik dacht dat hij te moe was en daardoor wat over zijn toeren. Sedert twee dagen weigert hij zowel de avondfles als de ochtendfles; terwijl hij natuurlijk wel zijn vocht moet binnenkrijgen. Dat proberen we door extra water aan te bieden en wat appelsap, maar zoveel succes heeft dat nu ook niet echt. Soya-yoghurtjes daarentegen...

    Resultaat? Konijnebolleks ipv pureekakskes.
    Hopelijk heeft het sneetje peperkoek van deze morgen een goede invloed op de 'intestinale werking'...

    Grote broer, ook al geen te grote ontbijter, brengt vandaag zijn laatste dag in de creche. Maandag is het D-day. Gisteren werd al afscheid genomen van de immer charmante Fee, zijn creche-vriendinnetje. Vriendjes voor het leven, tot gisteren. Maar als het lot het wil, dan treffen die elkaar wel terug op café ofzo.

    Maandag verandert ook definitief het ochtendritueel voor alle huisgenoten. Daar waar de creche en het werk niet zo aan stiptheid gebonden zijn, begint de school natuurlijk elke dag op datzelfde ambetante uur. Aaaah, crossen tegen de klok, dat is afstompend voor een mens gelijk de mama. Jarenlang heeft ze er zelf tegen moeten vechten en toen ze kon gaan werken, weigerde ze een treinpendelaar te worden en dat puur om het feit van die tijdsdruk 's morgens. Elke dag op diezelfde minuut ergens moeten zijn... nee, dank u. En nu, voor de goede ontwikkeling van het kind, moeten we er weer door, voor jaaaaaaaren. Die snooze-knop van de wekker zal iets minder dienst moeten doen, vrees ik. .

    06-11-2009, 10:12 geschreven door elz&ben


    30-10-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Juffrouw Gerda
    Vandaag moest het een beetje rustig aan, na gisteren. Dit in gedachte, werd Lander thuisgehouden. Victor oefende alvast in de alleenheerschappij binnen de creche, want de broederlijke dictatuur eindigt er over een dikke week. Nog 10 keer slapen en Lander mag gerugzakt richting peuterklas bij de allerliefste juffrouw van de wereld, juffrouw Gerda. Of Juffrouw Gerda ook zo enthousiast is over die ferme brok lawaai en geweld in haar klasje... dat zullen wel in zijn "agenda" merken .

    Ter voorbereiding op de eerste klasdag, voor zowel peutertjes als ouders, was er een kennismakingsuurtje. Deze namiddag wandelde Lander voor het eerst de deur binnen van wat zijn nieuwe speelotoop zal worden voor de komende maanden. Om een goede indruk te maken hadden we hem zijn hemdje en truitje aangetrokken, maar hadden we hem vooral een tekening laten maken "Voor juffrouw Gerda van Lander". Die prijkt nu al aan haar klasmuur. De eerste indruk zit hiermee goed hopen we. Misschien dient die tekening wel een beetje als zalf voor de komende wonden, want we hopen stilletjes dat Lander daar niet al te vaak zijn sterk karakter bovenhaalt. Hier thuis kunnen we die lieve gast de baas als hij even heftig doet, maar dat is steeds met de nodige uitleg en kalmte, met herhaling en negering, en tenslotte met boze blik, wijsvinger en die huilhoek.

    De jas was nog maar net uit, of Lander was al terug te vinden in de speelhoek. Mama was al niet meer van tel.
    14 nieuwe instappertjes zullen de klas vervoegen. Elke mama kreeg een heen-en-weer-buideltje waarin de juffrouw berichtjes kan steken. Lander werd genoteerd als warme eter, als melkdrinker en als pamperdrager... Of zou het ons lukken om hem nog in één week tijd proper te krijgen?

    Als afsluiter gingen we allen naar de speelplaats. De peutertjes mochten plaats nemen op de kleurrijke bank. Daar moeten ze elke dag wachten op mama of papa. En toen ging de bel en kwamen er uit elke deur opgelaten kinderen. Vakantie!!

    30-10-2009, 00:00 geschreven door elz&ben


    29-10-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.OK - KO - OK
    Deze morgen, donderdag, 29 oktober, vroeg in de ochtend, werd Victor afgeleverd bij Veerle van de creche en trokken Lander, moeke en papa verder naar de Volkskliniek van het Sint Lucas voor het verwijderen van zijn poliepen.
    Lander hield zijn "yoghurtje" (vanillepudding) klemvast in de handjes, want hij wou zijn ontbijt veilig stellen eenmaal de dokter in zijn keeltje had gekeken. Ja, nuchter zijn op zo'n jonge leeftijd... krijg het maar even uitgelegd en begrepen. Rond 9uur was het zijn beurt in de dagkliniek.

    Samen met knuffel Celeste, tutje, papa en moeke werd Lander naar de 'kikkerkamer' gevoerd. Daar ging een mooie kikker op de muur en een teeveetje waarop het verhaaltje van 'Lucas en de slaapdokter' werd vertoond. Vorige week kreeg Lander dit verhaaltje in boekvorm mee naar huis, ter voorbereiding op de grote ziekenhuisdag.

    Eenmaal de groene dokters Lander kwamen halen en hij op de operatietafel mocht worden gelegd, werden Lander en mama iets minder babbelachtig. Het gehuil van de kleine man zorgde er gelukkig voor dat hij vlugger naar adem hapte waardoor hij vlugger in dromenland vertoefde. Met rollende tranen verliet mama met papa de OK.

    Een klein half uurtje later mochten we Lander al terugvinden op de recovery, waar hij loom en boos was en huilde, tierde, schopte en sloeg. Pijnlijk toezien hoe hij ook het infuus wou uittrekken en in zijn neus prutste waardoor deze opnieuw wat bloedde. Op zo'n momenten hoop je dat de tijd wat vlugger zou vliegen.
    Eenmaal op de kamer ging het beetje bij beetje beter. Mama vertrok met een klein hartje naar haar werk, en papa bleef waken en het de kleine man naar zijn zin proberen maken. Parrain Filip zorgde ervoor dat ze veilig thuis geraakten.

    Lander moest zich rustig houden, maar tegen de vroege avond kon het ventje niet meer stilzitten. Als een aapje kroop hij overal op en onder, met veel jolijt en geroep.... Hmmm, lag die enkele uren geleden niet KO? Hij is al heel vlug terug de oude. Meer dan OK zelfs!

    29-10-2009, 00:00 geschreven door elz&ben


    23-10-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sociaal Zeker - Zeker sociaal
    Niet dat we u willen vervelen met ons ziekteboekje, maar voor onszelf willen we eens een kostenlijstje maken.
    Papa Ben denkt met op te lijsten dat de doktersbezoekjes misschien stilvallen, wie weet...

    We verzamelen dus de briefjes voor de mutualiteit van de afgelopen maand :
    - 18/09 : naar Huisarts met Victor
    - 21/09 : naar Huisarts met Victor
    - 23/09 : naar Kinderarts met Victor + naar labo voor bloedafname
    - 23/09 : naar Kinderarts met Lander
    - ... een gezonder periode zowaar...
    - 12/10 : naar Huisarts met Lander
    - 14/10 : naar allergoloog met Victor + bloedafname voor allergieën (bleek dat hij virale infectie had)
    - 14/10 : naar Kinderarts met Victor + naar labo met pamper (gezien langdurige diaree)
    - 19/10 : naar Kinderarts met Lander + naar labo met urine (gezien reeds 8 dagen koorts)
    - 21/10 : naar radiografie voor foto's van Landers keel en longen
    - 22/10 : naar neus, keel, oorarts (NKO) met foto's + naar labo voor bloedafname (gezien reeds 10 dagen koorts)

    Ondertussen is Victor nog steeds niet volledig verlost van zijn dunne kak, en geeft hij om de paar dagen nog eens zijn gehele voedselvoorraad van die dag terug, liefst in bed, op knuffels en op de muren (sorry voor deze plastische mededelingen enzo hé).
    Motillium en Protectis worden nog enkele dagen aangehouden.

    Maar voor Lander zit er wellicht beterschap in... Hij mag binnenkort 2 knipjes verwachten :
    - 29/10 : onder het mes voor het verwijderen van poliepen (en kuisen van oortjes).
    - 10/11 : op controle bij NKO-arts (spijbelt al halve dag op zijn 2e dag school ... 3e dag is het wapenstilstand...^^)
    - 18/11 : naar uroloog met Lander voor afspraken omtrent knipje in voorhuid, om verdere urineweginfecties te voorkomen.

    Na vier dagen thuis, met dank aan oma en opa, mocht Lander deze morgen terug richting creche. Wij en hij content. Man, die gast had terug kindjes om zich heen nodig : hij sprong, klom, klopte, duwde,... voortdurend op mama, papa en broer. Zijn energie zocht uitwegen.

    Nog 17 keer slapen...

    23-10-2009, 12:55 geschreven door elz&ben


    20-10-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De S van School en de G van Gotejonge
    Peuter Lander is vandaag, op 20 oktober, 31 maand - oftewel 2,5 jaar en een scheet.
    Welgeteld nog 20 nachten en dan wordt hij een kleuter,  't is maar dat u het weet.

    Hij kent alle kleuren (en kleurt zelf ook gelijk zot), alle dieren van de boerderij (diverse onomatopeën inclusief), alle tv-figuren (vergezeld van de begintunes - eat your heart out Dennis Black Beauty), tellen tot 20 (en soms verder) en zelfs enige citaten uit het alfabet (met opsommingen uit het woordenboek).

    Is hij hiermee schoolklaar?
    - Verstandelijk wellicht wel, daar twijfelen we geen moment aan. Integendeel, het beangstigt soms hoeveel zo'n kleine meter lawaai in die hersenpan kan proppen.
    - Mentaal valt nog te bezien. Onze stoere kerel heeft tegenwoordig echt ontdooiing nodig als hij ergens binnenkomt. Mama vermoedt niet alleen traantjes bij zichzelf die eerste schoolpoort, maar ook bij de kleuter-in-kwestie (Grote mond, klein hartje).
    - Lichamelijk dan ... Zijn lengte heeft hij mee, zijn kracht om vrouwen van zich af te duwen ook. Enkel zijn ieniminie blaas is nog niet helemaal onder controle. Al weken weigert Lander ook maar een straal te lossen op dat mooie knalrode potje. Zelfs een sticker-scoreblad Lander-versus-mama, waarbij de mama al alle stickertjes had verdiend die maar konden (want die gaat mooi op het grote toilet), hielp voor geen druppel. Het kind is even enthousiast als mama een sticker kreeg als was het er ene voor hem...
    Gisteren lukte het dan opeens wel, nadat we hem voor de zoveelste week gevraagd hadden even pipi te doen voor de dokter. Zou het....? Zou het een aanzet zijn naar meer? Veel pushen, willen we niet, anders wordt hij misschien koppig en kunnen we nog maanden fluiten naar wat potjespipi.
    Van de directeur kregen we een e-mailtje waarin met aandrang gevraagd werd de potjestraining op te drijven... Ik voel het al aan mijn theewater, de herfstvakantie wordt er eentje van ongelukjes...

    Nog 20 nachten... daar lig ik nu es wakker van zie.
    Ons kleine wordt groot. Met een uiterst klein hartje ben ik benieuwd welk stoere schoolpraat hij na een paar dagen al zal uitkramen...

    Waar is dat knopje om die klok der tijdingen stil te leggen?

    20-10-2009, 16:51 geschreven door elz&ben


    19-10-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over boompjes en kaatjes

    Tuurlijk zouden wij ook zo'n boompje planten in het eerste Gentse geboortebos! Superinitiatief, vooral gezien onze ukken in Deinze zijn geboren, waren wij aangenaam verrast dat we ook een eigen boom kregen.
    Het werd een Lijsterbes aan de bosrand van zone S-Z. Een zomereik of wintereik zou ook mooi zijn, maar die waren voorbehouden voor andere zones. Al hebben we rondom ons boompje ook 2 hazelnootjes, 2 walnoten en 4 eikels gepland; wie weet... Lander en Lien voerden mooi de instructies van Victor uit, want onze bos-VIP kan zelf nog niet stappen.

    Gezien wij niet in het bezit zijn van enig professioneel boer-en-tuinder-materiaal, werd een zandbakschepje meegenomen. En zie, onze boom is ook geplant geraakt (gelukkig hadden ze al wat putten voorgeboord). We gooiden nog een bananeschil in de put ter vetmesting en klaar was kees. Puur voor de fotografie mochten Lander en Lien ook nog even boompje spelen. Ze werden in een putje gedropt en op de gevoelige plaat gelegd. De foto's ziet u ooit wel verschijnen in ons album... (momenteel nog bezig met die van augustus te verwerken, dus nog eventjes geduld).

    Tuurlijk hadden we wel wat volk verwacht, er worden immers heel wat kindjes geboren in Gent. Maar toch waren we een beetje veel overdonderd van de massa auto's, buggy's, baby's, mama's, papa's,... die de revue passeerden. Super dat er zoveel jonge kindjes zijn die later naar het bos zullen kunnen terugkomen en hun boom kunnen beginnen zoeken.

    Uit de krant :
    " Het geboortebos bevindt zich in de Gentbrugse meersen. De komende jaren zijn er daar verschillende bossen gepland. De centrale boszone, gelegen tussen de Rietgracht en de Schelde, is het geboortebos. Het aanplanten van het geboortebos is een combinatie van planten en zaaien en er wordt ook veel ruimte gelaten voor spontane bosontwikkeling.
    Het enthousiasme bij de jonge ouders was groot. Ongeveer 3700 mensen schreven zich in om mee te planten. ‘Het gaat om de ouders, familie en vrienden van 1.168 baby’s die in 2008 geboren werden in Gent’, zei schepen van bevolking Catharina Seghers. ‘Dat is ruim een derde van de 3362 geboortes die er in 2008 waren. Het eerste Gentse Geboortebos kan daarmee op veel belangstelling rekenen.’ "

    Op de terugweg naar de auto, deed ik als mama en groene ziel wel een erg frustrerende ontmoeting. Een oude man op de fiets in zijn sletsen, sleppen en "skabbe" stopt en vraagt wat er eigenlijk wel te doen is, gezien al dat volk. Liesbet legt fier uit dat er een boompje kon worden gepland voor alle kindjes van 2008, een geboortebos,... en opeens zegt die vent : "tis toch erg hé madam, wa steken ze allemaal uit, waar gaat dat naartoe, en wie zal dat weer allemaal moeten betalen en onderhouden,..."
    Euhm... hoorden wij dat goed? Was die man zomaar efkes TEGEN de aanplanting van wat bomen die een bos zullen vormen? Onderhoud? Welk "Onderhoud"? Een bos onderhoudt toch zichzelf?
    Ik kon niet meer luisteren, ik ben verder gewandeld en zei luidop dat dat toch beter is dan een nieuwe autostrade en dat hij beter ook een putje ging graven en er best zelf inkroop. Deeeuh... vast een Vlaams Blokker ofzo. Ik heb over het voorval nog ettelijke tientallen meters lopen foeteren.
    Liesbeth is stukken beter in relativeren. Ze zei : "Ah, trek het u niet aan, hij zal nooit van het bos kunnen genieten. Tegen dat de bomen groot zijn is hij al lang dood."
    Coole gedachte vond ik dat, maar toch, diene mens moet toch niet gelukkug zijn. Als ge u ook al aan bossen ergert, dan ziet ge wellicht ook niet veel vreugde in andere dingen.
     
    Een boompje opzetten over zieke kindertjes, dat kunnen wij ook als de beste. De tien-beurtenkaart voor oktober is bijna vol. Na een goede week maag-en darmproblemen bij 3 van de 4 inwonenden (met de nodige wasmachientjes tot gevolg) + een week 'goede' koorts bij Lander als extraatje, ging zijn temperatuur deze nacht naar 40,3. Hmmm, niet zo best. Nog maar eens naar dokter straks.

    Dat hij maar vlug genezen is tegen zaterdag. Zaterdag komt Kaatje van Ketnet naar de boekhandel. Als het even kan, willen we dat niet missen; het is één van Landers grote idolen. Bewijs daarvan? Victor sprak 3 woordjes (tut, mama, papa) en kent er sedert afgelopen week een vierde, namelijk : "Kaatje"... .
    Kaatje Kaatje rijstevlaatje, Kaatje Kaatje rot tomaatje, Kaatje Kaatje ...  (http://kaatje.ketnet.be/)

    19-10-2009, 10:42 geschreven door elz&ben


    28-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Welkom Martijn!
    Niet veel 'babbel-babbel' hier de laatste maand hé.
    >> "Babbel-babbel" is een uitdrukking die we tegenwoordig vaak horen ten huize, uit monde van Lander. Mama en papa mogen niet meer babbel-babbel als meneer naar televisie kijkt, als meneer rustig zijn boterhammekes wilt opeten of als meneer van punt X naar punt Y vervoerd wordt. (De momenten dat hij wat rust verkiest, vallen helaas weinig samen met de momenten dat wij nood hebben aan wat kalmte...)
    >> niet veel... omdat we op vakantie zijn geweest en het ondertussen terug druk-druk is thuis en op het werk.

    Maar, dat wil niet zeggen dat er geen belangrijke zaken zaken gebeurd zijn de afgelopen maand. Integendeel!

    Kleine man Victor heeft belangrijke stappen gezet in zijn motorische ontwikkeling. 'Stappen' is teveel gezegd, maar tijdens de vakantie aan de Loire begon hij opeens te kruipen, 1 jaar en 1 week na zijn geboorte. 'Kruipen' is misschien ook teveel gezegd, alhoewel het toch onder die categorie geplaatst wordt. Wij hebben het nog nooit een ander kindje op die manier zien doen, maar in de crêche hebben ze er wel ooit al zo eentje gehad...(oef) : één beentje voorwaarts en één beentje achterwaarts; al lijkt het meer een trekken op de armen.

    Enkele dagen nadien was het tijd voor een nieuwe primeur : blijven rechtstaan als hij op de voetjes werd gezet, weliswaar nog met steun, maar toch ook hier weer een 'stapje' vooruit op de ontwikkelingsschaal van Kind en Gezin.

    En het houdt niet op : ons kleine waterrat heeft op vakantie ook zijn eerste zwembadbeurt achter de rug. Plezant dat het was, al dat water, al dat gesplesj. Lachen alom. Dat het water daarbij ijskoud was en eigenlijk onverantwoord om hem daar in te droppen, dat deerde hem niet. Lander daarentegen... meer dan zijn grote teen is er niet nat geworden, stoer van(aan)dewalle. Hij is meer een aardse ploeteraar, een zandbaktype .

    Ondertussen vierde de jongste telg dus ook al zijn eerste verjaardag... de volgende mijlpaal hier ten huize is de eerste schooldag van de 'oudste'. Met een zeer zeer zeer klein hartje bij de mama nadert die dag opeens zo vlug. Nog een grote maand en het is zover : op 9 november worden we aan de schoolpoort verwacht, met boekentas en al! De mama heeft alvast een dagje verlof aangevraagd om wat de blèten .
    Op vrijdag 30 oktober mogen de kindjes en hun ouders al even klaspiepen. Hopelijk herinnert hij zich daar 10 dagen later nog iets van? 
    Halverwege oktober is er in het schooltje hun jaarlijkse mosselfestijn. Ik denk dat we die dag ook al even gaan piepen, al is dat misschien meer om de eigen gemoederen wat te sussen.

    Wie er nog niet aan denkt om naar school te gaan, is kleine Martijn. Mama's neef Kristof is op 25 september (op de verjaardag van Victors peter Danny - iep iep rahoe) trotse papa geworden van een echte Holvoet. Martijn zorgt hierbij voor een volgend mannenlijk viergeslacht, net zoals zijn papa deed 30 jaar terug. Welkom Martijn.
    Ja... was Lander een meisje geweest, dan hadden we hier een puur, zuiver, rasecht viergeslacht... 4 eerstgeboren en oudste dochters... God vond ons wellicht niet katholiek genoeg, of beslist hij daar tegenwoordig niet meer over?

    Ter afsluiting van de maand september kijken we (samen met mama Anneleen en papa Karel - http://users.telenet.be/anneleen.robbe/Index.htm, en nog vele anderen wellicht) verlangend uit naar de geboorte van Luka's broertje of zusje.

    Mama Elz, die aan de boekentasplanning begint.
    Moeten kinderen eigenlijk naar school op wapenstilstand?

    28-09-2009, 16:07 geschreven door elz&ben


    Kindertaal...

    LENTE/ZOMER 2011-2012
    - V: zegt nog steeds 'Roranje' of GRoranje' ipv 'Oranje'
    - V: ook steeds Gwonen ipv Wonen
    - L: pasoppen ipv oppassen
    - L: Laat mij met grust ipv rust
    - L: ozeeaan ipv oceaan

    WINTER 2011-2012
    - L hoort liedje van Madonna en zegt tegen Victor : "kom broer, een beetje rock en roll dansen..."

    Zomer 2011
    - V: Vogelhuis (ipv struisvogel)
    - V: Spionnen eten (ipv champignonnen)

    LENTE 2011
    - L: Hooftevrees (koorts/hoofdpijn)
    - L: Koortsevrees (koorts/hoofdpijn)

    WINTER 2010-2011
    - L: kabaai (ipv kabaal of lawaai)
    - V: Sootje Sitten (Schootje Zitten)
    - V: Seeuw (Sneeuw)
    - V: Ragen (Dragen)
    - L: Knieten (ipv knieën)
    - V: neusbaby (ipv baby neushoorn)


    WINTER 2009-2010
    - L: moet niet spruitjes, spruitjes komen uit de poep (28/12)
    - V: Kaatje! (telkens hij de gele krullebol opmerkt)
    - V: pijn gedaan (eerste 'uitdrukking'; eerste "tweewoordenzin") (29/12)
    - L: die huilt die kleine kind (over Victor) (3/2) 
    - L: Vriesvies (ipv diepvries) (2/3)

    HERFST 2009
    - pajettie (spaghetti op 01/10/09)
    - zingend van 'vila vila vila vila' (liedje van 'il etait une fois' : "la vie la vie la vie")
    - seilach (hagelslag - okt 09)
    - oppepeten (opgegeten - okt 09)
    - kofo (choco)
    - kapionen (kampioenen)
    - sool (school - nov 09)
    - Heb mij gefliekt (ipv verslikt - nov 09)
    - veel rénene é mama (regen)
    - pliekpliekjes (picnic-jes)
    - uw poep is vuil (wijzend naar een ontblote schaamheuvel :-)

    ZOMER 2009

    - mama toch!
    - ola! mooi! (kijkend naar Lien)
    - mama, pamper doen, kaka daan, ik stink een beetje.
    - Tietor is beebie, Nander is kleute, papa is kok, mama is btiende
    - Papa is kok, ete make vo alle mense
    - nee Tietor, mag niet, niet in mondje (bij gelijk wat Victor naar zijn mond brengt, en dat is nogal veel...)


    andere saaits
  • Elz en Ben - hersenspinsels
  • miekenstievenbennenfries
  • Tine en Tijs in Zambia!
  • Pé (van Lien) AKA Radiofonisch Insitituut
  • Lien (van Pé)
  • mama isma
  • kinderpraat en mama-energie
  • de CRECHE
  • de SCHOOL
  • Veerle en co @ USA

    onze gegevens...

    GEBOORTE :
    Lander : 52 cm - 3kg780
    Victor : 
    53 cm -  3kg540

    2 WEKEN :
    Victor : 3kg900

    1 MAAND
     
    :
    Lander (4W+3D) : 56 cm - 5kg140
    Victor (4W+1D) : 4kg750

    Victor (5W+1D) : 57cm - 4kg650
    Victor (5W+5D) : 58cm - 5kg200

    7 WEKEN :
    Victor :
    59 cm - 5kg740

    9 WEKEN :
    Lander (2M+2D) :
    60 cm - 6kg350
    Victor (2M+1D) : 5kg870

    10 WEKEN :
    Victor :
    62 cm - 6kg020

    14 WEKEN :
    Lander (3M+6D) : 63 cm - 7kg420
    Victor (3M+6D) : 6kg875

    15 WEKEN
     
    :
    Victor : 65 cm - 7kg 360

    16 WEKEN :
    Victor 
    : 66 cm - 7kg 670

    17 WEKEN (bijna 4maand) :
    Lander : 66,4 cm - 7kg600

    19 WEKEN + 3D :
    Victor 
    : 8kg 190

    5 MAAND + 1D :
    Victor 
    : 69 cm - 8kg 510

    26 WEKEN (ofte 6 maand!):
    Lander : 71,1 cm - 8kg900

    7 MAAND - 2D :
    Victor 
    : 72 cm - 9kg 600

    38 WEKEN (bijna 9 maand!):
    Lander : 74cm - 9kg920

    41 weken 
    (9M+11D) 
    :
    Victor : 75 cm - 11kg000

    47 WEKEN (10,5 maand!):
    Lander : 76cm - 10kg420
    Victor : 78 cm - 11kg300

    11 maand:
    Victor : 11kg600

    49 WEKEN :
    Victor : 78 cm - 11kg900

    51 WEKEN
    (bijna 1jaar!)
    :
    Lander : 10kg840
    Victor : 12kg400

    53 WEKEN (1jaar!):
    Lander : 77 cm - 10kg960

    56 WEKEN :
    Victor : 80 cm - 12kg020
    en...8 tanden!

    15 MAAND :
    Lander : 81,5 cm - 12kg340
    Victor : 81,5 cm - 12kg620
    en beiden ... 12 tanden!

    17 MAAND :
    Victor : 13kg000

    Lander op ...
    19 MAAND :
    84cm - 13kg300

    22 MAAND + 9D:
    88,5cm - 13kg080

    26,5 MAAND:
    92cm - 15kg500

    27 MAAND + 3W:
    idem

    30 MAAND (2,5 jaar)
    :
    94cm

    32 MAAND +2W:
    97cm - 15kg300

    Tandejezzz Lander :
    29 sept. (6M9D) : Tand nr 1
    5 oktober : Tand nr 2

    26 december : Tand nr 3
    14 januari : Tand nr 4

    6 februari : Tand nr 5
    14 februari : Tand nr 6
    eind juni : reeds 12 tanden...
    herfst 2008 : nog eens 4 hoektanden

    Tandejezzz Victor :
    20 april (7M23D) : Tand nr 1
    23 april : Tand nr 2
    2 juni : Tand nr 3
    20 juni : Tand nr 4
    27 juni : Tand nr 5
    1 jaar voorbij : 8 tanden

    Gastenboek
  • Jullie adres
  • Veerle
  • veerle
  • Bloggende Mama's veroveren het internet !
  • knuffel

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek



    Blog als favoriet !

    Willekeurig Bloggen.be Blogs
    exel
    www.bloggen.be/exel


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!