Don PasqualeOp zaterdag 27 november wordt in Nederland en in  België vrijwel gelijktijdig een opera van Gaetano Donizetti (1797-1848) de ether in gestuurd. Beide echter zonder beelden, aangezien het om radiozenders gaat die verantwoordelijk zijn voor de verspreiding. Voor een groot gedeelte overlappen deze producties elkaar.

De eerste van de twee muziekdrama's begint om 19:02 uur op Neerlands Radio 4, in het programma Opera live van de NTR. Het betreft een uitvoering van Don Pasquale uit 1843. Deze wordt gerealiseerd door de Nationale Reisopera.
Te horen zijn Carmelo Corrado Caruso — nomen est omen — als Don Pasquale; Tuomas Katfala als Ernesto Zhang Huiyung als Norma; Quirijn de Lange is Dr. Malatesta. Het Orkest van het Oosten en het koor van de Nationale Reisopera staan onder leiding van Jeremy Carnall.

Lucrezia Borgia

Ongeveer zestig minuten na de aanvang van de uitzending via de Nederlandse radio begint de Nederlandstalige, Belgische radiozender Klara, in het operaprogramma Scala, met de uitzending van Lucrezia Borgia, eveneens van Donzetti, voor het eerst uitgevoerd in 1833.

De versie die u van dat muziekdrama te horen krijgt, is een productie van de Wiener Staatsoper. Friedrich Haider heeft daar de muzikale leiding.

Philippe Pétain, geboren in 1856, was maarschalk in het Franse leger en ontmoette veel respect vanwege zijn heldhaftige gedrag tijdens de Eerste Wereldoorlog. Helaas heeft hij gedurende de Duitse bezetting van Frankrijk tijdens de Tweede Wereldoorlog intensief met de Duitsers intensief samengewerkt waardoor de beschuldiging van collaboratie een voor de hand liggende zaak werd.

Die keuze, ten detrimente van datzelfde vaderland, heeft Pétain, na de aftocht van het moffentuig, de nodige sores opgeleverd: hij werd veroordeeld tot de doodstraf. Hij was toen ook al negentig jaar oud. Aan het leven van Philippe Pétain is op 23 juli 1951 een einde gekomen op het Franse gevangeniseiland Île d'Yel. 
De Frans-Duitse cultuurzender Arte-televisie vertoont op woensdag 24 november de biografische documentaire met de simpele titel Pétain. De uitzending ervan zal worden gerealiseerd tussen 20:15 uur en 22:00 uur.

Ronde getallen-fetisjisme
Deze week wordt op één Nederlandse en één Duitse radiozender herdacht dat het thans driehonderd jaar geleden is dat Wilhelm Friedemann Bach op 22 november werd geboren. Dit in het wereldwijd verbreide fetisjisme aangaande ronde getallen. Niet alleen is er bijna niemand die zulks aan zich voorbij kan laten gaan; erger is dat de herdenkende gebeurtenissen veelal worden geïnitieerd door lieden die daar brood in zien, hetgeen het culturele element niet zelden overvleugelt.

Deze W.F. Bach overleed op1 juli 1784. Hij was de oudste zoon van Johann Sebastian, ook wel Papa Bach. Volgens zijn tijdgenoten was deze senior onder de Bach-junioren een excentriekeling, die muziek componeerde vol avantgardistische elementen en geheel nieuwe invallen: iets dat een traditioneel muziekleven altijd kan gebruiken.

Friedemann componeerde niet alleen, maar hij was tegelijkertjd een virtuoos organist: de appel viel dus niet ver van de stam. Toch is deze musicus, volgens zeggen, in financieel benarde omstandigheden overleden.

Twee programma's

Gedurende de vijf avonden van de werkdagen die de week vanaf maandag 22 november telt, is Friedemann Bach in ons land Componist van de week in het gelijknamige Vara-programma dat via Radio 4 wordt uitgezonden. Tegelijkertijd — dat wil zeggen, al die avonden eveneens tussen 19:30 uur en 20:00 uur — wordt door de regionale Duitse radiozender NDR Kultur aandacht besteed aan deze musicus, maar wel door het uitzenden van andere composities, uitgevoerd door andere ensembles. Dat alles in het programma Musica van genoemde zender. Dat zou nog wel eens moeilijk kiezen kunnen worden.

[Radio 4, maandag 22 t/m vrijdag 26 november, 19:30 - 20:00 uur.

NDR Kultur zelfde dagen, zelfde tijd, andere golflengte.]

In de nacht van vrijdag 19 op zaterdag 20 november — tussen 02:00 uur en 03:25 uur - geeft de Britse zender BBC Two-tv allen, die van klassieke trillers houden — welke ook veelal als film noir worden geklassificeerd — de gelegenheid een vijfenzestig jaar oude rolprent van Robert Siodmak (1900-1973) te bekijken: The spiral staircase. In de hoofdrollen daarvan kunt drie (toenmalige) grootheden van het internationale witte doek tegenkomen. Zij allen zijn, evenals de regisseur inmiddels naar een andere wereld dan die van levende mensen en bewegende beelden vertrokken: Dorothy McGuire (1916-2001), George Brent (1899-1977) en Ethel Barrymore (1879-1959).

Een jonge vrouw die niet kan praten, werkt in een landhuis en wordt doelwit van een gestoorde crimineel die het lijkt te hebben voorzien op mensen met een handicap.

Bijna een eeuw oud

Voordat Opera Zuid met de herfstproductie van 2010 — Der Rosenkavalier uit 1911 van Richard Strauss (1864-1949) — door ons land gaat toeren, worden er eerst twee voorstellingen in de vestigingsplaats van het gezelschap, Maastricht, gegeven. De première zal worden gerealiseerd op vrijdag 19 november — aanvangstijd 19:30 uur — in het Theater aan de Vrijthof in de Limburgse hoofdstad, en op zondag 21 november wordt er een matinee (vanaf 14:00 uur) gegeven in dezelfde entourage. Daarna begint de tournee door Nederland: op dinsdag 23 november in de Stadsschouwburg van Groningen en volgen nog negen steden. Waar en wanneer kunt u zien in de Speellijst van Opera Zuid.

Terugblik

Op 26 januari 1911 — op zo'n tien weken na een eeuw geleden is in de Semper Oper te Dresden deze Komödie für Musik voor het eerst opgevoerd. De regisseur was Max Reinhardt (1873-1943) en Georg Toller, de aankleiding was toevertrouwd aan Alfred Roller (1864-1935). Deze is heel lang de standaard voor opvoeringen van deze opera gebleven. 

De tekst is afkomstig van Hugo von Hofmannsthal (1874-1929), daarbij in hoge mate profiterend van de ondersteuning van Harry Graf Keßler (1868-1937), die eveneens afgebeeld (door Edvard Munch) te vinden is op Rond1900.nl, op 11 maart 2007.
Nog in 1911 werden opvoeringen gerealiseerd in München, Berlijn, Milaan, Praag, Wenen en Boedapest. In 1913 werd Der Rosenkavalier op twee verder verwijderde opera-podia gespeeld: te Londen in Covent Garden en in New York.

De handeling
Het gebeuren speelt zich af tijdens de eerste jaren van de regering van de Oostenrijkse keizerin Maria Theresia (1717-1780), omstreeks 1740 in Wenen.
Marie-Theres von Werdenberg, echtgenote van Feldmarchal von Werdenberg, beleeft, tijdens de afwezigheid van haar echtgenoot, een liefdesnacht met de jonge graaf Octavian Rofrano — die Quinquin wordt genoemd. Het ontbijt dat de beiden tijdens de ochtend na de nacht in rust willen genieten, wordt echter onverwacht verstoord door de komst van Baron Ochs auf Lerchenau, iemand uit de familie van de maarschalkse (Marschallin).Razendsnel weet Octavian zich te verkleden als kamenier Mariandl — daarom wordt de rol van de jonge minnaar gezongen door een vrouw (sopraan of mezzosopraan): zoiets noemt men een Hosenrolle.

De baron koestert vergevorderde plannen om in het huwelijk te treden met Sophie, de dochter van een kort tevoren in de adelstand verheven Fininal, en hij hoopt dat de Marschallin hem een Bräutigamsführer terzijde wil stellen, die — geheel volgens de geldende traditie — aan de bruid (Sophie) een zilveren roos zal overhandigen. De Marschallin stelt Octavian voor. In aansluiting daarop mijmert zij melancholisch over de vergankelijkheid van de tijd.

Op dinsdag 16november presenteert BBC One-tv gedurende het laatste uur van de dag — en dus een uur later in ons gebied — van 23:35 uur tot 00:30 uur onze tijd — een aflevering van het programma Imagine . . ., waarin de documentaire zal worden vertoond Ai Weiwei . . .  without fear or favour, over de politiek nadrukkelijk geëngageerde Chinese kunstenaar Ai Weiwei, die in het Westen niet alleen naam heeft gemaakt als kunstenaar, maar tevens als een geprofileerd-vooruistrevende vertegenwoordiger van de Chinese alternatieve scene. Twee jaar geleden maakte werk van hem deel uit van de expositie GO CHINA in het Groninger Museum. Het meest recente werk van Ai Weiwei — Turbine Hall — is thans te zien in de Tate Modern te Londen.

Presentator van de BBC-documentaire, Alan Yentob, werpt de vraag op hoe het Ai Weiwei lukt om zich binnen het kader van een totalitaire staat als China daadwerkelijk in te zetten voor artistieke vrijheid. Juist dat aspect van de documentaire is inmiddels achterhaald. Goed een week geleden werden tal van Chinese kunstenaars gearresteerd en afgevoerd, anderen — onder wie Ai Weiwei — werden onder huisarrest gesteld. Kort daarop werd zijn atelier geheel ontmanteld. 

Die oer-domme Chinese leiding heeft nog steeds niet begrepen — evenmin als de nieuwe Nederlandse regering, zij het daar ietwat genuanceerder, doch bijna net zo destructief — dat een maatschappij zoveel leefbaarder en kleurrijker wordt door middel van kunsten die in vrijheid en onafhankelijkheid ontstaan.

Oudejaarskind

Neerlands Radio 4 heeft voor de vijf werkdagen in de week die op zondag 14 november is begonnen, van maandag tot en met vrijdag de 19de, voor het programma Componist van de week de keuze laten vallen op de Mexicaan Silvestre Revueltas Sanchéz (1899-1940). Die voornaam zal zeker te maken hebben met de dag waarop deze veelzijdige toonkunstenaar is geboren: 31 december, en Silvester is nu eenmaal een benaming voor oudejaarsdag. In het Duitse taalgebied komen we die benaming voor 31 december veelvuldig tegen.

In zijn actieve tijd kreeg Revueltas vooral bekendheid als dwarsligger, maar dan wel één van de categorie die tegelijkertijd in alle oprechtheid een zoektocht ondernam welke zou moeten leiden tot de realisatie van een nationale kunstmuziek. Gedurende een decennium — in de jaren 1930-1939 ontstonden zijn composities in diverse disciplines. Naast componist was deze musicus werkzaam als dirigent, violist en muziekpedagoog.

Alternatief ingesteld

Silvestre Revueltas sloot zich aan bij de Revolutionaire Kunstenaars Liga, en voorts raakte hij betrokken bij de Spaanse Burgeroorlog, zoals dat met zovele vooruitstrevende kunstenaars van zijn tijd, in diverse delen van de wereld, is gebeurd.
Evenals dat het geval is bij zoveel andere mensen die hun uitdrukkingsmogelijkheden in één der kunsten zoeken, kon ook Revueltas moeilijk omgaan met zijn eigen emoties, en verder eveneens met alles wat op hem afkwam, hetgeen eindigde in een, zij het innige, doch tegelijkertijd tweeslachtige, relatie met de Fles: hij zette het op een zuipen.

Programma

Gedurende de vijf avonden op Radio 4 worden diverse kamermuziekwerken, stukken voor symfonische bezetting en nog andere onderdelen uit zijn fascinerende oeuvre uitgevoerd.

Daaronder zijn Hommage aan de Spaanse dichter Federico García Loca (1898-1936) voor symfonieorkest, gecomponeerd in het jaar dat deze dichter door de fascisten werd vermoord. In hetzelfde jaar schreef Revueltas van dat stuk eveneens een versie voor harmonieorkest.

We horen gedurende die vijf keer een half uur niet alleen enkele symfonieorkesten en de gebruikelijke kamerensembles, maar daarnaast ook de Ebony Band onder leiding van (hoboïst) Werner Herbers.

[Maandag 15 tot en met  vrijdag 19 november, Radio 4 NL,'s avonds tussen 19:30 uur en 20:00 uur.]

Meer dan zestig jaar oud is de Amerikaanse speelfilm Intruder in the dust, maar springlevend is gebleven. Clarence Brown (1890-1987) is erin geslaagd een meesterstuk af te leveren dat niet alleen een schrijnend beeld verschaft van de toen heersende sociale spanningen als gevolg van diepgeworteld racisme bij grote delen van de blanke bevolking in de Verenigde Staten anno toen, maar tevens indirect laat zien dat de spanningen geenszins zijn verdwenen maar veel meer een sluimerend bestaan leiden in een maatschappij op de rand van een vulkaan.
Deze film is een weergave van de roman van William Faulkner (1897-1962), één der grootsten in de literaire geschiedenis van de twintigste eeuw in de Verenigde Staten, die echter heel wat baantjes had gehad voordat hij — vooral op aandringen van Sherwood Anderson (1986-1941) tot schrijven kwam. 

Zijn boek [1] werd door Random House vroeg in de herfst van 1948 uitgegeven en betekende zijn doorbraak bij het grote Ameriaanse lezerspubliek, de film kwam een jaar later uit; de beelden werden geschoten op locatie in en om Oxford (Mississippi). De Puerto Ricaanse acteur Juano Hernandez (1901-1970) speelt daarin een onvergetelijke rol als de gesjochten zwarte boer, die dreigt te worden gelyncht als er een blanke man blijkt te zijn vermoord.

De rolprent wordt vertoond door de Belgische, Nederlandstalige, televiesiezender EEN, tussen 14:10 uur en 15:40 uur.

__________

[1] In de herfst van 2010 verschijnt een Nederlandse versie bij Uitgeverij Atlas in de vertaling van Bartho Kriek, onder de titel Het geluid en de drift.

Arte-televisie zendt op woensdag 10 november een documentaire uit, getiteld Balapan — Mit dem Adler auf Wolfsjagd. Daarin laten de makers de kijker kennismaken met een jongeman in het verre Kazachstan, die geheel volgens de tradities van zijn voorouders leeft.

De film is een Franse documentaire uit 2006 met een lengte van 42 minuten, gemaakt door Hamid Sardar. De uitzending zal worden gerealiseerd op genoemde datum, 's avonds tussen 19:30 uur en 20:15 uur. 
Een herhaling zal worden gepresenteerd op woensdag 17 november,  's middags vanaf 14:00 uur.

De nieuwe woede van de jeugd
Arte-televisie biedt op dinsdag 9 november een thema-avond over jongeren in Europa, die weer de straat op gaan om openlijk te demonstreren.Vanaf 22:09 komen twee documentaires op het huiskamerscherm, die met dit thema te maken hebben. Als eerste documentaire kunnen we vanaf 22:10 uur kijken naar Für eine andere Welt. Hierin worden verbanden gelegd tussen de talrijke grote demonstraties welke zijn gehouden in het eerste decennium van deze eenentwintigste eeuw , een periode die over een kleine acht weken alweer achter ons ligt.
De tweede documentaire is getiteld Die Rebellen aus der Vorstadt, over de jongeren die in 2005 in de Parijse voorsteden hebben deelgenomen aan demonstraties. Daarbij zijn helaas twee mensen om het leven gekomen.

Deze Arte-thema-avond heeft deze keer geen derde onderdeel: het debat, iets waarmee dergelijke avonden normaliter wel worden afgesloten.

Aansluitend: Franse speelfilm

Om 23:55 uur wordt, de rolprent L'embrasement — Wut in den Städten — vertoond. Het is een Franse rolprent uit 2006 van Philippe Triboit, die samen met Marc Herpoux het scenario heeft geschreven. het verhaal gaat over de ongeregeldheden zoals die in 2005 in Clichy-sous-bois, een Parijse voorstad, hebben plaatsgehad. In deze film spelen Thierry Godard, Nathalie Besançon en Slimane Hadjar. De film duurt zo'n tachtig minuten en zal derhalve om kwart over één in de nacht op woensdag 10 november uit zijn.
De film, die in HD-kwaliteit, met stereofonisch geluid, op het beeldformaat 16:9 zal worden uitgezonden, wordt vooralsnog door Arter-televisie niet herhaald.

De nieuwe woede van de jeugd
Arte-televisie biedt op dinsdag 9 november een thema-avond over jongeren in Europa, die weer de straat op gaan om openlijk te demonstreren.Vanaf 22:09 komen twee documentaires op het huiskamerscherm, die met dit thema te maken hebben. Als eerste documentaire kunnen we vanaf 22:10 uur kijken naar Für eine andere Welt. Hierin worden verbanden gelegd tussen de talrijke grote demonstraties welke zijn gehouden in het eerste decennium van deze eenentwintigste eeuw , een periode die over een kleine acht weken alweer achter ons ligt.
De tweede documentaire is getiteld Die Rebellen aus der Vorstadt, over de jongeren die in 2005 in de Parijse voorsteden hebben deelgenomen aan demonstraties. Daarbij zijn helaas twee mensen om het leven gekomen.

Deze Arte-thema-avond heeft deze keer geen derde onderdeel: het debat, iets waarmee dergelijke avonden normaliter wel worden afgesloten.

Aansluitend: Franse speelfilm

Om 23:55 uur wordt, de rolprent L'embrasement — Wut in den Städten — vertoond. Het is een Franse rolprent uit 2006 van Philippe Triboit, die samen met Marc Herpoux het scenario heeft geschreven. het verhaal gaat over de ongeregeldheden zoals die in 2005 in Clichy-sous-bois, een Parijse voorstad, hebben plaatsgehad. In deze film spelen Thierry Godard, Nathalie Besançon en Slimane Hadjar. De film duurt zo'n tachtig minuten en zal derhalve om kwart over één in de nacht op woensdag 10 november uit zijn.
De film, die in HD-kwaliteit, met stereofonisch geluid, op het beeldformaat 16:9 zal worden uitgezonden, wordt niet herhaald.

Evenals in enkele andere rolprenten van Jean-Pierre Melville (1917-1973), zoals in Le samourai, speelt Alain Delon (geb. 1935) [1] een hoofdrol in Le cercle rouge van deze regisseur. Daarbij gaat het om een vijfsterren-speelfilm uit 1970 met een algehele sterren-bezetting voorzover dat de voornaamste rollen betreft. 

Duitse documentaire uit 2005

Arte-televisie zendt op vrijdag 5 november, 's avonds van 22:30 uur tot direct na middernacht om 00:05 uur een documentaire uit over een aspect van de hedendaagse Indiase maatschappij, waarover velen liever niet willen spreken, aangezien het verschijnsel niet echt past binnen de culturele ontwikkeling van dat land.
Het thema van de Duitse documentaire — uit 2005, gerealiseerd door Thomas Wartmann voor de SüdWest Rundfunk — is travestieten en hermafrodieten in India. Dikwijls verdienen deze mensen — die al enkele eeuwen in dat land bestaan en zich deels hebben gegroepeerd — hun geld in de duistere sfeer der prostitutie, of ze voorzien in hun onderhoud door te bedelen. Heden ten dage gebeurt dat midden op de rijweg tussen de talloze voertuigen die een enorme verkeerschaos ten gevolge hebben, waardoor het tempo zo laag ligt dat de semi-dames zich zonder al te grote gevaren tussen de langzaam voortbewegende voertuigen kunnen begeven om hun bedelen te realiseren.
In de film komen — binnen het kader in kwestie — zeker ook nog enkele andere aspecten van het sociale leven in deze onmetelijk grote staat aan de orde. 

De documentaire zal door Arte-tv worden herhaald op donderdag 18 november, vanaf 14:45 uur 'smiddags.

Standaardwerk van duizend plus bladzijden

In een indrukwekkend boek over de geschiedenis van India — de grootste democratie ter wereld — uit de pen van Ramachandra Guha [1] zijn in het omvangrijke register de begrippen travestie en hermafrodiet niet te vinden; hetzelfde geldt voor het fenomeen prostitutie.

Desniettemin is het meesterwerk van meer dan duizend bladzijden dik (op dundruk) een briljante — en tegelijkertijd boeiend geschreven, en daardoor zeer aangenaam leesbare — basis voor het vergaren van de juiste kennis met betrekking tot de achtergronden van dat uitgestrekte deel van de wereld waar zoveel verschillende talen worden gesproken en geschreven, en waar tal van verschillende vormen van religieuze beleving hebben geleid tot een diversiteit aan problematiek en regelrechte conflicten, en zoiets heeft altijd gevolgen voor de politieke situatie.

Dat het voor menigeen in onze westerse democratie niet gemakkelijk is om zonder meer aan te nemen dat India inderdaad een democratie is, kan men begrijpen, aangezien er nog zoveel gebeurt, respectievelijk beklijft, dat in onze westerse opvattingen over democratie absoluut niet passen.

__________

[1] Ramachandra Guha: INDIA — De geschiedenis van de grootste democratie ter wereld. Vertaald door Chiel van Soelen en Pieter van der Veen. 1056 pagina's, paperback, geïllustreerd met zwart/wit-foto's. Amsterdam 2006, Nieuw Amsterdam Uitgevers.