... even vlug 'n boodschap achterlaten... Lange tijd tussen terug.... We hebben dan ook niks te doen... hihi... We gaan nooit ergens.... Ondertussen is er weer heel wat gebeurd en staat de tijd dus niet stil. Over 't algemeen kun je stellen dat mijn vrouwke behoorlijk met misselijkheid te kampen heeft. Ook de gemoedstoestand is behoorlijk wisselend, maar dat weet ze zelf maar al te goed... hé ? Ik ben goed voorbereid op 'n eventuele draaing van de gemoedstoestand... Rustig blijven is de boodschap... (lees: valt eigenlijk goed mee hoor. 'k Denk dat mijn vrouwke er soms méér last van heeft dan haar omgeving... ) Ook 't lichaam vraagt behoorlijk zijn aandacht tegenwoordig... Aan de kassa in de winkel staan, voelen dat de stevigheid in de benen wat verzwakt en dan vlug 'n (onbetaald!!) pakske koeken opentrekken en opsmullen om toch tijdig wat suiker binnen te hebben en het flauwvallen te vermijden. Ter info, dat pakske koeken is dan wel betaald geraakt hoor...
Emotioneel is er ook wel 't één en 't ander "onder invloed" van de zwangerschap. Tijdens de vormselviering behoorlijk moeten nijpen om de tranen in bedwang te houden... zéér moeilijk!! Naar 'n programme kijken op tv (over bevallingen... ) en tranen met tuiten wenen... ZOOOO lief!!
Even was er wel "paniek" toen Cindy minder misselijk was dan anders... alles zal toch nog wel in orde zijn zeker? Is 'n vraag die dan wel naar boven komt. Op dat moment hebben we dan ook alle afspraken gemaakt voor de volgende controle.... 5 juni naar de dokter en 9 juni naar de gyne... nog 3 weken... NOG 3 dus.. Wel even bij Sofie polsen of we even haar toestelleke mogen gebruiken om naar de harttonen te luisteren.. snel dus 'n leugentje om bestwil uit onze mouw schudden daarvoor... hihihi... bij deze, onze excuses Sofie!!
Ondertussen is de misselijkheid er terug... en huh... raar om te zeggen, maar we zijn weer wat meer op ons gemak... Al verlangen we ENORM om de eerste beelden te zien te krijgen!!
Inderdaad, even weggeweest dus. Laten we even terugkeren in de tijd, naar 22 april bijvoorbeeld...
22 april 2009: Den 33sten verjaardag van mijn allerliefste! En ja hoor, ik heb 'n heus programma in elkaar gebokst (lees: ik heb gezorgd voor wat eten en wat vertier...). Cindy weet van niks, en zo heb ik (en mijn frezeke ook) het graag! Eerst nem ik haar mee naar 't parkhotel om 's lekker te gaan tafelen. Gezien mijn perfecte timing hebben we na 't eten nog 'n zee van ruimte om nog 's op 't gemakske de Kortrijkse paasfoor onveilig te maken. We gaan ouderwets ne keer naar de schuivers. Wie deed dit nog nooit? Hopen dat tonnen muntjes vallen maar die lijken met lijm vastgekleefd aan elkaar. We hebben geluk! Bij aankoop van 10 jetons krijg je er zomaar voor hetzelfde bedrag gratis... of zou dat gedurende de paasfoor de hele tijd zo geweest zijn? Who cares? Wij leven in de waan dat we een koopje doen! Wij dus met ons doosjes naar zo'n schuiver... Op 't eerste zicht lijkt het maar magertjes te worden. Maar nu wil het lot dat op de machine naast ons, waar net andere mensen gestopt waren met spelen, een hele "fak" naar beneden dondert. Mijn fijn gehoor heeft dit meteen opgemerkt en stante pede zeg ik Cindy dat ze meten daarheen moet (miete die ik ben ) . Met een verhoogde hartslag gaat ze daarheen en begint zeer onschuldig te spelen, de gevallen "fak" waar redelijk wat punten zijn meegevallen direct incasserend... . Nu, na een tijdje raken onze muntjes toch uitgeput en moeten we het onderspit delven. Vlug onze punten tellen... 11.500 punten!!! Jieha! Wij gaan hier naar huis gaan met 'n reus van 'n beer, zeker weten!!! Bij nader inzien stellen we vast dat de grote beren echt wel voor de verslaafde spelers zijn, waar wij gelukkig geen deel van uitmaken! Even kijken naar de kleinere beerkes dus. En daar hangt hij, dé beer die we moesten hebben! Gezien we uitgerekend zijn voor 26 december 2009, zou het wel leuk zijn om iets 'tastbaar' te hebben die ons verwijst naar het onbekende wat komen zal. Dat tastbare hebben we dus op de paasfoor gevonden in de vorm van een leuk beerke met 'n sjaalke en 'n mutske (want dat hebben we normaal gezien nodig de periode ons 4de wonder ter wereld zal komen). Wij noemen 't beerke "JOSKE"! En JOSKE verwijst dan weer naar 't stuk dat we eind november zullen spelen met 't Kuurns Theater. Dus, als we praten over Joske, dan wil dat absoluut niet zeggen dat wij weten of dat wij hopen dat 't eventueel 'n jongen zal worden. Na de paasfoor zijn we nog naar de cinema geweest. Ik ging bijna zeggen "een ouderwetse filmavond", maar tegenwoordig gaat dat ouderwetse niet echt meer op. Is eigenlijk meer 'n HI-TECH avond aan het worden. Miljaarde wat is de cinema veranderd! Niet te doen!!
30 april 2009: Vanavond gaat mijn vrouwke, vóór de tupperware demonstratie hier uit z'n voegen barst, een tweede keer naar de dokter om bloed te laten afnemen! Alleen moeten we nog wat geduld oefenen vooraleer we de resultaten van het bloedonderzoek gaan weten. Met dienen eerste mei ertussen... pffff. En geduld is nu net iets wat wij tekort komen... Zaterdag mogen we bellen voor den uitslag! Maar eerst is er vanavond ook nog 'n tupperware-avond! 'n tupperware culinair... De eerste twee tupperware-fans die binnenkomen zijn 'toeval of niet(?) ' zwanger en nemen plaats aan één kant van de keuken. Mijn opmerking "ah, zitten alle zwangere vrouwen aan die kant van de keuken" doet mijn vrouwtje lief blozend glimlachen. Grappig... Eerlijkheidshalve moet ik wel toegeven dat zo'n demonstratie héél wat decibels met zich meebrengt. Volgende keer voorzie ik me van 'n koptelefoon...
2 mei 2009: 8u30, ik neem de telefoon ter hand en bel naar de dokter, JIEHA, ik mag weer bellen!!! Maar de eersten mei zit dwars. De resultaten zijn nog niet binnen! Ik mag om 11u30 nog eens terugbellen... 't vrouwke lief natuurlijk ietwat teleurgesteld, want er hangt toch wat stress in de lucht moet ik zeggen... Hopelijk is alles in orde! 11u30, tweede poging... maar helaas, nog niks binnen. Om 17u nog eens bellen... Ondertussen zijn we druk bezig met de voorbereidingen van 't middagmaal. Er komen vrienden eten. 2 koppels, en ja hoor, wat dacht je? Beide koppels zijn zwanger!!!! Deze middag dus met 3 zwangere vrouwen aan tafel! Als dat geen leuke gedachte is! 17u00, kop op de minuut waag ik de derde poging! Nu is 't resultaat binnen. Is de HCG-waarde voldoende gestegen? Zouden er andere zaken aan het licht komen??? Maar we hoeven ons voorlopig geen zorgen te maken. Alles is okidoki! HCG-waarde staat aan 16000, en dat is zeker in orde!
Vandaag 4 mei 2009: Blijkbaar krijgt mijn vrouwke toch wat kwaaltjes te verwerken. Eten wordt een moeilijke kwestie. De geur van eten zegt haar blijkbaar niet veel en den trek is er ook niet... en bij dit komt nog dat mijn vrouwkes lichaam zich blijkbaar reeds opmerkelijk aan het voorbereiden is op de borstboeding. Met wat pijnlijke steken tot gevolg... Nu even kijken naar TV se... programma op vitaya over koppels die gevolgd worden tijdens hun zwangerschap...
Net ontbeten. Gisterenavond was het 't oudersfeest van KSJ waar ons Franneke haar beste beentje heeft voorgezet. Vóór het oudersfeest konden we genieten van een lekkere BBQ, én 't moet gezegd zijn, 't was zeer lekker!! De biefstukjes waren the top of the bil (vond ik toch). Cindy heeft afgezien, 't dutske. Biefstukjes moeten heden ten dage doorbakken zijn voor haar en op die manier eet mijn vrouwke ze niet graag. Gelukkig hebben de mensen die bij ons aan tafel zaten hier niet op gelet... Of denken wij nu opeens dat ALLES wat we doen de mensen zal doen denken dat er ietsiepietsie aan het gebeuren is? O, ja... gisteren zijn we nog 'n boodschap gaan doen. Alsof het niet snel genoeg kan gaan zijn we gisteren naar baby-junior gegaan om 'n kinderwagen te gaan kopen. 'n fantastische set staat in promo en het zou zot zijn om dit te laten passeren! Dus naar Kuurne... even kijken of er geen bekenden rondlopen , helaas is de kinderwagen in Kuurne reeds uitverkocht. Gelukkig, na een telefoontje, staat er nog één in de winkel in Ingelmunster. Wij dus meteen daarheen en inderdaad, de laatste is de onze geworden én we mogen hem in de winkel laten staan! leuk toch? Op die manier hoeven we hem niet te "verbergen" tot we het nieuws aan iedereen verkondigen Jels was hier zonet, ja hij kan al lezen , al 'n beetje aan het meelezen... de stiekemerd! Subiet weet hij reeds wat er aan de hand is...
Vanavond komt er volk om eentje te drinken op mijn 35ste levensjaar die ik op 29 maart heb ingezet. Nog vóór de bel gaat vlug even tijd maken om 'n berichtje te plaatsen. Deze voormiddag is 't vrouwke dus samen met Eef naar de huisarts geweest. Eef heeft dus 'n exceem-uitslag op haar huid. nieuw zalfke voorgeschreven, zou normaal gezien moeten helpen. 't Moment dat Cindy vertelt waarom ze bloed getrokken wil worden kijkt de dokter haar aan... Ze vraagt of het gepland is? Jajajaja, tuurlijk! Het gezicht van de dokter klaart op en er volgt een welgemeende proficiat!! Dus bloed getrokken bij frezeke, en vanavond mochten we bellen... "IK zal wel bellen" zeg ik fier... Hmmm, denken we.... 't is nu bijna 18u... is dat dan al avond? Ik voel me toch al 'n beetje moe, dus zal het wel al avond genoeg zijn om te bellen zeker? hihi... Gsm-meke in de hand en bellen.... "'t is hier met Stefaan, de echtgenoot van Cindy. Zou den uitslag van het bloedonderzoek al binnen zijn?" vraag ik. "Momentje." Er klinkt geratel van 't toetsenbord.... "Ja, is binnen..." Toxoplasmose is nog negatief, dus dat wordt opvallend de salade opzij schuiven en de groentjes 10 keer wassen. Niet meer in de tuin werken,... En de dokter wenst me 'n dikke proficiat! De twijfel die er eventueel nog zou zijn wordt op deze manier met de grond gelijk gemaakt... De dokter meldt me ook nog dat ze binnen 'n maand of 9 even zal binnen springen, want je kent ons, als alles goed gaat wordt het uiteraard terug 'n thuisbevalling! Ook daar sta ik nu volledig achter! Als alles goed gaat zag ik wel hé, want de dokter wees er ons nog eens op dat we écht wel bij het enorme prille beginstadium zijn... binnen 14 dagen nog eens bloed laten trekken om te kijken of alles goed blijft gaan.
Wordt vervolgd!
(toch wel 'n klein beetje zwevende) Stefaan en coooooo...
We hebben het toch méér dan 24 uur uitgehouden om te testen. Want, inderdaad, zonet hebben we nòg maar eens een test gedaan. A ja... ik was het die nog twijfelde hé, remember? Oorspronkelijk was ik wel van plan om de bloedtest af te wachten, maar mijn frezeke heeft me dan toch kunnen overhalen (zonder veel moeite eigenlijk) om de auto in te springen en nog maar eens 'n dozeke testen te gaan halen. Wij dus weer weg, kijken of er geen volk loopt die we kennen en dan met opgeheven hoofd zo'n zwangerschapstest vragen, zo een doosje waar er 2 in verpakt zitten (je weet maar nooit ). En inderdaad, die zwangerschapstesten staan aan (achter) de kassa. Dan vliegensvlug naar huis. En opnieuw testen. De hoeveelste keer is dit nu al? Ik ben het die 't pipetje bediend en de 4 druppeltjes op de daartoe voorziene plaats laat vallen. Meteen kleurt het witte vlakske paars. Maar in tegenstelling tot de eerdere testen duurt het wat langer vooraleer de paarse kleur wegtrekt en er dan toch duidelijk 2 streepjes zichtbaar worden! Als ik NU nog twijfel dan zou ik pas goed zot zijn! Ik moet eerlijk toegeven dat ik eigenlijk met mijn gelukzalig gevoel geen weg weet en geef dan maar wat onhandig 'n pieperke aan mijn frezeke terwijl ik haar diplomatisch als ik ben een zalige PROFICIAT toefluister. Mezelf proberend op de grond te houden, is niet makkelijk om 2 personen tegelijkertijd op de grond trachten te houden , rijzen er allerhande vragen natuurlijk. Wanneer vertellen we het? Wanneer brengen we Jels, Fran en Eef op de hoogte? We gaan terug wat materiaal moeten aankopen, want deze beslissing komt toch 'n kleine 6 jaar na ons Eefje. Binnenkort is er 'n tweedehandsbeurs, die we notabene helpen inrichten.. Zou eigenlijk ideaal zijn om wat materiaal aan te kopen, maar dan is 't eigenlijk nog 'n beetje "tiellijk" om ons geheimpje te verklappen, dus dat zal niet gaan... Morgen dus bij de dokter (jaja, onze dokter zal het morgen reeds weten ) bloed laten trekken en even laten onderzoeken of we ondertussen immuun zijn aan toxoplasmose. In het slechtste geval moeten we wij de talrijke BBQ's deze zomer de salade 16 keer wassen en zo... maar dat zijn we gewoon. En ik eet bitterweinig groetjes, dus daar heb ik dan zeker geen last van
Aangezien we gisteren twijfelden over de uitslag van de test.... We zijn nu 24 uur later... laten we het nog ne keer proberen denken wij dan. Die testen van het kruidvat zitten per 2 verpakt, dat is er om vragen hé? En deze keer ben ik het alleen die nog wat twijfelt over het resultaat. Ik neem dan ook een afwachtende houding aan in mijn "gat in de lucht springen"... Terwijl ik met man en macht mijn vrouwke lief met beide voetjes op de grond tracht te houden... En ja... het moet gezegd zijn, wanneer zullen we het aan de familie en vrienden zeggen is de volgende vraag die we ons stellen. Wat zullen de mensen zeggen?, vraagt Cindy zich ook af. Waarop ik, koel als ik ben, zeg dat de mensen mogen zeggen wat ze willen. We (en ik dus zeker ) zijn groot genoeg om voor onszelf te beslissen wat WIJ willen. En zeker in DEZE materie hebben derden weinig tot geen inspraak, sorry mensen... Waar was ik...o, ja... ik ben dus nog niet zeker van het resultaat van de test. En eigenlijk is een thuistest pas mogelijk vanaf morgen (volgens www.babybrabbel.nl, dus eigenlijk zouden we, voor een betrouwbaar resultaat, morgen nog eens moeten testen denk ik dan. Nu, vrijdag gaat Cindy met Eef naar de dokter omdat ze wat uitslag gekregen heeft op haar arm die hardnekkig blijft plakken, even horen wat dat is. En vrouwke lief zal van die gelegenheid gebruik maken om bloed te laten trekken, dan weten we het meteen 100% zeker!
We zijn hier weer.... en hoe?? Net terug van ski-reis... en vanavond een test gedaan, want frezeke heeft vandaag wat bloed verloren...heel raar in dit stadium van de cyclus. En ja, natuurlijk hebben we "geklust" , dus denken we spontaan aan innestelingspijn/bloed. En, je kent ons of je kent ons niet, zo zot als we zijn hadden we natuurlijk nog 'n test in huis van vorige maand 5 minuutjes wachten, 't is zo'n test van het kruidvat, en dan weten we 't niet goed meer. Eerste aanblik zegt ons dat er voorlopig niks aan de hand is. Maar als je toch even héél goed kijkt, dat zou je toch wel denken dat er 'n tweede streepke te zien is... of beeld ik me dat nu in frezeke?? Frezeke begint nu ook te twijfelen... Eerlijk gezegd, we beginnen reeds op wolkjes te lopen.... stel je voor...
Zoals ik in het vorig berichtje zei... klussen is de boodschap. En dat hebben we dan alweer gedaan. Helaas willen onze lijfjes niet meer mee blijkbaar. Op naar de volgende ronde...
't is vandaag 29 januari 2009... Het einde van de eerste maand van het nieuwe jaar. Wat maakt deze datum zo speciaal? Wel... 'k zal het ne keer uitleggen.Vandaag starten wij deze blog, die momenteel nog beveiligd is met 'n paswoord. Deze blog komt er omdat wij beslist hebben om de natuur zijn gang te laten gaan... "De natuur zijn gang laten gaan" hoor ik je denken, wat bedoelen zij daar nu mee???? Ewel... ons gezinnetje telt momenteel drie kindjes, Jels, Fran en Eef en we hebben eergisteren de knoop doorgehakt en voor onszelf uitgemaakt dat er nog plaats is voor een ukkepukje in ons huisje. En met "de natuur zijn gang laten gaan" bedoelen we dat de natuur mag beslissen of er nog 'n vierde kindje bijkomt of niet. En waarom plaatsen we dat nu reeds op 'n blog... wel... eigenlijk raar dat we dat zo doen hé, maar wij zijn er bijna zeker van dat sommige reacties niet zullen uitblijven. Zo van "'t is een accidentje..." Met deze blog willen we alle negatieve reacties met de grond gelijk maken en duidelijk maken dat als het er van komt het wel degelijk 'n bewuste keuze is geweest. Voila, bij deze is het ijs gebroken... hierna zullen nog wat berichtjes volgen met wat de natuur beslist en zo... Tot later, Stefaan en co
? Ik ben goed voorbereid op 'n eventuele draaing van de gemoedstoestand... Rustig blijven is de boodschap... 
Who cares? Wij leven in de waan dat we een koopje doen! 
Wij dus met ons doosjes naar zo'n schuiver... Op 't eerste zicht lijkt het maar magertjes te worden. Maar nu wil het lot dat op de machine naast ons, waar net andere mensen gestopt waren met spelen, een hele "fak" naar beneden dondert. Mijn fijn gehoor heeft dit meteen opgemerkt en stante pede zeg ik Cindy dat ze meten daarheen moet (miete die ik ben 
. Nu, na een tijdje raken onze muntjes toch uitgeput en moeten we het onderspit delven.
zijn we gisteren naar baby-junior gegaan om 'n kinderwagen te gaan kopen. 'n fantastische set staat in promo en het zou zot zijn om dit te laten passeren! Dus naar Kuurne... even kijken of er geen bekenden rondlopen 
