Lang geleden hé?... Sorry... We zijn een klein beetje nerveus... Waarom? Ewel, joske is ietwat aan de kalme kant de laatste tijd en dat brengt wat onrust met zich mee... raar hé? 'k Moet zeggen dat ik nu écht wel ongeduldig begin te worden, want van ons jels, fran en eef werd ik al lang beloond met 'n voelbaar klopke en nu zit ik hier maar te wachten en te wachten en te wachten... Ondertussen ligt frezeke hier naast me ook ongeduldig te worden om 'n klopke te voelen... gelukkig hebben we de happytone nog en horen we wel de hartslag. Mochten we dit toestelleke echter niet hebben dan waren we zeker en vast al naar de kliniek gereden. Morgen gaan we voor 't tweede onderzoek naar de gynaecoloog en hopelijk loopt alles zoals 't moet en wordt onze ongerustheid met de grond gelijk gemaakt... HOPELIJK!!!
