doelen
kunnen bij zichzelf onderkennen wanneer zij bang, blij, boos of verdrietig zijn en kunnen dit op een eenvoudige wijze uitdrukken.
tonen een rustige aanwezigheid in het eigen lichaam, voelen de eigen grenzen en tonen een vertrouwdheid met de eigenheid van het lichaam.
Gedichten kunnen een goed hulpmiddel zijn om emoties rond rouwen en verdriet te herkennen en te benoemen.
Het lezen van gedichten kan een uitnodiging zijn om je persoonlijk gevoel bij een verliessituatie te verwoorden of uiten.
Afscheid nemen doet zon pijn
lees volgend gedicht voor:
Waar voel jij de pijn
bij het verdrietig zijn?
Is het in je hersenpan,
zodat je niet meer denken kan?
Springen er tranen in je ogen
die zo moeilijk zijn te drogen?
Wil je mond schreeuwen en roepen,
lelijke woorden uit laten floepen?
Of is het je keel die niet kan slikken
en het lijkt of je gaat stikken?
Prikken er naalden in je hart,
niet één maar zeker een triljard?
Zouden je handen willen slaan
op alles meppen en gedaan?
Doet je buikje oh zo zeer
als een hele dikke zweer?
Gaan je benen hevig trillen
van je tenen tot je billen?
Stampen je voeten op de grond
en draait de hele wereld rond?
Zeg mij, waar voel jij de pijn
bij het verdrietig zijn?
verwerking
De kinderen kunnen op de afbeelding (zie bijlage) of bij zichzelf aanwijzen waar zij 'pijn' voelen als ze verdrietig zijn.
|