Inhoud blog
  • De Uplandsteig in het Hochsauerland (voorstelling)
  • De Uplandsteig in het Hochsauerland (etappe1)
  • De Uplandsteig in het Hochsauerland (etappe 2)
  • De Uplandsteig in het Hochsauerland (etappe 3)
  • Vogezen 2014 inleiding
  • Vogezen 2014 dag 1
  • Vogezen 2014 dag 2
  • Vogezen 2014 dag 3
  • Vogezen 2014 dag 4
  • Vogezen 2014 dag 5
  • Droompaden Eifel-Rijn-Moezel 1
  • Droompaden Eifel-Rijn-Moezel 2
  • Droompaden Eifel-Rijn-Moezel 3
  • Droompaden Eifel-Rijn-Moezel 4
  • Habichtswaldsteig 1
  • Habichtswaldsteig 2
  • Habichtswaldsteig 3
  • Habichtswaldsteig 4
  • Trekking.Südtirol 1
  • Trekking.Südtirol 2
  • Trekking.Südtirol 3
  • Trekking.Südtirol 4
  • Trekking.Südtirol 5
  • Trekking.Südtirol 6
  • Trekking.Südtirol 7
  • Trekking.Südtirol 8
  • Trekking.Südtirol 9
  • Grimmsteig (Noord-Hessen – Duitsland)
  • Südtirol: van het Grödental in het Eisacktal
  • Premiumwandelen in het Werratal
  • Wandelparadijs Vordereifel
  • Driedaagse op de Eifelsteig in het hart van de Eifel
  • Via Spluga, culturele langeafstandswandeling
  • Eifelsteig
  • Zuid-Tirol, hooggebergtewandelingen tussen Alpen en Dolomieten
  • De Urwaldsteig-Edersee en Kellerwaldsteig
  • Op de bergkam van de Franse Jura
  • Wandelen in de Karawanken
  • Wandelen in de Nockberge - Oostenrijk
  • Wandelen en fietsen in Slovenië
  • Harzer Hexen-Stieg
  • De wildromantische vallei van de Bocq
  • NIEUW FIETSBOEK VAN EIGEN HAND
  • Land van Herve: Vervlogen tijden, groene weiden
  • NIEUW BOEK VAN EIGEN HAND
  • Wandeling op de Greenspots Heks en Grootloon
  • Het 100-jarige pad rond Monschau
  • Tussen Vesder en Hoegne op de GR 573 en GR 5
  • Dagstapper Esneux; pittige wandeling op de GR576 en GR57
  • Wandelen in Haspengouw
  • BOEKEN EN TIJDSCHRIFTEN
  • Wandellus op de GR412 “Sentier des Terrils” en GR579 Brussel-Luik
  • Wandeling Hoegne op de GR573 en lijn 44
  • Kortessem: wandel-paden-netwerk met knooppuntensysteem
  • De Via Caliga aan de Moezel
  • Wandelen over mijnterrils in het recreatiedomein “De Maasvallei”
  • BOEKEN van EIGEN HAND
  • Wandelen in de Jekervallei
  • Landschapswandeling Heks
    Zoeken in blog

    Over mijzelf
    Ik ben Guy Raskin , en gebruik soms ook wel de schuilnaam Fietscontreien en wandelcontreien.
    Ik ben een man en woon in Tongeren (België) en mijn beroep is zoals mijn passie, avontuur zoeken door er op uit te trekken in de natuur.
    Ik ben geboren op 12/05/1962 en ben nu dus 59 jaar jong.
    Mijn hobby's zijn: fietsreizen en wandelreizen.
    Sonja en ik hebben in 2012 de reportagevereniging "Fiets(wandel)contreien" gesticht met als uithangbord ...
    Mijn website fiets(wandel)contreien
  • fiets(wandel)contreien
  • Foto

    foto boven: Karawanken
    foto onder: Jülische Alpen

    Fiets(wandel)contreien
    Reportagevereniging 'Fiets(wandel)contreien' ter promotie van fiets- en wandelreizen
    Wandelcontreien
    03-06-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Uplandsteig in het Hochsauerland (voorstelling)

    De Uplandsteig in het Hochsauerland
    Upland, plat Duits voor hoger gelegen land of boven op het land. De Uplandsteig, een pad over de hoogste toppen van het Sauerland dat de negen oorden van de gemeente Willingen vebindt. Een panoramapad in het land der duizend bergen.



    Willingen is één van de bekendste zomer- en wintersportoorden in het Hochsauerland met een grote variatie aan sport- en recreatiemiddelen. Skipistes, zomerrodelbaan, down Hill mountainbikeparcours, Lagunabad, … voor iedereen wat wils. De sneeuw mag smelten, maar de gondelbaan blijft mensen boven op de Ettelsberg, de thuisberg, brengen met opvallende uitkijktoren. Gondels die ook plaats geven aan mountainbikes die dan van de berg naar beneden duiken over het wereldkampioenschap downhill circuit. Siggi’s hut, aan het bergstation van de gondelbaan, is het ontmoetingspunt bij uitstek. Willingen, bekent om zijn stervormig Sauerland Stern Hotel. Een opvallende architecturaal gebouw dat door een hoogtebeperking tot zes etages in de breedte bouwde. Onderaardse gangen maken verbindingen naar nevengebouwen zoals een tentoonstellingshal, het Lagunabad, bowlingbanen, cinemazalen en het toerismekantoor waar de Uplandsteig van start gaat … en daarvoor zijn we gekomen.

     

     

    GPS-tracks:

    www.routeyou.com/nl/route/view/1942539/wandelroute/uplandsteig-etappe-1.nl

    www.routeyou.com/nl/route/view/1942500/wandelroute/uplandsteig-etappe-2.nl

    www.routeyou.com/nl/route/view/1942510/wandelroute/uplandsteig-etappe-3.nl

    03-06-2014 om 23:24 geschreven door wandelcontreien  


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Uplandsteig in het Hochsauerland (etappe1)

    Uplandbeisser

    Stijgmeters heeft ie genoeg, maar liefst 1487 hoogtemeters waarvan 450 m op de eerste vijftien kilometer. De start gebeurt nochtans rustig aan. We lopen door het kunstzinnige en bloemrijke kuurpark naar beneden om dan over een zeven kilometer lange aanloop over brede boswegen door ontluikend groenkleurig beukenbos aan het echte werk te beginnen. Van het Itterdal in het Aardal over de Schwalenburg waarnaar een smal pad steil in serpentines naar boven kronkelt. Drie burchtwallen zijn er boven op de kegelberg te zien waarvan de oudste Germaans is en de jongste middeleeuws, opgetrokken ten tijde van Karel de Grote. Op de kop van de heuvel staat een houten uitzichttoren waar we terugblikken op Willingen, op de toren op de Ettelsberg en vooruitblikken op de talloze heuvels die we nog moeten overbruggen. Over de buitenste ring verlaten we de berg om dan padenvrij over de met wilde bloemen bezaaide grasvelden af te dalen. Beneden bij de bron van de Aar is het mogelijk om eens het heilzaam effect van een watertrapbekken uit te testen. Dit om de steile klim van het Frankenpad aan te vatten met verse benen. Het pad dat Karel de Grote met zijn leger gebruikte is nu een bezinningspad met onderweg geschreven leuzen om eens bij stil te staan. De braadpan noemt een tegen de wind beschermde zithoek, waar het zomers bakken gebraden is. Op naar de volgende vallei, het Dommeldal. De Dommel is opnieuw een kegelberg met een houten toren erop. De Uplandsteig verloopt over een bosweg halverwege in de berg. De top bestijgen kost een extra inspanning en maakt de toch al zware etappe nog een tikkeltje lastiger. We wandelen nu door het Natuurgebied Diemelsee, dat verraadt ons het zegel op de oerstevige rustbanken die we geregeld tegenkomen. Diemelsteig en Uplandsteig raken hier elkaar en lopen een tijdje samen. Bij het verorberen van ons meegekregen lunchpakket ontdekken we een Uplandbeisser. Ditmaal geen kuitenbijter om je in vast te bijten maar een gerookt worstje. We wandelen door open weidelandschap over de hoogtes, het Upland, met magnifieke vergezichten. Hemmighausen is ons einddoel vandaag. De prille Diemel stroomt door het dorpje richting Diemelsee. De Uplandsteig is in drie of vier etappes te wandelen. We kozen voor een formule met taxivouchers, interessant omdat je dan zelf het einde van de dagetappe bepaalt. Voor we onze taxi bellen om ons op te halen trakteren we ons op een versnapering in het gezellige Bauern Stübchen. Een half uurtje na ons telefoontje worden we ter plaatse afgehaald. We spreken meteen het tijdstip af voor de volgende dag.

     


     

    03-06-2014 om 22:36 geschreven door wandelcontreien  


    02-06-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Uplandsteig in het Hochsauerland (etappe 2)

    Geheimtip


    Onze taxichauffeur heeft er geen goed oog in vandaag. Hij voorspelt regen met buien en onweer, niet veel soeps vandaag. Sonja besluit uitzonderlijk een groot rood regenscherm aan mijn rugzak te bevestigen, extra op alle spullen tegen koude en regen die er al in zitten. Starten aan de Diemel betekent de heuvelrug over … over het oude schoolpad door de weiden naar Eimelrod. Er is geregeld dat we onze lunchpakketten afhalen in het familiale Landgasthof Sauer. Het hotel is ideaal gelegen om zowel Uplandsteig als Diemelsteig te bewandelen of te combineren. De eigenaar is een fervent wandelaar en geeft ons enkele geheimtips mee in de regio en voor onderweg. Één daarvan is de Ochsenkopf een bergtop bedekt met hoogheide en voor hem de mooiste panoramaberg in het Upland, een andere tip is een wonderbaarlijk panorama tot in de Harz. Even een picknick afhalen loopt uit tot een visite van een uur. We starten sterk. Bospad door knorrig beukenbos, graspaden over ongeschoren weiden, een brede heuvelrug over met zicht op de hoogten richting Diemelsee. Na een minder interessant overgangsstuk op bredere wegen volgt een traject dat de naamkeuze Uplandsteig, bergpad boven op het land, rechtvaardigt. Daarvoor moeten we eerst naar het laagste punt van de route zakken, een zwemmeertje bij Bömighausen (420 m). Maar we twijfelen omdat onze brochures en gids het oneens zijn wat betreft de lengte van de etappe en de route die ik op mijn GPS overgebracht heb nog eens enkele kilometers extra aangeeft. Ook op de kaart blijkt de ene kilometer niet gelijk te zijn aan de andere. Omdat het een wisselvallige zeer winderige voorjaarsdag is, we niet van plan zijn om pootje te baden en we geen nood hebben aan de camping bij het meer besluiten we de lus naar het spreekwoordelijke dieptepunt af te snijden. Via een honderd meter lang graspad in een boshelling voorbij aan een watertrapbekken geraken we terug op het traject. Paden door weide en bos brengen ons op de Grotenberg (606 m), een beschermd natuurgebied met één der mooiste vergezichten op onze weg. Enkele kilometers verder krijgen we de keuze tussen dalroute of bergroute om de bron van de Diemel te bereiken, het etappedoel in de gids. Beiden zijn even lang volgens onze informatie. De bergroute is zwaarder, maar o zo mooier volgens de gids. Ons eindpunt is echter Usseln dat zowat halverwege op de dalroute ligt. Dat betekent dat als we het bergtracé lopen, we bij de Diemelbron via de dalvariant terug naar beneden moeten en zo nog eens 3 km aan de etappe toevoegen. Daarbij ligt daarop één van de geheimtips die we vanochtend meekregen wat onze keuze nog sterker beïnvloedt. Naar boven dus! Wanneer we de bergkam oversteken, heeft zich de Sauerland Höhenflug wandelweg bij ons gevoegd. Op het eerstvolgende kruispunt volgen we deze enkele honderden meters naar links voor één der indrukwekkendste panorama’s überhaupt. Een tip de moeite waard. De alles verhullende regen krijgen blijft gelukkig uit vandaag. Integendeel, de strakke kille wind zorgt voor een bijzonder zuivere lucht en maakt dat we zelfs de haast 200 km hier vandaan gelegen Brocken (1141 m) in het Harzgebergte kunnen waarnemen. We keren op onze sporen terug en even later betreden we het hoogheidelandschap Kahle Pön. Het bergkruis staat niet op de top maar op een natuurlijk balkon met dieptezicht op Usseln. Niet ver van de heide ontspringt de Diemel. Wij zijn een week te vroeg om de opening mee te maken van de gloednieuwe hut en moeten naar Usseln om in te keren. Het Posthotel heeft een fijne keuken, uitstekend voor Duitse normen en zeer betaalbaar naar Belgische normen. Een bijzonder smaakvolle geheimtip!


    02-06-2014 om 00:00 geschreven door wandelcontreien  


    01-06-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Uplandsteig in het Hochsauerland (etappe 3)

    Uitzichtloos

     

    Goed weer, droog, geen druppel, een prachtige dag volgens onze taxiweerman die ons afzet bij de Diemelsbron. Witte wolkjes voor blauwe hemel, met goed gemoed trekken we richting hoogste bergen van het Sauerland. Brede boswegen herinneren ons aan de eerste etappe. Houtsnijkunstenaars hebben zich uitgeleefd op halfhoog afgezaagde boomstammen. We komen houten sculpturen tegen als een arend, uil, beer en andere wilde dieren. Het meest recente kunstwerk is een miniatuurburcht die in plaats van op een rotsblok op een boomstronk troont. We zien een wild dier op ons toestormen en houden angstvallend in. Naderend blijkt het een uit de kluiten gewassen haas te zijn die ons tegen de strakke wind in blijkbaar niet geroken of gehoord heeft. Gelukkig is hij nu de angsthaas die ons op het allerlaatste moment opmerkt, een haakse bocht neemt en in een hogere versnelling het bos in schiet. Verderop zitten nog vijf soortgenoten gezellig rond te huppelen. Ze merken ons wel op en blijven op afstand bij de bosrand. Als we naderen verdwijnen ze behoedzaam in de bescherming van het woud. Het bos wordt dichter, de paden smaller en donkerder wanneer wij het natuurgebied van de Itterbronnen betreden. De Itter is één van de twee riviertjes die gescheiden door een heuvelrug door Willingen vloeit. Het andere is de Hoppecke waarvan de bron in de Neuer Hagen ligt, het hoogst gelegen heidelandschap van Europa en één der grootste van het Sauerland. Het bronwater zou een constante temperatuur van 8° hebben en zelfs in de winter niet bevriezen. Ook de hemel wordt grauwer, de bergen gaan verscholen achter een regengordijn dat binnen de kortste tijd over ons heen trekt. We beginnen hard te twijfelen aan de voorspellingen van onze taxichauffeur en denken: “man blijf bij uw leest”. Maar toch, op de heide treffen we vele andere wandelaars aan die zich eveneens lieten misleiden. Dauerregen, slechts één keer maar de hele dag lang. Maar niet getreurd! Onze Poncho’s en warme kledij in de rugzak en die grote rode paraplu die ik al vele kilometers meesleur komen dan toch van pas. Aan de bovenkant van de heide boven een leisteengroeve bevindt zich de top van de Clemensberg (838 m) met bergkruis. De top biedt een 360° panorama. Maar niet vandaag, we zien amper de bergen om ons heen. Even verder ligt de Hochheidehut. Opdrogen willen we er en een warme hap naar binnen werken. Iedereen moet dat gedacht hebben want de hut zit overvol. Gelukkig komen er snel twee stoelen vrij en even later doen we ons tegoed aan heideworst met Kartoffelsalat. Bratkartoffeln en Kartoffelsalat zijn nu eenmaal gerechtjes die je in Duitsland moet gegeten hebben. Stoppen met regenen is voorlopig nog niet aan de orde en we gaan weer op stap. Vanaf de hut voegt zich nu de Rothaarsteig voor een tijdje bij de Uplandsteig. Een vochtig pad brengt ons naar de hoogste berg van het Sauerland, de Langenberg (843 m). Grote borden geven aan dat het pad verboden is voor mountainbikers maar aan de wielsporen te zien, geldt dit niet voor iedereen. We komen bij het bergkruis dat de top moet aangeven. De hoogste top is dicht begroeid met bomen, lijkt helemaal niet op een berg en is … zonder uitzicht. Bij het kruis staan een tafel met stoelen en een schommelbank, het zogenaamde Rothaarsteig-meubilair. Leuk om in te ontspannen … als het tenminste droog is. We dalen af naar Willingen, voorbij aan de zogenaamde Richtplatz, een plaats waar vroeger recht gesproken werd. In Willingen loopt de laatste kilometer van de Uplandsteig aan de gondelbaan voorbij. Wie Willingen bezoekt moet hier gewoonweg naar boven. Ons kaartje geeft recht op vrije toegang tot de Hochheidetoren op de Ettelsberg (838 m). De 59 m hoge toren is met het panoramaplatform op 875 m het hoogste uitzichtpunt van Sauerland. Het eentonige grijze wolkendek is intussen verdreven door een buienlucht, met heldere opklaringen die ons toch nog een weergaloos uitzicht bezorgen. In Siggi’s hut is het vandaag rustig, maar in het weekend is hier de hel loos en moet je uitkijken of de vooruitzichten zijn … uitzichtloos.

     

    Praktisch

    AFSTAND Uplandsteig: 65 km (onze GPS gaf 66 km aan)

    AFSTAND Uplandsteig incl. routes naar slaapmogelijkheden onderweg: 71,9 km (door onze GPS aangegeven)

    BEWEGWIJZERING: een witte U op zwarte achtergrond.

    ETAPPE-INDELING:

    Met overnachtingen onderweg (door onze GPS aangegeven):

    Willingen – Eimelrod = 22,5 km

    Eimelrod – Usseln = 24,9 km

    Usseln – Willingen = 24,5 km

    Met overnachtingen in één hotel en transfers naar etappestart en -doel (taxi-vouchers):

    Willingen – Hemmighausen = 21,2 km

    Hemmighausen – Diemelsquelle = 23,3 km

    Diemelsquelle – Willingen = 21,5 km

    www.wanderwelt-willingen.de/pauschalen-angebote/wandertage-am-uplandsteig

    INFO en LOGIES: www.willingen.de, www.uplandsteig.de

    Wij logeerden in:

    Sauerland Stern Hotel; Kneippweg 1, D-34508 Willingen, +49 5632 4040, info@sauerland-stern-hotel.de, www.sauerland-stern-hotel.de

    Aanraders voor overnachtingen in de etappeplaatsen:

    Landgasthof Sauer; An der Bicke 9, 34508 Willingen-Eimelrod, +49 5632 7449, landgasthof-sauer(at)t-online.de, www.landgasthof-sauer.de

    (Ideaal gelegen familiehotel met uitbater die zelf wandelaar is; op samensmelting van Uplandsteig en Diemelsteig)

    Posthotel Usseln; Korbacher Strasse 14, D-34508 Willingen-Usseln +49 5632 94950, info@posthotel.de, www.posthotel.de  

    (uitstekende keuken)

    Fürst von Waldeck; Briloner Strasse 1, D-34508 Willingen, +49 5632 98890, info@fuerstvonwaldeck.de, www.fuerstvonwaldeck.de

    (geliefd bij Vlaamse wandelgroepen)

    Hof Elsenmann; Zur Hoppecke 1, D-34508 Willingen, +49 5632 98180, info@hof-elsenmann.de, www.hof-elsenmann.de

    GPS-TRACKS, KAARTEN, GIDSEN:

    Tourist Information, Am Hagen 10, D-34508 Willingen, +495632 401180, willingen@willingen.de, www.willingen.de


    01-06-2014 om 00:00 geschreven door wandelcontreien  


    06-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vogezen 2014 inleiding

    Vogezen

    Contrasten in cultuur en landschappen

    Wandellussen op GR’s en compostella route


    Alsace … Elzas …  Frans, Duits en opnieuw Frans. Welche, een eigenheid in de Vogezen … uitheems of inheems? Een mengeling van culturen, een mengeling van landschappen.

    Het hotel, annex gîte, annex herberg, ligt op eenzame hoogte (950 m) aan de bosrand halverwege in een berg. Bergen vol verhalen over de Franken en de Alemannen die hun naam aan beide landen ontleenden, over de Frans-Pruisische oorlog en de frontlijn in WO-I. Het wandelhotel L’Étang du Devin was in de Grote Oorlog een Duits hoofdkwartier net achter de Duitse stellingen. Vandaag berghotel, gîte en herberg met een formule waarin tien Franse hotels zich verenigd hebben. Van individuele tot in de puntjes georganiseerde wandelreizen naar ieders budget en wens.

                                      

    Wandelhotels (Hoteliers Randonneurs)

    Hoteleigenaars verdeeld over de belangrijkste bergmassieven van Frankrijk hebben zich herenigd in de formule Hoteliers Randonneurs. Gemeenschappelijke waarden zijn een hartelijk onthaal, lokale keuken, terreinkennis en een wandelvakantie op maat. Zo heb je bijvoorbeeld de keuze tussen gemakkelijke, middelzware of zware wandeltochten van enkele dagen tot een week en meer. Geen hotelketen, maar individuele berghotels met een eigen identiteit en persoonlijkheid die een wandelprogramma op mensenmaat aanbieden. Ze hanteren een hotelformule terwijl in verscheidene ook overnachten in appartementen, chalets of in een slaapzaal in (jeugd)herbergstijl mogelijk is.

    www.randonnee-hotels.com






    06-05-2014 om 23:12 geschreven door wandelcontreien  


    05-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vogezen 2014 dag 1

    Slagveld

    Gewapend met wandelstokken en een goed humeur trekken we door de voormalige Duitse frontlinie, voorbij aan betonresten van allerlei bunkers, een infirmerie en het eindstation van de kabelbaan die diende voor bevoorrading van de stellingen op de Tête de Faux (1200 m). In de bossen zijn nog goed de loopgraven te herkennen en bovenop de berg ontdekken we de resten van een gevechtsbunker met schietgaten richting Frankrijk. Het is te zeggen, destijds richting Frankrijk toen de grens nog over de Vogezentoppen liep. Enkele meters ervandaan een gedenksteen voor de gesneuvelde Franse soldaten die de stellingen bestormden. Een door de Fransen met zware keien bezaaid ezelspad dat diende voor de bevoorrading van de fronttroepen, leidt ons de berg af naar een Frans kerkhof waar de door het dichte sparrenbos schaars binnendringende zonnestralen een ingetogen sfeer scheppen.

    We hebben enkele geocachers in onze groep die een aantal caches in de nabijheid van de route in hun GPS geladen hebben. Hun zoektocht naar de verborgen schatten blijkt tijdrovend te zijn en brengt onze wandelplanning in gedrang. Gelukkig serveren ze het avondeten in Frankrijk pas vanaf 19hr30. Of de naamgeving van de Col du Calvaire iets met de oorlog te maken heeft weet ik niet, maar het pad leidt naar een natuurlijk trap van grote naar beneden gerolde granietblokken waar we naar omhoog moeten tot bovenop de Tête des Immerlins (1216 m). Een calvarietocht in de ware zin van het woord. Achter de top gaat het naar de eigenlijke Col du Calvaire (1150 m). Een skioord bij het Lac Blanc en toegang tot een bijzonder fraai plateau van bergheide- en veen bovenop de Vogezenbreuk.


     

    De Col de Calvaire zal overmorgen ons startpunt zijn voor één der meest imponerende wandelingen der Vogezen. Voor de terugweg wandelen we in een boog omheen de Tête de Faux. We trekken de weiden in met heerlijk zicht op de rechts van ons liggende vallei. Eenmaal terug in de bosrand stoten we opnieuw op Duitse kampresten. Onze eerste tocht was een kennismaking met een grimmige periode uit het Duits-Franse verleden waar de natuur terug de bovenhand kreeg maar het oorlogsverleden zijn stempel drukte.

    05-05-2014 om 00:00 geschreven door wandelcontreien  


    04-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vogezen 2014 dag 2

    Welche

    Ditmaal gaan we op zoek naar de lokale gastronomie. Stevige kost die we moeten verdienen, want er staan heel wat hoogtemeters te overbruggen vandaag. Vanuit het dorpje Bonhomme (700 m) beginnen we de klim naar de Col de Bagenelles (905 m) die de overgang vormt tussen wat men hier Welche noemt en de Val d’Argent. Welche komt van ‘Welsch’ en slaat terug op zowat alles wat niet streekeigen is. Welche is ook de benaming van het streekdialect dat samengesteld is uit dialecten van verscheidene inwijkelinggroepen die zich in de door oorlogen haast ontvolkte gebieden van de Elzas neergelaten hebben. Hieronder waren ook immigranten uit Duitstalige regio’s zoals Zwitserse boeren die de herbergzamere bergen van de Vogezen verkozen boven het gure hooggebergteleven. Het Welche bezit dan ook duidelijk hoorbare Duitstalige invloeden. De vallei achter de Col de Bagenelles is de Val d’Argent, genoemd naar de zilver-, lood- en kopermijnen die de mensen hier eeuwenlang ontgonnen. Over skipistes, wat kunnen die dingen stijl zijn, gaan we tot boven op Col du Pré de Raves (1005 m), bovenop de Crêtes met opnieuw een prachtig uitzicht.


    Een wandelwegwijzer stuurt ons ditmaal een skipiste naar beneden die slingerend door een bos bij de kaasboerderij Grain Johee eindigt. Munster, Tom d’Alsace en bergkaas zijn de hier meest bereide streekkazen. Er is ook een eetlokaal met een kaart van streekgerechten die wij maar al te graag aanspreken. Franse gerechten met Duitse invloed, of Duitse gerechten op zijn Frans gebracht of een mengeling van beiden verrijkt met uitheemse kookkunst, we laten de twijfel in het midden. Waar we het over eens zijn is dat het machtig bergvoer is, dat ons weer op krachten brengt. Na het Weclche-gastronomie-uurtje staat de beklimming van de Brézouard op het programma en daarvoor volgen we opnieuw op de GR5. Een stevige klim over een grimmig bergpad brengt ons op de top. Van de Grand Brézouard (1229 m) gaat het over de kam naar de Petit Brézouard. Terwijl de eerste een uitzicht geeft naar het noorden hebben we door toedoen van een hevige storm die enkele jaren terug haast alle bomen van de top scheerde, op de tweede een alom panoramazicht. Beneden aan de heuveltop staat een toegankelijke schuilhut van de Club Vosgien, een organisatie die instaat voor ontwikkeling en promotie van wandeltoerisme. Zij zijn verantwoordelijk voor het onderhoud van het wandelnetwerk en in samenwerking met het Franse nationaal geografisch instituut publiceren zij ook de nodige wandelkaarten. Naast de hut staan grote picknicktafels. De ideale rustplaats om een vesper in te lassen met munsterkaas en een Franse baguette.

     

    Bijna in directe lijn schieten we de berg naar beneden waar bij een oude hoeve een biervat aantreffen. Het uitgangbord van de ambachtelijke brouwerij ‘Brasserie du Pays Welche’. Dit is bij wijze van spreken geen Frans bier, naar de smaak te oordelen heeft de brouwer duidelijk inspiratie gezocht bij de Belgische hopbieren. Na een interessante rondleiding met geur- en proefsessie is het tijd voor het echte werk. Op een geïmproviseerd terrasje met plooitafel en plooistoeltjes geven we een verlenging aan de bierproeverij. De brouwersvrouw biedt gratis koek en gebak aan. Dit om één of andere bizarre wet te omzeilen om bier te mogen schenken, vandaar … (www.brasseriedupayswelche.fr).





    04-05-2014 om 00:00 geschreven door wandelcontreien  


    03-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vogezen 2014 dag 3
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op de breuklijn


    Hier staan we dan, op de Col de Calvaire (1150 m), gereed voor wat we de koninginnentocht bestempelen. Een contrast tussen berglandschap en hoogteplateaus van heide en venen. Een tocht beneden aan en boven op de breuklijn, van het Lac Blanc over het Lac Noir en Lac Forlet naar het Lac Vert. De meren liggen één voor één in de schaduw van enorme rotswanden en enkele Vogezentoppen. Grote industrieën uit de Rijnvlakte hadden vroeger elektriciteit nodig en plaatsen op de bergriviertjes stuwen waardoor deze meer debiet kregen. De namen van de meren verwijzen naar de kleurschakering van het water. Het Lac Blanc dankt zijn naam aan het heldere kwartszand en het Lac Noir ligt in de schaduw van de enorme rotswand. Het Lac Vert kleurt groen vanwege zweefalgen. Een kleur voor het Lac Forlet is er niet, maar door de forellen die er uitgezet zijn noemt het ook Lac des Truites.

    We wandelen een pad omhoog naar de zogenaamde corniche van het Lac Blanc. Het pad balanceert op de rand van de rotswand en is gewoonweg adembenemend met imponerend dieptezicht op het meer en vergezicht op de bergen. Als bekroning eindigt dit spectaculair pad op de Rocher Hans boven een gapende diepte met zicht op een lager gelegen rotspunt met Mariabeeld. De verbinding tussen de meren gebeurt over rotsige bergbospaden. Het pad Het Lac Noir krijgen we slechts even vanuit de hoogte te zien. Onze geocachers zijn weer op speurtocht waardoor we ze uit het oog verliezen. Eenmaal uit het bos staan we aan de rand van een 200 meter diepe kuip met onderin het Lac de Forlet (1075 m). De gure wind heeft hier vrij spel en de groep gaat de steile afdaling aan over het keienpad. Enkele van ons trekken terug het bos in op zoek naar … de geocachers. Het is zondag en we zijn duidelijk niet alleen onderweg. De groene bergweiden tegen de rotswand zijn beschut tegen de wind en inheemse wandelaars trekken hier naartoe om te picknicken of gewoonweg te zonnebaden.


    We steken een weide over om vervolgens een paadje niet breder dan een wildspoor te volgen doorheen een zompig veengebied. Een geheimtip die enkele jaren terug een berggids mij verraadde en voor een avontuurlijke noot zorgt. Voorbij het laatste meer, het Lac Vert (1075 m) houden we halt bij de herberg van de Tanet. We hebben geluk, er komt net een grote tafel vrij in de door zondagstappers overbevolkte chalet. De blauwbessentaart valt in de smaak, net als het plaatselijke seizoensbier.

    Hier is ook ons keerpunt van de wandeling vandaag. Bovenop de rotskam loopt de GR 5, onze weg terug. Maar om boven te geraken moeten we een steile skipiste omhoog. Het is zwoegen en zweten tot boven op de ‘Crêtes’. De klim eindigt bij een hoop opgestapelde rotsblokken, de top van de Tanet (1293 m). Bij de zuivere en heldere lucht is het mogelijk zowel de bergketens van de Jura, het Zwarte woud, de Zwitserse Berneralpen met de Junkfrau en zelfs de eerste bergtoppen van het Oostenrijkse Vorarlberg waar te nemen. Achter de top ligt een al even bewonderenswaardige bergheide. Het plateau geeft in alle richtingen een hemelsbreed uitzicht, alsof je op het dak van de wereld loopt. De bergheide is een geliefd natuuruitstapje bij dagjestoeristen. Enkele kinderen amuseren zich met ‘Steinmännchen’ te stapelen. Anderen zitten te picknicken of te zonnen op grasperkjes tussen de heideplanten. Het pad loopt op de rand van de heide op enkele meters van de rotswand. We trekken doorheen een bosje van bizar vervormde bomen. De kleur van de schors laat even vermoeden dat het berken zijn, maar de verkleurende getande blaadjes laat onze fout inzien. Het zijn beuken die door de arme rotsachtige bodem en de gure weersomstandigheden bizarre vormen aannemen. Het pad trekt rechtdoor rechtaan door het kreupelbos. Om de haverklap staan betonnen paaltjes waarop een F en een D gekrast. We realiseren ons dat dit de oude grens tussen Frankrijk en Duitsland is, van toen de Alsace nog Elzas noemde.


    Het gaat opnieuw omhoog over een rotswand naar de Ringekbuhlkopf (1302 m), met oriëntatietafel, en de Gazon du Faing (1302 m). Faing is het Vogezisch woord voor veen. Het landschap lijkt op onze Hoge Venen maar dan aan één kant bruusk eindigend met een loodrechte rotswand naar beneden.

    03-05-2014 om 00:00 geschreven door wandelcontreien  


    02-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vogezen 2014 dag 4

    Patstelling



    Na de zware wandeling van gisteren stonden vandaag twee wandelingen geprogrammeerd vanaf de Col de la Schlucht (1139 m) voor diegene die het eventueel wat rustiger aan wilden doen. Een korte van 5 km naar de Hirschsteine met spectaculaire trapladder en een tweede van 11 km over de Crêtes naar de Hohneck (1363 m) en terug via het beruchte Sentier des Rochers. Een hallucinant bruggen en kabels beveiligde bergpad tegen een steile rotswand. Jammer genoeg vanwege de hoogte en de langs de noordkant van de Vogezenbreuk gelegen paden zijn deze in deze vroege lenteperiode niet toegankelijk vanwege sneeuw en ijs.
    We besluiten dan maar om een kortere wandeling te combineren met een bezoek aan het museum en slagveld van de Linge. Onze wandeling start bij het museum (986 m) en maakt in het begin deel uit van een historisch pad over de beboste bergkegel. Langs het herdenkingsmonument van de Franse jagers wandelen we de Schratmännele, die samen met de Tête du Linge de kegelberg vormt waarop de Duitse stellingen lagen, omhoog. Het pad loopt langs bunkers, schietstellingen en loopgraven. Het bos eindigt bij de Glasbomwasen (950 m), een groot grasveld met zicht op de door ons gisteren belopen breuklijn. In dalende lijn gaat het dan opnieuw een bos in naar het Nationale Franse militaire kerkhof Le Wettsein. 3538 soldaten liggen er begraven waarvan de beenderen van 1337 gesneuvelden verdeeld zijn over twee ossuaria. We dalen door weiden verder naar het gehucht Les Basses Huttes (690 m). Een kerk, enkele huizen en een hotel waar we terecht kunnen voor drank, een dagschotel of een stuk taart. Over boswegen en –paden gaan we de beklimming aan, terug naar de Linge. Maar eerst houden we halt bij het Duitse militaire kerkhof van zwarte afgelijnde kruisjes en een arduinen grafsteen van een gesneuvelde Joodse Duitse soldaat. Realiteit in WO I, ondenkbaar in WO II.



    Het monument van het slagveld van de Linge herdenkt één der bloedigste gevechten uit de grote oorlog. Tussen 20 juli en 15 oktober 2015 sneuvelden hier maar liefst 10000 Fransen en 7000 Duitsers. Een beeldreportage verteld over de betonnen stellingen en loopgraven  van de Duitsers bovenop de kop en slechts tien meter verwijderd de in de berg uitgraven Franse loopgraven. Tien meter afstand waarop beiden partijen elkaar met geweren en vlammenwerpers te lijf gaan. Over een afstand van één kilometer schieten de Duitsers 40000 obussen af. Na een patstelling van enkele maanden en vele mensenlevens verschuift het slagveld naar het noorden, naar de Argonne.


    02-05-2014 om 00:00 geschreven door wandelcontreien  


    01-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vogezen 2014 dag 5

    Het Prentkaartendorp

    Onze derde wandeling is een wandeling tussen twee pareltjes van Elzasser wijnplaatsjes. Startplaats is Kaysersberg, de geboorteplaats van Nobelprijswinnaar Albert Schweitzer. Het stadje ligt geklemd tussen twee heuvelruggen en geniet een middeleeuwse aanblik met vakwerkhuizen, verdedigingsmuren, Romaanse kerk en burchtruïne. Naar het oosten opent zich de rijnvallei met zicht op de Elzasser wijngaarden, een lappenland doorregen met talrijke veldwegen.


    Het prentkaartendorp Riquewihr ligt achter de linkse heuvelrug. Erheen volgen we bewegwijzerde paden door de bossen over de berg. Vanaf de ronde uitzichttoren hebben we zicht op Kaysersberg, de wijngaarden met daarin de stad Colmar en omliggende wijndorpen. Mooie wandelpaden leiden kriskras door het geurige loofbos waaronder ook vele kastanjebomen.

    Aan de overzijde van de bergrug aan de rand van het woud ligt Riquewihr, een voorbeeld van typische Elzasser architectuur. We treffen een pittoresk decor aan met versterkte stadsmuren, pastelkleurige vakwerkhuizen met smeedijzeren uithangborden, verborgen binnenkoeren, wijnlokalen, wijnkelders, hopen gastronomie en souvenirwinkeltjes. Iedere blik in een zijsteegje heeft wel iets fotogenieks. Hier loop je sowieso dagjesbezoekers tegen het lijf, maar tijdens de druivenoogst lopen de toeristen het stadje plat voor de vin nouveau, ongefilterde wijn van enkele dagen oud die bij overdadig gebruik de darmen wel eens laat grollen.


    Terug wandelen we doorheen de wijngaarden omheen de berg. Geen GR deze keer maar wel de Sint-Jacobsschelp richting Compostella. Via een trap naar beneden, aan de Ruïne voorbij, bereiken we uiteindelijk het middeleeuwse Kaysersberg.

    Praktisch

    WANDELINGEN:

    Tête des Faux = 13,2 km / 5hr (incl. rust)

    Lac Blanc - Lac Noir - Lac Forlet - Lac Vert – Tanet – Gazon - Faing= 18,4 km/8hr (incl. rust)

    Col de Baganelle - Brézouard - Brasserie du Pays Welche = 18 km/7hr30 (incl. rust)

    Le Linge = 10 km/5hr30 (incl. rust + bezoek museum Le Linge en loopgrachten)

    Kaysersberg - Riquewihr = 16 km/6hr30 (incl. rust)

    INFO en LOGIES: L’Étang du Devin, 68650 Lapoutroie/Le Bonhomme, www.etangdevin.com

    GPS-TRACKS:

    www.routeyou.com/nl/route/view/1809085/wandelroute/vogezen-1-tete-des-faux.nl

    www.routeyou.com/nl/route/view/1809088/wandelroute/vogezen-2-le-brezouard.nl

    www.routeyou.com/nl/route/view/1809098/wandelroute/vogezen-3-tanetgazon-faing.nl

    www.routeyou.com/nl/route/view/1809108/wandelroute/vogezen-4-kaysersberg--riquewihr.nl

    www.routeyou.com/nl/route/view/1809111/wandelroute/vogezen-5-le-linge.nl

    01-05-2014 om 00:00 geschreven door wandelcontreien  




    Archief per jaar
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2008
  • 2007

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Blog als favoriet !

    MIJN WEBSITE (fietsen + wandelen)
  • FIETS(WANDEL)CONTREIEN

  • Foto

    Sonja, mijn trouwe partner, volgt mij op al mijn tochten

    Foto

    foto boven: Urwaldsteig
    foto midden: Wilder See/Zuid-Tirol
    foto onder: Bärentalspitze/Zuid-Tirol


    Foto


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!