Muggen vinden dat het
chemische insectenwerend middel DEET simpelweg stinkt, en daarom mijden ze
mensen die zich ermee insmeren. Onderzoekers gingen er altijd vanuit dat de stof
in veel muggenwerende producten het reukorgaan van muggen blokkeert, maar een
Amerikaans onderzoeksteam van de Universiteit van Californië heeft nu ontdekt
dat muggen de DEET wel ruiken, meldt de Telegraaf. Volgens de oude verklaring
zou DEET de geur van de mens verbloemen, waardoor muggen niet langer roken waar
ze moesten zijn voor hun maaltje. Maar naar nu blijkt blijven de muggen
simpelweg uit de buurt omdat iemand die zich met DEET insmeert volgens het
insect een uur in de wind stinkt. Volgens de wetenschappers kan de ontdekking
ertoe leiden dat betere muggenwerende stoffen worden ontwikkeld. Dat zou kunnen
helpen in de strijd tegen onder meer malaria Verder nog een muggenloze dag. Houdoe.
Op een
middag kwam een man thuis van zijn werk en vond een totale chaos in zijn huis.
Zijn drie kinderen waren buiten, nog steeds in pyjama's, spelend met modder en
lege dozen, en overal slingerden lege verpakkingen rond.
De deur van de auto van zijn vrouw was open, net zoals de voordeur van het
huis. Toen hij naar binnen ging vond hij een nog grotere rotzooi.
Een lamp was omgevallen, en het kleed lag opgeduwd tegen de muur. In de
woonkamer stond de televisie hard aan met daarop het tekenfilmkanaal.
Verder slingerden overal speelgoed en verschillende kledingstukken rond. In de
keuken, stonden op het aanrecht en gootsteen overal borden, resten van het
ontbijt lagen op het aanrechtblad, er lag hondevoer op de grond, een kapot glas
lag onder de tafel, een klein hoopje zand lag bij de achterdeur.
Hij ging snel naar boven, over speelgoed en nog meer kledingstukken
heenstappend, op zoek naar zijn vrouw.
Hij was bezorgd dat ze ziek zou zijn of dat er iets ernstigs gebeurd was.
Hij vond haar liggend in de slaapkamer, nog opgekruld in bed in haar pyjama
terwijl ze een boek las.
Ze keek naar hem op, glimlachte, en vroeg hoe zijn dag was.
Hij keek haar verwilderd aan en vroeg: "Wat is hier vandaag gebeurd?"
Ze glimlachte opnieuw en antwoordde: "Weet je hoe je iedere dag als je van
je werk thuiskomt aan me vraagt wat ik die dag in vredesnaam gedaan heb?"
"Ja", was zijn ongelovige antwoord.
Ze antwoordde: "Nou, vandaag heb ik het niet gedaan."
Piet was 87, Marie was 85.
Ze ontmoetten elkaar op een alleenstaandenbijeenkomst en ontdekten
gaandeweg dat ze graag in elkaars gezelschap waren. Na verschillende afspraakjes voor een kopje koffie vroeg Piet Marie
mee uit voor een etentje. Zeer tot zijn genoegen accepteerde Marie de uitnodiging.
Ze hadden een heerlijke avond in het meest romantische restaurant van de
stad. Ondanks hun leeftijd belandden ze toch in zijn appartement voor een
drankje.
De dingen hadden hun natuurlijke loop, hun leeftijd bleek geen
spelbreker: Marie en Piet belandden in bed. Toen ze nog even lagen na te genieten van de bijzondere momenten,
waren ze allebei verdiept in hun eigen gedachten
Piet dacht: Als ik had geweten dat ze nog maagd was, zou ik wat
voorzichtiger zijn geweest...
Marie dacht: Als ik had geweten dat
hij het nog steeds kon, had ik mn panty uitgetrokken En verder wens ik je nog een hele plezierige Zondag. Houdoe.
Een 56-jarige Duitser is gesnapt bij het smokkelen van 200.000 euro in zijn
broodtrommel. De man liep tegen de lamp bij een controle van de douane in de
omgeving van de stad Trier. Hij was net terug na een bezoek aan buurland
Luxemburg. Douanemedewerkers troffen het broodtrommeltje met de opmerkelijke
inhoud aan in de rugzak van de man. Daarin lag ook een plattegrond van de stad
Luxemburg. Mensen die Duitsland in reizen, moeten aangifte doen als ze meer dan
10.000 euro aan contant geld of waardepapieren bij zich hebben. Op overtreding
van deze regel staat een boete van maximaal 50.000 euro. Kans bestaat dus dat de
man een deel van zijn zakcentjes mag inleveren. Daar zal ik nou nooit last van hebben.....Jammer! Houdoe.
Een jongen uit de stad, die op de detailhandelsschool zat, moest stage lopen in
een kruidenierswinkel in een buitendorp. Daar zou hij een goede begeleiding
krijgen, dacht men, want daar stond die kruidenier om bekend.
De eerste klant die hij hielp, was geen probleem. De tweede klant vroeg om een
pak halfvolle melk. De jongen zei tegen de klant: "Nee hoor, dat is op, en
er komt pas overmorgen nieuwe voorraad!", en de klant ging teleurgesteld
de winkel uit.
De kruidenier had het gesprek gevolgd van achter de winkel, en riep de jongen
bij zich.
"Je had bijvoorbeeld moeten zeggen, nee mevrouw, jammer genoeg hebben we
dat nu niet in voorraad, maar we hebben nu net de magere melk in de
aanbieding."
Een volgende klant vroeg: "Ik zie het toiletpapier niet staan, hebben
jullie dat ergens anders neergezet?" De jongen wist dat dat op was, maar
herinnerde zich de les die hij net geleerd had: "Nee mevrouw, dat is nu
even op, maar we hebben nog wel schuurpapier!"
In een klooster was een non overleden, op de gezegende leeftijd van 99 jaar. Ze
was al heel jong ingetreden en had dus nooit aan "de verlokkingen des
vlezes" blootgestaan. De moeder-overste regelde de begrafenis, want
familieleden waren er niet meer.
Geheel volgens de rijke Roomse traditie had de overledene een schat aan
voornamen, waaronder uiteraard Maria, en door haar afkomst uit een voorname
familie had ze ook nog een meervoudige achternaam.
Voor de grafsteen bedacht moeder-overste een fraaie persoonlijke tekst:
"Als maagd heeft de Schepper haar aan ons gegeven, als maagd heeft Hij
haar weer tot zich genomen".
Toen de grafsteen was geplaatst stond, onder de hele ris namen van de
overledene een simpele afkorting: "O.R." De moeder-overste riep de
steenhouwer ter verantwoording: "Waarom staat daar niet de tekst die ik
heb opgegeven?" De steenhouwer legde het uit: "Na al die voor- en
achternamen kon alleen dit er nog op, maar 'Ongebruikt Retour' betekent toch
hetzelfde?"
Een van mijn vrienden vroeg of ik
zin had om bij het zangkoor te komen.
Ik vroeg aan hem wat dat inhield.
"Ja," zei hij, "lekker biertjes drinken aan de toog en wat moppen
vertellen."
Ik vroeg hem wanneer we dan zouden gaan zingen. Antwoordde hij
"Dat doen we als we naar huis gaan".
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ En verder nog een prettige Zondag! Houdoe.
Het zal je maar gebeuren. Je bent al jaren werkzaam bij het spoor, je ziet een
gevaarlijke situatie, lost dat op en je bent zomaar ineens je baan kwijt. Dit
overkwam Ian Faletto. Faletto was al meermaals onderscheiden door zijn
ex-werkgever. Beste kleine station (Lymington, Engeland), een carrièreprijs en
het station werd als meest verbeterde station gekozen nadat hij er te werk was
gesteld. Maar op het moment dat hij een supermarktkarretje van het spoor haalt,
is hij ineens persona non-grata bij South West Trains en mag hij zijn biezen
pakken, omdat de regel is dat employees niet op het spoor mogen komen. South
West Trains spreekt van een serieuze veiligheidsovertreding. Het feit dat hij
een botsing heeft voorkomen, met mogelijk een ontsporing tot gevolg, heeft hier
blijkbaar geen prioriteit. Regels zijn regels, maar zijn het niet de
uitzonderingen die een regel bevestigen? Ian zegt zelf: "Ik ben al deze jaren
een echte ambassadeur geweest voor het bedrijf, maar zo denken ze blijkbaar over
me. Ik ben vreselijk behandeld, maar ik kon dit object gewoonweg niet op de baan
laten staan." Ondertussen is dominee Alex Russel van St. Mark's kerk in
Pennington een petitie gestart omdat Ian volgens haar precies heeft gedaan wat
hij moest doen: snel handelen bij een noodsituatie. Er zijn in één dag reeds 250
handtekeningen verzameld. Nog een probleemloze dag gewenst. Houdoe.
En weer heb ik een serie fouten en miskleunen gevonden, er zit welweer de nodige au bij, maar het blijft toch grappig om te zien. Ik wens je een hele veilige week. Houdoe.