Welkom

Foto
Copyright: wilt u een gedicht overnemen? vraag aub eerst toelating en vermeld mij als schrijver
Categorieën
  • A. in vrije vorm (61)
  • B. sonnetten (27)
  • C. gedichten op rijm (8)
  • D. gorgelrijmen (12)
  • E. stanka's (6)
  • F. anderstalig (3)
  • G. collagebollekes (5)
  • H. mededichters (9)
  • N. nieuws/columns (77)
  • Vera De Brauwer
    GEDICHTEN EN COLUMNS
    25-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lenteliefjes
    Ze raken niet, hun speelse twijgen,
    beroeren slechts dezelfde lucht.
    Doch heen en weer gaat bladgerucht,
    een zomer lang zal het niet zwijgen.
     
    In herfstig loof, hoor hoe zij zucht,
    de eik ziet haar naar hem toe neigen.
    Ofschoon de maanden dagen rijgen
    draagt al haar pogen nimmer vrucht.
     
    Hoe moet zij hem toch overtuigen
    - wijl winter door hun kruinen blaast -
    om ook een tak naar háár te buigen?
     
    Maar dan schenkt lente hem nieuw blad
    en één ervan kust 't blad ernaast
    wiens groen komt uit een ander bad!

     
    de gezongen versie is te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/

    Categorie:B. sonnetten
    22-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gij daar, verdomme
    Hoe zal de poëzie verstommen
    als het gevoel, dat u niet zint,
    dat ge met zever uit wilt gommen,
    verdwijnt nog vóór een vers begint?

    Gaan nu uw wrange tenen krommen
    omdat ge dit een farce vindt?
    Voor één keer zal ik het verdommen
    te zwijgen als een schuchter kind.

    Verban de dichters die zich tonen
    in liefde, afkeer, vreugde, pijn,
    in wiens "gedichten men kan wonen"
    omdat hun kamers leefbaar zijn.

    Wie blijft? De goochelaars... die schrikken
    dat men hun trucjes niet wil slikken.



    Categorie:B. sonnetten
    05-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De enige echte
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Wellicht is dit de laatste keer
    dat jij je schoen zet bij de haard.
    Je hebt wel door dat zo'n meneer
    die uit een auto stapt, het paard

    op stal laat, mijter, witte baard,
    een gouden staf en wat nog meer
    in zijn verkleedkoffer bewaart,
    dat die omwille van de sfeer

    de grote vriend van ieder kind
    wil imiteren. Elke klaas
    en elke schoensmeerzwarte piet

    die men in warenhuizen ziet,
    is vals, dat weet de domste dwaas!
    Vannácht komt pas de échte Sint!


    gezongen versie te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/


    Wat lopen er elk jaar toch formidabel knappe pieten rond...

    Categorie:B. sonnetten
    27-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pépé

    Van moeder mocht ik hem weleens gaan wekken.
    Dan sloop ik stil, zijn deur stond op een kier,
    de kamer in... en sprong, ik was toen vier,
    op bed om mij fluks naast hem uit te strekken.

    Toen wachtte ik tot hij me toe zou dekken
    en op de deur zou kloppen (voor de sier).
    "Dag Sinterklaas! Ons meiske? Is niet hier."
    Al goed dat Sint het dek niet weg wou trekken!

    Pépé liet steeds weer nieuwe mensen komen:
    ook Zwarte Piet en Mie Katoen of Knudde
    en allen werden door hem beetgenomen.

    Zo klein ik was, ik weet nog hoe het ging,
    hoe hard mijn buikje van het lachen schudde.
    Ik heb aan hem slechts één herinnering.


    Mijn peter, de vader van mijn moeder, stierf toen ik nog geen vijf jaar oud was.


    Categorie:B. sonnetten
    06-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Winnaar autobiografische sonnettenwedstrijd Het Vrije Vers
    Het Vrije Vers, dé site voor "licht verteerbare (vormvaste) gedichten", organiseerde onlangs een autobiografische sonnettenwedstrijd, n.a.v. het verschijnen van "De ziel is een pannenkoek" van Patty Scholten (een autobiografie in sonnetten). Het door mij geschreven "Plezant" werd op 3 april door Patty Scholten als winnend sonnet aangeduid. Quirien van Haelen werd tweede met "Twee linkerhanden" en Rob Feenstra derde met "Zalm".


    Plezant

    Hier zit ik dan, in zwart gepeins verzonken,
    en leg me neer bij treurnis' heerschappij,  
    want vriendschap die uitbundig werd geschonken,
    leek op een dag de houdbaarheid voorbij.

    Ik weet niet meer hoe onze stemmen klonken,
    al liepen wij gestadig zij aan zij.
    Een beeld dat, door de stroom des tijds verdronken,
    mij plots weer overspoelt als bitter tij.

    Ach, elke zee kent overslaande baren
    en prikkend zout dat toch geen zwemmer let.
    In plaats van naar dit druilerig sonnet
    met uitgelopen inkt te blijven staren,

    neem ik een zakdoek, koffie en pralinen.
    Met chocola is het plezanter grienen.


    Categorie:B. sonnetten
    14-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het gras aan de Overkant
    Met dit sonnet behaalde ik de zesde prijs in de Willem Wilminkdichtwedstrijd 2011 (NL). De door Gerard Haverkort opgelegde dichtregel die er onveranderd moest in voorkomen was: "in ieder einde schuilt een nieuw begin". 


    Het gras aan de Overkant

    In ieder einde schuilt een nieuw begin,
    dat willen veel religies doen geloven.
    Dus na het ondermaanse volgt Hierboven
    de zoete troost, Gods roze suikerspin.

    Zo'n stelling geeft het leven toch meer zin?
    Want ben je rijk of valt er niets te roven
    en ben je clean of kierewiet gesnoven,
    de hemeltram heeft plaats zat achterin.

    Tenzij je het een tikje anders ziet,
    dat al wie niet meer is, niet meer dan wás,
    wie met of zonder zin het leven liet,
    terugkeert als een bloem of geurig gras.

    En dan gegeten wordt door geit of koe?
    Ik ben dat nieuw begin op voorhand moe.


    Een verslag van de prijsuitreiking, de namen van de winnaars en de gedichten van de eerste drie  vindt u hier:

    Categorie:B. sonnetten
    05-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag boeken
    Ik open willekeurig één der boeken.
    De inkt die blad na blad beweende, verft
    mijn vingertoppen giftig groen en kerft
    in broze huid het teken van mijn zoeken.

    Ik lees de vraag die als een schooier zwerft
    op ieder blad, tot in de dode hoeken,
    gehuld in met paniek bevlekte doeken,
    de lompen van het inzicht dat versterft.

    Hoe gretig grijpt de onrust om zich heen.
    Verzwegen wensen schreeuwen weer hun namen
    als woorden uit een taal die ik ooit sprak.

    Genoeg! Ik scheur de boeken één na één
    en bind de stroken groene chaos samen.
    De zwerver erft een volle bedelzak.



    De gezongen versie is, zoals steeds, te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/

    Categorie:B. sonnetten
    06-09-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bassikounou
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Op de prijsuitreiking van de wandelzoektocht, georganiseerd door de Landelijke Gilde Etikhove, werd gisteren het ingekaderde gedicht "Bassikounou" geschonken aan Leon en Lucie De Meyer. Met dit gebaar willen de Landelijke Gilde en ikzelf hen beiden bedanken voor hun belangeloze inzet. Klik op de foto om hem groter te zien.



    Bassikounou

    Hun dorp is aan de grens gelegen
    van leefbaarheid en voor hun staat
    bestaan ze niet, er zijn geen wegen,
    het is woestijn waardoor men waadt.

    De regen heeft hen doodgezwegen, 
    de hitte brandmerkt hun gelaat,
    maar één van ons is hen genegen:
    het hart, het plan, de steun, de daad.

    Een waterput brengt hoop, doet leven,  
    machines worden aangevoerd....
    en kijk, men kan er groenten telen!

    Een man die door het lot van velen
    tot in zijn diepste werd geroerd
    wou water, maar ook toekomst geven.

    Vera De Brauwer


    De Landelijke Gilde Etikhove organiseerde dit voorjaar een vertoning van de aangrijpende tweedelige documentaire (1997/2009) “Les récoltes du désert" van Thierry Devillet en Gérard Rivoalan. Daarin wordt een beeld geschetst van het door extreme droogte geteisterde dorp Bassikounou. Dit ligt in Mauretanië, aan de grens met Mali, volledig afgezonderd. De weg (“La route de l'espoir”) stopt 160 km van het dorp.

    Leon en Lucie De Meyer, dorpsgenoten van mij, kwamen in contact met Baron del Marmol die een project had opgezet om het dorp te helpen. Leon zamelde oude landbouwmachines in en bezocht Bassikounou twee maal: een keer samen met de baron bij het begin van het project en een tweede keer twaalf jaar later, na het overlijden van de baron. Het tweede deel van de documentaire toont de enorme vooruitgang die geboekt werd.

    meer info op : http://www.cinemanovo.be/nl/lesrecoltes


    Op 17 september wordt de film uitgezonden op La Deux (RTBF), om 22u55.


    Categorie:B. sonnetten
    17-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op weg
    Op 8 april van dit jaar plaatste ik een stukje getiteld "De weg naar Gent". Deze tekst was de aanleiding tot het schrijven van volgend sonnet. Wie de tekst wil (her)lezen, kan in het archief in de rechterkolom op "4-2010" klikken. Daarna naar onder scrollen.

    Op weg

    Stelt u zich voor: een stad na middernacht,
    een echtpaar loopt door de verlaten straten,
    in opperbeste stemming. Onverwacht
    stopt er een auto en stopt ook het praten.

    Een man stapt uit en heeft niet in de gaten
    hoe bang zij zijn, op bruut geweld bedacht,
    omdat hij zelf, gevolgd door onverlaten,
    ternauwernood ontsnapte aan de jacht.

    Daar staan ze, oog in oog met elkaars angst.
    De vreemdeling vertelt zijn wedervaren,
    van hen gedrieën is hij zelf het bangst.

    Hij moet naar Gent, waar zijn familie woont.
    Hun glimlach brengt zijn beven tot bedaren.
    Daar gaan ze. Wie heeft wie de weg getoond?


    Categorie:B. sonnetten
    18-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gezongen versie van Verzinnen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Voor het eerste sonnet uit mijn gelijknamige bundel met vormvaste gedichten heb ik onlangs een melodie bedacht. Deze is te beluisteren op mijn weblog met gezongen gedichten: http://veradebrauwer.punt.nl/   Wie geïnteresseerd is in de bundel, kan mij mailen.


    Verzinnen

    Er liggen veertien regels op de loer.
    Ik weet nog niet of zij een valstrik spannen,
    misschien mij naar verlegenheid verbannen
    om een gedicht dat slechts een woordensnoer

    is, zonder inhoud of belang; droog voer,
    terwijl in fijner schotels, ranker kannen
    de poëzie verlokt tot proeven van een
    geraffineerder maal (zoals de Cour

    du Nord serveert, zegt Michelin). Ach wat...
    wie weet gaat het wel andersom, zodat
    de verzen niet proberen míj te vangen

    maar dat ik hén verleid. Kom dichterbij,...
    kom, luister naar mijn sprakeloos verlangen,
    verzin een lied, ver-zin wat leeft in mij.


    Categorie:B. sonnetten
    11-03-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.45
    Nee, ik verjaar niet, maar op Het Vrije Vers werden een aantal gedichten geplaatst over de iets-minder-jong-van-dagen en ik vond dat ik niet kon achterblijven. Wie graag de andere gedichten leest, klikt hier.

    45

    Ik ben geen drie maal zeven meer
    en ook geen vier maal, vijf noch zes.
    (Van tellen doen mijn vingers zeer,
    het lijkt hier wel een rekenles.)

    Het is, goddank, geen zeven keer.
    Toch nadert dit getal en des
    te vlugger ieder jaar, dus leer
    ik sedert kort wel mindfulness.

    Dat propageert het hier en nu,
    zo heb ik vrede met mijn bril,
    een grijs en ook gerimpeld “hier”.

    Het “nu” dat is een déjà-vu
    van vorig jaar, met dat verschil:
    tram vijf stopt dichter dan tram vier.

    Categorie:B. sonnetten
    05-03-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het bord

    Wanneer het bord staat volgeschreven
    met dubbel krijt en wanhoop dreigt,
    men het zo vaak heeft schoon gewreven
    hoewel men het niet proper krijgt,

    wanneer de geest niet één tel zwijgt
    terwijl de mond geen kik kan geven,
    men futloos op de knieën zijgt,
    genoeg heeft van het tegenstreven,

    zou dan het hebben van een pil,
    beschikbaar in eenieders kast,
    het weten dat men zelf beslist,

    bekomen dat men verder wil?
    Of dat een lange nagel krast
    op 't bord, wanneer het wordt gewist.


    (uit mijn bundel "Verzinnen")


    Categorie:B. sonnetten
    13-02-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Grind

    Er knerpen kiezels in mijn hoofd. 
    Ik wankel in het knarsend grind 
    op zoek naar rust die ik niet vind 
    in taal, in denken. Licht gedoofd 

    omdat de schemer mij belooft 
    dat hij zal troosten wie hem mint 
    en ramen dicht opdat de wind 
    geen schilfer uit mijn denkpad rooft. 

    Het duister kent dit broze huilen 
    om struikelstenen, hobbels, kuilen 
    en sust me tot ik in mijn dromen 

    geen lanen afgezoomd met bomen, 
    geen knusse, kronkelige stegen, 
    maar 't gaan beschouw en niet de wegen. 


    Om de gezongen versie te beluisteren, ga naar http://veradebrauwer.punt.nl/


    Categorie:B. sonnetten
    17-01-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kalme zee
    Zo is het ons uiteindelijk vergaan:
    als schepen zonder lading reizen wij.
    Niet doelloos, neen, de sterren en de maan
    zijn onze gids, zoals weleer toen zij
     
    het trekken langs een vaste hemelbaan
    aan ons als voorbeeld stelden. Ieder tij
    bracht wrakhout mee uit onze oceaan.
    Toch ging de dreiging, leek het, ons voorbij
     
    toen wij voor anker lagen op de ree.
    We deelden in de haven nog een kade
    maar dan is elk een eigen koers gaan varen
     
    alsof de trossen nooit verstrengeld waren.
    Nu mijden we elkanders breedtegraden
    en schrijven in ons logboek: kalme zee.


    Om de gezongen versie te beluisteren, klikt u hier.

    Categorie:B. sonnetten
    17-11-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Spijt
    Mijn kind, waarom liet ik ze zó passeren,
    de korte jaren van je kleutertijd,
    de lange dagen van het irriteren,
    in een onuitgesproken dom verwijt.
     
    Je sliep tussen de lakens van mijn spijt.
    't Is schandelijk en toch durf ik beweren:
    misschien was ik je toen zelfs liever kwijt.
    Maar blijkbaar valt het moederschap te leren
     
    want nu je met je nieuwe schoenen “jumpt”,
    je tippen na een week al zijn versleten,
    je door je eerste liefje werd gedumpt
     
    (nog vóór ze wist dat ze iets met je had),
    zou ik van ruilen niet meer willen weten,
    mijn knappe zoon, mijn liefste kwebbelgat.


    Uit mijn bundel "Verzinnen".
    (Klik hier om de gezongen versie van dit sonnet te horen.)


    Categorie:B. sonnetten
    29-10-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Advies aan Den Haag / Negatief advies!
    Onlangs verscheen in de AD Haagsche Courant volgend sonnet van hun stadsdichter (en mijn dichtvriend) Daan de Ligt:

    Advies aan Den Haag

    een vrouw leeft vijf jaar langer dan een man
    de statistieken hebben dit bewezen
    nu is bij deze man het beeld gerezen
    dat zij ook vijf jaar langer werken kan

    eureka, wat een slim doch eerlijk plan
    briljant, jawel, de hemel zij geprezen
    dus heren, tweeënzestig, stop met pezen
    de vrouw heeft dan nog tijd en het elan

    want zij is krachtig, kan nog jaren mee
    en hij is op, het lijf begint te plagen
    hij is nu eenmaal sneller oud van dagen
    dus gun de stakker bier en zijn tv

    kom dames, aan de slag en nee... niet klagen
    wie sterk is zal de zwaarste lasten dragen

    http://daandeligt.blogse.nl/

    Zo'n gedicht schreeuwt toch om een antwoord?
    Dus:

    Negatief advies!

    Eureka? Wat een dom en lelijk plan!
    Briljant? Welnee! Daar moet je 'n man voor wezen,
    bij hem is immers nooit de vraag gerezen
    waaróm een vrouw veel langer leven kan.

    Zij zorgt een leven lang voor kind en man,
    moet koken, poetsen, wassen, strijken, pezen,
    heeft nooit de tijd om deze krant te lezen
    en jíj laat haar nog langer zwoegen dan?

    Geef hier dat bier en dit is míjn TV!
    Een voetmassage kan mij nu plezieren.
    Strijk jíj mijn bloes en jíj zorgt voor de dieren,
    straks ga ik uit en mijn vriendin gaat mee.

    Die vijf jaar extra moést men ons wel schenken.
    Met liefde zullen we de man herdenken.

    (c) Vera De Brauwer


    Categorie:B. sonnetten
    17-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Samenwerking met Daan de Ligt
    Samen met Daan de Ligt (stadsdichter van de AD Haagsche Courant, Nederland) schreef ik onderstaand vierluik. Wij hadden plezier bij het bedenken van het verhaal, hopelijk beleeft u plezier aan het lezen ervan.


    Contactadvertentie

    beschaafde heer, wat grijzend langs de slapen
    en bovenop de schedel, zeg maar kaal
    wel lief, niet noemenswaardig geniaal
    de levenslust nog niet op apegapen

    geen lichaamsbouw als goedgetrainde knapen
    het maandsalaris uitgesproken schraal
    de woning, tja … geen villa, meer modaal
    de buik is daarentegen welgeschapen

    zou graag, omdat het maar niet lukt te sparen
    eens kennismaken met een rijke taart
    geen kinderen en hogelijk bejaard
    derhalve niet van plan nog te verjaren

    dus bent u rijk en bijna doodverklaard
    dan heb ik tegen trouwen geen bezwaren

    DdeL


    Reactie

    Geachte Heer Modaal, hier schrijft een fan
    van de contactrubriek in menig krant,
    door uw annonce aangesproken want
    het toeval wil dat ik van adel ben:
     
    Gravin van-Eberstad-in-Nederland,
    al meer dan tachtig, maar nog vlot ter pen,
    fortuinlijk, kinderloos, bemind door hen
    die willen erven langs groottantes kant.
     
    U zoekt een rijke “taart” die weldra sterft?
    Ik wens geen luiaard-in-verfrommeld-pak,
    alleen een jonge, energieke vent
     
    die liefst de hele kamasutra kent.
    Pas na bewezen diensten op dit vlak
    wordt er gehuwd en na verloop... geërfd!

    VDeB


    Brief aan de Gravin

    u bent pas tachtig, dat is wel wat jong
    ik val alleen op terminale vrouwen
    met wie ik, zij het kort, een nest wil bouwen
    u bent, zoals dat heet, 'still going strong'

    maar u bent rijk, dus waag ik toch de sprong
    omdat mijn libido u zal benauwen
    en snel, ik denk een weekje na het trouwen
    zal zorgen dat u hunkert naar de gong

    en als uw laatste uur dan heeft geslagen
    in 't liefdesbed dat ook uw sterfbed bleek
    dan ben ik 'uiteraard' totaal van streek
    maar zal mijn lijden als een kerel dragen

    ik neem contact op, gauw, nog deze week
    u zult genieten van uw laatste dagen

    DdeL


    Antwoord van de Gravin

    Ik heb de zaken nog eens afgewogen,
    heb mij heel openhartig afgevraagd
    of u een oude freule soms graag plaagt,
    wellicht is uw imago slechts gelogen.
     
    U kan misschien op buik en kaalheid bogen,
    als Don Juan bent u niet half geslaagd.
    Ik wed dat u in bed ook sokken draagt
    en zoiets kan de wellust niet verhogen!
     
    Neen, neen, uw mooie woorden zijn bedrog!
    Ik zoek me zelf een laatste-reisgenoot:
    nog jong, gespierd, behaard en cash betaald,
     
    die om mijn landgoed, geld, kasteel niet maalt.
    Toch erft die lieverd alles bij mijn dood:
    van adel wordt mijn blauwe Duitse dog.

    VDeB


    Categorie:B. sonnetten
    19-05-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En de boer...

     

    Echt àl hetgeen waarover ik wil schrijven,
    lijkt door een ander reeds zo goed beschreven.
    't Zijn steeds dezelfde thema's die ons blijven,
    die spelen in eenieders zelfde leven.

    De liefde die we allemaal bedrijven,
    de vriendschap die we aan elkander geven,
    de jaloezie, het ruziën, het kijven,
    't geluk, de roem of macht waarnaar we streven.

    En zelfs het feit dat niets er nog toe doet
    wanneer 't moment van sterven is gekomen,
    tot in den treure wordt ook dàt herhaald.

    Vandaar dat ik slechts schrijf omdat ik moet.
    Oorspronkelijkheid? Een zaak om van te dromen!
    Toch ploeg ik voort, al is het land verschraald.

    Categorie:B. sonnetten
    16-04-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Barrière

    Het leven kleefde mij niet aan,
    de dagen gleden van me af.
    Was dit mijn welverdiende straf
    na almaar stil te blijven staan

    bij wat aan tijd teloor moet gaan?
    Wat elke ademtocht mij gaf,
    was de gedachte aan het graf,
    als een barrière op mijn baan.

    Ik heb dat hek niet neergehaald,
    maar klom erover, bond een lint
    van zwarte uren rond het slot.

    En rot het hek door spijt kapot,
    dan waaien spaanders in de wind,
    ontknoopt het lint, naar grijs vervaald.


    Categorie:B. sonnetten
    18-03-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tegendraads sonnet

    'k Ben tegendraads: ik dump een blanco regel,
    hoe ongehoord!, temidden van dit blad.
    Zijn inhoud zit nog vorstelijk in bad,
    het koningsblauw, u weet wel, met als zegel

    de pelikaan. Geen achtste vers, geen wegel
    waar schone beeldspraak bloesemt, dus geen pad
    dat u naar de terzinen brengt. So what?
    .

    Die lege regel blijft hierboven staan!
    En al wat volgt, dat hou ik nét zo leeg
    want IK beslis en kies voor hol geleuter,

    het resultaat van pennensnotgepeuter.
    Of dacht u soms dat u iets beters kreeg?
    Met woorden wordt het niets geen recht gedaan!


    Categorie:B. sonnetten

    Foto

    Ik ben geboren in 1964 en studeerde af als licentiate Romaanse Filologie aan de Universiteit Gent.
    Mijn hobby's zijn vooral lezen, wandelen en het schrijven van gedichten. Omdat ik zelf liefst toegankelijke gedichten lees waarin ik de gedachten of gevoelens kan herkennen, probeer ik ook in die trant te schrijven. Soms schrijf ik in vaste vorm (vooral sonnetten), soms in vrije vorm. Liefst van al laat een gedicht mij achter in de overtuiging dat het op geen enkele andere manier kon geschreven worden.
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.



    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!