De voorbije week hebben verschillende politieke partijen hun berekend kiesprogramma kenbaar gemaakt om bij te dragen aan hun geloofwaardigheid. Dit kenbaar maken is een totaal nieuw gegeven in ons land. De grote vraag is of daarmee de kiezer geholpen wordt, of sterker nog, of dit de kiesuitslag zal bepalen. Dit zal voer zijn voor de analytici na de verkiezingen. 

Dat door het becijferde programma een partij zich meer kwetsbaar opstelt, is een lachertje. Iedere partij komt uit bij dezelfde thema’s: creëren van jobs, het betaalbaar houden van de sociale zekerheid, minder (loon)lasten en de ontvetting van de verschillende overheden.

Het zijn voor de hand liggende thema’s en hun cijferwerk is volksmisleiding. Concreet: de sociale zekerheid heeft een budget van ruim 100 miljard. De partijen hameren op activering van werklozen en het snoeien in tijdskredieten. Dit is een wenselijk voornemen, maar het gaat hier slechts om 7,9 miljard waarin ze hopen te besparen.Ook om hun programma betaalbaar te houden, wordt er teveel uitgegaan van meevallers, zoals de economische groei en de terugverdieneffecten die daaruit voortkomen. En indien er toch nog een gat dicht te rijden valt, rekenen ze massaal op de meeropbrengsten uit fiscale fraude, die de melkkoe geworden is van de jongste legislatuur.

Wat bovendien opvalt in hun cijferwerk, is de afwezigheid van Europa. De Belgische of Vlaamse regering heeft slechts een beperkte autonomie. De uitdagingen die Europa ons oplegt, zijn gigantisch: het begrotingstekort aanpakken met structurele maatregelen, de arbeidsmarkt flexibeler maken en meer inzetten op groene stroom. Als we naar dit laatste item kijken, is het heel bedroevend gesteld. Ons land heeft beslist om de kerncentrales te laten uitdoven. Dit betekent dat er tegen 2025 eventjes 13.000 Megawatt moet gevonden worden, waarvan 12% bijkomend uit groene stroom. Als men weet dat het jaren kan duren vooraleer een energiecentrale volop kan draaien, is enige actie wenselijk. En investeren kost geld en het geld is op.

Ten slotte wordt de recente staatshervorming vanaf juli uitgevoerd. De deelstaten krijgen extra bevoegdheden en hefbomen, maar slechts 80% van de middelen. Als men dit alles in overweging neemt, is de conclusie dat de komende regeringen een erg strak beleid dienen te voeren en zich niet laten verzanden in een ideologisch steekspel dat de maatschappij echt niet dient. Meer dan ooit heeft de burger nood aan een duidelijke wetgeving in plaats wetten die enkel dienen om een steekvlam te blussen. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje en het minste dat we vragen is goed bestuur dat bijdraagt tot een warme maatschappij.