Lisenka is moe, doodmoe. Na vanmorgen een klein uurtje in de rolstoel ligt ze rillerig in bed. Waarschijnlijk zijn we te optimistisch geweest de laatste dagen en was het bezoek van gisteravond te vermoeiend. De verpleging geeft aan dat bezoek dit weekend geminimaliseerd moet worden tot alleen de direct betrokkenen. Willen jullie dus daarna in het RCA op bezoek komen, dan alsjeblieft voorlopig altijd contact opnemen met Marc.
Even over gedeeltelijke dwarslaesie. In sommige reacties staat dat het gelukkig maar een gedeelte verlamming is. Vanaf okselhoogte heeft Li wel gevoel, maar dit voelt alsof het een lichaam van een ander is. De oppervlakkige gevoelszenuwen werken dus wel, maar het diepe gevoel en de motorische zenuwen (om iets te bewegen) werken niet. Binnen een periode van 4 tot 6 weken kan (en moet) hier verbetering in komen.
Ze kan haar armen bewegen, maar de handen (nog) niet. Voor de afstandbediening heeft Lisenka een speciale truc, waarbij ze haar arm beweegt om druk uit te oefenen.
|