Inhoud blog
  • Buenas!!
  • 3 nieuwe berichten
  • More Machu Picchu + Cusco + Sacred Valley pictures
  • Trekking Salkantay + Machu Picchu
  • Copa --> Puno (Peru) --> Cusco
    Zoeken in blog

    South america trip
    Don't dream your life, live your dream !
    From the 21 of january I am backpacking through South America for half a year. I'll try to update this blog several times and I hope U enjoy reading it. Grtz Don Zozé
    25-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.enkele foto's van doorheen de reis

    1. Stilleven in Bs As.



    2. Recoletakerkhof (waar enkele van Argentinie's belangrijkste figuren begraven liggen, oa Eva 'Evita' Peron, general Sarmiento,... )



    3. Onze 'goeie vriend' en chauffeur Eduardo die nu een rugzak rijker is. Als je goed kijkt zie je linksbeneden op de foto nog een klein stukje van de blauwe rugzak die David kwijtgespeeld is.



    4. Zonsondergang in Fitz Roy.



    5. Magelhaenpinguin op Peninsula Valdez.



    6. Ushuaia by night (getrokken vanuit de camion). Op da moment een schitterende ervaring. De stad verlicht met op de achtergrond die massieve bergketen, beetje jammer dat foto nie echt goed gelukt is.



    7. aanlegsteiger voor cruiseschepen in de haven van Ushuaia getrokken bij valavond



    8. View op Ushuaia-baai en Beaglekanaal vanop de Glaciar Martial. Efkes onderzocht hoe Ushuaia er uit zag vanuit Belgisch perspectief. 



    9. Onze Peruviaanse vriend Waiki die we in het hostal in Puerto Madryn al tegenkwamen en nu in Ushuaia op de camping opnieuw. Hij reist Zuid Amerika rond met de fiets (maar dan zonder deze tenue) en trekt rond naar toeristische trekpleisters om daar met zijn collectie blaasinstrumenten enkele nummerkes ten berde te brengen. Schitterend persoon die zijn eigen filosofie heeft over de nazaten van de Inca's (waarvan hij de enige echte is die de cultuur levende houdt --> ge moet het hem horen uitleggen --> gegarandeerd lig je krom van t lachen). Hijzelf trouwens ook!!



    10. Julia bij Lago Esmeralda. ZEN !!



    11. View Lago Esmeralda s'avonds (21h) getrokken op terugtocht van de Glaciar del Albino. Van zoveel natuurpracht word je even stil en kan je blijven genieten.



    12. Foto van de 4 loco's die de gletsjer tot boven beklommen hebben. Deze is daar trouwens getrokken. (from left to right: Chris, Guillermo, Joost, Franco)  



    13. Geen commentaar !! 



    14. De bruine vos in het Nationaal Park Tierra del Fuego. Leve de zoomlens !!



    15. Aant liften langs Ruta 3. Meestal, zoals hier, heel strategisch opgesteld aan uitgang benzinestation zodat vrachtwagens nog kunnen stoppen. Ja, op den duur begin je't wel te leren hoe het moet.



    16.Boerderij van Blanca's vader (achtergrond Cerro Sombrero). Er stond daar nog ne verroeste T2 (oude VW-camionette) evenals nog 6 andere wagens. Ze doen hier hun auto's nie weg, maar zetten hun oude wagens igewoon in hunnen tuin.



    17. Schapen voor en na de scheerbeurt. Dit is een familiegebeuren hier in Chili (alle kinderen en kleinkinderen van den boer weten hoe ze schapen moeten scheren en worden geacht te helpen bij deze intensieve karwei.  





    18. Fotootse met onze Chileense gastvrouw Maria Blanca die zo vriendelijk was haar huis enkele dagen open te stellen voor ons. Interessante madam die met veel trots over haar land en verleden spreekt. Weet veel over geschiedenis van originele stammen hier en tevens ook over politiek (ze doet zelf mee aan verkiezingen hier in Cerro Sombrero waar momenteel nog steeds (al 16 jaar) een Pinochet-aanhanger burgemeester is die de verkiezingen beetje naar zijn hand zet door stemmen te kopen. 



    19. Een van de dolfijnen die naast ons kwam zwemmen tijdens overzet van Tierra del Fuego naar t vasteland.  



    20. Puerto Natales bij valavond aan de oude pier. Op achtergrond de Cordillera de los Andes (waar ook onze volgende stop, het Nat. Park Torres del Paine, in ligt)  

    25-02-2008 om 18:15 geschreven door Joost  


    24-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ushuaia naar Puerto Natales

    Jupjup

    Na een ietwat lange pauze kan ik jullie weer verblijden met een nieuw bericht. Ben vorige keer  gestopt bij het Nat Park (tekst is volledig nu + foto's). Na ons bezoek aan het Nat. Park Tierra del Fuego lieten we Ushuaia achter ons liggen en trokken richting Chili, meer bepaald naar Puerto Natales. Ondertussen zijn we hier aangekomen en zijn we onze trekking door het Nat. Park Torres del Paine aan het voorbereiden. Alle info en fotoots over Torres del Paine volgen als we terug zijn van onze 4-daagse trektocht die ons langs verschillende bergtoppen van +- 3000m zal leiden.

    Zoals gezegd dus zijn we vorige week vertrokken richting Chili vanuit Ushuaia. Al bij al nog  gemakkelijk weggeraakt uit Ushuaia richting Argentijns - Chileense grens. Onze eerste lift bracht ons tot in Tolhuin waar we de plaatselijke panaderia (=brood en banketbakker) binnengesprongen zijn om de innerlijke mens te sterken. Daarna hebben we langs de weg een plekske gezocht om te camperen. Volgende dag werd ik veel te vroeg wakker en ben ik een koffietje met een desayuno’ke (=ontbijt) te nemen. Nu, terwijl ik op t gemakske wakker wordt met ne koffie en een media luna (=halve maan, croissant) werd den David ondervraagd door de plaatselijke flikken, ge kent da wel (of ge kent da nie): paspoortcontrole...en wat doe jij hier manneke...hoe haal je het in je hoofd om je tent vlak naast t politiebureau op te slaan
    à tedjuje!!)...enz. Er was wel wa stress te bespeuren hier en daar, maar toen bleek dat die flikken hem wa aant pesten waren en dat er eigenlijk helemaal geen probleem was. Toch, er bestaan kalmere manieren om wakker te worden...
    Wat later ons boeltje ingepakt en liften richting grens Arg. - Chili. Weerom gemakkelijk (na 1.5h) weggeraakt met nen douanier die onderweg wa uitleg gaf over Tierra del Fuego (
    à is belastingsvrij gebied en dan nog ne keer die natuur --> jiha, allen daarheen!!!) en over de plaatselijke weg hier (ruta 3 ). Normaal is dit een 1-vaksbaan, maar af en toe is er een stuk (dachten wij) 2-vaksbaan. Nu, blijkbaar waren die 2-vaksbanen geimproviseerde landingsbanen voor de vliegtuigen die tijdens de Falklandoorlog hier vertrokken. (oorlog Engeland - Argentinie over Falklandeiland dat hier dichtbij ligt --> PS: Nog steeds Engels grondgebied wat hier nogal een gevoelige zaak is!!)
    In Rio Grande aangekomen hebben we wa meer miserie gehad voor een lift, maar toch zijn we dezelfde dag nog aan de grens geraakt. Aan de Chileense grenspost zijn we terug beginnen wandelen richting 1ste stopplaats (Punto Arenas) zo'n 240km verderop doorheen een desolaat,
    en echt DESOLAAT, landschap. Na een halve zandstraling en 4 auto's die nie stopten, hadden we geluk toen er een minibuske stopte. In da minibuske zat een Chileense familie (pa, ma, oma, dochter en neef) die terugkwam van vakantie, dus dienen auto zat boemvol. Nie gemankeerd, den boel werd daar wa gerearrangeerd, ze gingen met 3 vooraan in de wagen zitten (en eentje moest zelfs meegaan met de auto die achter ons reed) zodat wij er nog bij konden. Right?!
    Ondertussen waren wij aant expliqueren dat we richting Porvenir gingen om daar de overzetboot te nemen naar Punto Arenas (korste weg naar Puerto Natales). De moeder direct: Ja natuurlijk, die richting gaan wij uit, geen probleem. Wij dus mee, en even later stelde die ma voor om in hun huis te overnachten in Cerro Sombrero aangezien ze niet in Porvenir passeerden en ze ons onmogelijk op een kruispunt in the middle of nowhere kon achterlaten. Wij, totaal nie wetend waar Cerro Sombrero lag (maar hopend dat het niet ver van Porvenir was), toestemmen dat het ok was en dus op weg naar Cerro Sombrero. Nu moet je weten dat er in Tierra del Fuego (het totale eiland) slechts 2 overzetboten zijn, nl in Porvenir en de andere die we namen toen we naar Ushuaia gingen. Wij hadden dus besloten om die in Porvenir te nemen aangezien het het gemakkelijkst en t kortst was.
    Wat blijkt, Cerro Sombrero ligt op 130 km van Porvenir en op 20km van andere overzetplaats, Bahia Azul. Lap, aan den andere kant vant eiland belandt!!
    Achteraf gezien geen probleem, want dit was de goedkoopste oplossing (boot is gratis in Bahia, in Porvenir kost het 30 $) en zeker de leukste. We zijn namelijk 3 dagen bij die mensen blijven logeren en hebben gans de Chileense kant van het schiereiland gezien. Da is nie normaal hoe gastvrij die familie was. We zijn meegeweest naar die man zijn werk aan de andere kant van het eiland (en een kleine rondleiding gekregen EN met de hele familie mee), ze hebben ons rondgevoerd doorheen het ganse dorp en alle mogelijke bezienswaardigheden getoond (t ene al beter dan t ander), we zijn naar haar grootvaders boerderij geweest om te zien hoe ze er schapen scheren, alles van Tierra del Fuego hebben we gezien!! Soms ist een beetje overdreven, maar nee zeggen wordt hier nie echt aanvaard. Wat ook opvalt is de fierheid die de mensen hier hebben over de streek waarin ze leven, wij Belgen kunnen er nog x van leren. Ik zou nog uren kunnen verder vertellen over die familie, echt schitterende mensen...

    Wij daar dus enkele dagen blijven hangen vooraleer we richting Punto Arenas gingen om de pinguinera (kolonie pinguins) te bezoeken. Afgaand op de Lonely Planet bleek dit een goedkope trip te zijn, maar euh, eens in Punto Arenas bleek dit nie te kloppen. We beslisten dan maar om naar Puerto Natales te gaan om onze trektocht door Torres del Paine voor te bereiden. Er bleek echter niemand bereid ons mee te nemen, zodat we dan maar de bus genomen hebben en 1 tip voor iedereen die een bus neemt hier, zorg dat je uit de buurt van het toilet zit, want anders à STINKEN dat het nie normaal is!! Dit even terzijde...

    Ondertussen aangekomen in Puerto Natales waar we eens te meer de Chileense gastvrijheid mochten ondervinden. We hadden de eerste nacht de tent opgeslaan op een boer zijne parking en s morgens werden we uitgenodigd voor een brunch (weeral met de ganse familie). Mooi mooi !!

    Nu in hostel (bij een vree rare familie trouwens) om internetteke te doen, waske te doen, batterijen nog eens op te laden vooraleer we Torres del Paine binnentrekken. Pffff, dat tekstje hier begint een beetje uit te lopen, dus euh, k ga er een einde aan maken. (aan mijne tekst he)

     

    Grtz Zozee  

    24-02-2008 om 00:00 geschreven door Joost  


    23-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.nationaal park Tierra del Fuego + foto's
    Dag schatjes

    Jullie 'liftende' reporter is weer terug van een tripje naar het Parque Nacional Tierra del Fuego en het was weeral SKITTEREND. (mijn
    excuses moest ik jullie in het waarschijnlijk koude België daar enig hartzeer mee doe)

    We hebben dus enkele dagen doorgebracht in het Nat. Park, alwaar wij ons gezellig nedergevleid hebben met ons tentje op 1 v/d 4 gratis
    campings. Ideale manier om het park te voet te bezoeken, maar tevens ook de lastigste. Als je alle wandelroutes wil doen doorheen het park
    ben we enkele 40 km zoet, maar ja, voor zo'n jong (en fit) volk zoals den David en mezelve kan en mag dat geen probleem vormen.
    We hadden afgesproken om vanuit de camping in Ushuaia reeds te voet te gaan tot in het Nat. Park (20 km), maar toen we afscheid namen van de rest van de 'locos' (de 8 vrienden waarmee we bergtocht gedaan hebben), stelde 1 daarvan voor om ons te voeren. Tja, zo'n hardcore
    wandelaars zijn we nu ook nie (wetende dat je nog 40 km af te leggen hebt de komende 2 à 3 dagen met ne rugzak van 15 kilo), dus allen in
    den auto en huppe op weg. Nog geen 10 seconden later weer gestopt toen bleek dat niet iedereen in de Chevrolet Corsa (bij ons beter gekend
    als Opel Corsa --> tja, General Motors) kon en na beetje wikken en wegen, over wie wel en wie niet meeging, konden we verder. We werden
    een 100-tal meter voor de ingang afgedropt en wandelden richting ingang. Nu stelt u (de opmerkelijke lezer) zich waarschijnlijk de vraag waarom we niet rechtstreeks naar de 1ste campingplaats reden, ewel, k zal u da ne keer rap vertellen. Enkele lieve Argentijnse pipo's hadden ons vertelt dat je geen entreegeld (35 pesos) moest betalen als je te voet het Nat. Park binnenkomt. Dus, wij namen het zekere voor het onzekere en we wandelden het Park binnen. Nu bleek dat de ingang gesloten was van 20h - 08h, en aangezien het al 23h was was er daar niemand meer te bespeuren. Wij dus het park binnen (in de stekkiedonker) alwaar wij staande werden gehouden door de parkwachter.
    Wij uitleggen dat we dus te voet kwamen van Ushuaia en dus richting eerste camping gingen in het park. Wij hem nog ne keer vragen of we
    werkelijk nie moesten betalen en blijkbaar klopt dat verhaal van gratis ingang voor voetgangers dus niet. Maar aangezien de mensen die
    het entreegeld innen er niet meer waren mochten we verder gaan van de parkwachter zonder te betalen. Mooi mooi!
    Aangekomen op de eerste camping ons tentje opgeslagen en gaan knorren (=slapen dus).



    's Morgens staat den David op en als ie zijn kopke buiten de tent steekt ziet hij 8 wilde paarden die daar ongegeneerd rondhuppelen.
    Tja, misschien toch heel efkes wachten om uit de tent te komen.. Even later ontbeten, tent opgeborgen en op stap naar de eerste 'hoogtepunt'
    int park, nl een waterval. Nu ja, t is wat da je een waterval noemt..Een straalke water dat ong. anderhalve meter later neerkomt wordt hier
    dus als waterval aanzien. Booooooooeeeeeeeeeeeeee!!!



    Na dit 'prachtig' natuurfenomeen weer op stap richting de 1ste wandelroute waarbij we onderweg nog het toeristentreintje (met de
    jullie allen bekende Amerikaanse witte sokken toeristen) zijn tegengekomen.



    Tijdens de eerste wandeltocht niet echt veel interessants gezien, hier en daar een schoon zicht op de omgeving maar nie veel anders.
    Ondertussen was het 18h en moesten we eigenlijk nog aan ons 2de deel van onze tocht beginnen (+- 9km). Na enig beraad beslisten we door te
    gaan en dat was eigenlijk (voor mij toch) het mooiste stuk van het park. Na een halfuurke zien we nen bever dus ja, dan stopt ge al ne
    keer voor een fotootse te trekken, niewaar? Hupse, rugzak af en op zoek naar dienen bever. Jammer genoeg hebben we hem/haar niet meer
    gezien, maar erg was dat niet want ondertussen stond er op enkele meters van ons een bruine vos. Schitterend beest dat blijkbaar toch
    niet zo schuw is als we dachten. Hij bleef daar enkele minuten rondhangen tot hij (figuurlijk) de benen nam. Mooi mooi!



    De rest van de tocht (6km) hebben we afgelegd in een sneltempo (met enkele stops vanwege de plaatselijke fauna en flora en indrukwekkende landschappen) en dan zijn we op zoek gegaan naar de 2de kampplaats.







    De volgende dag zijn we naar Lapataia geweest, een gebied binnen het Nat Park. Daar passeer je een zwarte lagune die door de compostering van bomen en planten in combinatie met ijskoud gletsjerwater die kleur krijgt. Even verder heb je een schitterend zicht op het Beagle kanaal (het grootste scheepskerkhof ter wereld) en terzelfdertijd kom je aan het einde van de Ruta 3. (die wij dus volledig afgelegd hebben al liftend, de twee korte busavonturen even buiten beschouwing latend).





    Tot daar dus onze Tierra del Fuego trip!

    23-02-2008 om 00:00 geschreven door Joost  


    12-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.foto's Glaciar El Albino (Ushuaia)

    Foto's van Glaciar El Albino die je ZEKER moet bezoeken als je hier in de buurt bent. Schitterende landschappen, een turquoise meer en een redelijke beklimming tot aan de gletsjer (1150m met een hellingsgraad van 37graden).



    De bende waar we mee op stap gegaan zijn. (Argentijnen, Fransen, Belgen, Amerikaan). Den dude met wit t-shirt is David, den Belgischen reiscompagnon.


    In het begin van de tocht redelijk afwisselend bos en vlaktes. Veel stukken met afgestorven bomen (deels door bevers die in de buurt zitten en waterloop beetje veranderd hebben en deels door llao llao, een parasiterend wier dat een bewijs is van zeer zuivere lucht)


    ADRENALINE....( maar ook 'een klein beetje' onverantwoord.)



    ooooohhhhhh.... het meer dat aan de voet van de berg ligt. IJskoud gletsjerwater met een turquoise kleur (nie zo goed te zien op deze foto) maar toch een magische plek (voor romantische zielen)...
     

    Bijna aan den top. (hier op 850m) Stuk gletsjer waar ik zit naar te kijken is onbereikbaar (maar ook het kleinste deel van de gletsjer), beklimming die wij deden gaat naar het stuk dat je gedeeltelijk ziet op de linkerkant van de foto. Hellingsgraad vanaf hier is +- 60 graden.


    Aan den top op de gletsjer (op 1150m). Hebben hem maar met 4 gehaald, de rest is onderweg achtergebleven want bepaalde stukken zijn een beetje 'gevaarlijk' om te beklimmen.


    Een condor(ke) met spanwijdte van 3m à 4m die efkes langs vloog op 25m afstand. Schitterend!!!!

    12-02-2008 om 19:50 geschreven door Joost  


    10-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.foto's Ushuaia
    Enkele foto's Ushuaia bij toch ietwat mistig weer. Af en toe wat regen zelf. Voel me precies een beetje in Belgie. Nog paar dagen hier rondhangen en dan richting Punto Arenas of El Calafate. k Zie wel. Gisteren bergske beklommen, afgezien maar view was beestig.

    FOTO 1: Vanaf kamping getrokken.Ushuaia ligt in t hoekske daar.



    FORO 2: Wandelpad richting gletsjer die we gisteren beklommen hebben.


    FOTO 3: een van de vieuws vanop de gletsjer. 



    10-02-2008 om 21:01 geschreven door Joost  


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.fotoots

    FOTO 1: La Casa Rosada (Het Roze Huis), officieel gekend als het Palacio de Gobierno (Gouvernementspaleis), is de officiele zetel van de regering van Argentinie. Het paleis ligt op de Plaza de Mayo, een stille getuige van vele emotionele en hartbrekende momenten in de Argentijnse geschiedenis. Het centrum van Buenos Aires bevindt zich rond Plaza de Mayo dat zijn naam heeft gekregen op 25 mei 1810 (mayo = mei) de dag van de eerste burgerregering. Vanaf 1976 demonstreert elke donderdag een groep vrouwen (Las Locas ofwel de Dwaze Moeders) om aandacht te vragen voor verdwijning van hun geliefde familieleden.




    FOTO 2 & 3: La Boca is Buenos Aires kleurrijkste en gevaarlijkste barrio (buurt) als je iets te ver van het toeristisch traject afwijkt. Het werd gebouwd door Italiaanse immigranten langs de Riachuelo, een bochtrijke waterloop met opslagplaatsen en voormalige vleesverwerkingsbedrijven.
    El Caminito is HET kleurrijkste straatje van La Boca. De Argentijnse schilder Quinquela Martin heeft de huizen van deze voormalig arme buurt een fikse opknapbeurt gegeven. Alle huizen hebben nu verschillende felle kleuren en er zijn verschillende beeldhouwwerken neergezet. In 1959 werd El Caminito officieel een voetgangersstraat. Tegenwoordig is er elke dag een kunstmarkt en wordt het wel het ‘Place du Têtre' van Buenos Aires genoemd..






    FOTO 4: Congresgebouw op de Plaza de Congreso. Het gebouw is een replica van het Capitool in Washington. Op het plein voor het gebouw zitten honderden duiven en bijgevolg moeje daar dus geen boterhammekes gaan opeten over de middag of ge wordt geattakeerd. (met dank aan de Chinese toerist die mij liet genieten van dit schouwspel, die mens was wel wa geschrokken van aantal duiven die hem attakeerden: Leek op Hitchcockscene uit 'Birds').




    FOTO 5: Floris Generica, een imposant, beweegbaare monument dat een bloem vertegenwoordigt en gemaakt is uit roestvrij staal en aluminium. Dit kunstwerk is zo gebouwd dat de bloembladen(+- 4 ton elk) 's avonds dichtgaan zoals sommige bloemen ook wel doen. (Kunstwerk van Eduardo Catalano)




    FOTO 6: HET monument van Buenos Aires is zonder twijfel de enorme Obelisk op het kruispunt van 9 de Julio en Corrientes avenidas. De obelisk werd gebouwd in Mei 1936 om de 400ste verjaardag te herdenken van oprichting van de stad. Het staat in het center van de Plaza de la República (Plein van de Republiek), de plaats waar de Argentijnse vlag voor het eerst werd opgehangen in Buenos Aires. Zijn totale hoogte is 67 meter en zijn grondvlakte beslaat 49 vierkante meter.




    FOTO 7: Gordeldier in Peninsula Valdez. Hij is miljoenen jaren bijna onveranderd gebleven en kan 6 minuten op het water blijven drijven door zijn maag als een ballon op te blazen en zijn adem in te houden. 




    FOTO 8: Zeeleeuw in Peninsula Valdez. Zeeleeuwen zijn 'robben met oren', in de zin dat de zeeleeuwen in tegenstelling tot de zeehonden kleine uitwendige oren bezitten. Onder water blijven deze gesloten.
    Kort na de geboorte van de jongen vechten de volwassen mannetjes met elkaar om hun territorium af te palen. Daarbij gebruiken ze bepaalde dreiggebaren om mannelijke indringers af te schrikken. Het komt echter zelden tot een echt gevecht. Elk volwassen mannetje verzamelt een harem van vrouwtjes en jongen om zich heen. Gedurende deze periode heeft de stier geen tijd om te eten en moet hij op zijn dikke vetlaag teren.De zeeleeuw brengt zijn tijd afwisselend door met rusten op het land en jagen in de zee. Ondanks zijn zware cylindrische lichaam is hij op het land zeer behendig en beweegt hij zich voort door het lichaam van de grond te tillen, daarbij steunend op zijn vinachtige ledematen.




    FOTO 9: Magelhaenpinguin. Wordt in de Falklandeilanden soms ook Jackass pinguin genoemd. Dit diertje is zo'n 60 cm groot en in tegenstelling tot andere soorten broeden de beide ouders de eieren uit. Bij andere pinguins is dit meestal de man die deze taak op zich neemt terwijl het vrouwtje voedsel zoekt.




    FOTO 10: Zonsondergang in Fitz Roy. (enige goede herinnering aan dat gehucht)



    10-02-2008 om 20:18 geschreven door Joost  


    08-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uitleg over maté, DE nationale drank hier,
    De Argentijnen hebben duidelijk iets met maté. Van jong tot oud, van dokwerker tot professor, iedereen zit hier aan de mate. De papfles van peuters wordt bij wijze van spreken gevuld met het nationale drankje. Wat is mate?
    Yerba maté staat bekend als drank, getrokken uit de gedroogde bladeren en steeltjes van de boom Ilex paraguarensis. Het is een groene boom die behoort tot de hulstfamilie. Hij groeit in Argentinië, Chili, Peru en Brazilië, maar meest overvloedig in Paraguay, waar hij ook wordt gecultiveerd. De plant is nogal vaag geclassificeerd, volgens de Westerse kruidenleer, als aromatisch, stimulerend, bitter, laxerend, sterk, vochtafdrijvend, zuiverend, zweetopwekkend en koortsverminderend. Maté bevat veel vitaminen en mineralen.
    Yerba maté (letterlijk 'maté kruid') heeft zijn naam te danken aan de traditionele kop (ook 'maté' genaamd) waaruit het wordt gedronken. Deze kop was vroeger een gedroogde en versierde kalebas, maar tegenwoordig kun je ze gemaakt van alle mogelijke materialen vinden. In Zuid-Amerika wordt het nog steeds uit de speciale maté kop gedronken, waarbij men de drank opzuigt door een metalen of houten filter/rietje (bombilla genaamd).
    Effecten: Hoewel maté nu vooral gedronken wordt voor de gezelligheid, zijn de inheemse Guarani nooit afgeweken van het bereiden van de thee voor gezondheidbevorderende doeleinden. Maté ondersteunt het immuunsysteem, helpt in stress-situaties, ondersteunt het zuiveren en ontgiften, versterkt het zenuwstelsel, gaat veroudering tegen, geeft de geest een oppepper, ter ondersteuning van de (vet) stofwisseling en tegen verzwakking en vermoeidheid. Maté staat bekend als een gezonde drank, het bevat allerlei vitamines en mineralen zoals vitamine C en A. De werking van maté treedt na ongeveer een half uur op en kan 3-5 uur aanhouden.
    Gebruik: Om een maté infusie te bereiden, worden gedroogde en gekneusde bladeren van de yerba maté in een kop, de ‘maté’, gedaan, waaraan heet water toegevoegd wordt. De drank wordt opgezogen door een metalen pijpje genaamd bombilla, die onderaan een filter heeft zodat de bladeren niet bij de mond kunnen komen. Er zijn net zoveel verschillende bereidingswijzen als matédrinkers, maar hier is een veelgebruikte, traditionele methode:
    * Vul de maté voor 3/4 met yerba maté.
    * Bedek de maté met je hand, draai ondersteboven en schud enkele keren zodat de kleinere deeltjes van het kruid bovenaan komen te liggen.* Zorg ervoor dat de yerba zich onder een hoek van 45º bevindt.in de maté.* Giet een kleine hoeveelheid water op de yerba om het te bevochtigen.* Neem de bombilla, bedek het tuitje en steek het rietje in de maté tot op de bodem, bovenop de yerba.* Giet er heet water (+/-70ºC, mag niet gekookt hebben!) bij totdat de yerba helemaal vochtig is, maar niet onder water staat.
    Maté zonder suiker heet ‘amargo’. Sommige mensen voegen suiker toe (‘maté dulce’) en/of andere kruiden, munt bijvoorbeeld. Anderen vervangen het water door melk, speciaal voor kinderen. Je kunt blijven drinken en opnieuw water toevoegen totdat de vloeistof bijna geen smaak meer heeft.
    Het drinken van maté is een sociale aangelegenheid. Deze gewoonte in Zuid-Amerika is vergelijkbaar met de Westerse consumptie van koffie en thee. Eender welk moment, plaats of gelegenheid is goed om maté te drinken. Iemand staat in voor de bereiding en zorgt ervoor dat de maté de hele groep rondgaat. Nadat iemand gedronken heeft, wordt de maté teruggegeven aan de serveerder die weer water toevoegt voor de volgende en de smaak op peil houdt

    08-02-2008 om 19:33 geschreven door Joost  


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rio Gallegos - Rio Grande - Ushuaia
    Alokes

    Wel grappig, om van Rio Gallegos (Argentinie) naar Rio Grande (Argentinie) te gaan moet je dus de grens met Chili oversteken. Snappe wie snappen kan, maar hier blijft da nog steeds een hekel punt. De grenzen in het Zuidelijke deel van Patagonie en Vuurland liggen ongeveer vast, maar beide landen claimen dat het hun eigendom is. Veel gepalaver tussen Argentijnse en Chileense regering zonder dat ze tot een oplossing komen. Tja, wij gaan daar weinig aan kunnen veranderen dus wij maar braafjes de beide (Argentijnse & Chileense liggen 7 km van elkaar, daartussen is het niemandsland) grensposten door om in Chili te geraken. In dit deel moet je ook de veerboot nemen naar Vuurland door de Magelhaenstraat (die eigenlijk een zeeweg is) over te steken. De naam Vuurland komt van de vele vuren die de inboorlingen op de eilanden stookten en die te zien waren vanaf de zee en de naam is bedacht door Magellaen (1480-1521), de eerste Europeaan (een Portugees in Spaanse loondienst ?!) die door de zeestraat voer tussen het vaste land en het hoofdeiland en zo als eerste de doorgang naar de Stille oceaan ontdekte. 
    Na de overzet moesten we opnieuw de formaliteiten aan de grensposten vervullen waarna we weer in Argentinië waren. PS: Er is wel 1 voordeel verbonden aan het feit dat je de grens moet oversteken, namelijk dat je reispas weer vernieuwd wordt voor 90 dagen. Handig!
    Op weg naar Rio Grande een beetje het landschap afgetuurd wat nie veel voorstelt (veel dorre grasvlaktes met hier en daar wa schapen, guanaco's,...). In Rio Grande aangekomen hebben we beslist om daar wa op adem te komen. Dit stadje is een paradijs voor vissers die hier in de talrijke riviertjes, meren en beken kunnen vissen op forel en zalm. Nie voor mij weggelegd dus. Twee dagen later beslist om richting Ushuaia te trekken. Ondertussen in het hostel in Rio Grande aan de klap geraakt met Manuel, ne Spanjaard uit Sevilla die kettingskes en dergelijke verkoopt op het strand in Griekenland en die hier zijn materialen komt kopen in combinatie met wa rondreizen. Zo zijn we ondertussen met drie, maar da maakt het nie gemakkelijker om te liften. We beslisten om ons op te splitsen en spraken af op een camping in Ushuaia. Zo gezegd zo gedaan en een uurke later zat ik op ne camion richting 'de stad die naar het Zuiden is gericht' (Ushuaia). Vanuit Rio Grande is het zo'n 220 km naar Ushuaia en de eerste 100 km's is er geen bal te beleven. Maar dan zie je plots de uitlopers van de Cordillera de los Andes voor je opduiken die er zo ongerept uitziet dat je je als eerste in dit gebied waant. Echt schitterend, fenomenaal en nog meer van die uitdrukkingen. De laatste 50 km voor aankomst in Ushuaia rij je door het Andesgebergte en je voelt je nietig. Dit is een van de mooiste landschappen (zoniet het mooiste) die ik ooit heb gezien. Dit belooft leuk te worden.
    Dus vanaf vandaag zit ik in de meest zuidelijke stad ter wereld met een overweldigende natuur en met 4 seizoenen in 1 dag (zo wordt hier gezegd, mr ondertussen weten we dat je de uitspraken van Argentijnen met een korrel(tje) zout moet nemen). Zo kan het de ene dag lekker warm en bijna onbewolkt zijn, terwijl er de andere dag een stevige, ijskoude koude wind staat en een winddichte winterjas, handschoenen, sjaal en muts noodzaak zijn. Ushuaia is eigenlijk van oorsprong een gevangenisstad waar zware criminelen naar toe werden gestuurd. Door de afgelegen ligging werd dit als een ideale lokatie gezien: de plaats is omringd door uitlopers van de Andes en ligt aan ijskoud water, nl. het Beagle-kanaal. Het kanaal is vernoemd naar het schip (MS Beagle) van Charles Darwin, die op zijn reis langs deze contreien zijn evolutietheorie ontwikkelde.
    Maar de belangrijkste reden van mijn verblijf hier blijft toch de natuurpracht hier. Met sneeuw beklede bergtoppen, helderblauwe en turquoise meren,...
     Ik hou jullie op de hoogte van alle goeie en misschien ook mindere gode indrukken op dit continent.

    Groeten Joost

    Leuk feitje: alles, maar dan ook echt alles eindigt hier op del fin del mundo (van het einde van de wereld). Dus bv. vuurtoren van het einde van de wereld, stad op het einde van de wereld,... Vrijwel alle souvenirs hebben deze tekst erop staan. Men gebruikt het zelfs in Hotmail e-mailadressen!  Toerisme, tja je kan er niet om heen.

    08-02-2008 om 18:15 geschreven door Joost  


    07-02-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Peninsula Valdez

    Ah schatjes

    't Is alweer een tijdje geleden da'k iets heb laten horen, maar bij deze een nieuw bericht. Enkele dagen geleden de Peninsula bezocht, je weet wel, de kraamkliniek van Zuid Amerika. We hadden, na enige rondvraag, onze tocht geboekt bij bij Fugu travel (goedkoopste optie hier), dus s morgens om 08h paraat aan de ingang van het hostel om daar opgepikt te worden door het busje. Na een korte interessante inleiding kwamen we aan op het schiereiland (Peninsula Valdez). De ingang van PV ligt op het smalste deel van het schiereiland en heeft naast een klein (niet zo interessant) museum ook een uitkijktoren waardoor je beide baaien aan weerszijden van het schiereiland kan zien. Daarnaast zie je ook het 'Isla de los Pagaros' (Vogeleiland). Dit eiland werd wereldberoemd vanwege een passage in het boek 'De Kleine Prins' (Antoine de st Exupery) waarin de vorm van het eiland vergeleken wordt met een boa die een olifant verslindt. Haaaaallllllooooo, ik heb er mij minstens 10 min op blindgestaard vanuit alle mogelijke perspectieven, maar nee, k zie het er niet in. Ach ja, na deze eerste kennismaking met wat we konden zien op het eiland reden we richting Punto Norte. Onderweg enkele guanaco's zien rondspringen, nen bruine vos gezien (kleine beesten trouwens), nen hele hoop wol (met een beetje schaap eronder),...
    Aangekomen in Punta Norte uit het busje gesprongen en richting strand gewandeld waar je in volle harmonie zeeleeuwen, zeeolifanten en zeehonden samen in de zon ziet genieten. Je kan ze benaderen tot +- 50m, wat een impressionante ervaring is. De kleintjes maken een hels kabaal en af en toe zie je vader zeeolifant zich efkes stellen tegenover zijn buurman om die duidelijk te maken wie er de chef is.
    Na dit schouwspel terug richting busje waar plots een gordeldier tevoorschijn kwam. Dit is volgens mij een van de minst ontwikkelde diersoorten doorheen de jaren.  Interessant om eens van dichtbij te zien, maar gevaarlijk voor mensen op slippers. 'k Weet nie of dat het aan de 'ietwat bedwelmende' geur of aan de 'lekker uitziende' tenen van mij lag, maar plots komt da beest op mij af om zo maar efkes in mijnen teen te bijten. Chance da'k bij de pinken was en mijn dikken teen nog kon wegtrekken of ik had het vlaggen. 't Beestje liet echter nie af en begon zowaar in mijn slipper te bijten maar al gauw was duidelijk dat plastic niet zijn ding was. Enkele seconden later zie'k wa verder een Amerikaanse toeriste (ge haalt ze er zo uit, --> wel handig als je een beetje schaduw wilt) die da beestje staat te lokken met TUCskes (ge weet wel, van die koekskes) omdat ze efkes met da beestje op de foto wil. Haaaallllllloooo??? Ge zou toch ter plaatse slecht komen, wetend dat er op ne meter naast haar een gigantisch bord staat dat vraagt om de beesten niet te voederen EN dat de tourguide dat nog eens expliciet gevraagd heeft. Jongens toch!!
    Na dit voorval ben ik nog eens naar de (echte) zeeolifanten gaan kijken en daarna terug op de bus gesprongen richting Caleta Valdez, een ander punt op PV. Onderweg nog gestopt bij een kolonie Magelhaenpinguins (dacht da ze groter waren) die op zo'n 3 meter van de omheining kwamen staan. Gelukkig stond er een omheining of die USA'se had er gegarandeerd een uitgehaald voor een fotootje. Een kleine tip voor de lieve 'misschien ooit pinguins ziende' lezers, raak nooit een pinguin aan, niet omdat het gevaarlijk is, want dat is het niet, maar wel omdat deze dieren de geur van mensen heel snel opnemen en dat de jongen mogelijk verstoten worden door de moeder. De volwassen pinguins kunnen erdoor in stresstoestand komen. 
    Daarna naar Caleta Valdez (nog zeeolifanten) waar da'k efkes met nen opzichter gebabbeld heb die me wist te vertellen dat de vrouwtjes (als enige dieren in de wereld) ALTIJD zwanger zijn. Ze hebben namelijk 2 baarmoeders, 1 waarin een bevruchte eicel zit en een 2de waarin een andere bevruchte eicel zich ontwikkeld tot nieuw leven. Nu, ikzelf zal nooit weten hoe het is zwanger te zijn, maar ik heb een donkerblauw vermoeden dat de vrouwelijke lezers hier een zucht van opluchting slaken. 
    Onze laatste stop van de dag was in een '1 straat groot' dorpje in PV, Puerto Pyramides genaamd. Nie veel te beleven daar tenzij je een boottocht wil ondernemen om orca's en walvissen te zien (vooral tss juni -december) of voor als je duiklessen wil nemen. Wij hadden enkel de tijd om efkes de borst nat te maken en een zwemmeke te doen, maar we hebben het gelaten voor wat het was en zijn daar maar wat gaan rondwandelen. We kwamen hier op het einde van onze tour en k moet zeggen da'k wa gemengde gevoelens had erbij. Dat je de PV moet bezoeken is zeker, maar al dan niet met touroperator is iets anders. Je bezoekt nl niet het hele eiland en krijgt nie veel tijd om te blijven kijken naar al t schoons dat er te zien is, dus da's beetje jammer. Beter is een auto te huren met wa andere backpackers en op eigen ritme het schiereiland te bezoeken. Nadeel is dat je dan minder info krijgt, maar ne keer babbelen tegen zo'n opzichter kan je al veel wijzer maken. 
    Al bij al zeker in je reis inlassen als je Argentinië bezoekt!!

    Terug aangekomen in de hostel beslisten we (met behulp van enige Argentijnse schuimforellen, ook bier genoemd )om de vlgde dag ons liftavontuur verder te zetten.

    De rest volgt in vlgd blogverhaal.

    Grtz Joost


         
        

    07-02-2008 om 20:23 geschreven door Joost  


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Puerto Madryn naar Rio Gallegos richting Ushuaia

    Hola

     

    Weer begonnen aan het liftavontuur! Vanuit Puerto Madryn de bus genomen naar het dichtsbijzijnde ‘estacion de servicios’ (benzinestation) langs de ruta 3 die vanuit Bs As tot in Ushuaia loopt. Weer redelijk vlotjes weggeraakt uit de stad met den Daniel, nen NAVO sergeant die op conge ging bij zijn familie in Caleta Olivia. Dit was onze eerste lift met een auto en meteen ne geestigen ook. Af en toe leek het meer of een ritje op de roetsjbaan, vooral door de zware rukwinden die er die dag waren. Nu zijn windstoten van 80 km/h hier schering en inslag, maar dit was naar Patagonische normen zelfs een heftig windje. Dit is dan ook een van de winderigste plaatsen ter wereld die ook wel de ‘roaring Forties’ en de ‘Furious Fifties’ genoemd worden verwijzend naar de 40ste en 50ste graad zuiderlengte. Dat zegt wel genoeg denk ik!

    Tjdens de rit hebben we weer kennis mogen maken met de belangrijkste godsdienst hier, namelijk voetbal. Er was die avond DE match tussen Boca Juniors en River Plate en den Daniel is dus fan van River Plate. Je kan deze match een beetje vergelijken met Club Brugge – Anderlecht maar hier wordt het toch net iets (lees echt gigantisch) vuriger beleeft. Nu had onzen Daniel in zijne 'naar Argentijnse normen' getunede Ford Escort 2 joekels van boxen zitten in de koffer. k Zweer het, je kunt er een feestzaal van 500 man mee aant dansen krijgen. Da was eigenlijk geen probleem zolang dat de verslaggeving van de voetbal nog nie begonnen was, maar dan… Ik zat achteraan in de wagen met die 2 boxen net achter mij en da was nie normaal, echt niet. ‘t Leek alsof da’k temidden het stadion stond. ZZZZZZZZZZZZOOOOOOOOOOTTTTT… Ikke onmiddelijk heel mijne rugzak omploegen op zoek naar mijn oordoppen, maar zelfs dan nog was het nie te harden. En ge moet nie peinzen da den Daniel dat dus zachter ging zetten he, nee nee, nie gemankeerd zette hij het nog luider als River Plate druk zette op de tegenploeg!!

    River Plate stond aan de rust 3-1 voor (gelukkig voor ons), maar na 10 min in de 2de helft begon den Daniel toch aardig te stressen toen het 3-2 werd. Dit natuurlijk gevolgd door een ‘Louis de Pelsmaeker is er niks tegen’ ongekende GGGGOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAALLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLL.

    Boca Juniors bleef druk zetten en den Daniel begon hoe langer hoe meer te stressen zodat ie wel eens een rood licht miste, een middenberm toucheerde enz. Nog nooit gezien!

    Na dit schouwspel lichtelijk geamuseerd en een  beetje gestresseerd gevolgd te hebben werden we op het marktplein van Caleta afgezet waar er een optocht van River Plate supporters was (als hadden ze de Champions League gewonnen). Auto’s met roodwitte vlaggen, claxonerend door het centrum en supporters die de clubliederen aan het zingen waren. En dit voor een competitiematch?! Soit, t is dus duidelijk dat koning voetbal regeert in Argentinië.

    Na dit intermezzo efkes te hebben gevolgd zijn we op zoek gegaan naar onze volgende lift, maar s nachts om 2h bleek da wa moeilijk te zijn, dus hebben we ons maar in een veld te slapen gelegd naast het benzinestation. Hier hebben we wa meer miserie gehad om een lift te vinden (+-7h gewacht) en eerlijk gezegd was het niet de meest ideale plaats om lang te wachten. T Was weer zo’n dagje met sterke windvlagen en daar het benzinestation temidden de prairie lag waren we dus na enkele uren gezandstraald, uitgewaaid en (David, de reiscompagnon) verbrand. Maar ale, toch een lift gevonden en hupse weer op weg. T Was maar voor 150 km, maar we wilden absoluut weg uit da windgat.

    Een 2tal uur later aangekomen in het godvergeten gat Fitz Roy (niet de berg) waar Pier en Pol zelfs nie naar toe willen gaan. Moet het natuurlijk lukken dat we daar geen lift inden, en na 1 dag en half besluiten we dan maar wa geld uit te geven en de nachtbus te pakken (15 €) voor de resterende 600 km die ons in Rio Gallegos (belangrijke hub voor zowel trucks als bussen) zou brengen.

    Daar even gecheckt of we konden doorreizen per bus naar Ushuaia, maar de bussen bleken al volzet voor de komende 2 dagen en de prijs was daarbij nog eens verdubbeld in tegenstelling tot wat we gehoord hadden in het busstation van Puerto Madryn. Vraag en aanbod zeker?? Wij dus niet te veel meer gevraagd en direct een ander aanbod bekeken, namelijk ons aller geliefd voertuig: de camion. Nu waren we niet de enigen die dat idee hadden, want toen we bij het benzinestation aankwamen stonden er zowaar 3 koppels te wachten op een lift. Na wa rondvraag bleken er slechts 2 koppels naar Ushuaia te gaan, en het ene koppel is 10 min na onze aankomst reeds vertrokken, gevolg was dus da we dachten dat dit een makkie ging zijn. Niet dus! We hebben even met een koppel Argentijnen gesproken die daar al 1,5 dag stonden te wachten. Tja, t leven van een lifter is soms nie gemakkelijk. Maar, een uurke later bolt het Argenmtijns koppel het af om ergens anders hun geluk te gaan beproeven en wat blijkt, een kwartierke later itten David en ik op de camion richting Rio Grande (200 km van Ushuaia).

     

    De rest van het verhaal zal voor later zijn, want heb hier al ruimschoots mijn tijd overschreden die ik mag doorbrengen aan de PC. Dus k ga jullie moeten laten, maar weest niet getreurd, I’ll be back!!

     

    Groeten Joost  

    07-02-2008 om 00:00 geschreven door Joost  



    Archief per week
  • 21/09-27/09 2009
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!