Het reisverslag van een tocht met een Citroen 2+2 PK door centraal Azie
26-08-2017
Rusland
Vandaag Zaterdag 26 augustus, is ons visum voor Rusland eindelijk van kracht en zijn we vanuit Uralsk vertrokken richting Rusland. We vreesden een beetje voor de grensformaliteiten maar dat viel 100% mee. Achteraf gezien is dat logisch want Rusland, Kazakstan en Kirgistan hebben onder elkaar een douane gemeenschap. Dus tussen die landen worden bij de grensovergang geen douane controles gedaan. Enkel nog paspoortcontroles en dat was zo gebeurd.
Eigenlijk is er tussen Rusland en Kazakstan geen verschil als je de grens overrijdt. Het landschap lijkt hetzelfde, de huizen en de mensen lijken hetzelfde, zelfs de winkels lijken hetzelfde. Enkel het verkeer is geheel verschillend. De russen rijden zoals gekken. Op een weg met twee rijstroken lukken ze erin om met vier naast elkaar te rijden. Ondanks het feit dat we wat vertraging hebben gehad door werkzaamheden zijn we toch tot in Penza geraakt waar de Seppe weer een deftig hotel gevonden had.
Ze zeggen wel eens dat de russen zulke sturen mensen zijn maar daar hebben we tot hiertoe nog niks van ondervonden. Toen we bij aankomst in het hotel vroegen of ze wisten waar we geld konden wisselen stuurde de hotelmanager een medewerker even mee om de weg te wijzen naar bij de bank. Het enige probleem dat we blijven hebben is het taalprobleem. Iedereen spreekt Russisch, logisch want we zijn in Rusland, maar dat is het dan ook. En wij spreken nog altijd geen Russisch. Hier in het hotel hadden we het geluk dat de juffrouw van de receptie een mondje Frans sprak zodat alle formaliteiten snel in orde gebracht waren. Hier in Rusland moet je je steeds registreren als je ergens aankomt en in de meeste gevallen doen de hotels dat voor je. Maar je moet het iedere keer wel vragen en als je geen Russisch spreekt kan dat moeilijk zijn. Vandaag hadden we dus geluk.
Morgen moeten we weer een zevenhonderd kilometer afleggen dus vanavond platte rust.