|
...Op maandag, na het Vlaamse koers-openingsweekend likken Flandriens hun wonden terwijl ik dweil met een doekje voor het bloeden. Beelden schuiven voorbij tussen het emmeren. Aan de kerk van Belsele was het bibberen en verzamelen geblazen voor de Trappers-ceremonie en fietswijding. Een priester net niet in koersbroek gaf iedereen die het wou zijn zegen en sommigen kregen veel meer dan ze eigenlijk verdienden. De zielenherder zocht en vond zijn inspiratie in de Vlaamse Ardennen en begon zowaar alle hellingen uit de Omloop Het Nieuwsblad op te sommen. Nancy klapperde haar tanden bloot en iedereen vreesde dat hij er ook nog de kasseistroken van de Ronde zou aan toevoegen.
Net toen ik mij in Scherpenheuvel waande begon de dienaar van God 'Te Lourdes op de Bergen' aan te heffen. We wisten niet wat we hoorden maar voor velen was het een toppunt van nostalgie. De brave man kreeg meteen het hele peloton over zich heen en iedereen schalde luidkeels mee. Het gezang zou pas tien koude kilometer verder uitsterven.
Om duidelijk te maken dat het om een ceremoniële rit ging en alle misverstanden en gemopper te vermijden werd een gemiddelde van 23 km/uur aangehouden. Enkele late tooghangers vlogen ons dan ook met blauw bevroren vingers in de neus voorbij.
Wat later zou Sep Van Marcke op indrukwekkende wijze de Muur bedwingen. Stel je voor dat Tiesj, Tim en Greg daar hun krachten hadden kunnen bundelen, maar ook in Kuurne konden de nazaten van Briek Schotte het laken niet naar zich toetrekken.
Terwijl gespecialiseerde winkels uitpuilen met de meest gesofisticeerde fietskledij heb ik nog nooit zoveel wielertoeristen horen lamenteren over hoe koud het wel is. Het is ooit wel anders geweest. Toen bevroor het snot in onze neuzen...
F.F.
|
