|
Mijn Straat
In de donkerste dagen voor Kerstmis valt er zelfs op de noen weinig licht binnen en buiten ziet alles er mistroostig uit.
Toch valt er in onze straat altijd wel iets te beleven, ook al is het vandaag koud, mistig en grijs.
Op nummer vijf staat er sinds enkele dagen een mooie, lederen salon buiten.
Haastige wandelaars hebben er misschien geen nood aan, maar slenterende medemensen met iets meer tijd kunnen hier gerust even verpozen in afwachting dat weer iemand anders hem op zijn rug neemt. Die zetel.
Het is een twee-zit; dus zo'n zwaarwichtig probleem kan dat niet zijn.
Omdat het meubelstuk ook 's nachts blijft buiten staan, is het geenszins verboden even te gaan liggen. Slaapzak of beddengoed moet je zelf meebrengen. Het mag dan binnenkort wel weer warmste week zijn; zo sociaal voelend is de eigenaar nu ook weer niet.
Wat verderop in mijn straat staat een leeg blikje Red Bull op een vensterbank zonder bloemen. De eigenaar van het toverdrankje is in geen velden te bekennen. Zou hij vleugeltjes gekregen hebben, opgestegen zijn en nu ergens in een kerstboom prijken?
Misschien heeft hij, na het leegdrinken, zoveel energie gekregen dat hij er op de fiets voorgoed vandoor is. Ribbedebie na een hazenslaapje op de zachte bank.
Aan fietsen in onze straat is er immers geen gebrek! Mooie, glimmende stadsfietsen maar ook roestige vehikels waar je geen meter mee vooruit geraakt. Meestal staan de duurdere op slot maar wie een beetje handig is komt al een heel eind ver.
Zo zie je maar...
Zeg dus nooit: 'In mijn straat valt nooit iets te beleven!'
Wie beter kijkt, ziet meer...
|
