Collectioneurs

In de week van zaterdag 15 januari tot en met vrijdag 21 januari wordt door de digitale televisiezender met de meer dan dwaze naam Holland Doc — alsof de programma's uitsluitend voor en over de bewoners aan de westkust van ons land — ten minste vijf keer — in de programmering overdag — de documentaire Boekenjagers uitgezonden, die als inhoud heeft twee verzamelaars van boeken: de een is Charles Blockson, die zich vrijwel uitsluitend bezighoudt met het verzamelen van alles wat er is geschreven over de geschiedenis van de zwarte gemeenschap in de Verenigde Staten. 

De tweede man is Aaron Lansky geboren in 1955 en stichter van de National Yiddish Book Center, die inmiddels de beschikking heeft over een respectabele collectie jiddische boeken.

De vraag die in deze documentaire aan de orde komt, is: wat willen zij ermee bereiken?

Uitzendingen
De zender Holland Doc presenteert de documentaire in de bovengenoemde periode in ieder geval op:

Zaterdag 15 januari, tussen 21:00 uur en 22:00 uur

Zondag 16 januari, tussen 22:59 uur en middernacht

Dinsdag 18 januari, tussen 19:53 uur en 20:53 uur

Donderdag 20 januari, tussen 19:00 uur en 20:00 uur
Vrijdag 21 januari, tussen 21:00 uur en 22:00 uur

Degenen die alleen in de nachtelijke uren de mogelijkheid hebben om te kijken, doen er goed aan de website van de zender te raadplegen. Het zou best eens kunnen dat de film nog enige malen zal worden uitgezonden.

Vrijdag 14 januari worden, tussen twee uur in de namiddag en een uur of een in de nacht op zaterdag 15 januari, via drie verschillende West-Europese radiozenders in totaal vijf uitvoeringen van in totaal vier composities van Johannes Brahms (1833-1897) voorgesteld.

BBC Radio 3

In het programma Lunchtime concert worden, tussen 14:00 uur en 15:00 uur, twee klassieke strijkkwartetten gespeeld door het Ebene Quartet. Besloten wordt met een kwartet van Bartók; het programma wordt geopend met Brahms' Streichquartett nr. 1 in c-klein, opus 51 uit 1873.
Direct in aansluiting op dat programma volgt een aflevering van de reeks Afternoon on 3, tussen 15:00 en 18:00 uur, met als titel BBC Performing Groups. 

Daarin komen diverse composities van verschillende meesters aan bod, onder wie Johannes Brahms.

We kunnen dan luisteren naar diens Concert voor viool en orkest in D-groot opus 77 uit 1878, gespeeld door violiste Vilde Frang.

Zij zal daarin worden begeleid door het BBC Scottisch Symphony Orchestera onder leiding van Donald Runnicles.

WDR 3

In het programma Konzert live van de regionale Duitse radiozender WDR 3 wordt, vanaf 20:05 uur eveneens het Vioolconcert van deze 'Weense' grootheid uit de tweede helft van de twintigste eeuw voorgesteld. Arabella Steinbacher speelt de solopartij, de begeleiding zal geschieden door het WDR Sinfonieorchester met als dirigent Jukka-Pekka Saraste.

Zie ook de bijdrage van heden op onze zustersite Tempel der Toonkunst.

Radio 4

Het programma De vrijdag van Vredenburg, dat tussen 20:02 uur en 23:00 uur wordt uitgezonden via Radio 4 biedt, als derde onderdeel van de avond, het Concert voor piano en orkest nr. 2 in Bes-groot, opus 83 uit 1881. Ronald Brautigam neemt de pianopartij voor zijn rekening; hij wordt daarbij ondersteund door de Radio Kamer Filharmonie onder leiding van Michael Schønwandt.
Direct na middernacht wordt, eveneens op Radio 4,het Nachtconcert uitgezonden, tussen 00:02 uur en 01:30 uur. Na een compositie van Mendelssohn zal het Trio voor viool, hoorn en piano, in Es-groot opus 40 uit 1865 van Brahms worden voorgesteld door Isabelle Faust, viool; Alexander Melnikov, piano; en Teunis Zwart, hoorn.

De jeugd van tegenwoordig mag dan als egocentrisch, egoïstisch, oppervlakkig en onnadenkend worden beschouwd, toch vinden we nog altijd in die categorie mensen weer wezens die wel nadenken over zichzelf en hun omgeving en die zodanig willen handelen dat ze ertoe bijdragen dat onze wereld een betere plek wordt om te vertoeven voor meer mensen dan tot dusver het geval is.
Dat wordt onder meer duidelijk in een reportage, waarin zes Britse jongeren worden voorgesteld die in eigen land een luxueus leventje hebben geleid maar dat terzijde schuiven, om elders op de aardbol — in Azië of Afrika — hun intrek te nemen in een lemen hutje, respectievelijk in een sloppenwijk, om aldaar, samen met de plaatselijke bevolking te werken, om zo voor enige, in ieder geval aanvankelijk marginale, verbetering te kunnen zorgen.

De reportage, die de titel draagt Blood, sweat and luxuries, wordt op vrijdag 14 januari door    de zender gepresenteerd op Nederland 3, tussen 20:25 uur en 21:25 uur.
Hoewel we op deze en alle eraan verwante sites in principe een zo groot mogelijke afstand wensen te houden tot een zendgemachtigde als BNN vanwege de al te extraverte programma's met veel geschreeuw en vrijwel geen wol, gaat het in dit geval waarschijnlijk om een geïmporteerde bijdrage over Britse jongeren.

Opvallend musicus

De Nederlandse zender voor klassieke muziek, Radio 4, komt op donderdag 13 januari in het vaste programmaonderdeel De donderdagavondserie — tussen 20:02 uur en 23:00 uur — met, als middelste van drie eigentijdse composities, het stuk Rothko Chapel van de vijfentachtig jaar geleden op 12 januari geboren Amerikaanse musicus, die één der interessantste componisten van zijn generatie zou worden: Morton Feldman (1926-1987).
Rothko Chapel zal worden uitgevoerd, net als de beide andere composities, door Asko/Schönberg en het Nederlands Kamerkoor onder leiding van Emilio Pomário.

In tegenstelling tot diverse andere werken van dezelfde meester der muziek — waaronder het zes uur onafgebroken voortdurende String Quartet II  uit 1983, dat tot op heden als het langste strijkkwartet uit de geschiedenis van de muziek geldt — is het een rustig werk dat door de componist tijdens de repetities als "verdomd veel te luid en verdomd veel te snel" werd gekwalificeerd.

Ten opzichte van zijn eigen composities in het algemeen was de maker van mening dat deze "niet te lang" waren, maar dat de meeste ervan "juist te kort" zouden zijn. "Ze voegen zich in het landschap van de tijd."

Rothko Chapel

Algemeen wordt Rothko Chapel geacht te passen in de tijd. Het twintig minuten durende stuk is geschreven voor altviool, koor en percussie. [1] Het stuk werd gecomponeerd in 1972 naar aanleiding van de opening van de gelijknamige kapel in Houston (Texas, VS), een filantropisch artistieke ontmoetingsplek voor mensen van alle gezindten.
Feldman heeft zich laten inspireren door de vormgeving van de kapel [2] en de daarin tentoongestelde veertien schilderijen van Mark Rothko (1903-1970), met wie hij zeer bevriend was. [3] Laat ieder het bijzondere stuk een kans geven door te luisteren naar een werk waarin een "bloemrijk idioom" voor de componist onmogelijk was gebleken, vanwege de verschrikkingen van de twintigste eeuw, en met name de periode tijdens de Tweede Wereldoorlog.

__________

[1] Hier en daar wordt dit werk aangekondigd met de 'toevoeging' van een sopraanstem.

[2] Een ontwerp van architect Philip Johnson (1906-2005).

[3] De in Letland geboren schilder bleek begin 1970 aan het eind van zijn Latijn en hield daarom het leven voor gezien. Zijn levenloze lichaam werd gevonden op 25 februari 1970.

Van de Britse documentaireserie Art of the sea over kunst en literatuur, wordt op woensdag 12 januari via de televisiezender BBC Four — tussen 21:00 uur en 23:00 uur onze tijd — een nieuwe aflevering uitgezonden, onder de titel In words. De reeks wordt gepresenteerd door de auteur Owen Sheers, die tevens als dichter actief is, en als schrijver van informatieve boeken over Britse dichtkunst, zoals A Poets Guide to Britain.
In het programma van 12 januari, dat overigens reeds in mei 2010 eerder werd uitgezonden, probeert de romancier en dichter uit te zoeken welk bindend element er bestaat tussen Engelstalige verhalen waarin de zee het toonaangevende element vormt. 

Samen met zeevaarders en schrijvers 'over de zee' doet hij onderzoek naar de eventueel doorslaggevende en beklijvende invloed die de zee heeft uitgeoefend op de menselijke geest.

__________
Zie tevens onze bijdrage op onze moedersite Cultuurtempel waarin we wijzen op een programma van dezelfde zender, maar dan op donderdag 13 januari, over een deelaspect van ons brein: Emotions.

In het laatste etmaal van de Mozart-twaalfdaagse van de uitzending, door de Britse zender BBC Radio 3, van het complete oeuvre van Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791), wordt tijdens de avond van woensdag 12 januari — tussen 20:00 uur en 23:00 uur onze tijd — in het muziekprogramma Performance on 3 — muziek uit het laatste levensjaar van deze Weense muziekmeester bij uitstek — volgens sommigen de grootse Europese componist, volgens anderen de belangrijkste maestro uit de gehele muziekgeschiedenis — voorgesteld. Dit programma wordt voor die gelegenheid gepresenteerd door Suzy Klein en Petroc Trelawny.

Wereldwijd zullen het er vast veelvouden zijn van opera's en andersoortige muziekdrama's die op één dag de ether ingeslingerd zullen worden, maar bij ons en in de ons omringende landen hebben wij het oog laten vallen op hetgeeen nadrukkelijk vermeld staat en binnen ons bereik valt. De zaterdag waarmee de eerste echte week van 2011 eindigt, biedt zes opera's, waarvan er drie van Mozart zijn, van wie ook nog fragmenten en aria's zullen klinken.

Mozart-aria's en Mozart-fragmenten
In tegenstelling tot andere zaterdagen begint op BBC Radio 3 het element muziekdrama deze keer reeds om 11:00 uur in de ochtend (onze tijd), en duurt dat tot 12:00 uur.
De sopraan Kiri Te Kanawa informeert de luisteraars over Mozart-aria's die voor haar van grote betekenis zijn. U hoort voorbeelden uit in ieder geval drie van de vele opera's die Wolfgang Amadeus Mozart aan de wereld heeft geschonken: Le nozze di Figaro (1786) , Don Giovanni (1787) en Così fan tutte (1789).

Eveneens op BBC radio 3 worden diezelfde zaterdag — tussen 13:00 uur en 14:00 uur onze tijd — fragmenten uit vier verschillende muziekdrama's van de Weense grootmeester uitgezonden: Zaïde (1779), Die Entführung aus dem Serail (1782), Don Giovanni (1787) en Così fan tutte (1789).

Mozart: Così fan tutte

In het kader van de Mozart-'Twaalfdaagse', waarin het gehele oeuvre van die componist door BBC Radio 3 wordt uitgezonden — van 1 tot en met 12 januari —, wordt op zaterdagmiddag een extra aflevering van het programma Opera on 3 uitgezonden. Daarin wordt de complete Così fan tutte voorgesteld in een versie van the Royal Opera House Covent Garden. Colin Davis heeft daarvan de muzikale leiding. Daarin kunt u (opnieuw) de stem van Kiri Te Kanawa beluisteren.

Twee Mozart-opera's achtereen
Om 19:30 uur onze tijd volgt op zaterdag 8 januari nog een aflevering van het programma Opera on 3; daarin worden, gedurende zes en een half uur, twee muziekdrama's van de beroemdste aller Wener muziekmeesters uitgevoerd: Die Hochzeit des Figaro (1786) en La clemenza di Tito (1791). Het gaat in beide gevallen om een uitvoering door de Chicago Lyric Opera onder leiding van Andrew Davis.

Puccini: La Fanciulla del West

Op twee Duitse regionale radiozenders — NDR Kultur en WDR — wordt op zaterdagavond, vanaf 19:00 uur tot iets na 23:00 uur, La Fanciulla del West voorgesteld in een uitvoering die live werd opgenomen in de Metropolitan Opera van New York.Vocale solisten zullen worden ondersteund door koor en orkest van dat operahuis, onder leiding van Nicola Luisotti.
Meer informatie over deze opera is te vinden in een bijdrage op deze site, opgenomen op 24 december 2010, naar aanleiding van een uitvoering door De Nederlandse Opera.

Verdi's Don Carlo

Neerlands eigen Radio 4 komt, als gebruikelijk, op deze zaterdag met een nieuwe aflevering van het NTR-programma Opera live. Daarin is, vanaf 19:02 uur, een uitvoering te beluisteren van Don Carlo van Giuseppe Verdi. Ook daarbij gaat het om een uitvoering door de Metropolitan Opera van New York onder leiding van Yannick Nézet-Seguin. De rolverdeling kunt u vinden in ons voorbericht van 17 december 2010.

Binnen die bijdrage wordt u, voor meer informatie over het muziekdrama, nog weer doorverwezen door middel van een link in de tekst.

Rossini's Barbier in Klara's 'Scala'

België's Nederlandstalige radiozender Klara komt op zaterdagavond in het operaprogramma met een uitvoering van De Barbier van Sevilla uit 1816 van Giacchino Rossini (1792-1868). Meer informatie over inhoud en medewerkenden is hier te vinden.

Aangezien wordt gezegd dat de Schotse, zichzelf als medium postulerende, ex-horecaman Derek Ogilvie zijn beroerd-doorzichtige theatershow in 2011 ook op de Vlaamse televisie mag komen vertonen, en dan de dode opoes en nog zoveel anderen die het tijdelijke inmiddels reeds geruime tijd hebben ingewisseld voor het eeuwige, op Ogilvie's podium mogen komen opdraven om u, middels de baby- en geestenfluisteraar zelf, vermeende kond zullen doen van hun eeuwige liefde, trouw en hun functie van waakhond uit de hemel om u in de smiezen te blijven houden, zullen er thans in het Nederlands sprekende en verstaande deel van België grote zakken vol nare lijkenlucht worden verkocht. Derhalve is het een goed besluit dit artikel van een Nederlandse zustersite van Cultuursfinx hier over te nemen. 

List en Bedrog

Er blijken, steeds opnieuw, legio mensen te zijn die zich, zelfs in de 'ontwikkelde' en 'verlichte' tijden, begin éénentwintigste eeuw, maar wat graag voor heel veel geld in de vorm van een entreeprijs, rotte, ondermaatse knollen voor rijpe citroenen van hoge kwaliteit laten aansmeren, want het begrip verkopen past alleen bij het onbedaarlijke gekakel uit de mond van Derek Ogilvie, over wie het hier gaat. Die persoon uit Schotland, een voormalig horecaman, treedt op in (onder meer) een tv-programma dat de naam Ghost whisperer draagt en dat pretendeert mensen met overledenen in contact te brengen, die de godganse tijd zitten te wachten totdat hun dierbaren toch eindelijk eens begrijpen dat zij in den hoge waken over ons hier beneden. Wat wordt daar een ranzigheid vol leugens, laster, lagen en listen uitgebraakt. Het enige dat in die theatershow gebeurt, is dat de man zichzelf intens te kijk zet, al zal dat, elke keer opnieuw, aan de meeste — tot volstrekt kritiekloze kuddedieren gereduceerde — aanwezigen voorbijgaan. Iedere satansganse dag, lijkt het wel.

Bezoeking

En als dat heerschap op bezoek gaat bij mensen thuis, geloven de bezochten (jawel, het is een bezoeking) dat één of andere dooie diender in de gang staat die een bos bloemen wil geven aan één der aanwezigen, want dat beweert de kletskous. Die bos bloemen even materialiseren kan hij echter niet, al zou een echt bloemetje uit het hiernamaals de boel wel opvrolijken en tegelijkertijd naar een hoger plan tillen. In de gegeven context blijkt echter dat het de (ontbrekende) esthetiek der ranzige commercie is, die altijd weer de boventoon voert. Daar zullen talrijke kritische artikelen en waarschuwingen niets ten gunste aan veranderen. De oude Romeinen wisten het immers al: mundus vult decipi, d.w.z. de wereld wil bedrogen worden (zijn).

En aan het eind van een sessie bij geselecteerde mensen thuis, een visite die meer wegheeft van een visitatie, wil die afgrijselijke Derek Ogilvie een groeps-knuffel met alle aanwezigen. Hoe intens weerzinwekkend. 

Vermeend befluisterd 

Het gaat hier slechts om een theaterman, die zijn kick haalt uit applaus en de daaruit voortvloeiende rinkelende kassa. "Als 't kindje binnenkomt, juicht heel het huisgezin." 
Baby-Geest Derek oogst veel applaus, en daarbij vertelt hij tussen neus en lip dat er nog altijd sceptici zijn, ondanks zijn bewijzen voor een voortbestaan na de dood. Wat een uitzinnige vorm van zelfoverschatting: het enige dat die man bewijst, is dat schmieren-theater nog altijd lonend is. En daar komt nu eenmaal volstrekt niets paranormaals of anderszins bijzonders bij kijken.

__________

In het programma In de loge van de Nederlandstalige, Belgische zender Klara-radio wordt op woensdag 5 januari een concert uitgezonden door het BBC Scottish Symphony Orchestra onder leiding van van Vassili Sinaisky. Er worden twee werken gespeeld van vooraanstaande Britse componisten die gedurende een belangrijk deel van de twintigste eeuw hun invloed hebben doen gelden: Ralph Vaughan Williams (1872-1958) en Benjamin Britten (1913-1976). 

Van eerstgenoemde wordt de Vijfde Symfonie gespeeld, gereedgekomen in 19. Dit standaardwerk uit de Britse muziekgeschiedenis wordt voorafgegaan door het Concert voor piano en orkest uit van Benjamin Britten. De solopartij in deze compositie wordt vertolkt door Steven Osbourne.
Min of meer gelijktijdig daaraan — tussen 20:00 uur en 23:00 uur — komen we Benjamin Britten tegen in een ander muziekprogramma, maar dan als pianist in de uitzending Performance on 3. Daarin klinken uitsluitend opnamen van werken van concerten van Wolfgang Amadeus Mozart in het kader van de twaalf dagen waarin BBC Radio 3 het complete ouevre van die maestro di musica de ether in stuurt. Naast Benjamin Britten — die zich naast zijn werk als componist onder meer als begeleider aan het klavier van zangers — komen enkele van de grote pianomeesters aan bod, die vooral omstreeks het midden van de twintigste eeuw naam hebben gemaakt: Mieczyslaw Horszowski (1892-1993) [1], Svjatoslav Richter (1915-1997) en Rufolf Serkin (1903-1991).

__________
[1] Deze pianist staat bekend als degeen met de langste carrière als uitvoerend kunstenaar.

Jeugdwerk

In het kader van de uitzending van het complete oeuvre van Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791) dat binnen het tijdsbestek van twaalf dagen door BBC Radio 3 wordt uitgezonden, komt op dinsdag 4 januari de opera Lucio Silla aan bod. Dit muziekdrama is gebaseerd op een tekst van Giovanni de Gamerra (1742-1802) in een bewerking van Pietro Metastasio (1698-1782).
De eerste opvoering werd gerealiseerd op 26 december 1772 te Milaan. Anderhalve eeuw later, in 1929 werd dit opus in Praag gepresenteerd in een Duitse vertaling. Tijdens de Salzburger Festspiele van 1964 beleefde Lucio Silla zijn eerste opvoering in 1964. In 1981 was het internationaal hoog in aanzien staande Opernhaus Zürich aan de beurt; drie jaar later werd Lucio Silla in de Milanese Scala uitgevoerd.

Ruime aandacht

Regisseur Jean-Pierre Ponelle (1932-1988) heeft er, samen met dirigent Nikolaus Harnoncourt (geb. 1928), en Patrice Chereau (geb. 1944) met dirigent Sylvain Cambreling (geb. 1948) hebben ervoor gezorgd dat deze opera opnieuw ruim onder de aandacht is gebracht. De dictator van Rome, Lucius Cornelius Sulla (138-78 vóór onze jaartelling) is de hoofdpersoon in dit muziekdrama.

In hetzelfde decennium waarin Mozarts opera seria met deze titel in première werd gegeven, werden ten minste drie muziekdrama's met hetzelfde thema voor het eerst uitgevoerd. Twee jaar na Mozarts première werd de Lucio Silla van Johann Christian Bach (1735-1782) te Mannheim opgevoerd (1774). 

In hetzelfde jaar kwam de Italiaanse componist Pasquale Anfossi (1727-1797) met een opera die ditzelfde thema behandelt, in het openbaar, in 1778 gevolgd door de eveneens Italiaanse componist Michele Mortellari (ca. 1750-1807).

Op 3 januari vertoont de Franstalige televisiezender TV5 Monde de speelfilm Garou-Garou le passe-muraille, een Frans-Italiaanse coproductie uit 1951 van Jean Boyer (1901-1965, naar het gelijknamige, korte verhaal — en niet de roman, zoals de qua informatie steeds maar sloridger wordende VPRO-Gids ons wil doen geloven — van de Franse auteur Marcel Aymé (1902-1967).

Le passe-muraille is het titelverhaal van een bundel met tien novellen, die voor het eerst in 1943 is verschenen en later in de reeks Livre de Poche is uitgekomen. Van de editie die in het eerste kwartaal van 1957 is verschenen, ziet u hiernaast de afbeelding van het voorplat.
In de film — die op 6 april 1951 in première is gegaan — worden de voornaamste rollen vertokt door Bourvil (1917-1970), Joan Greenwood (1921-1987) en de afgelopen jaar overleden Marcelle Arnold (ge. 1917).
De rolprent begint op genoemde zender kort voor middernacht, om 23:50 uur, en zal de eerste vijf kwartier van dinsdag 4 januari eveneens in beslag nemen. 

Waarschijnlijk kunnen we binnenkort (een) herhaling(en) verwachten.

In het Middagconcert dat op zondag 2 januari in de uitzending van Radio 4 door de Avro wordt ingebracht, kunt u tussen 14:02 uur en 16:30 uur luisteren naar de cyclus Ma Vlast (1872), zes symfonische gedichten van de Tsjechische componist Bedřich Smetana (1824-1884).
Deze, deels bekende, deels minder direct herkenbare muziek zal worden uitgevoerd door het Concertgebouworkest onder leiding van Nikolaus Harnoncourt. Hoewel er diverse opnamen van de gehele cyclus bestaan, wordt die niet met grote regelmaat als geheel uitgevoerd, maar daaruit vooral het tweede onderdeel, De Moldau, dat van Lapland tot Paaseiland en van Vladivostók tot op Texel bekendheid geniet.

Als het lijk van een jongedame uit de Theems wordt opgehaald, denkt de politie dat het bij die dode om een prostituee gaat. Zodra de wereldvermaarde speurder — die zijn onderkomen in de Londense Bakerstreet heeft: Sherlock Holmes — verneemt dat die dode een zijden kous in de keel bleek te hebben, denkt de detective dat het om een vrouw van stand gaat. En derhalve onderneemt deze topspeurder een eigen onderzoek, traditiegetrouw ondersteund door zijn vriend en rechterhand Dr. John Watson.
In 2004 heeft regisseur Simon Cellan Jones dit mysterie uit de omvangrijke reeks Sherlock Holmes-avonturen — bijeengebracht door de schrijver ervan, Sir Arthur Conan Doyle (1859-1930)  verfilmd als Sherlock Holmes and the case of the silk stocking, met Rupert Everett als Sherlock Holmes en Ian Hart als Dr. Watson. Verder zien we Nicholas Palisser in die rolprent.

Canvas-televisie — het tweede Belgische, Nederlandstalige beeld- en geluidnet — zendt de film uit op zaterdag 1 januari, tussen 20:40 uur en 22:20 uur.

Donderdag 30 september, enkele minuten voor middernacht, begint op de Franstalige televisiezender TV5 Monde een (gedeelte van een) concert door het Orchestre de Chambre de Lausanne onder leiding van Charles Dutoit, met solistische medewerking van Martha Argerich. Samen spelen zij het Concert voor piano en orkest in G-groot van Maurice Ravel (1875-1937), gecomponeerd in de jaren 1929-1931.

Reeds de titel van dit programma probeert iets van het vuur uit de te spelen muziek over te brengen: Martha Argerich et Charles Dutoit, 50 bougies en sol majeur. 

Om ongeveer 00:40 uur is het sprankelende klankenfeest alweer voorbij.  

Twee uur duurt donderdag 30 december de aflevering van het muziekprogramma Performance on 3 van de Britse zender BBC Radio 3, dat wordt uitgezonden tussen 20:30 uur en 22:30 uur onze tijd. Daarin kunt u luisteren naar de herhaling van een concert dat afgelopen zomer werd gegeven in het kader van BBC Proms 2010 in de Royal Albert Hall te Londen. Het optreden van de English Baroque Soloists bestond uit de zes Brandenburgische Konzerte van Johann Sebastiann Bach (1685-1750).
Deze mijlpalen uit de geschiedenis van de toonkunst worden op een andere manier uitgevoerd dan we dat gewend zijn door de traditionele symfonieorkesten, al valt ook daar meer en meer een trend te bespeuren — althans binnen de Nederlandse ensembles — om de barokstijl in ieder geval zo goed mogelijk te benaderen.

In het Opernkonzert, een programma dat regelmatig wordt uitgzonden door de Duitse regionale radiozender NDR Kultur, wordt in de aflevering van donderdag 30 december, tussen 20:00 uur en 22:00 uur, een actuele versie van het enige muziekdrama dat Ludwig van Beethoven (1770-1827) heeft gecomponeerd — Fidelio oder die eheloche Liebe, opus 72, in 1805 in première gegaan —, uitgezonden. U krijgt de versie te horen die de Bayerische Staatsoper München op de rol had staan. Koor en orkest van dat instituut worden geleid door Daniele Gatti; vocaal-solistische medewerking wordt verleend door onder anderen Steven Humes, Anja Kampe en Franz-Josef Selig.

___________

Zie tevens ons artikel van 25 maart 2009 op onze zustersite Tempel van het Muziektheater.

Een waarachtige klassieker

Dinsdag 28 december kunnen de liefhebbers an het klassieke Franse theater hun hart ophalen door naar een programma van de Franstalige zender TV5 Monde te kijken waarn de theaterregistratie zal worden voorgesteld van het toneelstuk  L'Avare  van Molière (1622-1673), die in werkelijkheid Jean-Baptiste Poquelin heette. Het genoemde theaterstuk is één van de drie bekendste van die auteur.

Het stuk dat de complete titel draagt L'Avare, ou L'École du mensonge, werd voor het eerst opgevoerd op 9 september 1668 in het theater van het Koninklijk Paleis te Parijs. Inhoudelijk lijkt het veel op de Latijnse komedie De pot met goud van Plautus. 

De uitvoering die voor het huiskamerscherm beschikbaar wordt gesteld, is tot stand gekomen onder regie van Don Kent. In de voornaamste rollen kunnen we kijken naar Denis Podalydès, Dominique Costanza en Christian Blanc.

Klein oeuvre

De muziekmeester die thans de eer heeft te zijn verkozen tot Componist van de week om te worden voorgesteld op Neerlands Radio 4, is de Engelsman George Sainton Kaye Butterworth (1885-1916). Hij bleek één van die veelbelovende jonge meesters, al oriënteerde hij zich veel minder op de klassieke voorbeelden binnen zijn eigen cultuur dan menig ander die muziek wilde schrijven. Hij ontwikkelde zich heel snel. Door zijn voortijdige dood in 1916, tijdens gevechtshandelingen in het kader van de Grote Oorlog zijn we niet in staat om een definitief oordeel te vormen over wat er uiteindelijk van hem zou zijn geworden als. . . .  Daar staat echter tegenover dat hetgeen er wel van hem aan muziek is gebleven, voldoende interessant en diep doorleefd is om het eens uit te zenden.

Slechts tijdens één avond

Aangezien Radio 4 van dinsdag tot en met vrijdag in de thans begonnen week de tijd en ruimte voor andersoortige programmering  nodig heeft, is George Butterworth slechts één avond in de functie van Componist van de week voor ons luisteraars beschikbaar. Gedurende dat kleine half uur tussen 19:30 uur en 20:00 uur krijgen we op maandag 27 december vier composities te horen van de man die gedurende de eerste wereldoorlog tal van zijn werken heeft vernietigd, aangezien hij er zelf geen waarde aan hechtte.
Twee orkeststukken, die hoog zijn ingeschat door kenners, en vier liederen krijgen we, als we de moeite nemen om ernaar te luisteren, te horen in dat halve uurtje: 

The Banks of Green Willow (1913) en A Shropshire lad (1913) worden uitgevoerd door het Hallé Orchestra Manchester onder leiding van Mark Elder.

De vier liederen worden gezongen door de bariton Roderick Williams, begeleid door de pianist Iain Burnside.