In 2002 koos mijn school, St. Willebrord-H.Familie, voor het vak Seminarie de werkvorm mini-onderneming in 5 kantoor. Het materiaal kreeg ik van Vlajo, Vlaamse Jonge Ondernemingen. Zij stonden mij bij met raad en daad. Vlajo probeert door zijn programma's jongeren, van klein naar groot, aan te zetten tot ondernemerschap. Ze brengen jongeren in contact met ondernemers en de studenten gaan op bezoek in het bedrijf. Zo ontstaat een WIN-WIN-situatie.
De overkoepelende organisatie is JA-YE (Junior Achievements Young Enterprises). JA-Ye is actief in Europa maar ook wereldwijd. Een eerste keer mocht ik daarmee kennismaken tijdens de Summit for Educators in Brussel in 2006. Engels is mijn lievelingstaal dus ik voelde mij als een vis in het water tussen alle buitenlandse collega's die meestal economie gaven en ook één of ander programma van JA-Ye in hun klas gebruikten.
Toen ik pas met Vlajo werkte, organiseerde die nog deelnames aan verkoopdagen in Nederland, georganiseerd door Jong Ondernemen Nederland. Deze verkoopdagen in Apeldoorn en Utrecht werden positief onthaald bij mijn leerlingen. Nederlanders zijn veel spontaner, opener en enthousiaster tijdens een verkoopmoment dan de norse Belgen. Ze fleurden helemaal op na een weekendje verkopen in Nederland.
Op de internationale verkoopdagen in Wijnegem Shoppingcenter merkte ik op dat de buitenlandse mini's ook altijd heel enthousiast waren en ik vroeg me toch af hoe die buitenlandse collega's dat voor mekaar kregen. Ik legde me neer bij het feit dat het in onze school nooit zou lukken. Immers, zo'n buitenlandse reis kost toch wel wat centen. De ouders van onze leerlingen hebben meestal een groot gezin. Bovendien zijn vele allochtone ouders niet zo bereid toestemming te geven, zeker niet aan meisjes. Jammer, hoe zou ik dat kunnen oplosssen?
Dit schooljaar mocht ik weer van 19 tot 21 september naar Brussel voor een andere Summit for Educators. Deze keer werd de aandacht gevestigd op EWB (Enterprise without Borders). Ik werkte daar al mee. Vorig jaar wonnen mijn studenten de prijs van de beste internationale mini in Antwerpen. Enterprise without Borders is een project voor studenten van secundaire scholen, hogescholen en universiteiten. De website van "Enterprise without Borders" is een Europese website voor alle Vlajo Mini-ondernemingen en/of SBP's die handel willen drijven met andere teams uit Europa of die gewoon hun product willen promoten. Studenten leren de grondbeginselen van buitenlandse handel, werken samen met studenten van andere Europese landen en komen in contact met verschillende culturen van Europa. Dit alles wordt "al spelend" gedaan... ze leren eigenlijk zonder het te beseffen. Dat is de grote waarde van dit project! Ouder nu, met een pak ervaring rijker, durfde ik meer contacten leggen en vragen stellen. Leerlingen uit Noorwegen, Zweden en Italië kwamen hun "joint venture" uitleggen. Hun ervaring is er één om nooit meer te vergeven. Het is "a life-long achievement"! "Comenius" werd voor de eerste keer vermeld en dus besloot ik dit verder uit te vissen.
Het Comeniusprogramma is één van de vier programma's van het Europese programma "Een leven lang leren" dat zich richt tot alle geledingen van het schoolonderwijs. Het doel is bij jongeren en onderwijspersoneel de kennis en het begrip ontwikkelen over de culturele en taalkundige diversiteit in Europa en de waarde daarvan. Jongeren moeten de basisvaardigheden en competenties ontwikkelen die nodig zijn voor persoonlijke ontwikkeling, toekomstige tewerkstelling en actief burgerschap. Ze bieden de scholen de mogelijkheid mobiliteit van de leerlingen en onderwijspersoneel in de verschillende lidstaten kwantitatief en kwalitatief te doen toenemen. Ik citeer uit het contract: ""Een Leven Lang Leren Programma" - Deze actie werd uitgevoerd met de steun van de Europese Commissie via de COMENIUS-actie van het Europese Een Leven Lang Leren Programma". Dat klonk als een gedeeltelijke oplossing voor mijn probleem.
Samen met Jef De Ridder, een ex-collega van het VTI te Zandhoven, ging ik op zoek naar partnerscholen. Gerda Delafaille van het VTI had al verschillende Comeniusprojecten geleid en zij stond ons bij met raad en daad. Inga Vasermane uit Letland stuurde via JA-YE connect een mail met de vraag voor een eventueel partnerschap. Ook Elke Austerhuben uit Oostenrijk ging daarop in. Jon Anders Kleven uit Noorwegen nodigde ons uit voor een voorbereidend bezoek aan zijn school, de Tiller Upper Secondary School. Tiller is een voorstad van Trondheim. En zo begonnen we aan een felle reeks heen-en-weer-gemail met agendapunten, informatiebundels enz.
Volgende dinsdag vertrekken we. Voor het zover is, moeten we nog heel wat werk voorbereiden. De aanvraag moet immers bij de 4 scholen hetzelfde zijn. Jon gaat de aanvraag indienen maar wij moeten een kopie bij de organisatie van ons eigen land indienen voor 21 februari. Dat is dus kort dag. Dat is dus werken geblazen voor de rest van de week en het weekend maar ook erna. Er moet een uitgebreid verslag volgen en ondertussen hebben we in België 3 zaterdagen na elkaar verkoopdagen. De punten voor het rapport moeten ook op tijd binnen... Vervelen zal niet in mijn agenda staan de komende weken. Als ik nog maar kan gaan dansen tussendoor...
Het zou zo zalig zijn met onze leerlingen naar Noorwegen, Oostenrijk of Letland te reizen, de school te bezoeken en allerlei activiteiten te doen met studenten van daar. Wat een ervaring voor onze leerlingen. Wat een overwinning voor alle ouders die toestemming zouden geven... Dat is niet zo vanzelfsprekend bij ons! Ik hoop het tij te kunnen keren...
In Trondheim is het nu -15 tot -7. Ik ben nogal "kouwelijk" aangelegd. Wat moet ik meenemen om aan te doen?
 "Laughing"){kind=icon}
 "Razz"){kind=icon}
 "Very Happy"){kind=icon}
 "Idea"){kind=icon}
 "Exclamation"){kind=icon}
 "Rolling Eyes"){kind=icon}
