Ik ben Marleen, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Snikylou.
Ik ben een vrouw en woon in Zele () en mijn beroep is Gepensioneerd bediende.
Ik ben geboren op 00/00/0000 en ben nu dus 2026 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Schrijven, Lezen, Computeren.
baby Marleen 5 maand oud
Ik en Will Tura in 1968
Peter Jef en Meter Adrienne
ik met Eric en de jongens Christophe en Dominique
bijou
ma vie van het verloop des levens krijgt niemand een program
18-08-2006
autorijles
Het heeft lang geduurd maar na de bevalling van mijn dochter sta ik voor een nieuwe uitdaging. Ik ga leren autorijden. Ik ben een self-made madam dus koop ik mij een boek. Ik studeer dat er de stukken afvliegen en ga naar het examencentrum in St.Niklaas voor het theoretisch examen. Het is nieuw voor me, ik zit in een grote kamer met wel 30 anderen. Vooraan staat een diascherm opgesteld en daarop verschijnen de foto's. Het is nieuw en dat met de zenuwen lapt het mij dat ik er niet in slaag. Maar niet getreurd , de volgende week opnieuw, ik heb immers 3 kansen. De tweedekeer is het nieuwe eraf en voila: ik ben geslaagd... Joepie ! Nu komt het erop aan om veel te oefenen met de auto, maar... het is een nieuwe auto ! Aiaiai Zo zelfverzekerd ben ik nu ook weer niet (het zou zonde zijn)en we besluiten een tweedehandse te kopen om te leren rijden. Ik ben niet bang en dat scheelt een stuk en ik zwier mij overal tussen... zegt mijne vent ! Terwijl hij soms zelf met een ei in zijn gat zit. hihihi Wij hebben een ver familielid die werkt in een rijschool en die vragen we om raad voor de manoeuvers, die komt persoonlijk een paar maal tonen hoe het moet. Na negen maand ben ik er klaar voor en gaan we weer examens doen. Weer spelen de zenuwen mij parten want het begint al goed... Ik geraak die helling niet op zonder achteruit te bollen. Nondenonde... Dat kunt ge nergens oefenen hé ! Maar daar vinden we iets op. Bij ons loopt de Dender en de Schelde in de buurt en langs de dijken loopt een helling om er op en af te gaan. Eigenlijk moogt ge daar niet op want er staat een verbodsteken, maar we gaan niet zover hé . Erop en eraf..., erop en eraf.... Voila we zijn klaar voor de tweede poging. Ook nu weer is de tweede keer,de goede keer; en ik heb mijn rijbewijs ! Oef ! Het heeft mij bloed en zweet gekost maar, nu zijn we klaar, nu kan ik met de kinderen overal heen, naar pretparken en naar school en zo.
De kinderen volgden alle 3 muziekschool eerst notenleer daarna met een instrument erbij, nog later met muziekgeschiedenis erbij, ze hebben bijna geen vrije tijd meer, maar doen het graag. Het instrument wordt een piano, Christophe is de eerste en die mag kiezen . Eigenlijk had ik mij ook ingeschreven omdat Christophe niet alleen wilde gaan. Maar net dat jaar kon het niet meer dat we in dezelfde klas zaten en dus heb ik afgehaakt. Maar mijn lidgeld was al betaald en dus kwamen wij op het idee om Dominique dan maar in mijn plaats mee te sturen. Die was toen net oud genoeg maar toch heel jong. Zat al in het eerste leerjaar en kon heel vlug lezen en schrijven. want dat is een vereiste om te kunnen beginnen met muziekles. We huurden een 2de handse piano met aftrek van het huur geld bij aankoop van een nieuwe, ooit en als ze zouden verder doen. Christophe deed heel erg zijn best, Dominique heeft na zijn notenleer meer interesse voor dictie en toneel. Hij is welbespraakt en heeft lef. Hij kan prachtig voordragen en met veel gevoel en mime iets uitbeelden, dus schakelt hij over. De voorwaarde is dat hij zijn notenleer afmaakt dat doet hij. We kopen een nieuwe piano. Christophe gaat verder heeft 6 jaar notenleer en 5 jaar Piano en 3 jaar muziekgeschiedenis gedaan Ook Ann begint aan de opleiding muziek, de notenleer maakt ze af, maar de Pianoles doet ze niet zo graag en ze haakt af in het 4de jaar. Tja, het is eigenlijk best veel om te doen en je kunt het ene niet volgen zonder het andere. En daarbij nog naar de gewone school gaan en huiswerk maken...