Ons avontuur in Australië begon met een warm ontvangst met welkomstballon en Australische champagne aangeboden door onze liefdevolle vrienden Laraatje en Koentje.

In feite is het komisch om te kunnen genieten van je avontuur samen met 2 vrienden die dan ook nog op amper 500 meter van ons hotel een appartement hebben gehuurd.

Het is dan ook nog eens super dat wij reeds heel wat voorinformatie en tips mochten ontvangen van hen. Op deze manier weten we reeds wat de moeite waard is te bezoeken en wat niet.

Na een nachtje slaap inhalen, want de vlucht was nu toch verdomd lang en zeer slapeloos…, hebben we deel 1 van Sydney verkend.

The Opera House, prachtig en echt verrassend vast te stellen dat dit gebouw is opgetrokken in “tegeltjes”. Onze Koen kreeg kippevel bij het eerste beeld van The Opera House.

The Harbour Bridge ziet er eveneens prachtig en adembenemend uit, zodanig adembenemend dat we er dorst van kregen.

Dus, terwijl ons Lara Caroline, die rondcruised als crew op een cruiseschip, gedag is gaan zeggen, hebben wij ons op een terras gehangen met zicht op The Opera House en The Harbour Bridge.

Elk 3 volle pinten in ons jacket geslagen, dik verbrand, ‘t begint hier al goed zenne 

Honger, wat is dat ? Ha ja een mens moet ook nog af en toe ietsken gaan eten.

Grote ontdekking op een scheet van ons hotel: The Ryan’s : toffe hippe bar met snelle hap en drank (een fles rosé genoemd “Kiss” - zonder te willen referen naar da purple talentje uit Minneapolis…) en op de koop toe met volle Funk Muziek op het binnenpleintje (James Brown!!). Yes we feel good in Sydney.

Op dag 2 zijn we opnieuw gestart een lekker gezellig ontbijt genuttigd met zijn 4tjes genuttigd in het appartementje van Koen en Lara.

Lara was voor de 2^de maal trouwens, overbeten door één of andere “bed-bug”. Het besluit lag snel vast om dit onverwijld te melden aan de receptie. Wat we dan ook gedaan hebben. De reactie was verrassend : het receptiemeisje vond het “this is very bad and I’m going to talk to the manager”. Deurtje dicht, tetteren met baas en plop, Aziatische baas komt tevoorschijn met grote glimlach. We mochten ons verhaal nog eens doen en hij ging de “pest control”-firma nog eens bellen zodat zij – als dé specialisten – hun oordeel konden vellen en nog eens de kamer konden behandelen.

Inmiddels trokken wij richting The Royal Botanical Garden. Op onze weg ontdekten we dan een puur Belgische bar met alleen maar Belgische bieren. Direct sloten we de deal om vanavond hier zeker enen te komen drinken.

Het bezoek aan de Garden was prachtig, van eucalyptusboom, over kaketoes, een uil die we nooit gezien hebben en een hoop omlaaghangende vleerhonden, en ja, nog een straffe stoere dikke spin (zie onze fotokunstwerkjes); Mooi, rustgevend en zeer aangename wandeling.

Van de garden moesten we zeker om 13u00 in de Sydney Tower zijn. Allen daarheen, op plan met straatgids Linda. In eerste instantie kregen we een 4D film te verwerken met een hoop giechelende en luidruchtige Ausie-tieners. Wij kunnen getuigen dat de tieners van hier net dezelfde bekkentrekkers zijn als de tieners van bij ons. Wat ik persoonlijk heel goed vind, is dat alle schoolgaande kinderen hier allen hetzelfde uniform en zelfs dezelfde schooltassen (té ‘coole’ rugzaken) dragen. Deze tieners hadden een heel tof modern kostuum, want het is soms wel anders (zeer klassiek en lelijke pakken).

Na de eerst “tienersessie” hebben we gevraagd nog eens van de 4D effecten te mogen genieten en dit maal vooraan. 1 zin “What a feeling”. Echt knap hoor.

Nadien trokken we naar teh 360° view. Heel grappig zenne, als ze zeggen “have a nice view” en je komt uit de lift gestapt en ziet geen kl...

De mooie herinnering die we hier wel aan overgehouden hebben, naast de 4D impressie, is een mooi fotoalbum van ons viertjes.

Van de Tower trokken we dan, op dat moment, door de gietende regen. Potverdekke, ook in Sydney kan het weer fucking belgisch zijn. Met honger in de maag en dankzij ons Lara per toeval kijkend naar rechts, schoten we een Chinees binnen. Voor 10 Dollar full option. Lekkere meevaller waar enkel en alleen aziaten aanwezig waren. Als enige “europeanen” voelde wat vreemd, maar toch ook leuk aan.

Gietende regen toen we buitenkwamen, dus besluit : we duiken de monorail in.

Het was niet zo’n aangenaam gevoel als we dachten : niks speciaals, het effect van een metro... nothing morel...

Gezien de waterige toestanden trokken we dan naar Paddy’s markt met onze monorail. Man man man, één en al chinees boetieksken in een supergrote aula. Na 2 rayons gedaan te hebben, hebben mijnen schat en mezelf ons terug getrokken op een alcoholvrij terras, van waarop we de ene na de andere aziaat in welke vorm en onder welke hairdress of clothing voorbij zagen glijden... Funny !

Vanuit de Paddy Market trokken we richting dat Belgisch Beer Café.

2 x 500ml wittekes, 1 krieksken en 1 duvel. Lekker dat dat was. De sfeer : met zakenmensen bomvol immens groot café, een soort “afterwork café”. De kok, jaja, een Belg achter het kookfornuis. Toffe vijftiger die “foert” heeft gezegd aan ons Belgenland om zijn droom in Sydney waar te maken. Hij had een instrumentenzaak in Namur, nadien ook in Brussel, heeft een vechtscheiding meegemaakt en mag nu koken in Sydney. Alleen dook het dromentorentje in elkaar toen hij ons vertelde dat het café failliet was. Binnen 6 maanden zouden ze weten of de overnemer het café zou blijven behouden zoals het is, of het volledig sluit.

Na enige tijd konden wij met zijn allen heel goed begrijpen wat de reden van het faillissement wel kon zijn : zeer onwetend en “lomp” personeel, dat alles vrij en ongecontroleerd mocht doen en laten voor en achter de toog. Pinten schenken was niet echt hun beste talent...

De menukaart biedt nochthans alle soorten Belgische drink en eetspecialiteiten, waarvan we niet konden genieten, want ALLE tafels waren volgeboekt. Dat zulk een goudmijn dan failliet is, is een dikke zonde.

We kwamen even tot rust in ons respectievelijke hotelkamer en appartementje en trokken dan met onzen Koen richting Oxford Street. (Lara was uitgeteld) Thé place to be for the homoworld. We mochten samen met ons “Schots” Koentje genieten van de volledige openheid en gezelligheid binnen homowereld.

We hebben Richard ontmoet : de meest vrouwelijke homo uit de Berenbar. Die del liet ons niet los. Zelfs toen we naar de 2^de bar trokken stond Richard plots bij ons. Hij was ons gewoon, onopvallend gevolgd. En ja, Koen had “touch”. The Surinaamse Whitney Houston !

Het is duidelijk dat niet alleen vele vrouwen op Koentje vallen, maar ook nog eens de meest vrouwelijke mannen. Bij onze laatste bar kwam er (weeral een vrouwelijk) type tot bij Koen om zijn kilt te bewonderen en vroeg of hij Schots was. Het antwoord was natuurlijk : no, we are belgians... en toen vroag hij : do you wanna know where I’m from ? Wij in koor : No... Zijn antwoord : I’m the Lock Ness Monster. Tja... moet er nog zand zijn ?

Alleszins ’t was een fantastisch en zeer amusante avond was het. Op voorhand hadden we reeds besloten met een taxi naar “huis” te gaan. Tetteren, lachen en Koen die af en toe eens vroeg aan mij de route in ’t oog te houden om na te gaan of hij wel de kortste weg naar ons hotel nam... En toen overkwam ons iets onverwachts : de Indische taxichauffeur begreep Nederlands !!! Jaja, zijn moeder sprak Nederlands en hij had een paar woordjes geleerd en onthouden : gotverdoeme, vervelend... Ik vroeg hem of hij ook “kust mijn kloten” kende... Ja toen schoten we met zijn allen in een hevige lachbui. Het moet je toch maar overkomen, in Sydney – andere kant van de wereld – een Indische taxichauffeur die ons Nederlands begreep en sprak. Ni te doen, ni te doen. 1 uur ’s morgens was dan de tijd om ons bedje in te kruipen. Weer moe en voldaan. Super ervaring voor ons beiden.

By the way, inmiddels weten we dat ons Lara niet gebeten werd door “bugs”, maar eerder een allergie heeft. We denken aan het wasproduct waarmee de lakens worden gecleaned. Hopelijk werken de pilletjes Lara en sta je daar niet de hele dag door te krabben op de meest onmogelijke plekjes  en steek je ons ook nog aan met een krabfobie... De mensen moeten nogal naar ons gekeken hebben zenne.

Gisteren hebben we een mooie wandeling gemaakt en onder the Bridge door geshuffeld. Paar knappe plaatjes genomen en dan even gecheckt naar ferries. Den enen wou dit, den andere wou dat en lap, daarvan kregen we weer eens dorst : apéro time ! Neerploppen op een voor ons inmiddels zeer “bekend” terras.

Totof, Lara en mezelf besloten de ferry naar Manly Beach te nemen, terwijl Koentje in de ferry richting Taronga Zoo trok.

Manly Beach is een zeer rustgevend dorpje aan een mooi okergeel strand. Surfers in het sop en vele kleurrijke papegaaien in de palmbomen. De wandeling met voetjes in strand en zee heeft onze wandelspieren helemaal ontspannen. Alleen spatte de zee nogal hoog op als we niet geconcentreerd wandelde, maar eerder onze ogen uitkeken naar “schoon volk” met als resultaat dat onze shorts de zee hebben ontmoet. En weer kregen we er dorst van. Dus besloten we een toevallig terrasken van een gezellig looking barken onveilig te maken. Toeval of niet (weeral) maar bij elke cocktail kreeg je er eentje gratis erbij. Cocktailen dan maar. Als jullie naar de foto’s van de cocktails kijken zie je dat klein glaasje.

Wel dat was mijn cocktaileken, maar straf dat dat was, straf ! Lara had de roos-rode cocktail, genoemd Island Honey (aarbeiencocktail met rum, heel natuurlijk en lekker). Totof heeft een Mojito in zijn keel geslagen en de dees dat klein ding genoemd El Ritual (rum, koffie, limoen, vodka). Daarbij nog een lekker hapje en we waren er weer klaar voor. Back to Sydney via de ferry.

Afspraak met Koen op ons welbekend terras met happy hour om daar van Koen zijn avontuur te delen met dat van ons. Koen heeft dus een nieuw “gadget”-horloge (schotse kilt look) en ze loopt al af en toe eens achter (Koen niet, die horloge). Blijkbaar was hij nog wat rustig aan het keuvelen in de Zoo-buurt, denkend dat hij nog tijd had vooraleer de ferry back to Sydney te nemen, toen plots bleek dat de ferry vetrekkensklaar en los van de kade stond. In volle paniek heeft Koen daar dan staan roepen, beggen (please, please take me with you – knipoog naar ons klein lief Princeken) als een klein kind en heeft een boom van een vent hem letterlijk en figuurlijk op de boot gesleurd. Vanaf dan heeft Koen zich rustig en braaf in het ultiemste hoekje van de ferryboot weggestopt.  We hadden dat willen zien, we hadden dat willen zien...

Bon, inmiddels zaten we al aan happy horu cocktail nummer “dak-het-ni-meer-weet” en het begon te gieten, te gieten. Lekker knus onder onze parasol vermaakten we ons enbegon de rest van Sydney rond te draaien. We hebben de eer gehad mogen kennis te maken met een Russisch Canadees meisje, van wie we dan ook nog lekkere dikke frieten kregen, want ze kreeg ze niet meer op en met 2 ervaren Sydney-dames, die naar het concert van Olivia Newton John kwamen zien ter nagedachtenis van een vriend die ze verloren hadden. Ze vierden in feite zijn heengaan. Mooi toch ?

Toen het donker werd en happy hour al lang voorbij was trouwens zijn we ons gaan verfrissen (’t was nodig, geloof me) en hebben we een lekkere steak gegeten in ons hotel. Als je bleu besteld, krijg je hier een saignant tot zelfs medium... Ni echt steakkenners in de keuken dus. We lieten aan de look-a-like van Join toch wel blijken dat die medium (diene van ons Lara) steak echt niet kon (op een zeer vriendelijke toon hoor) en hop ons Lara kreeg een gratis glas witte wijn. Wij weer blij en gelukkig.

Van daaruit zijn we dan als afsluiter naar het appartement van Koen en Lara getrokken : om de wijn “op” te drinken. Ik weet niet of ons dat gelukt is of niet, maar wat ik wel weet , is dat we die avond een heel emotioneel gesprek met elkaar hebben gehad... En dan kwam het afscheid. Dikke knuffel en kus aan Koen en Lara die nog enige dagen in Sydney blijven om “Mardi Gras” mee te pikken en dan doorgaan : Koen naar Fucking Belgium en Lara naar de Goudkust.

Ondertussen zitten we nu in de luchthaven van Sydney, na een dolle rit in een shuttlebusje dat bestuurd werd door een doorgedrilde driftkikker van een chauffeur... man man man, zo’n klein nerveus ventje hebben we nog nooit gezien en meegemaakt. De check in hebben we zelf moeten doen op een volgens Christophe “ik-haat-zo’n-toestel”. Dan bleken ons valiezen “oversized”. Dat begrepen we niet, want ze waren niet oversized toen we in het land kwamen. Zijn die dan gegroeid of zo ? Is ons niet opgevallen... Maar het is ons gelukt. En nu zitten we chill met lekker warme koffie te wachten op onze boarding.

Foto's volgen... Geduld ...

Tot straks in Melbourne...

02-03-2012 om 03:46 geschreven door Mowgly  

WAT IS CONCREET DE BEDOELING??
De bedoeling is dat u op regelmatige basis een bericht toevoegt op uw blog. U kan hierin zetten wat u zelf wenst.
- Bijvoorbeeld: u heeft een blog gemaakt voor gedichten. Dan kan u bvb. elke dag een gedicht toevoegen op uw blog. U geeft de titel in van het gedicht en daaronder in het bericht het gedicht zelf. Zo kunnen uw bezoekers dagelijks terugkomen om uw laatste nieuw gedicht te lezen. Indien u meerdere gedichten wenst toe te voegen op eenzelfde dag, voegt u deze toe als afzonderlijke berichten, dus niet in één bericht.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken over de actualiteit. Dan kan u bvb. dagelijks een bericht plaatsen met uw mening over iets uit de actualiteit. Bvb. over een bepaalde ramp, ongeval, uitspraak, voorval,... U geeft bvb. in de titel het onderwerp waarover u het gaat hebben en in het bericht plaatst u uw mening over dat onderwerp. Zo kan u bvb. meedelen dat de media voor de zoveelste keer het fout heeft, of waarom ze nu dat weer in de actualiteit brengen,... Of u kan ook meer diepgaande artikels plaatsen en meer informatie over een bepaald onderwerp opzoeken en dit op uw blog plaatsen. Indien u over meerdere zaken iets wil zeggen op die dag, plaatst u deze als afzonderlijke berichten, zo is dit het meest duidelijk voor uw bezoekers.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken als dagboek. Dagelijks maakt u een bericht aan met wat u er wenst in te plaatsen, zoals u anders in een dagboek zou plaatsen. Dit kan zijn over wat u vandaag hebt gedaan, wat u vandaag heeft gehoord, wat u van plan bent, enz. Maak een titel en typ het bericht. Zo kunnen bezoekers dagelijks naar uw blog komen om uw laatste nieuwe bericht te lezen en mee uw dagboek te lezen.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken met plaatselijk nieuws. Met uw eigen blog kan u zo zelfs journalist zijn. U kan op uw blog het plaatselijk nieuws vertellen. Telkens u iets nieuw hebt, plaats u een bericht: u geeft een titel op en typt wat u weet over het nieuws. Dit kan zijn over een feest in de buurt, een verkeersongeval in de streek, een nieuwe baan die men gaat aanleggen, een nieuwe regeling, verkiezingen, een staking, een nieuwe winkel, enz. Afhankelijk van het nieuws plaatst u iedere keer een nieuw bericht. Indien u veel nieuws heeft, kan u zo dagelijks vele berichten plaatsen met wat u te weten bent gekomen over uw regio. Zorg ervoor dat u telkens een nieuw bericht ingeeft per onderwerp, en niet zaken samen plaatst. Indien u wat minder nieuws kan bijeen sprokkelen is uiteraard 1 bericht per dag of 2 berichten per week ook goed. Probeer op een regelmatige basis een berichtje te plaatsen, zo komen uw bezoekers telkens terug.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken met een reisverslag. U kan een bericht aanmaken per dag van uw reis. Zo kan u in de titel opgeven over welke dag u het gaat hebben, en in het bericht plaatst u dan het verslag van die dag. Zo komen alle berichten onder elkaar te staan, netjes gescheiden per dag. U kan dus op éénzelfde dag meerdere berichten ingeven van uw reisverslag.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken met tips op. Dan maakt u telkens u een tip heeft een nieuw bericht aan. In de titel zet u waarover uw tip zal gaan. In het bericht geeft u dan de hele tip in. Probeer zo op regelmatige basis nieuwe tips toe te voegen, zodat bezoekers telkens terug komen naar uw blog. Probeer bvb. 1 keer per dag, of 2 keer per week een nieuwe tip zo toe te voegen. Indien u heel enthousiast bent, kan u natuurlijk ook meerdere tips op een dag ingeven. Let er dan op dat het meest duidelijk is indien u pér tip een nieuw bericht aanmaakt. Zo kan u dus bvb. wel 20 berichten aanmaken op een dag indien u 20 tips heeft voor uw bezoekers.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken dat uw activiteiten weerspiegelt. U bent bvb. actief in een bedrijf, vereniging of organisatie en maakt elke dag wel eens iets mee. Dan kan je al deze belevenissen op uw blog plaatsen. Het komt dan neer op een soort van dagboek. Dan kan u dagelijks, of eventueel meerdere keren per dag, een bericht plaatsen op uw blog om uw belevenissen te vertellen. Geef een titel op dat zeer kort uw belevenis beschrijft en typ daarna alles in wat u maar wenst in het bericht. Zo kunnen bezoekers dagelijks of meermaals per dag terugkomen naar uw blog om uw laatste belevenissen te lezen.
- Bijvoorbeeld: u wil een blog maken uw hobby. U kan dan op regelmatige basis, bvb. dagelijks, een bericht toevoegen op uw blog over uw hobby. Dit kan gaan dat u vandaag een nieuwe postzegel bij uw verzameling heeft, een nieuwe bierkaart, een grote vis heeft gevangen, enz. Vertel erover en misschien kan je er zelfs een foto bij plaatsen. Zo kunnen anderen die ook dezelfde hobby hebben dagelijks mee lezen. Als u bvb. zeer actief bent in uw hobby, kan u dagelijks uiteraard meerdere berichtjes plaatsen, met bvb. de laatste nieuwtjes. Zo trek je veel bezoekers aan.

WAT ZIJN DIE "REACTIES"?
Een bezoeker kan op een bericht van u een reactie plaatsen. Een bezoeker kan dus zelf géén bericht plaatsen op uw blog zelf, wel een reactie. Het verschil is dat de reactie niet komt op de beginpagina, maar enkel bij een bericht hoort. Het is dus zo dat een reactie enkel gaat over een reactie bij een bericht. Indien u bvb. een gedicht heeft geschreven, kan een reactie van een bezoeker zijn dat deze het heel mooi vond. Of bvb. indien u plaatselijk nieuws brengt, kan een reactie van een bezoeker zijn dat deze nog iets meer over de feiten weet (bvb. exacte uur van het ongeval, het juiste locatie van het evenement,...). Of bvb. indien uw blog een dagboek is, kan men reageren op het bericht van die dag, zo kan men meeleven met u, u een vraag stellen, enz. Deze functie kan u uitschakelen via "Instellingen" indien u dit niet graag heeft.

WAT IS DE "WAARDERING"?
Een bezoeker kan een bepaald bericht een waardering geven. Dit is om aan te geven of men dit bericht goed vindt of niet. Het kan bvb. gaan over een bericht, hoe goed men dat vond. Het kan ook gaan over een ander bericht, bvb. een tip, die men wel of niet bruikbaar vond. Deze functie kan u uitschakelen via "Instellingen" indien u dit niet graag heeft.


Het Bloggen.be-team wenst u veel succes met uw gloednieuwe blog!

Met vriendelijke groeten,
Bloggen.be-team

25-02-2012 om 09:16 geschreven door