Inhoud blog
  • 30e Metrabus-editie 2018
  • Euraudax 2018(25km van Lokeren)
  • 100km marche de Fosses-la-Ville 2018
  • 'Marche du Val de Verne-2018'
  • Boterronde 2018
    Zoeken in blog

    Archief per maand
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 08-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 08-2017
  • 07-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 11--0001
    Laatste commentaren
  • Birkenstock Sandals (Sarah)
        op Euraudax 2018(25km van Lede)
  • http://www.uggoutletaustralia.us.com (ugg boots)
        op Marche de l'Amitié 2018
  • thuis (patrick vanderstukken)
        op 30e Metrabus-editie 2018
  • Timberland Boots (Lisa)
        op Marche de l'Amitié 2018
  • http://www.ray-banssunglasses.us.org (leinf1caup)
        op Marche de l'Amitié 2018
  • Fitflops Sale Clearance (Nicholas)
        op Euraudax 2018(25km van Lede)
  • http://www.yeezyboost-350.it (leinf1caup)
        op Marche de l'Amitié 2018
  • Pandora Jewelry (Charles)
        op Euraudax 2018(25km van Lede)
  • ray ban sunglasses (jingting17)
        op Euraudax 2018(25km van Lede)
  • Oakley Outlet Online (Lisa)
        op Marche de l'Amitié 2018
  • Voetstappertje

    24-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Euraudax 2017(150km van Brakel)

    "Pakken voor het te laat is!"

    Een 150km Euraudax- tocht in België is aan het uitsterven, daar het enerzijds veel van je tijd opslorpt qua voorbereiding om deze tocht te organiseren. Je moet eerst een parcours uittekenen+berekenen met daarin locaties plaatsen om de bevoorrading te doen of zelfs cafés vinden die wandelaars willen ontvangen op een niet zo’n normaal uur. Na een lange voorbereiding hebben de 2 Danny’s toch het klaar gespeeld om ons te verwelkomen in een zaaltje van sporthal De Rijdt te Nederbrakel. Voor de wandelaars wacht de komende 30u niet alleen slaap te kort maar ook die wandelafstand van om en bij de 150km verdeeld over een 5-tal lussen variërend tussen 24 & 48km. Zaterdagmiddag om 11u starten we met zijn 59 aan de opdracht die ons wacht al zullen ze niet allemaal de volle pot doen. We volgen de baankapitein Danny Spitaels naar het dorpje Everbeek-Beneden via onverharde wegeltjes door kleine bosjes heen in het golvend landschap naar het dorpje Zarlardinge waar aan het kerkhof voor wij als kiekens een kiekenboutje krijgen toegestopt. Na het lekkere gepeuzelde snack nemen we de bocht langs de Kalsterbeek die we een tijdje volgen steken we in Overboelare de taalgrens over om eerst over en dan naast de Dender, of hier La Dendre genoemd waar aan de stuwdam van Lessines(Lessen) net als de plezierjachten halthouden. Zij op de sluiswachters die met de hand zowel de brug als stuwdammen openen, als wij die hier onze 2de bevoorradingspunt hebben. Nadat we een klein vervolgje nog hebben gebracht van het de rivier wandelen we naar het station van dit dorpje waar ook de buste van beeldhouwer Constantin Brâncuși staat. Een bekende Belgisch surrealistisch kunstschilder met name René Magritte is hier geboren en dit wordt niet uit het oog verloren want men vindt op straat of aan gevels kunstwerken gemaakt door hem. Misschien minder bekend maar zeker eens te bezoeken zijn de ‘steengroeven van Lessinnes’ waar wij ook even halt te houden om dit te bezichtigen.

    In de steengroeve van Lessines werd vroeger porfier ontgonnen. Porfier is een stollingsgesteente en wordt al bijna 300 jaar industrieel geëxploiteerd. Deze steen vertoont bijzondere kenmerken. Hij heeft een opmerkelijke schok-, slijt-, druk-, schuur- en vorstvastheid en is zeer goed bestand tegen chemische agressie. Vandaar dat porfier gebruikt wordt voor het vervaardigen van onder andere grind en zelfs in de vorm van grote blokken voor de vervaardiging van dijken (Delta werken in Nederland). Na het stil leggen van de productie is de steengroeve helemaal vol gelopen met grondwater. Momenteel bedraagt de maximumdiepte 54 meter met een maximale lengte van 330 meter en een breedte van 200 meter. Op de bodem treft men nog overblijfselen aan van toen de steengroeve nog actief was (train rails, huizen, lieren, enz.).

    We wandelen nu naar het centrum waar vandaag een braderie plaats vindt en houden halt aan de taverne achter de Hôpital Notre Dame waar we ons broodje kunnen benuttigen om daarna nog even een rondje te maken in het centrum om dan langs het stadhuis een einde maken en terug het kalme gedeelte opzoeken. De koeien & paarden kijken toch vreemd op als ze ons zien passeren terwijl ze aan het grazen zijn. We ruilen terug het normale taalgebied om een passage te hebben door het Livierenbos waar rechts ook de Verrebeekmolen staat. We maken tijd om in de startzaal het avondmaal te laten smaken waar op het menu na de soep, varkensgebraad met vleessaus geserveerd bij gegratineerde aardappelen vergezeld van groene asperges en trostomaatjes. Om dit allemaal te verteren tegen dat het tijd is voor het dessertje wandelen we hier een plaatselijk lusje van 10km op zoek naar de dorpskern met zijn Sint-Pieters-Bandenkerk waar we de Dwars door Brakelpad betreden naar de achterkant van de Toepkapel en geduld hebben voor de smalle ingang van het Kloosterbos. Wanneer we op de top van de Elverenberg zijn gaat het linksaf het Jansveld in op de houten bruggetjes om via de achterkant van domein Reytsmeersen tijd te maken voor het rijsttaartje als dessert. Ondertussen heeft iedereen zijn fluohesje aangedaan want het is inmiddels donker geworden wanneer we het laatste stukje van het 2de lusje aanvatten. We zoeken het Mijnwerkerspad op naast de Zwalmbeek waar ondertussen het begint het te motregen met daarbij de wind niet prettig aanvoelt als je alleen in t-shirt wandelt zonder paraplu, dan maar even doorbijten zeker. In het licht golvend landschap gaan we op zoek naar het stamcafé van onze baankapitein den Danny ‘The Corner’ in Sint-Maria-Oudenhove. Een halfuurtje later verzamelen we weer allemaal buiten om verder de nacht in te wandelen waar we de Berendries afdalen nat als de Valkenberg naar de startzaal en tijd maken voor onze koude schotel. We vatten de 3de lus aan en gaan op zoek naar fietswielenrondpunt waar de seingevers ons veilig doen over steken om de volgende klim met name Fayte- helling te overwinnen waar wakker blijven niet snel afdalen naar de grote baan want voor je het weet lig je met je klakken op de grond, hé Eddy. We laten hem aan de kerk van Parike ophalend door het bevoorradingsteam die hem zullen brengen naar de startzaal. Aan de kerk van Everbeek-Beneden houden we halt voor een puddingske en een bekertje frisdrank. Van de stad "beneden" moeten we dus ook naar die van "boven" waar het luchtruim aan het ophelderen is wanneer we dus Everbeek-Boven eventjes rusten. Nu het helder is geworden en daarmee begin ik niet in onze hoofden maar aan het luchtruim kunnen we weer de natuur induiken en dit doen we op weg naar de Toepkapel om af te dalen naar het stationsgebouw niet ver van de startzaal. Het is tijd voor het ontbijt na bijna 100km te hebben afgelegd en hierna mensen proficiat wensen die ermee ophouden en voor hen het genoeg is geweest. Met 51 zijn we nog wanneer we wandelen naar reservaat Burreken met onderweg de wagenrust(bevoorrading)om daar ook door te wandelen om op onze route de kapel van de Ronde van Vlaanderen te passeren op grondgebied Horebeke. De regen van daarnet heeft niet veel geholpen want het stof waait nog op wanner we tussen de gewassen wandelen naar domeinbos Ter Rijst. La Houppe, een bekende fietshelling ligt pal op de grens van Vlaanderen met Wallonië waar ook de kapel van Houppe staat in het gehucht D’Hoppe. We duiken Het Brakelbos in voor geruime tijd waar we nadat deze zijn uitgewandeld even achter elkaar moeten wandelen daar er moto’s moeten passeren. Nu is het tijd om ons middagmaal van Zondag te benuttigen en ditmaal stoverij/friet op het menu staat. We verwelkomen(terug opnieuw) nieuwe wandelaars waaronder een heel bendje van de Scheldestappers of 2 kameraden die gisteren nog een andere ultrawalk hebben gedaan alsook onze Eddy terug die hopelijk niet te veel last meer heeft. 21 wandelaars zullen echte diehards zijn daar zij ook net als ik de laatste lus van het complete plaatje zullen aanvatten. Eerst is het weer tijd om hier rond de startzaal een stukje te doen daar we nog recht hebben op een cornetijsje. Een kijk door de bril op het prachtige landschap ziet dat we het droog zullen houden tot het einde alsook dat de groep een lange sliert is geworden met soms grote gaten. Er moet hier ergens een oldtimer evenement plaats vinden daar er op sommige momenten enkele van die exemplaren onze tegemoetkomen of voorbijsteken. Aan de Pullemhoeve in Zegelsem trakteert een deelnemer van ons nl. Franky Moonen ieder een bekertje cava n.a.v. het behalen van zijn 1ste Gouden Arend. We spelen nog een keer als platwals met al onze voeten door het akkerveld om het bos voor ons in te duiken waar aan de andere kant de Verrebeekmolen gretig staat te molenwieken terwijl we voor de laatste keer halthouden op het traject daar onze baankapitein zelf een drink ons aanbiedt. Het duurt niet lang meer en dalen in fases naar het voor seingevers bekende kruispunt en zij weten zonder te zeggen wat hun taak is daar we niet voor de 1ste keer dit gevaarte over steken. Het is tijd om iedereen te feliciteren en in het bijzonder Franky & Jean-Jacques voor het behalen van hun Gouden Arend. Ook krijgen 3 collega- wandelaars nog een aandenken daar zij vandaag in zijn totaliteit(volledig palmares)de kaap van 1000km over al de organisaties van deze organisatoren hebben bereikt.

    Aantal deelnemers: 90 (22voor de volle 150km)

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.euraudax-belgium.be   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://goo.gl/photos/s5XP8m2Ekiy4rtwA7   

    24-06-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    16-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nacht van West-Vlaanderen 2017

    "Terug van een jaartje weggeweest!"

    Van een jaartje tussen geweest pik ik de 38ste editie van de ‘Nacht van West-Vlaanderen’ mee die zijn oorsprong kende vanaf 1980 en jaarlijks plaats vindt de 3de zaterdag van Juni en dit in Torhout. Vroeger bestond er ook een ultraloop mar wegens financiële en organisatorische problemen werd in 2013 besloten om de 100 kilometer ultraloop niet meer te laten plaats vinden. Toch bestaat er nu nog een (halve-)marathon &een 10km- loop. Maar ik ben er om de komende uren 100km te wandelen in het Houtland. Voor mezelf noem ik het liever de ‘Nacht van Torhout-Brugge’ daar we de Kust niet aandoen, nochtans ligt het ook in deze provincie. Nadat we de inschrijvingsdocumenten hebben opgehaald moeten we eerst voorrang geven aan de lopers die eerder mogen starten aan hun wedstrijd, de wandelaars maken er geen wedstrijd en doen op hun eigen tempo 10, 21, 42 of 100km. We doorkruisen het centra gedeelte richting de markt als het stationsplein. Het is verwarrend of wandelen wij zo snel want enkele hectometers na het 2- kilometerbordje zien we die al van 30km. Deze borden zijn eigenlijk bestemd voor de lopers en moeten wij daarvan niks van aan te trekken. We houden enige tijd contact en doorkruisen zelfs 3x het traject van de lopers en krijgen passages door het groenhove- als Plaisierbos om dan definitief afscheid te nemen van het loopgedeelte. Wanneer we wandelen door het centrum van Veldegem hebben we al 13km achter de rug om de 2 kleinste afstanden na daar ze ons al hebben verlaten, en vergeten niet de banaan in te nemen want eten moet je blijven doen en vooral niet vergeten te drinken in die zomerse omstandigheden. Vanaf hier volgt de kortste verbindingsstuk met name 1,8km tot aan de Hoeve Stragier, even verder dan domein Merkenveld. De wandelaars van de 42km verlaten ons nu ook terwijl we wandelen door natuurgebied Doeveren net naast de E40 waar we over/ naast wandelen, nu in donkere hemellicht. Misschien doordat ik vorig jaar hier niet was verken ik nu een nieuw stukje met name Kampveld waar de boer ondanks de raad van de gouverneur toch zijn plantage besproeid met water waardoor zijn tractor onze weg versperd. Ondertussen hebben we het rijstaartje binnen laten werken terwijl we die laten verteren langs de villa’s die pal grenzen aan het Lippensgoed- Bulskampveld die we ook doorwandelen. Terug de autosnelweg over net zoals de spoorweg wandelen we naar de jachthaven en nemen de poort(brug)naar het centrum van Beernem waar in CC Kleine Beer de 1ste hoofdpost is en dit na 50km. Aan de bagage te zien zijn er nog niet veel gepasseerd terwijl ik de tocht al snel weer vervolg. Via het Beverhoutsveld wandelen we naar het kanaal Gent-Oostende die we een tijdje naast ons hebben tot we door het industriepark de Gemene Weiden doorwandelen naar Moerbrugge. We breiden nog een stukje van het kanaal uit richting de provinciehoofdstad maar eerst houden we nog halt in Steenbrugge. We steken de Steenbruggebrug over en duiken het Lappersfortbos op terwijl het helde begint te worden boven ons. Dit jaar gaan we niet door het centrumgedeelte van Brugge met zijn minnewaterpark maar wandelen we er rond en volgen de juiste kleine oranje pijltjes naar het Boudewijpark met zijn Dolfinarium naar de 2de hoofdpost waar we voor de laatste keer gebruik kunnen maken van onze bagage en bijna 70km achter de rug hebben. We trekken ons weer op gang om via enkel straten te belanden in het Tillegembos & domein Tudor - Breisbroek. Bij het natuurcentrum bevind zich een hoeve waar ik opmerk dat ik hier buiten de medewerkers geen collega zie. Vanaf hier krijgen we een lag stukje verharde gedeelte om door het dorpje Snellegem met zijn paard te wandelen tot we de voeten nog eens verwend mogen worden om op zachte bospaden van het Vloethemveld door te wandelen. Toch zijn we al in Zedelgem waar in het basisschooltje de medewerkers nog even tijd hebben voor de storm van deelnemers die afkomen. Ze weten mij ook te vertellen dat er een 20- tal wandelaars al zijn gepasseerd, maar er komen er nog velen aan. We wandelen op macadamwegen door de open vlakte van de Klijthoek om bergopwaarts het dorpje Aartrijke te bereiken om traditioneel halt te houden in de kantine van VV Aartrijke. Een stukje Fit-o-meter rond het voetbalplein kan er ook nog bij om even verder provinciaal domein D’Aertrycke door te wandelen maar niet naast het kasteel, waar een lange dreef ons brengt naar de dorpskern van Wijnendale. Het is hier ook dat we de wandelaars van de Batjestocht ons bijvoegen die ons zullen vergezellen naar de stad Torhout. In het Parochiehuis kunnen we onze laatste krachten bijvullen om de resterende 4 kilometers af te. Via de geasfalteerde Groene 62 gaat het zo goed als rechtdoor om aan het einde van deze strook nog even een drukke baan te dwarsen, en aan de brandweerkazerne het sportterrein inwandelen om de bel te mogen luiden na de 100km te hebben uitgewandeld.

    Aantal deelnemers: ???

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/Azor3dv74ug   

    16-06-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Euraudax 2017(25km van Oostkamp)

    "De laatste kleine!"

    Na vandaag heb ik al mijn kleintjes volbracht om die 2de Gouden Arend te kunnen behalen, daarna dus op zoek naar de grote afstanden vanaf 75km. Enkele vaste kameraden zijn er niet bij vanwege Paris-Tubize en bovendien heeft deze tocht de concurrentie van de wandeling enkele kilometers verder ingericht door de Brugsche Globetrotters. We zoeken de Moerbrugge brug op met het Huldemonument en gedenkplaat voor de Canadese soldaten en de burgerlijke slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog om daarna het kanaal Gent-Brugge naast te wandelen om de industriezone op te zoeken. Via de Gemene- en Lowei wandelen we naar Assebroek voor de caférust bij sport-, lees- & eetcafé Daverlo. Eens om 11.45u terug gestart wandelen we door natuurgebied Gemene Weidebeek waar we ook wandelaars tegen komen van die wandeltocht hier die de rode pijltjes volgen. Bij ons kan je ook in groep wandelen maar daar is het zonder pijltjes. Het domein Ryckevelde wandelen we rond tot we halthouden op het Pastoor Verhaegheplein te Assebroek voor de wagenrust waar we ook even binnen wippen in de Onze-Lieve-Vrouw-Onbevlekt-Ontvangenkerk. Direct na terug opnieuw te vertrekken zijn duiken we de Assebroekse Meersen in op terug voor een geruime tijd het harde beton op te zoeken zelfs ook de kasseien in Beverhoutsveld. Voor de laatste wagenrust houden we halt aan de Beverhoutse kapel op de grens van Oedelem met Oostkamp om daarna het laatste stuk aan te vatten richting Oostkamp- city. Rechts zien we de dorpskern van Moerbrugge met zijn Sint-Godelievekerk. Over twee weken komen we hier ook terug met de Nacht van West-Vlaanderen toen we ook hier een rustpost hebben, maar deze is vandaag weliswaar gesloten. We gaan linksaf naar het water en moeten even halthouden aan de Moerbrugge brug daar de schepen door moeten varen. Eens de brug naar beneden ligt naast het water ook de Warandeputten die verwijst naar de aangrenzende bosgebied ‘de Warande’. Het maakt deel uit van de Vallei van de Zuidleie, waarin het kanaal Gent-Brugge werd uitgegraven. Eens al de oud stabiele bruggetjes hebben gepasseerd is het niet ver meer lopen naar de sporen waar we het tunneltje eronder nemen die niet ver meer is van de startzaal waar we net geen 24km op de teller hebben.

    Aantal deelnemers: 41

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/8kQhHzGipdi   

    03-06-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    28-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mars Loven Boven 2017

    "Het mag regenen!, we zijn hoofdzakelijk toch beschut."

    Ik neem vandaag weer eens de bus naar een wandelorganisatie, maar niet ene van De Lijn. Het is veel gezelliger om samen met mijn clubleden een busuitstap van te maken naar Heverlee, gelegen aan de zuidkant van de stad Leuven in de provincie Vlaams-Brabant. Tijdens onze rit waren er momenten waar het goed heeft geregend dus nemen we toch in hoofdzakelijkheid onze bescherming mee mocht het toch het geval zijn tijdens de dag.  De start bevind zich in het Kwartier de Hemptinne, waar nog steeds terreurniveau 3 geld en daarom er militairen staan aan de toegangspoort om de rugzakken te controleren. Van 3 tot 35km kan men kiezen uit 12 verschillende afstanden waar vele bosstroken op het plannetjes zijn uitgetekend. We verlaten het militair domein en trekken richting het kleine dorpskern met zijn Onze-Lieve-Vrouw-van-Troostkerk waar de huizen zijn rondgebouwd. We wandelen naar het Abdij van 't Park, ook wel Parkabdij of Abdij van het Park genoemd en is nog steeds het meest volledig bewaarde abdijencomplex in de Nederlanden. Het is een Norbertijnen-abdij gesticht in 1129 op initiatief van Godfried I(Graaf van Leuven) die vroeg aan de toenmalige abt van de premonstratenzerabdij te Laon om er ene te stichten in de buurt van Leuven. De graaf stond hiervoor een park en een jachtslot af waar ook de meier van Leuven nog meer gronden schonk met daarop een watermolen. De abdij werd 2x het slachtoffer van Oostenrijkers die het  hebben geplunderd en deels vernield; vooral de wijnkelder moest eraan geloven. In 1831 besliste het stadsbestuur van Leuven om honderden Nederlandse krijsgevangen in de abdij te huisvesten. Dezen kwamen kort nadien allemaal vrij wanneer het Nederlandse invasieleger België binnenviel tijdens de Tiendaagse Veldtocht. We moeten wel eerst door de toegangspoorten zoals de Sint-Janspoort als de Sint- Norbertuspoort om te komen aan de binnenplein van de Abdij. De hoge toren van de Sint-Jan-de-Evangelistkerk is een merkteken in het landschap. De toren dateert uit het begin van de 18de eeuw en is meteen het laatste grote bouwwerk dat op de site van de abdij van Park werd gebouwd. Het spreekhuis(roze gebouw er naast) dateert uit 1718. Zoals het woord het zelf zegt, stonden de norbertijnen hier bezoekers te woord. Leken en vrouwen hadden immers geen toegang tot het kloostercomplex. De rozerode kleur van de buitenafwerking van de gevels refereert naar kleursporen die tijdens de restauratie van het gebouw teruggevonden werden. Terwijl ze de dorpsgenoten onder klokgeluiden verwelkomt wandelen wij verder naar de achterkant van het complex waar we het Sint-Albertuscollege passeren die werd geopend op 1 september 1949, als college voor Priesterroepingen door de Paters Ongeschoeide Karmelieten in een klooster van de Karmel dat zelf gebouwd was in 1936.. We treden opnieuw het militair domein binnen naar de startzaal die tevens ook een controlepost is. We gaan de andere uitgang uit en zien naast de wandelaars die ons tegemoet komen, aan de hoek van de straat ook het Heverlee War Cemetery. 'Heverlee War Cemetery' is een Britse militaire begraafplaats waar 30 doden uit de Eerste Wereldoorlog(waaronder 1 niet geïdenti-ficeerde)en 988 uit de Tweede Wereldoorlog(waaronder 36 niet geïdentificeerde)worden herdacht. Het is tijd om de schaduw op te zoeken en dit doen we d.m.v. Het Arboretum van Heverleebos, de ene afstand een langere passage dan de anderen om uitkomend tezamen te wandelen naast het spoor tot het station van Oud-Heverlee. Onderweg moest ik even terug op mijn stappen komen daar ik een stukje verkeerd ben gewandeld, daar ze hier gebruik makend van 3 soorten pijlen als 2 soorten linten. Het is tijd dat we in de rustpost de ideale moment vinden om ons lichter te gaan kleden, insmeren, zonnebril op zette en de paraplu opbergen daar er naar uitziet dat er de eerstkomende uren geen druppel zal vallen. Straks komen we hier terug maar eerst wandelen we net niet naar de kerk, met bijhorende dorpskern van Korbeek-Dijle, maar gaat het links naast de Dijle door reservaat Doode Bemde. De Doode Bemde( betekent zoveel als onbruikbare graslanden) telt meer dan 250 hectaren grond en bestaat uit een mozaïek van kleine akkers, populieraanplantingen en broekbosjes, wei- en hooilanden, ruigten en rietvelden, vijvers en grachten. We doen al de poortjes netjes weer toe terwijl we ook op de houten bruggetjes wandelen om daarna het Heverleebos op te zoeken waar aan het Zoet Water voor de aandachtige kijkers op de waterlelies een schildpad zien. Nadat we even gerust hebben in de rustpost van daarnet zoeken we het laatste stukje schaduw op met een vervolg van het grote bos en nemen we als grootste afstand nog even een korte afscheid en begroeten we ze aan het uiteinde om tezamen het militair domein binnen treden en genieten van een drankje voordat we na een korte huldiging als grootste wandelclub de bus nemen terug naar de zee.

    Aantal deelnemers: ???

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/98XQEm8V8VW   

    28-05-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    26-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.100km van Ieper 2017(Dag 1)

    "3 dagen Vredebroedering!"

    O.L.H-Hemelvaartweekend staat in Ieper op wandelgebied in het teken van de "100km van Ieper. Al moeten ze al jaren de concurrentie aangaan met 'Omloop Kluisbergen' toch lokken ze steeds veel volk. Wat uniek is aan deze inrichting is dat er veel Britten naar hier komen om hun gevallen makkers te herdenken. Daar Ieper moeilijk bereikbaar is met het openbaar vervoer vanaf de kust kan ik alleen deelnemen aan de vrijdag- tocht, maar gelukkig is er op die dag ook een lange afstand. Vanuit het Jeugdstadion vertrek ik voor de omloop van 35km waar we wandelen op de Vesten naar de Rijselpoort op het centrum op te zoeken met zijn Lakenhalle op de Grote Markt. Door werkzaamheden moeten we niet kijken achter ons op de straat richting het wellicht bekendste oorlogsmonument met name "De Menenpoort" waar de duizenden namen ons doen herinneren naar het gruwel van de Wereldoorlog op de slagvelden hier in de buurt. We wandelen nog een tijdje op de Vesten en verlaten de stad om te wandelen naast de Bellewaerdebeek naar St-Jan waar we ook aan het einde zullen passeren. We duiken de tunnel in onder de expresweg en komen met het New Irish Farm Cemetery(1914-1919)de eerste maar zeker niet de laatste begraafplaats tegen. Nadat we een yoghurtje kregen op een hoeve zien we links van ons wintertaferelen in de lente onder zomeromstandigheden. Even buiten St-Juliaan krijgen we het eerste stukje onverhard die héél kort is waar aan het uiteinde de 35km hier voor het eerst alleen gaan wandelen naar het Canadian Memorial St. Julien(de gedenkzuil met de militair naar beneden kijkt)al moeten we daarvoor een hoekje omweg maken. Ook in de rustpost te Sint Juliaan komen we 2x maar eerst gaat het immers met de stappers van de 30km richting de Steenakkermolen. Aan de hoek van de straat staat het Oorlogsmonument New Zealand Memorial herdenkt de rol van de Nieuw-Zeelandse Divisie tijdens de Slag bij Broodseinde(4 oktober 1917)die op zijn beurt kaderde in de Derde Slag bij Ieper (Slag bij Passendale). Na een passage door de oude kaasmakerij van Passendaele nemen we afscheid van de andere afstanden en krijgen wij alleen de kans om het Tyne Cot Cemetery, het grootste,en wellicht de mooiste militaire begraafplaats van België. De militairen zullen wellicht puffen in die kleren om te zwijgen over die niet aangename wandelschoenen, maar we zijn al aan het terug keren. Nadat we voor de 2x de rustpost van Sint-Juliaan achter de rug hebben komen we op onze weg het Old Reptonian Lt Birrell-Anthony monument als de gedenkzuil voor de 50th Northumbrian Division tegen naar 2de doortocht door het gehucht St-Jan. We wandelen terug naar Ieper waar er in de Liggywijk een rommelmarkt plaats vind een groot verschil met de laatste dag tijdens de 4 Daagse V/D Yzer die hier aankomt. We wandelen richting de Vesten en is de aankomst heel dichtbij toch moeten we nog een lusje maken en dit doen we door het Hoornwerkpark. We hebben nog recht op een frisco al is de aankomst slechts 350m verder die we bereiken via de atletiekpiste achter de startzaal. Voor volgend jaar hebben ze het een dag eerder laten plaats vinden daar er op die zondag de Kattenstoet hier plaats vind en veel hinder mee zou brengen.

    Aantal deelnemers:1455

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/C92E9Uu6ysA   

    26-05-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    13-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Euraudax 2017(150km van Herzele)

    "In het spoor van De Ronde!"

    Niet met de fiets, niet de volledige afstand, niet het ganse parcours, maar toch gaan we vandaag een stuk volgen van "De Ronde van Vlaanderen". Euraudax Hedersem o.l.v. Geert&Lucia hebben dat eens verwezenlijkt in 2013 maar vandaag richten ze het nog een keer voor het laatst wel over een afstand van 150km onder de naam 'In het spoor van De Ronde'. Verzamelen doen we allemaal in de sporthal van Herzele om samen dan de bus op te stappen die ons brengt naar tearoom Boswachterhuisje naast het Kluisbos in Kluisbergen waar we daar met 66 wandelaars om 11u ons op gang trekken om rond het Kluisbos te wandelen wat enige tijd duurt daar het geen klein bosje is. Een paar voetstappen zetten we in Wallonië maar toch zoeken we terug het decor van de klassieker op en dat doen we toevallig via de Ronde van Vlaanderenstraat waar op de straat enkele figuren zijn gespoten ter ere van oud- winnaars zoals Briek Schotte, Johan Museeuw, etc.. alsook aan de zijkant glorieportretten van hun wellicht mooiste dag in hun carrière. In de verte zien we de kerk van het dorpje Kwaremont al uitsteken en daar gaan we ook naartoe met daarbovenop nog de laatste meters dokkeren over de kasseien van de Oude Kwaremont waarvoor we worden beloond met een koffiekoek aan de 1ste wagenrust van deze editie. Daar ik de streek een beetje goed ken daar ik veel hier ben geweest weet ik dat de Patersberg ook dichtbij maar daar gaan we(nog)niet naartoe. We wandelen netjes achter elkaar door het Beiaard- Fonteinbos naar de top van de Hotond met zijn witte molen waar het ook tijd is om de paraplu open te doen daar er een klein buitje valt tijdens onze volgende wagenrust. Gelukkig is die van korte duur en dalen we af terug het bos in waar we terwijl we mooie landschappen zien toch uitkijken voor de stieren al zijn ze ver weg in de weide. Het is tijd om de klimmersbenen terug aan te spreken daar we ze nodig hebben om de Patersberg te beklimmen waar ze zelfs geitjes voorbij steken en ene pech geeft daar hij niet boven komt en hulp nodig heeft van zijn passagiers. Zulzeke, wandelen we nu door waar de koeien toch vreemd kijken als ze zoveel wandelaars door hun weide zien lopen. Via het Pironpad, waar de kasseien gewoon werden achter gesmeten moeten we kijken meer naar beneden dan opzij of we liggen al eerder op ons gat dan enkele minuten later in de kantine van KSV Maarkedal waar we tijd hebben om ons broodje op te eten. Via de Kortekeer dalen we naar de voet van de Koppenberg die we natuurlijk beklimmen, ieder op zijn eigen tempo natuurlijk, om terug op adem te komen met een passage door het bos met die zelfde naam er vlak na. Waneer we de kerk van Nukerke zijn gepasseerd trotseren we de distel die het paadje hebben overwoekert naar het oud station van Etikhove beneden aan de Stationsberg. Tijdens de pauze aan de wagenrust geeft de tijd aan baankapitein Geert om zijn voet te verzorgen daar hij iets heeft gevoeld maar gelukkig is zijn compagnon Lucia er om dit op haar te nemen. Eens dit gebeurt wandelen we verder waar we het huis passeren waar Valerius de Saedeleer(Vlaamse schilder) van 1921 tot 1937 hier leefde en werkte. We wandelen door het centrum van Oudenaarde waar "De Ronde" eindigt maar voor ons nog belange niet want we hebben pas 45km op de teller, dus nog een klein beetje(100km ongeveer)te doen. Via de Grote markt met zijn mooie stadhuis passeren we om 19.30u ook het gerechtsgebouw aan de Schelde en wacht ons met zijn lengte van 1300m de Achterberg die quasi ook uitkomt op de top van de Eikenberg. Terwijl de zon ondergaat staat er ons nog de Kapelle- alsook de  Boigneberg nog op het menu tot de eerste passage in zaaltje De Kroon in Horebeke waar er nu ons avondeten op het menu staat. Om deze goed te laten verteren maken we nu een plaatselijke lusje met de beklimming van de Molenberg alsook de kasseizone van de Jagerij om in de zaal nu een stukje taart aan te nemen als dessert. Om deze ook te verteren maken we nu een grotere lusje waar we de Steenberg afdalen om goed lanceren naar het kapelletje ter ere van de Ronde van Vlaanderen waar alle ere- winnaars staan vermeld al mogen ze deze wel eens aanpassen daar Fabian Cancellara als winnaar van 2010 als laatste staat vermeld. We zoeken stilletjes aan terug voor de laatste keer onze zaal op die is veranderd in een slaapzaal lijkt het wel daar bijna de helft na het benuttigen van het krieken met ballekes kizen voor een hazenslaapje. Hier moeten we ook afscheid nemen 2 kameraden die zich niet meer lichamelijk voelen en er de brui aan geven. Dokkerend over de Haaghoek direct gevolgd door de beklimming van de Leberg is nog een test of we nog goede benen hebben. Via smalle paadjes wandelen we netjes achter elkaar naar de voet van de klim die maar 950m lang is en een maximum stijgingspercentage heeft van 12% maar wel zonder kasseien, dan hebben we het over de ......... Berendries. Terwijl de zon de horizon opzoekt, zoeken wij Sint-Goriks-Oudenhove op voor ons ontbijt&voor velen rusttijd. Van Sint-Goriks gaat het nu naar Sint-Maria-Oudenhove en dit doen we via het Kloosterbos naar de top van de Eikenmolen. In Deftinge trakteert één van de deelnemers met name François n.a.v. het behalen van zijn eerste Gouden Arend. Eerst moet er nog vloeistof geloosd worden want alle extra kilootjes minder is beter want we zijn beland via de Dender in Geraardsbergen bekend om zijn Mattentaarten, Manneken Pis en zijn 'Muur' die we natuurlijk beklimmen helemaal in de officiële richting naar de top van de Kapel waar we tijd maken voor een groepsfoto. Na het middagmaal benuttig te hebben keren we even terug op onze stappen richting dat bergske om via het park de stad te verlaten richting Onkerzele met een passage door recreatiegebied 'De Gavers'. We volgen nu terug een stukje van de Dender naar de volgende rust waar we nu worden getrakteerd door Christian ook voor het behalen van zijn 1ste Gouden Arend. Donkere wolken boven ons terwijl we in Smeerebbe zijn waar na een geruime tijd geleden de paraplu's terug een keer open mogen en dit tijdens de drink die word aangeboden door organisator Geert ook voor het behalen maar nu nar 10 Arenden. Er wacht ons nu de volgende lange klim waar één onder ons toch voorzichtiger zijn daar hij een vorm van suikerziekte heeft, daarom ons alle respect wanneer hij straks zijn eerste arend ook behaald maar ons eerst trakteert op een drankje aan de kerk van Sint-antelinks. We duiken het Druivenbos in en genieten onze voeten nog een keer van de laatste kasseistrook naar de top van de Engelsenberg. Na vele uren hebben gewandeld komen we aan in Herzele met een passage naast de ruïnes van de burcht van Herzele in het gemeentepark om halt te houden in de finishzaal waar naast de moeders die elk een bloempje krijgen n.a.v. moederdag ook de vele laureaten die een Gouden Arend hebben behaald feliciteren, maar ook evengoed al onze makkers die deze herneming tot een goed einde hebben gebracht. We mogen natuurlijk de mensen niet vergeten die ook hun nachtrust met onderbrekingen verstoord zien worden om ons te voorzien van de nodige bevoorrading.

    Aantal deelnemers: 66

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.euraudax-belgium.eu   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/NL96i6GKyXh   

    13-05-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    30-04-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vlaanderen Wandelt 2017

    "De wandeldag van Vlaanderen!"

    Een hoogdag voor de wandeldag vandaag in Aarschot oftewel in Erembodegem(Aalst)waar ze vandaag duizenden verwachten en vele bussen waarbij die van mijn wandelclub. Een weg banend door de massa op weg naar de inschrijvingskaart op te halen kan ik om 09.30u starten voor de wandeling van 40km. We wandelen met zen allen door het reservaat Asbroek-Gertjens om via het kerkkof het kasteel van Regelsbrugge te passeren recht tegenover de rustpost waar we niet hoeven binnen te wippen daar er geen afstempeling plaats vind om lange rijen te vermijden. Voor de 3 grote afstanden wacht er hier een plaatselijke lus waar we wandelen over de snelweg om te wandelen in Nieuwerkerken om dan weer de brug die brug te nemen terug naar de rustpost. Nu is het tijd om het centrum van de ajuinstad te verkennen en dit doen we rond de Sint-Martinuskerk, langs het stadsarchief met het beeld van Vlaams schilder Valerius de Saedeleer naar de Grote Markt. Het stadsbestuur heeft vandaag zijn deuren open gesteld voor ons en daarom begroeten we eerst Ondineke aan de deur om door het gebouw te wandelen. Wie aan Aalst denkt heeft het waarschijnlijk ook over het Carnaval en om al die praalwagens te maken gebruiken ze de carnavalwerkhallen even nabij het station waar zelf de muren mooi zijn gegrafiteerd. Na dit deeltje hebben we achteraf gezien het mooiste stukje van de tocht gehad want na de 3de rustpost is er ook een plaatselijke lusje met weinig onverharde paden tussendoor. Wij, als 40km- wandelaars wandelen alleen nog een stukje verder naar Moorsel om dan ook terug te keren naar Erembodegem net zoals het begin door het reservaat Asbroek-Gertjens met zijn twee hangbruggen. Door Aalst loopt de Demer en deze volgen we ook een tijdje om het station onder te wandelen richting de aankomst.

    Aantal deelnemers: 6931

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/N9RSZEPNcr5   

    30-04-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    28-04-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ommegangtocht 2017

    "Met 100km omgaan in het Hagelland!"

    Voor de mensen die de kans niet krijgen om deel te nemen aan de jaarlijkse Gildentocht moesten vandaag toch naar Diest gaan om deel te nemen aan de vrij 100- kilometertocht onder de naam "Ommegangtocht" genoemd naar het biertje. Starten doen we niet vanuit het trouwe Gildenzaal maar vanuit de tennishallen vanuit de sportcomplex Karteria aan de andere kant van de gemeente en dat een 20- tal minuutjes van het station. Ik ben een dik uur later dan gepland wegens de vertragingen(weeral)van de spoorwegen en bovendien is het nog eventjes aanschuiven voor mijn documenten met daarbij behorende t-shirt. Vele bekenden begroet ik nog even bekenden vooraleer we allen worden losgelaten maar even achter de politiecombi moeten blijven daar ze willen dat we in groep nog door de drukke stad kunnen doorkruisen. Het dorpsgedeelte verlaten we via het gemeentepark(Jan Heylenpark)om te wandelen al snel in het donker op weg naar de eerste wagenrust even buiten het shoppingcenter. Wanneer we Kaggevinne voor de eerste maal bereiken is de grote groep al uit elkaar. Als we de mensen van de politie in grote talrijke zien denken wij eerst dat ze ons helpen de straat over steken maar het is voor de alcoholcontrole dat ze hier houden. Voor het eerst deze wandeling maken we kennis met de aardewegen waar we links al is het in verlichte toestand de basiliek van Scherpenheuvel zien. De gezondheid gaat voor en daarom is het de juiste beslissing dat een maatje van mij met name Caroline de strijd staakt na 27km in de kantine van voetbalclub SK Waanrode. Met haar man zet ik de achtervolging in naar onze kameraden van daarnet en trotseren we daarbij de kasseien bovenop de passages door de fruitranken die grotendeels slachtoffer zijn geworden van de nachtvorst van afgelopen week. In het buurthuis van Zelk kunnen we ons bevoorrade met het broodje smos en wandelen we terug door de nacht daar waar de temperaturen flirten met het vriespunt. We nemen de brug onder de autosnelweg en herkennen aan de andere kant het herdenkingkruisje van Kevin Janssens & Shana Appeltant die hier op gruwelijke omstandigheden werden omgebracht door ene Ronald Janssens. Terwijl er geen wind staat waaien de wieken volop van de windmolens terwijl we de volgende kasseistrook trotseren en opnieuw het beginstukje eerder van deze wandeling doen om terug te belanden in de rustpost te Kaggevinne nu na 52km gewandeld te hebben om nu ditmaal voor een kommetje soep te ontvangen. We dalen de Vinkenberg af, één van de heuvels hier in het Hagelland op zoek naar de Demer waar stilletjes aan de mist optrekt en zaterdagochtend aanbreekt. Nu zien we links terug Scherpenheuvel met zijn basiliek in de ochtendgloren en wandelen we de Maagdentoren voorbij op weg naar Molenstede 1x. Tijd makend voor spek met eieren of koude pasta en alle overbodige achter laten in onze bagage en kijken wat we nog kunnen meepikken als bevoorrading want daar moet je toch altijd aan denken. We passeren het beeld "De Goede lieden van Molenstede" net voor de kerk om te wandelen door stiltegebied Gerhagen, een heel mooi lang stukje waar we aan het informatiecentrum een chocoladeboef deugd doend voor ons groepje. Nog een klein stukje pikken we mee van het gebied om te wandelen naar Veerle(Tessenderlo) waar in de rustpost van het cafézaaltje de nodige suikers nemend voor de laatste 25km te kunnen afleggen. Deze tocht staat kenmerkend voor de vele natuurpassages en daar werd naar gezocht vooraleer we de Abdij van Averbode binnen wandelen en tijd maken niet voor het geleide bezoek van de broeder maar vragen aan een omstaander om een groepsfoto te maken van ons wandelgroepje, al missen we wel Caroline. Al hebben we de meeste hoogtemeters gehad in het eerste deel van deze tocht toch gaan we nu op en neer op de flanken van de Averboodse Bos en Heide op weg naar de kantine van de visclub die ik nog herken van vorig jaar maar dan was het nog volop aan het regenen. We blijven een stukje langer dan voorzien daar we moeite hebben om al onze drankbonnen te kunnen gebruiken. Toch blijven we niet zitten net zoals de 35 anderen die hier al zijn gepasseerd en vangen we op dat er 20 wandelaars die vooraf hebben ingeschreven niet zijn afgekomen. We wandelen teug door de natuur opnieuw naar Molenstede waar we contact hebben met de zaterdagwandelaars die vanaf hier ons vergezellen tot aan de aankomst. Wanneer we de spoorwegbrug zijn over gewandeld passeren we links de startzaal maar daar mogen we nog niet naar toe! Ondertussen zijn we wel begonnen aan de laatste 5 kilometers maar toch moet er nog geklommen worden en dat naar de Citadel waar boven voor de liefhebbers gratis het Ommegangbiertje word aangeboden. Dalend via de Allerheiligenkapel gaan de laatste hectometers nu veel vlotter en belanden om 13.35u zaterdagmiddag aan in de te koude tennishal en genieten we nog even gezamenlijk, nu ook terug met Caroline erbij om dan de terugreis aan te vatten.

    Aantal deelnemers: ???

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/BQBsneX3pGo   

    28-04-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    23-04-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mattentaartentocht 2017

    "M&M en toch geen M!"

    Hoogdag in Geraardsbergen vandaag met de feestelijke opening van het toeristisch seizoen op de dag van de Geraardsbergse Mattentaart. De paddenstappers dragen hun steentje bij door het ontvangen van duizenden wandelaars op hun jaarlijkse Mattentaartentocht. Na de inschrijvingsverplichtingen nog een werp blikken op het menu van de 42km starten we vanuit het Atheneum waar buiten direct onze wegen worden gesplitst met anderen. Het is even binnen en buiten wandelen in Goeferdinge & Overboelare, 2 gehuchten van Geraardsbergen om het Boelarebos in te duiken en her en der nog paarse boshyacinten te vinden zijn al zijn ze een beetje verwelkt. Wanneer we eruit zijn gaan wij in tegenstelling tot de andere afstanden de berg van de Denderoordstraat naar beneden om de taalgrens over te steken voor de 1ste rustpost in het bezoekersschuur. Een plaatselijke lusje door het reservaat Rietbeemd met zijn Borekensbeek zoeken we terug de andere afstanden op in het Arduinbos om voornamelijk betonwegen te zoeken te Overboelare. Nadat we langs de spoorlijn zijn gewandeld houden we halt in het dorpsschooltje van Moerbeke voor de rustpost waar ook alleen voor ons het plaatselijke lusje is uitgetekend. We wandelen naar de kerkplein vlak voor het stationsgebouw om door de Markevallei te wandelen. Gelukkig is het de voorbije weken droog gebleven anders was het hier een ferme modderpassage(vandaar die laatste 'M' van modder in de titel)daar de grond het water niet goed opzuigt. Terwijl de boer zijn koeien hun dagelijkse maal voedert wandelen wij naar Viane met zijn kasteelpark waar er enkele hopen een vis aan de haak te slaan, terwijl we nadat de ganse visvijver zijn rond gewandeld snel binnen wippen in de daarbij gelegen tearoom. Rechts van ons is de Bosberg te zien maar eerst leid de knooppunten- route ons dwars door een koeienweide en de zei het wellicht al gewend zijn om verstoord te worden door wandelaars. Nadat we het dorpsschooltje voor de 2de keer achter de rug hebben gaat het via het Karkoolbos naar de top van de Bosberg. Natuurlijk moeten we deze ook afdalen en dit doen we door een korte passage van het Respaillebos op weg naar Onkerzeele voor de laatste officieuze rustpost. Nu is het tijd om echt te gaan wandelen naar het centrumgedeelte van Geraardsbergen waar eerst ons nog wat te wachten staat. Het is tijd om hem te beklimmen, jaja 'De Muur'! En tot helemaal boven tot het kapelletje. In looppas, daar het vlotter en beter is voor mijn knieën dalen we af naar de vesten om de Grote Markt op te zoeken. In het bezoekerscentrum Vlaamse Ardennen(Permanensje) vind men vele standbeelden van het plassende manneke ornaat in verschillende kostuums en word ons een halve mattentaart aangeboden met een tasje koffie door de organiserende club bij het buiten gaan. De plaatselijke reuzen begroeten ons nog en nemen wij nog afscheid van anderen terwijl we weer klimmen door het gemeenteparkje naast de drukke baan. We wandelen Geraardsbergen nog even uit om terug een passage te hebben door het Boelarebos waar we t.h.v. de Maj. Van Lierdebrug rechts gaan om een stukje van de Dender te volgen en allen de laatste meters af te leggen uitkomend aan de achterkant van de startzaal. Even uitrustend in het zonneke nog om niet vergetend mijn pakket mattentaarten mee te nemen naar huis toe.

    Aantal deelnemers: 5564

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/TNkBBqbkHjh   

    23-04-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    21-04-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Buencamino lentewandeling 2017

    "Niets is mij onbekend!"

    Week van de zee is aan de gang en wandelclub Buencamino draagt zijn steentje daarbij met een Lentewandeling. Gestart word er uit een combinatie van lussen vanuit het natuurbezoekerscentrum Nachtegaal. Mijn lus zal ene zijn van die van de 18 met daar bovenop een plaatselijke lusje vanuit de rustpost van 8km. We wandelen een heel klein stukje nog van het Calmeynbos op weg naar het centra om het hoogste punt van De Panne te trotseren om dan via de Dumontwijk te wandelen naar de Leopold 1- Esplanade om daar gans de dijk af te wandelen. Nu wandelen we het strand op om deze te verlaten aan de zeilclub te St.-Idesbald(Koksijde) om alleen verder te wandelen en hier ook gans de dijk te doen. Een klein stukje strand brengt ons via het zand naar de rustpost in het Duinenhuis. Het is het moment om te wandelen door de Schipgatduinen om als verste punt met name natuurreservaat Doornpanne te wandelen om te merken dat er een groot verschil is met de paasvakantie van afgelopen week. We dalen de Hoge Blekker onverhard af waar aan de andere kant een vervolg te brengen aan het onverharde uitkomend t.h.v. de gemeentelijke basisschool. We duiken de Noordduinen in waar we de molen passeren vooraleer aan de andere kant te wandelen tot aan de rustpost in de Kerkepannezaal. Het is hier dat onze plaatselijke lus is waar we terug de Noordduinen induiken naar de luchtmachtbasis. Een passage door de Lieffoordduinen staat ook op onze menu vooraleer te wandelen langs de Sint-Pieterskerk te Koksijde-dorp om daarna te kriskrassen door de omliggende straten. Via het sportcomplex duiken we hetzelfde stukje terug die we daarnet deden met name Noordduinen naar de rustpost. Nu keren we terug naar De Panne en dit doen we door het Kerkepannebos om de Oosthoekduinen in te wandelen vanaf de sporthal tot aan de achterkant van de startzaal.

    Aantal deelnemers: 700

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/VyBcwKWFAe1   

    21-04-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    14-04-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.1ste dag 3-daagse Kaaswandeltocht 2017

    "Terwijl men kazen ruikt, gaan we op heksenjacht!"

    3 dagen lang een wandeltocht organiseren vraagt toch veel voorbereiding, denk maar aan het uitpijlen van het traject voor de andere dagen erna. De Drevetrotters uit Zonnebeke tonen dit ze dat al jaren kunnen organiseren en noemen het weekend de '3 Daagse Kaaswandeltocht' plaats vinden in het OC 't Zonnerad te Zonnebeke. Toen ik in de lege startzaal(op de medewerkers na)binnen kwam had ik blijkbaar niet gemerkt in de Marching dat men pas kan starten vanaf 10u, een niet gebruikelijke startuur van een weekdagtocht. Ik vertrek dus mijn wandeling aan een tempo minder zodat ik niet te vroeg binnen ben. Al de afstanden gaan naar het park waar de Memorial Museum Passchendaele is gevestigd maar voor de grote afstanden daar niet passeren maar de andere kant het park uitwandelen. Het duurt dan ook niet lang dat we de dorpskern van Beselare in wandelen, ook wel bekend als heksendorp en dit is al te merken aan het heksenbeeld op de kerkplein. Achter de kerk is er ook de kantine van de plaatselijke voetbalploeg en van hieruit starten de plaatselijke lussen voor de 2 grootste afstanden. De 2 lussen die wij hier moeten doen kan men samenvatten als wandelend langs de verschillende boerderijen die het decor uittekende. Wanneer we die lussen hebben afgewerkt moeten we natuurlijk terug naar Zonnebeke en dat doen we niet met een passage door het Reutelbos maar duiken het Polygoonbos in. Daarin bevind zich ook een monument ter gedachtenis van de grote oorlog maar deze kunnen we alleen in de verte bewonderen vandaag. Binnenkort kan men ook het Brothers-In-Arms Memorial hier terug vinden maar daar zijn ze nog volop aan bezig. Nog een paar meters en we zijn terug aan de startzaal waar binnenin al ruim 400 wandelaars achter mij zijn vertrokken.

    Aantal deelnemers: ???

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/RypgVAtHpK5   

    14-04-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    01-04-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Euraudax 2017(100km van Haren)

    "Brussel, één jaar later niets meer te zien!"

    SOS 100km- tochten te België bij Euraudax is stilaan een gebrek aan het worden, als je er tien moet hebben moet je ze allemaal wel proberen mee te pikken, pak wat je pakken kan? Als je er ene wilt organiseren bij de Euraudax- familie moet je aan een paar voorwaarden voldoen met name een Gouden Arend of schelp te hebben behaald, bij 3 verschillende organisatie hebben gewandeld, je eerste organisatie maar 25 of 50km mag bedragen.... Dan niet te spreken over de vele tijd en voorbereiding dat men moet insteken, daardoor zien de meesten het niet(meer)zien zitten om er enen uit te richten. Ook Euraudax Haren krijgt het moeilijker zeiden ze na deze tocht, maar eerst moeten we ze wel nog doen. 81 wandelaars hebben vandaag verzameld op de eerst dag van April om vanuit het clubhuis van de MIVB te Haren om rond(of straks door)Brussel te worden. Paasvakantie deze periode waar vele mensen op reis gaan en dit merken we aan de vele vliegtuigen die opstijgen vanuit de luchthaven niet ver hiervandaan. Het NAVO-hoofdkwartier komen we onderweg ook tegen al willen ze niet dat er foto's worden getrokken van het domein wellicht omwille van het terreurniveau. We kruisen de kerkplein met zijn Sint-Martinuskerk van Zaventem om het klein stukje groen op te zoeken waar aan het uiteinde ook het voetbalveld van SK Nossegem de ideale plaats voor de 1ste wagenrust(bevoorrading). Vlakbij de luchthaven zijn er ook mensen die de hoop hebben naar een beter land te kunnen vluchten maar voor velen lukt het net niet en worden ze vanuit de luchthaven opgesloten in het repatriëringcentrum 127 bis van Steenokkerzeel die we tijdens onze wandeling tegenkomen weliswaar onder de paraplus daar er meerdere druppels tegelijkertijd naar beneden vallen. In de vele steden vind men kunstwerken op de rotondes iets wat op te fleuren en in Melsbroek doet men er ook aan mee. Het acht meter hoge kunstwerk die we eerst zien toont een groep kraanvogels die in volle vlucht een verticale betonnen plaat naderen die doet denken aan het staartvlak van een vliegtuig. Ze vertragen om via een vliegtuigvenster een andere ruimte binnen te vliegen. Daar stijgen de vogels weer op, met op kop een kraanvogel waarop De Kleine Prins zit. Voor de kunstenaar Tom Frantzen is de droom de basis van de technische vooruitgang. De beweging van de vogels staat niet enkel symbool voor de verschillende bewegingen van een vliegtuig maar ook voor de drang van de mens om voortdurend vooruit te gaan. Op het rondpunt er na stelt  een groep wilde ganzen voor en de mens die probeert te vliegen maar daar niet in slaagt. Het zijn niet alleen passagiersvliegtuigen! We mogen de cargovliegers ook niet vergeten en daar hebben vele firma's grote loodsen voorzien die men hier ook vind. Wanneer we Machelen willen inwandelen zetten we het rijtje verder van de rondpunt monumenten al is die hier niet groot en heet dan ook nog toepasselijk wat we doen "samen op stap", maar eerst nog even halt houden voor ons te bevoorraden. Wie geld heeft om een uniek woning te huren kan eens nadenken over het Barokkasteel Beaulieu', dit staat te huur voor €360 000/jaar. Haren, dit is nu waar we terug zijn nadat we het stationssporen hebben over gewandeld halt te houden in de startzaal voor ons belegd broodje. 11 wandelaars vinden het welletjes om te stoppen bij 25km, de rest zullen het nu moeten vol houden tot morgenochtend. De komende 2 lussen staan in het teken van de hoofdstad binnenin te verkennen. Om daar te komen moeten we wel eerst Schaarbeek passeren met zijn spoorwegmuseum aan het station waar aan de voorkant een replica staat van de bekende Loch Lomond-wagen uit het Kuifje album 'De Zwarte Rotsen'. We laten Schaarbeek achter waar de zon stilletjes aan het dalen is en al voor de eerste keer een glimp kunnen zien op een bol van het Atonium, die steeds dichterbij en volledig te zien zal zijn. De Basiliek kunnen we wel helemaal zien voor het donker is want wanneer we aan het Chinees Paviljoen daarbij liggend ook de Japanse Toren zijn is het helemaal donker maar droog geworden. Rond de Koninklijke serres wandelend heeft onze koning wellicht geen interesse in ons al is hij terug van zijn missie te herkennen aan de Belgische vlag die wappert op zijn dak. Van het Amerikaans Theater waar we zijn voor de bevoorrading kunnen we er echt op gaan wandelen want voor ons zien we een overblijfsel van de Expo 58 die bestaat uit 9 ballen, wat zou dat zijn?...............juist, het Atonium waar wij beneden een klein figuur staan in tegenstelling tot het monument. Al spelen de Rode Duivels niet vandaag toch horen we vele supporters in het Koning Boudewijnstadion al zal er één van onze collega's er weinig plezier van hebben, want zijn lievelingsploeg KV Mechelen die vanavond hier speelt stevent af op een nederlaag. Her en der vind men in de binnenstraatjes ook grote stripfigurenprenten aan de gevels terwijl we via de Onze-Lieve-Vrouwkerk van Laeken met Heiligen aan portalen terug keren naar Haren, maar straks komen we weer terug nadat we tijd hebben gemaakt om het avondmaal te benuttigen in de startzaal. Terwijl de trams op stal gaan komen wij uit onze steltplaats voor onze 3de lus en tevens de langste lus, op papier toch. Eer Arabier vond het nodig om omgekeerd op een paard te zitten maar daar trekken we ons niets van aan net zoals het jammerlijk tafereel van daklozen dat eigenlijk niet hoort in onze maatschappij waar weinig word aan gedaan en wandelen we door een straat waar de ramen verlicht zijn met gekleurde TL-lampen waar verder geen uitleg bij hoeft te melden alleen een vermelding dat je boven de 18 jaar moet zijn en liefst het mannelijk geslacht. Luid toegejuicht door de vele uitgangers splitsen we om een gepaste cafeetje uit zoeken om ene te drinken. Meerdere kerken en standbeelden komen we op ons traject tegen voordat we aan het Beursplein zijn toegekomen. Vorig jaar was het hier prachtig om te zien met al die bloemen, kaarsjes, beertjes & teksten n.a.v. de terreuraanslagen in ons land maar vandaag zijn er enkel nog prenten aan de zijkanten te zien die daaraan ons doen herinneren. Een heel ander contrast met vandaag waar het bezaaid is met glasscherven en zatte mensen. We passeren nog meer geveltekeningen, de ene al bekender dan de andere voordat we op het Martelaarsplein waar de kabinetten zijn gevestigd weer een beetje uitleg krijgen. Wandelend door de Koningsgallerij ligt de Rue des Bouchers er heel verlaten bij dus geen belemmering op onze weg naar de Grote Markt met zijn goed verlichte gebouwen. In een kleine arcade onder Grote Markt staat het gouden standbeeld van Everard t’ Serclaes. De held heroverde Brussel in de veertiende eeuw op namens de Hertog van Brabant op de Graaf van Vlaanderen. Wrijf over zijn arm en een jaar geluk en liefde valt je ten deel. Een paar meter nog en daar staat er ene te wildplassen alom bekend als "Manneken Pis". Mocht hij een gasboete krijgen dan zou hij straatarm zijn maar te zwijgen hoeveel hij al gedronken heeft want het blijft maar lopen. Om hun 30-jarige aanwezigheid in de hoofdstad te vieren, wilde de Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC) in 2002 een beeld aan de Brusselaars schenken. Omdat er nog geen standbeeld was van Pieter Bruegel de Oude, mocht beeldhouwer Tom Frantzen de schilder in brons vereeuwigen bij de Kapellekerk, waar Bruegel begraven ligt. Blijkbaar heeft Manneken Pis een voorbeeld gegeven want wanneer we op het Vossenplein tijd maken voor de wagenrust ruilen we de naam van 'Vossen' in tegen 'Plas'- plein want achter de vele graffitiwagentjes zoeken we een plaats uit om de natuur zijn gang te laten doen. Wat passeren we nog tijdens het traject? Beginnend met het Graf van de onbekende soldaat gevolgd door het gerechtsgebouw, Koudenberg(met uitzicht op Brussel), kerken en het Europees Parlement. We eindigen nu echt de citytrip door Brussel en keren terug via Elsene+Schaarbeek naar de startzaal voor ons ontbijt al zoeken anderen de wolken op, op zoek naar leuke dromen. De laatste lus begint even voor 7uur maar die is met zijn 15km wel de kortste. We wandelen terug naar Schaarbeek met een passage door het Josafatpark waar de vogeltjes niet bang zijn van ons en rustig verder fluiten om na het ouderlijk huis van Jacques Brel te hebben gepasseerd de laatste wagenrust mee te pikken om de slotkilometers aan vatten om even voor de klok van 10u een einde kunnen maken aan deze wandeling elkaar te feliciteren met hun prestatie maar dubbele felicitaties voor Monique Vanoverberghe met het behalen van je 16de gouden arend.

    Aantal deelnemers: 81

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/byKc7JfD311   

    01-04-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    25-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Euraudax 2017(2x25km van Marke)

    "Man, wat is dat lang geleden zeg!"

    Ruim 2 maanden geleden was het toen ik bij mijn vrienden van Euraudax ben gaan wandelen, hoogstens de tijd dus om daar iets te doen want ik moet toch zo snel mogelijk zorgen voor een broertje van mijn eerste Gouden Arend. Gelukkig is er vandaag één in de buurt met name Marke maar naar daar transporteren heeft voor mij niet alleen geduld moeten hebben daar meerdere treinen afgeschaft werden en het net voor 9uur dat ik in het 't Schuttershof mij kan inschrijven. Het is tijd om te verzamelen als de klokken van de kerk luiden, het teken om op gang te trekken voor de 2 lussen van 25km met de nodige pauzes. Ondanks de concurrentie met de 50km van Zedelgem, telt deze groep toch 50 wandelaars die stilletjes aan de Leieboorden opzoeken op weg naar het Preshoekbos, het stadsrandbos van Kortrijk. Via de voetwegeltjes zijn we ondertussen beland in Rekkem waar links van ons op de autosnelweg het monument "De Sjouwer" kunnen herkennen alvorens halt te houden en te genieten van een stukje broodpudding bij de 1ste wagenrust. Daar waar de Bedevaartweg overschakelt in de Pelgrimsweg wandelen we de talgrens over om een stukje van Moeskroen/ Mouscroun mee te pikken op weg naar de kantine van K.F.C. Aalbeke Sport net voorbij de Hoogmolen voor onze caférust. Nadat we gerust zijn verzamelen we terug buiten om te wandelen naar de kerkplein van deze gemeente waar het kippenkraam goede zaken aan het doen, maar voor onze middagmaal is het nog even wachten. In een gehucht van Kortrijk met name Marionetten kunnen we genieten van een stukje stille recreatiegebied waar vroeger de oude stortplaats was en zelfs  via een wandelpad door het lichaam van een Libel kan wandelen. Het paviljoen is multifunctioneel. Zo dient het als uitkijkpunt. Vanaf de facetogen kan je het prachtige natuurgebied rondom en de torens van de lager gelegen stad bewonderen. De Libel is voorts een publieke schuilruimte en biedt mogelijkheden voor educatieve tentoonstellingen. De spanwijdte van de vleugels bedraagt 37 meter, de lengte 27 meter en de constructie is tot 6 meter hoog. Het geluid van de vele auto's op de expresweg stoort de rust maar gelukkig loopt er een natuurpaadje ernaast die ons terug leid naar Marke om via de achterkant van de Sint-Brixiuskerk voet te zetten in de startzaal om tijd te maken voor ons middagmaal. De nieuwkomers heten we welkom tijdens juist voor de start van de 2de lus om in zijn totaliteit met nog 35 te wandelen naar de andere kant van Marke. We merken op dat het AZ nog niet helemaal is afgewerkt is terwijl we wandelen naar de Vannestesmolen(Rodenburgmolen). De wegkapiteins zorgen ervoor dat we vlot en vooral veilig de drukke banen kunnen over steken om gestaag bergop via de Madonettenberg terug door het gehucht Marionetten snel doorkruisen maar vals plat blijft lopen tot aan de Sint-Amanduskerk te Bellegem om halt te houden in café Sportwereld waar binnenin aan een muur vroegere winnaars vinden van BellegemKoerse, zo te denken aan de broers De Vlaeminck, Raas, Van Springel tot zelfs wijlen Vandenbroucke. Naast het cafeetje vind men ook brouwerij Omer Vander Ghinste-vroeger bekend als Bockor. Na een 25-tal minuutjes is het tijd om terug te starten en vind men aan die kerk een mooie sculptuur die herinnert aan Germain Derycke, die de Ronde van Vlaanderen won in 1958. In het panoramisch landschap kunnen we in de verte 'Dottignies' zien met zijn Sint-Legierskerk & de Romaanse toren van de oude parochiekerk. Ook hier worden stilletjes aan de resterende stukjes groen verkocht om er gigantische villa's op te zetten, wat jammer toch! We keren terug naar Bellegem, niet naar het café van daarjuist maar naar het OC om nog even tijd te maken voor de laatste bevoorrading. We dalen de Kleitberg terwijl de elastiek is uitgerokken, de zon stilletjes aan het neerdalen is dat zorgt voor koelere temperaturen, nochtans schakelen we straks over op zomeruur. Als we de wegwijzerbord mogen geloven zij we begonnen aan de laatste kilometer en dat mogen we echt denken want we duiken snel het dorpskern van Marke terug binnen waar we het beschermd monument 'Heilige Theresiakapel' nog passeren vooraleer een einde te maken aan deze wandeldag maar eerst de 3 collega's feliciteren met het behalen van hun 1ste schelp(Marleen Bogaerts), 8ste schelp (Frank Rottiers)&10de schelp(Ivo Goosens)door1000kmhebben afgelegd over tochten van 25of 50km.

    Aantal deelnemers: 55

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.euraudax-belgium.be   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/7aaJZnkgzU9   

    25-03-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    19-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Marche du Printemps 2017

    "Naar het slagveld waar de leeuw niet zullen zien!"

    Oorspronkelijk stond de 125km- wandeling van Euraudax in Hamme op de agenda maar wegens de voorspelde weeromstandigheden dit weekend heb ik deze laten vallen. Afgelopen avond blijkt dat deze weer overdreven waren plus daarbij de nodige voorbereidingen hebben gedaan toch beslist om dan een andere wandeltocht in te plannen en na het bekijken van de wandelboek beslist om de trein te nemen naar Waterloo om daar deel te nemen aan de 'Marche du Printemps' georganiseerd door Les Marcheurs du Hain uit het nabije Braine L'Alleud. Ik ben gestart voor de grootste afstand, iets meer dan 38km en dalen af weg van de Eglise Saint-Francois d'Assise en zien vele wandelaars met skistokken, denken dat hier de Alpen zijn zeker. Ondertussen wandel ik het thuisdorpje van de club door en opgemerkt dat de wandelclubs uit Ruddervoorde en Boezinge hier een busuitstap van hebben gemaakt dus West-Vlaams word er veel gesproken op het traject. Ik wandel door de vele boswegels soms oplopend op weg naar de eerste rustpost van de dag. Straks kom ik hier terug maar eerst wandelen we door de grote industriezone te Braine-le-Château op weg naar een strook met nieuw aangeplante bomen vlak voor de 2de rustpost. Het bos van Hautmont is nu waar ik door wandel net naast het beekje en merken dat wandelaars respect hebben voor andere en mij laten voor gaan.  De Église Notre Dame du Bon Conseil te Wauthier-Braine die nu weliswaar een zaaltje is geworden passeer ik en plots ben beland(niet als enige)in de tuin ben van de plaatselijke bewoner. Verkeerd dus en keer ik op mijn stappen terug en moesten we op een smal paadje ernaast terug naar de rustpost die we als eerst hebben gehad. Voor ons zie ik een groot bos en daar leiden de pijltjes ons naar toe maar welk bos?Later zal blijken uit een infobord aan de uitgang  dat we door het Hallerbos nu ben gewandeld uitkomend aan Vlaamse kant. Ik daal af naar het dorpje Dworp(Beersel) met zijn Sint Gaugericuskerk op zoek naar het cafeetje Gildenhuis om mijn kaart af te stempelen. Tot 1918 was het hier gedurende 200 jaren de brouwerij van Hemelryck genaamd 'Het Hooghuys'. Wij, als grootste afstand moeten hier een plaatselijke lusje doen en zoeken terug het Hallerbos op om aan de kilometers te komen maar mij hoor je niet treuren. Langs de stadhuis verlaten we het dorpje Dworp en herken een stukje waar ik begin dit jaar met de Euraudax van Lot hier ook zijn gepasseerd. Nu liggen de kasseien er niet glad bij en kan ik goed door stappen naar het dorp Alsemberg waar de O.L.V.-kerk uitsteekt maar naar daar loopt het traject niet, wel naar een pleintje waar in een café de laatste rustpost is gevestigd. Nu rest mij nog een goede 7km en kiezen terug voor de bospaden in Sint-Genesius-Rode laverend tussen de plassen. Nadat ik gebukt heb wegens omliggende bomen passeer ik een betonnen kruis van Graaf de Croix in het domein van Revelingen en zou herinneren aan een jachtongeval van hem. Ik ben al een tijdje tevergeefs op zoek naar de bekende Leeuw van Waterloo maar die blijkt niet echt in Waterloo te bevinden maar op grondgebied Eigenbrakel, toch een eindje hiervandaan dus. Ik besef het niet maar vlug moeten we weer omhoog richting de kerk vlak naast de startzaal en ben ruim vroeger binnen dan gepland maar dat deert niet want heb nog een lange verplaatsing voor de boeg.

    Aantal deelnemers:

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/R6NxNWSChSL   

    19-03-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    05-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mars der Zuiderkempen 2017

    "Daar we eind deze maand de andere gastgemeente hebben gekozen, wandelen we vandaag hier zodat we de 2 steden hebben gedaan dit jaar!"

    Vandaag moet ik niets aantrekken hoe ik mij moet verplaatsen naar Aarschot daar mijn wandelclub deze wandeldag als busreis heeft gepland om daar deel te nemen aan de "43ste Mars der Zuiderkempen", een organisatie van WSC Langdorp. Zij zijn bezig met de laatste hand te leggen om de duizenden wandelaars over een maand te begroeten tijdens de Vlaamse Wandeldag maar verliezen natuurlijk hun andere tochten niet. Nadat we met geduld hebben kunnen inschrijven kan ik even voor de klok van 10u starten voor het traject van 34km dwars door het Hagelland, nu nog onder de stralende zon maar voor hoe lang? We wandelen zonder de kleine afstanden door het Gijmelbos en blijkt later deze dag niet de laatste bospassage. We wandelen rond het natuurgebied De Blakers op weg naar het dorpje Gijmel waar in de parochiezaal de eerste rustpost van de dag is. Na de rust scheiden de wegen van de 30&34km tegenover de andere afstanden om te wandelen door het natuurgebied de Langdonken. Dit gebied is gelegen in de vallei van de Calsterloop. Ecologisch gezien één van de meest waardevolle natuurgebieden van de Zuiderkempen. Het gebied bestaat uit droge en natte gebieden. De bodem bestaat uit verschillende grondsoorten, men vindt er zowel wit zand, zandige leem als kleigrond terug. In combinatie met het zuur opborrelen grondwater geeft dit een zeer grote verscheidenheid aan fauna en flora. Sommige stukken zijn door de regen van afgelopen dagen onder gelopen en zoeken we de drogere plekken op ook al moeten we soms vreemde manoeuvres doen. Her en der passeren we meerdere blokhutten, waarvan enkele die 'te koop' zijn op ons traject naar de kantine van FC Varenwinkel voor de rustpost. Voor ons wacht hier het plaatselijke lusje doorheen de boswegels alsook nog enkele van die soort blokhutten. Na de rust wandelen we naar de thuisstad van deze club met name Langdorp en dit terwijl de eerste druppels vallen. Nu de zon is verdwenen is het toch een pak frisser geworden maar we krijgen het toch warm door het klim- en daalwerk richting de top van de Wijngaard- en Bosberg. Deze twee heuvels werden nog tot in de helft van vorige eeuw bewerkt, maar nu zijn ze bedekt met naaldbomen. Op de Wijngaardberg (45 meter), de naam doet het al vermoeden, werd in de vorige eeuwen aan wijnbouw gedaan. Achter de Sint-Pieterskerk kunnen we even schuilen voor de regen tijdens de laatste rustpost. De paraplu moeten we stevig in de hand hebben want soms zijn er windstoten die sommige paraplu's doen omplooien als we naast de Demer wandelen. De riviernaam Demer zou afkomstig zijn van het Keltische tam (donkerkleurig) plus ara (water). Demer zou dan donkere rivier betekenen. Het water van de Demer wordt via de Dijle, de Rupel en de Schelde afgevoerd naar de Noordzee. Nu wacht voor de meeste afstanden nog een lange klim door het Gijmelbos netjes achter elkaar daar het een singletrack is maar boven hebben we toch een mooi uitzicht van Aartselaar. We dalen heel voorzichtig goed vasthoudend aan de houten leuning of we liggen sneller dan we denken beneden. Wist je trouwens dat de spotnaam van de Aarschottenaars kasseistampers is? Toen keizerin Maria Theresia in de 18e eeuw aan de macht kwam in de stad, heerste er onrust. De stadswacht patrouilleerde tijdens de nacht op de straten om de bewoners te beschermen tegen geweld en diefstal. De nachtwachters hadden vaak andere plannen om hun nachten te vullen: op café zitten drinken. Dit stelde de Aarschottenaars niet tevreden. Zij eisten daarom dat de stadswacht tijdens hun nachtelijke patrouilles met hun klompen op de kasseien stampten. Zo kon iedereen horen dat ze daadwerkelijk hun job aan het doen waren in plaats van op café zitten te drinken. Zo kreeg de Aarschottenaar in de loop der tijd de naam "kasseistamper". Een graffititekening wijst ons daarop aan een brug achter het zwembad aan de Demer die we nog een klein stukje volgen om via de achterkant van de startzaal bereiken. Nu moeten we wel nog kijken als we de juiste bus instappen en niet die andere of we belanden in Geraardsbergen daar de 'Padstappers' net zoals wij vandaag met de bus zijn gekomen.

    Aantal deelnemers: 2109

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/5iU1ztt3XcR   

    05-03-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    12-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pannenkoekentocht 2017

    Wandelclub 'Lachende Klomp' verwelkomt alle wandelaars vandaag even buiten Sint-Niklaas voor hun 'Pannenkoekentocht'. Op klompen zullen we wel niet wandelen vandaag dat is heel lang geleden dat ze dat deden, vandaag gewoon de ingestapte wandelschoenen. Als men vandaag een beetje geld bijlegt bij je inschrijving kan je voordelig genieten van 2 pannenkoeken met koffie na de tocht. Vanuit de school zijn we gestart voor de grootste afstand verlaten we het woongedeelte om de boswegels op te zoeken rond het voetbalplein van SK Gerda. Af en toe maken we plaats voor de mensen op hun mountainbike die vandaag ook exact af en toe onze traject vergezellen. Al is het nog lang geen Kerstmis, toch groeien er massa's uit de grond hier wel niet versiert met slingers of lichtjes, zelfs de sneeuw van afgelopen dagen is ook al gesmolten. Samen met de wandelaars van de 15km passeren we naast het kapelleken bankwegel ook het fort van Haasdonk.

    In 1906 keurde de Belgische regering een plan goed om een nieuwe fortengordel te bouwen rond Antwerpen. In 1909 werd gestart met de bouw van het fort van Haasdonk. Bij het uitbreken van de eerste wereldoorlog is het fort nog niet helemaal klaar. Het is wel al bemand, maar sommige geschutskoepels zijn nog niet afgewerkt. In 1927 wordt het fort gedeclasseerd als verdedigingswerk waarna het dienst doet als munitiedepot. Tijdens de 2de Wereldoorlog gebruikt de Duitse bezetter het fort als opslagplaats en opleidingsterrein. In de jaren '50 verliest het fort langzaam zijn functie. Het fort is niet langer in gebruik, de natuur neemt het gebied beetje bij beetje in. Tegenwoordig behoort het Fort van Haasdonk tot één van de belangrijkste overwinteringsgebieden voor vleermuizen van Vlaanderen. De laatste jaren overwinterden er tussen de 200 en 300 vleermuizen en zijn er 6 verschillende soorten terug gevonden. De toegang tot het fort is momenteel verboden. Je kan wel een mooie wandeling maken rond de fortgracht. Daarmee heb je een prima zicht op het fort zelf.

    We komen de wandelaars van de andere wandelaars tegemoet om samen te wandelen naar Haasdonk met zijn Sint-Jacob de Meerderekerk en het authentieke oud gemeentehuisje die nu een beschermd monument is. Op dat pleintje vin men ook het parochiezaaltje daar waar vandaag een rustpost is gearrangeerd. Straks komen we hier nog eens terug maar eerst gaan we nog een stukje verder wandelen en dit doen we via het bedrijfspark door op de oude spoorweg te wandelen die vroeger dienst heeft gehad voor de bevoorrading van wisselstukken en voor het transport van voertuigen naar het militair kwartier Westakkers en ligt er al sinds 1937 maar door geldnood en herstructureringen, is het al van 1998 geleden dat de spoorweg nog gebruikt is. In 2004 besliste het ministerie van Defensie om de kilometerslange verbinding definitief te schrappen en dit nu gedeeltelijk openbaar te maken voor fietsers en/of wandelaars. We wandelen de fusiegemeente Beveren in en hier vind men "Hof ter Saksen" waar in het hoevegebouw de volgende rustpost is gevestigd.

    In de Middeleeuwen stond het landgoed ter Saksen bekend als Het Schaek. Doorheen de tijd zou dit verder evolueren van goed Schaekx(1447) naar Saecks(1590) tot uiteindelijk ter Saks(en) (1720). Hof ter Saksen was een pachtgoed met een dubbele bestemming, namelijk een landbouwuitbating en een herberg. Omwille van de gunstige ligging naast de oude heerweg van Antwerpen naar Gent deden vele reizigers de locatie aan als rust- en stopplaats. In 1781 kwam het landgoed in handen van Jan-Baptist Versmessen (†1815), hoofdschepen van het Land van Waas, die de oude gebouwen en het neerhof liet afbreken om te vervangen door een huys van plaisancein neoclassicistische stijl. De bouw van het nieuwe kasteel vond plaats in de jaren 1804-1805. Kort daarna werd begonnen met de bouw van de prachtige oranjerie en pachthoeve (1812). Later werd het goed bewoond door de familie de Schoutheete de Tervarent. De laatste private eigenaar van Hof ter Saksen was de rijke Sint-Niklase industrieel Edmond Meert (1879-1961). Wist je dat het kasteel van Hof ter Saksen tijdens de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) door de Duitse bezetters zwaar beschadigd werd? Na de inbeslagname van het domein werden Duitse officieren in het kasteel ondergebracht. Het domein van Hof ter Saksen maakte in de oorlogsjaren deel uit van een strategische spoorlijn die vertrok van op de Rapenberg (Bazel) langs de Heihoek (Kruibeke) en Haasdonk tot Hof ter Saksen. Via de spoorlijn werden allerlei goederen, materiaal en munitie aangevoerd. Tijdens de Duitse bezetting van Beveren werden langs de Bosstraat ook twaalf hangars gebouwd voor de berging van allerhande oorlogsmateriaal. Hof ter Saksen speelde een belangrijke rol als logistiek hoofdkwartier voor de Duitse soldaten in bezet België. In 1920 kocht hij het domein aan als tweede verblijfplaats. Textielfabrikant Meert bewoonde het kasteel slechts gedurende korte tijd, tussen 1954 en 1961, en liet de hoeve ombouwen tot zijn nieuwe residentie. De familie Meert gaf Hof ter Saksen een stukje van zijn vroegere grandeur terug, maar na het overlijden van Edmond in 1961 verviel het kasteel tot een bouwvallige ruïne. Dit was te wijten aan de verwaarlozing door zijn erfgenamen, die het kasteel en het domein achteloos lieten verloederen. Na een lange en moeilijke aankoopprocedure werd het kasteel Hof ter Saksen, met het omliggende landschapspark en cultuurgronden, op 11 juni 1982 overgedragen aan de gemeente Beveren. Het domein werd ingericht als een gemeentelijk parkgebied en arboretum en ook de gemeentelijke groendienst vond onderdak op het terrein. Per Koninklijk Besluit van 7 februari 1980 is Hof ter Saksen beschermd als monument en landschap. Door de langdurige leegstand en de ontmanteling van het interieur van Hof ter Saksen kwam de stabiliteit van het kasteel ernstig in gevaar. Lange tijd dreigde het gebouw letterlijk in te storten. Na de doortocht van een hevige storm in 1986 zakte een groot deel van het dak in. Sindsdien werd het kasteel blootgesteld aan de destructieve invloed van de weerelementen die het eens zo prachtige gebouw herleidden tot een bouwvallige ruïne. Na enkele alarmerende rapporten over de bouwfysische toestand werd besloten om het kasteel in zijn vroegere glorie te herstellen. Bij de start van de renovatiewerken in 2004 werd een volledig nieuwe inwendige draagstructuur aangebracht waarin de instortende gevels verankerd werden en waarmee de nieuwe dakconstructie opgevangen moest worden. Tussen september 2004 en juli 2007 werd onafgebroken gewerkt aan de buitenrestauratie van het kasteel Hof ter Saksen. De totale kostprijs van de restauratie liep op tot2.063.014 euro, waarvan de gemeente Beveren, als opdrachtgever van de verbouwingswerken, een bedrag van 679.133 euro betaalde. Het resterende bedrag werd opgevangen met subsidies van de Vlaamse gemeenschap (Dienst Monumenten en Landschappen) en de Provincie Oost-Vlaanderen. De binnenrenovatie van het kasteel is op heden nog niet aangevat. Nutsleidingen zoals gas-, elektriciteits- en waterleidingen zijn voor het ogenblik niet aanwezig. Momenteel bekijkt de gemeente Beveren samen met privé-investeerders de mogelijkheden om het kasteel een nieuwe publieke of private bestemming te geven.

     Voor de 2 grootste afstanden hebben ze hier een plaatselijke lusje ingepland waar we gaan wandelen naast de spoorlijn tot aan het station van Beveren die we onder wandelen door het tunneltje. Even verder gaan we door de poort van Kasteelhof ter Welle.

     Hof Ter Welle dankt zijn naam waarschijnlijk aan 'een waterplaats aan een bron'. Geschiedkundigen zijn het er nog niet helemaal over eens maar in de Anna Piersdreef moet ergens tussen 1.000 en 1.100 al een houten burcht gestaan hebben. Balken van dit bouwwerk zijn later gebruikt om het huidige kasteel te bouwen. De eerste vermelding 'Hof ter Welle' dateert uit 1291 en het bouwwerk kende uitbreidingen in de 15de en 17de eeuw. In 1752 kreeg het zijn huidige vorm met de bouw van de kapel. Juffrouw Anne Françoise Piers kocht het gebouw in 1727 en bracht er een school voor weesmeisjes en arme meisjes in onder. Zij zag de bouw van haar kapel nooit beëindigd, want op 2 augustus 1751 overleed zij op 88-jarige leeftijd. Zij schonk bij testament het Hof ter Welle, met alle gebouwen en landerijen aan de overste en directrice van de school. Rond het kasteel werd een schoolgebouw opgetrokken en de zusters gebruikten het kasteel als klooster tot in 1988 toen de laatste zeven zusters Hof ter Welle verlieten.In 1974 werd het gebouw en zijn onmiddellijke omgeving beschermd. De gemeente Beveren kocht in 1978 het gebouw maar het duurde nog tot maart 2009 voor de renovatie van de buitenkant klaar was. Het kasteel dient nu als decor voor een tehuis waar kinderen voorlopig niet meer thuis kunnen wonen of een misdrijf hebben gepleegd.

     We zoeken stilaan het spoor weer op om terug te keren naar het Hof ter Saksen waar we tijd maken om onze boterhammetjes op te eten. Na de lunchpauze wandelen we door het park rond het kasteel terugwaarts naar Haasdonk waar men het borstbeeld van de  'Heilige Jacobus' aan de zijgevel  van de Sint-Jacobus de Meerderekerk kan vinden. We verlaten de laatste rustpost en wandelen tussen villa's door het kleine gespetter, gelukkig van korte duur. Even nadat we de Haasdonkse bossen zijn gepasseerd komen we de Heikapel tegen voordat we een Parijs-Roubaixtje doen daar we de kasseien moeten trotseren al kiezen de meesten om te wandelen aan de zijkant tot we weer de dorpskern bereiken en de startzaal bereiken. Voor de meeste wandelaars  moeten ze nog enige tijd geduld hebben vooraleer ze kunnen genieten van hun pannenkoeken om dan terugwaart te keren naar huis zonder eerst nog een ogenblikje tijd te maken om een passage te maken in het mooi uitgebouwde toiletten.

    Aantal deelnemers: 1677

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/6DXZSDFWZ3Q   

    12-02-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    27-01-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Bossche 100' 2017

    "Mijn aller, aller eerste 100km- wandeling.......in Nederland!"

    Al doe ik  jaren meerdere 100km- tochten maar nu pas is het mijn eerste in het buitenland met name de "Bossche 100" startend vanuit 's Hertogenbosch. Na de lange treinreis stonden er aan het station medewerkers die treinreizigers naar de startzaal brachten ook al was die niet ver vandaan. In de startzaal na het ophalen van mijn formulieren + t-shirt zag ik enkele bekenden die ook gekozen hebben om hier aan deel te nemen. Het is precies de 30ste editie dit jaar en daardoor voor het parcours hetzelfde traject gekozen als de eerste editie. Om 22u wandelen we in groepsverband gedurende 4km achter de voorloper door het centrum van deze stad, alsook langs de Moerasdraak . Eens we zijn los gelaten wandelen we de Bossche Broek door gevolgd door een passage van het Sterrenbosch waar een beetje na het uiteinde de 1ste wagenrust is grondgebied Sint-Michielsgestel. Nederland is ook bekend om zijn vele dijken en daarop wandelen we meerdere keren op weg naar Berlicium. op een graspaadje naast een slootje pletten we het gras voor de achtervolgers die het makkelijker krijgen straks vooraleer ze ook kunnen uitrusten aan de volgende bevoorradingspunt. Al slingerend door het bos naast de camping moeten we bukken door het Kruipgat(tunnel) onder de A59 al voor we laveren tussen de grote ijsplekken vooraleer Rosmalen binnen te wandelen waar in de kantine van voetbalclub OJC Rosmalen de eerste hoofdrust is. Al is het 02.00u toch moeten we wachten tot iedereen hier is om dan weer te kunnen vertrekken om 04.00u, dus tijd genoeg om de soep met bijhorende broodje te verorberen en voor sommigen eventueel een hazenslaapje te maken of kiezen voor een extra lusje hier te doen voor hun Long Distance. Bij Empel gaan we vervolgens de dijk op door de Uiterwaarden waar de groep in 2 is gebroken daar er geen enkele pijl te zien was en de meeste de eersten zijn gevolgd op intuïtie maar bij de volgende wagenrust op de Maasboulevard zijn we weer samen. Al duurt het niet lang of we wandelen weer in zeer kleine groepjes of zoals ik alleen naar Bruchem om geen zin te hebben in boerenworst met stoemp en liever kies voor eigen bevoorrading in mijn rugzak. Op een onverhard gevroren tractorpad is het weer van dat 'misgelopen' te danken aan de bepijling daar ze nog niet de kneepjes kennen zoals bij ons. De zon begint stilletjes boven te komen die voor een mooi rood gloedlandschap zorgt als we de dijk op wandelen met meerdere molens. Het is hier op de dijk van Nederhemert-noord, bij de volgende wagenrust dat we een oversteek maken met een veerdienst, dat is toch de bedoeling. Daar de stuurman niet aanwezig zijn en anders lang moeten wachten kruipen we als smokkelwaar in een bestelwagen(ongehoord)die ons met een ommetje over het water brengt. Een paar hectometers verder moeten we weer over het water zien te komen met een veerboot maar de stuurman heeft geen zin om voor 9uur zich te begeven naar ons. Wij dus met velen wachten in de koude en grapjes makend of beklach tot eindelijk de veerboor van de Bergsche Maasveren ons aan de overkant brengt. De Mastdijk naast de molen leid ons naar de stadshaven van Heusden waar hoofdrust 2 in het pannenkoekenbakker(tearoom)is gelegen en daar door de grote problemen met de veerdiensten met een vertraging van 20 minuten gezamenlijk starten voor de resterende 39km op papier maar de organisatie heeft besloten om het traject in te korten. Vanuit de Vismarkt verlaten we het dorpje van de provincie Brabant. Mijn wandeltempo moet rond de 8km/u blijven als we door Loonse- en Drunense duinen wandelen waar we de harde stukken opzoeken zowel door het zand als bospaden tot aan de laatste hoofdrust in de kapschuur van café 'Drie Linden'. Snel wat ik niet meer nodig heb in mijn rugzak steken om minder gewicht mee te pikken want het is weer snel vertrekken(nu moeten we niet wachten)als ik mijn ideale trein weer wil halen. Het dorpje Cromvoirt wandel ik nu door maar jàwel hoor, weer te ver gelopen en dit allemaal te danken aan de slechte bepijling. Ik kan het niet meer op één hand tellen de hoeveelste keer dit is en daar ik geen terreinkennis heb ben ik genoodzaakt terug te keren tot het laatste pijltje dat ik gezien heb. En dit is aan het kruisbeeld waar we rechts moesten tot aan de voorlaatste bevoorradingspost die aan de andere kant van de centrum is. We volgen de fietspaden kenmerkend aan het fietsend Nederland en wandelen de laatste bevoorradingspunt voorbij wegens geen tijd en passeren het vroegere concentratiekamp van Vucht vooraleer we de skyline van s' Hertogenbosch na lange tijd weer zien. Door de wijken door bereiken we terug de startzaal na 106km over bijna 12u wandeltijd(15.20u) plaatselijke tijd)en dringend mijn diploma met bijhorend Bossche Bol(grote slagroomsoes)op haal en tegelijkertijd na het afstempelen van mijn wandelboekje vraag of er iemand mij zeer dringend naar het station wil voeren om de trein niet te missen. Toch zal ik nog eens goed overwegen om nog een keer deel te nemen aan deze wandeltocht.

    Aantal deelnemers: ???

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/hUKudbXBDyF   

    27-01-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    13-01-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Euraudax 2017(100km van Schilde)

    "Toereloeren in 't stad!"

    Euraudax heeft de eer de eerste 100kilometer wandeling van 2017 op de agenda te zetten. De 100km van Schilde is aan zijn 21ste editie toe toch is het de laatste keer dat Frank Rottiers deze laat plaats vinden vanuit Schilde. We, dat zijn naast mij nog 68 anderen, verlaten de startzaal Mano om te wandelen langs de drukke baan direct al in het donker tussen de villa- wijken van SInt-Gravenwezel. Wanneer we de dorpskern van Schoten ingaan via de Willem Churchilllaan waar we het stadhuis passeren staat er een beeldje n.a.v. de 100ste editie van de Scheldeprijs die hier telkens eindigt. Aan het kapelleke 'Aan d' onbevlekte maagd en Moeder Gods Maria gaan we naar de Westkaai waar we het beeld van "Een op een meerpaal gezeten schipper"(de visser met zijn pijp) tegenkomen  onderweg naar onze allereerste stop in zaal 'Bart' te Merksem waar we kunnen genieten van een snee rozijnenbrood met een kop koffie. Na de stop wandelen we voor bij Hof van Rosendael, een onderdeel van het gemeentepark van Merksem. Het Hofke is een overgebleven onderdeel van een veel groter gebouw dat in 1944 werd gebombardeerd door de geallieerden. Het slot werd in 1637 gebouwd als buitenhuis voor de rijke familie Roosendael. In de 19e eeuw werd het een armenhuis. Er werden speeltuigen geplaatst voor kinderen. Het bevat ook een kasteel omringd door water en sportvelden. We steken het Albertkanaal over om dit keer niet via de Scheldekaaien te wandelan daar deze zijn afgesloten wegens de springtij en zijn we genoodzaakt om op de baan te wandelen en vinden aan de overkant(al moet je goed kijken in het donker)het MAS te zien. Dit wil zeggen dat we de provinciehoofdstad Antwerpen binnen wandelen waar er veel wegenwerken aan de gang zijn. Na de caférust tegenover de stadsschouwburg leid de baankapitein Frank Rottiers niet alleen het traject maar speelt ook als gids en geeft uitleg bij al die bezienswaardigheden zoals  het Steen met daarvoor de meest bekende woord van afgelopen jaren nl. "Lange Wapper". Het is niet het tracé waar wel het monument die hier sinds 1962 staat. Lange Wapper is een ietwat ludiek spook uit de Antwerpse folklore. Eén van zijn fratsen bestond erin dat hij zich zo lang kon maken dat hij door de vensters van de hoogste verdiepingen kon binnenkijken. Zo staat hij ook afgebeeld. De legende wil dat deze kwelgeest vooral 's nachts te voorschijn kwam en dan dronkaards achtervolgde. Eerst liep hij als klein mannetje achter hen aan, maar hij kon zich almaar groter maken, tot hij boven de huizen uitstak. Toen de dronkaard dan hijgend en zwetend thuiskwam, keek Lange Wapper door zijn raam naar binnen. Soms vermomde hij zich ook als een klein kind om moedermelk te kunnen drinken. Maar als de moeder hem weer in zijn bedje wilde leggen, liet hij zichzelf zo groot worden dat hij niet meer in de kamer paste. Een andere legende die met Lange Wapper verbonden is, verklaart waarom er zoveel Mariabeelden op de gevels van de huizen in het centrum staan. De Antwerpenaars die Lange Wapper omwille van zijn pesterijen beu waren, ontdekten dat de kwelgeest absoluut niet van Maria hield. Ze plaatsten daarom allemaal Mariabeeldjes op de gevels van hun huizen. De beeldjes deden Lange Wapper almaar verder wegvluchten, tot hij uiteindelijk in de Schelde viel en verdronk. We passeren verder ook het toneelhuis, Onze-Lieve-Vrouwekathedraal en natuurlijk ook het stadhuis in Renaissancestijl. We blazen even uit bij een drankje om nog het Rubenshuis te passeren om op de Meir, de duurste straat van België op te wandelen. Na de Sint-Carolus Borromeuskerk en de stadsbibliotheek(is het nu toeval of niet)doorwandelen we het schipperskwartier met de verlichte ramen waar daarachter vrouwen klanten lokken en hier definitief het centrumgedeelte afsluiten. Nu het een keer rustig is aan het sportpaleis beginnen de magen te knorren, hoog tijd om ons ontbijt te nuttigen in de zaal te Merksem. We merken op dat we halfweg op onze wandeltocht zijn en passeren het standbeeld van Joske, Joske wie???Joske Vermeulen, Trammezantlei 122 in Schoten. Een zaklamp is nu echt nodig want we wandelen door het domein Peerdebos met het kasteel van Brasschaat met zijn basiliek alsook een bruggetje die heel voorzichtig word overwonnen daar deze heel glad is en goed moeten vast klampen aan de reling.. Wanneer we het sportcomplex De Zeurt in Schoten halt houden voor een chiptje en bekertje frisdrank mogen we onze fluo-vestjes stilletjes opbergen daar het ochtendlicht boven de horizon komt. Wel wel wel, waar belanden we hier nu terug? Het is het exacte paadje die we gisterenavond ook hebben bewandeld en nu begint de zon volop te schijnen op weg naar de wagenrust. We wandelen Sint-Gravenwezel binnen waar we riante villa's op onze traject komen en op zoek gaan naar beschutting van de bomen want het water staat hoge bij vele wandelaars daar ze een plasstop moeten inlassen. Door de struiken zien de aandachtige wandelaars het "Kasteel van 's Gravenwezel". Het is even na de klok van 10.45u en we zijn beland in de startzaal al is het niet de finish maar het is tijd al om de middagmaal te benuttigen. Deze bestaat uit tomatensoep, kervelstoemp met chipolata & een ijsje als dessert al laten er deze inruilen voor een middagdutje. Zo als de magen zijn gevuld rest er ons nog 1/4 van de afstand waar we tegenover de zaal het Vennebos inwandelen waar we bunkers passeren voordat we het Domein Rivierenhof doorwandelen met zijn kasteel maar toch op onze stappen moeten keren daar de wandelpaadjes grotendeels onder water staan. Het is tijd om Oelegem(Ranst)binnen te wandelen om aan de molen voor de laatste keer een café binnen te gaan. Je kan zien dat dit nog nieuw is daar de eigenaars de kneepjes van het vak nog niet goed in de handen hebben daar we lang moeten wachten op onze bestelling en zelfs een 8tal collega's geen drankje hebben kunnen benuttigen door de trage bedoening. 87km hebben we al achter de rug waar we steeds flirten met de grens van Schilde langs de brede boulevards waar we in de verte de kop van de groep voor de mensen achteraan steeds kleiner zien worden. We maken nog even de tijd om achter de supermarkt de laatste krachten in te nemen alsook de laatste ballast te lossen om deze keer niet door het bos weer in te wandelen maar nog even nog een blokje te maken al zijn we ruimschoots eerder arriveren en iedereen(67 van de 69 vertrokkene)proficiat wensen met in het bijzonder 2 collega's die hun zoveelste gouden arend hebben behaald. Natuurlijk mogen we de mensen van de wagenrust en de baan- en wegkapiteins die voor onze veiligheid bij deze wandeling hebben gezorgd niet vergeten te bedanken voordat we terug huiswaarts onze bed gaan opzoeken.

    Aantal deelnemers: 69

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.euraudax-belgium.be   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/799wCWKBnTL   

    13-01-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    07-01-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Euraudax 2017(50km van Heist)

    "Gestaag de kilometers de hoogte in!"

    Begonnen het nieuwe wandeljaar met 25km in Lot afgelopen donderdag en de komende tochten gaan we er niet onder bij de Euraudax- wandelingen. Vandaag staat het dubbele op het menu al moet ik eerst ruim 2uur met de tram komen daar ik van de andere kant van de Belgische Kust moet komen om in Heist te arriveren. Een voordeel is dat de startzaal dichtbij de halte is in tegenstelling van de vorige jaren daar het nog een eindje wandelen was. De voorspelde weerberichten hadden het weer eens mis daar het aan de kust vannacht niet heeft gevroren en zelfs al 5°C was af te lezen. 2 lussen van 25km ga ik vandaag ga doen in groep al worden er eerst door velen beste wensen volbracht daar het de 1ste Euraudax- wandeling van 2017 voor de meesten is. Om 9 uur trekken 92 wandelbenen zich op gang vanuit het Zwitserse chalet en duiken achter de startzaal het Directeur-generaal Willemspark alias "Het bosje van Heist" in en wandelen richting de dijk al is het oppassen dat we met onze klikken- en- klakken niet op de grond vallen door sommige gladde ijsplekken tijdens de afdaling van de Nieuwe Wandelaar. Bij het uitwandelen van 'Park 58' komen we voorbij de 46,83m hoge watertoren om halt te houden bij de spooroverweg om de trein voorrang heeft ten opzichte van de wandelaars. Aan het sportcomplex bevind zich ook het duinenwatermeer, de walhalla voor de beoefenaars van waterskiën,die we rond wandelen al moeten we meerdere keren vélo roepen daar er hier ook montainbikers passeren. Nadat we het station van Knokke zijn gepasseerd wandelen we naar het Zegemeer of krabbenvijver genoemd. We zoeken de dijk op en passeren de kunstwerken die witte gezichten voorstellen om even verder aan het toerismekantoor halt te houden voor de eerste wagenrust waar we getrakteerd worden om warme wijn of koffie met stukjes bloedworst. Tussen de villa's vind men ook paadjes der nationaliteiten, zo te denken aan Poolpad, Britspad bijvoorbeeld die we doorwandelen op weg naar de zoveelste keer, de dijk! Ik zoek het zand op terwijl de groep kiest voor het verharde want onverhard zijn we nog niet tegen gekomen en moet mijn clubnaam natuurlijk alle eer aandoen. De Zwinduinen en- polders heten ons welkom daar we tussen de zwinbosjes wandelen op de verhakkelde schelpenpaadjes of houten bruggetjes op weg naar 't Zoute voor de 2de wagenrust op de Oosthoekplein. Na een 10- tal minuutjes trekken we weer op gang langs het kunstwerk met de boomwortels en zoeken het Koningsbos op om de verbinding te maken tussen de verschillende woonwijken om stilletjes aan via het Caddiepad tussen de golfcourts het centrumgedeelte op te zoeken. Ook hier hebben ze een schaatspiste gelegd vlak voor het gemeentehuis en wandelen we door en volgen tegelijkertijd de pijltjes van wandelclub 'WNZB Knokke-Heist' die morgen hun wandeltocht inrichten en de wandelaars ook door het Willemspark leiden maar wij steken af naar de startzaal om ons middagmaal te benuttigen. Om 14u15 starten aan de 2de 25km waar we de visserskapel in stelling passeren richting het Heldenplein met een mooi monument uitspringt en dan hebben we het niet over de kerststal. De Sashul en vuurtorenweiden is ook bekend voor de meesten die hier soms komen wandelen en dat doen wij ook dus op weg naar de haven van Zeebrugge. Vanaf hier is het nog 8 kilometer tot Blankenberge en naar daar gaan we naartoe in quasi rechte lijn door de mistige miezerige weeromstandigheden. Halfweg het pad t.h.v. het reservaat houden we halt voor een plakje cake met koffie om daarna contact houdend met de trambaan de dijk op te zoeken van Blankenberge en herkennen we de Pier. Nu keren we terugwaarts aan de andere kant van de trambaan daar ze denken dat het pad door natuurgebied de Fonteintjes te modderig zou zijn. Ah, zand vinden we gelukkig terug die ons brengt naar de dijk van Zeebrugge en de plaatselijke inwoners aan milieuvervuiling doen op het strand door hun kerstbomen te verbranden. De duisternis treed toe als we door de containerhaven wandelen op weg naar café Rembrandt voor de laatste rustplaats. Een rondje door de jachthaven met de bekende Westhinder hebben ze in het parcours in gestoken omdat we anders te vroeg binnen zouden zijn al zoeken we opnieuw de dijk op voor de laatste meters op weg naar de startzaal. Nu nog die lange terugreis aanvatten maar met de veelvouden van 25km- tochten komen we stilletjes in vorm voor de eerste 100km- tochten die eraan komen.

    Aantal deelnemers: 61

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.euraudax-belgium.be   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/Kswy4SaFnRq   

    07-01-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    30-12-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Winterwandeldag 2016

    "Een traditie is er om in eer te houden!"

    Op één van de laatste dagen van December staat al meer dan 10- tallen jaren een wandeling op het programma georganiseerd door de toeristische dienst van de gemeente Koksijde. In de begin jaren heette het nog natuur- en volkswandeling maar sinds kort is dit veranderd in Winterwandeldag, daar waar we de voorbije jaren ver zoeken was op de winter! Er zijn een paar nieuwigheden aan deze wandeling: ten eerste dat het plaats vind op een weekdag (waarschijnlijk éénmalig), ten tweede is dat de originele afstanden niet meer bestaat uit 8, 16 of 32km maar nu een 6 / 10 & 22 is bij gekomen en de 32 is herlijd naar 29km. Ten derde is men dat men €1 inschrijving moet betalen die ook als korting dient bij het eventueel kunnen aanschaffen van een gadget. MAAR vooral dat op de flyers(affiches)staat vermeld 'nieuw parcours'. Ben benieuwd naar het laatste want het was een keer nodig na steeds die herhalingen elk jaar. Wat wel is gebleven zijn de rood-witte pijlen die we moeten volgen, waar was de tijd toen ze het nog ver verf hebben uitgezet, ik mis het toch die charme. Vertrekken doen we wel op dezelfde manier als vorige jaren wat wil zeggen dat we door de Noordduinen trekken noch thans op verboden gebied voor wie een hond mee heeft want zij mogen hier op enkele stukken niet door. Hopelijk is dit niet gezien geweest door Agentschap Natuur&Bos of ze moesten oftewel de wandelaars een boete laten betalen of hun parcours aanpassen. Nadat we de Zuid-Abdijmolen links van ons hebben gezien gaat het niet meer naar links langs de gemeenteschool maar de andere kant op richting de luchtmachtbasis om ook aan de andere kant van de baan  nog een stukje te doen van deze natuurdomein tot aan de eerste rustpost in de taverne van camping 't Liefoord. We nemen afscheid van de mensen van de 10km die hier terug keren maar wij verder wandelen naar de Sint Pieterskerk om via hier de dorpskern te verlaten en langs de witte takken(door de rijm en rijp die ontstaat als het de vorige nacht even gevroren heeft)naar het dorpje Wulpen met zijn controle aan de overkant van de vaart,  dat dus bij de aangepaste versie toch nog op het traject loopt behalve voor de 16km die even voor de Florizoonebrug links zijn afgeslagen. Ik weet niet dat het slim is maar toch zijn er golfers die in dit weer een balletje willen slaan. Hopelijk kunnen ze de baan van de bal wel zien want wij kunnen nu al niet ver kijken. Eens Oostduinkerke binnen wandelend zijn we nog maar alleen daar we afscheid hebben genomen van al de andere afstanden. De Oostvoorduinen staan ook nog steeds op het menu en toch mij zit te bedenken waneer we het "nieuw parcours" zullen tegen komen want buiten die 3 kilometer van daarnet is alles nog hetzelfde gebleven dan de vorige jaren.  Ik heb bijna 13 kilometer op mijn GPS staan en we krijgen dan toch de vernieuwing daar we het Hannecartbos door wandelen die ons brengt naar....... het strand die we bij mij weten voor het eerst doen sinds deze tocht bestaat. Het is zo mistig dat we het zeewater nergens kunnen bespeuren we zullen het dan moeten doen met de schelpjes. Door die mist hebben we bijna de afslag gemist om het strand te verlaten waar we de dijk opwandelen en de gemeentediensten bezig zijn met de voorbereidingen van de Sylvestervuren later deze dag. Net als vorig jaar hadden ze wellicht te veel kerstbomen besteld en hebben ze er een bosje van gemaakt die 'Bos van commerce' word genoemd met enkele haardvuren en chalets(wigwam). We keren terug op onze stappen en wandelen terug hetzelfde stukje maar nu door de Ter Yde duinen die naast het strand loopt. De Ter Yde duinen zijn heel groot want aan de andere kant van de trambaan ligt er ook nog een stukje en komen we op het punt niet ver van de ingang van het Hannecartbos. Daar waar hier een mooi stuk natuurgebied "Plaatsduinen" ligt wandelen we niet doorheen want we volgen traditioneel deze wandeling terug de combinatie Nieuwe Ydelaan - Duinparklaan tot Oostduinkerke-dorp met een passage langs de Sint-Niklaaskerk waar we het natuurreservaat Doornpanne opzoeken naar de rustpost in het bezoekerscentrum. Daar we vroeger van de andere kant kwamen doen we dus in tegengestelde richting door de grazers- gebied door, ook voor mensen met honden waar het nochtans verboden is voor hen wandelen we naar de top van de Hoge Blekker. Afdalend doen we hem voor de helft want we zoeken de verharde banen weer op richting de O.L.V.- Ter Duinenkerk samen met de andere afstanden opnieuw om na een passage door het parkje de laatste rustpost in de cinema- café binnen te stappen voor de laatste stempel. De wandelaars van de 16&22km gaan de andere kant uit en zoeken de dijk op terwijl wij de resterende kilometers afleggen en opmerken dat de bomen steeds meer en meer hun witte charme zien verliezen naar beneden ook in het laatste klein stukje onverhard. Veel nieuwe stukken zijn er niet bijgekomen heb ik opgemerkt waar ze willen nog meer natuur kunnen insteken.

    Aantal deelnemers: 1105

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/a4jqLd8n2NL   

    30-12-2016 om 22:19 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     


    Mijn favorieten
  • wandelgazette
  • beneluxwandelen
  • marching
  • facebook

  • Willekeurig Bloggen.be Blogs
    pim_bakkers_fotografie
    www.bloggen.be/pim_bak

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!