Inhoud blog
  • Marche de la Sylle 2019
  • 100km van Ieper 2019(Dag 1)
  • Door het Brugse Ommeland 2019
  • Burgt&Co Grenstocht 2019
  • Gildentocht 2019
    Zoeken in blog

    Archief per maand
  • 06-2019
  • 05-2019
  • 04-2019
  • 03-2019
  • 02-2019
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 08-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 08-2017
  • 07-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 11--0001
    Laatste commentaren
  • RE: شركة زهرة الخليج (SHIMAASHAKER)
        op Euraudax 2018(25km van Lede)
  • RE: شركة زهرة الخليج (SHIMAASHAKER)
        op Euraudax 2018(25km van Lede)
  • RE: شركة زهرة الخليج (SHIMAASHAKER)
        op Euraudax 2018(25km van Lede)
  • RE: شركة زهرة الخليج (SHIMAASHAKER)
        op Euraudax 2018(25km van Lede)
  • RE: شركة زهرة الخليج (SHIMAASHAKER)
        op Euraudax 2018(25km van Lede)
  • Cleaning (شركة عزل خزانات بجدة)
        op Euraudax 2018(25km van Lede)
  • تنظيف بدبي (shahy2)
        op Euraudax 2018(25km van Lede)
  • تنظيف بدبي (shahy2)
        op Euraudax 2018(25km van Lede)
  • RE: seoworking (seoworking)
        op Euraudax 2018(25km van Lede)
  • RE: seoworking (seoworking)
        op Euraudax 2018(25km van Lede)
  • Voetstappertje

    25-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Euraudax 2018(25km van Lede)

    "Al is het bed verleidelijk, toch rekenen de wandelschoenen op mij!"

    Ook al moet ik slaap inhalen van de voorbije uren die ik met plezier heb afgegeven aan de ‘Wase 100’, toch trek ik weer mijn wandelschoenen als dikke kleren aan door de nog aanhoudende Oostblok wind die ons klein landje in zijn macht heeft. Etienne De Bakker (één van de 2 organisatoren) had ik tijdens die ultrawalk al kennend gegeven aanwezig te zijn op hun organisatie daar ze deel uitmakend van de Euraudax criterium voor hun Gouden Arend en/of Schelp. Euraudax heeft dit weekend ook een kleine gedaante gedaan op 2 vlakken. Sinds gisteren heeft Paul Van Herreweghe (Polleke in de volksmond) de fakkel van Voorzitter Euraudax op zijn hoede genomen. Het 2de verandering is dat het ledenaantal van deze wandelclub die ontstaan is in 1905 opgetrokken is met 2 nieuwe leden naar een totaliteit van 40 leden. Daar Euraudax ontstaan is begin 1900 in Frankrijk toch was pas in 1970 de 1ste organisatie in België. Tof dat er nieuwe wandelgenoten willen kennismaken met het aspect ‘groepswandelingen’ aan een gemiddeld tempo van 6km/u. Het is niet alleen Etienne die instaat voor deze inrichting te Lede maar ook Jeroen Godefroid die met het cafétje ’t Kantientje al een vaste startlocatie hebben vastgelegd. Om daar te komen is het niet ver van het station maar Kristel (het vrouwtje van Jeroen) komt de wandelaars die met de trein komen oppikken aan het station. Met 36 deelnemers kunnen we spreken van een klein, gezellige meute die op hang trekken voor de afstand van 25km. We wandelen naar het stationsplein waar tegenover het ‘Park van Mesen’ ligt en deze ook door wandelen met onder meer nog de restanten zien van het kasteel is nu de vijver die het uitzicht beïnvloed. Wandelend door de majestueuze beukendreef krijgen we binnenkort een nieuwe blik op het gemeenteplein die vandaag nog is verdeeld in een bouwwerf naast de Sint-Martinuskerk. Er moet hier ergens een carnavalstoet zijn vandaag want er passeren voor ons carnavalswagens getiteld “Goedemor” door een alcoholistische plaatselijke bekendheid. Onverharde wegen die toch verhard zijn dit allemaal te danken aan het flirtende vriespunt gelukkig is er nog een zonneke. In de lente kan men hier wandelen tussen de roosranken te Oordegem maar vandaag is het ook om even te pauzeren met een kopje koffie. Daar verzamelen ook steenarend- jagers die op zoek gaan naar een huppelend konijntje. Wij laten ze dat doen door ze te verlaten om te wandelen naar Impe, een deelgemeente van Lede met ongeveer 1027 inwoners op een oppervlakte van 2,76 km². Het zonneke heeft enkele ijsplekken vijandig verslaan waardoor verassende plassen onze wandelschoenen een beetje nat maken maar deze kunnen we laten opwarmen in tearoom de Wijmenier. Even daarvoor scheelde het niet veel om Jeroen had een valpartij aan zijn broek door een scheve modderschaats te hebben gedaan. Eens de boterhammetjes of croques zijn verorberd trekken we ons weer in gang terug achter elkaar door de Geelstervallei naast de Molenbeek, de levensader van dit gebied. Erondegem, door velen onbekend maar niet voor de wandelaars die al meerdere keren hebben deelgenomen aan de inrichtingen van Euraudax Lede want we komen hier dikwijls door dus bekend terrein. We zijn ondertussen aan de slotkilometers begonnen die we aandoen via het gebied Sint Appolonia naar de spoorlijn te Lede waar we nadat we genoten hebben van een druppelke wandelen door de sociale woonwijk met zijn verschillend gekleurde deuren die pal voor de startzaal situeert. Wie ook eens wil proeven van groepswandelingen van Euraudax kan dit doen op één van de vele toekomstige wandelingen vermeld op de kalender die men kan vinden op de site van euraudax-belgium.be

    Aantal deelnemers: 36

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.euraudax-belgium.be   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://photos.app.goo.gl/vyWT1FiKxdfhd9V83   

    25-02-2018 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (29)
    23-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wase 100 editie 2018

    "De allerlaatste maar tegelijkertijd ook de allereerste!"

    5 edities hebben ze gedaan maar vandaag is het ook meteen de laatste (zeg nooit nooit!) dat de Wase 100 wordt georganiseerd. Het is niet te onderschatten wat voor werk er allemaal insteekt om ene te organiseren. Zo te denken aan de zaal reservering, traject met bepijling, bevoorrading, etc. Van die 5x is het voor mij maar de 2de keer dat ik aan deel neem die om de 2 jaar plaats vond en niet vermeld staat in de Marching maar voor de ultrawalkers wel bekend is. De start is niet zoals vorige editie in de voetbalkantine maar eventjes verder in het parochiehuis van Haasrode op de laatste vrijdag van Februari. De Oostblok wind zal deze nacht ons toch een beetje parten spelen dus warm kleden is de boodschap. Om 21u zijn we gestart met 127 wandelaars waar we de dorpskern verlaten en snel kiezen voor een landbouwweg naar Beveren om de spoorwegtunnel te nemen om te wandelen naar kasteel Cortewalle waar ik vorig jaar ook in Februari ben gepasseerd tijdens een bus uitstap met mijn wandelclub. Na bijna 9 kilometer te hebben gewandeld is het tijd voor de 1ste wagenrust- bevoorrading te Melsele voor een belegde boterham met een drankje. We duiken opnieuw het natuurgebied in Kallo met name de Lisdodde bekend om zijn rietvelden en houten bruggetjes die uitvloeit op een golfterrein waar we op de courts wandelen naar de 2de wagenrust. We bereiken de haven die we doorwandelen en zelfs op dat uur nog een trein voorbij ons snelt. We bewandelen een brede weide waar de pijltjes moeilijk te zien zijn maar met behulp van meerdere zaklampen kunnen we onze bende op de hoogte houden waar we moeten wandelen. In de industriezone staan enkele medewerkers ons op te wachten voor de bevoorrading maar lang zullen we niet blijven staan want de koude winterwind is verraderlijk. Ondertussen wandelen we in Sint-Gillis-Waas op de Rode Moerdijk waar het verschrikkelijk wandelen is daar de ijzige wind ons echt aanvalt. Nog eventjes doorbijten want het duurt niet lang voordat we de 1ste hoofdpost bereiken in de taverne van camping Bedmar. We zijn hier toegekomen om 02:05u zaterdag morgen maar moeten wachten tot 04:00u vooraleer we weer mogen vertrekken en dit om de mensen van de bevoorrading de kans te krijgen naar hun volgende locatie te rijden. We hebben nog ruim 2 uur dus tijd genoeg om de aangeboden soep te laten smaken alsook de boterhammetjes op te eten en tijd om nieuwe batterijen in de hoofdlamp te steken daar hij het begeven heeft tijdens de passage op de dijk daarnet. Mondjesmaat komen de anderen ook binnen en blijkt dat de zaal een klein beetje te klein is. Genoeg opgewarmd dus tijd om de koude weer in te duiken net als een stukje Nederland nadat we een grenspaal zijn gepasseerd. Op de oude spoorweg wandelend houden we even halt daar mijn medemakkers willen genieten van de aangeboden pasta die ze in vele zakjes hebben bewaard en deze nu moeten opendoen om op te warmen. Stilletjes aan klaart de hemel open boven het Belgische Nieuwkerken waar we wandelen naar de startzaal waar de 2de hoofdpost is. We hebben bijna 60km op de teller als we hier ook moeten wachten, nu maar een goed dik uur. Ze zijn nog niet allemaal binnen terwijl wij weer op gang mogen nadat we alle overbodige hebben achter gelaten en het niet plezant was om van de koude in de warme zaal te zitten, geloof me! Via de Sint-Jacob de Meerderekerk verlaten we Haasrode terug waar met de zon een stuk aangenamer zal worden. Op de kasseien wandelen we naar het Fort van Haasdonk naast het visvijvertje om het gebeid van de 3 beken door te wandelen op weg naar de wagenrust aan de fruitranken. Nog eventjes een vervolg brengend aan de ranken om te wandelen naar het dorpje Kruibeke waar in een schuur pannenkoeken à volonté mogen gegeten worden met daarbij een tasje warme chocolademelk. Nu speelt de Rupel voor de komende dijk een grote rol daar we deze enkele keren via de trappen op en af moeten om extra meters te doen of we zijn te vroeg in Rupelmonde. We gaan rond het centrum langs het water en passeren het Gravenkasteel en de getijdenmolen. We wandelen door de Roomkouter(kleigroeve) in Steendorp waar we restanten kunnen zien van het fort vooraleer aan het uiteinde te kunnen genieten van rijstpap. Het zonneke heeft enkele harde plaatsen vijandig neer geslaan daar we daarnet een beetje aan modderschaatsen hebben gedaan. We mogen Temse niet binnen want de oranje pijltjes wijzen ons naar de brug over de autosnelweg waar aan de overzijde de laatste bevoorrading op ons wacht. Nog een goede 5 kilometer scheiden ons nog naar Haasdonk waar we op het traject komen die we daarnet nog deden, nog in donkeren omstandigheden, vanaf het sportcomplex naar de parochiezaal.

    Aantal deelnemers: 127

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    https://photos.app.goo.gl/wY4JpTmL7DDBBXZt1   

    23-02-2018 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    17-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pannenkoekentocht 2018

    "horizontaal geklasseerd!"

    Het is sinds de laatste zondag van Januari dat ik nog eens gaan wandelen ben, dus moet ik de schade van aantal kilometers inhalen. Wandelclub Koekelare heeft een tocht in Ichtegem, dat makkelijk bereikbaar is met het openbaar vervoer al moet je van de bushalte nog een eindje wandelen, dus op naar daar waar ze hun ‘Pannenkoekentocht’ organiseren. Jammer genoeg is de grootste afstand maar 21km, wellicht volgen ze de trend van ouderdom in de wandelsport en bieden ze geen 30+ afstand aan. We zijn gestart frisjes onder een zonnetje waar we doorheen de woonwijken wandelen alsook afscheid nemen van de kleinste afstand daar zij hier in Ichtegem blijven wandelen terwijl wij slingerend waardoor je steeds wandelaars ziet voet zetten naar de thuisstad van deze wandelclub met name Koekelare dus waar we rusten in het schooltje de Regenboog en dit voor de 1ste maal. Achter de rustpost ligt het sportcomplex De Mote waar we een stukje door wandelen om het dorpje/stad uitwandelen waar in de industriezone wij als grootste afstand nog een blokje om van een 4-tal kilometers extra moeten doen vooraleer terug te keren en de andere wandelaars weer oppikken op het kerkplein om eventjes verder te wandelen naar de rustpost van daarnet. Terug via het sportcomplex om extra meters wellicht te doen om naast ons de flank van de Koekelareberg te herkennen maar deze (nog niet) op gaan. Gelukkig ligt hier de Ruidenberg waar we met het laatste stukje ervan toch iets interessants zien tijdens deze tocht. Op de flyer stond vermeld ‘maximum aan onverharde paden’, waar zijn ze dan? Het enige onverhard dat we krijgen is dan nog geen 100m die zich situeert op de Koekelareberg die we afdalen langs het grindpaadje. De wandelaars van de 13km duiken op om samen de laatste kilometers te doen waar we via de brouwerij nog een blokje moeten maken in de achterliggende wijk van de startzaal en concluderen dat deze tocht een zware tegenvaller was!

    Aantal deelnemers: 1948

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    https://photos.app.goo.gl/K6KtgV65FVlWMMH12   

    17-02-2018 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    27-01-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vredeseilandenwandeltocht 2018

    "2 steentjes bijdragen op één dag!"

    2 goede doelen steunen met één inspanning, dit is de ‘Vredeseilanden Wandeltocht’ vandaag te Oostkamp. Naast Vredeseilanden gaat ook een deel van de opbrengst naar de Vrije basisschool Sint-Pieter (waar ook de startplaats is) om hun schoolprojecten mee te helpen financieren. Het zijn trouwens de meesters/juffen die vandaag i.p.v. hun kapoentjes de vele volwassenen graag helpen naar hun zin te hebben. We zijn gestart of we mogen al heel snel weer stoppen daar we een gratis bekertje koffie krijgen in de Molenromp van de voormalige stellingmolen "Braetsmolen" of "Oostmolen", thans zogenaamd "De Wieke” die naast het stadhuis als Sint-Pieterskerk ligt. In oorsprong was het een bakstenen stellingmolen (koren- en oliemolen) met zelfzwichtend op één roede, daterend van "1842" cf. beschilderde jaarsteen boven de toegang. Sinds 1978 is de molen ingericht als tentoonstellingsruimte en onder meer gebruikt door verenigingen, kunstenaars en musici. Het geraas van de vele auto’s op de E40 ruilen we voor het stille van de natuur om te wandelen naast kasteel Nieuwburg. Op bosdreven wandelend komen we restanten tegen van oude kastelen of nog enkele die er nog zijn op privéterrein. Het is ook de overbrugging naar de residentiële wijk van Oostkamp waar er her en der nog enkele te koop staan maar wellicht ferm in het duitje moet grijpen om ene te bemachtigen. Ondertussen zijn we in Waardamme beland aan de rustpost voor de 2 grootste afstanden om daarna direct rechts het domeinbos Kampveld in te duiken. Het 294 ha grote domeinbos Kampveld bestaat uit vier delen: Rooiveld, Kampveld, Papenvijvers en Nieuwenhove. Bossen, graslanden en moerassen wisselen er elkaar af en twee natuurlijk meanderende beken stromen doorheen het gebied. Ik ben hier trouwens op bekend terrein daar we ook hier zullen passeren met de Nacht van West-Vlaanderen maar dan in donkere omstandigheden wat toch een ander decor heeft. Hier, in dat Kampveld worden de wegen gesplitst tussen de 2 aftanden waar wij een stukje vervolg aan brengen aan dit domeinbos maar dan op grondgebied Hertsberge. Van links duiken opnieuw de andere wandelaars op al moeten ze een grote stap zetten ofwel een galopje doen voor de brede waterplas. Al is het centrum van Oostkamp naar links toch gaan we eerst naar rechts daar er tegenover een bosdreef ligt om dan tijd te maken om te rusten in zaal Nieuwvliet. Zo dadelijk komen we hier nog eens terug maar eerst wacht ons een plaatselijk lusje door het Nieuwenhovebos al lijkt het dat we aan de paardendiscipline military doen daar we soms over omgezaagde bomen. Nadat we de rustpost terug achter de rug hebben is het gedaan met de rust daar we terug het drukke autoverkeer moeten opzoeken en zelfs ernaast wandelen om ter hoogte van kasteel Erkegem deze over te steken. Goed kijkend tussen de parkeerauto’s of we missen de afslag voor een laatste stukje onverhard waar ook de samensmelting is met de andere afstanden bij het kasteel Gruuthuuse die ligt in het Beukenpark waar ook de stadsbibliotheek is en daar dus terug in de dorpskern zijn waar ook de startzaal is bevestigd.

    Aantal deelnemers: 2018

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://photos.app.goo.gl/1FpzEaU5XWb6ZgoD3   

    27-01-2018 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    06-01-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Euraudax 2018(2x25km / 50km van Heist)

    "Nog even wachten op zijn broertje!"

    Waar de meeste wandelclubs nog hun 1ste organisatie van 2018 moet inrichten, toch zit Euraudax al aan 3de wandeltocht. Na Namen (op nieuwjaarsdag) & Lot (afgelopen donderdag) staan de wandelaars die in groep willen wandelen, het motto van Euraudax, weer paraat deze zaterdag in Heist nabij Knokke. Voordat we wandelen worden er eerst ‘Besten Wensen’ gegeven aan de wandelcollega’s tot we met zen allen om 9u buiten paraat staan met zijn 60 voor de eerste lus van 25km, om dan deze middag de niet verplichte andere lus te doen met dezelfde afstand. We trekken ons op gang door het Directeur-Generaal Willemspark, alias "Het bosje van Heist" het tunneltje onder de trambaan onder naar het museum van de Zwinstreek 'Sincfala’. Het is een geschiedkundig museum dat het geologische, economische, politieke en culturele verleden van de Zwinregio in kaart brengt. Thema’s als vissersleven, de inpoldering, de havenstad Sluis rond 1400, oorlogen in de streek en de opkomst van toerisme worden toegelicht. De baankapitein van vandaag toont men zijn woonst terwijl we het stationsgebouw van Heist voorbijwandelen. Het ging toch niet regenen Frank !!!, wel als we Knokke-Heist uitwandelen mogen we onze regenfrak en/of paraplu opendoen daar het begint te motregenen, gelukkig is het niet zo koud. Eén van de meest gekende zichten uit deze streek zijn het Schipdonkkanaal (waar we nu naast wandelen) en het Leopoldkanaal, in de volksmond ook de "Blinker" en de "Stinker" genoemd.  Vanaf Stobrugge (Maldegem) tot aan de zee lopen deze twee kanalen broederlijk (of zusterlijk zoals u wil) naast elkaar en dat zorgt voor een uniek landschap. Als het net zoals in andere werelddelen hard heeft gevroren kan men hier naar hartenlust schaatsen, maar dit al een heel eind geleden hoor. We wandelen naar het dorpje Ramskapelle met zijn Sint-Vincentiuskerk vooraleer we terug keren via Westkapelle waar we hoffelijk zijn voor de mountainbikers die ook gaan naar het Duinenwatermeer, het paradijs voor de watersporters, maar voor ons de locatie voor de 1ste wagenrust(bevoorrading). Voor wie nog genoeg centjes in overschot heeft kan hier op zijn oudere dag een kamertje bemachtigen in het meest luxueuze rusthuis met name ‘Belle Epoque’ van ons land met prachtige kamers, een binnenzwembad, maaltijden van sterrenchef Yves Mattagne en zelfs een limousine die klaar staat. Voor al die luxe in Belle Epoque betaal je tussen €2000 tot €30 000(!!!) per persoon/ per maand vertelt de baankapitein me. Hopend om geen golfbal op onze hoofd te krijgen wandelen we tussen de courts op het Cadiespad waar we een eerste kennismaking krijgen met het zand. Kriskrassend door de villa’s in het groen decor te Zoute gaan we op zoek naar het monument van Maurice Lippens om even te pauzeren en indien nodig naar het toilet te gaan. Via de winkels nabij het toerismekantoor betreden we de zeedijk die we een tijdje volgen met zicht op de zeehaven van Zeebrugge om links af te slaan naar het Zegemeer ook wel Krabbevijver genoemd waar die krabben op het water zijn verdwenen. In het Park 58 hebben ze de afgelopen periode de meeste bomen gerooid wat een beetje een troosteloos beeld heeft wanneer men hierdoor wandelt. We zoeken het hoogste punt van Duinbergen op via de zijkant van De Wandelaar om stilletjes aan de vertrekzaal gaan opzoeken. Enkelen hebben ons verlaten of bijgevoegd wanneer we nog met zijn 47 wandelaars beginnen rond de klok van 14u voor de 2de 25km nu de andere richting uit. Terug beginnend via het Bosje wandelen we langs de Visserskapel niet ver van het Heldenplein met zijn brede muzikale kerststal waar even verder aan het vissersmonument die we ook passeren, steeds met carnaval hulde wordt gebracht aan de Heistenaars die overleden zijn op zee. Via de dijk wandelen we de voetgangersbrug over de trambaan over om het natuurreservaat Sashul en Vuurtoren- weiden in te wandelen waar we laveren tussen de waterplassen. Uitkomend gaan het richting Zeebrugge-dorp onze neus zoekend naar de zeelucht waar aan het uiteinde de laatste bevoorrading wordt aangeboden. Het strand op nu tot aan de ingang van natuurgebied de Fonteintjes maar door de overvloedige regen van afgelopen dagen heeft de baankapitein besloten om liever langs de drukke baan eventjes te wandelen. Als we weer de dijk opzoeken komen de inwoners stilletjes aan om de kerstboomverbranding mee te maken maar eventjes nog geduld moeten hebben op de duisternis. We vertoeven een klein stukje op de kilometerlange Saint-George’s Day-wandeling op de westelijke havendam die een attractie is voor wie wil genieten van zowel de bedrijvigheid in de haven als het schouwspel van zee en strand. Twee grote uitkijkplatforms langs de promenade bieden een fantastisch zicht op de omgeving. Ons omdraaiend merken we op dat de brandstapel is aangestoken als hebben ze de grootste moeite. De duisternis treedt toe als we door de containerhaven wandelen op weg naar café Rembrandt voor de laatste rustplaats. Een rondje door de jachthaven met de bekende Westhinder hebben ze in het parcours in gestoken omdat we anders te vroeg binnen zouden zijn al zoeken we opnieuw de dijk op voor de laatste meters op weg naar de startzaal. Nu nog die lange terugreis aanvatten naar de andere kant van de Belgische kust vooraleer we terug thuis zijn.

    Aantal deelnemers: 63

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.euraudax-belgium.be   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://photos.app.goo.gl/bF9ECU1ba2yPo7Mz1   

    06-01-2018 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    01-01-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Katertocht 2018

    "Zeer rustig 20 kilometertjes doen!"

    WSJV Nacht van Vlaanderen krijgt als eer de 1ste te zijn in West-Vlaanderen om  in dit nieuwe jaar een tocht te organiseren. We gaan ons niet echt forceren met grote afstanden te doen, daar krijgen we nog weekends genoeg voor en zeker voor sommigen een korte en wellicht een zware nacht. Het is daarom dat deze wandeling ook al enkele jaren 'Katertocht' duizenden wandelaars mogen begroeten. We kiezen voor de 20km waar we gestart zijn vanuit een school nog dichter bij het station. Onder de spoorwegbrug door wandelen we door de achterliggende woonwijk waar we gesplitst worden van de andere afstanden om te wandelen naar het Groenhovebos waar we inwandelen al is het een klein stukje. Wellicht niet door de ondergelopen stroken door het vele water afgelopen dagen,  maar zo gepland allicht. Aan het buurtwegeltje waar we de watertoren voor ons zien alsoook het kapelletje onderweg, komen de andere afstanden bijeen om samen te wandelen naar de kantine van Torhout KM 1992 waar de enige rustpostlocatie van de dag is. Net zoals voor de stappers van de 15km staat er hier een plaatselijke lusje op het menu. We wandelen naar het gehucht ’t Hoge met zijn paadje waar er 2 mogelijkheden zijn om te wandelen rond de oude locatie van vergane Torhout-Werchter. We zoeken de oude spoorwegbedding(Groene 62) om terug naar de kantine te gaan en dit via de brandwwer & sportcomplex. Na de rustpost wandelen we zo vlug mogelijk naar park Ravenhof om aan de uitzijde de wandelaars van de 7&15km afscheid te nemen om even Torhout uit te wandelen en dit om nog een zeldzame onverhard paadje op te zoeken om de andere afstanden weer op te pikken net voor we het stationsplein op wandelen tot aan de aankomst.

    Aantal deelnemers: 793

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    https://photos.app.goo.gl/l6xCCtJnbwaQXnHy1   

    01-01-2018 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    30-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Winterwandeldag 2017

    “De laatste wandeling van het jaar 2017”

    Op één van de laatste dagen van December staat al meer dan 10- tallen jaren een wandeling op het programma georganiseerd door de toeristische dienst van de gemeente Koksijde. In de begin jaren heette het nog natuur- en volkswandeling maar sinds kort is dit veranderd in Winterwandeldag maar toch in verschillende naamvormen de 45ste editie dit jaartal moeten we zeggen dat ‘winter’ ver te zoeken is dit jaar daar het zeer zacht is met boven de 10°C maar wel enorm veel wind. Na het vorig jaar nog op een weekdag was zijn ze terug gekeerd naar de laatste zaterdag van het jaar maar wel weer met de variërende afstanden van 6-10-16-22 & 29km, waar is de tijd toen het nog met oranje verf werd aangebracht voor de afstanden 8-16of 32km. Vertrekken doen we wel op dezelfde manier als vorige jaren wat wil zeggen dat we vanuit de Kerkepannezaal even na de middag vertrekken door de Noordduinen noch thans op verboden gebied voor wie een hond mee heeft want zij mogen hier op enkele stukken niet door. Hopelijk is dit niet gezien geweest door Agentschap Natuur&Bos of ze moesten oftewel de wandelaars een boete laten betalen of hun parcours aanpassen. Nadat we de Zuid-Abdijmolen links van ons hebben gezien gaat het niet meer naar links langs de gemeenteschool maar de andere kant op richting de luchtmachtbasis om ook aan de andere kant van de baan nog een stukje te doen van deze natuurdomein tot aan de eerste rustpost in de taverne van camping 't Liefoord. We nemen afscheid van de mensen van de 10km die hier terug keren maar wij verder wandelen naar de Sint-Pieterskerk om via hier de dorpskern te verlaten en langs de Langleed te wandelen naar het dorpje Wulpen met zijn controle aan de overkant van Florizoonebrug. Ik weet niet dat het slim is maar toch zijn er golfers die in dit weer een balletje willen slaan. Hopelijk kunnen ze de baan van de bal wel goed houden want met al die went kiest hij toch voor zijn eigen wil. Eens Oostduinkerke binnen wandelend zijn we nog maar alleen daar we afscheid hebben genomen van al de andere afstanden. Na een ruim stuk verharde wegdek krijgen we weer eens onverhard als we door de Oostvoorduinen wandelen. We zoeken ook het Hannecartbos op om de laatste stroken rugwind achter ons te hebben die ons brengt naar....... het strand waar we tegen de stormwind inbeuken naar het redderspost Duinpark om het strand te verlaten waar we de dijk opwandelen. Net als vorig jaar hadden ze wellicht te veel kerstbomen besteld en hebben ze er een bosje van gemaakt die 'Bos van commerce' wordt genoemd met enkele haardvuren en chalets(wigwam). We keren terug op onze stappen en wandelen terug hetzelfde stukje maar nu door de Zeebermduinen die naast het strand loopt. Aan de overkant van de trambaan liggen de Ter Yde duinen waar we het duinpaadje volgen en komen we op het punt niet ver van de ingang van het Hannecartbos. Daar waar hier een mooi stuk natuurgebied "Plaatsduinen" ligt wandelen we niet doorheen want we volgen traditioneel deze wandeling terug de combinatie Nieuwe Ydelaan - Duinparklaan tot Oostduinkerke-dorp met een passage langs de Sint-Niklaaskerk waar we het natuurreservaat Doornpanne opzoeken naar de rustpost in het bezoekerscentrum.  Ik mis de edities toen we het mooiste stukje van het parcours met name de Schipgatduinen nog aandeden maar net zoals vorig jaar gaan we in tegengestelde richting door de grazers- gebied van de Doornpanne door, ook voor mensen met honden waar het nochtans verboden is voor hen wandelen we naar de top van de Hoge Blekker. Afdalend doen we hem voor de helft want we zoeken de verharde banen weer op richting de O.L.V.- Ter Duinenkerk samen met de andere afstanden opnieuw om na een passage door het parkje de laatste rustpost in de cinema- café binnen te stappen voor de laatste stempel. Daar waar ik afgelopen maandag op aanraden van de organisatoren een laatste parcourscheck deed, hebben ze de splitsing aanduiding op mijn aanraden nu juist aangepast of we werden terug naar de dijk gestuurd om te wandelen naar St.-Idesbald met zijn Houtsaegerduinen. Dit is echter bedoeld voor de wandelaars van de 16&22km terwijl wij de andere kant uit en zoeken langs de villa’s van dit Kunstenaarsdorpje om deze tocht te eindigen even voor de klok van half vijf.

    Aantal deelnemers: 1268

     

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    https://photos.app.goo.gl/Hxmz47amwQj1ojSd2   

    30-12-2017 om 22:12 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    26-11-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Marche de la Police de Binche 2017

    "Het is tijd voor mijn 2de zit!"

    1 keer per jaar ga ik telkens naar Binche om daar deel te nemen aan een wandelorganisatie van de Les Marcheurs de la Police de Binche. Normaal gezien is dat de ‘100km en Thudinie’ waar wegens de vaste pijnpunt van de NMBS kon ik er niet eens aan beginnen. Gelukkig heeft het bestuur van mijn wandelclub in het begin van het jaar al Binche gepland als busreis vandaag, een herkansing dus om dan toch in de stad van de Gilles te gaan wandelen. Het is even voor tien uur als ik aan de wandeling van 30km kan starten via de kleine winkelstraten. Terwijl de kleinere afstanden blijven in de binnenstad wandelen wij naar het stationsgebouw om een einde te maken aan het centra gedeelte. Daar het de gewoonte is blijkbaar hier om de auto’s te parkeren op de voetpaden zijn wij dus genoodzaakt om op de rijweg te blijven wandelen. Eens de dorpskern uit krijgen we direct een ander decor met name een groene golvend weidelandschap waar ook het zijriviertje Le Luce doorstroomt. Merendeels onverharde paadjes brengt ons naar de 1ste rustpost in het schooltje te Buvrinnes. De andere weggebruikers werden door de club gewezen dat er hier wandelaars hun terrein betreden maar gelukkig zoeken we al snel het onverharde op door middel van een bospassage in één van de fusiedorpjes van Estinnes. Al zullen de wandelschoenen nu wel vloeken als ze door de modder moeten gaan daar dit het best gemaaid smal paadje is die door het bos loopt. Als het één ding die je niet in de hand hebt is het wellicht de weeromstandigheden, maar de wandelaar is een man die van alle seizoenen houdt om zijn wandelschoenen te laten verwennen door al wat ons landje zich aanbiedt. Daar waar aan het gebouw tijdens een luchtgevecht Kapitein Albert Gilbert op 14 mei 1940 sneuvelde nemen we afscheid van de 20km- stappers en zoeken wij het bos op waarin wij moeten laveren van de ene naar de andere zijde om niet in één of grotere plas te belanden. In dat bos liep vroeger van Binche naar Vellereille-les-Brayeux ook een oude spoorweg die wij nog kunnen herkennen daar en ergens een overblijfsel uitsteekt in dit landschap. We wandelen naar het dorpje Peissant waar op het dorpsplein tegenover de volgende rustpost in het gemeentehuis waar je zelfs als koppel een rustpost kan bemannen. Daar waar je in Vlaanderen ver moet zoeken naar hoffelijkheid zijn ze hier niet kwistig om iedereen een “Bonjour” over te brengen naar de medemens, daar kunnen ze in onze landsdeel nog vaal aan werken. We zoeken terug het fietspad op waar we terug de wandelaars op pikken van de 20km vooraleer we samen rusten in de rustpost te Fauroeulx. We zoeken het bos van Wauhu op, niet voor het onverharde maar voor de geasfalteerde oude spoorlijn. Een wegwijzer langs onze route komt mij heel bekend voor met name die naar de Norbertijnse abdij van Bonne-Espérance waar we naartoe wandelen. Een beetje geschiedenis: De abdij van Bonne-Espérance, die in 1130 werd opgericht, was in handen van de norbertijnenorde. Ongeveer 650 jaar lang hebben er 1350 religieuzen gewoond. De laatste religieuzen hebben de abdijgebouwen in 1798 overgekocht en in 1829 aan het Seminarie van Doornik overgelaten. Sindsdien wordt er een college in ondergebracht. De abdij raakte tijdens de Franse Revolutie in onbruik, maar het is de enige abdij in Henegouwen waarvan de gebouwen intact zijn gebleven. De meeste gebouwen dateren uit de 18de eeuw, maar in sommige binnenruimtes werd de stijl uit de 13de of 16de eeuw bewaard. Bovendien werd de kerktoren, een basiliek waarin het bekende standbeeld van Onze-Lieve-Vrouw van Goede Hoop werd ondergebracht, in de gotische stijl uit de 15de eeuw opgetrokken.

    Genoeg met de geschiedenis alsook met de rust in de rustpost wandelen we verder en nemen afscheid van de 20km die al naar Binche wandelen en wij verder blijven afdalen naar het dorpje Waudrez voor de laatste rustpost. Nu nog een goede 2km al moeten we wel weer naar boven naar de Kathedraal tegenover het museum van de Gilles die je in alle kleuren en vormen kan vinden. Nog even een passage door het winkelgedeelte vooraleer we terug stappen in de startzaal waar een muziekbandje voor de ambiance zorgt waar ook gedanst wordt, een typisch carnavalstrekje van deze stad. Met deze omlijsting rest ons nog de terugreis naar het zeitje toe.

    Aantal deelnemers: 793

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://photos.app.goo.gl/M4D5CynX0Z5svxd23   

    26-11-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    04-11-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Euraudax 2017(2x25km / 50km)van Lede

    "Begonnen en eindigen te Lede& niet voor het eerst dit jaar!"

    Begin Juli waren we ook te gast bij Jeroen& Etienne te Lede voor hun organisatie bij Euraudax, nu enkele maanden later staat het weer op het programma met hetzelfde concept maar toch een ander parcours. Wie Euraudax nog vreemd is laat ik jullie nog eens op de hoogte stellen dat aan een wandeltocht bij Euraudax mee doen wilt zeggen dat het een groepswandeling is onder leiding van een baankapitein over een afstand vanaf 25km tot zelfs 200km (al is deze niet in België meer te vinden) aan een tempo van 6km/u op hoofdzakelijk Belgisch & Frans grondgebied. Nadat Kristel mij heeft vervoerd van het station naar t’ Kantientje heb ik juist nog tijd om mij in te schrijven als de nodige materiaal boven te gaan om mij in te leven als signaleur om mijn wandelmakkers veilig door te tocht te laten waken. Jeroen blaast om 9uur op zijn fluitje, het teken om te vertrekken voor de 1ste van 2 lussen van 25km. We wandelen richting de spoorlijn om al vlug het onverharde op te zoeken onder zonnige omstandigheden, nu nog tenminste. Het voetbalplein van KVC Jong Lede is druk bezaaid met de vele jeugdploegjes die hollen achter een bal die naar het juiste doel moet zien te geraken. Ons doel is om straks 50km op te teller te laten krijgen dus stappen we verder waar we aan het paaltje van Erembodegem het stukje bos met name de Molenmeersen, doorwandelen daar waar in tegenstelling tot vorig jaar nu de boomstammetjes opzij werden gelegd. Daar waar de jagers zich klaar maken om te jagen wandelen we terug naar Lede waar we halthouden aan Château Etienne of beter gezegd zijn woonplaats waar we getrakteerd worden door een bekertje zelfgemaakte soep met bijhorend een boterham met kopvlees of gehakt. Etienne is dus vroeg uit de veren dus om al die boterhammen te serveren alsook zijn soep te koken met behulp van zijn vrouwtje. Op onze tocht komen we herkenbare stukjes tegen die we nog weten van de vorige tochten zo te denken aan de stamkroeg de Weimenier met zijn rustgevende terras grenzend aan het natuurgebied Geelstervallei die vandaag weliswaar gesloten is. We zijn ondertussen beland in het gehucht Impe daar waar de ranken er troosteloos bij liggen typisch voor de herfst. Het kerkplein van Smetlede dorp doorkruisen we waar we een stukje volgen van de hier ‘Vier uitersten- wandelroute’ tot aan Serskamp dorp waar rusten wordt geblazen in het plaatselijk cafeetje. Wanneer we weer op route zijn passeren we het kasteeltje van meneer Brantano (CIO van die schoenenwinkel) & herkennen we de plaatse waar op eerdere organisaties van Euraudax Lede een wagenrust werd gepland. De zond heeft plaats gemaakt voor de eerste regendruppels dus mogen we de paraplu opendoen net terwijl we een deel beschutting krijgen gekregen door de vele bomen in het Onnebos, al is het gedeelte verhard waar we op wandelen. Is het nu toeval of niet maar net nu gaan de slagbomen dicht, perfect gegokt dus door Jeroen die hierdoor de kans krijgt om de groep weer in elkaar kan schuiven. Aan het grasperkje krijgen we een jenevertje aangeboden, hier moet iets aan de hand zijn! Dit wordt aangeboden door naast de organisatoren ook door de vader van Jeroen die vandaag zijn 1ste schelp behaald alsook, zijn zoon (en baankapitein) Jeroen die zijn 3de als mede- organisator Etienne die zijn 2de schelp behaald. Wat is een “schelp” vraag je wellicht af? Wel, dat is een beloning als je 1000km hebt behaald bij Euraudax over tochten van 25 of 50km met maximum één van die tochten per wandeldag. Het is niet meer ver wandelen tot we weer aan de startzaal zijn om onze boterhammetjes te benuttigen. Voor 33 wandelaars is de afstand van 25km ietsje te kort en verzamelen rond 14.20u om onder de paraplu te beginnen aan de 2de lus van 25km. Wandelen op dennennaalden ruilen we Lede voor Hofstade in waar al wat mogelijk is groen uitslaat bij de plaatselijke voetbalveld van Gijzegem, daar waar zelf de sponsors geen plaatsje krijgen rond het terrein. We wandelen het dorp uit terug de natuur in met name het Eekbos met zijn uitkijk hut te Schoonaarde waar in tegensteling tot vroeger bijna geen wandeltocht dit plaatsje hier aandoet, des temeer dat Jeroen zijn parcours naar hier heeft gepland om ook dit stukje te zien. In café ‘Lange Pier’ waar we nu eventjes rusten heeft de gerante een obsessie heeft voor bierflesjes zo te merken aan de vele soorten bevestigd aan de muur in het zaaltje achteraan. De gerante kwam ons ook vertellen dat hij daarmee begonnen is in 1998 en onlangs meer dan 500flesjes moest weg doen daar hij geen plaats meer had. Na de pauze is het tijd om de fluohesjes als lampjes boven te halen daar de duisternis gevallen is. We passeren het station van Schoonaarde om de lapjes aan te steken daar het nuttig kan zijn om de onverharde ondergrond te zien. Het is daarvoor dat Jeroen de laatste week nog een keer in de valavond het slottraject nog een keer heeft verkend in dezelfde omstandigheden daar het toch anders is dan in volle daglicht te wandelen. Afwisselend natte als droge weidepassages houden we nog eventjes halt aan de wagenrust te Wichelen, de thuisbasis van de wandelclub waar de organisatoren zijn bij aangesloten. Nog een 6tal kilometertjes rest er ons nog naar de startzaal waar we onze wandelboekje eerst af stempelen en een afspraak kunnen maken op Zondag 25 Februari opnieuw te Lede voor de volgende 25km- organisatie van Euraudax Lede.

    Aantal deelnemers: 58

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.euruadax-belgium.be   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://photos.app.goo.gl/dy6vv8H92kAc91zm2   

    04-11-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    29-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kastelentocht 2017

    "Winter, Lente & Herfst, vandaag profiteren we ze van alle 3!"

    Voor ze op wandelweekend gaan naar Einruhr in de Eifelgebergte richt Wandelclub Herentals tijdens de laatste weekend van Oktober hun jaarlijkse ‘Kastelentocht’ in vanuit het parochiecentrum te Westerlo, de Parel van de Kempen nog weleens genoemd aan de Grote Nete, omringd door een groene gordel van bossen en weiden.  Mijn club moest wel vroeg uit de veren daar wij vanaf de kust met de bus naar hiertoe zijn gereden. We zijn dus te gast bij de Herentalse Wandelclub die is opgericht in 1983 met als belangrijkste doel de wandelsport te promoten. Het is al na tienen dat we kunnen vertrekken, niet meer in groep van clubleden, uit de keuze van 7 afstanden variërend van 4 tot 29km waar we het voetgangerstunneltje induiken die ons leidt naar het Kasteelpark rond het Kasteel van Gravin Jeanne de Merode, gebouwd in Brabantse gotiek tussen 1909 en 1911. Van 1911 tot aan de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel bewoond door de gravin, haar vroegere gouvernante en enkele personeelsleden. Na de dood van de gravin in 1944, leidden de zusters augustinessen in het kasteel een rusthuis voor priesters. In 1972 kocht het gemeentebestuur van Westerlo het pand aan en richtte het in als gemeentehuis. De kabouters in het bos hebben wellicht nog nooit zoveel jeugd gezien die hun zondag jogging doen als de vele wandelaars vandaag. Eens uit het bos zijn al de afstanden nog steeds bijeen wandelend naar het dorpje Bergom(Herselt)om de rustpost te begroeten in de kelder van de Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk. Daar het druk is in het zaaltje vertrekken we ineens daar voor de 2 grootste afstanden hier een plaatselijk lusje is ingepland. We moeten het dorp uit om het bos op te zoeken met name Provinciaal domein Hertberg waar we een passage hebben vooraleer het builtje van de Suikerberg over te wandelen terug naar de rustpost van daarnet. We wandelen grondgebied Geel tegemoet om aan het bruggetje over de Grote Nete rechts te wandelen naar het dorpje Zammel waar in de parochiezaal de volgende harde medewerkers ons begroeten. Waar andere afstanden al richting de aankomst wandelen is het voor ons de tijd om hier een plaatselijk lusje te doen. We wandelen het dorpje uit langs de Sint-Dimpnakapel die zich bevindt tussen Zammel en Oosterlo. Volgens de legende verbleef Dimpna hier in een kluizenaarshut totdat zij door haar vader werd ontdekt. Hier ontstond dan ook een bedevaartsplaats met een kapel en een Sint-Dimpnaput, aan het water waarvan miraculeuze krachten werden toegekend. Alpaca’s zijn mooie beesten, dus storen we ze niet wanneer we de Kalvarieberg, die ontstond doordat de westenwinden de immense hoeveelheden dekzand bijeen bliezen tot hoge duinruggen. Het gebied kreeg na WOII een religieuze betekenis, getuige hiervan zijn de Lourdesgrot, het kruisbeeld en de kruisweg. Nadat we een 2de keer hebben gebruik gemaakt van de rustpost wandelen we naast de (vuile) Grote Nete waar we de kleinste afstanden eerst oppikken vooraleer de Grote Markt van Westelo waar Centraal het witmarmeren monument ter ere van graaf Henri de Merode staat. Aan de andere kant van de straat zijn we zonder het te beseffen, daar we niet van hier afkomstig zijn, afgestevend in de startzaal waar de organiserende club met 2134 deelnemers tevreden kunnen terugblikken op deze editie. Nu wacht voor onze club nog een verre verplaatsing terug naar het zeitje.

    Aantal deelnemers: 2134

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://photos.app.goo.gl/2sF1tV5UjNnlwbQl1   

    29-10-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    30-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Euraudax 2017(2x50km van Zonnebeke)

    "Het is nu al tijd voor de laatste!"

    Na vanavond zitten noodgedwongen alle 100km- tochten van 2018 erop en dit doen we net zoals de eerste dit jaar bij de wandelfamilie Euraudax, vandaag diegene van Kuurne-Ieper die uitwijken naar Zonnebeke. Ruim op tijd vooraf komen we één per één binnen in café De Dreve om ons in te schrijven voor 1 lus van 50km of meerdere die zullen kiezen voor de samensmelting van beide lussen. Wanneer we het fluitsignaal horen trekken we met een 30- tal op gang om het Polygoonbos in te duiken waar aan het uiteinde een soldaat op wacht staat paraat met zijn geweer. We hebben het hier over het monument 'Black Watch Memorial' aan het kruispunt bovenop de autosnelweg. Naast het Polygoonbos vind je ook het Nonnebos waar we deze nu rond wandelen richting Bellewaerdepark die ten volle draait. Wanneer we door de signaalgevers de zeer drukke baan veilig kunnen over steken duiken we het provinciedomein Gasthuisbossen waar de herfst zijn eer in het hoog houdt door de vallende bladeren/kastanjes alsook de uitschietende paddenstoelen. Eens het domein uitgestapt nemen we een banaan aan omdat we toch na 7 kilometer krachten moeten op doen voor de nog vele volgende kilometers. Om de hoek vinden we Hill 60, één van de vele herdenkingssites die men vind rond de vredesstad Ieper. In 1914 veroveren de Duitse troepen de heuvel op de Fransen. De Britten nemen de sector over en het ondergrondse gevecht begint. Allicht is het hier dat op 17 februari 1915 de eerste Britse dieptemijn tot ontploffing gebracht. Bij een volgende ondergrondse actie op 17 april 1915 komt de heuvel in Britse handen. De ondergrondse oorlogsvoering duurt tot begin juni 1917 (Derde Slag bij Ieper). Veel soldaten die werkten en vochten in de donkere tunnels zijn er ook gestorven en liggen nog steeds naamloos in de klei begraven. Hill 60 is een begraafplaats zonder grafstenen. De volgende natuurdomein is voor mij ook bekend daar ik al vele malen door het provinciedomein Palingbeek waar men her en der met water ondergezette kraters vindt. De eerste mooi onderhouden Commonwealth War Graves begraafplaats is die van Spoilbank Cemetery(1915). De naam van deze begraafplaats verwijst naar de oevers die werden opgeworpen bij het uitgraven van het nooit voltooide kanaal Ieper-Komen. De begraafplaats lag nabij 'Kingsway' en werd vaak ook 'Chester Farm Lower Cemetery' (vlakbij lag Chester Farm) of 'Gordon Terrace Cemetery' genoemd. Hier werden veel manschappen van het '2nd Suffolks Regiment' begraven, die het leven lieten bij de verdediging van 'The Bluff'. Er liggen nu 520 militairen begraven, waaronder 436 Britten (waarvan 113 ongeïdentificeerd), 68 Australiërs (waarvan 6 ongeïdentificeerd) en 16 Canadezen (waarvan 6 ongeïdentificeerd). 11 militairen, waarvan aangenomen wordt dat ze onder naamloze grafstenen begraven liggen, worden herdacht op een 'special memorial'.

    We haasten ons om vlug door de dorpskern van Voormezele, om toch de kalmere wegen op te zoeken op weg naar de volgende bevooradingspunt die is gepland aan het 'Klein Vierstraat British Cemetery(Kemmel 1914-1918)' genoemd naar het nabij gelegen gehucht ‘Vierstraat’. Hier vinden 779 Britse, 8 Canadese, 8 Australische, 7 Nieuw-Zeelandse, 1 Zuid-Afrikaanse, 1 Brits West-Indische, 1 Chinese & 17 Franse soldaten hun eeuwige rust. Het is toch verwarmend dat we een gesneuvelde soldaat van 38jaar broederlijk naast zijn kameraad van 19jaar zien liggen. Links zien we de Kemmelberg maar naar daar wandelen zou wellicht nog meerdere kilometers op onze teller hebben gestaan en wandelen we de oldtimers tegemoet naast de wijnranken, maar toch enkele stappen moeten zetten daar de GPS niet altijd de juiste weg aanduid, gelukkig zijn er meer die de weg weten om onverhard te klimmen naar de top van de Baneberg. Die berg is een uitstolpje van de Rode Berg waar aan de andere kant van de weg een bos vindt waar me kan inwandelen, wat we ook even doen, vooraleer halthouden in taverne/feestzaal 'Wielewaal' gelegen tussen de Rode- & Vidaigneberg voor het verorberen van een breughelmaaltijd. Na 40 minuten wandelen we terug met ondertussen onze fluo- hesjes aan naar de top van de Rode Berg die we ook meteen afdalen met een stuk van 12%. Achter elkaar op het onverharde paadje richting het Scherpenbergbos waar we stukjes herkennen die we daarnet nog deden maar dan in tegengestelde richting. Wanneer we door De Klijte doorwandelen wordt het stillaan echt donker en blijkt het alsof ze bespaard hebben op straatverlichting daar we door vele pikdonkere stukken moeten wandelen. Als je de streek zo goed al op je duimpje kent weet je dat we nu naast Dikkebusvijver wandelen met daar niet ver vandaan ook het Tortelbos, nu te donker om door te wandelen in groep. Het hoekje om zien we de skyline van het verlichte Ieper maar wandelen we door rond Zillebekevijver waar aan de parking we ons laten bevoorraden. Als je een voetballiefhebber bent maar geen idee heeft naar de tussenstanden van het voetbal moet wel achteraan in de groep wandelen daar Jos ons laat mee genieten van het radiosignaal op zijn mobieltje. In quasi rechte lijn wandelen we terug richting Zonnebeke waar we aan het uiteinde iets te zien is. Op Clapham Junction(een plaats hier genoemd naar het bekende treinstation te Londen) staan 2 monumenten, met name 2 obelisken, de ene voor het "Gloucestershire Regiment"(vooraan) en de andere voor de "18th Division"(andere kant van de straat). De soldaat heeft zijn plaats nog niet verlaten in het donkere maar dit doen wij ook niet tijdens de warme maaltijd waar we konden kiezen uit vol-au-vent of karbonade met aardappelen. Het is inmiddels zondag geworden wanneer we onze bagage terug in de remorque leggen daar ze kan vervoerd worden naar de volgende post. Een zaklampje bovenhalen is voordeliger wanneer we terug, nu maar met zen 30 meer, door het Polygeenbos verder wandelen naar het heksendorpje zonder eerst een zelfportret maken van een collega(zie je wel dat ik durf)wandelaarster. We laten de heksenaren rustig genieten van hun nachtactiviteit, maar rusten zit er voor ons nog niet in daar we zeker nog de ganse nacht wandelen is wat me moeten doen. Met Geluwe, Vijfwegen, Moorsele& Wevelgem kan je zeggen dat we op grondgebied groot Kortrijk nu zijn. Sommige van onze collega’s moeten zich een beetje thuis zijn daar hun wandelclub zoals, 12u van Lauwe of WSK Marke hier vandaan zijn. Niet ver van de kerk van Marke vandaan vind je café ‘Schuttershof’, tevens ook de startzaal van een andere organisatie van deze club, waar we tijd maken voor ons ontbijt en/of hazenslaapje. Het is hier dat we afscheid moeten nemen van één van de mensen die instaat voor de organisatie daar ze zich niet meer fit voelt. We trekken ons op gang voor de laatste lus van een goede 25km naar het centrum van Lauwe, daar waar de kermis nog gesloten is terwijl de bakker de voorbereidingen treft om zijn winkel open te doen. We wandelen naast de Leie aan beide kanten vooraleer we getrakteerd worden op een rijstpapje. Via de Sint Jan Baptistekerk komt de zon op in Geluwe boven het gemeentepark die we door wandelen richting de gehuchten ’t Zwaantje & Molenhoek om te zoeken naar de brug over de autostrade. Waarom?, zou je nu zeggen! Wel, het is daar dat we de laatste kans krijgen om ons te bevoorraden om toch nog onze tank te vullen, want met een lege maag zal dat moeilijker en moeilijker worden. We volgen een stukje van de Heksenwandelpad om aan de andere kant van Beselare te komen. Ik ken de laatste meters zo goed al uit mijn hoofd daar ik weet welke wegen we moeten nemen om terug het Polygoonbos in te duiken, maar eerst een groot klaprozenveld kunnen opmerken aan de rechterkant. Naar rechts en nu altijd maar rechtdoor naar de andere kant van het bos waar we uitkomen aan café De Dreve waar Frank Rottiers (al !!!!) zijn 71ste Gouden Arend mag ontvangen, je moet het maar doen hé. Met dit verslagje maak ik een einde aan de wandeltocht nadat ik eerst mijn nachtrust heb ingehaald. 

    Aantal deelnemers: 37

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.euraudax-belgium.be   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://plus.google.com/u/0/photos/100518113529093874334/album/6472259413046254785?authkey=CMqaq6rLuMX6GQ   

    30-09-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    06-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Euraudax 2017(25km van Oudenaarde)

    "Voor de meesten is thier ni plât!"

    Oudenaarde aan de voet van de Vlaamse Ardennen waar gezweet / gepuf, gevloek over die hellingen & verbazing over het panoramisch landschap een paar karakteristieken zijn over deze streek. Euraudax Lede onder leiding van Jeroen & Etienne richten voor de 2de keer hun “Bonenklakkerstocht”, ditmaal tijdens de week. Hoe komen ze aan die naam van de tocht? Wel, de inwoners van Oudenaarde worden bonenklakkers genoemd. In vroegere tijden verdienden vele bewoners de kost met het aan de man brengen van gepofte bomen op talrijke evenementen in Oost-Vlaanderen en daarbuiten. Wanneer bonen gepoft worden, klakken ze open, hetgeen ‘Bonenklakkers’ verklaart. Verzamelen wordt geblazen in de brasserie van het Centrum Ronde van Vlaanderen waar alles over deze wielerklassieker te vinden is. Wanneer de beiaardsklokken om 10u luiden trekken we ons op gang tussen de baankapitein Jeroen & laatste man Etienne richting de Grote Markt waar deze wordt verfraaid en stappen naast de stedelijke bibliotheek door het begijnhof. De organisatoren hadden wellicht maximum een 20- tal deelnemers verwacht, maar door het mooi weer en wellicht door het decor zijn er dat 49 geworden. Over de Schelde heen zoeken we het onverharde van natuureducatief gebied ’t Spei op naar het dorpje naast Oudenaarde met name Leupegem. Wanneer we de groep tezamen hebben genomen kunnen we door de seingevers snel de drukke baan over steken waar we merken dat hier vroeger ook een station gelegen maar deze is nu een gezinswoning geworden. De opwarming is begonnen wanneer we via de Vlaamse Ardennnendreef bergop gaat op smalle wegen naar het gehucht Edelare die aan de voet ligt van de Volkegemberg die we langs de zijkant rechts laten liggen. We gaan naar de top van de Wolvenberg en zijn we boven zonder we het beseffen. In de verte zien we de dorpskern met zijn kerk van Mater, gelukkig duiken we het Bos ’t Ename in waar we nu al pijltjes herkennen van wandelclub Hanske de Krijger die hier in de buurt dit weekend een wandeling inrichten. Dit stukje groen is een Natuurhistorisch bos dat reeds van in de Middeleeuwen nauw verbonden was met het havenstadje Ename, en later met de abdij van Ename. Het bos heeft steeds een belangrijke rol gespeeld in het dagelijkse leven in Ename. Nu vormt verschillende soorten trappen nu ook een decor in dit landschap. Terwijl een werknemer de stilte doorbreekt met zijn bosmaaier maken we tijd om na 9,5km eventjes te rusten bij de wagenrust waar de deelnemers worden bevoorraad. We zien voor ons de kerk van Mater als mikpunt dat dit het hoogste punt van deze tocht is zegt Jeroen tegen me net na de tussenstop. Trapsgewijs gaat het naar boven tot aan de Kapel St. Amelberga waar we even wachten op de laatsten die nog steeds bezig zijn aan hun opwarming. Naast de begraafplaats wandelend dokkeren we over de kasseien van de Ruiterstraat, iets minder snel dan de toekomende voertuigen om te wandelen door het Volkegembos, aan het uiteinde laverende tussen de grote plassen waar we tijd maken voor onze lunchpakket aan Tearoom – suikerbakkerij – brasserie “Jan Van Gent”. Jan van Gent was oorspronkelijk een rondreizende kraam dat op Vlaamse kermissen en bedevaarten peperkoek en snoepgoed te koop aanbood. Vandaag is het nog altijd een familiebedrijf met een stevige reputatie als artisanale confiserie, tea- room & brasserie. Onlangs vierde de ze in 2012 hun 200ste verjaardag die vandaag wordt opengehouden door hun zesde generatie. We trekken ons weer op gang dwars door Maarkedal waar we de Eikenberg afdalen, vroeger nog volledig met kasseien aangelegd, nu aan beide kant kan kiezen voor asfalt. Het volgende wat op onze menu staat is de kleine puist(want alles is hier plat hé)is de Ladeuze in verschillende fases beginnend met afdalen om dan voor de meesten kleinere stapjes te zetten. In Leupegem merken we een straatnaambordje ‘Ten Berge’ en rarara dan moet het wel omhoog, gedaan met de opwarming! Het is wel het laatste stukje vals plat zegt Jeroen en dalen af kijkend naar beneden want her en der liggen er losliggende stenen, de ene al groter dan de andere. We zijn opnieuw beland aan het oud stationsgebouw niet ver van de Sint-Amanduskerk te Leupegem. Waar een fietsend koppel even vlug trapt als wij stappen duiken we net zoals het begin door het ’t Sprei waar dit stukje goed is verkend geweest door Jeroen & Etienne afgelopen vrijdag want je kan hier gemakkelijk rondjes blijven maken voordat je de uitgang gevonden heeft. We steken de Schelde over onder het gejoel van kindergeluiden die zich rot amuseren op de kermis die tijdens deze periode ook plaats vindt. Daar hebben we geen tijd voor daar we liever kiezen voor een drankje nadat we eerst de organisatoren puike complimenten geven met hun uitgewerkte wandeltocht.

    Aantal deelnemers: 49

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.euraudax-belgium.be   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://plus.google.com/u/0/photos/100518113529093874334/album/6463017150210523937?authkey=CJfEjNWPzpSFQA   

    06-09-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    02-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Euraudax 2017(20h van Torhout)

    “Wie van de drie 100km- tochten krijgt vandaag de eer?”

    Naast de Nacht van West-Vlaanderen, Door Vlaamse Velden is er ook die van Euraudax Torhout en die laatste is dit weekend aan de beurt waar we in groep wandelen gedurende 20h. Om 14h zaterdagmiddag starten we met 57 medewandelaars vanaf café Heidelberg het station tegemoet en Torhout al snel verlaten. We hebben niet voor het eerst dit jaar afspraak met een passage door het Groenhovebos maar toch maken we er een plaatselijk lusje in. Daar waar er een jumping plaatsvindt blijven we wachten of er al dan niet de voorspelde buien zullen vallen op weg naar de 1ste wagenrust(WR) op het Rozenplein. Via het Moereveld passeren we het Bakvoordekapel en volgen een stukje van het Maerkeveld- wandelroute naar het gehucht Don Bosco waar even verder naast een landbouwer de volgende WR plaats vindt. Het centrum van Torhout is rechts gelegen maar we wandelen nog even door t' Hoge om de oude spoorweg over te wandelen om stilletjes aan weer naar de startzaal gaan om vlug ons fluohesje meet te graaien. Naar aanleiding van 35-jarig bestaan van Euraudax-Torhout vindt in zaal Turfhauwe te Lichtervelde ons avondmaal of zeg maar een feestmaal plaats bestaande uit visragoût en kalkoenborst met groentjes vergezeld van water en/of wijn. We wandelen stilletjes de nacht inmat als decor het hoevegedeelte met onderweg ook kapelletjes waar na de brug over de autosnelweg Wingene-Zwevezele aandoen tot aan de Landsman waar gekozen kan worden voor de WR of het cafeetje binnen gaan bewakend door een rode hond. Op macadamwegen wandelen we terug naar Torhout via het Groenhovebos, nu verharde gedeelte, naar de startzaal waar de belegde broodjes ons laten smaken. Het is tijd om te beginnen aan de 3de lus te beginnen opnieuw richting het station om nog verder te wandelen naar Ruddervoorde > Veldegem(voor de WR aan de kerk)om via Zedelgem waar net voor de passage van het industriepark de voeten net niet hoog genoeg werden gehouden en zo rapper valt en de teller nu al staat op 3.  Om ook door de industriezone te wandelen waar we vooral naast maïsvelden wandelen tot aan de WR te Zedelgem. Wanner we een bakkerij passeren in het gehucht Driekoningen neem ik wellicht als eerste een exemplaar van 'de zondag' mee om bij te nemen om op de hoogte te blijven van het laatste nieuws van gisteren. Na het ontbijt zijn we niet compleet meer daar anderen hebben gekozen voor een kleinere afstand. Het zal niet meer lang duren wanneer het weer licht wordt tijdens onze laatste lus die begint traditioneel weer richting het station complex, het centra door naar de ingang van de oude spoorweg(Groene 62)die we blijven volgen tot even na de derde brug om deze te verlaten netjes op een rij en merken dat tussen de kop en de staart er een verschil is van 2min. 40sec. We zijn beland in Ichtegem waar de WR is op het eigendom van één van de medewerkers. Als we op onze afstand blaadje kijken merken dat het de bedoeling was dat we hier straks weer terug keren maar door de te grote achterstand van het tijdschema hebben de organisatoren besloten om de voorziene lus weg te schrappen en deze te ruilen voor een langere pauze die trouwens ook een drink is gegeven door een deelnemer die zijn 24ste Gouden Arend heeft behaald. Nog een goede 8 kilometer wachten ons nog richting de finish, wandelend door het Wijnendalebos, daar waar vroeger een munitiedepot was gelegen maar niet langs het kasteel. We wandelen nog een keer door het gehucht Don Bosco voor we via het gemeentepark Rivierenhof, gemeenteplein het perron onder wandelen naar onze startzaal.

    Aantal deelnemers: 57

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.euraudax-belgium.be   
    https://plus.google.com/u/0/photos/100518113529093874334/album/6461906430131379665?authkey=CILfpJeGpN_1jwE   

    02-09-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    22-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vierdaagse V/D Yzer 2017

    "Het is niet meer zoals vroeger!"

    Aan het einde van de zomervakantie vindt de jaarlijkse ‘4-Daagse V/D Yzer plaats waar men ons aan de oorlog wilt herinneren, de band tussen defensie en burgers versterken alsook ons kennis wilt laten maken met de westhoek. Voor mij zal het de 22ste editie(in 2014 niet deelgenomen) zijn waaraan ik deelneem, vroeger over de 16km nu al enkele jaren de grootste afstand. Hieronder maak ik een verslag per dag over het parcours van de 45ste editie.

    Dag 1:

    Al enkele jaren laat ik de massa vroeg starten en kies ik liever om eerst goed uit te slapen daar de komende dagen dit niet van toepassing zal zijn. Als ik aan het Astridplein aankom zie ik nog een heel lange rij aan de inschrijvingstafel, gelukkig heb ik dit gisteren al gedaan. De inschrijvingsprijs bedraagt dit jaar €6/per wandeldag(€5 vooraf)maar als je ook wil dienst maken van het transportbussen betaal je er €6/dag er bovenop en dit te zeggen dat het vroeger nog 125 Belgische frank was per dag. Waarom ben ik op het Astridplein? Wel, naar aanleiding van de 50ste verjaardag van de Orde van de Paardenvissers hebben ze alles geïnstalleerd hier. Bij mij weten in is het de eerste keer dat we het strand bewandelen met zen allen richting Koksijde waar we ter hoogte van Sint- Andre afscheid nemen van de kleinste afstand. De rest van de meute kiezen waar ze kunnen voor het harde zand tot aan de eerste appartementen waar we de dijk zullen volgen tot aan Ster der Zee. De mensen van de 16km gaan hier naar links om via de Duinenbdij, door het onverharde van de Noordduinen naar de top van de Hoge Blekker om een passage te hebben door de Doornpanne en ons straks weer zullen bij voegen. De 2 grootste afstanden wandelen tot aan het einde van de dijk om de Houtsaegerduinen te bewandelen, wat later zal blijken voorlopig het laatste stukje onverhard, de rest is straatsteen. Aan de CC Taf Wallet(einde Houtsaegerduinen)hebben we ook afscheid genomen van de 24km en wandelen via de Noordhoekstraat naar het Vaubanpark gevolgd door het Sint-Walburgapark waar we belanden op de Grote Markt van Veurne. Aan de jachthaven pikken we het flesje limonade mee en komen nu pas het grootste volk tegen langs de Lovaart. Aan de Kortewildebrug gaat het naar links en doen we eerst het Titanenpad aan vooraleer we Steenkerke binnen treden waar het cafétje wellicht de beste dag van het jaar zal hebben met al die wandelaars die hier ene drinken. We wandelen langs de Steengracht naar het spoor die we voor eindje zullen volgen terug richting Veurne waar we het station volgen die nog altijd in herstelling is. Nu is het tijd om Veurne letterlijk de rug toe te keren langs het kanaal Nieuwpoort-Duinkerke voor een goede 3- tal kilometer. Het IWVA/Aquafin heeft een hart voor de wandelaars en stelt hun domein open om al de wandelaars een kortere stukje te doen naar de oude munitiedepot waar we na het ontvangen van het fruitsapje de wandelaars van de 24km terugzien. Zij zijn via de Noordduinen in St.-Idesbald even de stappers gezelschap gehouden van de 16km om aan het gemeenteschooltje te wandelen door de militaire begraafplaats het zand op te zoeken van de Liefoordduinen tot bij ons. We wandelen naar Oostduinkerke- dorp waar al de afstanden halt kunnen houden op het binnenplein van het visserijmuseum maar hier is dit jaar niet het einde. In de Piet Verhaertstraat duiken we de Plaatsduinen in, (joepie, eindelijk weer onverhard)merendeels achter elkaar daar het paadje smal is waar deze direct aan de andere kant van de straat vervolg wordt door de Zeebermduinen. Het is hier dat we nog even afscheid nemen van de 16&24km die meerdere meters nog moeten afleggen en dit doe ze via de Ter Yde-duinen met daar bovenop het Hannecartbos voor de 24km- stappers. Het strand laten we nu voor ons liggen en wandelen op het voetgangerspaadje de zeedijk van Oostduinkerke terug op waar we enkele meters voor de aankomst nog een traktatie krijgen van een lekker soepje. Zo zit mijn thuismatch er al op na dag 1 en ben benieuwd wat we de volgende dagen nog krijgen.

     

    Dag 2:

    Daar waar de markt van Diksmuide wordt vernieuwd moest de organisatie op zoek naar een nieuw terrein waar ze al die duizenden wandelaars konden verwelkomen zonder dat ze als haringen in een ton moesten wachten op het startsignaal. Vandaag willen ze meer wandelaars aantrekken op de afstand van 8km door te werken met bussen die ze zullen brengen naar drie verschillende startlocaties met name keuze ‘IJzer’(8,7km)waar ze hoofdzakelijk zullen wandelen naast het water oftewel keuze ‘gemakkelijk’(8,8)km over goed begaanbare wegen, of laatste keuze optie ‘Blankaard’(8,7km)waar ze wandelen door dit natuurgebied. Als dit nog niet genoeg moeten de mensen met een buggy of rolstoel-gebruikers het traject volgen van 23km daar de andere afstanden onverharde stroken krijgen zonder omleiding mogelijkheden. We verlaten het VTI- schoolcomplex waar we de spoorweg onder wandelen op zoek naar de IJzertoren waar we een gratis boterkoek krijgen van de sponsor ‘Diksmuidse Boterkoeken’. We wandelen door al de deeldorpjes van deze stad waar in hun naam ……..kapelle voorkomt, zo te denken aan St.- Jacobskapelle + Oudekapelle & Nieuwkapelle. Ondertussen heb ik mijn plakkerige handen kunnen afspoelen aan de waterstand vooraleer we de 10km passeren vlak voor de Knokkebrug. Het is vanaf hier dat we allen wandelen een heel eind stuk langs het kanaal IJzer-Ieper waar we het harde wegdek ruilen voor een slecht bollende onverhard naast de Martjesvaart die uitkomt aan de drukke baan waar we door de scanning wandelen. We passeren een groot rotsblok, binnen een omheining van met ketting verbonden obussen. Deze steen herdenkt de 3de Belgische Divisie voor hun bijdrage aan de Slag bij Merkem(17 April 1918). Dat wil zeggen dat we nu door Merkem wandelen waar ze de weg aan het herstellen zijn en daardoor weinig verkeer is. We zien voor ons de wieken draaien van de Beukelaremolen maar eerst pikken we een appelsapje mee want drinken is de boodschap in dit warme weer om en bij de 25°C. De ezels trekken van al die wandelaars niets aan in het gebied vijfhuizenbroek en grazen gezellig verder terwijl wij de 24km(+keuzestappers 8km)terug begroeten en binnen treden in natuurgebied De Blankaard met zijn poortjes en houten bruggetjes. We wandelen door het bezoekerscentrum waar we ondertussen bezig zijn aan het laatste uur en Woumen by-by zeggen en wandelen op de drukke baan om de overbrugging zo kort mogelijk te maken voor al de afstanden terug naar het schoolcomplex. Morgen is het vroeg opstaan want voor de verplaatsing naar Poperinge vertrekken de bussen vroeg.

     

    Dag 3:

    De dag van Poperinge is al enkele jaren de mooist van alle vier, ben benieuwd. Vertrekken doen we net zoals vorig jaar op het stationsplein, wellicht vanaf nu of aan voor altijd. Eens gestart wandelen we tussen de winkels naar de Grote Merkt om aan de kerk links te gaan richting de ring waar de MP zorgt dat we veilig Poperinge kunnen uitwandelen. Tussen de hoppevelden nemen we afscheid van de 8km en wandelen we verder door het domein de Lovie waar aan de uitgang ons een limonade wordt aangereikt. In Canada zijn we nu beland als we het naambordje mogen geloven maar toch zoeken we de Sixtusbossen op waar we de groene pijltjes(16km)hun eigen weg kiezen. Niet later is het ook van dat voor de 24km onder het geluid van een militaire helikopter die nu al via Krombeke richting de abdij trekken. In de Hapjeshoek passeren we het bordje van de 10km en gaat het bijna in rechte lijn en dit allemaal verhard(weeral!!!!)naar Stavele. In dit dorpje maken we een hoekje rond de kerk voor meer kilometers te hebben en is het tijd om te wandelen op het jaagpad naast de oevers van de IJzer die we dan weer over steken via de Eversambrug tussen de schapen door naar het Eversambos die voor ons ligt met een suikerwafel aangeboden door de organisatie. Als we 20km achter de boeg hebben volgen we het binnenbaantje, die ik meermaals doe als ik met de fiets hier ben naar het dorpje Westvleteren. Ook hier maken we een extra blokje om en dit omwille van het Belgisch militair kerkhof wat natuurlijk makkelijker maakt om aan die 33,6km te komen die toch ver boven de normale 32km moet zijn. Al is Poperinge nog 8km tot hier, in werkelijkheid zal het nog 11,6km worden. Wij pikken de collega’s van de 24km op en gaat het via de Sixtusbossen met zijn grot, het hoekje om langs de abdij waar we voor ons in lange sliert de groene pijltjesvolgers ons bijvoegen. Even net na het bordje van de 30km nemen de 8&24km de andere kant maar toch ook langs de hoppevelden die nog eventjes het onverharde gaan bewandelen naast de Poperingevaart. De lokale politie zorgt ervoor dat we de drukke baan kunnen oversteken om met zen allen nog door het Frimoutpark te wandelen om via het vernieuwde zwembad terug belanden op het stationsplein. Wat traditioneel de mooiste dag van de editie moet worden is een zware!!!! ontgoocheling geworden met veel te veel verharde stukken, nog minder dan de vorige dagen en het is niet allen ik die daarover denk hoor. Morgen is het tijd om alweer aan de laatste dag te beginnen.

     

    Dag 4:

    Welkom in de kattestad Ieper waar we ons klaar maken voor de 32,5km laatste wandeldag waar het thema ‘100 jaar Slag van Passendale’ zijn naam alle eer gaat aandoen naast de talrijke begraafplaatsen her en der rond deze streek. Voilà, we zijn gestart en wandelen de Menenpoort door en passers quasi de eindlocatie al maar we wandelen eerst even verder en hebben al snel onze gratis aangeboden limonade al en dit voor het bordje van de 5km en merken rechts van ons het Princess Patricia's Canadian Ligt Infantry(monument). Als we zicht krijgen op de autosnelweg zijn de 2 kleinste afstanden van ons afgehaakt en wandelen Zonnebeke binnen waar aan het oude stationsgebouw we nu alleen zijn en als enige de kans krijgen op naast ‘Tyne Cot Cemetery’ te wandelen met zijn 11 957 waaronder 8369 niet zijn geïdentificeerd, de grootste militaire begraafplaats van België. Gestaag bergop gaat het naar het dorpje Passendale waar we het Canadian Memorial op onze weg tegen komen. Hier is het verste punt en moeten we weer terug via de achterkant van Tyne Cot naar Zonnebeke waar ik ben rond de klok van halfelf en we pikken de 24km- stappers mee door het kasteelpark en gaan op zoek naar het Polygoonbos met onderweg het bordje van 20km. Aan de parking zien we al het 'Australian Division Memorial' die te bereiken is na een trappenreeks en duiken nu echt het bos in(nu pas het echte eerste onverharde stuk)om. We herkennen nu ook de soldaat in actie met name de 'Black Watch Memorial' om alles tope te laten komen om het slot van deze editie af te leggen. Je hebt nog de allerlaatste kans om je te verzorgen naast Bellewaerdepark vooraleer we dwars door de parking van het pretpark om uit te komen aan het Hooge Crater Cemetery. Via een boerderij waar we het laatste sapje krijgen wandelen we door de talrijke poortjes naar Zillebekevijver toe. Jaarlijkse rendez-vous is dit alsook het laveren tussen de wandelaars en merk dat men het steengruis hebben geruild voor hard wegdek. Het tunneltje onder naast de Crack winkel om naast de camping de wijk Torrepoort in te wandelen en onze aandenken op te halen en dit jaar terug een medaille. Mochten we een conclusie moeten maken kunnen we beslissen dat ze met onderscheiding gebuisd zijn wegens te veel verharde wegdek ondanks het positieve puntje dat we voor het eerst het strand hebben bewandeld.

     

    Aantal deelnemers dag 1:

    Aantal deelnemers dag 2:

    Aantal deelnemers dag 3:

    Aantal deelnemers dag 4:

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://plus.google.com/u/0/photos/100518113529093874334/album/6457126669982598081?authkey=CNGMkvKG97-Zfw   
    https://plus.google.com/u/0/photos/100518113529093874334/album/6457481872037049745?authkey=CJOuwe_E_tmLgwE   
    https://plus.google.com/u/0/photos/100518113529093874334/album/6457855431451387329?authkey=CPC527Gr1s25Kg   
    https://plus.google.com/u/0/photos/100518113529093874334/album/6458227723899922945?authkey=CIrG7ajljePyvwE   

    22-08-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    05-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Euraudax 2017(25km van Hekelgem)

    "De conditie op pijlhouden zonder een pater te drinken!"

    Na 7 mooie jaren richt Eddy Meert zijn laatste 25km Euraudax- inrichting in waar hij eerst op zoek moest naar een nieuwe startzaal en daarvoor de wandelaars op de hoogte heeft gebracht door aan de oorspronkelijke startaal een blad heeft aangebracht met de melding dat de startzaal nu is in café ‘Onder ten Toren’ een beetje verder maar steeds nog in Hekelgem. Hekelgem is een Vlaams-Brabantse deelgemeente van de fusiegemeente Affligem, waartoe ook de dorpen Essene en Teralfene behoren. Om 10u trekken we ons op gang de meeste van de 43 wandelaars met de paraplu in de hand om weldra de “Oude Molen” te passeren. Al voor 1413 stond op deze plaats een houten windmolen die verpacht werd door de monniken van de abdij Affligem. Een latere eigenaar, molenaar Petrus De Vis, werd op 26 mei 1706 samen met zijn knecht Adriaan door Franse soldaten op de molen vermoord. Drie dagen eerder had het Franse leger een nederlaag geleden te Ramillies, gelegen tussen Tienen en Namen.
    De vrouw van de molenaar beviel diezelfde dag nog van een zoontje. Uit noodzaak hertrouwde de weduwe al twee maanden later met weduwnaar en molenaar Adriaan Van Lierde uit Waver en daarmee deed de familie Van Lierde haar intrede in Hekelgem waar zij nog gedurende meerdere generaties een belangrijke rol zal spelen. De huidige stenen molen met steekboogvensters verving in 1785 de houten staakmolen. Hij ligt op een hoogte van 74 m boven de zeespiegel. Door zijn strategische ligging en door zijn hoogte van 15 m werd hij vaak gebruikt als observatiepost gedurende de vele oorlogen. Om die reden werd hij dan ook vaak door doortrekkende legers beschadigd. Tijdens het Frans bewind werden er in het geheim doopsels toegediend, huwelijken voltrokken en vluchtelingen vonden er onderdak. De huidige eigenaar heeft de molen schitterend gerestaureerd en sinds 1994 ingericht als woning. We dalen af naar Erembodegem om over en naast de autosnelweg te wandelen dwars door de maisvelden waar een plaatselijke bewoner ervoor zorgt dat zijn hoppegaarder er netjes bij gesnoeid ligt terwijl wij weer terug contact gaan zoeken met het drukke verkeer. We volgen een stukje van het Rene Martenswandelpad in het Bellekouterbos naar het dorpje Essene waar voor de Onze-Lieve-Vrouw-Bezoekingkerk het beeld ‘De Papeter’ van de Affligemse kunstenaar Patrick van Creanenbroeck staat. Tijdens de kleine kermis, op 2 juli of de zondag daarop, het feest van de herdenking van de kerkwijding ging de grote Maria processie uit. Het was de papkermis. In ieder huis werd er vlaai en rijstpap gemaakt. De Essenaren kregen hierdoor de bijnaam Papeters. Terwijl Sint-Antonius ons begroet met zijn varkentje in zijn linkerarm wandelen we o.l.v. baankapitein Eddy Meert op het houten paadje door het Pelinkbos waar een 2- tal kilometer verder halt wordt gehouden aan de wagenrust(met gratis bevoorrading)te Asse. Terug wandelend door de mais wat de temperatuur een pak de hoogt inschiet verlaten we Asbeek om beneden van de Keierberg aan Hof ten Eenhoorn even naar boven te kijken en zien dat er dreigende wolken zich aandringen. Gelukkig waaien ze over naar Asse-ter-Heide waar wij naar links vertoeven onder de betere wolken op enkele single- tracks naar het cafeetje Stylemans te Asbeek voor een langere pauze. Het is tevens ook de stamkroeg van voetbalploeg KSE Asbeek die al meerdere jaren(al van 1957)kampioen zijn geweest. Ik deel u ook mee dat Stylemans, naar waar deze café genoemd is vroeger een beloftevolle plaatselijke wielrenner was met vele zeges te zien aan de krantenknipsels hangend aan de muur. We hebben toch tijd daar het buiten nu een fikse bui passeert, wellicht die van daarnet die op zijn passen terug keert. De pauze is voorbij en we wandelen niet via Heilige-Familiekerk die er vlak naast ligt maar de andere kant uit waar we een kapelleke voorbijwandelen te Essene toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw, gebouwd door Augustus Van Mulders als dank voor de genezing van een ziekte. Aan dat kapelleke hangt ook een gedenksteen ter ere van Rik De Bolle. Rik De Bolle was vooral gekend van de Sint-Antoniusgilde in Essene, waarvan hij 46 jaar voorzitter was, maar hij had in het verleden ook belangrijke verdiensten bij de KAJ van Essene, voetbalclub EMI Essene, de civiele bescherming en de cultuurraad. Verder was hij gekend als volkszanger en marathonloper, als journalist, geschiedschrijver en sportverslaggever bij De Asschenaar en medeoprichter van de wandelclub De Pajotten. Als ervaren wandelaar en streekgids was hij heel erg begaan met het behoud van de wandelwegen. De drie ‘wandelboekjes’ die hij schreef in de reeks van de Vlaamse wandelaarsbond waren heuse pareltjes. Terwijl de meeste wandelaars onder andere enkele Florastappers van Gent(plaagstootje)extra krachten moeten zoeken om het héél licht hellende strook naar de ufo van Belgacom te volbrengen worden ze beloond met een afdaling van de Gootberg lang de watertoren, al is dit veel gezegd. Eddy wijst ons naar het ouderlijk huis van Jean Claude Vandamme, die acteur van de vele vechtfilms weet je wel. Voor ons zien we de Sint-Michielskerk van Hekelgem en dat wil zeggen dat we weldra een einde kunnen maken van deze wandeling.

    Aantal deelnemers: 43

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.euraudax-belgium-be   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://plus.google.com/u/0/photos/100518113529093874334/album/6451882860341349553?authkey=CL7W3JWgleOQ3QE   

    05-08-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    01-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Euraudax 2017(2x25km van Lede)

    "Pakken voor het te laat is!"

    De boeren zijn content maar Jeroen&Etienne niet als ze s’ morgens buiten kijken, het regent! Het is een déjà vu vandaag want toen was ik hier ook voor de 50km van Euraudax- Lede met dezelfde startlocatie alsook hetzelfde decor bovenaan. Het vrouwtje van Jeroen(Kristel)komt mij ophalen al een geluk dat het een goede 2 minuutjes rijden is, mochten we te voet gaan was de groep al vertrokken. Het is een drukke bedoening in de startzaal met vele bekenden maar ook nieuwe wandelaars die willen proeven van het Euraudax- concept. Onder de paraplu vertrekken we met zijn 57 en prijzen we gelukkig dat het niet lang zal duren in de regen wandelen. We steken de spoorweg over via de voetgangersbrug om Lede achter ons te laten om al vlug het 1ste stukje onverhard op te zoeken om eventjes terug te keren in de dorpskern waar we Sint-Martinuskerk met daar tegenover het stadhuis voorbij werken die geteisterd wordt door wegenwerken. Wandelend door natuurgebied de Geelstervallei passeren we de tearoom waar we straks heen gaan, maar nu nog even verder wandelen. Tussen de maisranken door laverend van links naar rechts om de grote plassen te vermijden gaat het verder naar wagenrust(WR) in Oordegem die geflankeerd wordt niet alleen door wandelaars maar ook door de rozengaarden. Na de pauze zorgt niet ik alleen ervoor maar ook de andere aangeduide seingevers dat de groep de drukke baan kan veilig over steken om te wandelen door Papegem&Impe om terug te keren naar het reservaat van daarnet om nu wel halt te houden in de tearoom ‘De Weimenier’ waar we kiezen voor het buitenterras quasi tussen de bomen. De paraplus mogen weg en waarom ook niet de jassen(of truien) want we hebben het warm gekregen waar het niet direct uitziet dat het de eerste uren gaat regenen. Al leidt de weg naar Erondegem, toch gaat het links een klein weggetje in terugkerend via het gebied Sint Appolonia naar de spoorlijn te Lede waar we via de sociale woonwijk met zijn verschillend gekleurde deuren pal er achter de startzaal weer induiken. Het is kwart over twee wanneer de groep herverdeeld is in blijvers als nieuwe wandelaars waarin er ook een groepje van 5man te herkennen aan hun t-shirt waarop staat ‘Hey, hoe gaat het….(afkorting van hun naam bv. “Cin”)’ die vandaag deze tocht als voorbereiding zien op hun Dodentocht waar ze die dag de tocht tot een goed einde willen brengen ten voordele van vzw “Tout Bien – Okidoki” die het probleem van suïcide van jongeren in België in de aandacht willen brengen. Suïcide is de nummer 1 doodsoorzaak bij jongeren en volwassenen in België. Naast hen zijn wij nu ook in Aalst beland, de stad van Louis Paul Boon die een gedicht heeft laten zetten aan de snelwegbrug al moet je het wel begrijpen zijn schrijfkunst.  Via de Sint-Jozefkerk in restauratie zoeken we het marktplein op met zijn Oud-Schepenhuis met belfort & gebiedshuisje waar ook het borstbeeld staat van de Vlaamse drukker & uitgever Dirk Martens. De vele shoppers kijken toch raar op als ze die bende zien voorbij razen die wandelen via het gemeentehuis naar de Sint Martinuskerk om het centra gedeelte te verlaten naar het stadspark die gevolgd wordt door de wagenrust t.h.v. sportcomplex Asbroek waar we getrakteerd worden op een cornet met daarbij horende drankje. Eens de rust voorbij zetten we de tocht verder door natuurinrichting Osbroek-Gerstjens naar het kerkhof. Eind april was ik hier ook toen met ‘Vlaanderen Wandelt’ waar we nu dezelfde hectometers doen met onderweg in Nieuwerkerken, het kasteel van Regelsbrugge waar we op zoek gaan naar de tunnel bij het ziekenhuis. “Red de Siegesemkouter !” zien we op een plakkaat en terecht hebben ze al zullen ze er weinig aan kunnen doen wanneer dit stukje natuur wordt herschapen in een industriepark dus mogen we blij zijn als we vandaag nog het onverharde kunnen bewandelen. In Erpe hebben we nog recht op een wagenrust en wat voor één. We worden getrakteerd door de club van de inrichters met namen Wandelclub De Schooiers Wichelen die iedereen een ‘Hovaardig Boerke’ schenkt. Nog even op de tandjes bijten meid van de bende Dodentocht- voorbereiders, het is niet ver meer. We zijn begonnen aan het laatste stukje waar we nog het gebied de Molenmeersen op het menu krijgen vooraleer we terug contact hebben we de spooroverweg van daarnet en nu via het sportterrein terug belanden in de startzaal. Vandaag mocht Chantale Scholiers in de hulde worden gebracht daar zij haar eerste Euraudax- Schelp heeft behaald na de kaap van 1000km heeft bereikt te bekomen met tochten van 25 en/of 50km.

    Aantal deelnemers: 73

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.euraudax-belgium.be   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://plus.google.com/u/0/photos/100518113529093874334/album/6439301941966927553?authkey=CK7s0uDxwbXmxAE   

    01-07-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    24-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Euraudax 2017(150km van Brakel)

    "Pakken voor het te laat is!"

    Een 150km Euraudax- tocht in België is aan het uitsterven, daar het enerzijds veel van je tijd opslorpt qua voorbereiding om deze tocht te organiseren. Je moet eerst een parcours uittekenen+berekenen met daarin locaties plaatsen om de bevoorrading te doen of zelfs cafés vinden die wandelaars willen ontvangen op een niet zo’n normaal uur. Na een lange voorbereiding hebben de 2 Danny’s toch het klaar gespeeld om ons te verwelkomen in een zaaltje van sporthal De Rijdt te Nederbrakel. Voor de wandelaars wacht de komende 30u niet alleen slaap te kort maar ook die wandelafstand van om en bij de 150km verdeeld over een 5-tal lussen variërend tussen 24 & 48km. Zaterdagmiddag om 11u starten we met zijn 59 aan de opdracht die ons wacht al zullen ze niet allemaal de volle pot doen. We volgen de baankapitein Danny Spitaels naar het dorpje Everbeek-Beneden via onverharde wegeltjes door kleine bosjes heen in het golvend landschap naar het dorpje Zarlardinge waar aan het kerkhof voor wij als kiekens een kiekenboutje krijgen toegestopt. Na het lekkere gepeuzelde snack nemen we de bocht langs de Kalsterbeek die we een tijdje volgen steken we in Overboelare de taalgrens over om eerst over en dan naast de Dender, of hier La Dendre genoemd waar aan de stuwdam van Lessines(Lessen) net als de plezierjachten halthouden. Zij op de sluiswachters die met de hand zowel de brug als stuwdammen openen, als wij die hier onze 2de bevoorradingspunt hebben. Nadat we een klein vervolgje nog hebben gebracht van het de rivier wandelen we naar het station van dit dorpje waar ook de buste van beeldhouwer Constantin Brâncuși staat. Een bekende Belgisch surrealistisch kunstschilder met name René Magritte is hier geboren en dit wordt niet uit het oog verloren want men vindt op straat of aan gevels kunstwerken gemaakt door hem. Misschien minder bekend maar zeker eens te bezoeken zijn de ‘steengroeven van Lessinnes’ waar wij ook even halt te houden om dit te bezichtigen.

    In de steengroeve van Lessines werd vroeger porfier ontgonnen. Porfier is een stollingsgesteente en wordt al bijna 300 jaar industrieel geëxploiteerd. Deze steen vertoont bijzondere kenmerken. Hij heeft een opmerkelijke schok-, slijt-, druk-, schuur- en vorstvastheid en is zeer goed bestand tegen chemische agressie. Vandaar dat porfier gebruikt wordt voor het vervaardigen van onder andere grind en zelfs in de vorm van grote blokken voor de vervaardiging van dijken (Delta werken in Nederland). Na het stil leggen van de productie is de steengroeve helemaal vol gelopen met grondwater. Momenteel bedraagt de maximumdiepte 54 meter met een maximale lengte van 330 meter en een breedte van 200 meter. Op de bodem treft men nog overblijfselen aan van toen de steengroeve nog actief was (train rails, huizen, lieren, enz.).

    We wandelen nu naar het centrum waar vandaag een braderie plaats vindt en houden halt aan de taverne achter de Hôpital Notre Dame waar we ons broodje kunnen benuttigen om daarna nog even een rondje te maken in het centrum om dan langs het stadhuis een einde maken en terug het kalme gedeelte opzoeken. De koeien & paarden kijken toch vreemd op als ze ons zien passeren terwijl ze aan het grazen zijn. We ruilen terug het normale taalgebied om een passage te hebben door het Livierenbos waar rechts ook de Verrebeekmolen staat. We maken tijd om in de startzaal het avondmaal te laten smaken waar op het menu na de soep, varkensgebraad met vleessaus geserveerd bij gegratineerde aardappelen vergezeld van groene asperges en trostomaatjes. Om dit allemaal te verteren tegen dat het tijd is voor het dessertje wandelen we hier een plaatselijk lusje van 10km op zoek naar de dorpskern met zijn Sint-Pieters-Bandenkerk waar we de Dwars door Brakelpad betreden naar de achterkant van de Toepkapel en geduld hebben voor de smalle ingang van het Kloosterbos. Wanneer we op de top van de Elverenberg zijn gaat het linksaf het Jansveld in op de houten bruggetjes om via de achterkant van domein Reytsmeersen tijd te maken voor het rijsttaartje als dessert. Ondertussen heeft iedereen zijn fluohesje aangedaan want het is inmiddels donker geworden wanneer we het laatste stukje van het 2de lusje aanvatten. We zoeken het Mijnwerkerspad op naast de Zwalmbeek waar ondertussen het begint het te motregen met daarbij de wind niet prettig aanvoelt als je alleen in t-shirt wandelt zonder paraplu, dan maar even doorbijten zeker. In het licht golvend landschap gaan we op zoek naar het stamcafé van onze baankapitein den Danny ‘The Corner’ in Sint-Maria-Oudenhove. Een halfuurtje later verzamelen we weer allemaal buiten om verder de nacht in te wandelen waar we de Berendries afdalen nat als de Valkenberg naar de startzaal en tijd maken voor onze koude schotel. We vatten de 3de lus aan en gaan op zoek naar fietswielenrondpunt waar de seingevers ons veilig doen over steken om de volgende klim met name Fayte- helling te overwinnen waar wakker blijven niet snel afdalen naar de grote baan want voor je het weet lig je met je klakken op de grond, hé Eddy. We laten hem aan de kerk van Parike ophalend door het bevoorradingsteam die hem zullen brengen naar de startzaal. Aan de kerk van Everbeek-Beneden houden we halt voor een puddingske en een bekertje frisdrank. Van de stad "beneden" moeten we dus ook naar die van "boven" waar het luchtruim aan het ophelderen is wanneer we dus Everbeek-Boven eventjes rusten. Nu het helder is geworden en daarmee begin ik niet in onze hoofden maar aan het luchtruim kunnen we weer de natuur induiken en dit doen we op weg naar de Toepkapel om af te dalen naar het stationsgebouw niet ver van de startzaal. Het is tijd voor het ontbijt na bijna 100km te hebben afgelegd en hierna mensen proficiat wensen die ermee ophouden en voor hen het genoeg is geweest. Met 51 zijn we nog wanneer we wandelen naar reservaat Burreken met onderweg de wagenrust(bevoorrading)om daar ook door te wandelen om op onze route de kapel van de Ronde van Vlaanderen te passeren op grondgebied Horebeke. De regen van daarnet heeft niet veel geholpen want het stof waait nog op wanner we tussen de gewassen wandelen naar domeinbos Ter Rijst. La Houppe, een bekende fietshelling ligt pal op de grens van Vlaanderen met Wallonië waar ook de kapel van Houppe staat in het gehucht D’Hoppe. We duiken Het Brakelbos in voor geruime tijd waar we nadat deze zijn uitgewandeld even achter elkaar moeten wandelen daar er moto’s moeten passeren. Nu is het tijd om ons middagmaal van Zondag te benuttigen en ditmaal stoverij/friet op het menu staat. We verwelkomen(terug opnieuw) nieuwe wandelaars waaronder een heel bendje van de Scheldestappers of 2 kameraden die gisteren nog een andere ultrawalk hebben gedaan alsook onze Eddy terug die hopelijk niet te veel last meer heeft. 21 wandelaars zullen echte diehards zijn daar zij ook net als ik de laatste lus van het complete plaatje zullen aanvatten. Eerst is het weer tijd om hier rond de startzaal een stukje te doen daar we nog recht hebben op een cornetijsje. Een kijk door de bril op het prachtige landschap ziet dat we het droog zullen houden tot het einde alsook dat de groep een lange sliert is geworden met soms grote gaten. Er moet hier ergens een oldtimer evenement plaats vinden daar er op sommige momenten enkele van die exemplaren onze tegemoetkomen of voorbijsteken. Aan de Pullemhoeve in Zegelsem trakteert een deelnemer van ons nl. Franky Moonen ieder een bekertje cava n.a.v. het behalen van zijn 1ste Gouden Arend. We spelen nog een keer als platwals met al onze voeten door het akkerveld om het bos voor ons in te duiken waar aan de andere kant de Verrebeekmolen gretig staat te molenwieken terwijl we voor de laatste keer halthouden op het traject daar onze baankapitein zelf een drink ons aanbiedt. Het duurt niet lang meer en dalen in fases naar het voor seingevers bekende kruispunt en zij weten zonder te zeggen wat hun taak is daar we niet voor de 1ste keer dit gevaarte over steken. Het is tijd om iedereen te feliciteren en in het bijzonder Franky & Jean-Jacques voor het behalen van hun Gouden Arend. Ook krijgen 3 collega- wandelaars nog een aandenken daar zij vandaag in zijn totaliteit(volledig palmares)de kaap van 1000km over al de organisaties van deze organisatoren hebben bereikt.

    Aantal deelnemers: 90 (22voor de volle 150km)

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.euraudax-belgium.be   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://goo.gl/photos/s5XP8m2Ekiy4rtwA7   

    24-06-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    16-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nacht van West-Vlaanderen 2017

    "Terug van een jaartje weggeweest!"

    Van een jaartje tussen geweest pik ik de 38ste editie van de ‘Nacht van West-Vlaanderen’ mee die zijn oorsprong kende vanaf 1980 en jaarlijks plaats vindt de 3de zaterdag van Juni en dit in Torhout. Vroeger bestond er ook een ultraloop mar wegens financiële en organisatorische problemen werd in 2013 besloten om de 100 kilometer ultraloop niet meer te laten plaats vinden. Toch bestaat er nu nog een (halve-)marathon &een 10km- loop. Maar ik ben er om de komende uren 100km te wandelen in het Houtland. Voor mezelf noem ik het liever de ‘Nacht van Torhout-Brugge’ daar we de Kust niet aandoen, nochtans ligt het ook in deze provincie. Nadat we de inschrijvingsdocumenten hebben opgehaald moeten we eerst voorrang geven aan de lopers die eerder mogen starten aan hun wedstrijd, de wandelaars maken er geen wedstrijd en doen op hun eigen tempo 10, 21, 42 of 100km. We doorkruisen het centra gedeelte richting de markt als het stationsplein. Het is verwarrend of wandelen wij zo snel want enkele hectometers na het 2- kilometerbordje zien we die al van 30km. Deze borden zijn eigenlijk bestemd voor de lopers en moeten wij daarvan niks van aan te trekken. We houden enige tijd contact en doorkruisen zelfs 3x het traject van de lopers en krijgen passages door het groenhove- als Plaisierbos om dan definitief afscheid te nemen van het loopgedeelte. Wanneer we wandelen door het centrum van Veldegem hebben we al 13km achter de rug om de 2 kleinste afstanden na daar ze ons al hebben verlaten, en vergeten niet de banaan in te nemen want eten moet je blijven doen en vooral niet vergeten te drinken in die zomerse omstandigheden. Vanaf hier volgt de kortste verbindingsstuk met name 1,8km tot aan de Hoeve Stragier, even verder dan domein Merkenveld. De wandelaars van de 42km verlaten ons nu ook terwijl we wandelen door natuurgebied Doeveren net naast de E40 waar we over/ naast wandelen, nu in donkere hemellicht. Misschien doordat ik vorig jaar hier niet was verken ik nu een nieuw stukje met name Kampveld waar de boer ondanks de raad van de gouverneur toch zijn plantage besproeid met water waardoor zijn tractor onze weg versperd. Ondertussen hebben we het rijstaartje binnen laten werken terwijl we die laten verteren langs de villa’s die pal grenzen aan het Lippensgoed- Bulskampveld die we ook doorwandelen. Terug de autosnelweg over net zoals de spoorweg wandelen we naar de jachthaven en nemen de poort(brug)naar het centrum van Beernem waar in CC Kleine Beer de 1ste hoofdpost is en dit na 50km. Aan de bagage te zien zijn er nog niet veel gepasseerd terwijl ik de tocht al snel weer vervolg. Via het Beverhoutsveld wandelen we naar het kanaal Gent-Oostende die we een tijdje naast ons hebben tot we door het industriepark de Gemene Weiden doorwandelen naar Moerbrugge. We breiden nog een stukje van het kanaal uit richting de provinciehoofdstad maar eerst houden we nog halt in Steenbrugge. We steken de Steenbruggebrug over en duiken het Lappersfortbos op terwijl het helde begint te worden boven ons. Dit jaar gaan we niet door het centrumgedeelte van Brugge met zijn minnewaterpark maar wandelen we er rond en volgen de juiste kleine oranje pijltjes naar het Boudewijpark met zijn Dolfinarium naar de 2de hoofdpost waar we voor de laatste keer gebruik kunnen maken van onze bagage en bijna 70km achter de rug hebben. We trekken ons weer op gang om via enkel straten te belanden in het Tillegembos & domein Tudor - Breisbroek. Bij het natuurcentrum bevind zich een hoeve waar ik opmerk dat ik hier buiten de medewerkers geen collega zie. Vanaf hier krijgen we een lag stukje verharde gedeelte om door het dorpje Snellegem met zijn paard te wandelen tot we de voeten nog eens verwend mogen worden om op zachte bospaden van het Vloethemveld door te wandelen. Toch zijn we al in Zedelgem waar in het basisschooltje de medewerkers nog even tijd hebben voor de storm van deelnemers die afkomen. Ze weten mij ook te vertellen dat er een 20- tal wandelaars al zijn gepasseerd, maar er komen er nog velen aan. We wandelen op macadamwegen door de open vlakte van de Klijthoek om bergopwaarts het dorpje Aartrijke te bereiken om traditioneel halt te houden in de kantine van VV Aartrijke. Een stukje Fit-o-meter rond het voetbalplein kan er ook nog bij om even verder provinciaal domein D’Aertrycke door te wandelen maar niet naast het kasteel, waar een lange dreef ons brengt naar de dorpskern van Wijnendale. Het is hier ook dat we de wandelaars van de Batjestocht ons bijvoegen die ons zullen vergezellen naar de stad Torhout. In het Parochiehuis kunnen we onze laatste krachten bijvullen om de resterende 4 kilometers af te. Via de geasfalteerde Groene 62 gaat het zo goed als rechtdoor om aan het einde van deze strook nog even een drukke baan te dwarsen, en aan de brandweerkazerne het sportterrein inwandelen om de bel te mogen luiden na de 100km te hebben uitgewandeld.

    Aantal deelnemers: ???

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/Azor3dv74ug   

    16-06-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Euraudax 2017(25km van Oostkamp)

    "De laatste kleine!"

    Na vandaag heb ik al mijn kleintjes volbracht om die 2de Gouden Arend te kunnen behalen, daarna dus op zoek naar de grote afstanden vanaf 75km. Enkele vaste kameraden zijn er niet bij vanwege Paris-Tubize en bovendien heeft deze tocht de concurrentie van de wandeling enkele kilometers verder ingericht door de Brugsche Globetrotters. We zoeken de Moerbrugge brug op met het Huldemonument en gedenkplaat voor de Canadese soldaten en de burgerlijke slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog om daarna het kanaal Gent-Brugge naast te wandelen om de industriezone op te zoeken. Via de Gemene- en Lowei wandelen we naar Assebroek voor de caférust bij sport-, lees- & eetcafé Daverlo. Eens om 11.45u terug gestart wandelen we door natuurgebied Gemene Weidebeek waar we ook wandelaars tegen komen van die wandeltocht hier die de rode pijltjes volgen. Bij ons kan je ook in groep wandelen maar daar is het zonder pijltjes. Het domein Ryckevelde wandelen we rond tot we halthouden op het Pastoor Verhaegheplein te Assebroek voor de wagenrust waar we ook even binnen wippen in de Onze-Lieve-Vrouw-Onbevlekt-Ontvangenkerk. Direct na terug opnieuw te vertrekken zijn duiken we de Assebroekse Meersen in op terug voor een geruime tijd het harde beton op te zoeken zelfs ook de kasseien in Beverhoutsveld. Voor de laatste wagenrust houden we halt aan de Beverhoutse kapel op de grens van Oedelem met Oostkamp om daarna het laatste stuk aan te vatten richting Oostkamp- city. Rechts zien we de dorpskern van Moerbrugge met zijn Sint-Godelievekerk. Over twee weken komen we hier ook terug met de Nacht van West-Vlaanderen toen we ook hier een rustpost hebben, maar deze is vandaag weliswaar gesloten. We gaan linksaf naar het water en moeten even halthouden aan de Moerbrugge brug daar de schepen door moeten varen. Eens de brug naar beneden ligt naast het water ook de Warandeputten die verwijst naar de aangrenzende bosgebied ‘de Warande’. Het maakt deel uit van de Vallei van de Zuidleie, waarin het kanaal Gent-Brugge werd uitgegraven. Eens al de oud stabiele bruggetjes hebben gepasseerd is het niet ver meer lopen naar de sporen waar we het tunneltje eronder nemen die niet ver meer is van de startzaal waar we net geen 24km op de teller hebben.

    Aantal deelnemers: 41

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/8kQhHzGipdi   

    03-06-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    28-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mars Loven Boven 2017

    "Het mag regenen!, we zijn hoofdzakelijk toch beschut."

    Ik neem vandaag weer eens de bus naar een wandelorganisatie, maar niet ene van De Lijn. Het is veel gezelliger om samen met mijn clubleden een busuitstap van te maken naar Heverlee, gelegen aan de zuidkant van de stad Leuven in de provincie Vlaams-Brabant. Tijdens onze rit waren er momenten waar het goed heeft geregend dus nemen we toch in hoofdzakelijkheid onze bescherming mee mocht het toch het geval zijn tijdens de dag.  De start bevind zich in het Kwartier de Hemptinne, waar nog steeds terreurniveau 3 geld en daarom er militairen staan aan de toegangspoort om de rugzakken te controleren. Van 3 tot 35km kan men kiezen uit 12 verschillende afstanden waar vele bosstroken op het plannetjes zijn uitgetekend. We verlaten het militair domein en trekken richting het kleine dorpskern met zijn Onze-Lieve-Vrouw-van-Troostkerk waar de huizen zijn rondgebouwd. We wandelen naar het Abdij van 't Park, ook wel Parkabdij of Abdij van het Park genoemd en is nog steeds het meest volledig bewaarde abdijencomplex in de Nederlanden. Het is een Norbertijnen-abdij gesticht in 1129 op initiatief van Godfried I(Graaf van Leuven) die vroeg aan de toenmalige abt van de premonstratenzerabdij te Laon om er ene te stichten in de buurt van Leuven. De graaf stond hiervoor een park en een jachtslot af waar ook de meier van Leuven nog meer gronden schonk met daarop een watermolen. De abdij werd 2x het slachtoffer van Oostenrijkers die het  hebben geplunderd en deels vernield; vooral de wijnkelder moest eraan geloven. In 1831 besliste het stadsbestuur van Leuven om honderden Nederlandse krijsgevangen in de abdij te huisvesten. Dezen kwamen kort nadien allemaal vrij wanneer het Nederlandse invasieleger België binnenviel tijdens de Tiendaagse Veldtocht. We moeten wel eerst door de toegangspoorten zoals de Sint-Janspoort als de Sint- Norbertuspoort om te komen aan de binnenplein van de Abdij. De hoge toren van de Sint-Jan-de-Evangelistkerk is een merkteken in het landschap. De toren dateert uit het begin van de 18de eeuw en is meteen het laatste grote bouwwerk dat op de site van de abdij van Park werd gebouwd. Het spreekhuis(roze gebouw er naast) dateert uit 1718. Zoals het woord het zelf zegt, stonden de norbertijnen hier bezoekers te woord. Leken en vrouwen hadden immers geen toegang tot het kloostercomplex. De rozerode kleur van de buitenafwerking van de gevels refereert naar kleursporen die tijdens de restauratie van het gebouw teruggevonden werden. Terwijl ze de dorpsgenoten onder klokgeluiden verwelkomt wandelen wij verder naar de achterkant van het complex waar we het Sint-Albertuscollege passeren die werd geopend op 1 september 1949, als college voor Priesterroepingen door de Paters Ongeschoeide Karmelieten in een klooster van de Karmel dat zelf gebouwd was in 1936.. We treden opnieuw het militair domein binnen naar de startzaal die tevens ook een controlepost is. We gaan de andere uitgang uit en zien naast de wandelaars die ons tegemoet komen, aan de hoek van de straat ook het Heverlee War Cemetery. 'Heverlee War Cemetery' is een Britse militaire begraafplaats waar 30 doden uit de Eerste Wereldoorlog(waaronder 1 niet geïdenti-ficeerde)en 988 uit de Tweede Wereldoorlog(waaronder 36 niet geïdentificeerde)worden herdacht. Het is tijd om de schaduw op te zoeken en dit doen we d.m.v. Het Arboretum van Heverleebos, de ene afstand een langere passage dan de anderen om uitkomend tezamen te wandelen naast het spoor tot het station van Oud-Heverlee. Onderweg moest ik even terug op mijn stappen komen daar ik een stukje verkeerd ben gewandeld, daar ze hier gebruik makend van 3 soorten pijlen als 2 soorten linten. Het is tijd dat we in de rustpost de ideale moment vinden om ons lichter te gaan kleden, insmeren, zonnebril op zette en de paraplu opbergen daar er naar uitziet dat er de eerstkomende uren geen druppel zal vallen. Straks komen we hier terug maar eerst wandelen we net niet naar de kerk, met bijhorende dorpskern van Korbeek-Dijle, maar gaat het links naast de Dijle door reservaat Doode Bemde. De Doode Bemde( betekent zoveel als onbruikbare graslanden) telt meer dan 250 hectaren grond en bestaat uit een mozaïek van kleine akkers, populieraanplantingen en broekbosjes, wei- en hooilanden, ruigten en rietvelden, vijvers en grachten. We doen al de poortjes netjes weer toe terwijl we ook op de houten bruggetjes wandelen om daarna het Heverleebos op te zoeken waar aan het Zoet Water voor de aandachtige kijkers op de waterlelies een schildpad zien. Nadat we even gerust hebben in de rustpost van daarnet zoeken we het laatste stukje schaduw op met een vervolg van het grote bos en nemen we als grootste afstand nog even een korte afscheid en begroeten we ze aan het uiteinde om tezamen het militair domein binnen treden en genieten van een drankje voordat we na een korte huldiging als grootste wandelclub de bus nemen terug naar de zee.

    Aantal deelnemers: ???

    Bijlagen:
    http://www.beneluxwandelen.eu   
    http://www.wandelgazette.be   
    https://plus.google.com/100518113529093874334/posts/98XQEm8V8VW   

    28-05-2017 om 00:00 geschreven door COBI  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     


    Mijn favorieten
  • wandelgazette
  • beneluxwandelen
  • marching
  • facebook

  • Willekeurig Bloggen.be Blogs
    heiligerita
    www.bloggen.be/heilige

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!