Inhoud blog
  • 2007 Fr 1 augustus We zijn er mee weg
  • 2007 FR 2 En nu definitief?
  • 2007 Fr 3 Lac de la Platte Taille
  • 2007 FR 4 Via Lac du Der naar Goncourt s/Meuse
  • 2007 FR 5 Goncourt - Villars Les Dombes
  • 2007 FR 6 Villars naar Serrières en Chautagne
  • 2007 FR 7 naar Thones
  • 2007 FR 8 naar Die via Corrençon en Vercors
  • 2007 FR 9 naar Montbrison en St Saturnin Lez Apt
  • 2007 FR 10 naar St Paul l/Durance
  • 2007 FR 11 naar Les Salles de Verdon
  • 2007 FR 12 naar Le lauzet Ubaye
  • 2007 FR 13 naar l'Argentière La bessée
  • 2007 FR 14 Via Col du Lauteret , Galibier, Télégraphe, Col de la Croix de Fer, col du Glandon
  • 2007 FR 15 naar St Paul Lez Durance tot St André les Alpes
  • 2007 FR 16 naar Colmar les Alpes
  • 2007 FR 17 naar Annot
  • Griekenlandnajaar 2006
  • overtocht Italië Ancona naar Griekenland Igoumenitsa
  • Corfu
  • Plataria
  • Lefkas en Kefalonia
  • terugreis door Italië
  • terugreis door Frankrijk
  • Griekenland voorjaar 2006
  • vervolg Griekenland voorjaar: de terugreis
  • Portugal Maart/April 2006
  • Frankrijk najaar 2005
  • Frankrijk Alpen aug 2005
  • Nederland Valkenswaard WE Nov 2004
  • Frankrijk Norm/Bret sept 2004
  • Frankrijk Alpen aug 2004
  • Portugal voorjaar 2003
  • Andorra Transitland
  • Marokko voorjaar 2001
  • Oost-Duitsland Jena-Lobeda 1988
  • Tsjechoslowakije - de splitsing
  • We schrijven 1968
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    ribbe1
    reisverhalen tekst
    30-06-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Griekenland voorjaar 2006

               GRIEKENLAND - LENTE 2006  


    De voorbereiding

    Griekenland is nog steeds een blanke vlek op onze landkaart. Jaren geleden reden we door het noorden van 't land van Bulgarije naar Turkije en stopten slechts op een paar plaatsen aan de kust om de nacht door te brengen.
    De volgende keer dat we Griekenland bezochten was met een last-minute 14 dagen naar Kreta. Deze reis beviel ons zo goed dat we beslisten ook het vasteland eens te gaan bereizen.
    Het kwam er maar niet van. We wilden vooral zolang we nog goed gezond waren eerst de verre bestemmingen doen die op 't verlanglijstje stonden.
    Voor Pasen op de terugreis van Portugal oppert mijn ventje het idee om dan toch volgend jaar maar eens naar Griekenland te gaan. Volgens mij moest dat zeker geen jaar uitgesteld worden als hij dat graag wou. Tegen dat we thuiskwamen was de beslissing gevallen: na de viering 5j SenNet zijn we weg.
    Op de forums van campersites was wel 't één en 't ander te vinden. De route overland werd nog door weinigen genomen ... kosten aan de grenzen, slechte banen, onveiligheidsgevoel enz. De meesten waren opgetogen over de ferry diensten tussen Italië en Griekenland.
    Op bezoek dus op de sites van de ferry's - prijzen vergelijken enz.  Bij een vraag om informatie kreeg ik steeds het antwoord dat ik via de site moest om de overtocht zo vlug mogelijk te boeken daar er al vele plaatsen bezet waren. Nog eens terug naar de forums...ja de meesten, zoniet iedereen, bestelde zijn tickets op voorhand uit angst voor plaatsgebrek.
    Wij wilden ons niet vastpinnen op een bepaalde datum... stel dat ge panne hebt onderweg of.. ge ziet een leuk plekske en ge moet doorrijden omdat ge anders in tijdsnood komt (niks voor ons dus)
    Via de website van diplomatie wat informatie gaan zoeken over de grenzen en de formaliteiten - bij ANWB naar de kostprijzen aan grenzen en voor de tolwegen.
    Met verbruik en al die kosten is er slechts een paar € verschil met de ferry..
    't Ventje heeft wel zo zijn bedenkingen bij een bootovertocht = slechte ervaringen met een woeste zee.. Maar hij wil het dus nog wel eens wagen aangezien anderen zo de loftrompet blazen.
    We beslissen: we vertrekken op ons eigen ritme zonder te treuzelen - gaan in Venetië naar de ferry en proberen een ticket te versieren - lukt het hier niet dan kunnen ze ons daar wel vertellen of er nog plaatsen vrij zijn met vertrek Ancona - zoniet - dan rijden we over land.
    Volgens informatie is het verboden vrij te overnachten in Griekenland maar zijn er hier en daar wel uitzonderingen. We zien wel.

    Ondertussen hebben we de auto goed uitgekuist en terug gevuld. We proberen zo weinig mogelijk mee te nemen maar als ik zie dat ik nog zoveel plaats over heb kan ik het mij toch niet laten tussendoor er nog 't één en 't ander in te steken...dom dom want 't is alleen overtollig gewicht.

    De heenreis

    Van vroeg opstaan komt niet veel in huis. Rustig ontbijten en de overschotten en de inhoud van de koelkast overhevelen naar de auto. Nog even mijn mailbox bekijken. De droogkast leegmaken ... door het huis dweilen .. stopkontakten uit en verwarmingsketel af. Hopelijk niks vergeten.
    Zoals altijd nog even bij de zoon langs om afscheid te nemen en kleine Mathias nog eens flink te knuffelen.
    Het weer is ons goed gezind en we willen door de
    Pfalz. Op dus via St Vith naar Trier - grote en rustige banen. Pirmasens de schoenenstad laten we op zij liggen. We willen niet te laat stoppen.
    In het eerste dorp dat we tegenkomen is het enorm druk aan het kruispunt. Blijkbaar een kleine markt en daar 't zaterdag is veel mensen die stoppen voor fruit en lokale produkten. We rijden het centrum in en na wat heen en weer rijden vinden we een mooi overnachtingsplaatsje tussen het oude spoorwegstation en een grote houtzagerij. De auto's die er doorkomen kunnen we op onze vingers tellen. Voor ons stroomt een klaterend beekje en als 't ventje de hond uitlaat ontdekt hij op een 100tal meter een mooi parkske waar ook ruimte is om te staan. Ik had ondertussen al de ramen afgesloten en helemaal geen zin om nog te verhuizen.
    We blijven staan, hebben een heel rustige nacht en worden 's morgens wakker met 't zonneke in ons bed.
    Gisteravond veel vliegende insecten en de eerste dag reeds hebben de ruiten een beurt nodig. Zacht water uit de beek denkt 't ventje...maar 't scheelt niet veel of hij had er in gelegen. Waarom doen mannen onderweg toch altijd zo hun best? De relaxte sfeer? 
    We zien op de kaart dat er een mooie weg loopt bijna parallel aan de hoofdroute. We zijn niet gehaast..
    In
    Dahn ontdekken we dat we hier vroeger nog waren. De rots is nog hetzelfde maar het park van de thermen is mooi heraangelegd met prachtige kunstwerken. (hebben ze hier geen last van vandalisme? alles ziet er heel keurig uit)
    Onderweg stoppen we voor brood - mensen trekken naar de kerk in zeer sobere kledij met een zwaar gebedenboek in de hand - weten niet tot welke strenge religie ze behoren - denken automatisch aan de mennonieten of zoiets...
    We mogen nu ook niet te lang treuzelen en in
    Kandel rijden we de autostrade op. Karlsruhe, Pforzsheim, Stuttgart, Ulm. Het is een heel saai stuk. Deden deze route vroeger heel dikwijls. Gelukkig geen stau maar we verschieten wel effe van de prijzen aan de pomp .. beter even de autostrade afrijden.
    Tientallen keren namen we de afslag en toch...De verkeerswisselaar is gans vernieuwd en geen Ulm West te bekennen en voor ik me dat realiseer zijn we er voorbij... wie rijdt er nu verkeerd op een autostrade? Wij dus. Dan maar de volgende.
    Memmingen, Kempten.
    We zitten zo kort bij Tannheim en kunnen het ons niet laten om er nog eens te gaan kijken.
    In
    Oy richting Oberjoch. De parkings waar we vroeger stonden zijn nu afgesloten of betalend...Juist over de Oberjoch pass en de Oostenrijkse grens weten we niet wat we zien - vier rijen dik staan auto's met duitse nummerplaat aan te schuiven aan 't benzinestation  (vroeger 1 pomp) dat echt allure heeft gekregen. Een mautsticker hebben we niet nodig (hopen we) Schattwald heeft nog steeds zijn eigen charme maar van Zoblen en Tannheim zijn we geschrokken... geen boerendorpen meer maar echte toeristenvallen - grote dik betalende parkings - hoeves die hotels of grote geschenkenwinkels zijn geworden - het kerkske staat er verloren bij - de route naar de Vilsalpsee is gesloten voor privévervoer men kan er alleen nog tevoet of met een treintje naartoe - zelfs de paardenkarren mogen in de zomer niet meer...Het Hallenbad is verdwenen.. Neen, het kan ons niet meer bekoren.
    We rijden het dal verder door en 't is er verdorie druk. Op de
    Gaichtpass staan we in de file. Blijkbaar een ongeval met motorrijder.
    Als we beneden komen hebben we er genoeg van voor vandaag. We rijden
    Weissenbach in en vinden een parking aan de Musikstube, 's winters vertrek van de langlaufpistes.
    Een goei wandeling geeft ons eindelijk het gevoel in de bergen te zijn - de rust doet deugd.
    's Anderendaags in het Turist Office hebben we een gezellig klapke - volgens hen heeft het dorp nog niet teveel last van overdrukte en proberen ze het ook zo te houden. We zijn er welkom - op beide parkingen in 't dorp mogen campers vrij overnachten zowel in de zomer als de winter.
    We nemen er nog een paar toeristische wegenkaartjes mee en ons oog valt op de
    Plansee. Het is een omweg maar we zijn in verlof. We zijn blij dat we het deden - rust en prachtige natuur.
    Oberammergau met zijn mooie muurschilderingen laten we links liggen. Van deze richting uit rijdt men in Ettal recht op het beroemde Benediktijner klooster. Steeds goed voor veel volk.
    Door
    Partenkirchen via Klais naar Mittenwald een heel mooie route en vervolgen met het Leutaschtal en Seefeld.
    In Innsbruck is het uitkijken om niet op de autostrade terecht te komen want we willen de oude route over de Brenner - een zeer gemakkelijke en brede pas.
    Richting
     Brixen tot Sciaves door het Pustertal. We nemen wel de Sonnenstrasse via Terenten, Issing, Pfalzen goed bekend bij de Tour de France fanaten. En het is er mooi. Hele weiden vol pissebloemen met daarin de donker-houten huizen met bloemen en een baan voor ons alleen.
    In
    Bruneck aan de parking van de Kronplatz staan verbodsplaten voor campers. Hadden we kunnen vermoeden. We rijden dan maar de berg rond naar Olang - In Mittenolang centrum zijn verschillende kleinere parkings.
    Ondertussen is het overtrokken en vallen er wat druppels.
    Deze nacht een paar goei regenbuien en bij 't opstaan een dik wolkendek.
    Naar
    Dobiacco en Cortina in de regen en de mist.. We blijven de 51 volgen want op de hoogtes van de Grote Dolomietenbaan met zijn mooie cols raken we zeker in de dichte mist. Anders een aanrader en een route die nooit verveelt. 't Is triest rijden - het wegdek is slecht en de voorruiten zitten voortdurend onder de modder van 't opspatten van de tegemoetkomende camions. Gaan we nu eigenlijk doorrijden om vandaag de boot nog te halen in Venetië? met regen en wind de boot op?
    Afwachten wat het meer zuidelijker wordt. Vanaf
    Longarone zitten we pas echt op de Italiaanse wegen.. veel verkeer en weinig gerespecteerde verkeersregels. Elk dorp een mollenpijp voor 't verkeer. Mestre: grote werken op de autostrades en ze sturen ons serieus rond want er is ook nog een zwaar ongeval... we rijden rondjes en ik ben het zo stik beu dat we beslissen door te rijden naar Ancona want: vandaag te slecht om echt te kunnen genieten op de boot - morgen geen boten vanuit Venetië en hier meer dan een dag in de regen blijven rondhangen zien we ook niet zitten.
    Onderweg nog even in
    Chioggia gaan kijken dat wij veel gezelliger vinden dan Venetië.
    De zon is er ondertussen doorgekomen en we genieten als we door het natuurgebied rijden
    Ravenna: druk, druk en het wegdek wordt abominabel. Voor Rimini krijgen we nog een wolkbreuk en we zien niet meer waar de putten zijn.... We zuchten... Drukte en regen ... geen goede combinatie voor ons. We gaan maar op zoek naar een overnachtingsplaatske. Het wordt Fano - we vinden een rustige parking binnen in de stad. Een hond, steeds een aanspreekmiddel en 'k zie mijn ventje gesticuleren en uitleggen tegen een paar pronte madonna's. Er zou blijkbaar ook een camperplek zijn aan het cimeterio... maar we staan hier goed.
    's Morgens worden we gewekt met klokkengelui en .. 't zonneke schijnt.
    We gaan toch maar eens kijken naar de serviceplaats - een rustige plek en water en dump maar voor mij veel te ver van 't centrum.
    We hebben tijd zat want zitten slechts op 50km van Ancona. Hier en daar rijden we dan onder of over de spoorweg naar de kust. Er zijn verschillende mogelijkheden om te staan.
    Ancona. De weg naar de haven en ferry is goed aangegeven. Op de kade even navragen. er is een ticketoffice. We zijn benieuwd. We worden te woord gestaan door een jonge dame die een paar jaar in Leuven studeerde (nogmaals: de wereld is klein) We informeren eerst welk weer men verwacht tijdens de overtocht want 'k wil mijn ventje niet weer op de woelige baren. Er zijn nog voldoende plaatsen op de boot -camping aan dek - naar Patras want in Igoumenitsa wordt 's morgens om 8u al gelost...voor de terugreis wordt een datum vastgelegd vanuit Igoumenitsa maar deze is zonder problemen mogelijk te wijzigen vertelt men ons. We betalen 350€ voor een retourtje.

    De overtocht

    2 uur voor vertrek moet men aanschuiven en staan er tussen een groep gezellige Fransen (Fransen rijden meestal in groep - Nederlanders ook meestal met 2). Het laden gebeurt op 't laatste moment en gaat heel vlot.
    We krijgen een plaats achteraan in 't midden niet te ver van de sanitaire instellingen zodat ik er met mijn krukken geraak. De zogezegde voorzieningen voor de honden zijn zeer pover - er staan achteraan een paar ijzeren boxen - maar ze mag bij ons in en aan de auto blijven en ze vindt heel vlug haar draai op het autodeck. Mijn ventje gaat op verkenning. De liften hebben een hoge stoep -gaan wel tot de bovenste verdieping maar naar beneden stoppen ze op de 6e. Slechts onder begeleiding zou ik via de personeelslift naar beneden kunnen. 'k Zal 't mij maar laten. Mijn ventje gaat zich af en toe in de lounge nestelen met zicht op zee en af en toe een bootje.
    De tijd gaat snel voorbij ook voor mij. We slapen goed en worden wakker van de drukte bij 't lossen in
    Igoumenitsa.
    Om 14u is het dan onze beurt in Patras.

    opmerkingen
     - zonder ticket vertrekken is geen probleem buiten 't hoogseizoen
    - ofwel volgende keer vanuit Venetië - ofwel de autostrade naar Ancona want de S16 is te slecht, heel druk en tijdrovend. Als er dan nog regen bijkomt is het helemaal niet leuk meer


    Peloponnesus

    Voor we het weten staan we op de grote boulevard in Patras. We vallen midden in de namiddagdrukte.
    We willen vandaag niet ver meer rijden en van medereizigers op de boot kregen we het adres in
    Rizomylos.
    Noordwaarts met onze Michelinkaart in de hand. Foute kaart dus want er staat veel te weinig op en voor we 't weten staan we voor de betaalbox van de autostrade - 2€  Het vervelende is dat we er niet zomaar af kunnen al loopt ze li of re parallel met de gewone baan.
    In
    Aegio na 40 km kunnen we er af. We nemen de kustroute want op onze kaart loopt die langs de kust. Mispoes. In Valimitika rijden we steeds vast. We vragen en ze sturen ons steeds terug van waar we kwamen. We begrijpen het niet. We rijden dan toch maar volgens hun instructies een 6tal km terug al ligt Rizomylos zelf maar op 2 km Later, op een lokale kaart zien we dat er helemaal geen doorlopende kustweg is...
    Ook het ontcijferen van de namen op de wegwijzers vraagt veel aandacht. Op sommige plaatsen staat een paar meter na die in lokaal schrift ook eentje met onze schrijfwijze maar niet altijd. Ook is er geen uniforme schrijfwijze voor de plaatsnamen . Maar 't lukt.
    Benzinestations zijn er meer dan voldoende, soms 5 à 6 op een paar honderd meter en er is een groot prijsverschil. Uiteindelijk betaalden we de diesel van 0,889€ tot 0,979€.
    In Rizomylos vinden we een rustig plaatsje aan 't strand onder de bomen.
    Onze eerste dag was toch wel effe wennen.
    's Morgens eerst naar de bakker. Er is heel veel keuze in zoetigheden maar we moeten het stellen met 2 kleine witte broden.
    Diakopto: van hieruit kan men met een treintje door de Vouraikos kloof tot Kalavrita. Wij willen echter zelf door de bergen gaan rijden - In Trapeze slaan we af richting Kalavrita. De baan is goed. Men had ons nochtans verwittigd voor heel slechte wegen maar tot nu toe valt dat mee.
    Onderweg stoppen we aan 't
    monasterio Megalo Spirilou. 't Is bergop en dus gaat mijn ventje alleen op verkenning. Het klooster kleeft tegen de berg. Van de mooie muurschilderingen mogen geen foto's genomen worden, ook niet van de monnikken. Hij krijgt bij 't verlaten wel een scheurkalender ... alles in 't grieks geschreven...
    Kalavryta zou mooi zijn maar we verslikken ons toch een beetje als we door 't stadje rijden. De straatjes zijn heel smal en toch 2 richtingsverkeer. Er is een begrafenis .. de open kist wordt door de straten gedragen en massa's volk en auto's volgen...We verademen als we er doorgesukkeld zijn... hebben de afslag naar 't centrum gemist en voelen ons niet geroepen op onze stappen terug te keren. Té druk.
    We rijden verder terug richting Patras. Het is lente en overal massa's bloemen. Langs beide kanten brem die tot halfweg het baanvak woekert. Het is rustig rijden met steeds wisselend landschap. Onderweg komen we kudden schapen en geiten tegen. Veel plaats is er niet langs de baankant om even te stoppen en zijn dan ook gelukkig 's middags een plekje op een plateau te vinden. We houden een lange rustpauze - pa gaat met Kaya een stapke doen en ik lees wat in mijn boek.
    Op 13 km van Patras rijden we zuidwaarts richting
    Amaliada. Het blijft mooi. De doorrit van de dorpjes om het smalst. Wegwijzers zo goed als onbestaande. Regelmatig moeten we onderweg de richting vragen...en in Amaliada rijden we rondjes door de wegomleggingen en opgebroken straten...
    We willen naar het strand van
    Savalia maar eindigen uiteindelijk op dat van Paleochori.
    Er zijn een paar restaurantjes. Onder de bomen is plaats maar er hangt nogal wat jeugd rond. Wat verder voorbij een geul is een vrij grote parking. Een paar mannen zitten er te vissen op de stenen maar de vangst is beperkt tot een paar kleine visjes.
    We hebben er een heel rustige nacht
    Nu moeten we toch dat strand van Paralia vinden en ja... een paar km verder is de afslag
    Paralia Savalia. Een grote vierkante parking - een verlaten camping - een vervallen drankstalletje. Aan 't strand staat een duitse MH met luifel en stoeltjes uit. Mooi plaatsje om te onthouden.
    Richting
    Pirgos. Onderweg gaan we inkopen bij Aldi (Aldi en Lidll goed vertegenwoordigt) en pa maakt er een hoogoplopende ruzie mee tussen 2 griekse mannen....'t ging er blijkbaar heel heftig aan toe...
    Pirgos lijkt ons een gezellig stadje. We parkeren eerst op de grote parking zuid van 't stadje maar er staat een plaat "no camping" en we weten nog niet goed hoe men die hier moet interpreteren. 's Avonds verhuizen we naar de parking van de haven. Wel een stoffige bedoening en veel gerij van vissers die 's avonds laat vertrekken - volgende keer op de pier gaan parkeren of helemaal vooraan in 't hoekske. Op de parking re is water te bekomen.
    Vandaag rijden we naar
    Olympia. Eén van de weinige sites die ik echt wil zien. Het huidige stadje is één commercie. Vanaf de parking is het nog een eind en redelijk bergop, niet te doen met de rolstoel. Aan de ticketbox is ook nog parking. We krijgen de toelating om daar te staan tot een macho in kostuum ons komt aanmanen te vertrekken. Een hele discussie, iedereen moeit er zich mee... resultaat we mogen 10' blijven staan en heel vlug de site bezoeken maar wel de volle pot betalen. Heb weeral eens in 't plat vlaams mijn gedacht gezegd en we zijn demonstratief vertrokken...Volgende keer zal ik er voor zorgen een schriftelijke toestemming te hebben...
    We stoppen nu regelmatig midden op de baan om aan de afsluiting te gaan kijken en hebben een goed zicht op de eerste looppiste en een deel ruines. Wat verder passeren we het monumentje waar het hart (?) van
    De Cubertain bewaard wordt en de Olympische vlam als ze niet onderweg is. Het museum zal dus ook voor later zijn.
    We besteden de rest van de dag met rustig rijden door een prachtige natuur, we wurmen ons door smalle straatjes en hebben nog steeds wat problemen met de griekse schrijfwijze en de wegwijzers.
    In
    Royia, een heel oud bergdorpje, vinden we een rustig plaatsje voor de nacht. Mijn ventje en de kaya trekken er op uit voor een fikse wandeling en komen beiden doodmoe terug want de hellingskes zijn niet min. 's Avonds genieten we op het oude pleintje.
    Verder door de bergen richting kust. We stoppen vroeg aan het strand van
    Kalo Nera.
    Voor vandaag hebben we een tip gekregen. We volgen de pijlen naar
    Voidokoilia. In Petrochori stuurt die ons een heel smal veldwegske in...zouden we wel doorrijden.. zolang er geen tegenligger komt zullen we wel zien... na een paar honderd meter komen we in een prachtig natuurreservaat. Vooraan staan wel plaatsen "no camping" nabij het strand... wij rijden door tot achteraan en genieten er van de rust, de vogels en de heel grote insecten. We blijven hier een paar dagen hangen. Alleen overdag komen er wandelaars
    Als we terug op de grote baan zijn zien we de wegwijzer naar de watervallen. Iemand vertelde ons dat het mooi was om er naartoe te rijden...na een 5tal km werd de baan een weg en daarna een pad en daarna een spoor...we houden het voor bekeken. Het kost heel wat zweet om de wagen te keren.
    In
    Galiova staan wegwijzer naar het strand en we komen uit aan de andere kant van het natuurgebied. Ook hier heel mooi. (geen enkele foto want gisteren op macro gezet om beestjes te fotograferen en niet teruggezet) We zitten met een dubbel gevoel, hier blijven of verder...We moeten nog zoveel zien en weten nu al dat we gaan proberen hier in 't najaar terug te komen.
    We rijden dan maar verder naar
    Pilos. We verkennen rustig het stadje en mijn ventje  gaat er op jacht naar een lokale wegenkaart. We overnachten aan de haven.
    Methoni: een iets "versleten" stadje. Vooraan het kasteel is een parking maar als men re omhoog steil rijdt komt men op een zeer rustige parking met een onvergetelijk uitzicht.
    Verschillende straten zijn opgebroken en we moeten nogal kunsten doen om aan 't strand te geraken. Ook daar is voldoende plaats om te staan.
    Finikounta een surfersparadijs en de ene camping naast de andere... even door het gezellige centrum gereden en...op naar rustigere oorden.
    Koroni: de slimme willen uithangen en de toeristische kustroute genomen. Bij het binnenrijden van de stad staan verbodsplaten voor MH's. Wij dus heel voorzichtig verder. 't Is nipt. Voor de haven moeten we een heel scherpe bocht rechts nemen en plots heb ik er genoeg van...er uit voor we brokken hebben. Volgende keer gewoon via de hoofdbaan er in rijden dan kunt ge gewoon rechtdoor naar de haven (najaar dus...)
    Agios Andreas. Een klein dorp met een haventje en een strand. De camping is gesloten en we vinden een plaatsje onder een boom tussen strand en jachthaven. Hebben het gezelschap van een griekse camper en een Nederlander. Goed voor een deel dagen. In een piepklein restaurantje leren we genieten van een paar lokale specialiteiten. Vraag me niet wat het juist was..in alle geval druipend van de olijfolie brrrr maar voor de rest wel lekker. We krijgen er voor ons vertrek een zak tomaten van eigen kweek mee.
    We zitten volop in de fruitstreek - overal liggen zakken van 10kg persappelsienen voor 3€
    In
    Petalidi is het markt. De zeilers die in Ag Andreas lagen zijn ook naar hier verhuisd, meer beschut en minder deining want de laatste dagen steekt 's namiddags de wind op. Er is heel veel parkeergelegenheid aan de haven en nabij 't centrum.

    Kalamata
    is een drukke stad met veel industrie. We rijden er zuidwaarts richting Mani en vinden een rustig plekske aan het haventje van Ag Nikolaos. Blijkbaar wordt men hier soms weggestuurd maar we zijn er alleen en niemand stoort ons. We gaan heel achteraan staan en hebben de lagune voor ons alleen. Er is een watertap en openbare toiletten.
    In
    Karavosztari aan 't strand geeten maar 't is zondag en nogal druk dus willen we verder. De grotten Spileo Dirou zijn niet rolstoeltoegankelijk. Er is wel parking en men kan er overnachten (schuin-zeker keggen nodig)
    De route zuidwaarts is mooi, kaal en verlaten. Onderweg heel veel kleine kerkjes.
    Gerolimenas. Er is parking aan het haventje onder de bomen. We willen hier wat rust inlassen. Mijn tas koffie is maar pas ingegoten als ik zie dat heel de auto onder de beestjes zit - vlug alles toe - koffie weg en verder gereden. Er waren er een deel binnengesukkeld en we houden dan even halt om op jacht te gaan.
    Op Mani heerst een heel speciaal sfeertje, de huizen en dorpen lijken op echte vestingen, buren vetes en vechtpartijen waren tot een paar jaar geleden nog schering en inslag.
    Vathia is een zeer mooi vb. Men kan het van ver zien liggen. In 't dorpjes is een klein plekske waar 1 auto kan staan...gelukkig zijn we alleen en mijn ventje gaat wat trappen doen.
    De baan naar de kaappunt is nog smaller. In
    Marmari laat een restaurateur MH's overnachten maar het is parkeren op aan de zijkant van een grintbaan - stof gegarandeerd. Niks voor ons.
    We rijden tot het uiterste puntje. Ook hier een paar parkeerplaatsen en keggen nodig. Een onvergetelijk uitzicht, wat ruines en ezels maar vooral zo'n stevige wind dat we de auto moeten draaien om de deur open te krijgen. We hadden hier nochtans graag overnacht want 't is reeds een stuk in de namiddag. Maar van slapen zou zeker niet veel komen, wind op kop kunnen we ons niet zetten en met zijwind worden we allicht zeeziek.
    Op de kaart staat nog een wegske om terug te rijden ... helaas bestaat het alleen op de kaart... niemand van de inwoners kent het.
    Langs een mooie kustweg rijden we tot
    Kotronas waar we op de kade staan. Aan 't restaurantje is er meer beschutting tegen de wind maar de auto wordt er allicht gezandstraalt. De wind houdt ons binnen. Kop in de wind en we hebben hier een heel rustige nacht.

    Githio vonden we gezellig en mooi. Overnachten aan de kade mag niet omdat er regelmatig ferry's aanleggen. Even noordwaarts buiten 't centrum kan men wel aan 't strand staan.
    In
    Skala moeten we kiezen: noord of zuid. Van andere campers hoorden we dat het schiereiland niet zo veel te bieden heeft.
    We rijden dus noordwaarts richting
    Leonidio. Kosmas is klein, gezellig met een centrum dat één groot terras is maar nogal druk door 't verkeer door de smalle hoofdstraat. Vanaf hier een mooie route.
    Onderweg zien we heel hoog een klooster tegen de rotswand kleven. We vermoeden dat het voor ons te moeilijk zal zijn - steil en smal- maar naderhand vernomen dat het met een camperbusje wel te doen is (ook voor 't najaar dus) In
    Leonidi zijn er wegversperringen en het wordt een avontuur... heel lieve mensen die ons door het stadje gidsen..een beetje links, een beetje rechts, in koor roepen (vermoedelijk pasop) want 'k heb dat ook verschillende keren geroepen...Later vernomen dat hier de zoon van een dorpsgenoot woont (ja...ook voor 't najaar - 't zal druk worden)
    In
    Plaka zou een camperplek zijn. We rijden tussen een paar huizen door en staan plots op de kade. De dame van 't restaurant toont ons het wegske waar we door moeten en nodigt ons in 't gebroken vlaams uit om 's avonds te komen eten (spreekt een paar woorden van verschillende talen - een echte griekse mama. Op de parking is achteraan nog een plaatske vrij en met de hulp en aanwijzingen van de anderen geraken we er tussen gemanoeuvreerd. 't Was er gezellig en goed voor ene keer maar die drukte en dat op mekaars lip zitten is toch echt niets voor ons.
    We zitten nog laat samen buiten met een handwerkske en een drankske.
    Voor de volgende dag zit ik met een groot gat in mijn geheugen. Weet dat we overnacht hebben in
    Paralia Ag Andrea, (aan haventje en lagune????)op de kaart aangeduid dat het er goed was maar ik kan er mij niets meer bij voorstellen. Dat is het nadeel van geen dagboek meer bij te houden onderweg grrrr.

    Nafplio de vroegere hoofdstad van Griekenland, ziet er een mooi stadje uit. Aan de haven en het treintje is veel parking maar 't is verschrikkelijk heet. We stoppen en gaan even het stadje verkennen maar zijn vlug weer bij de wagen. We rijden er daarna kriskras door om toch een idee te hebben. (ook voor een volgende keer dus)
    Via
    Deprano naar Iria beach. Er zijn een paar mogelijkheden om te staan en een goed visrestaurantje.
    Een andere stopplaats meer zuidwaarts is
    Salanti. Als we over de bergrug zijn zien we onder veel campers staan. Achter het hotel nemen we het kleine wegske. Heel veel plaats aan 't strand maar slechts een paar bomen ... We keren en draaien tot we wat lommer hebben van de wagen en we geen wind binnenkrijgen.
    Buiten het hotel en de campers is er niks. Een goede plaats om met een groepje naartoe te komen. Ons zegt het weinig. Zijn eigenlijk geen strandmannen.
    De volgende dag naar
    Portocheli waar 2 grote parkings zijn aan de haven. Ermioni heeft ook een grote parking- in 't hoekske aan 't strand en achter de borstwering is 't goed staan al kan het soms wat drukker zijn als de ferry's aanleggen.
    Onze volgende halte is even voor
    Galatas nabij een kleine scheepswerf kan men goed aan 't strand staan en er is ook een goed restaurantje. We hebben er het gezelschap van nederlanders die hun boot aan 't herstellen zijn.
    Galatas heeft weinig parking maar men kan voor 5€ met de ferry naar
    Poros dat zeer mooi in een baai ligt. Het eiland zelf is een voorschoot groot.

    Naar
    Methana. Onderweg veel viskwekerijen. Methana stad is een kuuroord - er zijn werken in 't centrum maar nabij de tennis is er parking onder de bomen. De wegwijzers naar Agios Georgios laten ons rondjes draaien - na herhaaldelijk vragen zitten we op de juiste baan, een mooie kustweg die we voor ons alleen hebben. In Ag. Georgios doen we even domme toeren. De eerste afslag naar 't dorp is nogal haaks naar rechts de volgende afslag "lijkt" beter maar gaat plots over in een smal, steil stuk. We kunnen juist tussen de muren maar of we hier terug op geraken is een andere vraag... hopelijk benenden een escape... pa gaat tevoet op verkenning, links kunnen we het binnenland in, de weg zou goed en redelijk breed zijn, rechts gaan we via een smal straatje door 't dorp en kunnen we er achteraan terug uit om terug te keren.. We kiezen voor 't laatste want willen in het zo mooie Ag Theodorai overnachten. We vinden hier nog wel een parkingske om wat te genieten van 't uitzicht en het vissersleven. In Theodorai gaan we op de pier staan nabij het kerkske - de pope komt een paar maal kijken en knikt vriendelijk, vraagt zich vermoedelijk af welke vreemde snuiters naar deze uithoek komen. Mijn ventje houdt een zeiler gezelschap die hier al een paar dagen vastzit wegens windstil .en 'k kan er inkomen dat hij het niet erg vindt - ik vind het hier onwezenlijk mooi en stoor me niet aan de stilte.
    's Morgens vullen we eerst onze watervoorraad aan. Zowat overal in Griekenland zijn waterkraantjes en we hebben nog geen dag moeten vrezen om zonder te vallen.

    We rijden naar het strand van
    Epidavros. Er staan veel campers. We zoeken ons een plaatske onder een boom waar nogal wat auto's door komen maar 't is kiezen tussen schaduw of rust. 's Avonds komt de jeugd afgezakt naar het restaurantje en wij verhuizen naar 't centrum aan de haven. Er staat wat verderop een telefooncel maar ik geraak er gewoonweg niet bij - 't ventje moet het halve terras verbouwen want de stoelen en tafels staan voor de deur... ja, ook hier heeft de gsm zijn intrede gedaan en worden de telefooncellen niet meer zo veel gebruikt... ik dus wel want lekker goedkoop om met de kinderen te kletsen.
    De archeol. site van Epidavros lokt ons niet om een omwegske te doen. Het zoveelste amphitheater. Vermoedelijk niet rolstoentoegankelijk dus...liever wat natuur.
    Na een goeie 50km staan we aan de brug over het
    kanaal van Korinthe en verlaten we de Peloponnesus.



    Loutaki is een druk kuuroord. We stoppen aan de strandblvd om wat te eten maar willen voor de nacht graag een mooi rustig plekske. Door het centrum rijden was een avontuur.Aan beide kanten staan de auto's dubbel geparkeerd en de straat is dubbele richting... als ook nog een auto uit een zijstraat er bij wil raakt alles potdicht... rustig afwachten maar.. alles lost zich op... (zo spreekt mijn ventje maar ik erger me blauw) Midden in de stad aan 't kuuroord is een watervalleke.
    In
    Perachora naar Iraio. We komen langs fruitstalletjes en dus wordt er gestopt. (nooit zoveel fruit op reis gegeten als hier) Aan de binnenzee is een strand en we zien dat er parking is. We rijden eerst door tot waar de baan dood loopt op weer een archeologische site, heel mooi gelegen en aangenaam om rond te kuieren. We staan hier wel helemaal in 't scheut van de wind en gaan naar het meertje waar we een plekske met "uitzicht" vinden onder een boom. Het is heet en we luieren en lezen.
    Als men rond het meer rijdt komt men aan een kapelleke, het kleine gravelbaantje rechts op (juist voor het brugske over de verbindingsgeul met de zee) en we hebben weer een plaatsje met uitzicht voor de volgende nacht.
    We volgen de kust via
    Alepochori en Algostheni. Tussen beide plaatsjes een mooi strand en blvd met parkeergelegenheid.
    Porto Germena en de site zal voor een volgende keer zijn maar is blijkbaar ook mooi.
    Thiva, Leivadeia naar Delfi. Oeioei, heel druk, wagens staan tegen de baan geplakt...overal trappen om de site te betreden. Hier kan ik met mijn scooter niks gaan doen .. en 't ventje interesseert het niet.
    We rijden verder via
    Amfissa en Lamia en overnachten nabij Stylida.

    Een stuk autostrade brengt ons snel in Volos van waaruit we de Pillion bezoeken. Het is zondag en heel druk op de baan. Agria leek ons leuk maar geen parkingske vrij. Kala Nera heeft een paar mooie plekjes om met de camper te staan... maar voor 't moment zijn we al blij dat we zonder stukken er weer uitgeraken met al die her en der geparkeerde auto's...
    Afyssos ook leuk maar niet vandaag grrrr Maar in Horton vinden we een zalig plaatsje... Zeer smalle toegang maar aan 't kerkje onder de bomen een droomplekske. Een restaurantje, een kioskske waar ik een telefoonkaart kan kopen en vooral: rustig.
    De zuidelijke punt van 't schiereiland vind ik prachtig. 's Morgens hangt er wat nevel boven 't water en de bergen... zalig rijden en geen kat op de baan..
    Agios Kiriaki op 't eindpunt is piepklein, mooi maar geen parkeergelegenheid.  Een paar honderd meter voor 't centrum is men een grote parking aan 't aanleggen maar voor mij en mijn scooter te stijl om naar beneden te rijden. We rijden nog ergens een baantje in naar Geroplina maar 't is zo smal dat we ergens in een tiental keren gaan draaien...
    Via
    Lafkos naar Platanias waar we ons vergapen aan de vissersboten en hun bemanning die de was aan 't doen is...meestal Albanezen... Ook mooi om te blijven staan..We slaan nog even af via Promyri, rijden hopeloos verloren  en komen op 't eind van de wereld terecht... Moeten dringend een Griekse kaart gaan kopen want Michelin is hier hopeloos met die kleine achterafwegskes.
    We gaan terug overnachten in
    Horton.
    De oostelijke route terug naar Volos is er één met *** We slapen in Ag. Ioannis aan tour info onder de bomen.. heel rustig.
    Zagora en Chorefto zal voor een volgende keer zijn... we moeten keuzes maken. In Hania en Portaria zijn ook mooie parkeerplaatsen. We stoppen er even maar veel te koud om hier op die hoogte te blijven vooral omdat het allemaal in de schaduw ligt.

    Na Volos terug de autopista op Larisa, Thessaloniki (heel druk) Voorbij de luchthaven en voorbij Peraia staan we op het strand. Goed maar veel opwaaiend zand.

    Chalkidiki hadden we meer van verwacht.
    Kassandra is vooral op verblijfstoerisme gericht. Wel aangenaam rijden maar niet spectaculair.
    Even voorbij
    Paliouri zijn er grote parkings achter de duinen maar geen zicht op zee. In Afytos vinden we een mooie plaats helemaal beneden aan de restaurants ..we staan onder de bomen op de picnicplaats... Een plaats om te genieten.
    Psakoudra vonden we mooi.. een smal baantje naar haventje en strand...

    Het tweede schiereiland: Sithonia vonden we dan weer heel mooi. In Toroni kan men aan beide kanten staan. De baan van hier naar Kalamitsa slingert door een soort alpine landschap met hele kuddes schapen, geiten, koeien .. overal bijenkorven.. het heeft iets dat ons aanspreekt.

    Athos, het derde schiereiland is voor ons verboden gebied. Het heeft een federaal statuut en alleen monniken mogen er wonen, en alleen met speciale vergunning worden mannelijke bezoekers toe gelaten... ook de dieren moeten van het mannelijke geslacht zijn maar daar moet ik toch even mee lachen....primo kunnen ze dat niet zo hermetisch afsluiten en secundo zouden er geen insecten en knaagdieren zoals muisjes meer zijn... ze zullen zich daar toch niet bezighouden met muizen insemineren zeker...


    In Ag Panagias wordt vis verkocht aan de grote vissersboten en we doen onze voorraad in.
    Ag. Nikolaos vinden we niks bijzonder en we rijden tot in Stavros om te overnachten. Aan het voetbrugske over de geul is er een stuk beton en we platsen ons daarop want er hangen drijgende wolken en in de verte zien we bliksemschichten... in 't zand verderop riskeren we vast te komen zitten moest het deze nacht lelijk gaan doen. Ons Kaya is fel onrustig en kruipt weg onder mijn benen....

    Deze morgen schijnt de zon weer. Naar
    Kavala. Onderweg stoppen we even in Paralia Orfani. In Kavala is er parking naast de haven. Van hieruit kan men ook naar Thasos maar de afstand is groter en de prijs van de ferry naargelang.
    Wij nemen de boot in
    Keramoti. Thasos is een prachtig eiland en veel mooie plaatsjes om te staan. Wij sliepen in Chysi Akti aan het haventje waar het echter tot 's avonds laat druk is door de vele restaurantjes in de omgeving maar.... heel mooi.

    Terug naar Kavala en het binnenland van
    Macedonië.
    We stoppen in Filippoi en 't ventje bezoekt de site...we hebben het hier voor ons alleen...Drama, Serres en we slaan af richting Kilkis. En dat hebben we geweten. Een mooie rustige baan. Op de Michelinkaart rechtddoor met 1 zijbaan. In werkelijkheid staan we voortdurend aan kruispunten zonder wegwijzers of, als ze er al zijn: onleesbaar.... Het geluk is met ons als we af en toe een tegenligger zien of een schaapsherder...
    In
    Eptalofos gaan we op een parking langs de baan staan. Bij nader toezien aan een soort gemeentehuis en tegenover een cafeetje.
    't Is zaterdag en veel geloop naar de kantoren. Uitleg krijgen we als een jonge dame ons aanspreekt in ' t Engels. Ze help haar vader deze dagen bij de administratie want voor de EU loeten de boeren voor maandag hun stand van zaken indienen om subsidies te bekomen...en zij kan met de pc werken. Er is veel discussie.. we zien een vent in een rood Tshirt herhaaldelijk binnengaan en weer boos vertrekken. 's Avonds zitten dezelfde mannen in 't cafeetje en na de drank in de man lopen de discussies fel op....hopelijk draait dat niet uit op handgemeen, zo hevig gaat het er aantoe. Uiteindelijk gaat iedereen naar huis en zijn het slechts blaffende honden die de stilte doorbreken
    En zondag.. ja daar is de man in rood Tshirt weer. De kantoren zijn open want... de laatste dag. 'k Zie ze dat bij ons nog niet doen 't WE het gemeentehuis openhouden. De Pope verwelkomt zijn parochianen... en van in de auto kunnen we de kerkdienst volgen... amaai nogzl een volume. Na de dienst krijgen we bezoekers aan de deur.. eens komen kijken, een praatje slaan met een paar woorden Duits.. Doet me denken aan mijn jeugdjaren toen wij ook aan de kerk bleven praten, de mannen naar 't gildenhuis gingen om een kartje te leggen.. niemand gehaast.
    Kilkis, Polykastro, Giannitsa en we zitten weer op een grote baan. Edessa en stop in Arnissa aan het meer.  Parking voor ons alleen, mooie omgeving en mooi uitzicht. In 't dorp een telefoonkaart gaan kopen aan een kiosk en de kinderen gebeld. Overal alles OK.
    We rijden rond het meer en komen in
    Ag. Pantelemonas met een pracht van een parking in 't centrum en aan 't meer. In 't groot genoteerd voor een volgende keer. Nu stoppen we er even om eens rond te kijken.
    Florina is een wintersportoord. Het begint wat te regenen en dat is doodzonde want we rijden door een prachtig berglandschap. Op een parking staat een bord met een beer op en een voor ons onleesbare tekst... vermoeden dus dat men verwittigt dat hier beren rondlopen. Hebben er spijtig genoeg geen gezien.

    Voorbij
    Antartiko slaan we af naar de Prespes meren.
    Onvergetelijk mooi, pastoraal en rustig. Mijn borstkas voelt weer een paar maatjes te klein. In Psarades hebben we een stukje van ons hart verloren. Voor de Grieken is het een bedevaartsoord .. ze bezoeken er het piepkleine maar o zo mooie kerkje en doen een uitstapje met de boot naar de grotten met ikonen... We parkeren ons beneden langs de zandweg. Vissersbootjes varen af en aan, zicht op besneeuwde bergtoppen in Albanië. 's Avonds worden we weggejaagd... neen niet door politie of wie ook maar door een jonge stier... het vee komt van de wei langs het meer en door het dorp, via de trappen. We zitten er middenin, ons Kaya blaft en springt van de ene kant naar de andere. Plots voelen we een bonk tegen de auto... een jonge stier staat zich tegen de carosserie te schurken en nog eens, en nog eens. We zijn bang dat hij met zijn horens putjes gaat maken en we ruimen plaats...we gaan overnachten aan 't kerkske. 's Avonds ontdekt pa dat de deur los is.. en zoveel waardevolle dingen die daar open en bloot staan (moet denken aan mijn vrienden op 't forum van sennet waarvan velen denken dat buiten ons landje alles zo onveilig is)

    Nog een plaats om dus terug te komen... en Albanië begint ons te intrigeren...vooral als we 's anderendaags voorbij
    Kotas een plaats zien staan: Albania 6 km. We hebben echter onze reispassen niet mee... Ontdekken later dat we die helemaal niet nodig hebben en we met onze gewone identiteitskaart binnen kunnen.
    Kastoria: mooi stad, drukke stad, veel toeristen, veel parkeergelegenheid.
    We rijden rond het meer. Aan het hospitaal verslikken we ons even en rijden de parking op... het wegske er naast zal toch niet "de" baan zijn zeker. Jawel dus. Mooie route, de ene bocht na de andere, vlak op het meer maar heel smal en veel overhangende bomen... hopelijk geen tegenligger en zeker geen bus.
    Tot aan het klooster van
    Panagia Mavriotsissa is verkeer in beide richtingen toegelaten -verderop slechts enkele richting. De Pope komt een praatje slaan en toont ons een mooi plekske om te overnachten. Op de parking verkopen de boeren uit de omgeving hun olijven spotgoedkoop maar per 50kg.
    Wij rijden naar de overkant van het meer en overnachten in
    Mavrochori. Een praatje over de visvangst en over de prijsstijgingen, de E die hun door de keel is geramd en we weten dat niet alleen wij Vlamingen daar problemen mee hebben al denken de mensen hier dat wie kort bij Brussel woont uit de roompot kan scheppen.

    Naar Konitsa. Onderweg even halt gehouden in Pentalofos maar 't is nog vroeg op de dag en hier valt nu ook weer niet zoveel te beleven.
    Konitsa ligt op een helling. Vooraan in 't stadje een heel grote parking. We gaan met de auto onze aankopen doen want tevoet is het voor ons niet te doen, zo steil. En we eten maar kersen...
    We hadden het lumineuze idee om hier, achter de
    Vikoskloof door het gebergte door te steken naar Grevena.
    Een avontuur dat we niet licht zullen vergeten. Steil door het stadje maar nog steiler en heel smal om het stadje uit te rijden. Ik weet niet hoeveel meter we gestegen zijn de eerste 5 km maar 't waren er veel..En 't zal wel eens eindigen zeker.
    We rijden over een asfalt die op veel plaatsen de naam niet waard is. Goed in 't midden rijden want aan de zijkanten is de aarde er onder uitgespoeld. Gelukkig komen we geen tegenliggers tegen en dat.. dat had ons toch moeten doen nadenken. Maar neen..
    Eleftero het eerste dorp.. baantje 2,20m breed (wij 2m), tussen de hagen en met haakse bochten achter hoge muren.. Elk dorp dat we daarna tegenkwamen hetzelfde.. na 't dorp weer bredere baan. Geen kat op straat.
    De afslag naar
    Skamnelli en Monodendri is goed aangegeven maar volgens mij alleen gekken die daar in rijden zonder 4x4 - steil naar beneden 30 à 40%?? smalle uitgesleten gravelbaan met losse stenen. Wij zullen dus maar op ons baantje blijven...daar kunnen we tenminste nog omkeren als 't moest nodig zijn.
    Na uren rijden, gemiddeld 30km/u, zien we plots camions.. onze vreugde om mensen te zien slaat snel om als we zien dat het wegenwerkers zijn. Over de ganse breedte van de baan een losse laag van 30cm pek met kiezeltjes. De mannen doen teken dat we mogen doorrijden... het is slechts 800m ... ze vergeten er bij te zeggen dat het ook nog bergop is... Van de andere kant komt een sproeiwagen die 't zaakje nog wat papperiger maakt. Voor ons een wagen met wel en wij er achter...4 m en we rijden vast... vooraan zakken we er een half wiel diep in..Slot van het verhaal... zij achter het stuur... ik met de schrik ernaast... wat achteruit en dan volle gas vooruit. Wie achter de auto stond onder de klieder en mijn ventje ocharme tevoet er achteraan...Ja, hij wilde in 't oog houden dat er niks misliep. Eens boven stoppen we een tijdje om wat te bekomen en inspecteren de auto. Buiten wat vuil...alles OK Vanaf hier hebben we een degelijke baan onder de wielen. We komen in een dorpke waar de vrouwen de was aan 't doen zijn in een grote tobbe met water uit de bergen en een zwengel aangedreven door waterkracht...heel inventief en praktisch...
    Op de pashoogte ligt een skistation. Kan me er niks bij voorstellen hoe de mensen van Konitsa naar hier komen.
    Van hieruit wordt het landschap weer vriendelijker.
    In
    Grevena vinden we het veel te druk om te bekomen van ons avontuur. zuidwaarts richting Kalampaka houden we halt in Ag Theodoroi... 't Ventje gaat wandelen met de hond en komt terug met kilos kersen in zijn opgehouden
     T SHIRT - verbaasd dat ik me zorgen maak over de fruitvlekken ipv blij te zijn met zijn gekregen oogst.. mannen...............

    Meteora een hoogtepunt (vaut le voyage zou Michelin zeggen). Prachtige natuur, mooie kloosters een beetje een buitenaards sfeertje door die rotsformaties. Goed voor een dag onuitputtelijke vreugde en jaren nagenieten. Het verder beschrijven is onbegonnen werk.
    En, hadden we hier toch maar ergens op een parking blijven slapen gr..Maar we vreesden te vroeg te worden gewekt door de vele toeristenbussen die reeds vroeg de berg op rijden.
    Ergens onderweg op een onooglijk plekske de nacht doorgebracht want deze mooie route is ook een doorgangsbaan voor het truckverkeer en 24u nonstop lawaai. 't Zal goed zijn als de autopista ooit af is.

    Longades aan de overkant van Ioannina... Afslag voor Perama (grote P voor de grotten maar kort bij de baan). Riet wordt hier geoogst voor 't maken van manden. Kleine kreekjes en heel veel vissersbootjes. In Longades aan het sportpleintje gestaan.
    We rijden rond
    Ioannina richting Igoumenitsa. Het blijft druk verkeer met trucks voor en van de ferry. Via een klein baantje rijden we naar Sagiada een vissersdorpje nabij de Albanese grens. We installeren ons aan het vissershaventje. Aan het strand is het modderig door de regen van de voorbije dagen. Aan het jachthaventje grote drukte door een groep Engelse zeilers die er aanlegden. Heel klein maar gezellig.
    De visserij in Griekenland ligt op apengapen door de vele jaren van dinamiteren van de zeebodem. De paar goede visplekken die er nog zijn worden beurtelings toegewezen... De grootste vis die we er zagen binnenbrengen waren 't formaat van een bakharing, de rest sardientjes. In alle geval lekker vers van de boot. Vissersvrouwen zijn uren bezig met de versleten netten van de koorden te snijden... We rijden een stuk richting Albanese grens - overal grote viskwekerijen. Ze zijn juist zo'n ponton aan 't lossen.
    Wandelen, lezen en een praatje slaan zijn onze hoofdbezigheden.

    Naar
    Igoumenitsa. Normaal zouden we van hier terugvaren maar we laten de tickets veranderen naar een latere datum en vertrek vanaf Patras want we willen nog heel wat zien.
    Aan de haven van
    Plartaria houden we even halt. Lijkt ons niet zo aantrekkelijk - teveel jachthaven  ( kwamen in 't najaar op andere gedachten en klasseerden het bij favorieten... hoe de stemming van 't moment de indrukken bepaald)
    We rijden langs de kustweg.
    Syvota is mooi maar heeft alleen een parking onder de bomen vooraan in 't dorp en een eindje van de haven. In Parga is het verschrikkelijk druk. Auto's staan kms ver langs en half op de baan geparkeerd. We vinden een klein plekske, ik blijf in de wagen en 't ventje gaat tevoet naar 't stadje. Heel mooi maar niet te doen met de auto nu. Verder zuidwaarts en halte in Amoudia.
    Amoudia ligt in een delta (muggen dus) Aan 't kanaaltje waar de vissersbootjes liggen is parkeermogelijkheid en er staan verschillende MHs We laveren tussen de losse zand tot we naar onze zin staan met zicht op bootjes.
    Dit plekje noteren we ook met een stip om terug te keren.
    Onderweg in
    Ligia zien we aan de kust ook nog een paar mooie plaatsjes maar we rijden maar verder want onze tijd raakt op.
    We rijden rond de baai
    via Arta Amfilochia naar Vonitsa. Uiteindelijk was het niet dat wat we ervan verwacht hadden behalve rond Amfilochia dat wel heel mooi was.
    Vonitsa. Aan het strand is teveel wind en we plaatsen in de luwte van de heuvel aan de haven. Er staat nog een Belgische MH de eerste die we op deze reis tegenkomen. 's Avonds landen er verschillende auto's met zigeuners - slapen op de grond - hangen hun inktvissen te drogen aan de lantaarnpalen. 's Morgens vroeg zijn ze weer vertrokken.

    Van hier naar
    Lefkada.
    Alle eilanden in Griekenland hebben een speciaal en voordelig regime. Lefkas wou een vaste verbinding met het land maar zou dus zijn voordelen daardoor verliezen. Slimme Grieken vonden de oplossing. Het middenstuk van de brug dat toch open zou moeten om boten door te laten vervingen ze door een brug op een ponton... geen vaste landverbinding dus.
    Aan 't fort stoppen we om de va et viens over de brug te bekijken. Daarna via de duinen en de kustroute zuidwaarts. In 't zand zien we hier en daar campers staan maar 't baantje is verschrikkelijk slecht en modderig. De westkust is fel geaccidenteerd en hier en daar behoorlijk smal maar met prachtige uitzichten. We rijden door kleine dorpjes.
     In
    Ag. Nikitas is een afslag naar de restaurantjes waar wat parking is om halt te houden.
    De namiddag rijden we door tot
    Vasilliki waar de veerboten vertrekken voor Kefalonia. Er is een ruime parking.
    De oostkust is veel toeristischer ...de belgen die we vorige dagen tegenkwamen hadden hier vroeger een restaurantje.
    We genieten, stoppen af en toe aan een uitzichtpunt.
    Lefkada stad doorkruisen we in verschillende richtingen zodat ik er ook een ideeaan overhoudt. Overnachten doen we aan de parking aan 't strand en de oude wijndistillerie. En... ook de belgen arriveren hier nog.

    De route zuidwaarts blijft de kust volgen en is op sommige plaatsen gewoon schitterend. In Palairos zien we een kleine maar zeer mooie overnachtingsplek.. Astakos Gialos Beach niet gevonden wel een heel grote goederen haven .
    Mesolongi, heel grote parking aan de haven. Naar Tourlida via een 4 km lang baantje tussen 't water. In Tourlida een mooi strand, een parking, een klein haventje. 's Avonds helemaal verlaten.
    In
    Antirrio gaan we even naar de brug kijken en informeren naar prijzen voor brug en ferry.

    Verder naar
    Nafpakto meet een zeer mooi centrum. Er zijn festiviteiten. Even op verkenning vooraan het dorp langs het strand... we sukkelen door de hoofdstraat en werpen van ver een oogske op het mooie haventje. Voor de nacht stoppen we in Ag. Nikolaos met zicht op het kerkje van Nikolaos op het piepkleine eiland. Vissers gaan er kaarsjes branden voor ze uitvaren. Fijne babbel met de lokale bevolking.Even gaan kijken naar de P in Tolifona beach en die is OK om een tijdje te gaan staan. Galaxidi rijden we door en we stoppen in Itea op een grote rustige parking aan de haven.
    't Is heet ... discreet zetten we de luifel uit en dat houdt toch de zon wat buiten.
    De route van
    Amfissa via Malandrino terug naar Nafpaktos is mooi en gevarieerd. We nemen een kijkje bij een huis waar onder het afdak kazen te drogen hangen - kaas om te raspen en niet om zo te eten verstaan we uit de uitleg. De wegwijzers zijn hier zeldzaam en regelmatig moeten we ons bevragen. We rijden lang langs het meer en verwonderen ons over de weerspiegelingen en de wisselende kleuren. Terug in Antirrio nemen we de ferry naar Rio.

    Het is verschrikkelijk heet geworden en voor volgende week verwachten ze tussen de 38 en 40°C We stoppen in Patras om te proberen vroeger te vertrekken... vandaag lukt niet meer en morgen varen ze niet.. Een daar dagen wachten dus.

    En weer rijden we op zondag rond .. alle Grieken op de baan ... alle verkeersregels opgedoekt. In
    Kaminia slaan we af richting Bikini beach waar blijkbaar heel speciale bomen staan maar... blijkbaar alleen voor de Grieken want: plots geen wegwijzers meer. Terwijl we de kaart bestuderen stopt een jonge dame en ze zal ons voor rijden.. Heel mooi is het hier - hier en daar restaurantjes die gratis parking aanbieden voor MH. Aan Bikini beach zelf is er geen doorkomen meer aan, drukn druk druk. We stoppen en de jonge dame legt ons uit hoe we er weer uitgeraken naar Metochi  en we rijden verder naar Killini.
    Hier vinden we een plekske aan 't strand. Aan de haven leggen ferry's aan voor Kefalonia en Zakynthos. Goed voor onze laatste nachten op Griekse bodem.
    We zijn veel te vroeg terug in
    Patras. Wachten bij 't openen van de ticketoffice (slechts 2u voor vertrek)
    Het laden van de boot lijkt een chaos in de vergrotende trap maar... we geraken er. Hebben weer een plaatsje niet ver van de sanitaire installaties.

    30-06-2006 om 00:00 geschreven door ribbe  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    29-06-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vervolg Griekenland voorjaar: de terugreis

    De terugreis

    Een zeer rustige overtocht
    We verlaten Ancona via de kustroute. Mooi weer in Italië en de scooters en brommers zwieren onder onze spiegels door.
    We rijden zovlug mogelijk de autostrade op om er slechts af te gaan om een overnachtingsplekske te zoeken.
    Voorbij Milaan gaan we weer de gewone baan op richting Aosta.
    Over de Grote St Bernard duiken we Zwitserland in. 't Ventje stopt aan een fruitkraam maar is niet goed van de prijzen hier.. geen kersen vandaag.
    We willen onder het meer van Geneve doorsteken naar Frankrijk. Even voor Evian stoppen we op een parking aan 't meer. In Evian zelf niet meer mogelijk voor MH
    's Morgens staan we op en de plannen veranderen. Niet via Frankrijk maar door de Jura gaan we rijden via heel rustige baantjes.
    Voorbij Bourg en Bresse slapen we aan het streekmuseum. De volgende halte is Luxeuil les Bains en vandaar in één trek naar huis.

     

    Het is ons hier zeer goed bevallen.
    Wist niet dat er zoveel reptielen zaten in Griekenland... zagen veel doodgereden salamanders en zwarte en dikke bleekgroene slangen... hebben er zelf ook een paar naar pierenland geholpen omdat we niet meer konden stoppen. 't Was lente en we hebben één grote bloemenpracht gezien. Hebben in verhouding weinig vogels gezien alleen in de lagunes en reservaten konden we er verschillende spotten. En niettegenstaande veel heldere luchten zeer weinig sterren gezien.. geen uitleg voor gevonden.

    Pluspunten: de natuur met veel afwisseling, zee en bergen en heel veel bloemen, het lekkere fruit, de mensen, de mooie dorpen, de vele mooie plekjes om vrij te overnachten meestal met water en dikwijls ook met douches op het strand.
    Minpunten: het verkeer (ze kennen maar één verkeersregel: stoppen om te gsm'en - desnoods midden op een druk kruispunt),  het zwerfvuil en de hevige wind die dikwijls 's namiddags opsteekt.

    Sorry voor de kunsthistorici onder jullie maar op dat gebied ben ik een beetje analfabeet, de geschiedenis van de grote sites ken ik maar er blijft soms zo weinig van over dat ge over een serieuze fantasie moet beschikken om er u iets bij voor te stellen. Olympia blijft op het lijstje staan maar de rest...een amphitheater is een amphiteater en welke stijl de krullekens bovenaan de pilaren hebben zegt me niets. Ik loop niet meer rond met een gids in de hand - ofwel vind ik het mooi ofwel niet...wat anderen daar ook mogen van vinden.


     

    29-06-2006 om 00:00 geschreven door ribbe  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    30-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Portugal Maart/April 2006
                                 
                                                   Portugal 
                                                             
                                                            Maart/April 2006


    Gisteren nog een fijne dag in Lier
    Vandaag op de baan richting 't zuiden. De zon willen we zien.
    's Morgens wordt het nog even druk. Ons Kaya moest nog naar de dierenarts. Ik wil ook nog langs de huisarts om een nieuw medikament op te halen. Diesel tanken en de lpg tank vol. Ook nog even langs de zoon. Het is ondertussen middag en we eten daar vlug een boke.
    We weten nog steeds niet langs waar we willen rijden. Met die sneeuw gisterenavond voelt mijn ventje er niet veel voor om door 't Centraal Massief te rijden. Het wordt uiteindelijk toch via Luxemburg omdat we dan redelijk veel snelweg hebben..
    Luxemburg, Metz, Nancy. In Thaon les Vosges één van onze vaste plaatsjes lijkt de stelplaats een klein zwembad. Nog vroeg genoeg om tot Luxeuil te rijden.
    Veel wordt er niet meer gekookt. Met de verwarming op is het zo knus dat Louis boven zijn boek in slaap valt. Tijd dus om onder de dons te kruipen.
    En zoals steeds: thuis nooit voor 1 à 2u in bed en op verlof met de kippen op stok.

    We zijn vroeg wakker en 't is koud. Ik steek even een arm buiten om de verwarming op te zetten en duik daarna weer diep onder de dons tot de wagen opgewarmd is. Zelfs ons Kaya blaft niet om buiten te mogen.
    We doen rustig aan. Niks moet; geen haast. 't Ventje doet al een ferme wandeling met de hond en zal volgende keer zeker niet vergeten handschoenen aan te doen...Maar hij was zo lief om langs de bakker te passeren en een lekkere baguette mee te brengen.
    Het wordt een rustige rit langs snelle banen met weinig verkeer.. 's Middags een lange rustpauze. We hebben beide een spannend boek en vergeten de tijd. 't Is echt verlof.
    We mikken een beetje op Villard Les Dombes waar een groot vogelpark is en een zeer rustige parking. Het is er doods en verlaten - we waren de vogelgriep en ophokplichten vergeten.
    Het is nog vroeg; blijven we hier of gaan we nog wat rijden. Als we nu gaan kunnen we nog zonder teveel verkeer (hopelijk) door Lyon. En het lukt ons via de periferique du Sud om er op 20 minuten door te rijden - voor ons een record in positieve zin.
    Een stuk zuid van Lyon vinden we een rustig plaatsje aan de boord van de Rhone.
    Het lijkt ons hier wel iets warmer maar met de verwarming aan is het toch gezelliger.
    We krijgen er het gezelschap van een andere vlaamse camper die ergens een jonge demoiselle heeft opgescharreld om Valentijn te vieren met oesters en champagne (de stoeffer) Wij vierden het gewoon met een flinke knuffel.
     
    We worden wakker met het zonneke in ons bed.
    De N7 kan ons niet veel inspireren en we steken de rivier over. Na een aantal rondpoints en wegenwerken heeft onze papa het weer gehad. We rijden het binnenland in door de Ardèche in de hoop niet in de sneeuw terecht te komen want voor we in Privas zijn komen we in de mist en daarna in de regen. Het is wel sneeuwwater maar daar blijft het bij. Het is wel inspannend rijden in deze bergachtige streek.
    We steken in Montpellier rechtover naar Sète.
    Het is er geen echt aangename parking aan de haven waar veel trucks komen overnachten. 't Is alleen voor 't overnachten en dus niet erg van belang.
    We krijgen er 2 duitse zandstuivers als buren. Ze kwamen van Marokko - grens Algerije. Hadden geprobeerd daar de grens over te steken maar 't was hen niet gelukt. Hadden ze kunnen weten want de grens daar is al jaren hermetisch gesloten om veiligheidsredenen. Veel extremisten gebruiken deze route om onrust te stoken en daarna via deze verlaten plek het land weer te verlaten. Ze hadden wel een voorraad lekkere dadels bij die ze gul met ons deelden.
    Weer vroeg in bed maar allebei nog lang gelezen. Spannend.

    Over de route Sète naar Leucate valt niet veel te vertellen al was er deze keer weinig verkeer
    In leucate gaan we aan 't meer staan. Op 't eerste zicht was er niks te zien en we dachten al dat er een verbodsplaat zou staan. We rijden toch maar naar beneden. Achter de bomen staan 2 kampeerauto's. Andere keren als we hier langs komen staat het er bijna vol. Blijkbaar heeft het koude weer ook de surfers in de greep. We genieten er volop van 't zonneke met de deuropening uit de wind.
    's Avonds wakkert de wind aan en stuift het zand. We verhuizen naar de camperplek in Leucate plage... er zijn er nu al 2 - bij beiden staat de poort open en zijn in 't laagseizoen de services gratis.
    We zetten ons wat beschut aan de muur van 't restaurant, kop in de wind zodat we deze nacht niet denken op een boot te zitten.

    Laat in de avond (nacht) hoorden we motoren draaien en een paar MH zich verplaatsen ...( Wij hebben ons lesje in Patagonië geleerd. Daar werden we ooit wakker met 't gevoel dronken te zijn
    en dat de wagen op zijn kant ging kieperen. We nemen nu onze voorzorgen zeker als we ergens aan zee staan)
    De wind is gaan liggen en 't zonneke schijnt. In Canet is aan 't binnenmeer een natuurreservaatje waar het fijn wandelen is. We gaan er een uurtje stappen. De blauwe reiger in 't riet is me te vlug af. Ik heb nog steeds problemen met een digitaal toestel omdat de tijd die verloopt tussen aanzetten en klikken veel langer duurt dan bij een gewoon toestel en de meeste beestjes geen zin hebben daarop te wachten... gelukkig lagen er een paar bootjes in 't riet en staat er toch "iets" op de foto.
    We volgen de kustweg. In Collioure is de gehandicapten parking vrij. Heb ik toch geluk want de parking is klein en 't is er behoorlijk druk en in Frankrijk ziet ge zelden niet gehandicapten de plaats innemen ... De scooter er af en weer op stap. De terrasjes zijn goed gevuld en 't is er genieten goed beschut tegen de wind maar lekker in 't zonneke. We laten ons nog eens verleiden voor een klein kopje sterke koffie... vroeger vond ik dat lekker, echt een caffeïne stoot,  nu valt het ons weer dik tegen. 't Zal dus in Portugal "koffie met melk" worden.
    In Port Vendres even naar de MH parking gaan kijken maar die is voor ons te ver van 't centrum en helemaal in de schaduw (is betalend)
    De route van hier naar Portbou heb ik altijd mooi gevonden - 't is er traag rijden maar dat laat ook toe van de omgeving te genieten.
    In Llanca rijden we nog maar eens de parking aan 't strand op langs de verkeerde kant - inrit voor ambulances, want aan de goede kant staan barelen 1.90m
    Rosas vind ik niets maar mijn ventje wil er toch eens gaan kijken. Uiteindelijk stoppen we in Empuriabrava aan 't strand nabij de camping die gesloten is. De watergeul die we door moeten is nog steeds goed te doen. Het strand is toegelaten voor kampeerauto's tot 21u 's avonds. In deze periode maakt men er geen probleem van dat men er ook blijft overnachten. Bij slecht weer of felle wind kan men gaan overnachten op de P voor de camping of in één van de binnenstraatjes aan de aanlegstijgers waar deze periode alles heel rustig is.
    We blijven er uiteindelijk 3 nachten maar dat is voor ons dan ook de max aan een strand. Ons Kaya is er haar gangen gegaan - buitelen in 't zand en met hare snuit diepe putten wroeten... hare pels ziet er niet uit en hare kop wassen ... ja wadde - wij natter dan zij.

    Onze vrienden zitten in Calpé of Benidorm. De hele costa Brava van Palamos naar Lloret de Mar rijden zou teveel tijd in beslag nemen Het gaat dus via Figueras naar Girona. Er is niet teveel verkeer en we vorderen snel, ook de vervelende kustroute richting Barcelona valt wonderwel mee. Onderweg opvallend veel  nieuwbouw.. wie gaat daar allemaal verblijven??? en wat mij het meest verwonderd dat men er zo op mekaar geplakt wil zitten waar het in 't achterland zo verlaten is. Ze bouwen wel een flatgebouw naast de nationale met de afsluiting van 't terras nog geen 3(ja drie) m van het rijvak...
    En dat verhuren ze dan vermoedelijk als kamer met zicht op zee (door 't zijstraatje)
    Vanaf Mataro was er tevoren geen peaje tot Barcelone. Nu moet men tot voorbij Montgat om er op te geraken. De periferique via de haven heeft heel veel tunnels waar altijd uitlaatgassen blijven hangen.. We rijden nu via de expressweg noord/west van de stad. tot Casteldefels. Meer kortere en open tunnels.. En naar Tarragone... weer veel nieuwbouw.. Als we de kans hebben op de terugreis toch liever door 't binnenland.
    Mijn ventje vind dat het weer te onstabiel is om in Els Muntels in de Ebro delta te gaan staan. Het zand is er nogal mul en als 't regent niet zo gemakkelijk om er uit te rijden. Plus, hij heeft een boontje voor de haven en de markt in Vinaros.
    't Is zaterdagavond en veel volk op loop maar op zondag varen de vissers niet uit en dus zullen we deze nacht niet gewekt worden...

    's Voormiddags, terwijl mijn ventje naar de bakker is stopt een politieauto ...hij was ook al gestopt bij de andere kampeerauto's dus 't was niet lang raden om de reden te weten. Een jonge politieagente komt me in 't duits vertellen dat het voortaan verboden is daar te overnachten. In 't duits ... dat werkt op mij zowat als een rode lap op een stier... dat ze 't in hun eigen taal zeggen. Ik doe dus heel verwonderd en zeg in 't spaans dat ik haar niet versta... koeienogen krijgt ze daarvan. Dat ze nu toch overal eens leren niet op hun knieën te kruipen voor die zogezgde rijke supermacht. Na 2 verloren wereldoorlogen kopen ze nu met hun geld de wereld op en iedereen ligt zowat in katzwijm voor dat geld. Ze veronderstellen dat iedereen hun taal spreekt. Ik kreeg ooit het antwoord dat ze toch niet de taal konden leren van elk land waar ze doorreden. (ze vroegen aan een franse moeder met een paar kindjes de weg naar Foix in 't duits maar spraken FO IX uit- de vrouw verstond het niet en ze hadden het lef haar uit te schelden dat ze niet wilde antwoorden)..alle mensen moeten hun taal maar leren zeker... daar kan ik me nu over opwinden, zo'n arrogantie en iedereen die daarin meeloopt.  (in Australië zijn de verkeersborden buiten het engels ook in 't duits en japans geschreven - money money) Ik versta dus alleen duits in duitssprekende landen..
    Maar allé we zitten in Vinaros. Als 't ventje terug is laden we rustig in en rijden naar 't kraantje om onze watervoorraad aan te vullen.
    Langs de baan naar Valencia is niet veel bijzonders te zien buiten sinaasappel- en citroenbomen.  Vanaf Sagunto gaan we weer de autostrade op rond Valencia en daarna terug de N332 tot Cullera
    En dat was effe verschieten. Ze zijn daar zo hard aan 't werken en een grote brug nabij 't centrum aan 't bouwen dat we heel wat toertjes rondrijden voor we op ons staanplaatsje komen. De grote parking heeft al een paar jaar een andere bestemming gekregen maar waar de boulevard doodloopt worden campers getolereerd. Zoals al een paar dagen valt de wind in de namiddag en 't is nog fijn om een paar uurtjes buiten te zitten. Onze buren zijn nederlanders en de dame toont me hoe ik zakjes moet knippen om er mee te haken. Had dat een 20tal jaren geleden al geleerd maar toen met een huishouden en een fulltime job was 't er nooit van gekomen om het zelf te proberen. Nu weet ik het weer en misschien...
    's Avonds komen er nog een paar buren bij die zich plaatsen alsof Cullera van hen is... grote bakken, nemen elk meer dan 5 parkeerplaatsen in -ge moet niet naar de nummerplaat zien om te weten welke nationaliteit. Hoefde ook niet want ze stoppen, laten hun hondje buiten dat direct naar ons Kaya komt... een heel mooi jong hondje... Op de vraag hoe oud het is krijgen we als antwoord dat ze dat niet weten.. ze hebben het een week geleden meegenomen toen het alleen op 't strand liep?????????? verloren? dat wisten ze niet! Het zag er niet vies uit en daarom hadden ze het maar mee in hun Concorde genomen en zo voelden ze zich wat veiliger want hij zou zeker blaffen als er iemand aan de auto kwam. Mijn antwoord: "bei uns ist das diebstahl" en 'k heb demonstratief ons Kaya mee binnen genomen. 'k Was beschaamd in hun plaats. (en neen, ik weet het  ze zijn niet allemaal zo hoor en ook wij kennen vele lieve duitsers, maar diegenen die arrogant zijn zijn dat dan meestal ook in de overtreffende trap)
    Blijkbaar verblijven er nogal wat vlamingen in Cullera. Volgens een koppel van Gent is half het appartementsgebouw naast de zeedijk 's winters bevolkt met vlamingen. Op onze avondwandeling horen we dan ook regelmatig ons taaltje spreken.

    's Morgens schijnt al vroeg de zon maar 't is koude wind. en een wandeling langs de strandboulevard wordt al vlug een interval training ... vlug, vlug waar de wind open spel heeft en rustig waar we in de luwte van de huizenblokken zijn. Na een kleine kilometer houden we het voor bekeken er is niks aangenaams aan. Mijn ventje krijgt een bedankje van een spanjaard als die ziet dat hij het kakske van ons Kaya in een zakje doet en in de vuilbak dropt... Met plezier gedaan....
    Ondertussen smsjes van Germaine die in Calpé staan met de melding dat ze nabij 't politiebureel staan... we vinden het wel.
    Het straatje loopt dood op de strandboulevard en vooraan is de gehandicapten p nog vrij - zij staan op de volgende - we moeten wat mikken om er in te manoeuvreren maar hebben uiteindelijk een 5* uitzicht op strand en boulevard met wandelaars die dikke winterfrakken dragen.
    Blij weerzien en bijpraten... Jos kan hier inloggen op 't internet vermoedelijk bij één van de hotels in de buurt.
    We blijven er een paar dagen, gaan iets drinken bij een vlaming, brood halen bij de belgische bakker en op restaurant bij een jong vlaams koppeltje. Ni echt mijnen dada maar voor een paar dagen oké.
    De zuidelijke blvd is heel goed te doen met een scooter - alleen er is een firma die mindervaliden materiaal verkoopt/verhuurt/onderhoudt maar... hoge stoep niettegenstaande toch vele meters de mogelijkheid om een hellend vlak te maken ... zoiets kunt ge toch niet geloven ... wel uw centen willen maar voor de rest kunt ge de pot op...

    In Benidorm gaan we eindelijk de auto eens wassen, al dat zout van onderweg en Empuriabrava er af - winkelen in de Carrefour en parkeren waar 't rustig is. 's Morgens zorgen voor drinken voor de auto en water voor 't huishouden en we zijn de baan op. Hopend op beter weer.
    Ondertussen had ik al verschillende berichtjes gekregen van bekenden die rond TanTan en Layoun in Marokko verbleven. Koud en regen en dan weer hitte gevolgd door zandstormen .. veel problemen met zand in de motoren ... daarvoor moeten we nu ook de oversteek niet doen. We beslissen met Jos en Germaine mee richting Portugal te rijden.
    Ik kan me voor mijn hoofd slaan. Voor de zoveelste keer veranderen we onderweg van richting en liggen de wegenkaarten thuis. Alles mee voor Marokko, niks van Portugal. 't Zal dus rijden worden met een beetje gevoel voor richting.

    We vertrekken met zonnig weer naar Alicante, Elche, Murcia, Lorca. De zon verschuilt zich achter dikke wolken. km 354 Cullar Baza benzinestation met gratis services voor MH 
    Wat verder begint het te regenen, de regen wordt sneeuw en we passeren Granada in een sneeuwstorm. Voor ons sneeuwruimers en wordt er zout gestrooid. En 't ander zout is er nog geen 24u af.....In Fuensanta gaat de riem er af. 't Is zeer vermoeiend rijden. Aan het kerkske is een kleine parking. Mijn ventje heeft zijn vermaak met de oude vrouwtjes te bewonderen die zich de steile en hoge trappen aan het kerkje ophijsen ... heeft weinig goede woorden voor kerk en pastoor tot hij 's morgens ontdekt dat aan de zijkant een gemakkelijke toegang is en de vrouwtjes ofwel willen boete doen ofwel de moeite niet doen om 10 meter verder te gaan.
    Er lopen een paar kleine scharminkeltjes van honden rond, ééntje met een heel lief snoetje. Een vrouwtje die hun dagelijks eten geeft zegt dat we ze gerust mogen meenemen maar ons Kaya zou daar niet zo mee opgezet zijn denk ik...dat de duitsers maar langs hier komen om hondjes mee te pakken.

    We vertrekken met motregen maar nabij Sevilla is 't zonneke er weer. Rond Huelva zijn ze volop aardbeien aan 't plukken... dat hebben we wel goed gezien. We zitten ook weer in een streek waar veel ooievaars nesten... hoe zit het hier met de ophokplicht???
    En dan de brug over en we zijn in Portugal. Castro Marim ligt in een natuurgebied - de delta van de Rio Guadiana .. veel vogels, zoutwinningen. Een streek die ons zeer aanspreekt
    Op de parking staat het vol MH ik weet niet goed wat ik zie. Het was reeds een aantal jaren geleden dat we nog hier waren en toen stonden er 1, 2 of 3 nu??? heb ze niet geteld. Een zeer internationaal gezelschap met Belgen, Nederlanders, Fransen, Duitsers, Denen en Finnen. Blijkbaar heeft het hier ook goed geregend want we moeten even uitkijken om wat ruimte te vinden tussen de plassen.

    In Portugal heeft de EG een project met gratis internetafdelingen voor de jeugd waar ook wij mogen gaan internetten. We staan 's morgens een uur tevroeg aan de deur want waren vergeten dat Portugal GMT volgt. De verbinding is nog steeds zeer traag. Mijn mailbox zit overvol. Ik besteed mijn uurtje dan vooral aan 't deleten van wat junkmail en het bekijken van de berichten die ik denk van belang te zijn.. niks seniorennet, niks blog.
    In de namiddag gaan we nog eens langs en 'k heb juist de tijd om even naar 't forum te gaan en een petieterig berichtje in mijn blog achter te laten. Maar 'k ben er blij mee. Zal me maar bedwingen tot we weer thuis zijn. Nochtans er zijn bijna in elke stad van die internetlokalen maar zo traag is er ook geen fun aan.
    Vroeg in bed.. ben al aan mijn 4de boek - allemaal heel spannend.

    's Morgens vind mijn ventje dat we ons moeten aanpassen aan 't portugese uur en draait zich nog eens om voor een uurtje. Ik doe de gordijntjes open en verdiep me verder in 't oplossen van een paar moorden- ons Kaya nestelt zich op de draaizetel in 't zonneke en wacht geduldig tot 't baasje met haar wil gaan wandelen.

    Naar de Lidl en lpg tanken - voor ons nog niet nodig maar we willen eens zien hoeveel we op die paar weken hebben verbruikt met regelmatig verwarmen 's avonds en 's morgens .. er gaan iets meer dan 6 l in.

    Tavira. Hadden wij vroeger nog nooit bezocht - geen idee waarom. Op de wei aan de brug en nabij het warenhuis staan een kleine dertig kampeerauto's maar er is ruimte zat. We betrouwen het weer niet zo erg en zoeken een droog plaatske en wat hoger gelegen. We moeten een paar keer draaien en keren voor de auto naar onze goesting staat ... horizontaal, met de deur uit de wind en zoveel mogelijk de zon binnen ... ja wadde ... kieskeurig zijn we niet zeker.
    We blijven hier een weekske staan .. mijn been heeft al weken kuren en 'k wil het wat rust gunnen. We rijden enkel tot aan het pontje voor 't eiland. Onderweg staan engelsen en ik zie een prachtig liftsysteem om in de auto te geraken. Op de terugrit stoppen we .. mogen we het systeem keuren en proberen ... ik neem een paar foto's en noteer de engelse firma. Als we thuis zijn zal ik er ijverig naar op zoek gaan.
    'k Mag zeker niet vergeten te vermelden dat ze hier in een winkeltje naast de mercado heel lekkere appelsienen verkopen 1€ / 3 kg - en jonge mannen komen rond om bakjes aardbeien te verkopen. In de mercado doen we dagelijks verse vis in. En de broodjes van de Pingo doce vind ik heerlijk. Gelukkig geen weegschaal bij om op te staan.
    Een ouder nederlands koppel zien we elke morgen vroeg vertrekken en ze komen elke avond terug. Ze vertellen van een mooi plekske waar ze overdag gaan staan met zicht op de riviermonding en al de vissersbootjes die er doorkomen. We gaan hen een bezoekske brengen en genieten van het uitzicht. Onderaan in de delta staan ook campers maar de weg er naartoe is er niet eentje om elke dag 2x te doen. Wel ook heel mooi.
    Hier op de weide zie ik ook de linnenzak gemaakt van plastic zakjes en dat lijkt me wel iets. En zoals ik ben start ik er onmiddellijk mee. 't Ventje heeft een full time taak met naar de winkel te gaan en zoveel mogelijk zakjes te vergaren want 'k heb ontdekt dat de kleuren prima zijn en 'k wil er geen hutsepot van maken. Een week heb ik verwoed gehaakt 
    Het resultaat mag er zijn. Mijn zoon had bedenkingen toen ik het hem aan de telefoon vertelde en beloofde mij een dikke bol haakgaren tegen we thuiskwamen, nu heb ik voor hem ook zo'n zak in bestelling.
    Nog weinig tijd om te lezen - haken , kruisjessteek voor mijn merklap, kruisjessteek voor auto's op knuffelkussens voor de kleinzoon... Ik heb er echt zin in.

    Van Tavira gaat het naar Lagos. Wij doen het via een omwegske langs Santa Lucia waar wij het ook heel fijn vinden. Onze vrienden staan in Lagos aan de gazolina. Er is nog weinig plaats en niet ideaal voor ons Kaya. Wat verder in Meia Praya is het ook druk en lopen een paar grote honden los. Uiteindelijk installeren we ons nabij de vuurtoren in Ponta da Piedade. De parking is heraangelegd wat een goeie zaak is.

    's Morgens zijn onze vrienden reeds vroeg daar.. Louis kan gaan wandelen met de Kaya - ik kan naaien en lezen.
    Vandaag rijden we naar Aljezur en willen naar onze converter laten kijken. We hoeven ons geen zorgen te maken. FFSolar heeft hier wel nogal een vlucht genomen - vroeger in een smal straatje en de werken buiten op straat uitvoeren. Nu staan ze daar alleen op een heel groot industrieterrein en hebben ze ruime hangars en een grote winkel.
    We doen een omwegske naar praia de armoreira. Ook zo'n plekske waar we graag zijn. We eten er een boke en verpozen er een tijdje. We mogen even ons Italiaans boven halen maar dat lukt niet goed; spaans en italiaans liggen te dicht bij mekaar en ik maak er dan ook een hutspotteke van maar, we verstaan mekaar.
    Het opvallendste waren de duinen die weer de boardwalk hadden ingenomen.
    Terug naar Piedada.

    We houden eerst hier nog een dagske rust en rijden 's avonds naar Praia de Porto De Mos. 's Avonds uit eten maar we mispakken ons toch een beetje aan de temperatuur op het overdekt terras.
    Ze hebben hier wel een heel mooi strand maar de parking is veel te klein vooral omdat ook hier een grote bouwwoede heerst... overal residenties die tegen de bergflank liggen en velen komen met de auto naar 't strand. Ik vraag me af aan wie ze dat allemaal gaan verkopen/verhuren. Honderden nieuwe residentiele parken hebben we gezien hier en in Spanje. Als ge er in rijdt hebt ge bijna een planneke nodig om er weer uit te geraken...En goedkoop is het zeker niet ... € 250 000 voor een appartementje met 1 slaapkamer - naar de prijs van de grote villa's heb ik maar niet gevraagd.

    't Is maandag vandaag en heel rustig. Het is weer warm. We hebben nu al bijna 2 weken mooi weer en daar genieten we van. We doen rustig aan. Nemen afscheid van Jos en Germaine die het binnenland intrekken naar de barragems. Wij terug naar Lagos.
    Als ik alles klaar maak om te vertrekken ontdek ik dat mijn batterij van de GSM plat is... en natuurlijk berichten. De dochter dat ik eens moet bellen maar niet panikkeren... ja, da's nu juist goed om me helemaal ongerust te maken. Vlug naar de telefooncel en oeps haar antwoordapparaat. In Lagos parkeren we aan 't warenhuis vanwaar ik gemakkelijk met mijn scooter naar 't centrum kan. Nog eens bellen en nog steeds antwoordapparaat. Ben me ondertussen serieus druk aan 't maken dat ze vraagt om dringend te bellen en dan onbereikbaar is.
    We genieten toch van een dagske stad. Goed om wat prulletjes te kopen voor de kleinzoon en een bezoekske aan de apotheek. We struinen heel Lagos af... naar de vuurtoren en langs het strand dat toch wat speciaal is tussen de rotsen, vind ik toch. Op de terugweg heeft ons Kaya kuren. Soms wil ze absoluut niet meer verder. Zou ze pijn hebben in haar geopereerde heup? was de afstand wat ver?
    We stoppen dan ook regelmatig aan een rustbank ... elke bloem en elk struikje onkruid heeft ze besnuffelt en gedoopt... we voelen ons wat schuldig maar ze wil zich niet laten dragen en vooraan op mijn scooter raakt ze in paniek de schrikkepees. We zijn gelukkig dat we weer tot aan de auto zijn geraakt en rijden naar Meia Praia zodat ze kan rusten .. en wij ook. Er staat bijna niemand.
    We blijven hier dan maar een paar dagen staan. De Kaya is na een uurtje al weer aan 't bedelen om te gaan stappen maar rust is rust....
    Ondertussen Peter aan de lijn die vertelt dat Els een auto ongeval had met onze oude wagen. Auto perte- totale maar zij is er goed vanaf gekomen. Goed geschud en geblutst en haar knieen gekwetst maar Tom en de kleine niks. Werden aangereden door iemand die de stopplaten van de stwg niet had gezien enz... Haar uiteindelijk kunnen bereiken ... ze was terug thuis..vreest wel voor haar knieën om terug te kunnen rijden met haar camion - zal een tijdje duren, eerst rusten tot de zwellingen meer weg zijn en dan druk oefenen om terug te verstevigen. En ik me schuldig voelen dat ik niet bereikbaar was op 't moment dat ze me nodig had. Naar huis gaan heeft weinig zin, ik kan er niks aan verhelpen. Maar ja, hart en verstand spreken soms een andere taal en ik raakte nogal mijne klurts kwijt. Met mijn been kunnen we niet ganse dagen rijden en tegen dat we thuis zijn is 't grootste leed geleden. We zullen dus maar gewoon verder doen en gaan overnachten in de nabijheid van een telefooncel zodat ik ze kan bellen.
    Aan de gasolina tanken we diesel en water en kopen een bak appelsienen. (we zullen ze missen thuis)
    We willen rustig huiswaarts. Na Portimao slaan we af naar Ferraguda. De parking is er nog steeds maar voor mij nu moeilijk om vandaar naar 't gezellige centrum te gaan wegens te steil en geaccidenteerd terrein.

    Carvoeira rijden we in... waren vergeten hoe smal de straatjes hier zijn en de parking aan de bootjes is omgetoverd met stalletjes enz.  Aan de vuurtoren op de kaap zijn ze grote werken aan 't doen en is het niet gemakkelijk om te parkeren.

    Nossa Senhora da Rocha.. het kleine kerkje ligt mooi op de rotspunt en er zijn mooie parkings maar 't ventje wil graag naar Quarteira omdat we daar een wandelboulevard hebben waar ik ook kan gaan wandelen. Na wat rondlopen en iets te hebben geeten zijn we weer de baan op.

    In Armacao de Pera zijn er parkeerplaatsen aan beide uiteinden aan 't strand. Het is wat laat op de middag en we blijven dan hier maar staan. Wie hier naar 't strand wil moet goed te been zijn want steil bergaf.

    Albufeira: niks voor ons, een doolhof tegen de berghelling met smalle straatjes en overal bouwwerven. We zijn er zo vlug mogelijk weer uit. Op de ringbaan gaat pa naar de Lidl. Naast ons zijn een paar campers komen staan. Als we wegrijden zien we dat het ook belgen zijn

    En dan naar Quarteira. Heb ondertussen een wegenkaart van de Algarve aangeschaft maar dat is blijkbaar toch niet voldoende want we rijden hopeloos rond tussen de vele golfterreinen van Vilamoura. We hadden moeten afslaan naar de jachthaven want met onze kleine wagen kunnen we door het smalle straatje maar de andere afslag naar Quarteira hebben we vierkant gemist.
    Met een omwegske geraken we er uiteindelijk.
    Aan de haven staan veel campers tussen de grote plassen... niks dus, aan de andere kant hebben ze een nieuw plaatsje ontdekt maar 't staat er ook nogal vol en ook modderig. Dan maar naar 't parkske aan 't strand. Ze hebben er een grote gehandicapten parking gemaakt en de telefooncel staat op 6m. Ik verdeel dus mijn tijd tussen wandelen op de boulevard, een terrasje doen, ons Els bellen en handwerken. De laatste dagen geen boek meer vastgehad. Nu ja, hetgeen ik nog bij heb is ook niet veel soeps of veel te zwaar...
    Ilja de Faro: mooi staan aan de Ria Formosa. Mooi zicht op de landingsbaan van de luchthaven, de vissers- en baggerbootjes. Een heel speciaal sfeertje met veel zand in de straten en parkings voor gehandicapten onder 2m zand...Op verschillende plaatsen zijn er openbare WC's en waterkraantjes.
    Willen hier zeker nog ooit terugkomen. We werden aangesproken door de bemanning van het baggerbootje.. Belgica = bagger...

    De volgende stop is nog eens Tavira. Er staan slechts een 8tal campers. Mijn linnenzak is bijna af - ik mis nog een paar zakjes voor de afwerking. Mijn ventje dus weer op stap naar Pingo Doce. Ken ondertussen de kleuren van de logo's van de meeste warenhuizen.

    Manta Rota een grote parking achter de duinen. Ons Kaya heel gelukkig met haar speelterrein.
    Het gevoel is dubbel; ik wil naar huis maar ik wil ook hier blijven.

    Altura: Mooie grote parkings op asfalt aan het strand, maar weinig vlak. Wandelpaden met boardwalk misschien wel te doen met de scooter. maar 't is vrijdagnamiddag en de jeugd verzamelt hier. Zal vermoedelijk niet rustig zijn vanavond.

    We rijden verder naar Castro Marim - internetkantoortje is vroeg gesloten. We gaan overnachten aan de verkaveling. We zitten nog heel lang buiten.

    Vroeg op de baan en we rijden tot Motril. Aan villa Astrida is de parking heraangelegd en verboden voor campers. Er staan er wel een paar maar 't staat ons niet erg aan.

    We rijden verder tot juist voor Calahonda. Achter de groentenserren parkeren we aan een kiezelstrand. Er staan nog MH's en in de namiddag komen er nog bij. Het is warm en we installeren ons buiten in de zeteltjes. Mijn ventje vergeet te smeren en heeft 's avonds een serieus rode neus.
    Jan en Jansje kwamen van Marokko, kranige nederlanders van rond de 80jaar. Hun fiets was er gestolen en ze vermoeden door medecamperaars. De verhalen over Agadir zijn niet echt opbeurend. Herhaaldelijk moesten ze op camping en de meeste heel vuil. Een Fransman heeft er een camping geopend en vraagt blijkbaar €15 zonder stroom. De meesten willen niet meer terug naar ginder. Misschien tijd voor ons volgend jaar om het dan eens terug te proberen. Het zal er vermoedelijk rustiger zijn.
    We houden het hier wel een paar dagen uit.
    Calahonda centrum heeft ook nog steeds zijn camperplekje - water

    Wij nemen zoveel mogelijk grote banen Nog een uurtje na Valencia en we rijden af naar Benicassim. Voor ons een heel mooie plek. Vanaf het rondpunt zuidwaarts zijn er verschillende parkings - aan de andere kant is er parking aan 't einde aan 't strand en even voorbij de doodlopende straat is er tussen de huizen ook een grote parking die op zee uitgeeft.
    We plaatsen ons op de gehandicapten parking. Een man komt kijken of er wel een parkeerkaart in onze auto ligt en gaat achteraan kijken naar mijn scooterlift. Ik hoor hem in 't duits zeggen.. ja, hij mag hier staan maar er zijn er velen die de kaart van een familielid gebruiken en zelf niet gehandicapt zijn en die komen hier dan van een goede plaats profiteren. Ik ontplofte bijna. Hij met zijn Winnebago had verschillende parkeerplaatsen in gebruik en die komt dan wat kommentaar geven. En dan die arrogantie om het zo hard te zeggen dat ge het goed hoort.
    We hadden genoeg van de kust en genoeg van collega zwervers.

    we reden de volgende dag het binnenland in. Zalig, rustig en heel wat mooie natuur en oude dorpjes;
    Alcaniz, Caspe en overnachten aan de oevers van de Ebro in Mequinenza

    Met heel mooi weer naar Fraga, Monzon, Barbastro, Ainsa naar Bielsa waar we voltanken. We zitten hier al in de bergen maar rijden nog steeds in t shirt en short met de vensters open.
    De tunnel is serieus verbeterd en nu volledig verlicht. Aan 't einde denk ik dat er rook in de tunnel hangt maar 't is de mist die door de opening dringt. We zien geen 3 meter als we uit de tunnel komen. Het is berekoud. Vensters potdicht en verwarming op de hoogste stand. De afdaling is normaal heel mooi maar nu gevaarlijk want hier en daar zijn de witte lijnen zo goed als verdwenen. De eerste voetgangers die we zien dragen skikostuums. Van een plots verschil gesproken.

    St Lary Soulan. Heel druk- geparkeerd aan de rand van 't centrum en pa op zoek naar brood. Zondag en geen enkele bakker open. We hebben nog wat en zullen verder wel bij een bakker stoppen. We eten vlug en beslissen zo ver mogelijk te dalen om te overnachten.
    Via St Gaudens naar Martres Tolerane. Hier zou een camperplek zijn. Bij 't binnenrijden van 't dorp staat er een plaat maar verder niks. We bevragen ons even .. 't zou op de route d'Allan zijn nabij 't kerkhof.  Maar blijkbaar sterven hier geen mensen... de eerste waar we 't aan vragen weet niet of er een kerkhof is, de mevrouw van een immobiliën kantoor ook niet en dat verwondert ons en we twijfelen aan de informatie...iemand die hier huizen verkoopt zou toch moeten weten of er een kerkhof is...een oudere man helpt ons op weg nadat we al 2x rond de kerktoren zijn gereden. Het is nog geen 500m van de plaats waar we ons bevroegen.... versta ik niet. We dumpen en vullen het water bij. Om te overnachten vinden we het niet erg gezellig. Nog geen 10 km verder ligt Cazeres waar een parking is aan de Garonne. We staan er rustig.
    Mijn ventje gaat nog vlug een telefoonkaart kopen. 't Lukt me niet een verbinding te maken. Er staan zoveel verschillende inbelnummers....

    Geen bakker meer tegengekomen en uit mizerie pannenkoeken gebakken. In Carbonne ga ik nog eens proberen te bellen .. zelfs in de "tabac" kunnen ze me niet vertellen hoe het werkt... nog maar eens proberen en 't lukt via de call back... na 't draaien van het inbelnr vragen ze u in te haken en bellen dan zelf terug .. waar dat goed voor is weet ik niet maar 't voornaamste: ik heb de kinders weer eens gehoord en alles is oké.
    In Muret rijden we naar 't centrum en uiteindelijk aan een grote parking kunnen we terecht bij de warme bakker... 't ruikt er lekker.
    We draaien hier de autostrade op om rond Toulouse te rijden... een gek geval ...ze is gratis tot een tiental km van de ring.. ze sturen ons naar de Nbaan maar een 5 tal km kunnen we er weer op. Zou het zijn voor al de winkels die op de N liggen? Zie geen andere reden waarom ze dat zouden doen.
    De ring rond Toulouse is druk maar ergens in de omgeving zijn er races. Vanaf Montastruc wordt ze weer betalend.

    We moeten via de Ardèche naar huis want hebben een bestelling wijn op te halen. De A68 naar albi - onderweg juist voor Gaillac aire met dump enz.
    Albi, Baraqueville, Rodez. Er komen zwarte wolken opzetten en het duurt niet lang voor 't begint te regenen. Richting Mende.
    Even voorbij Severac le Chateau is de aire de l'Aveyron waar ook dump en wc is.
    Komende uit deze richting is er rechts in Mende een busparking niet ver van 't centrum.
    Het is opgehouden met stilletjes regenen, het water valt met bakken naar beneden tegen de hoogtes aan wordt het sneeuwwater. We blijven op een hoogte rijden tussen de 1000 en 1250m te hoog om 's nachts de verwarming niet te moeten gebruiken. 't Ventje is moe maar wil toch nog zakken.
    In Langogne gaan we kijken naar de MH P aan 't meer. Er zijn niet zoveel plaatsen maar nu heel rustig. Ze staan wel alle in de plassen. Voor een volgende keer misschien wij zoeken er nu wel eentje op asfalt. Deze vinden we in Pont de Labeaume. In Thueyts was er ook een grote maar daar was 't carnaval geweest en was het precies een mesthoop.

    Onze pa vraagt zich af wat dat koppeltje in de auto aan de andere kant van de parking zolang zit te doen - 3u vrijen vindt hij van 't goede teveel... Heb maar gezwegen. 's Nachts is het enige dat we horen het stromen van 't water in de rivier

    Wakker met 't zonneke. Nu op zoek naar Valvignières naar de wijn cooperatieve. Dat lappen ze ons volgende keer niet meer...als we er langs komen oké maar er voor rond rijden... Het is nochtans een heel mooie streek. Aan de cave staat een grote camion met oplegger - Poolse nrplaat - wijn voor Luxemburg.
    We doen de heenreis in omgekeerde richting - zware voet op het pedaal. We rieken onze stal. Tegen de avond zijn we in Thaon les voges. We staan er alleen. De halve graskant is omgewoeld. De struikjes zijn weggenomen. Zal beter zijn als 't weer wat ingegroeid is.

    's Morgens naar de SuperU voor petit exotique voor de zoon. We zijn weer zo zwaar geladen als toen we vertrokken (of zwaarder) 't Ventje ziet leuke dingen om in de zandbak te spelen en een schommelpaard. Moeder dus maar opruimen en stapelen. Ons Kaya ziet haar loopruimte in de auto krimpen en ligt de hele terugweg aan alles te snuffelen... Onderweg nog fritjes gaan eten en om 15u staan we bij de zoon voor de deur. 

    We moeten nog kunsten en omwegskes doen om thuis te geraken. Eind van 't jaar gemeenteverkiezingen - dus alle straten opgebroken voor verbeteringswerken die eind augustus moeten klaar zijn.
    Ons zo rustige straat lijkt wel een snelweg.........
    Rond 6u is heel de wagen leeggehaald.
    't ventje valt in zijn zetel en zet 't nieuws op en ik.... 1x raden.... achter mijn peceke om mijn berichten te lezen...

    meer dan 7 weken geen pc en 't niet gemist...
    't Was rond 3u toen ik de lichten uitdeed.

    Het was een fijn verlof. Het weer liet het soms wat afweten maar al bij al mogen we niet klagen.
    We hadden geen behoefte iets te gaan bekijken. Gewoon rusten en genieten, wat wandelen, lezen of handwerken. Meer moest het niet zijn

    30-04-2006 om 00:00 geschreven door ribbe  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (19 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    01-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Frankrijk najaar 2005
                         Frankrijk - najaar 2005

    Woensdag 21 september

     De herfst begint. De kampeerauto staat al meer dan een week vertrekkensklaar. Deze keer is het onze papa die maar niet kan beslissen om te vertrekken. We genieten thuis van een heerlijk weertje. Het is ’s morgens en in de late namiddag heerlijk in de veranda.

    Als ze op ’t nieuws spreken van verslechtering van ’t weer wil hij toch graag morgen vertrekken.

    We rijden dus nog even naar Boutersem om de kleine Mathias nog eens te knuffelen. We zullen er niet zijn voor zijn eerste verjaardag maar pa heeft wel al zijn kadoke meegenomen.

     

    Donderdag

     Kot in de nacht gaan slapen. Pa verstaat niet dat ik nog een was wil doen….

    Vroeg uit de veren. Ontbijten, laatste spullen en restjes uit de koelkast inladen, het huizeke nog wat opkuisen enz. en ’t is middag tegen dat we de deur toetrekken.

    Langs de appelboer en LPG bijvullen en richting autostrade. We willen vandaag al een stuk zuidwaarts.

    In Luxemburg moeten we nog steeds beslissen of we nu langs het Lac du Der gaan of Thaon Les Voges. Het wordt het laatste omdat we dan de autostrade kunnen blijven nemen. Metz, Nancy, Thaon les Voges. Rond 18u zijn we ter plaatse. Er staan slechts 2 andere MH en ons favoriete stekje is nog vrij. De deur wagewijd open om de laatste zonnestralen binnen te laten.

    Doodmoe van ’t autostrade rijden liggen we om 21u reeds in bed.

     

    Vrijdag

     Bijna de wijzer rond geslapen. Aangezien de nachten hier redelijk koud zijn is de beslissing vlug genomen om toch maar verder te rijden.

    We rijden door ’t centrum van Epinal. We vinden het een mooie stad met veel bloemen. Alle brugskes over de Moesel zijn mooi versierd. Het is marktdag en druk en we vergeten even naar ’t haventje te gaan kijken waar een MH parking is.

    Plombières les Bains: het centrum ligt in de diepte – lijkt ons niet mogelijk om met mijn scooter rond te rijden. Richting Luxeuil.

    Luxeuil les Bains: het centrum valt ons wat tegen. We stoppen even op de parking aan Casino en Thermen. Er is een klein park en een kleine wandelroute. We volgen de platen van een aire de CC. Deze ligt aan een klein meertje en is zeer ruim. Er staat een sanizuil, water en electriciteit met jetons af te halen bij OT. Pa loopt met de Kaya rond het meer terwijl ik de tafel dek. We houden wat platte rust en genieten van het zonnetje.

    Saulx aire CC achter de kerk – sanizuil met electriciteit gratis. De parking is klein en niet echt inspirerend maar vlak bij ’t centrum (wel heel rustig)

    Besançon: we rijden de stad in maar houden ons vlug weer aan de grote verkeersaders want de straatjes zijn heel smal, eenrichtingsverkeer en een echte doolhof. De toegangweg naar de citadel is smal, bochtig en steil. Aan de kathedraal is geen parking en ik kan er met mijn scooter niet geraken. We rijden verder bergop. Aan de citadel is een ruime parking waar men ook kan overnachten. Stom dat het toegangspaadje ook zo steil is – niks voor mij. Pa gaat een kijkje nemen. Er valt heel wat te doen. Binnen de muren zijn verschillende musea over diverse onderwerpen er is zelfs een dierentuin, een aquarium en een kinderboerderij. Met een treintje kan men van hier naar ’t stad.

    In Poligny zien we niet direct de MH parking. Naar Louhans of Orgelet? Louhans is mooi maar Orgelet kennen we niet.

    Orgelet: de parking ligt hellend maar de keggen verhelpen het ongemak. Kaya heeft een groot grasperk. Er is een gratis sanizuil op de hoek van ’t straatje naar ’t centrum.

    We liggen weer vroeg in bed. Gisteren autostrades, vandaag steden  pffff zijn we niet meer gewoon zoveel te rijden.

     

    Zaterdag

     Wat zijn we lui. Weer geslapen tot bijna 9 u.

    Via D3/D60 rijden we langs de Lac de Vouglans. (onder de brug zou men mooi kunnen staan heeft men ons later verteld) Een mooi wit baantje, zalig rijden, we voelen ons goed. Bellecin aan ’t haventje geen parking wel aan de plage maar geen uitzicht op ’t meer. De route blijft mooi en we komen voorbij verschillende barages en waterkrachtcentrales. Daarna door de gorge de l’Ain, niet spectaculair maar gewoon aangenaam rijden al hinderen de bomen wat teveel het uitzicht. In Poncin op de MH parking aan de sportvelden gaan we eten en middagrust houden. Ruime parking, geen schaduw, toiletten en water.

    Als pa hoort dat het hier vorige nacht slechts 3°C was wil hij graag nog wat gaan rijden.

    In Ambronay een grote parking aan sportvelden rechts op de ringbaan en in St Rambert en Buget een grote mooie parking aan de overkant van de rivier (sanitair)

    En de route blijft mooi en aangenaam om rijden.

    Waarom ik op de kaart ooit Pugieu en Virignin heb aangeduid blijft me een raadsel er zijn wel een paar kleine parkings maar niks speciaal.

    In St Genix s/ Guiers  stoppen we op een grote gravelparking beneden aan de tennisvelden links voor de brug. Pa gaat het stadje verkennen. Goed om morgen te gaan wandelen en rond te rijden.

     

    Zondag

     Gisteravond nog veel toeterende auto’s voor een trouwfeest in de zaal wat verderop. Verder toch alles rustig gebleven.

    Als ik wakker word denk ik vogels op ’t dak te horen  (wishful thinking) maar er vallen wat kleine regendruppels. Het is vlug over maar ’t blijft bewolkt. Pa wil absoluut naar de zon en voelt er niks voor om hier te gaan stappen. We rijden dus maar kriskras door het stadje om er een idee van te hebben en zitten vlug op de baan naar Aoste, Abrets en Voiron.

    Door ’t centrum van Voiron  rijden bevalt ons ten zeerste; zeer ruime en groene boulevards, een prachtige kathedraal met de bergen op de achtergrond als een prachtig decor.

    Voor Grenoble slaan we af naar Sassenage richting Villard de Lans.

    Het is zondag, ondertussen mooi zonnig en dus veel volk op de baan en vooral veel motards. Het is dus opletten. Het is een heel mooie route maar aan de gorges d’engins zo druk dat er geen vrij plaatsje te vinden is. In Villard de Lans is er parking voor MH achter de grote parking aan ’t OT. Op de grote P. sanitair en water maar alles behalve proper.

    In Corrençon en Vercors vinden we in ’t centrum een rustige parking om te eten en van onze middagrust te genieten. We vullen er onze watgervoorraad aan.

    ’s Avonds rijden we terug naar de parking in Villard waar we een serieus onweer op ons dak krijgen.

     

    Maandag
     
    Goede nacht gehad, niet te koud, geen regen meer. Tussen de bergen hangen de wolken laag maar dat kan ons niet weerhouden om te beginnen aan een mooie rondrit. Via de gorges de la Bourne. Aan de eerste brug staat een verwittiging dat de route aan de Grands Goulets gesloten is. Na het spectaculaire van de gorges volgen we nu een zeer lieflijk golvend dal naar St Julien en Vercors, Les Baraques en Vercors. Hier zijn ze naast de Grand Goulets een tunnel aan ’t boren – het werk zal 2 jaar duren. We mochten ook niet te voet door de tunnels omdat bij ’t boren door de trillingen rotsblokken kunnen loskomen. Het boren lijkt me een immens werk en gensters springen in ’t rond. La Chapelle en Vercors, Vassieux. Hier slaan we af naar Lente via de Col de la Machine. Van de Combe Laval (die ook spectaculair is) zien we niets; het is rijden in de mist op een smalle baan, onder overhangende rotsen en bogen. Van St Jean en Royans  naar Pont en Royans (een grote p in de diepte in ’t centrum zeer smal) en terug via de Gorges de la Bourne. We vragen ons af hoe de mensen het hier oplossen als ze oud worden of gehandicapt geraken. De dorpjes liggen steeds op steile hellingen.

    We houden middagrust op een picnic plaatsje richting Corrençon. Maak me zo druk over de appelsienen die niet deugen en die ik dan maar probeer uit te persen dat ik de helft van de boel over de zetel mors en ook nog kan gaan wassen. We keren terug naar de parking in Villard om de kinderen te bellen en te overnachten.

     

    Dinsdag

     Via Bois Barbu  rijden we terug naar St Julien en Vercors. Het staat aangegeven als toeristische route maar er valt niks te zien want men rijdt op een smal baantje tussen hoge bomen. Aan het kladderwerk op de baan zien we dat de tour hier is doorgekomen. Via de D103 naar st Agnan (p met water en wc) In Rousset een mooie picnic parking. De beklimming naar de Col de Rousset gaat heel rustig aan. Voor de col links in ’t skicentrum zijn ook parkings. De tunnel is er eentje van de oude garde. Aan de zijkant hangen neonlampen aan losse kabels…Een mooi uitzicht bij ’t uitkomen van de tunnel op een massieve rots en op de spaghetti kronkels van de afdaling.  Het zijn heel veel bochten en vermoedelijk de beklimming langs deze zijde niet zo gemakkelijk. We voelen ons ook onmiddellijk in een andere regio. We rijden tussen lavendelvelden en olijfbomen. De dorpjes en huizen hebben de zo typische provençaalse stijl; smalle lommerrijke straatjes en pleintjes  afgezoomd met platanen, de dakpannen in alle tinten kleuren tussen beige en bruin, de kleine ramen en luiken.

    In Dié is er aan het OT een grote parking waar men 24u mag staan (en sommigen al een week staan) Er is water en er zijn openbare toiletten. We plaatsen ons goed in ’t zonneke en onze papa heeft direct zijn zetel buiten. In de late namiddag gaat hij het stadje verkennen en heeft een weg gevonden langs waar ik er ook kan geraken.

    We hebben nog een babbel met een Nederlander die de installatie van mijn takel voor de scooter komt bekijken. Hij weet dat het morgen markt is. Wij vermoeden dat het druk zou kunnen worden op de parking en verzetten ons naar de parking op het gras (nabij de landingsplaats voor de reddingshelicopter – hopelijk staan we ver genoeg uit zijn bereik)

    Na een spelleke yatse, door pa gewonnen, gaan we naar bed – ik lees nog tot middernacht (spannend boek moest uit)

     

    Woensdag

     Rustige nacht – heerlijk zonnetje.

    We zoeken onze weg langs de smalle en steile straatjes en geraken op de markt waar we onze voorraad groenten aanvullen en ons laten verleiden door de geur van versgebraden kip. Ons Kaya geniet van al die verschillende geuren, loopt met haar neus over de grond en we moeten opletten dat ze niet verstrikt geraakt tussen al die mensenbenen

    Voor de rest van de dag installeren we ons buiten en genieten van het zonneke.

     

    Donderdag

     Grote kuis en was gedaan. Watervoorraad aangevuld en de rest gedumpt. Het is wat winderig. We moeten dringend tanken en zien op de kaart dat er een Super U is in Dieulefitte. Pa zegt dat er geen probleem is om tot daar te geraken.

    Pontaix, Saillans. Hier nemen we de D156 via Les Trois Becs en de Col de la Chaudière naar Bourdeaux. Het is een mooie maar zeer rustige route. Bij steigen of dalen gaat het verklikkerlichtje voor de brandstof branden (en ik zeg maar niks) D538 naar Dieulefit waar we 66liter tanken.

    Via D540 naar La Bégude en de D9 naar Grignan. De parking is niet veel soeps. De lijn- en schoolbussen komen er keren. Aan de salle de fête is wel een mooie parking maar verboden voor CC er is wel sanitair met douches en kraantjes. Het stadje ligt, zoals alle stadjes in de Provençe op een helling met steile en smalle straten. We zien wel wat we kunnen doen. We geraken zelfs tot boven aan het “chateau” en de omwalling. In ’t centrum zoeken we ons een terraske in de zon om een tas koffie te drinken. In de schaduw is het fris vooral de wind is snedig.

    In Grignon vinden we een paar rustige parkings. Aan de lagere school ligt ze nog helemaal in de zon en we twijfelen dus niet om ons hier te installeren. De wind steekt weer op. Volgens météo France krijgen we Mistral tot 90km/u voor de volgende dagen.

     

    Vrijdag

     De ganse nacht felle wind. Gelukkig de auto met de kop in de wind gezet zodat we niet gewiegd werden. We ontbijten terwijl de kinderen naar school komen – zelfs in zo’n klein dorp worden ze allen met de auto gebracht.

    Valréas kan ons helemaal niet bekoren. Het centrum is enorm druk. Langs de baan naar Nyons is aan de linker kant het Domaine Lumion dat gratis campers ontvangt maar wij zijn geen wijnliefhebbers en rijden door naar Nyons. Voor de brug rechts vinden we de camperplek. Deze is nu ook betalend 3€/24uen max. 48u– langs de baan kan men ook staan maar alleen ’s nachts – verboden tussen 10 en 18u. We ontmoeten hier Vera en Ludo weer. Zij rijden huiswaarts.

    Vanaf nu willen we weer kleine en mooie routes nemen. We rijden een paar km richting Gap tot Curnies en nemen de D64 tot Buis les Baronies. De parking links voor ’t centrum staan geen verbodsplaten op de parking sud wel maar een paar meter voorbij kan men ook wel staan. We stoppen en gaan het stadje verkennen. Rustig nu buiten ’t seizoen – oude arcades en een geurentuin. In ’t OT is ook een museumke maar alles is er nu gesloten.

    Na ’t middagmaal houden we platte rust. Daarna wil pa weer rijden. Hij had deze voormiddag zo genoten van de rustige rit en de prachtige uitzichten.

    D546 naar Sederon, D542 naar Montbrun les bains, D942 naar Sault –Parking 3 voor campers, nabij kerkhof en redelijk ver van centrum, niet mooi maar in ’t zonneke.

    We hebben vandaag enorm genoten van de prachtige route, rustig, gevarieerd en steeds op een plateau tussen de 650 en 800m.

    De dorpjes waar we doorrijden hebben bijna allemaal zeer oude en geklasseerde kerken, kastelen of burchten en wallen. Als ze op onze weg liggen stoppen we wel even  maar de tijd dat we ze gingen bezoeken met de groene Michelin in de hand ligt reeds ver achter ons. We hoeven het niet meer allemaal te weten of te zien, of ze uit de 12° of 16° eeuw zijn maakt voor ons niks uit – ze zijn oud en mooi en gewoon genieten van het uitzicht is voor ons voldoende

     

    Zaterdag

     Watervoorraad aangevuld aan kraantje nabij kerkhof.

    Via D943 langs fort Javon; weer zo’n prachtige route. We raken wat verliefd op deze streek.

    Roussillon, chaussée des Geants, okerkleurige rotsformaties. Er is een grote betaalparking voor het dorp. Te steil om naar ’t dorp te gaan voor mij en de wandelwegskens tussen de rotsformaties is wat klimwerk. We genieten van het uitzicht van op afstand en rijden door.

    We waren al gewoon aan de zachte provence kleuren, beige voor de grond en flauw groen voor de bomen en struiken. Nu is alles oker, de grond maar ook de bomen hebben een roestige schijn van het stof dat er ophangt.

    In Bonnieux vinden we een mooie parking achter de kerk en aan de pompiers. We draaien de zijdeur uit de wind en ’t is heerlijk genieten.

    We krijgen nog het gezelschap van een koppeltje uit Brugge die voor ’t eerst met de camper van de ouders op rondrit zijn.

    Wat verder aan de Boulodrome is er nog een parking waar sanitaires zijn.

     

    Zondag

     Zondag en veel verkeer op de baan. Ook veel motorrijders die de bochten nogal scherp aansnijden. We moeten opletten.

    Lourmarin; aan ’t kasteel en aan ’t dorp staan de parlings vol; vooraan aan de boulodrome enz. is er voldoende plaats- er zijn ook sanitaires en water. Pa gaat het centrum verkennen maar vindt het niet speciaal.

    Richting Cadenet. We vinden het Bassin de St Christophe heel mooi. Er staan serieuze golven op. We stoppen even maar het is teveel wind om er echt te kunnen van genieten. We rijden binnendoor naar Pélissanne langs het Canal de Marseille.

    We willen niet teveel rijden vandaag en stoppen in Pélissanne aan de stade de Prouvenque waar water en dump is. De straatjes in ’t centrum zijn smal en er is markt. We moeten dus effe zoeken voor we er zijn. De wind is nog meer opgestoken en ’t is echt guur buiten. Pa gaat alleen even tot op de markt en komt toch nog terug met brood en tomaten.

    Het wordt een dag lezen.

    Ons jong koppeltje komt hier ook nog aan. Zetten zich met de wind op de flanken. Zullen dus goed wiegen deze nacht.

     

    Maandag

     Veel wind deze nacht maar er weinig last van gehad. We gaan proberen rond de centra te rijden. Via Lançon Provence, Grans richting Istres. Af en toe hebben we een mooi uitzicht op het Lac de Berre. Er is een grote, mooie parking maar voor ’t ogenblik ligt ze opgebroken en staat het vol grote werktuigen. Het Etang de l’olivier laten we voor een andere keer als het beter weer is. We vermoeden dat er veel bomen langs de baan staan en weinig uitzichtpunten en om te stoppen is het te winderig. Via Fos naar Port St Louis. De camperplek is juist links voor de draaibrug. Er zijn een 8tal plaatsen en gratis voorzieningen (aan bushalte). We willen ook eens gaan kijken aan de stranden waar we al zoveel over hebben gehoord. Er rijden een paar douaneauto’s over en weer. Aan ’t strand is een grote parking en men kan ook verder over ’t strand rijden om er te gaan staan. Plots veel aktie. Er komt een cammionette de parking op achtervolgt door de douane. Maken ons maar uit de voeten en rijden terug naar ’t centrum. Rond de haven zijn grote parkings. We plaatsen ons met ons achterste naar de wind en kunnen eten met de deur wagewijd open.

    Door de wind is het niet aangenaam om buiten te zitten. Het is wel aangenaam om te rijden.

    Moeten even zoeken om van de autoweg richting Carro te geraken. Het is een mooi plaatsje en heel rustig in de week. Op de camperplek (5,50€ alles in) staan een 20tal wagens. Ze is mooi boven de zee gelegen met uitzicht op de surfers maar de asfalt ligt nogal schuin en men staat er tussen een houten afrastering. Wij vinden een rustig plekje helemaal aan ’t einde waar de baan doodloopt. De wind is wat gevallen en pa kan zich in de luwte van de auto in ’t zonneke zetten. De Kaya geniet van ’t buitelen in ’t zand.

     

    Dinsdag

     We nemen de auto om naar de bakker te rijden en ontbijten op de parking aan de vissershaven.

    Pa gaat met de Kaya wandelen maar is zeer vlug terug. Rond elk struikske zit het vol muggen. We hoorden al veel verhalen over de grote muggenplaag van dit jaar. Na een viertal beten is hij het moe.

    We rijden verder via La Couronne. Er is een heel grote parking (met water) en ik ga effe naar de kinderen en Germaine bellen. Langs de kust naar Sauset met onderweg hier en daar een mooi plaatsje maar helaas met struiken en muggen. In Sauset stoppen we even op de parking in de haven. Er is een heel lange wandelboulevard maar helaas is het gaan regenen.

    We doorkruisen Carry (ccplek aan gendarmerie bij verlaten centrum ri Marseille) en nemen de autostrade om rond Marseille te rijden. We hoorden via de radio dat vandaag alle steden in Frankrijk plat liggen door stakingen en hebben niet veel zin ergens in Marseille vast te zitten.

    Simiane, Mimet, Peypin naar Destrousse (veel p.) over een slecht wegdek en weinig te zien.

    Gémenos heeft een ccplek voor slechts 3 wagens maar wel gratis water en dump. In Cuges les Pins ligt ze ver van ’t centrum via een zeer smal en steil wegske, achter de camping en speeltuinen. Het is er rustig staan, op plateau’s voor 2€ maar er valt helemaal niets te beleven.

    Verder via Signes, Belgentien, Hyeres naar La Londe. Willen gaan kijken waar Yvonne en Luc hun optrekje hebben maar geraken er niet in met de auto. We vinden wel een mooie parking een straatje verder.

    We reden een mooie route maar veel tussen bomen.

     

    Woensdag

     Het weer is nog steeds wisselvallig en fris. We gaan op verkenning naar de haven en kunnen zelfs op het strand rijden. Uit de wind valt het mee en we genieten op een bank van het uitzicht. We willen eens tot aan het huisje van Luc rijden. We nemen baantjes binnendoor en leggen nogal wat afstand af omdat we voortdurend voor hekkens staan of hoge stoepranden. Tegen dat we het gvonden heben kennen we de hele omgeving.

    ’s Namiddags houden we het rustig en slaan een praatje met onze buren hier.

    Genoten van een rustige dag al kon het weer bter zijn.

     

    Donderdag

     Het zonneke schijnt maar er is weer meer wind. De lokale bevolking klaagt over het slechte seizoen. Wij trekken er terug op uit naar de andere richting langs de surfschool. Het is wel oppassen maar het lukt ons toch overal door te geraken. Op het kiezelstrand zitten we uit de wind. We willen rond rijden via een smal wegske tussen het riet. Het lukt maar we moeten een grote omweg doen om terug op de baan te komen. Als we terug op de parking zijn heeft pa zijn km’s voor vandaag wel gehad (hadden natuurlijk weer geen zitje meegnomen) De namiddag houden we het rustig en tegen de avond nogeen wandelingske. Komen langs een handwerkwinkeltje. De mevrouw spreekt ons in ’t Nederlands aan. Ze is de zus van Yvonne.

    Blij dat ik weer wat te naaien heb.

    Nog een lange babbel met de kranige dame van Grenoble.

     

    Vrijdag

     Een tourtje doen. We willen nog eens langs de kust rijden die we een 25 tal jaren  geleden steeds in de herfstvakantie deden.

    We zijn juist vertrokken als we al in een file staan. Ze schuift niet op. We keren terug en nemen kleine wegskes langs verschillende chateau’s. Het is wel inspannend rijden voor pa want door de file is er veel sluipverkeer en de baan is héél smal. Juist voor Bormes les Mimosas komen we weer op de baan. In Le Lavandou staan overal platen dat het verboden is voor campers tussen 1 maart en 31 oktober. In zijstraatjes zien we er hier en daar wel een paar staan maar vlak naast de baan. We genieten van de mooie uitzichten. In Cavalaire rijden we door alle kleine straatjes. Het is er gezellig. Voorbij Cavalaire staan een hele hoop campers samen op een grote zandparking. In Croix Valmaire slaan we af langs de toeristische route en vonden ze niks bijzonder. In La Ramatuelle zijn er grote Ccparkings (6,90€ en druk) en in Pampelone ook (5€ -met gras en mooier  dan Ramatuelle) In St Tropez zijn zeilwedstrijden we laten het centrum dus maar liggen en rijden via Cogolin terug naar La Londe.

     

    Zaterdag

     Prachtig weer. Om 8u schijnt de zon al in mijn bed. We houden een luie dag. Pa gaat wat pijnboompitten rapen voor in de salades.

    Gestart met mijn handwerkske en ’s avonds een fout ontdekt en alles terug kunnen losdoen. Voel me net ne kleine met zijn nieuw speelgoed die niet kan stoppen. Pa maakt dus het avondeten klaar met een diepe zucht. Hij zucht nog meer als hij daarna verliest bij ’t yatsen.

     

    Zondag

     Ontwaakt in ’t zonneke. Pa ontdekt dat hij dagelijks zijn baguetten gaat halen bij de schoonbroer van Yvonne. De wereld is hier ook precies nogal klein. Op ’t strand zijn vandaag moto en quad wedstrijden. Ze hebben met groot materiaal sleuven in ’t zand gegraven (wat verderop is een deel van ’t strand afgesloten voor herstel van de vegetatie – ook niet erg logisch) We houden ons rustig bij de kampeerauto, lezen, naaien en tetteren met de fransen en de friezen. In de late namiddag nog een toertje gedaan.

     

    Maandag

     Pa vindt het moeilijk om al te vertrekken maar Donderdagavond moeten we zeker thuis zijn. We willen ook nog wat mooie routes rijden dus tijd om te gaan. Het is al middag als we afscheid nemen van de buren.

    We rijden van Bormes les Mimosas richting Collobrières via de Col du Babaou. Aan de afslag staat: route étroite; attention aux cyclistes. ’t Zal wel meevallen zeker. Gelukkig is het geen WE want de baan is echt smal. Ze hebben een nieuwe asfaltlaag over gegoten en de zijkant heeft een hoge rechte kant van 30cm . Bij ’t wisselen trek ik regelmatig mijn rechter been weg en onze pa maar monkelen. Hij zegt niks maar ‘k weet het, dat onnozel reflex geraak ik nooit kwijt.

    We rijden volop tussen kastanjebomen. Collobrières heeft zich toegespitst op de verwerking en is zeer toeristisch. Een potje kastanjekonfituur lijkt hier wel zijn gewicht in goud waard te zijn. Zal er thuis wel zelf maken als pa ze wil gaan rapen. We zijn door ’t centrum gereden en moeten een zeer smal brugske over. Aan de sportvelden is er een zeer ruime parking maar ze ligt wel ver van ’t centrum.

    Richting Gonfaron via de Col de Fourchuvette. We rijden nog steeds tussen kastanjelaars maar komen meer en meer kurkeiken tegen. Had er geen idee van die hier te vinden. Het wegdek is hier nog niet vernieuwd en dus iets breder met  een vaste berm.

    Heel dit gebied zit vol fietsroutes die zeer goed aangegeven zijn.

    Gonfaron, Flassans en Isola. We rijden tussen de wijngaarden en op verschillende plaatsen zijn ze aan ’t oogsten. Er zijn verschillende chateau’s die aan particulieren verkopen. We verwonderen er nog steeds over dat een land dat stikt van de wijngaarden in de warenhuizen en op de markten de franse druiven verkocht worden aan 3,50€/kg en de italiaanse aan 1,50€.

    In Flassans vertrekt aan de parking een klein, zeer mooi wandelwegske.

    Via D13  langs Lac de Carcès. In Cabasse en Carcès goede parkings aan de sportvelden.

    Cotignac, Sillans la Cascade naar Aups waar in ’t centrum mooie parkings zijn. We blijven tussen de wijngaarden rijden.

    In de namiddag vinden we een mooi plaatsje aan ’t meer in Les Salles de Verdon. Het is nog warm genoeg om buiten te zitten. We genieten er van een mooie zonsondergang voor we in ’t centrum naar de voorziene MH parking gaan.

    Het was weer een prachtige dag, mooi weer, mooie rustige routes.

     

    Dinsdag

     Nog maar eens gewekt door ’t zonneke. Het is al 10u voor we weer weggeraken. We willen de rive Gauche doen van de gorges du Verdon. We nemen een heel mooie route met uitzichten op het meer. Aiguines is een toeristisch stadje. Wat verder ontdekken we dat de route op weekdagen gesloten is van 7 tot 19u Ergeren ons dat ze daarvoor geen verwittiging gezet hebben bij het begin van de route, maar ja, ze leven hier van ’t toerisme en als die plaat er staat zal Aiguines niet veel volk zien. We zijn dus verplicht terug te rijden om de rechter oever te nemen. We deden deze route reeds een 25tal jaren geleden.

    Het is adembenemend mooi en we genieten met volle tuigen… onze borstkas is precies een paar maatjes te klein. Hebben genoten van ons verblijf aan zee, maar dit is toch echt onze dada.

    We nemen de route des crêtes erbij. In een kloof. Adembenemend hoe een koppel arenden hun jongen meenemen op de vlucht en  ze ondersteunen om in de goede thermiek te blijven. Belgische alpinisten oefenen op de 750m steile rotswand.

    Castellane is fel veranderd  en kan ons niet meer zo bekoren.

    Aangezien het prachtig weer is willen we de Col d’Allos nog doen. De aanlooproute is gewoon mooi en aangenaam rijden via stuwmeer en door een brede vallei. Onderweg staat een plaat “troupeaux” We denken eerst dat er vee vrij rondloopt maar ineens zien we een hele troep schapen en geiten. Een paar km’s verder komen er nog een massa via de baan de berg af. Het vee wordt voor de winter binnengehaald.

    Vanaf La Foux wordt de baan zeer smal en gemiddeld 15%, de bochten kort en zelfs met onze Fiat korte basis moeilijk ineens te nemen en, er is geen borstwering. We hebben wel redelijk uitzicht op dalend verkeer. Hopelijk komen we niet teveel zondagschauffeurs tegen….De afdaling naar Barcelonnette is wat breder maar er is veel minder uitzicht door de vele kleine bochten en de bomen. De natuur is overweldigend en we stoppen herhaaldelijk midden op de baan om er te kunnen van genieten.

    Ter hoogte van de afslag naar Pra Loup komt ons een grote motorhome tegen die aan de beklimming gaat beginnen. Hoe gaat die daar ooit over geraken? Zelfs hier waar de baan breder is durft hij niet naar de kant om mekaar te kruisen.

    In Barcelonnette zien we verschillende MH gewoon langs de baan staan. De sanizuil nabij de aerodrome is buiten gebruik en de parking boven alles behalve gezellig.

    Wij rijden door tot Le Lauzet Ubaye waar een mooie parking is aan het meertje in ’t centrum.

    We hebben veel gereden vandaag maar ook heel veel mooie dingen gezien. Willen hier zeker nog eens terug komen.

     

    Woensdag

     Wakker geworden met gedruppel op ’t dak. Tegen de voorruit kleven gekleurde herfstbladeren.

    Vlug water opgezet voor koffie om de kilte uit de auto te verdrijven. Het is niet echt koud maar het uitzicht geeft ons echt een herfstgevoel.

    Tegen dat we in Gap zijn is het opgehouden met regenen. De beschermingsnetten van de fruitbomen zijn opgehaald. Hier en daar zien we nog een vergeten peer of appel hangen of op grond liggen. De houten kistjes liggen er troosteloos bij.  We kijken uit naar een bakker maar zien slechts uithangborden voor escargots. Lust ik wel graag maar dan liefst op een berekoude dag in de Brusselse Nieuwstraat bij madame carracollle.

    De zon breekt door en we hebben een mooi uitzicht op l’Obiou waar wat verse sneeuw ligt. In La Mure beslissen we toch maar naar Vizille te rijden. Rechts van ons ligt ons geliefde Alpe du grand Serre, maar we moeten naar huis.

    Rond Grenoble zijn er veel wegenwerken op de autostrades en in Voiron is het markt, middag en dus héél druk.

    We rijden weer met de vensters wagewijd open. Rond de middag zijn we in Morestel en stoppen op de parking in ’t centrum en kunnen zelfs de schuifdeur openzetten.

    Bourg en Bresse, Lons le Saulnier, Besançon, Vesoul

    Waar gaan we slapen? In Saulx met klokkengelui? In Thaon  maar daar geraken we niet voor ’t donker? In Luxeuil Les Bains aan ’t meertje? Dit laatste is het dan geworden.

    ’s Avonds komen een 5tal jongeren voetballen naast de auto al is de parking heel groot… een beetje pesten? Pa en de Kaya vallen direct in slaap, ik ga nog een tijdje lezen en tegen dat ik ’t licht uit doe is ook op de parking alles stilletjes geworden.

     

    Donderdag

     We gaan de autostrade op.  Hadden beter direct langs Longwy gereden want rond Luxemburg stad zijn er omleidingen voor wegenwerken. We tanken nog eens in Martelange en pa haalt frietjes met een goei klodder mayonnaise. ….We zijn thuis…….

     

     

     

    01-12-2005 om 00:00 geschreven door ribbe  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (9 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    31-08-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Frankrijk Alpen aug 2005
                            Frankrijk - naar de Alpen
                                                       augustus 2005


    't Is zomer en heet. Mijn ventje heeft de bergetappes van de Tour de France gevolgd op TV en wil dus weer eens gaan genieten in die prachtige Alpen.
    We gaan nog even ons Mathiaske (eerste kleinkind) knuffelen. Ik spreek af met de zoon dat ze pa komen verrassen voor zijn verjaardag en moet dus de route een beetje in de goeie richting houden. Tienen, St Truiden, Tongeren. We stoppen aan De Motten om wat te wandelen en beslissen hier onze eerste nacht door te brengen. De oudste stad van Vlaanderen maar ook de meest rolstoelvriendelijke - zelfs alle monumenten en musea toegankelijk. PROFICIAT TONGEREN! 
    De parking in Visé is één grote mesthoop maar wat verderop genieten we van een prachtige route door de Voerstreek. Onderweg ziet pa buiten de kinderen wandelen en kan zijn ogen niet geloven. Verrassing gelukt. We willen gaan wandelen aan de afdamming van de Vesder wat ons tussen de regenbuien ook nog lukt. Dit is één van onze lievelingsplekjes in ons landje omdat ik daar ook met de rolstoel vele kilometers kan doen.
    We gaan er een paar dagen wandelen. Tegen 't WE zijn er veel aktiviteiten. Vrijdag zijn er proeven voor militairen, Zaterdag is de P de wisselzone voor de triathlon. Deze drukte kunnen we missen en Vrijdag vertrekken we vroeg in de morgen.
    Thaon les Voges aan de Moesel kan ons slechts een paar dagen bekoren  want het is er echt herfstweer; dus op naar 't zuiden.
    Een aanrader voor iedereen: het vogelpark van
    Villars les Dombes waar het ondertussen snikheet is.                                                   
    Onze eerste overnachting boven de 1000m houden we in
    St Pierre de Chartreuse: heel scheve parking en de keggen doen goed hun dienst. Wanneer het daarna begint te regenen stroomt het water onder de auto door. Als mijn ventje 's morgens de gordijntjes opentrekt duikt hij snel terug onder de dons - slecht teken. De mist hangt zo dik dat er helemaal geen bergen meer te zien zijn. 's Middags roepen we Ethias ter hulp - we staan met platte band op de autostrade in Grenoble. 30 km zuidwaarts op 1300m hoogte vinden we een prachtige camperplek met alle voorzieningen in Alpe du Grand Serre.
    Veel ruimte, mooi uitzicht, klein dorpke, klingelende koeienbellen en een werkende telefooncel om de kinderen te bellen, meer moet dat niet zijn. De weergoden zijn ons goedgezind en we wandelen, luieren, lezen en vergeten dat de bergzon niet echt vriendelijk is voor een sproetenvelletje. De Kaya, onze Chowchow, heeft het plezier van 't pootjebaden ontdekt en probeert alle bergwatertjes leeg te drinken om daarna alle struikjes te dopen.
    Voor de volgende dagen zetten we ons camperke aan de voet van de col du Lauteret aan de oever van een snelstromend beekje. Weinig volk en heel veel wind in Alpe d'Huez maar de natuur is er wondermooi. Onderweg naar
    Briançon blijven we een paar uurtjes genieten van het uitzicht op La Meije volgens mij één van de mooiste toppen in de Franse Alpen
    en 's avonds vinden we een rustig plekje aan de oevers van het mooie
    Lac de Ponçon  (kunstmeer - bij laag water ziet men de toren van het ondergelopen dorp)
    Een paar dagen kunnen we het hier goed uithouden maar als 't weer ons weer in de steek laat wil mijn ventje graag meer zuidwaarts. Het is lang geleden dat we nog in de
    Provence waren. Dus ingepakt en wegwezen...dom, dom, dom.. Augustus in de Provence is drukte in de overtreffende trap. We reden file in Fontaine de Vaucluse en Carpentras. Aan de voet van de Ventoux moesten we zigzaggen tussen de wielertoeristen en de goesting om naar boven te rijden was vlug over. In Vaison la Romaine was 't file aan de parkings maar in Frankrijk zijn er voldoende gehandicaptenparkings - alhoewel een mooie parking maar overal stoepen om U tegen te zeggen. We waren dus vlug terug. Na al die drukte en hitte snakken we weer naar de bergen en rijden via een andere route terug naar Alpe du Grand Serre. 't Was weer genieten man tot na een paar dagen de mist ons weer het zicht benam. In 't dal schijnt 't zonneke zegt de boer en wij dus bergaf aan 20km/u en met de kop door 't raam om toch iets te zien. Via de col du Lauteret rijden we naar de col du Gallibier. Een aanrader met zijn mooie uitzichten. Amaai waar ze die coureurkens over jagen - steil en veel haarspeldbochten. In Valloire willen we weer aan de beek gaan staan maar er komen drijgende wolken opzetten en we houden niet zo erg van riviertjes die het water niet kunnen slikken - we nemen dan maar genoegen met de parking in 't centrum. Wijze beslissing want 's avonds krijgen we tromgeroffel en vuurwerk en de hemelsluizen zetten hun poorten wagewijd open. Albertville is een aangename en zeer groene stad. In Flumet aan de voet van de col d'Arravis hebben we het weer vlaggen. Feest in 't dorp en we realiseren ons dat we vorig jaar dus op hetzelfde WE die mizerie hier ook hebben meegemaakt. Auto's staan km's ver aan beide kanten van de smalle baan geparkeerd en al het verkeer moet er door omdat er maar één straat is. Waarom leren wij het toch niet af om in 't groot verlof te gaan rondrijden grrr; We komen met regen aan in ons geliefde Thones. De kinderen vertellen ons dat het weer thuis absoluut niks beter is. 's Anderendaags zittten we weer op de autostrade in Grenoble  en mijn ventje zet zijn voet ferm op het gaspedaal zodat we in de namiddag reeds in Louhans zijn waar het zonnetje schijnt.
    Louhans is een gezellig stadje aan de
    Saone gekend voor zijn oude winkelgalerijen. Aan het haventje is een mooie camperplek met voorzieningen (alleen hangen de takken van de bomen wat laag voor grote Motorhomes) Langs het jaagpad  is het heerlijk wandelen en fietsen. Van de Saone rijden we naar de Marne in Viéville en vinden er een  piepklein oud dorp met een sluis en aanlegplaats en een mooie parking en ligweide. Het is er heel rustig en er zijn uitgezette wandel/fietspaden.
    In
    Joinville is er ook een plekske aan de Marne, mooi aangelegd maar de omgeving is niet zo inspirerend. Het Lac du Der, zuid van St Dizier spreekt ons wel enorm aan. Er zijn op 3 plaatsen service punten en men kan rond het meer fietsen over de dijkweg. Er staat een strakke wind en ook hier blijft het niet droog. We zijn de regen kotsbeu en rijden in één trek naar huis. Verdun zal voor volgende keer zijn.
    Niettegenstaande het weer dikwijls stokken in de wielen stak hebben we toch heerlijke dagen gehad, genoten van de prachtige natuur en veel vriendelijke mensen ontmoet.
    Binnen een paar weken vertrekken we hopelijk weer naar La douce France deze keer ricchting Normandië, Bretagne of?????????? We zien wel.

     

     

     

    31-08-2005 om 00:00 geschreven door ribbe  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    30-11-2004
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nederland Valkenswaard WE Nov 2004
    Na een bezoekje aan Dessel voor het nazicht van mijn scooter zijn we Nederland ingereden. Vonden een mooie parking aan de start van de wandelingen. Er is er zelfs ééntje tot aan De Kluis in Achel.
    Veel wandelmogelijkheden met rolstoel.
     
                               

    30-11-2004 om 00:00 geschreven door ribbe  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    31-10-2004
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Frankrijk Norm/Bret sept 2004

                Frankrijk - Normandië en Bretagne
                                                      september 2004


    Thuisgekomen van de Alpen met lekken aan de dakraampjes

    De lekken laten maken in Zaventem en Neerijse. Hopelijk zijn we nu gesteld

    We gaan nog eerst naar de bibliotheek, onze Peter en Okay

    Beslissen dan dat we toch richting Bretagne rijden ipv de alpen.

    Mons, Tournai, Lille, Aras, St Pol, Hesdin waar we tanken aan 0,890.

    Abbeville- St Valery s/Somme. Een heel mooi stadje. Er is in het centrum een MHplaats 4€/24u met water en dump. In het centrum en aan ’t water staan er verbodsplaten voor MH.

    Ook de baan naar cape Hornu is verboden voor MH. We rijden ze toch in – er zijn verschillen de kleine parkings. Het is er mooi. De zee is ver teruggetrokken en er zitten heel veel vogels.

    Hier een benzinepomp diesel 0,880€

    Willen dan Le Crotoy proberen. En dat is midden in de roos. Via een gravelbaan juist voor het rondpunt komt men op een grote P aan de sluizen. Het is er mooi staan. We kunnen er ver wandelen. Zelfs tot St Valery langs een wegske of door de baai van de Somme bij laag water. Opgelet: voor de recreatieboten wordt regelmatig de sluis opengezet. Er gaat een sirene om te verwittigen maar( ‘k weet niet of men dan nog tevoet kan oversteken – denk het niet)

     

    Woensdag

     Het is prachtig weer en we hebben goed geslapen. We worden gewekt door de vuilniswagen die de containers komt leegmaken. Rond 8u30/9u komt de bakker op de parking en hij heeft ook allerlei croissants en andere broodjes bij.

    Na het ontbijt  doen we een grote wandeling langs de wandelpromenade, door het centrum naar het toer.bureau en dan verder naar de stranden. Prachtig wandelweer en overmogelijk om met de scooter te rijden.xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />                           

    We eten buiten de lekkere tomaten van Boutersem…winkeltje waar we nog naartoe moeten.

    Pa is aan’t zonnen, de Kaya slaapt en ik hou dit verslagske bij. Ik leg me wat met de benen omhoog.

    ’s Avonds nog een spelleke yatsee

     

    Donderdag

    De bakker is er reeds om 8u veel te vroeg voor ons

    Deze voormiddag een lange wandeling gedaan, via de dijk en het fietspad naar de andere kant van ’t dorp

    We gaan de Mhplaats eens bekijken. Ze staan hier dicht opeen achter de duinen en geen uitzicht. Wel gratis, water dump en electriciteit

    Na de middag rust

    Late namiddag nog een wandelingske tot aan de sluis. Het jachtseizoen is open en ze trekken met hun lokeenden, jachthonden en geweer de delta van de somme in

    Deze avond nog meer muggen dan gisteren.

    We spelen nog een spelleke yatsee en gaan slapen

     

    Vrijdag

    Goed geslapen

    Even naar de markt – een telefoonkaart 15€ kopen en brood indoen.

    We rijden naar de camperplaats om de WC te legen en water in te doen.

    Le Hourdel. Enkele zeer mooie plaatsjes aan zee. Op een rijtje langs weerskanten van de baan. Dorpje zelf heel klein en ik kan er weinig rondrijden.

    Cayeux s/mer. Er zijn feesten en we kunnen niet tot aan de zee rijden. Het is zelfs redelijk zoeken om het centrum weer uit te geraken.

    Le Treport. We vinden een p langs de baan langs de Bresle. Het is goed rijden langs de wandelblvd. Ook hier zijn er feesten en daardoor een groot deel van de parking bezet.  

    Aan de rotsen waar we vroeger stonden is het afgesloten. Er staan wel campers achter het hoekje op een P naast mekaar.

    De Ccparking is hogerop als men de stad uitrijdt. 5,5€ voor alles- een mooie plaats maar ver van alles af. Er staan er ook een paar aan de P naast de camping.

    Op het uitkijkpunt van Calvaire des terrasses heeft men een mooi zicht over le Treport. Men zou er ook kunnen overnachten. Ook in Mesnil val boven het strand.                            

    We rijden naar Dieppe via de kerk van Notre Dame Bon Secours en de vuurtoren. Van hier een mooi zicht op de stad. We rijden de brug over langs de blvd en zien een plaat voor campers. Ze staan hier aan zee achter een betonnen dijk. We stoppen op de plaats voor gehandicapten en pa en de Kaya gaan over de stakelsels wandelen. Ik loop ff mee met mijn krukken.    

     We rijden de stad uit en proberen Petit Appeville. Daar is dumping maar geen parking.

    We rijden ff kijken naar de camping. Die ligt heel mooie langs een snel stromend beekje.

    We rijden naar Pourville en nemen de scenic D75. Het is heel mooi rijden. Men zou ook aan de phare d’Aily kunnen staan maar ’t is ver afgelegen.

    In Quiberville plage zou men op het gras kunnen staan langs de kust. Op de andere P is het verboden.

    In St Aubin staan campers li op de gravel en naast de baan.

    Sotteville: boven op de rotsen is een p met bareel maar er is plaats ervoor waar we bleven overnachten. Ook wel een beetje van ’t centrum

    Veules les Roses. De camperplaats is langs de baan li voor Veules – er zijn plaatsen voor de camping afgesloten met haagjes. De plaatsen zijn smal en wij voelden er ons opgesloten. De p is gratis en voor services kan men terecht op de camping.

    We reden dus maar terug naar Sotteville waar we een rustig nachtje hadden samen met een belg en een fransman. Belg raadt ons aan het rolletje aan de katrol mee te laten draaien om minder weerstand te hebben.

    Zaterdag

    Het is weer prachtig weer

    St Valery en Caux een mooi maar zeer druk stadje. We rijden eerst naar de parking aan het Casino en daar kan men ook staan.

    Aan de andere kant van het stadje is een camperplek. Er staan er heel veel en dicht naast mekaar tussen afgebakende lijnen. Er is wel plaats om een stoel en tafel buiten te zetten op de meeste plaatsen. Spijtig van de drukte want het is er wel mooi. Wie er wil staan zal vroeg moeten aankomen. Smal om naartoe te rijden. Men kan er wel gratis dumpen en water indoen. Hoeveel het voor de P is weten we niet. Heb hier met Mieke gebeld.

    We rijden door. In Veulettes sur mer zien we een paar kampeerauto’s staan. We rijden de P op en vinden het er goed staan. Ik kan hier ook met mijn scooter naar het centrum en langs de dijk. Heb eindelijk ook Els kunnen bellen.

    In de namiddag komen er steeds meer campers en tegen ’s avonds staat het overvol. Ook aan de dumpingplaats staan er een 15tal. Hier gratis dumpen. Vanaf 2005 vragen ze 3€/nacht

    We schuiven een beetje op om een paar franse campers tussen te laten. Eigenlijk dom want ze zijn zo arrogant dat ze de uitgang van een kleine franse camper helemaal blokkeren zodat die van armoe verder rijden.

     

    Zondag

    Het is weer prachtig weer. Een licht briesje. We gaan lekkere verse vis kopen. Betalen 5€ en hebben eten voor 2 dagen.

    Onze pa kan hier ook goed wandelen met de Kaya.

    Hebben uitzicht op de weiden en langs de andere kant op de krijtrotsen.

     

    Maandag  

    We volgen de D79 naar Fécamp.

    In Fécamp rijden we aan het keienstrand de parking op die verboden is voor campers. We installeren ons op de P voor gehandicapten. Hier lopen veel wandelaars rond die de GR langs de rotsen volgen. We nemen wat foto’s van de bootjes en de rotsen.       

    De p voor cc is niks speciaal- de toiletten enorm vuil. We wilden hier eten maar stellen het maar uit.

    We volgen de kustweg naar Etretat. In Yport is er parking in ’t centrum en in Vattetot aan de kerk.

    Etretat is heel druk en men mag de straten naar de kust niet in. We gaan eten op de p voor cc. Het is er overdruk en ver van het centrum. Het is een gewone p- geen dump enz

    De kamperplek in Le Tilleul hebben we niet gevonden.

    In Cauville is er een heel rustige en grote p aan de kerk.

    Le Havre. Een vlotte stad om door te rijden. We rijden eerst naar Ste Adresse en naar het uitzichtpunt van Cap de la Heve maar dat is helemaal niets.

    Wel mooi rijden langs het strand van Le Havre. Er zijn verschillende grote p waar men kan staan. Op eentje is er dump enz. 2€.

    Bij het verlaten van de stad rijden we ff verkeerd- of waren we toch juist. Een 10tal minuten rondgereden voor we weer op de juiste autoroute zaten.

    We willen de brug van Tancarville nemen. Een fransman had ons gezegd dat die goedkoper wad dan de Pont de Normandie. Blijkbaar wist hij er niet veel van – zei dat die van Tancarville 12€ was en die van Normandie 25€.

    Als we aan de brug komen staat er vermeld 2€30 via automaat en geen wisselgeld terug. We reageren daar nogal vlug op zonder na te denken. Hebben alleen een briefje van 20€ en dat vinden we te veel.

    We keren om en rijden Tancarville in. Pa gaat in een Tabac wisselen (wie weet wat die gedacht hebben) Er zijn verschillende P in Tancarville

    We rijden dus terug de brug op en rarara – er is slechts 1 automaat en aan de andere doorgangen zit er iemand in het hokje die wel geld wisselt.

    We rijden langs een mooie baan naar La Riviere St Sauveur. Een mooie cc plek in ’t centrum. Wel 5€/jeton voor de serv. Elk apart

    Amaai hebben vandaag veel gereden…

    Dinsdag.

    We rijden naar Honfleur. Er is een heel grote Mhplek. 4€/5u- de prijs voor 24u niet gezien.

    Er kan gratis gedumpt worden…daar is ook water maar volgens onze pa niet drinkbaar wat ik betwijfel-maar allé als ze met de tuit van hun porta potti aan de kraan hangen zal het wel ni smakelijk zijn. Aan de andere dump en tapplaatsen zijn we niet gaan kijken.

    In ’t centrum stoppen we even op een gehandicapten P maar het is te ver om met krukken te lopen en heel veel hoge stoepen.                        

    Trouville en Deauville rijden we kriskras door- hebben niet veel zin in die chique steden. In Deauville zou nochtans een goede P zijn aan het stadion en station.

    We volgen verder de kustweg. In Oustreham zijn er verschillende plaatsen waar men kan staan. Langs de baan naar de vuurtoren en aan de vuurtoren zelf een paar plaatsen. We parkeren en rusten hier een tijdje. Gaan hier naar een werkplaats voor boten om eens te praten over het probleem om de scooter te liften. Volgens hen de motor niet sterk genoeg of vermoeid. Aangezien nieuw zeggen ze ons te wachten voor de garantie en te proberen om mee omhoog te heffen.

    Ook op de p van de vismijn. Richting Colleville is er een Mhplek aan de Ferry. Er staan er verschillende in de rij. Men kan er dumpen- de waterkraan was stuk. Wij rijden om te overnachten naar de Mhplek in Colleville Montgommery dorp. Een heel mooie plek aan sportvelden. Plaatsen afgebakend met kleine haagjes. Water en dump gratis – electr??

     

    Woensdag
    We rijden terug naar de kust. In Lion s/mer zijn er grote parkings en ééntje vlak aan zee en in St Aubin s/mer een grote parking in 't centrum. Men kan hier volop mosselen, oesters en zeeslakken sprokkelen, emmers vol.
    We overnachten in Courseulles s/mer nabij het Juno beach centrum en de école de voile- langs het kanaal. Er zijn nog verschillende plaatsen waar men goed kan staan buiten het hoogseizoen (van 31 08 tot 01 04) zoals aan het aquarium en de haven
    Aan de visstandjes kopen we sollekes en ze smaakten heerlijk. Hier kan ik alle richtingen uit met mijn scooter. Heel het landingsgebeuren is hier duidelijk voorgesteld en wie meer wil weten kan terecht in het museum. We verkennen de stad en het park.We bellen naar Amigo Paramedico want het liften gaat steeds moeilijker. Volgens hem kan het niet aan de motor liggen en kan het geen kwaad als we het verder blijven gebruiken.

    Donderdag
    Deze voormiddag nog een stapke gedaan. Als we verder rijden langs Gold Beach zien we overal gedenktekens voor de 2°WO. In sommige stadjes zijn er parkings waar men wel even kan staan. Op het strand zien we tractoren die de vissersbootjes uit zee en over het strand trekken. Op het strand is men ook mosselen en oesters aan 't rapen.
    Arromanches les Bains. We parkeren op de gratis MHplek. Men staat er wel heel dicht bij mekaar. Aan een paar MH's zijn ze mosselen aan 't kuisen, emmers vol.
    Van hier met mijn karretje naar 't centrum. Mijn toertje is nogal kort want de stoepen zijn hoog. Als we de scooter terug optakelen ontdekken we het probleem. De kabel schiet op zij in een gleuf en geeft daardoor veel weerstand. Ik probeer de kabel met mijn kruk tegen te houden en het lukt wonderwel. Gelukkig ligt het dus niet aan de motor.
    Ter hoogte van Longues sur mer rijden we richting kust naar de Chaos Batterie. Er is een niet al te vlakke parking hoog boven de kust. Goede wandelmogelijkheden en ik kan van hieruit ook tot aan het museum. Daar is ook parking maar niet zo rustig. Na de hitte van de dag wordt het plots heel fris bij 't vallen van de avond en we korten de wandeling in.

    Vrijdag
    Het heeft deze nacht maar weer eens geregend. Het blijft grijs maar als de zon doorbreekt is het ook weer vlug heel warm. De wegen zijn modderig en we laden de scooter op. Ik hou deze keer de kabel in bedwang met de hendel van de luifel. Het lukt wonderwel en 'k voel me heel wat geruster.
    Port en Bessin. Een mooi stadje maar de MHparking die ver van alles verwijderd is kost 3.10€/24u. Dump en water is er aan een sanizuil nabij de haven.
    Colleville s/mer. Langs een smal baantje naar de kust waar een groot militair kerkhof is. Er is een grote parking met een OT. Aan het kerkhof is ook een parking maar vermoedelijk wordt die 's avonds afgesloten. Het drijgt weer te regenen en we halen de scooter niet af. Pa gaat alleen kijken. Het is een heel grote site met momument en waterpartij. Terwijl pa weg is stoppen er een 3tal oldtimers en ze hebben heel veel beziens; zien er ook flonkelend uit.
    Verder langs Ohama Beach. Pointe du Hoc (choc) Aan de afslag staat een mmoi en zeer groot monument ter nagedachtenis. Er is een grote parking maar naar de punt is het een heel eind stappen. Zou wel te doen zijn met mijn scooter maar we hebben eigenlijk weinig zin. De laatste dagen een beetje teveel "oorlog".
    In Carentan rijden we onder een kanaal door. Het herinnert ons aan Ontario-Canada.
    Even voorbij Carentan slaan we weer af naar de kust. Ste Mère Eglise hebben we vroeger gedaan en rijden er nu ook niet voor om. We herinneren ons dat daar een pop aan de kerktoren hangt waar tijdens de oorlog een parachutist is gestrand.
    We volgen Utah Beach en rijden door Ste Marie du Mont, het eerste dorp dat ontzet werd.
    Naar St Vaast. De MHplek in het centrum is betalend, 7€/nacht en om 10u begint het dagtarief. Ook de services zijn betalend. Aan het fort is het heel mooi en er is een grote parking maar het is verboden er te overnachten. In het centrum aan de haven wordt parkeren wel gedoogd. Het is een gewone parking en heel druk op deze vrijdag.
    Naar Jonville, Pointe du Sarie en vuurtoren. Een heel mooie plaats, een camping en dus parkeerverbod tussen 20 en 8u. Eigenlijk willen we hier wel blijven staan maar vinden het te gek om een boete te riskeren als er zoveel andere mooie plaatsen zijn.
    Rijden verder langs kleine wegskens. Zien in de verte een mooi plaatsje maar komen te laat. Een Nederlander heeft zich met heel zijn hebben en houden geïnstalleerd over heel de parking. Heb veel zin hem te vragen een beetje plaats te ruimen maar onze pa houdt me tegen. Hij heeft gelijk, zo'n mensen leren het nooit met anderen rekening te houden en een leuk gezelschap wordt het vermoedelijk ook niet.
    Even voor Pointe du Moulard is re in de bocht een picknickplaats. Er staan nog enkele MH en we vinden een redelijk vlak plaatsje. Echt "room with a view" langs alle kanten. Pa heeft de rijst klaar. Tot morgen dus.

    Zaterdag
    Het is winderig maar zonnig. Juist voor de plaat"Barfleur" is er een klein, smal straatje naar zee. Heel mooi en rustig om te staan langs het water of op een meer beschutte plaats tussen de huizen. We drinken er een tas koffie en genieten van het uitzicht en het gewemel aan de vissershaven. Ook in Barfleur aan de haven is het goed parkeren om het stadje te bezoeken. Er loopt een goed baantje naar Gatteville-Pointe de Barfleur en langs de baan naar de vuurtoren staan verschillende MH's. Als men het wegske naar de boerderij neemt komt men aan het kleine gezellige haventje met een parkingske tussen de vissersnetten.
    Via een toeristische route rijden we naar Cap Levy. opgepast want er zijn 2 doorgangen door het centrum en diegen die wij namen slechts 2.5m breed. De weg naar de vuurtoren is smal. Er loopt een wandelweg langs de kust en pa gaat een stapke doen met de Kaya. In plaats van af te slaan naar de vuurtoren kan men ook rechtdoor naar het haventje.
    Door Cherbourg rijden is heel gemakkelijk. We rijden het centrum niet in wegens: zaterdag en heel druk. Vroeger stoorde ons dat niet maar nu hoeft het allemaal niet meer. Hetgeen we al rijdend van de stad zien is mooi. Bij 't verlaten van de stad is een parking maar voor ons te ver van alles af.
    We volgen verder de route du cap. Het is weer zeer guur en we noteren de parkings onderweg voor een volgende keer maar stappen niet uit. In Urville centrum is er een P langs de grote baan. In Le Hable een grote p en openbare toiletten. Wel geen zicht op zee maar wat verder aan de pier wel.
    Cap de la Hague en Auderville vallen ons tegen. Slecht weer, niks te zien. Of zijn we niet in the mood? Er is wel een parking voorzien voor MH.; scheef, op gras en omgeven door braamstruiken.
    De route du cap vinden we hier ook maar niks. Het is rijden tussen bomen en hagen, veel bochten en geen mooie uitzichten. In Baie d'Ecalgrain is er een parking juist naast de baan. Voor het strand moet men fel naar beneden door grote keien. En daar het weer is beginnen regenen en we alleen langs ene kant uitzicht hebben op het stukje strand hopen we verderop een beter plaatsje te vinden. Deze uithoek gaan we zeker niet meer weer doen. En weer rijden we verder tussen hoge hagen.
    In Flamanville is een kerncentrale die te bezoeken is. WE, maar we rijden er toch even rond om te gaan kijken. Grr...al de tweede keer dit jaar dat we het weekend voor een gesloten kerncentrale staan. Volgende keer beter plannen als we ze absoluut willen zien.
    Sciotot. Een verlichting. De camperplek ligt heel mooi, wijds zicht op zee, juist achter de autoparking. Er is gratis water en dump. Aan het gebouwtje waar men strandzeilboten verhuurt zijn ook nette toiletten en een waterkraan. We staan hier redelijk droog. Even verder boven het strand is er nog een mooie plek maar die staat nu vol grote plassen.

    Zondag
    En het regent weer en het blijft regenen. Eén ding, we weten nu zeker dat ons dak waterdicht is.
    We rijden door Le Rozel met striemende regen. We zien door de voorruit hoe mooi het er is maar rijden de parking voorbij. Onze pa sakkert en droomt van de zon in het zuiden.
    Carteret. Het waait fel maar blijkbaar heeft het hier niet erg geregend want het zand stuift over de eerste parking en geselt de auto. De achterste parking is kleiner, korter bij het strand maar het zand in nat door de getijden. Wat eten en wat rusten. Pa gaat Kaya laten buitelen in het zand. Alle omstaanders hebben er plezier aan hoe ze haar gangen gaat.
    We rijden maar wat en draaien in elk dorp af naar de zee om een kijkje te nemen. In Pirou plage kan men niet aan de dijk staan maar er is een p. op ongeveer 200m. In Gouville sur mer is er een grote gravel parking achter een duinenrug. De wind is nog meer opgestoken en we schommelen mee. Een familie met 3mh's en een deel kleine hondjes hebben zich in een driehoek opgesteld om zich wat te beschutten en trachten op de één of andere manier toch buiten te eten. Na een tijdje beslissen we terug te rijden naar Pirou plage om een beetje meer beschut te staan voor de nacht.
    We zoeken even hoe we op de parking li moeten geraken. Er staan 2 andere MH en we plaatsen ons in het rijtje. Er zijn openbare toiletten (franse) en een waterkraan. We hebben de indruk toch meer uit de wind te staan.

    Maandag
    De ganse nacht gewiegd door de wind en dus niet veel geslapen. We horen op de radio dat in Barfleur vissers van de rotsen in zee gesleurd zijn door de hoge golven
    We volgen de D20 zuid. We gaan wat doorrijden en niet elk dorpje aandoen want het is geen weer om uit te stappen. We rijden kriskras door Granville. De camperplek onderweg hebben we van ver gezien maar zijn toch ergens een afslag voorbij gereden.
    St Pair d/Mer. Er is een grote camperplek aan de tennisvelden, aan het rondpunt li. Water en dump is er gratis. Er staan heel veel campers op een rijtje. Doen een praatje met een brussels koppel. Het stadje zelf lijkt heel gezellig. Het is te slecht om de scooter af te halen en pa heeft geen zin om alleen te gaan wandelen. Zelfs de Kaya is direct terug binnen.In Jouliville is er een camperplek li een straatje in. Ze ligt rustig boven een parking waar openbare toiletten zijn. Niet gaan kijken.
    St Jean de Thomas. Een heel mooie plek vlak aan zee. Men staat er op gras of gravel en dat is met de regen van de laatste dagen wel even zoeken om een droog plaatske te vinden om uit te stappen. Er zijn ligweiden en picnictafels. Men heeft zicht op de Mont St Michel. Het is gelegen naast de camping en achteraan buiten de omheining is er dump en water €. Spijtig dat het weer niet een beetje meevalt want het is prachtig en echt een plaatsje naar ons hart: rustig en vrij uitzicht.

    Dinsdag
    We zijn al blij dat het niet meer regent maar het is nog steeds heel guur.
    In Genets centrum re is er een parking met verbodsplaat maar er juist achter kan men in 't gras aan zee staan. Bij de Carrefour in Avranches tanken we aan 0.872€/l.
    Effe tot in Mont St Michel gereden. Langs beide kanten van de baan staan auto's geparkeerd. Aan de afslag voor de verplichte parking teruggekeerd. We kunnen met de scooter toch niet naar boven. Een beetje verder rijden we re een klein wegske in vanwaar men ook een mooi zicht heeft op de basiliek. Een koppel nederlanders zitten dik ingepakt aan de zijdeur van hun camper een boek te lezen en we bewonderen hun moed.
    We volgen de route de la baie en slaan af naar Ste Anne. Aan het kapelleke is een kleine p in 't hoekske op het gras maar die is al ingenomen. Pa gaat met Kaya het kapelleke bekijken.
    In Cherrueix vinden we een prachtplaats op het strand. Een immense parking voor ons alleen. Het zonneke is er en pa gaat buiten genieten.
    Mooie liedjes duren niet lang. Om 3u begint het weer te druppelen. Vlug nog foto's inscannen en dan mijn laptop opruimen. Nog een tas koffie en een koekske en we zijn weer de baan op.Onderweg kopen we gekuiste en gewassen mosselen aan 3€/kg.
    St Benoit des Ondes: er is dump en water betalend aan de camping. Er kunnen ook een paar wagens staan. Cancale hebben we gezien door een regengordijn.
    Port Briac: een heel klein haventje en een enkel plaatsje om te staan.
    Pointe du Grouin: Een heel mooi uitzicht maar weinig plaats om aan het uitzichtpunt te staan nu. Het grootste deel boven is afgezet als parking voor de hotel en restaurantklanten. Er is een grote plaats re waar ook de bussen staan (er staat zelfs een belg). Er is voldoende plaats maar ze is in zo'n slechte staat, met veel diepe putten, ingesloten door bomen en hagen en nogal eenzaam om alleen te staan.
    We zijn dus weer aan 't rijden. Overal barelen en verbodsplaten. Voorbij La Mare rijden we re in naar de landtong. Volgens fransen die ons tegenkomen moet men gewoon door de verbodsplaat rijden en achteraan staan campers. We zetten ons erbij al zijn we er niet zo gerust in; zijn uiteindelijk door een verbodsplaat gereden (dat kostte ons jaren geleden in Tsjechoslowakije heel veel speeksel en een paar kronen).
    Pa maakt hier zijn mosselen klaar en ze zijn heel lekker zelfs zonder andere groenten ofzo toe te voegen

    Onze pa heeft de ganse nacht gesnurkt. Wil hem niet wakker maken maar mijn nachtje duurt wel lang. De wind huilt en wiegt de wagen. Als ik op de morgen toch bijna in slaap val arriveren de eerste vissers.
    Onze pa gaat hier met de Kaya nog even op verkenning. Het baantje langs de rotskust is bereidbaar. We rijden verder en ontbijten op een plaatske boven op de rotsen waar ook veel wandelwegskens zijn.
    St Malo vinden we mooi maar er is weinig plaats om te staan - allemaal barelen. Er is wel één grote parking waar we op kunnen maar die staat overvol en dan krijg ik al de kriebels. We rijden er dus gewoon traag door. Binnen de muren zijn heel kleine straatjes. Er rijdt een camion door maar wij durven het toch niet aan zonder stadsplan in die drukte.
    Dinard valt ons dik tegen. Ook nergens uitzichtpunten.
    Pointe du Décollé in St Lunaire. Heel mooi met een oud kerkje. Aan het kruispunt is er een camperplek.
    St Briac: aan rond punt is een kleine parking met een flot bleu.
    St Jacut, plage du Rougeret. Niks voor ons. Op de camperplek staan heel veel MH's kort bij mekaar. Er is water en dump €. Geen uitzicht op zee maar het strand is niet ver af voor zonnekloppers (allé als de zon dan ook nog wil schijnen).
    Notre Dame du Guildo daarentegen is wel iets voor ons. Juist over de brug het eerste straatje re in. De parking ligt aan 't water en er is een picknickweide, met uitzicht op een kasteelruine. De grote parking is afgesloten met een bareel en er zijn openbare toiletten. Maar vooral: het is er rustig en we genieten er en bekomen van het vele rijden.We gaan nog een beetje verder op verkenning. We slaan af naar Quatre Vaux en volgen de richting van de camping. Deze is alleen in Juli en Augustus open en nu totaal verlaten. Er is een parking en wat verder een picknickhoekje en openbare toiletten. De Kaya kan in 't zand stoeien. Overal op 't strand zijn mensen mosselen en garnalen aan 't zoeken. Ze komen terug met volle emmers. Dan zien we plots boten uit het water komen gereden. Een heel gek zicht. Ook met volle tractors worden mosselen aangebracht. Ze zijn klein en we denken eerst dat ze voor de kwaak zijn, maar waarom halen ze die dan nu uit zee? Ze doen de strengen mosselen direct in smalle netten. Pa gaat informeren. Het is een kleine maar zeer lekkere soort en ze doen er netjes over om er niet teveel te verliezen bij het transport en overladen. We vinden het super. Nu is het te laat want het water komt op maar morgennamiddag om 3u is pa zeker van de partij.
    Het is nog vroeg en we willen nog eens tot St Cast rijden. Op de Pointe de Bay vinden we een mooie staanplaats met zicht op de mosselbanken. We blijven hier om te overnachten. We krijgen nog het gezelschap van een engels koppel.

    Donderdag
    Het mosselrapen is voor de namiddag dus hebben we nog tijd om de rest van het schiereiland te verkennen. We rijden naar St Cast. Op Pointe de la Garde is een kleine parking hoog boven het strand. We rijden dus rond en langs de strandboulevard en de grote parking waar een verbodsplaat staat. We stoppen even op de gehandicaptenparking. Genieten wat van het uitzicht maar het is zo vroeg op de morgen nog te guur voor een wandeling, zelfs voor onze pa.
    Aan de haven staan ook verbodsplaten maar er staan er toch een paar. We rijden naar boven naar Pte de St Cast. Even voor de vuurtoren li is er een camperplek met mooi uitzicht. We verlaten de stad langs de andere kant en gaan van armoe naar de Intermarché om brood te kopen. De éne bakker heeft sluitingsdag, de andere is "en congé" en de derde is aan 't verbouwen.
    En nu terug naar 4 Vaux. Het is er al druk met een 5tal andere campers waaronder ook de engelsen van gisteravond. Het is ondertussen goed warm geworden en ze liggen te zonnen. Gelukkig dat we zo vroeg waren want om 2u is er geen enkel plaatsje meer. De boten worden de zee ingereden.
    Onze pa vertrekt met zijn emmer. Het begint heet te worden. De engelsen komen me uitnodigen om bij hen te zitten maar ik zet me liefst in de lommer te lezen. Na een uurtje is pa terug met een volle emmer mosselen. Hij heeft er erg van genoten en maakt al plannen voor de volgende dagen.
    We rijden terug naar de rustige parking in Notre Dame du Guildo. Daar hebben we voldoende water om de mosselen goed te wassen want we vermoeden dat er wel wat zand in kan zitten.
    Aan de bank zit een man garnalen uit te zoeken. We zagen hem reeds in 4Vaux met een schepnetje door de geulen gaan. Hij geeft ons een portie die we nog moeten uitzoeken. Wat later koken we ze een paar minuten in goed gezouten water en ze smaakten overheerlijk. Nog iets dat voor herhaling vatbaar is.
    De volgende keer dat we naar hier komen mogen we niet vergeten een klein krabbertje mee te nemen om de mosselen te zoeken en een netje voor de garnalen.
    Na de garnalen gaan we de mosselen kuisen en vooral met veel potten water wassen. We hebben ons werk goed gedaan want hebben geen zand geproefd.
    Praten nog een beetje met een belgische dame die hier is komen wonen. Haar man is ziek en ze is verplicht de auto te verkopen. De kinderen in België maken zich zorgen maar ze willen hier niet meer weg.
    We eten ons buikje rond aan de lekkere mosselen en hebben er nog heel veel over voor morgen. We krijgen de raad de volgende keer de mosselen in een gesloten emmer te doen met een rooster onderaan zodat de mosselen vanzelf het zand loslaten en men er niet zoveel werk aan heeft.
    Bellen nog eens naar de kinderen. Thuis is alles goed. Gerustgesteld en na een "drukke werkdag" gaan we vroeg slapen.

    Vrijdag
    Zalig! We worden wakker met het zonneke in ons bed.
    We genieten van het rijden. Op cape Fréhel zien we een heel speciale vegetatie. Aan Fort La Latte is er een speciale parking voorzien voor MH. Voor een bezoek aan het fort betaalt men 4.50€/pp. Van hier naar de cap rijden we midden een immens bloemenveld. Om de cap op te rijden betaalt men 2€/auto. Langs alle kanten vertrekken er wandelwegen en ook hier komt men weer de GR tegen.
    Langs Lande de Fréhel is er li een MHparking. Ingesloten en dus goed tegen de wind maar helemaal geen uitzicht. Als men de baan oversteekt kan men wel tevoet naar beneden naar het strand via een smal wegske. Wat verder zuid is er ook nog een parking en een sanizuil.
    Wij stoppen op een parking boven 't strand juist voorbij de camping (die heel, heel mooi gelegen is en zeer rustig) Hier mag men overdag staan maar niet overnachten. Er zijn franse wc's.
    Er is een sanizuil in het centrum van Plévenon.
    Pléherel Plage- Sables d'or naar Erquy. We willen eerst het puntje afsnijden maar rijden toch even kijken naar Plage du Guen. Er is een natuurreservaat. Men kan er wel staan maar het is ver van alles af en zeer eenzaam. In Erquy zelf kan men door de dag op een parking nabij de haven staan. Er zijn openbare toiletten.
    Erquy- plage Caroual. Er is een grote omrasterde parking met sanizuil 2€/nacht. Er zijn wel een paar plaatsen vrij maar in 't rijtje staan met zoveel andere zegt ons niks.
    Val André. Een grote parking aan de haven en veel rustiger dan Erquy. Men betaalt 3€/n aan de havenmeester.
    Le Cotentin. Kleine parking hoog boven zee maar heel rustig. We hebben zicht op de mosselbanken. Onze pa wandelt met Kaya naar beneden en ontdekt de oesterbanken. Het terugkomen was wel moeilijk en vermoeiend door de vele trappen. Zelfs jonge mensen komen ademloos boven. Hier verzamelt men vooral oesters en grote garnalen.
    Een fransman toont onze pa hoe hij ze van de rotsen moet bijtelen en hoe ze openmaken. We proeven ze en allé, we zijn er niet zot van maar 't gaat. Dus volgende keer ook nog een bijtel en hamer en een zeer sterk mes meebrengen.
    We verzetten ons nog met de kop in de wind en hebben hier een heel rustige nacht.

    Gisteren hadden ze ons verteld dat in Jospinet ook een mosselbedrijf is en men daar met de auto tot beneden kan rijden. We gaan een kijkje nemen. Ook hier rijden de boten het strand op. Er staan een 3tal MH's. Het is nu hoog tij en dus niks te rapen. Hier komen we zeker terug.
    L'Hermot d'en Haut: vlakke asfalt parking met trappen naar het strand. L'Hermot d'en Bas: grote gravel en gras parking juist aan 't strand. Heel rustig en goed om luifel uit te zetten. Er staat slechts 1 camper. Men kan naar het kapelleke op de heuvel wandelen.
    Pointe des Guettes is niet de moeite om terug te komen. In Hillion is een parking in 't centrum voor als het ooit te slecht is aan zee. We volgen een toeristisch binnenbaantje en stoppen even aan de electriciteitscentrale.
    In Yffiniac zijn er wegenwerken en we moeten wat rondrijden voor we weer op de juiste weg zitten. Komen terug aan de Super U uit. Deze winkelketen is volop aan 't vernieuwen en er is zeer goed nagedacht over de inrichting van de parking en de winkelgangen. We komen hier graag vooral ook omdat ze een eigen warme bakker hebben en het brood half de prijs van bij de lokale bakker.
    Terug met de neus in de goede richting rijden we Pordic voorbij maar slaan wel af naar Binic. In 't centrum is er een gravelparking met dump maar afgebroken waterkraan. De eerste dumpplaats die we tegenkomen die niet verzorgd is. Het stadje is heel mooi en aangenaam om met de scooter rond te rijden. Rond de haven is er een grote parking waar we op kunnen.
    Les Godelings: parking aan de cabines en buffet juist boven het strand.
    In Etables is er een grote mooie parking in 't centrum.
    Le Moulins: grote parking op zand nabij het centre de voile. Van hieruit kan men ook garnalen en oesters gaan sprokkelen.
    Hier oefent onze pa de kunst van oesters openen. Hij gebruikt de werkhandschoenen om ze vast te houden (daarna thuis 2x gewassen en de visgeur zit er nog in) De patattenschiller is ook al geen ideaal werktuig en draagt daarna dan ook de sporen van het misbruik. Het lukt en daarvoor zijn we blij, maar lekker vinden is toch wat anders. Zullen dus volgende keer ook een speciaal mes moeten meebrengen.
    We blijven hier graag staan. Pa en Kaya gaan wandelen en krijgen een goede regenbui te verwerken. Drijfnat arriveren ze. Kaya vol zand. Allebei maar vlug drogen.
    We doen een spelletje yatsee en zoals altijd wint pa (allé af en toe ne keer maar ge moet mannen in hun eer laten hé). Hij zit nu mosselen te eten en 'k zal me moeten haasten om ook nog iets te krijgen.
    De regenbui is over en pa wil verkassen naar de asfaltparking. De keggen zitten echter vol zand en zijn niet aan te raken. We blijven dan maar staan en zien morgen wel. Gelukkige beslissing want in het zaaltje is blijkbaar iets te doen. De auto's stromen toe. Hier op de parking blijft het rustig.

    Zondag
    Deze nacht heeft het niet meer geregend en nu schijnt het zonneke. Aan 't petanqueveld kunnen we water nemen en we doen ne grote was.
    We proberen door het stadje St Quai Pontrieux naar de haven te rijden maar dat lukt ons niet. We zijn nogal vlug de richting kwijt in de kleine straatjes. We nemen terug de baan richting Paimpol en dan een stuk verder zien we de afslag naar de haven. We doen het maar niet en rijden verder.In Plouha slaan we af naar Palu-plage. Een mooie MHplaats op gras voor een 20tal wagens waar men 3 dagen mag blijven staan. Dump is gratis en water 1€. Men heeft zicht op het keienstrand en een speeltuintje. Mooi om staan maar weinig echt strand. Er zijn propere toiletten en daar is ook water te krijgen met een slangske. Het is mooi om buiten te zitten en we buurten wat met nederlanders. Een heel rustige dag.

    Maandag
    Met mooi weer rijden we verder naar Paimpol. In Plouezec is er een grote parking en dump en water gratis. Zeer goed bij slecht weer.
    We stoppen aan de abdijruïne van Beauport.
    Van Paimpol rijden we richting Pointe de l'Arcouest. Volgens fransen die we onderweg ontmoetten moet het heel mooi zijn. Nabij de embarcadère zijn er grote parkings. Moeilijk om een +/- waterpas plaatsje te vinden. Het weer is weer veranders en guur. Het uitzicht is prachtig.
    Onze pa vindt geen plaatsje naar zijn zin en na het middageten rijden we verder tot Loguivy. Aan de haven vinden we een mooie parking en in de vrouwentoiletten is er water. We krijgen het gezelschap van engelsen en hebben een gezellige babbel.
    Het weer laat ons nu helemaal in de steek. Tussen twee buien doet onze pa nog een stapke met de Kaya en ik lees mijn spannend boek uit.

    Dinsdag
    Nog steeds slecht weer. De goesting is er af vooral ook door het feit dat we de scooter er niet goed meer durven uithalen - de kabel schiet steeds in de gleuf. Helemaal naar 't zuiden rijden willen we ook niet omdat we toch tijdig thuis willen zijn tegen dat ons eerste kleinkind geboren wordt. Pa heeft het helemaal van het slechte weer. Beslissen om terug te rijden, de takel te laten maken en volgend jaar weer deze richting uit te komen.
    In Plouezec rijden we terug richting kust en Bréhec. Op de rondrit naar Pointe Berjule heeft men mooie uitzichten en er zijn een paar mooie plaatsjes om te staan. Ook nabij het centrum, een 200m van 't strand is het mooi staan.
    In Lanloup nemen we terug de D786 via Plouha naar St Brieuc. We nemen zoveel mogelijk grote banen: St Brieuc, Dinan, Avranches.
    In Avranches via de D911 naar St Jean Le Thomas. Er staat slechts 1 van onze vrienden maar 's avonds komen er nog een 4tal bij die deze plaats blijkbaar goed kennen om hier in de pikke donker aan te komen. Het vorige we zijn hier de "fêtes du vent" gehouden en ze zijn volop bezig de tenten op te breken. Een hele karwei met de "vent" die weer is opgestoken. Wij nestelen ons zalig in ons warme bakske.

    Woensdag
    Onze kop staat op thuis.
    Via Granville naar Villedieu, Caen, Pont l'Evêque en Tancarville. Het tarief en de weg kennen we nu. Van Tancarville naar Lillebonne en Yvetot. Noordwaarts naar Cany Barville waar er ook parking is aan 't water en aan het recreatiecentrum richting Veulettes. Onderweg zien we een paar belgische camionneurs die vermoedelijk verkeerdelijk op dit smal baantje zijn terecht gekomen . In Veulettes rijden ze de parking op, vermoedelijk blij dat ze zonder brokken door die kleine dorpjes kwamen. Ze zullen op hun kaarten wel zien dat het van hieruit weer beter is. Wij gaan op de asfalt nabij de sanizuil staan. Er staat slechts 1 maatje op het gras naast de picknicktafel. Als het terug begint te gieten komt hij bij ons op de asfalt staan. We liggen vroeg in 't bed.

    Donderdag
    In Charleroi nemen we rechtstreeks de autostrade naar Brussen en draaien in Halle re de ring op. Heel rustige baan. In Halle is het spitsuur maar 't valt enorm mee.

    Het is mooi geweest. Niet erg lang en wel veel regen maar we hebben deze keer weer eens veel samen kunnen doen en heel veel met de scooter.

    Nu maar wachten op de baby






    31-10-2004 om 00:00 geschreven door ribbe  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    31-08-2004
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Frankrijk Alpen aug 2004

                                      Frankrijk - Alpen
                                                         augustus 2004


    Eindelijk vertrokken op donderdag 05 08 04 na de middag.

    Gereden tot de afdamming van de Vesder in Eupen.

    Er staan verschillende kampeerauto’s.

    We slaan een praatje met een frans koppel die naar Rusland vertrekken met een groep van 15 franse kampeerauto’s waarmee ze afgesproken hebben op een parking in Duitsland.

    Onze pa praat nog met een groepke vrolijke belgen.

    Rustig geslapen

     

    Vrijdag 06 08 04
    Ons verplaatst naar de overkant onder de bomen. 

    Een praatje geslagen met de belgen en een wandeling gaan doen.

    Scooter doet het goed.

    Als we in een wegske staan te praten komen plots de belgen aangefietst om ons te verwittigen dat de zijdeur nog wagewijd openstaat. Onze pa gelooft ze eerst niet omdat het nogal grapjassen zijn maar het is wel degelijk zo.

    In de namiddag doen we terug een wandeling en nemen het eerste wegske li. Heel mooi.

    Aan de eerste kruising slaan we re af en dan de asfalt en de grote tussenweg.
    De Vlaanderaars hebben brood voor ons meegebracht zodat wij niet meer weg moeten

    (zijn fervente fietsers en wandelaars)

    Tegen de avond doen we de wandeling langs het boswachtershuis en het meer

     

    Zaterdag 07 08 04

    Pa verjaart – een berichtje van Els en Peter en Mieke bellen

    Terug langs het eerste wegske maar aan de kruising rechtdoor. We komen aan een heel mooi ven

     en nemen daarna terug re, re en slaan af aan het wegske dat we de eerste dag in de andere richting dachten te doen. Aan een bergske op moet ik me aan de balustrade verder trekken en komt pa ook ff duwen. Een zeer mooi stuk.

    Deze avond nemen we afscheid van de vrienden.

     
    Zondag 08 08 04

    Naar huis – we zijn de batterijlader vergeten en die wil ik toch mee hebben.

    De kinderen verwittigd dat we er aan komen.

    Elie en Carine ongerust omdat we al terug thuis waren Haha 't was maar voor dat kabeltje...

    Goed geslapen in ons bedje

     

    Maandag 09 08 04

    Ontbijt aan bed door Carine. Onze pa serieus verrast. Een heel mooi verzorgde schotel.

    Het is ondertussen slecht weer geworden

    Rond de middag vertrekken we naar Botassart- le tombeau du géant. Heel mooi uitzicht.

    Wel kleine staanplaats. Er is een waterkraan aan het buffetgebouw en achteraan openbare wc’s.

    Geen mogelijkheid om ver te wandelen voor ons wegens te steil.

     

    Dinsdag 10 08 04

    regenweer

    Naar Frahan. Er is wel degelijk plaats om te staan aan de picknick plaats.

    Verder langs Bouillon waar blijkbaar verbodsplaten gezet zijn voor MH.

    Getankt aan 0,923€/l verder bijgetankt in Luxemburg aan 0,79€

    Autostrade Metz en overnacht in Millery sur Moselle.

    Dump en water gratis. Een paar MH kunnen mooi staan met luifel uit en zicht op rivier –de andere staan in de rij op de autoparking en het wordt getolereerd. 

    Winkel op 5 km.

     

    Woensdag 11 08 04

    Goed geslapen

    Onderweg tussen 12 en 16u de winkels gesloten. Op zoek dus naar brood. Vinden toch nog een bakkerij open.

    Thaon sur moselle

    Een heel mooie camperplaats aan het water- geen schaduw- dump en water gratis - winkels nabij- goed om wat rond te rijden met scooter of naar stadje te gaan.

    Het is heet. We zetten luifel met sun blocker uit. Af en toe komt er een boot voorbij.

    Aan het petanqueveld is het heerlijk koel onder de bomen.              

     

    Donderdag 12 08 04

    We vertrekken met mooi weer maar onderweg overtrekt het en begint het te regenen

    We nemen vooral mooie en rustige banen

    Baume les Dames. Er is een camperplaats aan het kanaal- er staat veel volk – hebben juist nog een plaatsje (8 kunnen er goed staan – 10 als men plaats maakt)

    Water- dump en electr gratis. Er zijn er die hier een hele periode blijven staan en continu gebruik (misbruik) maken van de gratis electriciteit. Het is een stukje van het centrum. ’s Morgens komt de bakker langs. 

    Bij mooi weer zal er wel wat beweging zijn op het water. Er is ook mogelijkheid om met de scooter te rijden.

    Maar het blijft maar regenen.

    ’s Avonds komen er nog een deel campers bij die zich voor de anderen plaatsen.

     

    Zaterdag 14 08 04

    Goed geslapen

    In Ornans gaan we even rondrijden. Daar is ook een grote p wat verder dan de post

    We volgen de Loue. In Lods is er een klein p juist over het brugske. Het stadje ligt heel mooi. 

    Via Pontarlier naar Lac de St Point.

    De camperplaats ligt nabij de camping op gravel- goed voor wie aan watersport doet. €4,5 - vergeten te kijken naar de dump en het water of dit apart te betalen is.  Zo niet: gewone pitstop doen.

    Aan de andere kant van het meer in Malbuisson is er een grote parking en zijn er ook franse wc’s – niet erg proper.

    Nabij office de tourisme en winkels. Pa gaat telefoonkaart kopen met gratis inbelnummer.

    We rijden via binnenwegen naar Mouthe- beneden in het centrum is een grote p en een openbare wc. Het water aan de waterbak is niet drinkbaar

    We rijden naar boven naar de source du Doubs. We parkeren voor de camping en tegenover skischooltje..

    De openbare wc’s zijn gesloten. Geprobeerd naar Els te bellen –lukt niet (later ontdekt dat met deze kaart naar een GSM bellen een probleem is – ik hoor het niet bellen maar zij wel en toch komt de verbinding niet tot stand.) Naar Peter thuis bellen lukt wel.

    Van hieruit mooie wandelingen te doen – ook met scooter naar dorp. Nu echter te killig en de wandelwegen zijn modderig.

    Praten met Duitsers op geasfalteerde parking. Zij zetten zich meer naar achter wij terug op de gravel aan de camping (op de bovenkant staan geen plassen)

    ’s Avonds komen er veel auto’s aan. Ze komen met de boules spelen tot ver in de nacht. Het terrein is verlicht. Ze gaan drinken in het kantoortje van de skilift.

    Hopelijk niet teveel zatten deze avond.

    Om 1u15 vertrekt de laatste. Onze pa en de Kaya slapen al lang.

     

    Zondag 15 08 04

    Op de parking beneden zijn de duitsers water aan ’t indoen. Zij waren om middernacht reeds naar beneden gekomen omdat het pleintje juist naast hun deur was.

    Wij gaan dumpen in de openbare wc’s en ontdekken dat het water aan de kraan “non potable” is.

    We nemen terug zoveel mogelijk kleine wegen

    Foncine Le Haut: een goede P maar we stoppen er niet want de regen valt met bakken uit een donkere lucht.

    En dan klaart het wat uit en wordt het weer aangenaam rijden.

    St Claude: water en dump li van de baan ri Lons Le Saunier (aangegeven) geen parkeermogelijkheid hier.

    We rijden verder naar La Pesse

    Alle parkings scheef- openbare WC en water

    Straks komen er massa’s ruiters, wandelaars en wielertoeristen die op een driedaagse zijn. Het wordt hier druk Elke weide is voorzien voor camping.

    In de late namiddag rijden we naar boven. Het is ondertussen mooi opgeklaard.

    Van hieruit kunnen mooie wandelingen gemaakt worden maar de alp is verboden voor honden.

    We blijven hier boven op 1250 m slapen. Aan de overkant komt nog een kleine camper staan met 4 kinderen.

     

    Zondag 15 08 04

    Koude nacht gehad. Heel mooi weer nu.

    Honderden paarden komen naar boven en heel veel wandelaars. Ons hartje doet een beetje pijn dat we niet meer mee kunnen in het bergwandelen. Op de alp zijn geen honden toegelaten maar veel ruiters en wandelaars hebben de hunne wel bij.

    We rijden via kleine mooie wegskes naar Serrieres…. Er is dump en water. De openbare wc’s (franse) zijn smerig. Het is hier 35° en heel veel volk aan het meertje met strand en kinderspelen enz. In de namiddag rijden we verder want het zal hier behoorlijk druk worden. Men kan vooraan ook op de asfalt parking staan in ’t centrum.

    Via Annecy (dump en water ergens in Annecy Le Vieux) naar Thones.

    Er is een camperplek aan de rivier waar men 48u mag staan

    Kunnen van hier met de scooter naar het centrum en gaan wandelen langs de rivier (wel slechte gravel)
    Het is wel druk wegens de activiteiten ter gelegenheid van de 15e aug. 

    Elke zondag om 18u gratis drank en broodjes met kaas aan theater nabij tourist office. Ik probeer nog steeds Els te bellen……….kan met scooter in de telefooncel rijden.

     

    maandag 16 augustus 2004

    In de voormiddag samen gaan winkelen. In office de tourisme kan men émailen met een telefoonkaart - geen idee hoeveel het eigenlijk kost daar ze met beleenheden tellen. Daarna Els gebeld. Zij heeft telkens gehoord als ik probeerde te bellen maar kreeg geen verbinding. We gaan verder het stadje verkennen en dat lukt prima met de scooter.

    Namiddag: regen. We lezen en  luieren

     

    dinsdag 17 augustus 2004

    Deze nacht onweer en regen. Ons Kaya nogal onrustig. Vooral de regen op de dakluiken maakt veel lawaai in de nacht.

    Nu is het gestopt met regenen maar nog somber. We rijden verder al voelden we ons hier wel goed in dit stadje.

    St Jean de Sixt grote gravel p re naar Grand Bornand of li nar La Clusaz. Had niet goed opgelet en dacht dat we al in La Clusaz waren.

    Entremont grote asfalt p juist noord dorp li

    Bonneville p re komende van Annecy

    Tangines: mooie parking aan de rivier re af komende van Bonneville voor de brug

    Les Gets: grote gratis parking  Euro relais vooraan 4,5€/20 minuten

    Als men de grote baan volgt is er ook nog een grote gravel p. begin dorp re voorbij rondpunt

    Via Morzine naar Avoriaz.

    Avoriaz grote betalende parking of een paar kleine voor het station langs de baan li en re waar men gratis kan staan.

    Wij zijn verder naar beneden gereden naar het geitendorp en geparkeerd aan de liften.

    Zijn de laatste dagen weer vergeten foto’s te nemen. Halen nu onze schade maar in.    

     Het is de gande namiddag mooi geweest maar om 5u begint het te gieten.

    Daarna klaart het weer wat op en rijden we tot in het geitendorpje Les Lindarets.    

     Blijven hier overnachten

     

    Woensdag 18 augustus 2004

    Het heeft deze nacht wat geonweerd. Ff was er ook veel wind. Het was een koude nacht en ’s morgens ff de verwarming opgezet om de kou te breken.

    Het is prachtig weer nu. Het wordt zelfs heet. We zitten de ganse dag voor de kampeerauto of pa gaat wat wandelen. Er komt enorm veel volk en er is heel wat te zien.

    Gelukkig hebben we ons goed ingesmeerd want de zon brandt. Het is of mijn borst onder mijn t shirt verbrandt.  

    Juist voor ons kan men met ponyrijden      

    In de late namiddag doen we nog een wandeling.

    De koeien gaan ’s morgens naar de berghut en de geiten naar ’t dorp. ’s Avonds worden ze weer opgehaald.

    We blijven nog maar een nachtje hier.

     donderdag 19 augustus 2004

     We vertrekken redelijk vroeg om niet teveel tegenliggers te hebben op het smalle baantje naar beneden.In Les Lindarets is het op de geiten na, verlaten.

    Lac de Montrond waar we vroeger al eens overnachtten en rond het meer gingen wandelen:.

    De parkings hebben barelen op 2m. Op het hoekske aan het hotel, bijna halfweg, zouden we nog wel kunnen staan. We vermoeden echter dat de rondwandeling nogal modderig zal zijn en rijden dus maar verder.

    In Montrond centrum zijn een paar bakkers en er is nog voldoende plaats op het parkingske aan de kerk.

    In Morzine rijden we naar de sportterreinen. Daar is een redelijk grote parking (er staat een andere camper met afgedekte voorruiten- vermoeden dat die hier bleef overnachten) Er is een mooi parcours uitgezet. Mooi zo al die sportinfrastructuur bij mekaar: tennisvelden- sporthal- zwembad- speelpleinen- avonturenpark- paardrijden en fitnesparcours. We doen hier een wandeling van een uurtje. Nemen wel het fotoapparaat mee maar de batterijen lijken plat te zijn. Geen foto’s dus van dit mooie stukje.

    We rijden terug via Montrond. Had korter gekund maar we hadden ons vergist. Daarmee ontdekten we wel nog een parking aan de afslag naar het meer. Niet groot, wel tussen de bomen en eigenlijk wat afgelegen.

    We rijden naar Le praz de Lys. Het is hier heel rustig. Er zijn een paar mooie parkings voor MH en er is een WC met water. In het centrum is ook nog een p. en aan de afslag naar de col de la Ramaz. We dumpen en vullen alle water bij.

    Onderweg en op de pashoogte zijn ook nog een paar kleine parkings. Wel overal prachtige uitzichten. De afdaling gaat door tunnels en langs rotswanden.

    In de super U van Taninges tanken we aan 0,910€/l  (was een paar dagen geleden  nog 0,899) en doen wat aankopen. De politie komt langsgereden om te controleren of we wel een geldige parkeerkaart voor mindervaliden hebben. Zouden ze bij ons ook beter eens doen.

    Onze pa vind de P in Taninges wat scheef. Er zijn er nog verschillende goeie maar hij wil liever nog wat rijden.

    Richting Samoens. Redelijk vlakke baan. In Samoens de Flot Bleu niet gezien –wel aan de camping uitgekomen. De parkings in de omgeving hebben allen een bareel op 2m. Er was wel een kleine p langs de drukke baan aan de rafting.

    Als we ri Sixt Fer a Cheval rijden is er re een grote P waar veel MH staan. We gaan toch eerst verderop eens kijken en komen wel terug moest het nodig zijn.

    In Sixt Fer a cheval is er een goede P aan het toerist bureau in ’t centrum.

    Er is een Flot Bleu aan 5€ maar ook een openbare Wc waar water is – zelfs warm water.

    Het is weer onweerachtig.

    We gaan nog een rondje doen en ik word volop door de dazerikken gebeten. Zal me leren een lange broek aan te doen.

    Bellen de kinderen en thuis schijnt alles normaal te zijn.

    Rond 8u30 begint het wat te druppelen.

     

    Vrijdag 20 aug. 04

    Het heeft deze nacht heel hard geregend.

    Ik ontdek water in de badkamer. Loopt af aan de achterkant van het gordijn. Komt het binnen via de bovenkant van de deur? Hopelijk geen lek in het dak. Zullen het als de scooter er af gaat eens beter bekijken.

    Het regent nog steeds. We rijden naar de waterval. Het moet hier mooi zijn als het zonneke schijnt.

    We rijden ook nog een 3tal km verder maar daar is alleen een restaurant en p langs de baan voor wandelaars.

    Fer a cheval. Er is een grote p waar Mh en bussen moeten parkeren. Men heeft een mooi zicht op de rotswand en heel veel watervallen. 

    We mogen nog 2km doorrijden. Daar is parkeergelegenheid voor de wandelaars. De baan verderop is bedolven onder puin van landslidings vorig jaar. Gelukkig was de camping leeg want ze ligt nu bedolven onder meer dan een meter steenslag.

    We rijden terug en in Samoens stoppen we aan het off.tourisme. Problemen met de pc en geen internettoegang. In een bar verderop zou men wel terecht kunnen maar de stoepen zijn niet geschikt voor mij en de baan zelf super druk.

    Hier is ook een grote parking en ik vermoed dat ge er wel kunt blijven staan. Nu is het er een mierennest.

    De zon is ondertussen weer doorgebroken

    In Morillon is er parking aan het water en speel- en picknickpleinen. In het centrum zelf is er richting Samoens li een enorme parking.

    Cluses is een grote stad en we hebben er dom aan gedaan niet door het centrum te rijden want ze laten ons een heel grote toer maken. Voor we richting Sallanches rijden is er wel een parking(niet gestopt).

    Het is druk op de baan.

    Ook in Magland een mooie parking(niet gestopt)

    In Servoz zijn er blijkbaar mooie kloven met boardwalks. Te doen met scooter? Vermoedelijk nu te glad door de regen die zo stillekens aan op onze pa zijn systeem gaat werken.

    Even voor Chamonix hebben we een mooi uitzicht op een gletsjer die tot heel beneden aan het dorp komt.                                                                                            

    De parking voor MH in Chamonix is heel groot (en ook duur 6€/24u) en ligt nog een stukje van het centrum. Wij stoppen aan de P aan de sportpleinen en de bibliotheek is wat verderop maar met veel trappekens.

    We eten hier en rijden weer verder. Beter terug eens langskomen buiten het seizoen.

    We stoppen uiteindelijk in Argentière. Een p waar men 1 dag mag staan. Vooraan het dorp was er ook zo’n p alleen een klein beetje kleiner.

    Pa is gaan wandelen en misschien ziet hij achteraf nog een mooi plaatsje want hier is de jeugd aan ’t samenkomen. Weet niet wat er gaande is. Ze hebben rugzakken bij maar er staan ook muziekboxen!!!!!!! We zien straks wel.

    Pa heeft op office de tourisme vernomen dat er een andere grote p is aan de kabelbaan waar overnachten getolereerd wordt.

    We staan er aan de waterkant. Achter ons komen nog fransen staan. Wat verderop komen er later nog een paar.

    Het begint weer te regenen en het lek in de badkamer heeft zich uitgebreid naar het handdoekkastje. Komt het van de deur? Het dak? Het dakvenster? We weten het niet.

    Als we in bed liggen hoor ik weer iets druppelen. Het lekt in pa zijn bed. Gelukkig had ik het gehoord want als we hadden moeten wachten tot hij het zou gevoeld hebben zaten we serieus met natte boel. (natte donsdekens...) We zijn er een beetje down van. Zakdoeken tussen gestoken en maar hopen dat het niet te erg wordt deze nacht.

     

    Zaterdag 20 aug 04

    Pa heeft niet te best geslapen- de ganse nacht regen en ongerust dat hij zou nat liggen. Ik ben een paar maal opgestaan om de zaken te gaan controleren.

    We besluiten op zoek te gaan naar een MH verdeler.

    In Cluses op het off tour. stuurt men ons naar Chevonnax nabij Annecy. Ze zijn er heel vriendelijk en doen voorlopig gratis coating rond het dakvenster in ‘t midden. Achteraan zien ze niet goed waar het lek zit. De 2 dakluiken zijn versleten en gecraqueleerd van de zon of is het aan de vijzen van de catrol. Ze kunnen er nu niets aan doen. Mogen volgende week dinsdag terugkomen. Maar afwachten.

    We rijden via de col de la Colombiere terug naar Thones. Het regent niet meer maar het is wel fel bewolkt.

    In Thones email lezen en bellen naar de kinderen. Email slokt de helft van mijn telefoonkaart op. Later maar eens een berichtje sturen naar Jos en Germaine

    Het is ondertussen uitgeklaard

    We doen nog een toertje door het stadje- zijn een paar mooie wandelwegskes en brugskes.

    Voor het bal populaire blijven we thuis.

     

    Zondag 21 aug 04

    Het is weer eens mooi weer. Gelukkig.

    Vandaag zijn er hier inline skating wedstrijden. Het zal dus serieus druk worden op de parking. We kunnen dus beter wat gaan rijden.

    Via de col des Arravis ( een heel mooie) Met zicht op Mont Blanc  

    In Flumet overdruk er zijn attellage wedstrijden. Moeten 2x door het stadje omdat de omleiding zeer slecht is aangegeven om naar de col des Saisies te rijden

    Ook een mooie beklimming. Onderweg stoppen we op een picknick plaats en kammen de Kaya.

    In Les Saisies eerst wat rondgereden. Blijkbaar mag men met een invalidenparkeerkaart overal gratis staan. Zullen dat de volgende dagen nog eens controleren.

    Op de MH P staan Vera en Ludo van het forum van de campersite. Een babbeltje gedaan. Ze tonen ons een baantje om een mooi uitzicht te hebben op de Mont Blanc. Het is prachtig daar boven maar de weg er naartoe is archi slecht (wel breed genoeg)            

    Terug beneden komt er een jonge vrouw geld vragen….ze woont in Ypres en is haar geld kwijt- woont daar 10maand  enz.enz.  geven niets- vinden het nogal verdacht

    Uiteindelijk heeft ze het ook bij de andere belgen geprobeerd maar daar vertelde ze dat ze 7 maand in Ieper woonde…ook daar bot gevangen.

    Het blijft mooi tot het om 8u plots fel afkoelt en we weer in ons huisje kruipen.

     

    Maandag 22 augustus

    Heel goed geslapen

    We stoppen in Beaufort – we kunnen er in de WC’s dumpen en water pakken. Doen onze voorraad water in.

    Het dorpje is heel klein om met mijn scooter rond de rijden. Rond de kerk zelfs heel steil.

    We rijden toch maar naar de Cormet de Rosselend. Onze eerste stop daar is aan de boord van de barrage. Boven is re nog een parking waar men kan staan.    

    Terug  verder naar de col – even voorbij het water is in de eerste klim li een parkingske met een waterbak. Verder nog verschillende mogelijkheden om op kleine plaatsen te staan. Bovenop de col is een redelijke parking.   

    De afdaling is mooi, met kortere bochten maar geen P meer. Het laatste stuk is zelfs redelijk smal en gaat door een kloof. Na de afdaling beneden is er een riviertje waar men mooi kan staan. Vooral in ’t gehuchtje l’Ecot. Daar zijn openbare WC’s en is er water. Er is een klein winkeltje waar men de hoogst noodzakelijke dingen kan kopen. Bij mooi weer zouden we hier zeker een tijdje blijven staan.

    In Bonneval s arc, een oud dorpje zijn er ook voldoende parkings. We eten er en ontdekken dat we weer een lek hebben. Zullen dus maar rustig naar huis rijden. Het is nu 15u

    In Bourg St Maurice geslapen op de P van de bussen li als ge van de Rosselend komt. En nabij grote warenhuizen.

     
    Dinsdag 23 augustus

     Een rustige nacht

    Het regent vandaag. Doen we de Col de l’Iseran of niet? Het is een hoge en wie weet hoe het boven is. We willen het toch proberen. Krijgen onderweg veel en harde regen. Maar eens hogerop klaart het uit. Rond de barrage in Tignes is men werken aan ’t doen. We rijden dus niet omhoog naar Tigne (ook al voor het weer).

    In Val d’Isère zijn grote parkings maar allemaal ingenomen voor autoshows. We stoppen aan het office de tourisme en men zegt dat de col goed open is.

    Gelukkig is het wat opgeklaard want het is een heel mooie col. Boven is er slechts weinig parking. In Villaron en Lanslevillard zijn ook mooie P

    De Mont Cenis zal voor een andere keer moeten blijven.

    St Jean de Maurienne, Chambery: onderweg verschillende MH stelplaatsen en goede parkings

    Bourg en Bresse. We willen de eerst volgende parking nemen maar zoals gewoonlijk zijn er hier weer geen of een paar scheve. We rijden St Amour in en overnachten op 20m van de camping aan een oude wasplaats.

     

    Woensdag 24 augustus

     Vandaag wordt het een dag rijden via Epinal, Nancy, Metz en Luxemburg.

     

    Terug effe thuis

     

    Emmelcamper is met verlof tot half september.

    We rijden eerst naar Amigo Paramedico voor de dichting rond de kabel van de stroomvoorziening. Zien als we achteraan de deuren openen het kabeltje steken langswaar de druppels op het rolluikje vielen.

    Vinden een verdeler van MH in Neerijse die bereid is het dakluik uit te nemen en te dichten. Volgens hem zijn er geen problemen met de achterste luiken. We mogen maandag langsgaan. Het kostte ons ongeveer 125€. We hopen dat het degelijk gedaan is.

     

    31-08-2004 om 00:00 geschreven door ribbe  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    30-04-2003
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Portugal voorjaar 2003
    .        Portugal

                         Algarve 2003

             een afspraak met vrienden
     
    klik op foto voor diavoorstelling

    verslag: ooit nog eens te maken als we weer wat meer thuis zijn.

    30-04-2003 om 00:00 geschreven door ribbe  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    20-08-2002
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Andorra Transitland

    Prinsdom Andorra

    Image hosted by Photobucket.com Prinsdom
    Andorra



    Andorra is een prinsdom dat bestuurd wordt door een Spaanse co-vorst (de Aartsbisschop) en de Franse co-prins (het huidige Franse regeringshoofd) Nogal een dubbel gedoe. Voor de Euro waren er dus 2 nationale munten, zelfs Franse en Spaanse postzegels.
    Voor de meeste toeristen is het vooral "belastingsvrij". Daardoor zijn er veel douanecontroles. Herhaaldelijk reden we door Andorra op de heen- of terugreis. Er is slechts één doorgangsbaan. De enige andere baan loopt vanaf La Vella noordwaarts en loopt dood aan de Spaanse grens. Kan me geen enkele keer herinneren dat we niet ergens in de file stonden. Ofwel bij het binnenrijden langs Pas de la Casa (waar gelukkig een paar parkings zijn waar MH kunnen staan) ofwel bij 't doorrijden van Andorra La Viella, ofwel aan de Spaanse grens.
    Waar we wel steeds genoten van de mooie natuur vooral tussen Pas de la Casa en Soldeu. Ook noord van La Vella is rust gegarandeerd en is het een prachtig wandelgebied
    Ik hou eigenlijk niet zo van het gedoe in Andorra al hebben we er ooit zalig en rustig kunnen skieën nabij Pas de la Casa en veel gewandeld in het Noord Westen.

    Ook wij deden ons voordeel met dat "taksvrij" Buiten voltanken namen we ook wat sigaretten mee voor de buren (zelf zijn we niet rokers) Voor mij was dat altijd een beetje een sport om wat meer mee te nemen dan toegelaten - mijn ventje verklaarde telkens opnieuw dat als ik het zo spannend vond ik ook maar mee moest met de pakkemannen als ze ons tegenhielden. Op één van onze terugreizen had ik dus weer 6 fardes sigaretten bij - voor ieder 2 want ook tante nonneke was mee - dus alles ok. Halfweg wilden we nog wat filmmateriaal kopen. Ik niet goed te been - mijn ventje ging alleen. Wat hij meebracht was echter alles behalve wat ik bedoelde...hij terug naar de zaak ... omruilen ging tegen andere waren niet voor geld.. zo gezegd zo gedaan en hij bracht in de plaats 27 fardes sigaretten mee. 'k Viel zowat van mijn stokken.. dat was ook voor mij wat teveel. Tante nonneke stelde ons gerust. 'k Zal mijn kap opzetten en vooraan in de auto gaan zitten. Zo gezegd, zo gedaan.... Ik bibberend en onnozel kijkend achter in de auto. En ja met een "bon voyage" mochten we door. Heb tante nonneke nooit durven vragen of ze dat ooit is gaan biechten. Sindsdien was 't ook voor mij genoeg geweest ...

    Lang geleden dat we nog door Andorra reden. Als we er door moeten zal ik niet zagen maar voor 't plezier....neen. (rekening houdend dat wij dus niet meer wandelen/skieën - want daarvoor is het wel een fijne bestemming)

    20-08-2002 om 00:00 geschreven door ribbe  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    20-04-2001
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Marokko voorjaar 2001

                                Marokko

                                       1 maart tot 26 april 2001

     

     Over land naar Algeciras ongeveer 2500 tot 2700 km afhankelijk of men rechtstreeks en door het binnenland naar het zuiden rijdt of dat men deels de kust volgt.

    Twee soorten bootverbindingen naar ceuta:

    -de grote maar tragere boten waarmee ook de vrachtwagens oversteken: prijs is iets minder maar hebben het niet nagekeken.

    -de snelle verbinding kost voor een kampeerauto met 2 personen heen en weer iets minder den 10000bf

    - Verbindinqen om het uur - duur van de overvaart, in- en uitladen inbegrepen: ongeveer 1 uur.

    Tickets kunnen in zuid Spanje langs alle banen in ticketshops gekocht worden maar ook aan de ferry - weet niet of daar een prijsverschil in zit.


    Wie in Ceuta taksvrij

    wil inkopen kan best zijn wagen parkeren op de parkings van de ferry. Er zijn verschillende grootwarenhuizen aan de overkant van de straat.

    Aan het Shellstation is een doorsteek voor voetgangers naar de parking - weten niet of het verstandig is zijn wagen onbewaakt achter te laten daar.

    Benzine en Diesel zijn hier ook taksvrij. (Diesel : Frankrijk, de goedkoopste die we gezien hebben 5.10 FF - in Spanje betaalden we tussen 112 en 114peseta's in Ceuta 74 peseta s)

     Bij het verlaten van de ferry volgt men gewoon de platen Moreucaine en komt men rechtstreeks aan de grensovergang.

     

    Grensformaliteiten zijn eigenlijk vrij eenvoudig maar door gebrek aan efficientie vergt het heel wat geduld.

    Wij staken de grens over op een vrijdagmiddag en er waren slechts 1 andere wagen en 1 moto en het duurde ongeveer 1U15'.

    Er zijn heel veel hokjes en geen aanduidingen waarvoor ze bestemd zijn. Zet dus uw beste smile op en spreek één van de officielen aan die er rondhangen (opgepast voor zogezegde helpers)

    Iedereen moet een formulier invullen met identiteitsgegevens enz. waarmee men naar de balie van de immigratie moet (ongeveer in ’t midden) - daarna formulieren invullen voor de wagen voor de douane (balies li vooraan) - daarna neemt men uw papieren mee naar een ander kantoor aan de overzijde en men brengt ze u ongeveer een half uur later terug samen met een sticker om tegen de voorruit te kleven- dan mag u verder rijden om na een paar meter terug teqengehouden te worden om te vragen of u niets aan te geven heeft (heeft u geluk dan mag u door, pechvogels kunnen hun wagen onderste boven halen - wij behoorden bij :oh des belges; allez-y... gelukkig... Wij ontmoetten de fransen een paar dagen later; ze hadden ongeveer alles moeten opendoen en uitladen ... )

    Heel deze toestand is wel volledig gratis- laat u dus door geen enkele zogezegde helper geld aftroggelen.

    Bij het verlaten van het land moet men ongeveer dezelfde procedure volgen -formulieren invullen- passen laten afstempelen- naar het douanekantoor- alleen,  wat ge meeneemt uit hun land kan hun geen zier meer schelen daar ontfermen zich dan de Spaanse douaniers wel over.

    Ook hier is het een kwestie van geluk.

    Op het terrein van de ferry is de douane zeer actief en ook bij het verlaten van de boot in Algeciras. Met snuffelhonden op zoek naar drugs.

    Let wel een beetje op bij een laatste tankbeurt of het invullen van de papieren dat men niet met uw auto foefelt.

     

    Geldzaken : zoals overal valt wisselen op de grens tegen - we betaalden 4,5bf voor 1 Dirham aan de grens- verder in 't land 4,15 tot 4,20bf. Aan banken geen gebrek, zeker niet als men langs de doorgangswegen blijft. Met visacard kan men in de meeste grote benzinestations terecht en in de grootwarenhuizen in de grootsteden.

    Diesel betaalden we tussen 5,75 en 5,90dh - in de westelijke Sahara is de Diesel ook taksvrij en betaalden we slechts 2,9dh per liter.(beginnend ongeveer 120km zuid van Tan Tan plage.

    Andere prijzen :

    -tomaten 1 tot 2dh/kg

    -boontjes 3dh/kg 

    -appelsienen 2-4dh/kg

    -dadels 7-12dh/kg olijven 10-12dh/kg

    -2liter cola 9dh

    - vis gekocht bij de vissers zuid van TanTan:10 dirham/kg gekuiste vis

    uit eten :

    -         couscous 25-50dhpp    

    -         -tajine 15-30dh/pp

    overnachten in hotelletje Gorge du Todra 5odh/pp/+ontbijt

     campings: goedkoop 20dh  -  meestal 30-50dh  -  Fes +100dh 

    Ten noorden van de lijn Rabat-menes-Fes overnachtten.we op campings

    Ten zuiden hiervan vonden we bijna altijd een mooi stekje om vrij te staan.

    In Larache is er een prachtige overnachtingsplaats iets zuid van het centrum richting Rabat, links een paar honderd meter voor de oprit van de autostrade- het is in 't groot aangeduid als rustplaats voor gens de voyage meestal Marokanen die in 't buitenland verblijven maar ook buitenlanders zijn er welkom (alle voorzieningen gratis- gastvrijheid is hier zoals op veel plaatsen in 't zuiden geen loos woord)

     Wie niet graag alleen staat vindt Zuid van Cassablanca zeker gezelschap van andere campers- even ten noorden van Agadir is het volgens mij zelfs een plaag; daar staan ze met honderden...velen blijven de ganse winter hier rondhangen en rijden niet verder dus; na Agadir wordt.het weer rustiger.

     

    Kinderen en jongeren hangen wel eens rond de wagen- un dirham- un stylo – en alle varianten daarop kunnen wel eens vervelend worden - negeren is het efficientst al is dat wel het.moeilijkst- eens men antwoordt blijven ze plakken en dat kan wel eens plezant zijn maar niet altijd. Eens het donker wordt verdwijnen ze allen. (Geef niets zonder dat er een prestatie tegenoverstaat zoals bvb een boodschap doen of…– stimuleer kinderen niet om te bedelen

    )Agressiviteit zijn we niet tegengekomen.

    In minder toeristische plaatsen grijpen de volwassenen dikwijls in om de jongeren een beetje op afstand te houden.

    Wij vinden het zeker geen reden om Marokko niet te bezoeken (in tegendeel  we willen zo vlug mogelijk terug)

     

    Berijdbaarheid van de wegen:

    wij  konden zowat alles met eigen wagen doen wat we wilden doen uitgezonderd Cirque de jaifar waarvoor men een 4x4 nodig heeft (daar te huur)

    –       Over de regio van Tazzeka weten we het niet daar we niet tot daar geraakt zijn.

    Sommige wegen zijn smal en moet men de berm gebruiken om voorbij te steken- vonden dat enkel een probleem in de George du Dades omdat de eerste 22km daar de baan heel slecht is (werken zijn gepland)- verder hier en daar een stuk slechte weg maar toch te doen. Wegenkaarten: hadden een Geocart en zijn overal geraakt maar niet dankzij  maar eerder ondanks de kaart - voldoet helemaal niet .

    Michelin kaart is heel wat beter. We keken onderweg regelmatig eens op de kaart van andere reizigers­

    Een goeie bron van info over de wegen is de alomtegenwoordige politie of gendarmerie royale (hebben meestal een parking en laten campers daar ook overnachten - zijn uiterst behulpzaam)

    Als gids gebruikten we de groene Michelin voor de routes en de stadswandelingen en de LP als aanvulling.

     Wij vinden Marokko een prachtig land- een aanrader.

    Toeristische bezienswaardigheden zijn voldoende beschreven in gidsen en er zijn er heel wat. Sommige steden zijn werkelijk sprookjesdecors.

    .Hier nog een paar prachtige plaatsjes:

    Noord van Agadir: Rond~point d'igui-n-Tama: wel verplicht op de camping.Op de baan naar Imouzzer des ida-Outanane is er halfweg links  in de kloof een parkeerplaats onder de rotsen: een plaatje.

    Voor wie een kleine camper heeft is er in Imouzzer links voor dat men aan de parking van de watervallen komt een klein plaatsje onder de palmbomen en aan de irrigatiekanalen: zalig.

    Zuid van Tafraoute op de baan naar Tiznit - rechts een stuk voorbij de camping is er een grote open vlakte aan bolvormige rotsformaties vanwaar men bij zonsopgang en zonsondergang een prachtig zicht heeft op de verkleurende rotsformaties. Aan de overkant van de straat staat er een verbodsplaat.

    Marrakech - heel centaal aan de Koutoubia moskee is er een bewaakte parking waar men 40dh/24u betaald- de camping ligt een stuk buiten de stad en het is echt geen stad om voor uw plezier herhaaldelijk door te rijden. Heel mooi maar extreem chaotisch verkeer. Er is ook een parking aan Bab Doukkala- de bewaker (alleen over dag) vraagt een paar dirham-  rechtstreeks aan de souk.

     Fez : nabij Bab BouJeloud (aan de poort zelf wordt het soms verboden te overnachten maar niet op de  parking  juist erbuiten) ook parking aan Bab Jdid. (bab=poort)

    Meknes aan Bab mansour- Place el Hédine- 's avonds wel veel ambiance

    .Zuid van Marrakech: Oukaimeden: men betaalt 5dh om het oord binnen te rijden en kan daarvoor overal parkeren = alpinelandschap (proviand meenemen want ze verdriedubbelen de prijzen)

    TanTanplage: 10dh/24u – bewaakt.

    Voor de lagune in Sidi Lemaid moet men in Sidi Akhfenir een permit halen bij de politie (gratis) Een 10tal km voorbij het stadje rechtsaf naar Naila: men mag er zonder permit niet blijven overnachten. Het is een droomplaatsje voor vogelliefhebbers en voor wie van rust houdt.

    Gorges du Dades: een paar overnachtingsmogelijkheden onderweg. Maar niet achteraan in de kloof – wel verschillende campings. Na de kloof gaat de weg over pas – groot stijgingspercentage en korte bochten. Deden het zonder problemen in eerste versnelling. Daarna zijn er geen obstakels meer. De natuur is er overweldigend.

    Gorges du Todra: gemakkelijke baan- op ’t einde moet men wel 2x door het water rijden.(korte stukjes- gemakkelijk te doen – verken desnoods eerst te voet maar doe het) We zagen verschillende kampeerauto’s terugdraaien maar het is in normale omstandigheden zonder problemen te doen. Bevraag bij de mannen die de tickets verkopen.. Het is beslist de moeite. Het water gaat van hieruit ondergronds en al de mensen die hogerop wonen zakken naar hier af om hun kudden te laten drinken en hun voorraad water in te doen – wij hadden ogen te kort Met  een 4x4 kan men van hieruit via een piste doorsteken naar Imilchil. Er starten ook verschillende voettochten en het is een goede plaats om aan rotsklimmen te doen.Voorraad opdoen voor men de vallei in rijdt. Brood kost hier x5.

    De Vallei van de Draa vonden we overweldigend mooi.

    In Agdz is een goede parking achter de Gendarmerie Royale. De P. vooraan ligt aan een drukke baan

    .In Mhamid reden we naar de camping – 40dh – veel activiteiten ’s avonds. Reden bij het vertrek wel vast in het zand aan een brug. Problemen voor ons maar niet voor hen. Een jonge gast van 17/18 jaar nam het stuur over en reed er zonder verpinken uit – vraag me niet hoe want het zand stoof met bakken over ons heen.

     Erfoud en Talifalt: aan de tombe van Moulay Ali Cherif is een grote parking. De bewaker van het mausoleum  slaapt ’s nachts op een brits buiten de poort. Bezoek is voor niet-moslims alleen toegestaan tot een paar passen binnen de poort.

    Zuid van Fes/Meknes:Azrou: parking rechtover politie en naast gendarmerie – veel ooievaars in de bomen- ’s morgens vroeg wakker door snavelgeklapper – goede tussenstop voor toeren door cederbos – ook in het bos verschillende mooie plaatsen.

    Ifrane: de vallei is verfrissend en er zijn mooie staanplaatsjes.

    Sefrou: medina niet zo bekend maar heel aangenaam – niet te druk

     

    En nog zoveel andere mooie plaatsen om zelf te ontdekken.

    Met Frans kan men zowat overal terecht.

    Een nieuwe truc om volk naar een winkel te lokken: Langs de baan, op een afgelegen plek, staat iemand met de motorkap open en doet teken om te stoppen – pech!?- ze vragen u in ’t volgende stadje een familielid te verwittigen om hun te komen helpen – ze tekenen een plannetje, schrijven er wat in ‘t  Arabisch bij en vragen het aan Mr x af te geven. In ’t dorp komt men terecht bij een tapijten/souvenirshop. Er wordt als dank een kopje muntthee aangeboden en als toetje worden de waren aangeprezen en het spel is aan ’t rollen. Ontmoetten nog andere toeristen die in dezelfde val liepen.

     

    Voor iemand met een open mind en een beetje gezond verstand is Marokko zeker een aanrader.

     


     

    20-04-2001 om 00:00 geschreven door ribbe  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    31-12-1988
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oost-Duitsland Jena-Lobeda 1988
         
              Jena Lobeda - Oost-duitsland


    Augustus 1988
    Op een camping in Hongarije leerden we Alfred kennen. Hij was in 't gezelschap van zijn vrouwtje Magdalena  en had zijn caravan achter onze kampeerauto gezet. De eerste morgen bleef het bij een groet, een glimlach en de hand opsteken.
    's Avonds spraken we hen aan en nodigden ze ons uit om een tas koffie te komen drinken. Ze kwamen uit Jena Lobeda in Oost Duitsland. Heb me later steeds schuldig blijven voelen omdat ik op me op dat moment niet realiseerde hoeveel die tas koffie hen gekost had.
    Na een paar dagen stak Alfred regelmatig eens over om te komen praten over hun leven, het "regime" en hoe ze eronder leefden. Hij werkte bij Zeis, optische toestellen, en ze hadden het nog relatief goed. Ze kwamen al vele jaren naar Hongarije maar deze keer waren ze speciaal gekomen omdat buitenlandse ambassades vol zaten met Oost-Duitsers die hoopten van hier naar 't westen te kunnen. Daarom ook hun voorzichtigheid de eerste dagen om met ons contact te leggen. Adressen werden uitgewisseld en de uitnodiging stond om volgend jaar Pasen naar Jena te gaan.
    We weten niet goed hoe we hun gaan bedanken voor de ontvangst zonder ze een pijnlijk gevoel te geven. We zoeken een heel grote korf en steken die vol met al wat ginder moeilijk te krijgen was, koffie, chocola, appelsienen, enz. We weten niet goed hoe we daarmee door de grenskontrole geraken en doen ook een voorraadje sigaretten en chocolade mee voor de douaniers.
    Het verlaten van het westen gaat zonder veel problemen - over een brug, aan weerszijden met hoge rollen pinnekensdraak afgezet, komen we aan de eerste barelen. De kampeerauto wordt grondig geïnspecteerd en, een paar pakjes sigaretten en chocola armer, mogen we verder rijden. Pascontrole en West Marken omwisselen voor Oost Marken - per dag is er een verplicht wisselbedrag.
    Hoge woonkazernes vormen wallen rond het centrum van Jena en het is even zoeken voor we de juiste blok hebben gevonden. Aanbellen helpt niet want de bel is al jaren stuk. Navragen en opschrijven want het wordt een doolhof aangezien het op één van de hoogste verdiepen is en deze lift het niet doet. Grauw, kapotte matten... waar zijn we terechtgekomen?
    Het welkom is zeer hartelijk. De leefruimte klein maar heel gezellig. Alfred gaat eerst met mijn ventje terug om de auto op een veilige plaats te zetten - veilig, niet zozeer voor inbraak maar vooral voor beschadiging omdat er weinig manoeuvreer ruimte is en niemand geeft om een paar krassen min of meer op hun Trabantje. Het is er buiten tenandere één grote open garage. iedereen sleutelt  aan zijn auto. De meeste Trabantjes zijn dan ook van een respectabele leeftijd. 
    Magdlena was even bij de buren en het nieuws van westers bezoek doet vlug de ronde. Vooral de witte chocoladen paaseieren krijgen de aandacht want dat hadden ze nog nooit gezien.
    Het valt op hoe weinig uitleg ze geven aan hun buren als ze vragen vanwaar we zijn en hoe ze ons hebben leren kennen.
    Niemand betrouwen zegt Alfred, zelfs uw eigen kinderen niet. De Stasi is overal. Wil uw kind naar die school? dan staat daar de vraag tegenover wat ge weet van uw ouders en uw buren... Wilt ge een woning? idem. Om een auto te kopen zelfs een 2°hands en als ge er al het geld voor hebt, komt ge op een wachtlijst van jaren... even wat klikken en ge schuift een paar jaartjes op. Ze verstaan het dat sommigen onder druk bezwijken en zijn dus heel voorzichtig om hun woning of werk niet te verliezen of erger.
    We laten Alfred bellen voor de reservatie van een tafel in een Gaststätte omdat we absoluut onze Oost Marken moeten spenderen. Het trabantje brengt ons, met een sightseeïng omweg, veilig naar de andere kant van 't stad al denk ik herhaaldelijk dat het de laatste meters zijn die hij ooit zal rijden. Op straat staat een rij wachtenden maar omdat wij een reservatie hebben mogen we direct binnen. (oeioei zo voorsteken...zoiets zou ik thuis niet erg appreciëren) Aangezien er geen 4 plaatsen bij mekaar vrij zijn wordt er verhuisd. 'k Voel me hoe langer hoe minder op mijn gemak. Ten onrechte want het blijkt een ingeburgerd gebruik. Ook wij schuiven nog eens op om een grotere groep de kans te geven samen te zitten. Over de tafelnappen ligt op sommige plaatsen de nationale vlag waar in 't midden een groot gat is waar ooit de sikkel stond. Er broeit wat in de DDR. Linzensoep, witte kool met soepvlees en heel pikante mosterd en pudding na.Af en toe komt er iemand even praten en tegen dat de avond om is zijn verschillende tafels samen geschoven. We trakteren en zijn 's avonds een paar OostMarken lichter (we zullen lelijk moeten doen om alles op te gebruiken)
    De volgende dag leer ik linzensoep maken en verteld Helga hoe moeilijk het is ook maar iets te kopen. vb Als er ondergoed geleverd is in 't warenhuis doet de tamtam zijn werk en laten de vrouwen hun werk op de fabriek in de steek om zo vlug mogelijk te kunnen gaan aanschuiven in de hoop op...Een bezoek aan 't warenhuis toont ons vooral lege rekken en slechts primaire levensnoodzakelijke dingen.
    Koffie wordt langs de straatkant verkocht in pakjes van 25 tot 50gram en heel duur, kaviaar ook maar met de volle doos voor een spotprijs naar onze normen.
    's Namiddags gaan we de streek verkennen. Alfred wil absoluut zelf rijden maar wij willen voor de benzine betalen en hij lacht. We rijden de stad uit want daar heeft hij een tuintje. Ze huren dat voor 1 jaar van de staat voor 1 OostMark. Hij heeft er een tuinhuisje geknutseld en onder een hoop bakken en zakken haalt hij een benzineblik te voorschijn... van de russen... geruild voor groenten uit zijn tuintje.
    Daarna genieten we van de mooie natuur en een paar fraaie burchten en ik zie er de "hoeve van mijn dromen" helaas aan de verkeerde kant voor mijn vrijheid.
    's Avonds in de Gaststätte leren we nog 't één en 't ander over 't leven en de handel met de russische soldaten die het volgens de ossies veel slechter hebben dan zijzelf. Elke verse rekruut komt aan met een rugzak vol dozen kaviaar en de mannen met strepen zeggen daar niets over omdat zij de rest van de kramakkele bussen aanvullen met waren om te ruilen voor eten.
    Morgenvroeg vertrekken we en we zitten nog met een hoop ongebruikte marken. Amuseren ons om hier en daar 't één en 't ander te verstoppen. Ze zullen even nodig hebben voor alles te voorschijn komt want we hebben het zo gedaan dat ze niet gaan twijfelen of we het niet hebben verloren...zou graag hun gezicht zien...waar zouden ze het het eerst vinden? zouden ze het direct snappen en verder gaan zoeken? Heb er thuis nog dagen plezier aan gehad.
    We nemen niet alleen afscheid van Afred en Helga maar van een aantal lieve mensen in de hoop ze vlug terug te zien.
    Zomer en Alfred durft niet op verlof vertrekken. Het gonst van de geruchten maar dat zijn wij slechts later te weten gekomen. We weten niet wat er loos is en maken ons wat ongerust maar durven er niet over schrijven of telefoneren.
    9 November 1989 Kot in de nacht telefoon. De muur is opengebroken en er zijn mensen ongedeerd naar 't westen gegaan. Ze gaan zelf onmiddellijk vertrekken om in Berlijn te gaan kijken. Alfred gaat eerst nog een paar bussen benzine ophalen want als iedereen naar ginder gaat rijden zullen de pompen wel leeg zijn.
    Wij kunnen niet meer slapen en wachten op een volgend telefoontje dat gelukkig nog diezelfde dag komt. Ze staan in 't westen en mochten van bij vreemde mensen gratis bellen om ons het nieuws te melden.
    Eén jaar later bezochten ze ons.
    Toen wij in Jena terugkeerden hebben we gesakkerd en hardop gevloekt. Overal waren wegomleidingen want de heraanleg van de banen was massaal gestart..........met Duitse grundlichkeit.

    December 2006
    De vreugde in 't oosten is vlug geluwd. Ze leerden ook kennis maken met de negatieve kanten van de westerse luxe-wereld.
    Prijzen gingen de hoogte in maar velen vielen zonder werk.
    Criminaliteit heeft massal ingang gevonden. De ene angst heeft plaats gemaakt voor de andere.
    Hoorden herhaaldelijk de laatste jaren dat velen met heimwee terug denken aan "vroeger" Het westen beloofde veel maar heeft het oosten de rug toegekeerd.
    De rijke westerling startte bedrijven en bevolkte ze met werkkrachten uit Polen.
    Hun lapje gehuurde grond werd verkocht, hun woonblok gesloopt.
    Dure vrijheid. Ze mogen nu onbeperkt TV kijken en daar de rijkdom en criminaliteit aanschouwen.  Ze hebben het misschien beter dan vroeger maar de hoge verwachting is verre van ingelost.

    31-12-1988 om 00:00 geschreven door ribbe  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    31-08-1988
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tsjechoslowakije - de splitsing
            
                 Tsjechoslowakije - de splitsing

    De dag dat Tsjechoslowakije in 2 republieken werd gesplitst verbleven wij in het land. Het betaalmiddel was de Krone. Er werden niet onmiddellijk nieuwe bankbriefjes gedrukt - er werd gewoon een stempel geplaatst op de Slowaakse en deze werd 10% gedevalueerd.
    We hadden met onze zwerfauto overnacht in een klein gehucht in Slowakije. 's Morgens naar de bakker maar daar wilden ze onze niet afgestempelde briefjes niet aannemen ...trots? ( hun geld was 10% minder waard -dat kwamen we later te weten -en ze woonden op een paar honderd meter van de grens). Dus wij gaan rijden richting Tsjechie om onze voorraad in te doen. Aan de grens zit een man in uniform op een stoel en er is een koord over de baan gespannen... we moeten stoppen..douane. Hij bekijkt onze passen en we krijgen een groot probleem: er staat geen stempel in dat we Slowakije binnengekomen waren. Geen Duits, geen Engels, geen koeterwaals...maar wel gebarentaal: zonder stempel niet door. We halen er de kaart bij en met gebaren vragen we hem waar we een stempel kunnen halen... We rijden er naartoe. Hier hebben ze een soort caravan als douanekantoor geïnstalleerd. We zouden zonder stempel buiten mogen maar zeker niet vergeten er één te vragen als we terug binnenrijden. We kunnen er ook een stempel op onze bankbriefjes laten zetten. Die zijn dan alleen in Slowakije geldig en niet terug inwisselbaar in een bank ofzo. Op de vraag waarom niet? De Slowaakse Kroon is 10% minder waard. We verstaan er niks van...We laten slechts een paar briefjes afstempelen om onze eerste inkopen te doen want we snakken ondertussen naar een broodje - ook een stempel in onze pas en rijden terug Slowakije in. 's Anderendaags gaan we naar de bank - ze wisselen nog geen Tsjechische kronen maar we kunnen er wel DMark omzetten in afgestempelde briefjes. Een paar weken later konden we in de bank wel ongestempelde briefjes laten omzetten in afgestempelde tegen de juiste koers.
    Het was wel een fijn verlof en hebben in beide landen heel veel genoten.

    Eén ding is zeker, nu we de € hebben zullen ons afgestempelde bankbriefjes bespaard blijven als het hier ooit ook eens tot een splitsing komt....

    31-08-1988 om 00:00 geschreven door ribbe  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    31-12-1974
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.We schrijven 1968
    Voor een reis naar Zwitserland huurden we in de zomer 1968 bij Toyota een Motorhome. We waren direct gebeten en eind November schaftten we ons eerste eigen zwerfwagentje aan ... Arca Sport -2e hands....
    Onze dochter was toen 1 maand oud. Onze zwerfwagens groeiden met de kinderen, hun jonge vriendjes, hun lieven...en werd een ingerichte Fiat Ducato toen ze niet meer mee gingen.
    Onze huisjes brachten ons zowat overal door Europa, in de mist op de Noordkaap en de wind in Sagres, de highlands in Schotland en achter het Ijzeren Gordijn.
    Zand en hitte was ons deel in Dakla Marokko. In ZO Turkije zaten we vast in Hakkari toen Saddam Kuweit binnenvielen we brandden in Juli onze voeten op het strand.nabij Syrië.
    Onderhandelen met ambtenaren van alle slag en sjacheren aan grenzen werd een 2e natuur. We kregen in 't begin veel douaniers over de vloer niet zozeer om te kijken wie of wat we transporteerden maar uit nieuwsgierigheid hoe het er binnen uitzag.
    De zomer brachten we meestal door ergens in de bergen, de herfst aan de Azurenkust en de winter...op de pistes van Noorwegen, Zwitserland, Oostenrijk, Tsjechoslowakije, Italië en Frankrijk.
    En toen gingen de kinderen niet meer mee .... andere continenten wenkten en ja, de wereld werd nu echt onze tuin.

    Alles bijeen reden we tot op heden met eigen campers iets meer dan 600 000km  (de huidige heeft 235 000km op de teller)
    Met gehuurde campers ongeveer 50 000
    De nachten die we op een camping doorbrachten kan ik nog steeds op 1 hand tellen. Af en toe vindt ge ons op een camperplek maar meestal staan wealleen en af en toe met onze vrienden als we ze ergens ter wereld ontmoeten.

    Onze camper is echt onze 2de thuis geworden.

    Sommige verhalen kan u lezen op mijn andere blogs.
    http://blog.seniorennet.be/ribbedebiereizen
    http://blog.seniorennet.be/ribbedebiekampeerauto2

    Dit is zo een beetje een samenvatting. Het zou me jaren kosten om al die foto's in te scannen en al de verhalen te vertellen.

    31-12-1974 om 00:00 geschreven door ribbe  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (14 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 28/11-04/12 2005
  • 29/08-04/09 2005
  • 29/11-05/12 2004
  • 25/10-31/10 2004
  • 30/08-05/09 2004
  • 28/04-04/05 2003
  • 19/08-25/08 2002
  • 16/04-22/04 2001
  • 26/12-01/01 1989
  • 29/08-04/09 1988
  • 31/12-06/01 1974

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek
  • Mooie blog hoor, ik wens jullie nog een fijne avond toe.Dikke knuf.Liefs Mieke
  • ik wens je het allerbeste voor het nieuwe jaar 2008
  • NACHT GROETJES
  • Hobby-zwerver
  • fijne zondag

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!