Inhoud blog
  • 2007 Fr 1 augustus We zijn er mee weg
  • 2007 FR 2 En nu definitief?
  • 2007 Fr 3 Lac de la Platte Taille
  • 2007 FR 4 Via Lac du Der naar Goncourt s/Meuse
  • 2007 FR 5 Goncourt - Villars Les Dombes
  • 2007 FR 6 Villars naar Serrières en Chautagne
  • 2007 FR 7 naar Thones
  • 2007 FR 8 naar Die via Corrençon en Vercors
  • 2007 FR 9 naar Montbrison en St Saturnin Lez Apt
  • 2007 FR 10 naar St Paul l/Durance
  • 2007 FR 11 naar Les Salles de Verdon
  • 2007 FR 12 naar Le lauzet Ubaye
  • 2007 FR 13 naar l'Argentière La bessée
  • 2007 FR 14 Via Col du Lauteret , Galibier, Télégraphe, Col de la Croix de Fer, col du Glandon
  • 2007 FR 15 naar St Paul Lez Durance tot St André les Alpes
  • 2007 FR 16 naar Colmar les Alpes
  • 2007 FR 17 naar Annot
  • Griekenlandnajaar 2006
  • overtocht Italië Ancona naar Griekenland Igoumenitsa
  • Corfu
  • Plataria
  • Lefkas en Kefalonia
  • terugreis door Italië
  • terugreis door Frankrijk
  • Griekenland voorjaar 2006
  • vervolg Griekenland voorjaar: de terugreis
  • Portugal Maart/April 2006
  • Frankrijk najaar 2005
  • Frankrijk Alpen aug 2005
  • Nederland Valkenswaard WE Nov 2004
  • Frankrijk Norm/Bret sept 2004
  • Frankrijk Alpen aug 2004
  • Portugal voorjaar 2003
  • Andorra Transitland
  • Marokko voorjaar 2001
  • Oost-Duitsland Jena-Lobeda 1988
  • Tsjechoslowakije - de splitsing
  • We schrijven 1968
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    ribbe1
    reisverhalen tekst
    31-12-1988
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oost-Duitsland Jena-Lobeda 1988
         
              Jena Lobeda - Oost-duitsland


    Augustus 1988
    Op een camping in Hongarije leerden we Alfred kennen. Hij was in 't gezelschap van zijn vrouwtje Magdalena  en had zijn caravan achter onze kampeerauto gezet. De eerste morgen bleef het bij een groet, een glimlach en de hand opsteken.
    's Avonds spraken we hen aan en nodigden ze ons uit om een tas koffie te komen drinken. Ze kwamen uit Jena Lobeda in Oost Duitsland. Heb me later steeds schuldig blijven voelen omdat ik op me op dat moment niet realiseerde hoeveel die tas koffie hen gekost had.
    Na een paar dagen stak Alfred regelmatig eens over om te komen praten over hun leven, het "regime" en hoe ze eronder leefden. Hij werkte bij Zeis, optische toestellen, en ze hadden het nog relatief goed. Ze kwamen al vele jaren naar Hongarije maar deze keer waren ze speciaal gekomen omdat buitenlandse ambassades vol zaten met Oost-Duitsers die hoopten van hier naar 't westen te kunnen. Daarom ook hun voorzichtigheid de eerste dagen om met ons contact te leggen. Adressen werden uitgewisseld en de uitnodiging stond om volgend jaar Pasen naar Jena te gaan.
    We weten niet goed hoe we hun gaan bedanken voor de ontvangst zonder ze een pijnlijk gevoel te geven. We zoeken een heel grote korf en steken die vol met al wat ginder moeilijk te krijgen was, koffie, chocola, appelsienen, enz. We weten niet goed hoe we daarmee door de grenskontrole geraken en doen ook een voorraadje sigaretten en chocolade mee voor de douaniers.
    Het verlaten van het westen gaat zonder veel problemen - over een brug, aan weerszijden met hoge rollen pinnekensdraak afgezet, komen we aan de eerste barelen. De kampeerauto wordt grondig geïnspecteerd en, een paar pakjes sigaretten en chocola armer, mogen we verder rijden. Pascontrole en West Marken omwisselen voor Oost Marken - per dag is er een verplicht wisselbedrag.
    Hoge woonkazernes vormen wallen rond het centrum van Jena en het is even zoeken voor we de juiste blok hebben gevonden. Aanbellen helpt niet want de bel is al jaren stuk. Navragen en opschrijven want het wordt een doolhof aangezien het op één van de hoogste verdiepen is en deze lift het niet doet. Grauw, kapotte matten... waar zijn we terechtgekomen?
    Het welkom is zeer hartelijk. De leefruimte klein maar heel gezellig. Alfred gaat eerst met mijn ventje terug om de auto op een veilige plaats te zetten - veilig, niet zozeer voor inbraak maar vooral voor beschadiging omdat er weinig manoeuvreer ruimte is en niemand geeft om een paar krassen min of meer op hun Trabantje. Het is er buiten tenandere één grote open garage. iedereen sleutelt  aan zijn auto. De meeste Trabantjes zijn dan ook van een respectabele leeftijd. 
    Magdlena was even bij de buren en het nieuws van westers bezoek doet vlug de ronde. Vooral de witte chocoladen paaseieren krijgen de aandacht want dat hadden ze nog nooit gezien.
    Het valt op hoe weinig uitleg ze geven aan hun buren als ze vragen vanwaar we zijn en hoe ze ons hebben leren kennen.
    Niemand betrouwen zegt Alfred, zelfs uw eigen kinderen niet. De Stasi is overal. Wil uw kind naar die school? dan staat daar de vraag tegenover wat ge weet van uw ouders en uw buren... Wilt ge een woning? idem. Om een auto te kopen zelfs een 2°hands en als ge er al het geld voor hebt, komt ge op een wachtlijst van jaren... even wat klikken en ge schuift een paar jaartjes op. Ze verstaan het dat sommigen onder druk bezwijken en zijn dus heel voorzichtig om hun woning of werk niet te verliezen of erger.
    We laten Alfred bellen voor de reservatie van een tafel in een Gaststätte omdat we absoluut onze Oost Marken moeten spenderen. Het trabantje brengt ons, met een sightseeïng omweg, veilig naar de andere kant van 't stad al denk ik herhaaldelijk dat het de laatste meters zijn die hij ooit zal rijden. Op straat staat een rij wachtenden maar omdat wij een reservatie hebben mogen we direct binnen. (oeioei zo voorsteken...zoiets zou ik thuis niet erg appreciëren) Aangezien er geen 4 plaatsen bij mekaar vrij zijn wordt er verhuisd. 'k Voel me hoe langer hoe minder op mijn gemak. Ten onrechte want het blijkt een ingeburgerd gebruik. Ook wij schuiven nog eens op om een grotere groep de kans te geven samen te zitten. Over de tafelnappen ligt op sommige plaatsen de nationale vlag waar in 't midden een groot gat is waar ooit de sikkel stond. Er broeit wat in de DDR. Linzensoep, witte kool met soepvlees en heel pikante mosterd en pudding na.Af en toe komt er iemand even praten en tegen dat de avond om is zijn verschillende tafels samen geschoven. We trakteren en zijn 's avonds een paar OostMarken lichter (we zullen lelijk moeten doen om alles op te gebruiken)
    De volgende dag leer ik linzensoep maken en verteld Helga hoe moeilijk het is ook maar iets te kopen. vb Als er ondergoed geleverd is in 't warenhuis doet de tamtam zijn werk en laten de vrouwen hun werk op de fabriek in de steek om zo vlug mogelijk te kunnen gaan aanschuiven in de hoop op...Een bezoek aan 't warenhuis toont ons vooral lege rekken en slechts primaire levensnoodzakelijke dingen.
    Koffie wordt langs de straatkant verkocht in pakjes van 25 tot 50gram en heel duur, kaviaar ook maar met de volle doos voor een spotprijs naar onze normen.
    's Namiddags gaan we de streek verkennen. Alfred wil absoluut zelf rijden maar wij willen voor de benzine betalen en hij lacht. We rijden de stad uit want daar heeft hij een tuintje. Ze huren dat voor 1 jaar van de staat voor 1 OostMark. Hij heeft er een tuinhuisje geknutseld en onder een hoop bakken en zakken haalt hij een benzineblik te voorschijn... van de russen... geruild voor groenten uit zijn tuintje.
    Daarna genieten we van de mooie natuur en een paar fraaie burchten en ik zie er de "hoeve van mijn dromen" helaas aan de verkeerde kant voor mijn vrijheid.
    's Avonds in de Gaststätte leren we nog 't één en 't ander over 't leven en de handel met de russische soldaten die het volgens de ossies veel slechter hebben dan zijzelf. Elke verse rekruut komt aan met een rugzak vol dozen kaviaar en de mannen met strepen zeggen daar niets over omdat zij de rest van de kramakkele bussen aanvullen met waren om te ruilen voor eten.
    Morgenvroeg vertrekken we en we zitten nog met een hoop ongebruikte marken. Amuseren ons om hier en daar 't één en 't ander te verstoppen. Ze zullen even nodig hebben voor alles te voorschijn komt want we hebben het zo gedaan dat ze niet gaan twijfelen of we het niet hebben verloren...zou graag hun gezicht zien...waar zouden ze het het eerst vinden? zouden ze het direct snappen en verder gaan zoeken? Heb er thuis nog dagen plezier aan gehad.
    We nemen niet alleen afscheid van Afred en Helga maar van een aantal lieve mensen in de hoop ze vlug terug te zien.
    Zomer en Alfred durft niet op verlof vertrekken. Het gonst van de geruchten maar dat zijn wij slechts later te weten gekomen. We weten niet wat er loos is en maken ons wat ongerust maar durven er niet over schrijven of telefoneren.
    9 November 1989 Kot in de nacht telefoon. De muur is opengebroken en er zijn mensen ongedeerd naar 't westen gegaan. Ze gaan zelf onmiddellijk vertrekken om in Berlijn te gaan kijken. Alfred gaat eerst nog een paar bussen benzine ophalen want als iedereen naar ginder gaat rijden zullen de pompen wel leeg zijn.
    Wij kunnen niet meer slapen en wachten op een volgend telefoontje dat gelukkig nog diezelfde dag komt. Ze staan in 't westen en mochten van bij vreemde mensen gratis bellen om ons het nieuws te melden.
    Eén jaar later bezochten ze ons.
    Toen wij in Jena terugkeerden hebben we gesakkerd en hardop gevloekt. Overal waren wegomleidingen want de heraanleg van de banen was massaal gestart..........met Duitse grundlichkeit.

    December 2006
    De vreugde in 't oosten is vlug geluwd. Ze leerden ook kennis maken met de negatieve kanten van de westerse luxe-wereld.
    Prijzen gingen de hoogte in maar velen vielen zonder werk.
    Criminaliteit heeft massal ingang gevonden. De ene angst heeft plaats gemaakt voor de andere.
    Hoorden herhaaldelijk de laatste jaren dat velen met heimwee terug denken aan "vroeger" Het westen beloofde veel maar heeft het oosten de rug toegekeerd.
    De rijke westerling startte bedrijven en bevolkte ze met werkkrachten uit Polen.
    Hun lapje gehuurde grond werd verkocht, hun woonblok gesloopt.
    Dure vrijheid. Ze mogen nu onbeperkt TV kijken en daar de rijkdom en criminaliteit aanschouwen.  Ze hebben het misschien beter dan vroeger maar de hoge verwachting is verre van ingelost.

    31-12-1988 om 00:00 geschreven door ribbe  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    31-08-1988
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tsjechoslowakije - de splitsing
            
                 Tsjechoslowakije - de splitsing

    De dag dat Tsjechoslowakije in 2 republieken werd gesplitst verbleven wij in het land. Het betaalmiddel was de Krone. Er werden niet onmiddellijk nieuwe bankbriefjes gedrukt - er werd gewoon een stempel geplaatst op de Slowaakse en deze werd 10% gedevalueerd.
    We hadden met onze zwerfauto overnacht in een klein gehucht in Slowakije. 's Morgens naar de bakker maar daar wilden ze onze niet afgestempelde briefjes niet aannemen ...trots? ( hun geld was 10% minder waard -dat kwamen we later te weten -en ze woonden op een paar honderd meter van de grens). Dus wij gaan rijden richting Tsjechie om onze voorraad in te doen. Aan de grens zit een man in uniform op een stoel en er is een koord over de baan gespannen... we moeten stoppen..douane. Hij bekijkt onze passen en we krijgen een groot probleem: er staat geen stempel in dat we Slowakije binnengekomen waren. Geen Duits, geen Engels, geen koeterwaals...maar wel gebarentaal: zonder stempel niet door. We halen er de kaart bij en met gebaren vragen we hem waar we een stempel kunnen halen... We rijden er naartoe. Hier hebben ze een soort caravan als douanekantoor geïnstalleerd. We zouden zonder stempel buiten mogen maar zeker niet vergeten er één te vragen als we terug binnenrijden. We kunnen er ook een stempel op onze bankbriefjes laten zetten. Die zijn dan alleen in Slowakije geldig en niet terug inwisselbaar in een bank ofzo. Op de vraag waarom niet? De Slowaakse Kroon is 10% minder waard. We verstaan er niks van...We laten slechts een paar briefjes afstempelen om onze eerste inkopen te doen want we snakken ondertussen naar een broodje - ook een stempel in onze pas en rijden terug Slowakije in. 's Anderendaags gaan we naar de bank - ze wisselen nog geen Tsjechische kronen maar we kunnen er wel DMark omzetten in afgestempelde briefjes. Een paar weken later konden we in de bank wel ongestempelde briefjes laten omzetten in afgestempelde tegen de juiste koers.
    Het was wel een fijn verlof en hebben in beide landen heel veel genoten.

    Eén ding is zeker, nu we de € hebben zullen ons afgestempelde bankbriefjes bespaard blijven als het hier ooit ook eens tot een splitsing komt....

    31-08-1988 om 00:00 geschreven door ribbe  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    31-12-1974
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.We schrijven 1968
    Voor een reis naar Zwitserland huurden we in de zomer 1968 bij Toyota een Motorhome. We waren direct gebeten en eind November schaftten we ons eerste eigen zwerfwagentje aan ... Arca Sport -2e hands....
    Onze dochter was toen 1 maand oud. Onze zwerfwagens groeiden met de kinderen, hun jonge vriendjes, hun lieven...en werd een ingerichte Fiat Ducato toen ze niet meer mee gingen.
    Onze huisjes brachten ons zowat overal door Europa, in de mist op de Noordkaap en de wind in Sagres, de highlands in Schotland en achter het Ijzeren Gordijn.
    Zand en hitte was ons deel in Dakla Marokko. In ZO Turkije zaten we vast in Hakkari toen Saddam Kuweit binnenvielen we brandden in Juli onze voeten op het strand.nabij Syrië.
    Onderhandelen met ambtenaren van alle slag en sjacheren aan grenzen werd een 2e natuur. We kregen in 't begin veel douaniers over de vloer niet zozeer om te kijken wie of wat we transporteerden maar uit nieuwsgierigheid hoe het er binnen uitzag.
    De zomer brachten we meestal door ergens in de bergen, de herfst aan de Azurenkust en de winter...op de pistes van Noorwegen, Zwitserland, Oostenrijk, Tsjechoslowakije, Italië en Frankrijk.
    En toen gingen de kinderen niet meer mee .... andere continenten wenkten en ja, de wereld werd nu echt onze tuin.

    Alles bijeen reden we tot op heden met eigen campers iets meer dan 600 000km  (de huidige heeft 235 000km op de teller)
    Met gehuurde campers ongeveer 50 000
    De nachten die we op een camping doorbrachten kan ik nog steeds op 1 hand tellen. Af en toe vindt ge ons op een camperplek maar meestal staan wealleen en af en toe met onze vrienden als we ze ergens ter wereld ontmoeten.

    Onze camper is echt onze 2de thuis geworden.

    Sommige verhalen kan u lezen op mijn andere blogs.
    http://blog.seniorennet.be/ribbedebiereizen
    http://blog.seniorennet.be/ribbedebiekampeerauto2

    Dit is zo een beetje een samenvatting. Het zou me jaren kosten om al die foto's in te scannen en al de verhalen te vertellen.

    31-12-1974 om 00:00 geschreven door ribbe  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (14 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 28/11-04/12 2005
  • 29/08-04/09 2005
  • 29/11-05/12 2004
  • 25/10-31/10 2004
  • 30/08-05/09 2004
  • 28/04-04/05 2003
  • 19/08-25/08 2002
  • 16/04-22/04 2001
  • 26/12-01/01 1989
  • 29/08-04/09 1988
  • 31/12-06/01 1974

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek
  • Mooie blog hoor, ik wens jullie nog een fijne avond toe.Dikke knuf.Liefs Mieke
  • ik wens je het allerbeste voor het nieuwe jaar 2008
  • NACHT GROETJES
  • Hobby-zwerver
  • fijne zondag

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!