Dwalen langs straten en gedachten ...
Geraakt worden ... door beelden, woorden, momenten,... Verwonderen, stilstaan, innerlijk glimlachen, schoonheid zien, genieten, in vraag stellen, ...
"The Year of the Dragon begins January 23rd, marking the end of the winter season. The traditional Chinese calendar is based on a combination of lunar and solar movements; the year begins with the night of the first full moon of the lunar New Year and ends on the 15th day. This year is signified by the dragon, the bringer of rain and good luck, and the only mythical animal in the Chinese zodiac."
(Photo:Great Luck in the New Year (Zhong Kui, the Demon Queller), late 19th—early 20th century, Zhengzhou, Henan Province. Muban Foundation Collection. Image and original data from Asian Art Photographic Distribution Project (AAPD), University of Michigan)
“So many things in the world are pretty, Flowers and animals, nature and city And if you open your eyes and explore You’ll see hundreds of wonders each day – maybe more!”
Leah Goldberg
geciteerd in To the end of the land. A novel./ David Grossman
'I've come to believe that each of us has a personal calling that's as unique as a fingerprint and that the best way to succeed is to discover what you love and then find a way to offer it to others in the form of service, working hard, and also allowing the energy of the universe to lead you.'
"Elke dag is een verrassing. Er gebeuren onverwachte dingen, of het nu groot is of klein. Niets staat vast. Niet wat er de komende uren gebeurt, laat staan wat er de eerstvolgende jaren gebeurt. Een baan, relatie, huis, je financiele zekerheid, je gezondheid… Je zekerheid zoeken in deze dingen om je heen, is een illusie. Want als ze wegvallen, val je mee. Gebeurtenissen heb je niet in de hand. Wel hoe je ermee omgaat. "
En al zijn het voortdurende aandachtspunten, soms blijkt de uitdaging onverwacht groot.
Wat zoek je, klein baasje, wat schort je, mijn kind, je lijkt mij zo deerlijk, do droefgezind, je loopt langs de bloemen en ziet ze niet staan, als ging al die weelde, die vreugde u niet aan.
Hoor toe, hoe ze giegelen tegen elkaar, hun stemmetjes kling'len als belletjes klaar, nooit zagen zij, nee, iets zo gek van nabij, klein baasje, zo somber, zo treurig als jij.
Wat zoek je dan wel, zeg, heb je misschien een gouden wolk aan de hemel gezien, een blauwe vogel die langs je vloog, een vlinder die fladderde voor je oog,
en ben je sindsdien niet gelukkig meer? Ach, weet je, dit is het grote zeer, het vuur dat kleuren en geuren verbrandt, je hebt ongeweten je hart verpand!
Klein baasje, keer gauw tot de bloemen weer, en lach met hen mee, speel voor hen als weleer, en zing hun je liedjes vol zonneschijn je bent nog te klein om geen kind meer te zijn.
Georges De Keersmaeker In: De laatste halte (Gent, 1980)
In de Bhagavad Gītā staat dat je de plicht hebt om je werk te doen, maar dat je niet de plicht hebt om de vruchten van je werk te plukken. Daar zit een diepe betekenis in verweven. Vergelijk met de spin die zijn web opbouwt, Als het web vernietigd wordt, begint ze direct opnieuw. Ze kan niet anders. En ze is geduldig, waakzaam, alert, snel als het moet. Constructief, doelbewust, creatief, efficiënt. Ze kent de winden van de hevigste stormen en ze voorvoelt wanneer ze haar web moet ontbinden om het later weer op te bouwen. Dit is wat we kunnen leren van de natuur, dit is waarom de Sjamanen kunnen zien wanneer het zal onweren en ze de stam oproepen om te dansen en de regen te verwelkomen.
De realiteit aanvaarden is niet hetzelfde als bij de pakken blijven neerzitten. Integendeel. Je kan altijd vanuit het hier en nu op een praktische manier stapjes zetten om juist dàt te doen wat strookt met de wetten van de natuur. En op deze manier meer en meer je Zelf worden.
Zelfkennis hebben, is weten hoe je geest functioneert, je bewust zijn van zijn spitsvondigheden, met alles wat daaraan vastzit, en daar hoef je geen enkel boek voor te lezen.
Think not forever of yourselves, o Chiefs, Nor of your own generation Think of continuing generations of our families, Think of our grandchildren And those yet unborn, Whose faces are coming from beneath the ground
Op ieder continent, van het groene hart van het Amazonebekken tot in de ijskoude oneindigheid van de Arctische toendra, worden kinderen die opgroeien in inheemse stamgemeenschappen de vaardigheden en waarden bijgebracht die al generaties lang een waarborg zijn voor het voortbestaan van hun volken.
