Dwalen langs straten en gedachten ...
Geraakt worden ... door beelden, woorden, momenten,... Verwonderen, stilstaan, innerlijk glimlachen, schoonheid zien, genieten, in vraag stellen, ...
MuTable is de afkorting voor Multi-Media Multi-touch Table. In gewone taal is dit eigenlijk gewoon een touch-screen waarmee je leuke dingen kan doen: bv. met je hand een tijdslijn voortschuiven, kaders groot en klein maken, verplaatsen. In eerste instantie ontwikkeld voor (het maken van) presentaties in het onderwijs, maar ook de bibliotheekwereld volgt geïnteresseerd de evolutie.
MuTable is een onderzoeksproject van het IBBT (Interdisciplinair Instituut voor Breedband Technologie). Het onderzoeksconsortium bestaat uit de IBBT-onderzoeksgroepen EDM van de Universiteit Hasselt, SMIT van de Vrije Universiteit Brussel, CUO van de Katholieke Universiteit Leuven in samenwerking met de Universiteitsbibliotheek Gent, het kunstencentrum Vooruit, het stadsmuseum Gent, Artec en Ravi.
MuTable is a research project by IBBT about the application of multimedia "multi touch tables" in a public cultural environment, such as, for instance, a library. The small exhibition on Henri Pirenne (http://www.henripirenne.be/) proved an excellent test case to present huge amounts of information in an attractive and accessible way. This test case had been developed by the Ghent University (Middle Ages and University Library Departments), IBBT (hardware), Tinkertouch (Mutable programming) and Métier (layout).
Nood aan rust en natuur? Zin om in een zwijnenstal* te gaan slapen? Zin in vakantie in eigen land of bij onze noorderburen? Je kan kiezen. Of op zoek naar logement voor (buitenlandse) vrienden, wil je iemand een overnachting cadeau geven, ... ? Onlangs kennis gemaakt met de eigenaars/uitbaters van een nieuwe Bed&Breakfast in Sint-Margriete met de toepasselijke naam 'Landseinde'. Volgens de eerste kennismaking allervriendelijkste mensen, met een goeie portie humor en doorzettingsvermogen, vol creativiteit en passie. Hun plannen zijn niet van een leien dak verlopen, maar de voormalige boerderij die helemaal vervallen was, is nu opgeknapt en ze zijn nog vollop bezig het verder te renoveren, een bezoekerstuin aan te leggen, ... Ze maken er echt iets moois van en daar ben ik blij om! Ik heb zo mijn redenen deze mensen alle succes toe te wensen. Daarom wil ik ook even reclame voor hen maken. Bovendien ligt deze mooie streek mij nauw aan 't hart omdat ik hier een 15-tal jaren heb gewoond (zij het in Sint-Laureins, waarvan Sint-Margriete een deelgemeente is). Uren heb ik doorgebracht aan de oevers van diverse kreken of erlangs fietsend, soms hevige winden trotserend, over de grens in boomgaarden gewerkt, aardappelen helpen rooien, ... en ooievaars ontmoet... Tegenwoordig kom ik er niet zo vaak meer, maar als 'bezoeker' is het wel steeds een verademing hier naartoe te komen.
Onderstaand bericht kreeg ik gisteren in mijn mailbox (en het gevaar bestaat niet alleen voor de natuurlijke geneesmiddelen, maar voor de gehele voedingsindustrie):
Beste mensen,
De overheid is steeds meer natuurlijke geneesmiddelen en biologische voeding aan het verbieden. Eind 2009 zou deze zogenoemde ‘Codex Alimentarius’ regel in gaan. Maar als er 1 miljoen handtekeningen zijn dan wordt dit eerst bespreekbaar gemaakt. Weinig mensen weten hiervan omdat het niet in het reguliere nieuws te vinden is. Dus voordat we het weten gaat deze regel sluipsgewijs al in en heeft u alleen nog de keuze uit giftig bespoten voedsel en chemisch/syntetische medicijnen. En dan is het te laat!
Er gaat het gerucht dat het wel meevalt, maar dat is niet waar: in sommige landen zijn al bedrijven failliet of failliet aan het gaan. Een producent van natuurlijke shampoo e.d. mag officieel zijn producten nog wel maken maar niet meer verkopen! Het is dus menens.
Voorbeelden van de nieuwe regels:
- geen natuurlijke vitaminen meer in baby- en kindervoeding (zogenaamde voedselveiligheid).
- een groot deel van alle antroposofische geneesmiddelen (en ook van andere natuurlijke middelen, zoals ayurvedische) valt buiten de toegestane samenstelling en wordt dus verboden (de enige reden is dat de registratie-criteria zo zijn opgesteld dat deze middelen erbuiten vallen).
Vreemd genoeg worden juist de meest natuurlijke middelen verboden. Weet u ook waarom?
Er zijn niet genoeg politieke partijen die tegen de bemoeizucht van de overheid in actie willen komen. Maar bij 1 miljoen handtekeningen is de EU verplicht te luisteren. Daarom is het ontzettend belangrijk dat veel mensen deze actie (Eliant) gaan steunen met handtekeningen.
Eliant is een antroposofisch initiatief, maar de zaak waar zij voor strijden is veel breder. Het gaat niet alleen om alternatieve geneeskunst en babyvoeding maar om de vraag in hoeverre wij toestaan dat de overheid (in dit geval de EU) onze vrije keuze beperkt.
De stand is nu 787457stemmen! Tot nu toe is dit medium onze enige kracht om hiertegen wat te doen. Dus: vertel het door vertel het door! Vul je naam en email in om de 1 miljoen te halen zodat het bespreekbaar gemaakt wordt.
Dit weekend, vrijdag 26 - zaterdag 27 en zondag 28 juni
Eindejaarstentoonstelling van de studenten van Sint-Lucas Gent Hogeschool voor Wetenschap & Kunst Departement Beeldende Kunst: Zwartezustersstraat 27 en 34 Info Departement Architectuur: Hoogstraat 51 Info
Kijkweekend in de Sint-Lucasacademie (avondonderwijs volwassenen) (Ingelandgat, Gent) Info Tentoonstelling Kunsthumaniora Sint-Lucas (Oude Houtlei, Gent) Info
1. Het leven is te kort 2. Controle is een illusie 3. Verwachtingen leiden tot ellende 4. Grote verwachtingen leiden tot grote ellende 5. Prestaties wekken verwachtingen 6. De wet van de afnemende meeropbrengst geldt overal 7. Perfectie is de vijand van het goede 8. Wat boven het maaiveld uitsteekt wordt zonder pardon afgehakt 9. Prestaties zijn prestaties als iemand anders dat vindt 10. Het beginsel van de 4 procent toegevoegde waarde
'Boeken om naar te kijken' zet kunst- en erfgoedbibliotheken in het zonnetje
Boeken om naar te kijken biedt het publiek de kans kennis te maken met 20 kunst- en erfgoedbibliotheken uit Gent. Veelal unieke plekken met verrassende collecties. Soms zijn ze niet toegankelijk voor het brede publiek. In de centrale tentoonstelling in het Museum voor Schone Kunsten worden alle bibliotheken voorgesteld via tien bijzondere stukken gekozen door de curatoren Gert Dooreman en Gerda Dendooven. Een niet te missen evenement voor elke liefhebber van mooie boeken.
Tentoonstelling: Gentse Boekerijen (21 maart - 21 juni 2009) in het Museum voor Schone Kunsten, Citadelpark, B-9000 Gent. Open van dinsdag t.e.m. zondag, van 10u00 tot 18u00. Gratis toegankelijk. Curatoren zijn de boekenmakers Gerda Dendooven en Gert Dooreman. Zij bezochten twintig 'Gentse Boekerijen' en kozen uit deze collecties de getoonde exemplaren. De curatoren selecteerden de tentoongestelde werken door in alle 'boekerijen' op zoek te gaan naar 'bijzondere' publicaties in alle betekenissen van het woord. Gevaarlijke, grappige, of beschadigde, gezeefdrukte, handgeschilderde boeken, exemplaren met prenten of gravures, hele kleine boekjes of juist hele grote, verbrande of verboden boeken, sommige met privé-aantekeningen, maar allemaal visueel en grafisch sterk. De curatoren beperkten zich evenmin tot boeken alleen. Jaargangen van tijdschriften of losse tijdschriftnummers, indrukwekkend omwille van hun vorm ofinhoud kwamen ook in aanmerking. Kortom, deze tentoonstelling bestaat uit de meest vreemdsoortige publicaties die de curatoren in de 'boekerijen' aantroffen. Daarnaast toont 'Gentse Boekerijen' ook bibliotheekcuriosa, rariteiten of specifieke zaken die iets met bibliotheken te maken hebben.
Parcours langs de Gentse kunst- en erfgoedbibliothekenvan21 tot 29 maart 2009. Elke instelling zal de eigen collectie toelichten en een deel van haar specifieke bezit tentoonstellen. Op de verschillende locaties is het zelfs mogelijk een kijkje te nemen achter de schermen en zo te grasduinen in de wereld van het kunstige boek. Gedurende een hele week wordt Gent een netwerk van bibliotheken en een web van kunstboeken. Ontdek de bibliotheken en hun collectie aan de hand van de gratis brochure met plattegrond. Verkrijgbaar in het MSK en de deelnemend instellingen. Alle bibliotheken zijn gratis toegankelijk.
Ik was er onlangs in de buurt en ineens dacht ik, in plaats van zoals gewoonlijk de weg over te steken (en te moeten wachten aan de verkeerslichten), zou ik dat nieuwe fietspad onder de brug door wel eens uitproberen. Ik had eerder al aan de zijkanten kleurrijke graffitti opgemerkt, maar ik stond werkelijk even stil voor deze mooie tekening. Nochthans wilde ik m'n bus niet missen, maar ik kon het niet laten om er enkele kiekjes van te nemen. Ik vind het ook prachtig! Ernaast pronken onze befaamde 3 torens! Voilà:
Weemoedige herinneringen.... droomen, vizioenen, die zweven en voorbijgaan.... schimmen,.... ontroerende, onvatbare schimmen van wat men nog zoo graag, zoo vurig-graag in zijn voelbare werkelijkheid, al was het maar één enkel oogenblik, opnieuw zou willen doorleven....
Onder het credo “Rijdt en loopt met verstand, de dood loert op de kant!” maant men iedereen gewoon aan het gezonde verstand te gebruiken en goed op te letten, niets meer noch minder.
Met de petitie 'PRESS FOR MORE'
heeft een twintigtal cultuurjournalisten van verschillende kwaliteitsmedia zich
verenigd om te waarschuwen voor de steeds verdere verschraling van duiding,
kritische zin, expertise en gedegen informatie in de dagelijkse
cultuurberichtgeving.
Ze vrezen dat deze tendens niet alleen in het
nadeel speelt van de lezer/luisteraar/kijker, maar ook van de kunst- en
cultuurbeleving en de maatschappelijke impact daarvan. Tijd voor actie, vonden
ze.
Op de uitreiking van de Vlaamse Cultuurprijzen lanceerde PRESS FOR
MORE de website www.pressformore.be en een - online - petitie om de komende
maanden zoveel mogelijk handtekeningen van lezers, luisteraars en kijkers te
verzamelen. In aanloop naar de Staten-Generaal van de media, een initiatief van
Kris Peeters aangekondigd voor begin maart, hoopt PRESS FOR MORE de stem van de
kunst- en cultuurgeïnteresseerde mediagebruiker te laten horen.
VIJF
VOOR TWAALF VOOR CULTUURPERS MET MEERWAARDE
Nu de Vlaamse kwaliteitsmedia
opvallend synchroon zijn begonnen aan een ongeziene besparingsoperatie, staat de
toekomstige kwaliteit van die media volop in de schijnwerpers. Kan een krant,
magazine of omroep nog degelijk informeren als de middelen en mankracht
ontbreken voor correcte en diepgaande analyse? Of is er in de toekomst helemaal
geen plaats meer voor duiding en commentaar?
Wie inzoomt op de
cultuurberichtgeving, heeft redenen om zich zorgen te maken: op die pagina's en
in die programma's wordt steeds minder plaats gemaakt voor kritische beschouwing
en achtergrondjournalistiek. Dat is geleidelijk gebeurd. Steeds meer lijken de
media, met het oog op toegankelijkheid, hun kritische reflectie helemaal
overboord te gooien. Die reflectie is nochtans cruciaal voor een kwalitatieve
berichtgeving en kan zelfs perfect sporen met een gezond commercieel beleid.
Worden de huidige tendensen niet omgebogen, dan dreigen lezers en luisteraars
eerder af- dan aan te haken. Als we nog een cultuurpers met meerwaarde willen,
dan is het vijf voor twaalf. Wat is er aan de
hand?
De film Koolhaas HouseLife is een film over het door Rem Koolhaas ontworpen huis bij Bordeaux (1998). Koolhaas ontwierp een huis bestaande uit drie lagen. De gesloten tweede verdieping hangt asymmetrisch aan een trekstang boven de transparante eerste verdieping. Centraal staat een lift van 3 bij 3,5 meter met boekenkast voor de invalide opdrachtgever die in een rolstoel zat.
Het huis bij Bordeaux wordt in deze film niet getoond vanuit het standpunt van de architect of opdrachtgever, maar vanuit het personeel dat er werkt. De kijker ziet bijvoorbeeld huishoudster Guadalupe Acedo worstelen met een stofzuiger in een trappenhuis. Zowel de rariteiten van het huis (de voordeur is te openen met een soort joystick), als de bouwkundige problemen van het huis (lekkages en deuren die tegen elkaar aan slaan) komen uitgebreid aan bod. . Extra is een interview van 10 minuten met Rem Koolhaas, waarin hij om commentaar op de film wordt gevraagd. Tegelijk is een Engelstalig boek verschenen. Met tekst en foto's door Ila Bêka en Louise Lemoine en tekeningen van onder andere Rem Koolhaas en Cecil Balmond (ISBN 978-88-903602-0-6).
Met het eigenbelang begint de verwording, de ondergang. Of het nu gaat om een politicus of om een godsdienstige figuur, eigenbelang beheerst de wereld en daarom is er conflict.
Het nationalisme heeft de mensheid verdeeld, net zo als de religies dat hebben gedaan en die geest van nationalisme en de religieuze overtuigingen hebben mensen van elkaar gescheiden en tegen elkaar opgezet.
De Rode Handen Campagne is een internationale campagne, ondersteund door de International Coalition to stop the use of child soldiers. Tussen 12 februari 2008 en 12 februari 2009 wil deze campagne wereldwijd minstens 1 miljoen rode handafdrukken inzamelen. Nadien worden deze handafdrukken overgemaakt aan de Verenigde Naties. De Rode Hand is het symbool voor de strijd tegen kindsoldaten. Met deze campagne wordt de internationale gemeenschap opgeroepen zich blijvend te engageren in de strijd tegen de rekrutering en het gebruik van kindsoldaten, en deze inspanningen nog verder op te voeren.
Om bij het thema voedsel - of in onderstaand geval liever eetcultuur - te blijven, volgende boekentip:
Een gans op z'n Frans en andere culinaire avonturen./ Mort Rosenblum (2001)
Een Amerikaanse buitenlandjournalist die zich in 1977 in Frankrijk vestigde, schrijft over de ontwikkelingen in de Franse keuken in de afgelopen vijfentwintig jaar, de teloorgang van tradities maar ook de hoopvol stemmende veranderingen. Hij beschrijft wijnkastelen als Chateau d'Yquem en Petrus, sterrenkoks met en zonder poeha en ergert zich aan de regelgeving van de EU, gericht op grootschalige productie waarin de nieuwe eisen voor kleine producenten logistiek en/of financieel niet haalbaar zijn waardoor typische eigenschappen van de producten verloren gaan. De cultuur rond truffels, de jacht als een recht van elke Fransman, de Franse vreemdelingenhaat en de rechtse partijen en het geloof van de Fransen dat wie het beter krijgt de enorme supermarkten vanzelf de rug toekeert om goede producten weer bij de specialist te kopen. Daarin gaat de schrijver graag mee, maar zijn scepsis is groot. Onderhoudend en kritisch geschreven, goed vertaald. Hier en daar een detailkaart of een foto tussen de tekst had het boek plezieriger leesbaar gemaakt. Geen recepten, geen register. De omslagfoto van Sem Presser toont een idyllische picknick naast een 2CV uit de jaren vijftig, terwijl dit boek echt over de afgelopen 25 jaar gaat. Recensent: C. Verhoeven-van Raamsdonk, Biblion
Deze week deze documentaire gezien. Onthutsend. Net als een klein kind zat ik regelmatig met m'n mond open vol verbazing en verontwaardiging. Ik kan alleen maar iedereen aanraden te kijken en zelf zijn/haar bedenkingen te maken... Ik schiet echt woorden tekort voor de absurditeit... de verspilling - verlies aan kwaliteit - verlies aan smaak - vervreemding van de natuur en van het leven zelf - extreem kapitalisme en globalisering - onnodige honger - ...
Met even wonderschone als onvergetelijke beelden ontrafelt We Feed the World het bizarre verhaal van ons voedsel, alvorens het in de schappen van de supermarkt belandt. Regisseur Erwin Wagenhofer onderzoekt de marktmechanismen die ten grondslag liggen aan onze voedselindustrie en roept verschillende interessante vragen op. Waarom is strooizout bijvoorbeeld meer waard dan graan? En hoe kan het dat dagelijks 100.000 mensen omkomen van de honger terwijl er wereldwijd genoeg voedsel wordt geproduceerd voor 12 miljard mensen?
Ondanks sommige schokkende onthullingen is We Feed the World geen simplistische kruistocht tegen industriële voedselproductie. Wagenhofer geeft alle betrokkenen - uiteenlopend van boeren, vrachtwagenchauffeurs, biologen, politici, producenten van genetisch gemodificeerde zaden en de CEO van ’s werelds grootste levensmiddelenmultinational Nestlé – alle ruimte. Het resultaat is een oogstrelende, intelligente documentaire die complexe verhoudingen glashelder maakt.
Neem een kijkje bij volgende YouTube filmpjes:
"We feed the world" Highlights:
En hier zo goed als de volledige film in afzonderlijke hoofdstukjes:
Nous nous convainquons que la vie sera mieux une fois que ... nous serons mariés, aurons un bébé, puis un autre. Puis nous sommes frustrés parce que nos enfants ne sont pas assez vieux et que tout ira mieux lorsqu'ils seront plus grands. Puis nous sommes frustrés parce qu'ils arrivent à l'adolescence et que nous devons traiter avec eux. Nous serons certainement heureux lorsqu'ils auront franchi cette étape. Nous nous disons que notre vie sera comblée lorsque notre conjoint se reprendra en main, lorsque nous aurons une plus belle voiture, lorsque nous pourrons prendre des vacances, lorsque nous prendrons notre retraite.
La vérité c'est qu'il n'y a pas de meilleur moment pour être heureux que maintenant.
Sinon, quand?
Votre vie sera toujours remplie de défis. Il est préférable de se l'admettre et de décider d'être heureux malgré tout. Pendant très longtemps, il me semblait que ma vie allait commencer. La vraie vie. Mais il y avait toujours des obstacles le long du chemin, une épreuve à traverser, un travail à terminer, du temps à donner, une dette à payer. Puis la vie commencerait. J'ai enfin compris que ces obstacles étaient la vie. Cette perspective m'a aidé à voir qu'il n'y a pas de chemin vers le bonheur.
Le bonheur est le chemin. Alors, appréciez chaque instant.
Cessez d'attendre d'avoir fini l'école, de retourner à l'école, de perdre dix livres, de prendre dix livres, de commencer à travailler, de vous marier, à vendredi soir, à dimanche matin, d'avoir une nouvelle voiture, que votre hypothèque soit payée, au printemps, à l'été, à l'automne, à l'hiver, au premier ou au quinze du mois, que votre chanson passe à la radio, de mourir, de renaître ... avant de décider d'être heureux.
Le bonheur est un voyage, pas une destination.
Il n'y a pas de meilleur temps pour être heureux ... QUE MAINTENANT!
Vivez et appréciez le moment présent.
(Auteur onbekend/inconnu) ooit ... in m'n mailbox, nu op m'n blogje
"Pig city bestaat uit flatgebouwen waar varkens een goed leven leiden, met balkons in de buitenlucht en genoeg ruimte om door de aarde te vroeten op zoek naar truffels, terwijl veevoer op een andere verdieping wordt verbouwd. Er is ook een lift, die de blije varkens naar de begane grond brengt, waar het slachthuis zich bevindt. Het mooie is dat het gebouw in natuurlijke wijze van stroom wordt voorzien: varkensscheten blijken ook functioneel."
De internationale milieuorganisatie Friends of the Earth blikte deze zomer onder leiding van Nic Balthazar op het strand van Oostende de videoclip SOS Klimaat in. Daarmee wil ze de politici ervan overtuigen om structurele maatregelen te nemen tegen de klimaatopwarming. In de clip vertelt een meisje over haar strijd om haar familie te waarschuwen voor het stijgende zeeniveau. De muziek in de clip is van Hooverphonic.
"De kameleon heeft, buiten andere, twee bijzondere eigenschappen om de kunst van het leven te beoefenen, en dat zijn; bliksemsnel te kunnen veranderen en al even bliksemsnel toe te happen."
Nagolore
enige bedenking in de zijlijn ik voel me meestal eerder als een schildpad
maar anderzijds...
Een kameleon is ook bedachtzaam, rustig en traag...
Als je met een ernstig probleem geconfronteerd wordt, denk dan zeer goed na. Is er een oplossing, dan heeft het geen zin u op te winden Is er geen oplossing, dan heeft het geen nut u op te winden.
http://www.tuinmannen.net/ Het leven in de tuin poëtisch in woord en beeld gebracht - beestjes en plantjes als metaforen voor de mensen http://natuurteevee.net/ De natuur in beweging, een streling voor het oog en voor het oor NATUURteevee is een gratis tv-kanaal op het web dat uitsluitend natuur van bij ons wil laten zien. En vooral het wonderlijke ervan. Met fascinerende beelden en boeiende weetjes http://www.atnature.com/ Samen met bedrijven en organisaties wil atnature op een creatieve manier iets doen voor onze planeet. Niet door erover te zeuren, maar door te verwonderen. Met humor en poëzie willen ze mensen overtuigen om respect te hebben voor de natuur en hen prikkelen om de band met de natuur weer aan te halen. Visjes in je hoofd Een online prentenboek met tekeningen van kinderen en tekst van Geert De Kockere
Geert De Kockere (°1962) publiceerde al 75 boeken voor kinderen, jongeren en volwassenen en werd daar meermaals nationaal en internationaal voor bekroond. In zijn grote tuin in Gierle bloeide zijn liefde voor de natuur die hij als jongere al had weer helemaal open. In die grote studio ging hij met een macrolens op zoek naar wat vaak moeilijk of niet te zien is. Of wat zich tussen de struiken en onder bladeren schuilhoudt. Een wondere wereld vol poëzie, kleuren en vormen. Met zijn foto's wil hij niet registreren of informeren, hij wil beroeren, een verhaal vertellen. Hij is voortdurend op zoek naar kleuren en vormen in de natuur. Naar de poëzie. Naar de humor ook. Om de beelden te presenteren, ontwierp hij zijn eigen frames uit weervast staal. De foto's worden geprint op canvas en zwevend ingelijst. Als 'staaltjes natuur'.
Geert De Kockere schrijft ook litenatuurtjes. Dat zijn kleine, poëtische teksten over de natuur. Meestal met een woordspeling en een knipoog naar de mens. Relativerend, filosoferend. Hij laat ze ook uit platen weervast staal snijden, zodat hij in een tuin, in een natuurgebied of als staptegels op de grond de toevallige gasten of bezoekers met zijn poëzie kan verwonderen.
Met zijn woorden en beelden is Geert De Kockere voortdurend op zoek naar de verwondering. Hij wil mensen op een speelse en vooral poëtische manier de dingen anders laten zien. Hen opnieuw laten kijken en zo mogelijk laten glimlachen. De glimlach is de lach van de ziel en dieper dan de ziel kun je de mensen volgens hem niet raken... En hierin slaagt hij zeker en vast!
PRACHTIG!!! Het is een kleine tentoonstelling, maar ÓÓÓÓÓoooohzóóóooomóóói!!! Ik kende Geert De Kockere van kinderboeken, maar deze kant kende ik nog niet. En op het net nog véél méér móóis van Geert De Kockere gevonden.
Een geloof, een religieuze of politieke overtuiging, vormt duidelijk een belemmering voor zelfinzicht. Het werkt als een sluier, waardoorheen we onszelf bekijken.
De Olympische handdruk van de Dalai Lama reist kriskras door de wereld, richting Peking. Klik hierna om meer te lezen en doe mee aan de oproep voor dialoog!
Banksy is een - ondertussen zeer bekend en gerespecteerd - graffitikunstenaar, vnl. in Londen. Via zijn graffiti uit hij kritiek op de maatschappij zonder agressief te zijn, integendeel, hij geeft eerder positieve boodschappen. Hij geeft een stem aan mensen die geen stem hebben, staat aan de kant van de mensen die het goed bedoelen, bekritiseert alle lagen van de maatschappij, misleidt, zorgt voor verrassingen, predikt liefde, laat mooie poëzie achter in de straten, is duidelijk geen dommerik (heeft een brede cultuur en kent de klassiekers uit de kunstgeschiedenis), ... Banksy is zijn pseudoniem en zijn ware identiteit is - voor zover ik weet - nog niet geweten (en ik hoop dat dit ook zo blijft). Hij lokt controverse uit (o.a. muur in Gazastrook) maar als zijn werk dreigt verwijderd te worden uit het straatbeeld, reageert de Londense bevolking. Zelfs de Londense Art Gallery SAATCHI toont interesse in hem.
Stunts van Banksy: In de London Zoo klimt hij in het pinguïngebied. Hij schildert er We're bored of fish op de muren in twee meter hoge letters. In Bristol Zoo schrijft Banksy een boodschap in het olifantenhok: I want out. This place is too cold. Keeper smells. Boring, boring, boring. Banksy schildert een primitieve rotstekening waarop een menselijke figuur is afgebeeld terwijl deze een winkelwagentje voortduwt. Het lukt hem het schilderij ongezien op te hangen in het British Museum in Londen. Na ontdekking voegt het museum het schilderij toe aan de permanente collectie. ...
(met dank aan Fio die mij op dit spoor heeft gebracht)
After decades of repression, Tibetans are crying out to the world for change. China's leaders are right now making a crucial choice between escalating brutality or dialogue that could determine the future of Tibet, and China.
We can affect this historic choice -- China does care about its international reputation. But it will take an avalanche of global people power to get the government's attention. The Tibetan spiritual leader, the Dalai Lama, has called for restraint and dialogue: he needs the world's people to support him. Fill out the form below to sign the petition--and spread the word.
Petition to Chinese President Hu Jintao:
As citizens around the world, we call on you to show restraint and respect for human rights in your response to the protests in Tibet, and to address the concerns of all Tibetans by opening meaningful dialogue with the Dalai Lama. Only dialogue and reform will bring lasting stability. China's brightest future, and its most positive relationship with the world, lies in harmonious development, dialogue and respect.
27/01/2008 - 16:00Djangofolllies 2008 --------- Het concert was een waarlijk genot ---------- Turbinezaal LOLLO MEIER QUARTET SZIGANO SWING
Er zijn heel veel gipsy jazz gitaristen die de stijl van Django Reinhardt spelen, maar er zijn er weinig die beschikken over de techniek en de souplesse die de muziek van Lollo Meier kenmerken. Op twaalfjarige leeftijd speelde hij al in familieverband. Met zijn eerste groep, “Swing 42”, opgericht in België, ontstond de “Lollo Meier Szigano Swing”, waarin hij zijn eigen ideeën kon botvieren. Met Silvia Gelbhart op viool, Bram van Es op gitaar en Jef Van Gool op de contrabas maakt hij zijn eerste cd: Rencontres. Nadat hij André Donni in Antwerpen aan het werk had gezien, vormden zij samen het kwartet, waarmee in 2005 de tweede cd werd opgenomen: Hondarriba. De laatste cd, Rosas, werd in januari 2007 op de markt gebracht. Lollo wordt er begeleid door een ervaren Engelse ritmesectie: Dave Kelbie op gitaar en Andy Crowdy op contrabas. Daar Tch Limberger, die viool speelt op de cd, zich niet kon vrijmaken, brengen Lollo’s Engelse vrienden een van de beste violisten in het genre uit Londen mee: Andy Aitchison.
Lollo Meier: gitaar Andy Aitchison: viool Dave Kelbie: gitaar & zang Andy Crowdy: contrabas Website De Centrale
Wil je meer weten over Lollo Meier of horen hoe hij speelt? Surf naar de Website van Lollo Meier
Geef het niet zomaar op en blijf proberen te doen wat u wilt doen. Waar passie en inspiratie zijn, kan het volgens mij niet misgaan. (Ella Fitzgerald) (Uit boekje:
ee
ee
ee
Er zijn heel veel gipsy jazz gitaristen die de stijl van Django Reinhardt spelen, maar er zijn er weinig die beschikken over de techniek en de souplesse die de muziek van Lollo Meier kenmerken. Op twaalfjarige leeftijd speelde hij al in familieverband. Met zijn eerste groep, “Swing 42”, opgericht in België, ontstond de “Lollo Meier Szigano Swing”, waarin hij zijn eigen ideeën kon botvieren. Met Silvia Gelbhart op viool, Bram van Es op gitaar en Jef Van Gool op de contrabas maakt hij zijn eerste cd: Rencontres. 
