Foto
Foto
Foto
voornaam: Hugo
bijnaam:    Easywalk
geboorte jaar : 1956
woonplaats: Hasselt (B)
hobby's:fietsen,wandelen,lezen,
muziek beluisteren,film,petanque.
ben op brugpensioen sinds 2015.
ik was 39 jaar machine operator
bij Brouwerij Alken-Maes.

hieronder de teller van het aantal bezoekers door de jaren heen op mijn wandelblog
Foto

Zoeken in blog

Foto
Inhoud blog
  • 227. ALSBERGWANDELING - OPTIELT
  • 226. DE MATEN - GENK
  • 225. DE JEKERVALLEI - LAUW
  • 224. AST TOT BOST WANDELPAD - TIENEN
  • 223. HET DOMEIN VAN DE DUIZENDJARIGE EIK - LUMMEN
  • 222. MERBEEKWANDELING - LOVENJOEL
  • 221.TIMMERMANSPAD - LIER
  • 220. VOERWANDELING - VOSSEM
  • 219. BEGIJNENVIJVERS - HECHTEL
  • 218. HOLLE WEGEN - ZELK
  • 217. VEENGEBIED BRACKVEN- NAHTSIEF
  • 216. WATERKERSGRACHTENROUTE - ROBORST
  • 215. DE MUUR - GERAARDSBERGEN
  • 214. HET ZWALMPAD - MICHELBEKE
  • 213. STADSWANDELING - OUDENAARDE
  • 212. GRENSPAD - WIMMERTINGEN
  • 211. ERFGOEDWANDELING - VORSELAAR
  • 210. A SPECULO WANDELPAD - RANSBERG
  • 209. BELLEVUEBOS - KORTESSEM
  • 208. STADSWANDELING - GENT
  • 207. ROSDELWANDELING - HOEGAARDEN
  • 206. WANDELGEBIED BOLDERBERG EN VIVERSEL
  • 205.BLOESEMWANDELING - ORDINGEN
  • 204. SINT-PIETERSBERG EN CANNERBERG - KANNE
  • 203. KALVARIE WANDELPAD - LUBBEEK
  • 202.NATUURGEBIED DE KEVIE - TONGEREN
  • 201. NATUURGEBIEDEN KOLVEREN / LAAMBROEKVIJVERS - ZONHOVEN
  • mijn wandelblog
  • 200. ORBECCA WANDELING - OORBEEK
  • 199. DEMERVALLEI WANDELING - HOESELT
  • 198. BOKKENRIJDERSWANDELING - GRAZEN
  • 197. HET PALLIETERPAD - LIER
  • 196. STINZENWANDELING - ROMERSHOVEN
  • 195. DE SAHARA - LOMMEL
  • 194. BEELDENWANDELING - AARSCHOT
  • 193. WANDELGEBIED VLIERMAALROOT
  • 192. HELBEEK WANDELROUTE - HASSELT
  • 191. AUGUST CUPPENSWANDELING - BERINGEN
  • 190. HET TURNHOUTSE VENNENGEBIED
  • 189. BRONNENWANDELING - VOERSTREEK
  • 188.WATERVALBOSWANDELING - O.L.VROUWPAROCHIE
  • 187. HET ROOSTPAD - VEERLE
  • 186. DE MECHELSE HEIDE - MAASMECHELEN
  • 185.SINT-VERONAWANDELING - LEEFDAAL
  • 184. VENUSBERG / ZWARTE BEEK - MELDERT (LUMMEN)
  • 183.LOVENARENBROEKWANDELING - KESSEL-LO.
  • 182. DE HOGE MOUW - KASTERLEE
  • 181.KRONENBURG -EIFEL DUITSLAND
  • VAKANTIE 2015: DE EIFEL - DUITSLAND
  • 180. DE LANGDONKEN - HERSELT
  • 179. DE MAASVALLEI - STOKKEM
  • 178. DE FRUITVALLEI - SINT-TRUIDEN
  • 177. DE 15 KAPELLEKENS WANDELROUTE - MOL
  • 176. ERFGOEDWANDELING - HOELBEEK
  • 175. BOSWANDELING IN DEN BRAND - HECHTEL
  • 174. STADSWANDELING - BORGLOON
  • 173. HOLLE WEGEN WANDELING - BERG
  • 172. DE LEOPOLD I ROUTE - LEOPOLDSBURG
  • 171. KASTEEL WURFELD EN OMGEVING - MAASEIK
  • 170. MOMBEEKVALLEI - HASSELT
    wandelingen 1 tot 180
  • 180. DE LANGDONKEN - HERSELT
  • 179. DE MAASVALLEI - STOKKEM
  • 178. DE FRUITVALLEI - SINT-TRUIDEN
  • 177. DE 15 KAPELLEKENS WANDELROUTE - MOL
  • 176. ERFGOEDWANDELING - HOELBEEK
  • 175. BOSWANDELING IN DEN BRAND - HECHTEL
  • 174. STADSWANDELING - BORGLOON
  • 173. HOLLE WEGEN WANDELING - BERG
  • 172. DE LEOPOLD I ROUTE - LEOPOLDSBURG
  • 171. KASTEEL WURFELD EN OMGEVING - MAASEIK
  • 170. MOMBEEKVALLEI - HASSELT
  • 169. HET GRIESBROEK - BALEN
  • 168. EVERSEL / UBBERSEL
  • 167. RIVIER EN KANAAL ROUTE - GROBBENDONK
  • 166. BINNENVELDPAD - BEVERLO
  • 165. VALLEI VAN DE EMMELS - BORN (AMEL)
  • 164. ALDEN BIESEN - BILZEN
  • 163. NATUURWANDELING - STUIVEKENSKERKE
  • 162. SINT-SIXTUSWANDELROUTE - WESTVLETEREN
  • 161. KELBERGEN WANDELING - SCHAFFEN
  • 160.KASTEEL VAN HORST EN OMGEVING - SINT-PIETERS-RODE
  • 159. HET VINNE - ZOUTLEEUW
  • 158. LANDSCHAPSWANDELING - NIEUWENHOVEN
  • 157. PEERDSBOS - BRASSCHAAT
  • 156. DOMEIN PIETERSHEIM - LANAKEN
  • 155. KANAALWANDELING - KERKHOVEN
  • 154. HERBRICHT / UIKHOVEN
  • 153. DE 10.000 STAPPENROUTE - KORTESSEM
  • 152. SLAGVELD WANDELING - HALEN
  • 151. ARONST HOEK - GEETBETS
  • 150. DE OURTHEVALLEI - DURBUY
  • 149. STADWANDELING - DENDERMONDE
  • 148. HET NATUURGEBIED BUITENGOOR - MOL
  • 147. BEDEVAARDERSWANDELING - HAKENDOVER
  • 146. HOLLE WEGEN - PAAL
  • 145. FOXDALWANDELING - WESTENSCHOUWEN (ZEELAND)
  • 144. NATUURGEBIED DE MANTELING - OOSTKAPELLE (ZEELAND)
  • 143. KATARAKT WANDELING - HELSHOVEN
  • 142. HET MOLSBROEK - LOKEREN
  • 141. FRUITWANDELING HONDSBERG - ZEPPEREN
  • 140. STADSWANDELING - BILZEN
  • 139. DOMEIN DE AVEREGTEN - HALLAAR
  • 138. DOMMELVALLEI - OVERPELT
  • 137.BOSWANDELING -KELCHTERHOEF
  • 136. DE BUCKSENRAKE ROUTE - DOMEIN BOKRIJK
  • 135. CITE - BERINGEN
  • 134. DOMEIN VRIESELHOF - OELEGEM
  • 133. WANDELGEBIED OUDSBERG - OPOETEREN
  • 132. LANDSCHAPSWANDELING - VRIJHERN (HOESELT)
  • 131. DE PANBRUGGEWANDELING - NEERLANDEN
  • 130. PARK VAN TERVUREN
  • 129. DE 10.000 STAPPENROUTE - EKSEL
  • 128. BOIS DE LA PICHEROTTE - SPA
  • 127. KANNE / FORT EBEN-EMAEL
  • 126. ABDIJ VAN TONGERLO
  • 125. KATTEVENNEN - GENK
  • 124. GERLABEEKWANDELING - WERM
  • 123. WANDELGEBIED GELMEN
  • 122.STOKROOIWANDELING - HASSELT
  • 121. OUD-REKEM
  • 120.SOLTERHEIDE /BAATSBEEKVALLEI - NEERGLABBEEK
  • 119. HET LUMMENSBROEK
  • 118. KRISTALPAD - RAUW (MOL)
  • 117. MEIDRIES WANDELING - KORTRIJK-DUTSEL
  • 116. FAGNE DE LA POLEÜR - MONT RIGI
  • 115. GRAAF DE THEUX WANDELING - HEUSDEN
  • 114. BOSHUISPAD - ZOERSEL
  • 113. STADSWANDELING - DIEST
  • 112. LANDSCHAPSWANDELING - HEKS (HEERS)
  • 111. DE HOGE DIJKEN - ETTELGEM
  • 110. RINGSLOT WANDELPAD - HOUTEM
  • 109. DE TEUT - ZONHOVEN
  • 108. HEERENLAAK - MAASEIK
  • 107.ZEVENBRONNEN WANDELING - WALSBETS
  • 106. de FLOSSENDELLE WANDELING - JEZUS-EIK
  • 105.BLOESEMWANDELING - RULLINGEN
  • 104. DILSERBOS - LANKLAAR
  • 103. S' HERENELDEREN
  • 102. BOSWANDELING - AS
  • 101.SNEEUWWANDELING - BOLDERBERG
  • 100. MILITAIR DOMEIN - HECHTEL
  • 99. WILDERNISROUTE - KIEWIT
  • 98. DE POSTELSE BOSSEN
  • 97. WATERBURCHTPAD - MILLEN
  • 96. HET MUNSTERBOS - MUNSTERBILZEN
  • 95. DE GEMPE WANDELING - SINT-JORIS-WINGE
  • 94. NATUURGEBIED NIETELBROEKEN - KORTESSEM
  • 93. VEENWANDELING - SOURBRODT
  • 92. HEUVELSE HEIDE - LOMMEL
  • 91. DE VOORTBERG - TESTELT
  • 90.ERFGOEDWANDELING- DAMME
  • 89. TER DOEST ROUTE - LISSEWEGE
  • 88. VARENDONK
  • 87. DE LANDSCHAPS WANDELING - METTEKOVEN
  • 86.MAASWINKEL-VUCHT
  • 85.MIJNTERRIL - ZOLDER
  • 84. VERKAVELINGWEGEN - HALMAAL
  • 83. BANNEUXWIJK - HASSELT
  • 82.WANDELEN LANG DE ZONHOVENSE WIJERS
  • 81. TER DOLEN - HELCHTEREN
  • 80. HET ZILLEBOS - GENK
  • 79. WANDELGEBIED ASDONK - ENGSBERGEN
  • 78. ARDENS LANDSCHAP - ODEIGNE
  • 77. LANDSCHAPSWANDELING - HOLSBEEK
  • 76. REIGERPAD - KWAADMECHELEN
  • 75. HOLLE WEGEN WANDELING - LOKSBERGEN
  • 74. STADSWANDELING in HERK-de-STAD
  • 73. PRINSENWANDELING - RETIE
  • 72. OUDE MAASWANDELING - DILSEN
  • 71. ZOETE WATER - OUD HEVERLEE
  • 70. BOSGEBIED KOERSELSE HEIDE
  • 69. VELDWANDELING - ULBEEK
  • 68. DE SURE - DIEKIRCH (GR.H.LUX.)
  • 67.KLANGWANDELING - HOSCHEID(GR.H.LUX.)
  • 66.DOMEIN HENGELHOEF - HOUTHALEN
  • 65.LANGS DE SOOR - HESTREUX
  • 64. BLAUWE WANDELROUTE - BORLO
  • 63. NATUURRESERVAAT HAGEVEN - NEERPELT
  • 62.LANDSCHAPSWANDELING - ZAMMELEN
  • 61. TRAPPISTENPAD - WESTMALLE
  • 60. WILDPARK - MOLENHEIDE
  • 59.DIEPENBEKERBOS - DIEPENBEEK
  • 58. GROEN WANDELROUTE - BORGLOON
  • 57. WINTERBEEKVALLEI - ROMERSHOVEN
  • 56. MIJNTERRIL - BERINGEN
  • 55PRINSEHOF/GEBOORTEBOS - KURINGEN (Hasselt)
  • 54. DE KIKBEEK - OPGRIMBIE
  • 53. STADSWANDELING BREE
  • 52. RULLINGEN - HERTEN
  • 51. WANDELGEBIED LAREN - LUMMEN
    VERWIJDERD
  • MIJN WANDELROUTES: 1 - 50
  • Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Foto
    E.mail adres @

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Blog als favoriet !

    Wandelen,
    Wandelen is een prima activiteit bij gewrichtspijn. Hardlopen juist weer niet. Wanneer je gaat rennen, belast je je knieën en enkels, omdat ze steeds een klap moeten opvangen wanneer je voeten de grond raken. Bij een wandeling is de belasting op je knie- en enkelgewrichten juist minimaal. Stevig doorwandelen mag ook. Het is prima wanneer je na een stuk lopen je spieren voelt. Overweeg ook om af en toe de gebaande paden achter je te laten. Een wandeling dwars door de natuur met kleine hoogteverschillen (hiking) is een uitstekende manier om je spieren te versterken. Zorg wel voor goede wandelschoenen en overdrijf niet: bergbeklimmen is weer wat teveel van het goede.

    artikel uit gezondheidsnet
    Een interessant adres?

    INDIEN JE EEN WANDEL TIP HEB VOOR MIJ GEEF HET ADRES HIERBOVEN  IN.  NIEUWE WANDELINGEN ZIJN ALTIJD WELKOM.

    Foto
    Op wandel met GPS - ontvanger.
    Ik doe voorlopig nog steeds het liefst wandelingen met bewegwijzering.
    Wie weet doe ik het in de toekomst wel met GPS.
    Omdat veel wandelaars wel al hun wandelroutes uitstippelen met de GPS (zie hier onder):

    De gps-ontvanger is een handig apparaatje voor het vinden van de weg. Het weet altijd waar u bent, hoe snel u zich verplaatst en in welke richting u moet lopen.

    Een gps is een ontvanger van signalen van satellieten. Een gps kan hiermee uw positie bepalen. Dit kan zowel tweedimensionaal (waar ben ik op de kaart?) als driedimensionaal (hoe hoog sta ik?). Een gps kan ook allerlei routepunten (waypoints) in zijn geheugen opslaan en u van en naar deze routepunten brengen door middel van een eenvoudige pijl die u moet volgen. Daarnaast heeft een gps vaak vele extra's: hij rekent ook de richtingshoek uit naar uw volgende waypoint (bijvoorbeeld een berghut, een kampeerplek of bergtop). Ook bepaalt hij de snelheid waarmee u de hut of de top nadert en kan nagaan hoe lang u in (kilo-)meters en in tijd van bijvoorbeeld uw kampeerplek verwijderd bent.

    Een gps heeft één belangrijke voorwaarde, en dat is dat de gps-ontvanger vrij uitzicht heeft op tenminste drie satellieten. De ontvanger moet de hemel dus goed kunnen 'zien'. Door steen, hout en dicht bladerdek heeft een gps geen ontvangst. Door glas, tentdoek e.d. is het echter wel mogelijk. Geen ontvangst dus in de berghut of in je sneeuwhol en problemen met navigatie zijn te verwachten in kloven en couloirs en in een dicht bos, zeker als het bladerdek nat is.

    De gps legt punten vast door middel van coördinaten. Zo'n punt wordt een waypoint genoemd. Een waypoint kan u vanaf een (digitale) kaart handmatig (of via uw pc) in de gps invoeren, maar u kan ook in het veld waypoints markeren. In de gps kan u zo'n waypoint een naam of een nummer geven. Behalve punten kunnen ook complete routes in de gps worden geprogrammeerd. Dit is eenvoudig te doen door meerdere waypoints achter elkaar in een gps 'route' op te nemen en deze route onder een aparte naam op te slaan. Als u deze route wil volgen dan selecteert u deze en de gps leidt u langs alle routepunten. Als de gps tijdens de gehele wandel-, fiets of kanotocht aan staat, dan wordt deze gehele route vastgelegd als een 'track'. Een track is ook een route, alleen zijn de waypoints veel regelmatiger (bijvoorbeeld elke minuut) vastgelegd en daarom is een track veel preciezer.
    tekst
    uit:
    ANWB wandelen met GPS.
    website WWW.ANWB.NL

    wandelnetwerk Een wandelnetwerk is, in navolging van een fietsroutenetwerk, een netvormig systeem van wandelroutes, waarbij van knooppunt naar knooppunt wordt gewandeld. Zo kan men zelf zijn wandelroute samenstellen, dit in tegenstelling tot uitgezette wandelroutes, zoals rondwandelingen, Grote Route-paden of lange-afstandswandelingen. Aangezien het wandelen langzamer gaat en meer paden gebruikt kunnen worden is een wandelnetwerk fijnmaziger dan een fietsroutenetwerk. Voorbeeld:     Wandelnetwerk Kempense Heuvelrug: Op deze foto genomen op de Kastelse Bergen bevindt men zich op knooppunt 74 en wordt de richting van knooppunten 75 en 82 aangegeven. Bij wegsplitsingen onderweg worden de te begeven nummers nogmaals herhaald. Hetzelfde principe zoals bij gewone wegaanduidingen maar de namen zijn vervangen door nummers.

    bron: Wikipedia

    http://www.wandelknooppunt.be/wandelnetwerk.aspx?kaart=kempens-landgoed

    Blog als favoriet !

    Gmap pedometer:
    Mijn zelf uitgestippelde wandeling zal ik in de toekomst berekenen
    met de Gmap pedometer.
    Het gratis programma van google berekend de wandelroutes nauwkeurig tot op de meter.
    klik hieronder:
    www.Gmap-pedometer.com


    voor betrouwbare links is Wikipedia een aanrader

    Foto
    wandelen en gezondheid
  • gezondheidsnet
    hieronder de rubriek wandelen en gezondheid
    wandelen en gezondheid, Het advies om iedere dag tenminste tienduizend stappen te zetten, blijft overeind. De onderzoekers willen alleen dat daar nu aan wordt toegevoegd dat rustig wandelen nauwelijks bijdraagt aan een betere gezondheid.  

    Om te kijken hoe gezond rustig wandelen is, vergeleken de onderzoekers de conditie van mensen die hun eigen wandeltempo bepaalden, met die van mensen die gedwongen werden om zich meer in te spannen. Het bleek dat de laatste groep met een lagere hartslag en bloeddruk en een betere zuurstofopname aanzienlijk fitter was dan de 'gewone wandelaars'

    Wandelen tegen dementie: het klinkt te mooi om waar te zijn. Toch hebben onderzoekers ontdekt dat geregeld wandelen - zo'n drie keer per week gedurende 30 tot 45 minuten - de mentale achteruitgang kan vertragen. Dat meldt de krant The Guardian.

    Een onderzoek bij meer dan honderd mannen en vrouwen van zestig tot tachtig jaar heeft aangetoond dat enkele verkwikkende wandelingen per week de prefrontale cortex en de hippocampus vergroten. Dat zijn de hersendelen die verantwoordelijk zijn voor de cognitieve functies en het geheugen.

    Over een periode van een jaar vergrootten beide hersendelen met twee tot drie procent. "Dat klínkt misschien als een bescheiden resultaat, maar het is alsof je de klok met één ŕ twee jaar terugdraait", zegt professor Kirk Erickson, neurowetenschapper aan de universiteit van Pittsburgh. "Terwijl de rest van de hersenen kleiner werden, zagen we in deze delen een verbetering optreden."

    Foto

    Wandel
    schoenen

    Welke soorten wandelschoenen zijn er?
    Welk soort schoen is het geschiktst voor mij?

    Wandelschoenen zijn er in soorten en maten,
     van sportsandaal tot bergwandelschoen. Welke schoen u koopt,
    hangt af van hoe u de schoen wilt gebruiken.
    - Is het voor een korte boswandeling of een meerdaagse trektocht?
    - Wilt u ook over onverharde paden lopen?
    - Heeft u extra steun nodig bij de enkels?
    Als u daarin een keuze heeft gemaakt,
    komt het erop aan een schoen te vinden die goed past.

    Hieronder vindt u informatie over achtereenvolgens:

    • Soorten schoenen

    • Kopen en passen

    • Onderhoud

    • Wandelsokken

    Soorten schoenen

    De meeste fabrikanten en winkels
    verdelen wandelschoenen in
    vier gebruikscategorieën:
    van A tot en met D.
    De prijzen variëren van & euro 45
    voor een eenvoudige A-schoen
    tot &euro 225 voor een robuuste C-schoen.

    Kenmerken categorie A

    • Lichte en soepele wandelschoenen.

    • Bedoeld voor dagwandelingen over goede paden.

    • Verkrijgbaar in een lage en een halfhoge variant.

    • De zool is uiterst soepel.

    Kenmerken categorie B

    • Ook bekend als de trekking- of bergwandelschoen.

    • Het loopcomfort van een sportschoen en
      de stevigheid van de bergwandelschoen.

    • De zool is stijver dan bij de A-schoen

    • Het bovenwerk is wat steviger dan bij de A-schoen.

    • De halfhoge schacht geeft steun aan de enkels.

    • Vooral geschikt voor langere en
      meerdaagse wandelingen met bagage,
      zolang er sprake is van een pad.

    Kenmerken categorie C

    • Bedoeld voor trektochten door ruig terrein.

    • Aanzienlijk robuuster uitgevoerd dan de B-schoen.

    • De zool buigt slechts een beetje.

    Kenmerken categorie D

    • Zware bergschoenen met een stijve zool.

    • Vooral gebruikt door bergbeklimmers.

    Naast deze indeling in categorieën,
    vindt u in de winkel ook enkele buitenbeentjes
    :

    Kinderschoenen

    Ook voor kinderen is het belangrijk dat ze goede schoenen dragen.
    De meeste kinderschoenen hebben een sterke profielzool die makkelijk te buigen is.
    Daardoor zijn ze voor allerlei activiteiten te gebruiken.

    Kopen en passen

    Voor u een schoenenwinkel binnenstapt, moet u zich eerst afvragen waarvoor u de schoen wilt gebruiken. Als u alleen kortere dagwandelingen maakt in Nederland, zal de keuze snel gemaakt zijn. Moeilijker wordt het als u dezelfde schoenen wilt gebruiken voor langere wandelingen in Zweden of op Corsica.

    Ook kan het zijn dat u bewust kiest voor een schoen in een lichtere of zwaardere categorie. Een reden kan zijn dat u zwaarder of juist lichter bent dan de gemiddelde wandelaar. Of dat u zwakke enkels hebt of vaak met zware bagage loopt.

    In de gespecialiseerde winkels helpen ze u graag bij het vinden van de juiste schoen. Een overzicht van buitensportwinkels vindt u in de Groene Gids voor de Buitensport op www.oppad.nl.

    Welke categorie u ook kiest, het belangrijkste is dat een schoen goed past. Uitgebreid passen in de winkel is dus absoluut noodzakelijk. Hou daarbij rekening met de volgende richtlijnen:

    1. Begin met een maat groter dan uw dagelijkse schoen. Bedenk dat uw voeten in de loop van de dag iets zwellen.

    2. Pas de schoen met de (wandel)sokken die u straks ook draagt. In sommige winkels hebben ze daarvoor speciale passokken bij de hand.

    3. Zet de voet stevig vast in de hak van de schoen en veter dan de schoen dicht. Controleer of u de tenen vrij kunt bewegen. Ook bij het afdalen mogen de tenen de voorkant niet of nauwelijks raken. Probeer dat uit op de schuine helling die veel buitensportzaken hiervoor hebben aangelegd.

    4. De voet moet zo min mogelijk schuiven tijdens het wandelen. Let ook op de hiel: die mag niet op en neer gaan, anders ontstaan blaren.

    5. Controleer of de breedte van de schoen past bij de breedte van uw voet. Zeker bij afwijkende voeten is dit belangrijk. Meldt dit ook aan de verkoper, want hij weet welke fabrikanten smalle of juist brede schoenen in het assortiment hebben.

    6. Let op het buigpunt van de zool. Die moet samenvallen met het buigpunt van de voet.

    7. Heeft u een passende schoen gevonden? Probeer dan nog eens een andere maat of een ander merk. Spijt achteraf is zonde. Als u eenmaal aan het wandelen bent kunt u niet meer terug!

    Onderhoud

    Goede wandelschoenen zijn duur, dus wees er zuinig op. Het onderhoud is niet moeilijk, maar vraagt wel wat tijd en aandacht.

    • Laat natte schoenen goed drogen, bijvoorbeeld door er kranten in te stoppen.

    • Behandel leren schoenen regelmatig met een onderhoudsmiddel.

    • Veeg leren binnenvoeringen van tijd tot tijd schoon met een vochtige doek om zoutvorming te voorkomen.

    • Droog schoenen nóóit bij de verwarming of in de volle zon!

    Als u de schoenen netjes onderhoudt, gaan ze zonder problemen vele jaren mee. Kleine gebreken, zoals losse stiksels of kapotte veterhaakjes, zijn door een vakman snel te repareren.

    Ook is het mogelijk om een nieuwe zool aan te brengen of de schoen te verbreden, verhogen of verlagen. De meeste buitensportzaken beschikken hiervoor over gespecialiseerde schoenmakers.

    Wandelsokken

    Heeft u vaak last van blaren? Misschien komt dat wel door verkeerde of oude sokken. Goede wandelsokken zijn essentieel om voetproblemen te voorkomen. Ze zorgen voor schokdemping, het opvullen van onvolkomenheden in de pasvorm van de schoen en voor het opnemen van transpiratievocht.

    De belangrijkste taak van een sok is het drooghouden van de voethuid. Wol en katoen zijn daarvoor minder geschikt en kunnen zelfs blaren veroorzaken! Daarom is de moderne wandelsok vaak gemaakt van kunstvezels. Om het draagcomfort te verbeteren is de binnenzijde soms voorzien van een laagje dat geen vocht opneemt.

    Tip: trek bij meerdaagse wandelingen (minimaal) één maal per dag droge sokken aan.
    artiekel uit: ANWB nl.
    meer info:
    www.anwb.nl

    Regenkleding
    voor de wandelaar

    Sommige buitensportjacks geven een goede bescherming tegen regen, maar u kunt ook kiezen voor een speciaal regenjack of een poncho. Zulke kleding is vaak klein op te vouwen en verkrijgbaar in verschillende prijsklasses.

    Regen is voor elke wandelaar vervelend, maar u hoeft er niet voor thuis te blijven. Er zijn prima waterdichte, ademende regenjacks op de markt die voorkomen dat u kletsnat wordt van uw eigen zweet (zie Buitensportjacks). Zulke jacks kosten echter al gauw honderd euro. Dus als de buien niet lang duren is goedkope, niet-ademende regenkleding een goed alternatief.

    Soorten
    regenkleding

    In de winkel kunt u kiezen uit verschillende soorten regenkleding. Hieronder volgt een overzicht van de mogelijkheden.

    Ademende regenkleding
    Waterdichte, ademende jacks vindt u vanaf ongeveer € 135 (zie Buitensportjacks). Een ademende regenbroek zit daar meestal niet bij, dus die zult u los moeten kopen. Soms heeft een regenbroek een lange rits aan de zijkant, zodat u de broek kunt aanritsen in plaats van aantrekken. Prijzen beginnen bij ongeveer € 70.

     Niet ademend regenpak
    Eenvoudige regenpakken kunt u overal kopen, zelfs voor prijzen onder € 45. Zulke regenpakken zijn handig om mee te nemen voor noodgevallen, maar alleen bruikbaar bij kortdurende buien. Bij langdurige regen gaat u zo veel zweten, dat u ook in het pak kletsnat wordt.

    Overigens is een regenjas belangrijker dan een regenbroek. De benen hebben namelijk minder isolatie nodig. Een regenbroek kan ook hinderlijk zijn tijdens het wandelen. Veel wandelaars kiezen daarom voor alleen een goed waterdicht jack.

    Regenponcho
    De oude vertrouwde regenponcho doet het nog altijd prima. Hij beschermt het bovenlichaam tegen de zwaarste regenbuien. Bovendien blijft het zweten binnen de perken door de ruime ventilatiemogelijkheden. Poncho's zijn echter minder geschikt als het hard waait of als het wandelpad moeilijk wordt en u moet klimmen en klauteren.

    Een poncho heeft u voor onder € 45. Voor € 10 erbij heeft u een model met een uitbouw voor de rugzak of de kinderdrager, zodat die ook droog blijven.

    Gamaschen
    Een goed Nederlands woord is er niet voor, maar gamaschen zijn beschermhoezen voor de onderbenen en de schoenen. Ze zijn vaak gemaakt van stevig materiaal. Hierdoor beschermen ze niet alleen tegen regen, modder, nat gras etc., maar ook tegen scherpe takken en stenen.

    Buitensportjacks

    Bij guur of nat weer biedt een fleece-trui onvoldoende bescherming. Voor die gevallen zijn er winddichte (of waterdichte) buitensportjacks. Goede buitensportjacks zijn bovendien 'ademend', dat wil zeggen dat ze het meeste zweet naar buiten afvoeren. Nadeel is dat zulke jacks behoorlijk duur kunnen zijn.

    Zolang het droog en niet de koud is, heeft u voldoende aan een shirt of een fleece-trui. Zodra het gaat waaien of regenen, wordt het tijd voor een goed jack.

    Bij langere wandelingen kunt u kiezen voor een speciaal buitensportjack. Zo’n jack is gemaakt van licht, winddicht materiaal, dat soms ook waterdicht en/of ademend is. Nadeel van een goed buitensportjack is de prijs, die al snel boven de € 90 uitkomt en kan oplopen tot rond de € 450 voor een expeditiejack.

    Buitensportjacks zijn er in allerlei uitvoeringen. Naast winddicht en waterdicht, zijn sommige jacks ook ademend. Dat wil zeggen dat transpiratievocht door de stof naar buiten kan ontsnappen. Zo wordt u onderweg niet kletsnat door uw eigen zweet. Verwacht echter geen wonderen, want bij forse inspanningen kan nooit al het zweet worden afgevoerd.

    Globaal heeft u de keuze uit de volgende combinaties van eigenschappen:

    Winddicht, ademend, niet-waterdicht
    Dit is vaak de beste oplossing voor guur, maar droog weer. Het ademend vermogen van zo'n jas is namelijk beter dan van een waterdichte jas. In deze catergorie vallen jacks van bijvoorbeeld:
    - winddicht fleece;
    - microvezels (licht, superdun en slijtvast);
    - katoen;
    - polyamide;
    - combinaties van deze stoffen.

    Winddicht, ademend, waterdicht
    Van oudsher is Gore-Tex de bekendste producent van dit materiaal. Daarnaast zijn er inmiddels allerlei concurrenten op de markt die werken met coatings (extra laag 'verf' op het textiel) en membramen (dun vlies dat op de stof wordt geplakt). Nieuw is methode om bestaande stoffen met een laag siliconen ademend en waterdicht te maken.

    Alle materialen hebben de eigenschap dat ze water als vloeistof tegenhouden en waterdamp ofwel zweet doorlaten. Dat klinkt fantastisch, maar er zijn ook enkele nadelen:


    • Niet al het zweet kan worden afgevoerd, dus ook als het niet regent word je gaandeweg nat;

    • Het ademend vermogen wordt minder als er een bui valt of als het buiten vochtig en klam is;

    • Ademende én waterdichte jassen zijn duur.

    Winddicht, waterdicht en niet-ademend
    In dit geval spreken we over echte regenkleding, die alleen wordt gedragen tijdens een bui (zie Regenkleding).

    Kopen en passen

    Voor u een winkel instapt, moet u zich bedenken wat u met de jas wilt gaan doen. Draagt u de jas altijd tijdens een wandeling? Draagt u een vaak een rugzak? Zit het jack meestal in de rugzak en draagt u hem alleen in noodgevallen?

    De antwoorden op deze vragen bepalen, natuurlijk samen met het beschikbare budget, welke jacks in aanmerking komen. Let daarbij op de volgende punten:

    • Capuchons zijn er in diverse uitvoeringen: los, vast en oprolbaar in de kraag. Verder zijn er capuchons met en zonder klep. Voor wandelaars komt vooral de capuchon met een stevige klep in aanmerking. Die beschermt namelijk het best tegen regen en hagel. Vaak zit er een koord in de capuchon waarmee u de opening kunt verkleinen tot een kijk- en ademgat.

    • Er zijn korte modellen die tot net over de broekriem vallen en langere modellen, die vaak zijn voorzien van een taillekoord.

    • Voor rugzakwandelaars zijn schouders en ellebogen vaak versterkt met een extra slijvaste stof.

    • De rits en de zakken moeten met een flap beschermd zijn tegen inregenen. Verticale openingen, zoals de rits, zijn gevoeliger voor inregenen dan horizontale openingen.

    • Sommige jacks hebben de mogelijkheid om een fleece-vest in te ritsen.

    Buitensportjacks kunt u kopen in gespecialiseerde buitensportwinkels, maar ook in gewone sportwinkels (zoals Perry Sport) en soms zelfs bij de kampeersupermarkt. Eenvoudige, winddichte jacks zijn er al vanaf ongeveer € 70. De prijzen voor een waterdicht, ademend jack beginnen bij ongeveer € 135.

    De kwalitatief betere (en dus duurdere) jacks vindt u vooral in de buitensportwinkels. Hier bent u ook verzekerd van vakkundige verkopers. Adressen vindt u in de Groene Gids voor de Buitensport op www.oppad.nl.

    Onderhoud

    Een buitensportjack is een dure aankoop en vraagt dus zorgvuldig onderhoud. En zelfs als u zich netjes houdt aan de onderhoudsregels, zal een jas na een aantal jaren gaan slijten en zal het ademend vermogen afnemen. Dit is natuurlijk ook afhankelijk van hoe intensief u een jack gebruikt. Bij waterdichte, ademende kleding moet u rekening houden met de volgende zaken:

    1. Verwijder vuil en modder zo snel mogelijk, zodat het niet kan indrogen.

    2. Was de kleding met een mild fijnwasmiddel. Daarna goed spoelen: in de wasmachine een extra spoelbeurt geven.

    3. De ANWB verkoopt een speciaal akalivrij vloeibaar wasmiddel dat ook geschikt is voor ademende, water- en winddichte materialen. U kunt het bestellen in de ANWB Webwinkel.

    4. Gebruik geen wasverzachter en wring de kleding nooit uit.

    5. Lees goed de voorschriften op de waslabels, omdat sommige materialen een andere behandeling vragen dan hierboven beschreven.

    6. Een laatste tip: rits de kleding dicht en draai de kleding binnenstebuiten.

    Foto
    Archief per maand
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 08-2017
  • 07-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
    Foto
    Foto
    mijn hondje Sammy is bij mijn EX gebleven
    ik mis hem nog altijd
    hier onder enkele filmpjes van Sammy

     

     

    Blog als favoriet !
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto


    mei 2011:    werd,
    met de aanhoudende
    droogte, dikwijls
    gemeld dat de alarmfase
    voor gevaar voor bos en
    heidebranden
    opgeschaald
    werd naar fase rood
    en fase oranje.
    Wat betekent
    dit juist ?
    zie hieronder.
    Foto


    Code groen


    Er is geen
    brandgevaar.



    Code geel


    Er is sprake van beginnende
    droogte. Open vuur maken is verboden. De uitkijktorens in de duinen en heide
    wordt af en toe bemand.



    Code oranje


    Er is nu sprake van droogte en een
    verhoogde kans op brandgevaar. Open vuur maken is verboden. De uitkijktoren in
    de heide en duinen wordt permanent bewaakt. Bij brand trekt 1 korps er op uit en
    krijgt steun van andere korpsen indien nodig.



    Code rood


    Zeer groot brandgevaar. Open vuur
    maken is verboden. De uitkijktorens worden langer bemand. De brandweer
    patrouilleert rond gevaarlijke gebieden zoals heide en duinen. Bij brand trekken
    4 korpsen er op uit. Zij beschikken over een tankwagen en een boswagen. De
    brandweer van Essen, Kalmthout, Wuustwezel en Brecht werken samen om de brand zo
    snel mogelijk onder controle te krijgen.

    Bron: Brandweer Essen
    bedankt brandweer van Essen voor de informatie

    -----------------------------------------------



    Nordic walking,
    is wandelen met aangepaste skistokken,
    die poles worden genoemd.
    Nordic walking is in Finland ontstaan als zomertraining voor langlaufers.
    Nordic walkers maken meer gebruik van hun schouders en bovenarmspieren.
    Een stok voor nordic walking moet zo lang zijn dat hij recht naar beneden wijst wanneer je hem vastpakt en in elk geval niet hoger is dan een hoek van 90 graden met de elleboog. Een stok moet ongeveer 2,5 cm korter zijn dan een skistok voor dezelfde persoon, omdat die is gemaakt om in de sneeuw te steken. Een richtlijn voor de juiste lengte van de stok is de lichaamslengte vermenigvuldigen met 0,68. De pole heeft enkele belangrijke verschillen met de wandelstok:

    • De voet (schoen) van de pole is schuin geplaatst (bij de wandelstok recht).
    • De handlussen zijn breder en worden op een bepaalde manier met klittenband om de pols bevestigd (bij de wandelstok zijn het vaak gewone smalle lussen).
    bron: Wikipedia
    Blog als favoriet !
    Een interessant adres?
    Een interessant adres?
    Foto
    BEDANKT VOOR JE BLOGBEZOEKJE, HOOP JE SNEL TERUG TE ZIEN OP MIJN BLOGJE
    Foto

    WANDELBLOG

    Individuele wandelingen,

    Met wie wandel ik: voorlopig terug alleen.

    Hoeveel km: korte wandelingen van tussen 2 en 10 km.

    Welk soort wandelingen: hoofdzakelijk bestaande wandelroutes met bewegwijzering.

    Waar wandel ik: het meest in ons eigen streek Limburg, rest van België en soms in het buitenland.

    Op mijn blog: beknopte wandelverslagen van afgelegde routes.

    De afbeeldingen bij elk verslag zijn zelfgemaakte foto’s.

    Mijn blog is beschermd tegen kopiëren.

    -------------

    BUIENRADAR

     

    Sorry mijn Gastenboek is afgeschaft, steeds opnieuw duikte er berichtjes over viagra en andere ontoelaatbare reclame er in op

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.192. HELBEEK WANDELROUTE - HASSELT

    Helbeek wandelroute - Hasselt.

    Ligging / start: Cultuurcentrum, Kunstlaan 5 Hasselt.

    Parking: aan de achterkant van het Cultuurcentrum bevindt zich een grote parking.

    Afstand: rondwandeling van 5,5 km.

    Wandelwegen: rustige straten, drukke winkelstraten in centrum van Hasselt, fietspaden en wandelpad door stadspark.

    De brochure (boekje) Helbeek wandelroute is een prachtig samengesteld boekje van 25 bladzijde met  veel tekst en uitleg.

    Op de achterkant van het boekje vindt je een wandelplannetje.

    De wandeling is uitgestippeld door Erfgoedcel Hasselt naar aanleiding van het project: Hasselt2O - water vroeger, nu en later.

    De brochure kost 1€ en is te koop bij Toerisme Hasselt, Maastrichterstraat 59 ( zonder brochure kun je de wandeling niet maken) .

    Wij beginnen de wandeling met aan de achterkant van de parking de Casterstraat naar rechts te volgen.

    Op het eind van de Casterstraat nemen wij de Oudstrijderslaan tot aan het Helbeekplein.

    Het plein is genoemd naar de Helbeek die hier stroomt, deze beek is bijna 3 km lang.

    Alleen de beek krijgen wij niet te zien, ze loopt hier al een eeuw ondergronds door dikke rioolbuizen richting centrum en door het drukke winkelcentrum.

    Hier was het even zoeken om verder te wandelen, wij gaan richting eerste appartementblok en gaan via rechts naar de achterkant om er een doorgang te nemen naar de Luikersteenweg.

    Het oorspronkelijk ijzeren hek dat aan de Helbeek stond is hier nog te zien.

    Wij volgen de Luikersteenweg naar rechts (fietspad) en slaan verderop de Oude Luikerbaan in.

    Vervolgens gaan wij door de Albrecht Rodenbachstraat tot aan het Stadspark (ommetje door het park).

    In het Stadspark staat het standbeeld van Armand Preud’homme.

    Hij was destijds een Vlaams componist die een tijd lang in Hasselt woonde en werkte.

    Armand Preud’homme sensibiliseerde vooral de Vlaamse jeugd voor het Vlaamse lied.

    Via de Toekomststraat  wandelen wij richting boulevard (kleine ring) die wij oversteken richting Sint-Jozefstraat.

    Deze winkelstraat hete tot 1930 de Beekstraat, een verwijzing naar de Helbeek die hier het centrum binnenstroomde.

    Later kreeg de straat de naam van het vlakbij liggende Sint-Jozefcollege, is nu Virga Jessecollege.

    Verderop nemen wij links de Maastrichterstraat tot op de Grote Markt.

    Op de markt achter apotheek “In het Zwaard” liep de Sauwe of Winterbeek.

    In de volksmond werd deze beek de Jodenbeeke genoemd omdat ze dwars over de Jodenstraat (huidige Havermarkt) stroomde.

    Vandaag de dag is de beek aangesloten op de stadsriolering, alleen een deel van de beek is gedempt ter hoogte van de Koning Albertstraat.

    Verderop aan de Maagdendries liep vroeger het Vuylbeekje of  Koetelbeekje.

    Na het dempen van de stadsgracht hier werd het beekje via riolen naar de Ertbeek in Runkst geleid.

    Ook in de Kapelstraat liep vroeger een stinkend zijslootje van de Vuylbeek, deze is al voor 1860 gedempt.

    Via de Hoogstraat wandelen wij richting Demerstraat, druk winkelcentrum.

    In de Demerstraat bevindt zich het standbeeld van het Demermanneke.

    Het manneke staat symbool voor de commerciële activiteiten in deze buurt, het heeft weinig te maken met het echte Demermanneke.

    Vroeger was het Demermanneke een watermeester die het waterpijl controleerde van de Demer.

    Ook stond hij in voor het verwijderen van het drijvend vuil en het onderhouden van de aarden dijken.

    De Nieuwe Demer die hier door het centrum loopt en via het Molenpoortplein de stad uit loopt is begin 20ste eeuw overwelft.

    In het midden van het  Molenpoortplein stond in de 13de eeuw een banmolen die gebouwd werd in opdracht van de graaf van Loon.

    Later kwam de banmolen in handen van verschillende uitbaters, na dat de banmolen eigendom werd van de stad besliste men de molen in 1895 af te breken.

    Na het oversteken van de Thonissenlaan aan de verkeerslichten komen wij uit aan de Kanaalkom.

    De Kanaalkom heeft vandaag nog enkel een recreatieve functie, maar was ooit in de eerste helft van de 20ste eeuw van economisch belang.

    Vooral na de aanleg van het Albert kanaal kende men een belangrijke industriële bloeiperiode omdat de grondstoffen vlugger aangevoerd werden via het water.

    Uitzicht vanaf de kanaalkom hebben wij met links de hoge schoorsteenpijp (toren) van de voormalige gelatinefabriek.

    Ooit stond er op de plaats van de gelatinefabriek de Broekmolen, deze molen was gelegen aan de Nieuwe Demer.

    De Broekmolen opgericht in de 13de eeuw was een banmolen die diende om gerst te malen voor de brouwerijen in de omgeving, werd later in 1545 een volmolen.

    In 1741 werd het een molencomplex en kwam er ook een stellingmolen naast te staan om graan te malen.

    Op het wandelplannetje staat vermeld dat wij de brug over moeten, gaat niet is afgebroken.

    Daarom wandelen wij naar rechts, rondom de kanaal kom om de eerste straat rechts te nemen, de Vaartstraat.

    Na het (voorzichtig) oversteken van de drukke steenweg nemen wij de Hovenstraat en Koekerellenpad.

    Verderop in de Elfde Liniestraat volgen wij het fietspad langs de Demer met rechts het Kapermolen park.

    Het park is genoemd naar de Kapermolen die hier ooit stond, deze diende in de 18de eeuw als graanmolen, werd later afgeschreven en afgebroken.

    Ook van de Duivelsbrug die vlakbij de molen lag is niets meer van terug te vinden.

    Het Kapermolenpark is de groene long van de stad en is ook het officiële stadspark van Hasselt.

    Verderop ter hoogte van vijver is er een doorgang naar het park, wij maken een ommetje door het Kapermolenpark.

    Het verlengstuk van het Kapermolenpark is de Japanse Tuin (2,5 ha).

    De Japanse Tuin met prachtige waterpartijen is aangelegd met hulp van Japanse professionals.

    Het is het resultaat van de vriendschapbanden tussen de Japanse stad Itami en Hasselt en is een blijvende symbolische aanwezigheid.

    Hasselt schonk de Japanse stad Itami uit vriendschap een torenbeiaard.

    Wij nemen de fietstunnel die onder de Koning Boudewijnlaan loopt en bereiken zo de Willekensmolenstraat.

    De straat in genoemd naar de Willekensmolen een volmolen die hier ooit stond.

    De fundamenten van de molen zijn terug gevonden tijdens werken aan de Oude Demer.

    In de Willekensmolenstraat stond destijds een openluchtzwembad met kantine opgericht (1913) door de Hasseltse Zwemvereniging.

    Het water was rechtstreeks afkomstig uit de toen nog zuivere Demer, erg koud water.

    Pas in 1941 kwam er een soort pompstation dat na filtratie het water doorpompte.

    Na de bouw van het Stedelijk overdekzwembad in 1963 aan de Elfde Liniestraat werd het openluchtzwembad met kantine afgebroken.

    De watertoren die staat in de Willekensmolenstraat is een van de oudste watertorens van België.

    Hij werd gebouwd in 1911 en is 46 meter hoog en heeft een opslaginhoud van 200 kubieke meters.

    In 1992 werd de watertoren gerestaureerd en werd de toren beschilderd, de leerlingen van de Hasseltse kunstacademie zorgde voor het ontwerp.

    De Intercommunale Watermaatschappij (IWM) heeft er nu zijn burelen.

    Schuin tegenover de watertoren nemen wij de Muggenstraat tot aan de Maastrichtersteenweg.

    Na het oversteken van de Maastrichtersteenweg wandelen wij de Casterstraat af tot aan het Cultuurcentrum.

    Afsluiten doen wij met en drankje in de Theatercafé, de café ligt aan de voorkant van het Cultuurcentrum.

    Tips / opmerkingen: wandeling oké.

    Het prachtige stadhuis van Hasselt ligt niet langs de wandelroute, ligt op het Groenplein en is te bereiken langs de Lombaardstraat een zijstraat van de Hoogstraat.

    Wil je meer weten over de Japanse Tuin:

    Wandeldatum: december 2015.




























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (3)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.191. AUGUST CUPPENSWANDELING - BERINGEN

    August Cuppens wandeling - Beringen.

    Ligging / start: Markt van Beringen.

    Parking: het beste kun je de auto parkeren aan het kerkhof van Beringen in de Brouwersstraat, grote parking en gratis.

    Vandaar uit de Brouwersstraat afwandelen (200 m) tot aan het marktplein.

    Afstand: rondwandeling van 7 km.

    Wandelwegen: rustige straten, veldweg, modderig bospad.

    Bewegwijzering: rode driehoekjes.

    Wandelbord: staat op het marktplein, tussen kerk en stadhuis.

    Op het marktplein staat de Sint-Pietersbanden kerk die gebouwd is in laatgotische Demergotiek.

    Ze dateert uit de eerste helft van de 15de eeuw, maar is enkele jaren geleden gerestaureerd.

    Toen in 1839 de klokkentoren neerstortte kreeg na de heropbouw de kerk een unieke spitse toren.

    Het fraaie waardevolle interieur van de kerk bestaat uit barokaltaar, communiebank en preekstoel uit de 17de eeuw.

    Het stadhuis rechts van de kerk is een gebouw met historisch weinig waarde.

    Het symbool van Beringen is de Beringse beer, hij staat hier midden op het marktplein , het kunstwerk is van afvalmetaal gemaakt.

    De beer komt ook voor in het wapenschild van Beringen, het wapenschild prijkt op de Paalse Poort.

    Via de Paalse Poort verlaten wij het marktplein en volgen wij eerst even de Paalsesteenweg.

    De eerste straat links slaan wij in, de Heemstraat.

    Verderop volgen wij de Torenstraat en Broekhovenstraat.

    Op het eind van de Broekhovenstraat staat de Smeetskapel, hier kun je bidden tot de Sint-Genoveva en Sint-Rochus.

    De kostbare Heilige beelden uit de 16de eeuw van Sint-Genoveva en Sint-Rochus die hier stonden worden tegenwoordig bewaard in de Sint-Pietersbanden kerk.

    Wij volgen de Everselstraat en vervolgens de Heidebloemstraat tot aan de Hasseltsesteenweg.

    Na het oversteken van de drukke steenweg volgen wij de Heusdenseweg en kiezelvoortweg.

    Daarna krijgen wij eindelijk natuur te zien, het bebost gebied van Beringerheide bestaat uit loof- en naaldbos.

    Spoedig slaan wij een veldweg in die uitkomt in natuurgebied de Motbemden.

    De Motbemden ligt hier in de Vallei van de Helderbeek, een erg drassig gebied dat bestaat uit broekbossen.

    In de tweede helft van de 19de eeuw heeft men hier in de Motbemden ijzererts ontgonnen.

    Van de uitgravingen is niets meer te zien, de gaten werden tussen de jaren 1950-1960 terug opgevuld met huisvuil.

    Wij wandelen over een modderig bospad dat hier loopt langs de rand van het natuurgebied.

    De Helderbeek wordt gepasseerd, het beekje mondt ten oosten van Beringen uit in de Zwarte beek.

    Verderop volgen wij het bospad evenwijdig met de spoorweg.

    Voorbij het natuurgebied volgen wij de Motstraat tot aan het Station van Beringen.

    Via de Geiteling (rustige straat) bereiken wij terug het centrum.

    Nog even wandelen wij de Koolmijnlaan en de Collegestraat af.

    In de Collegestraat staat het Sint Jozefscollege, het gebouw zal binnenkort grotendeels worden afgebroken om plaats te maken voor een nieuw stadhuis.

    Tegen de gevel van het college hangt een bronzen herdenkingsplaat van August Cuppens.

    August Cuppens was destijds een bekende Vlaamsgezinde priester en dichter, zijn woonhuis stond hier waar nu het college staat.

    Het bekendst werk van hem was de tekst voor het lied "Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen".

    Wij zijn rond en sluiten de wandeling af met een drankje in een brasserie op de Markt.

    Tips / opmerkingen: wandeling oké, bewegwijzering oké.

    Wie 7 km wandelen veel vindt kan een ingekorte versie (6 km) volgen vanaf de Klaproosstraat.

    Vanaf de Klaproosstraat (een zijweg van de Motstraat) volg je dan als bewegwijzering de groene rechthoekjes.

    Beringen is wellicht het oudste stadje van de Kempen en kent een uitgebreide geschiedenis, eerste vermelding gaat terug tot jaartal 1120:


    Wil je meer weten over de bekende priester-dichter August Cuppens:

    Wandeldatum: maandag 7 december 2015, mooie zonnige dag (12°).


























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (3)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.190. HET TURNHOUTSE VENNENGEBIED
    Turnhoutse Vennengebied.

    Ligging / start: aan Bezoekerscentrum Klein Engelandhoeve.

    Adres: Klein Engeland 29 Turnhout.

    Parking: links van het bezoekerscentrum ligt een parkeerterrein.

    Afstand: rondwandeling van 8 km.

    Wandelwegen: boswegen, veldwegen, beton weg en toeristische fietspad.

    Bewegwijzering: blauwe rechthoekjes.

    Bezoekerscentrum Klein Engelandhoeve is gebouwd begin 19de eeuw in eclectische stijl.

    Opvallend aan de hoeve zijn de sierlijke dakkapel en de mooie traptoren met spitsboogvensters.

    De fraaie gerenoveerde hoeve was in de 19de eeuw een industriële tijk- weverij en maakte deel uit van de verderop liggende blekerij Borghs (blekerij krijgen wij niet te zien).

    De bijgebouwen aan de straatkant zijn een aaneenschakeling van arbeidswoningen, deze diende vroeger als verblijfplaats voor de seizoensarbeiders van de blekerij.

    Daar het zuivere water uit de talrijke vennen in de omgeving uitermate geschikt was voor het bleken van linnen besloot men hier destijds een blekerij op te richten.

    Daarna kwam de hoeve in handen van de adellijke familie De Vicq de Cumptich.

    De adellijke familie verhuurde de hoeve aan landbouwers die de omliggende gronden pachten.

    Het parkbos op domein Klein Engeland werd door de baron gebruikt als jachtbos.

    Wij beginnen met de lange hoofddreef af te wandelen, deze prachtige eikendreef begint aan de achterkant van de hoeve.

    Onderweg langs de dreef staan een aantal gedichten, gedrukt op grote stalenplaten.

    Via een klaphekje verlaten wij het parkbos.

    Het eerste ven dat wij tegenkomen is het Koeiven , een ven dat vroeger ontoegankelijk was door het verwilderde struikgewas en naaldhout.

    Vandaag is het terug een open ven, men heeft hier aan natuurherstel gedaan, naaldhout gekapt en het oorspronkelijk heidelandschap hersteld.

    Aan het Koeiven staat een vogel kijkwand om de watervogels te observeren, enkele eenden en waterhoentjes krijgen wij te zien.

    Ongeveer een tweehonderd meter verder ligt rechts een rond vennetje, het Paul de Vicq - ven.

    Het ven kreeg deze naam uit eerbetoon aan de Baron en natuurliefhebber Paul de Vicq de Cumptisch die destijds eigenaar was van domein Klein Engeland.

    Vervolgens passeren wij de Zandvenheide, een gebied dat bestaat uit erg vochtige graslanden.

    De graslanden zijn samen met de vele vennen in het gebied een belangrijk broed- en pleisterplaats van weidevogels.

    De weidevogels die hier voorkomen zijn onder andere kievit, grutto, roodborsttapuit, tureluur en wulp.

    Een brede kaarsrechte zandweg genaamd de Geheulse dijk is goed  bewandelbaar, opgevuld en verhard met rode grind.

    De Geheulse dijk volgen wij tot aan een kruispunt van zandwegen, hier slaan wij rechtsaf de Marckstraat in.

    Wandelend langs uitgestrekte weilanden met grazende koeien en schapen bereiken wij verderop het natuurgebied het Zwarte Water.

    Het 20 ha groot natuurgebied bestaat uit een oud heide relict en geniet daarom special bescherming als landschap.

    Via het uitkijkplatform hebben wij een uitzicht op het heidegebied met op de achtergrond het Zwarte Ven, een ven van 5 ha ontstaan door turfontginning.

    De typische veen vegetatie die hier voorkomt zijn zeldzame plantensoorten zoals moeras wolfsklauw, drijvende waterweegbree, waterlobelia, klokjesgentiaan en orchideeën.

    Via de Bremstraat (veldweg) komen wij uit aan de Steenweg op Baarle-Hertog, rechtsaf.

    Ongeveer 100 meter verder slaan wij linksaf en wandelen tot aan het fietspad, dat wij naar rechts volgen.

    Het geasfalteerde pad heet het Bels lijntje en is een voormalige spoorweglijn dat omgevormd is tot toeristisch fietspad.

    Het fietspad loopt van Turnhout tot Tilburg en doorsnijdt een gevarieerd landschap in de Kempen met afwisselend bosgebieden, beekdalen, vennen en natuurgebieden.

    Verderop langs het fietspad staat een uitkijktoren die bestaat uit een stalen constructie die bekleed en bevloerd is in duurzaam eik- en cederhout.

    Vanaf het hoogste punt (12,5 meter) van de uitkijktoren hebben wij een schitterend panorama op de Turnhoutse Vennen.

    Het waardevolle vennengebied bestaat uit  de Kleine- en grote Klotteraard  en het Haverven.

    Normaal vertoeven er veel watervogels op de vennen, wij zien alleen enkele eenden.

    Terug aan de wandel stappen wij het Bels lijntje af tot aan de Dombergstraat, rechtsaf.

    Spoedig steken wij terug Klein Engeland (straat) over en vervolgen de Dombergstraat.

    Na +- 300 meter gaan wij rechtsaf,  het bos in.

    Via het bos wandelen wij terug naar ons vertrekpunt de Klein Engelandhoeve.

    Afsluiten doen wij met een streekdrankje in het bezoekerscentrum.

    Tips / opmerkingen: wandeling oké, bewegwijzering oké.

    Openingsuren en meer uitleg over het Bezoekerscentrum Klein Engeland: 


    Het Turnhoutse Vennengebied maakt deel uit van het Natura 2000-netwerk, dit is een Europees netwerk van waardevolle beschermde natuurgebieden en geniet daarom steun van het Life-fonds van de Europese Unie.

    Er vertrekken ook andere kortere wandelroutes aan het bezoekerscentrum: 


    Wandeldatum: zaterdag 10 oktober 2015.

































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (8)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.189. BRONNENWANDELING - VOERSTREEK
    De Bronnenwandeling -  Sint-Martens-Voeren.

    Ligging / start: aan het Cultureel Centrum Veltmanshuis, Kwinten 3 Sint-Martens-Voeren.

    Parking: aan het Veltmanshuis is er parkeerplaats.

    Afstand: rondwandeling van 8,5 km.

    Wandelwegen: rustige straten, holle wegen, bosweg en veldwegen.

    Bewegwijzering: verschillende knooppunten volgen van wandelnetwerk Voerstreek.

    De door ons afgewandelde knooppunten: 54 - 67 - 66 - 65 - 64 - 63 - 62 - 60 - 55 - 47 - 91 - 48 - 54.

    Deze wandelroute kun je ook downloaden:

    De wandelroute heb ik samen met mijn broer Johan en Jos en zus Marleen afgewandeld, jaarlijkse familiedag die begon in Hoeve De Bies met een lekkere forel als middagmaal.

    Wat nu het Veltmanshuis is was eerst het kapittelhuis en werd  later van 1920 tot 1948 het onderdak (pastorij) van de dorpspastoor Hendrik Veltmans, een sociaalvoelende en erg Vlaamsgezinde priester.

    De priester speelde een belangrijke rol in het behoud van het Nederlandstalige karakter van de Voerstreek.

    In 1944 wordt de pastorij door de Duitsers in brand gestoken, maar werd later in 1950 terug heropgebouwd.

    Rond 1967 is de pastorij heringericht als dekenij van de Voerstreek.

    In 1971 werd het gebouw opgekocht door de staat en omgevormd als Vlaams Cultureel Centrum met als naam het Veltmanshuis, dit ter ere van pastoor Veltmans.

    Op de gevel van het Veltmanshuis hangt een bronzen gedenkplaat met een afbeelding van de pastoor.

    Vlakbij aan de Sint-Martenskerk staat links onder de toren het graf van pastoor Veltmans (1866 - 1954).

    De huidige Sint-Martenskerk is opgetrokken in classicistische stijl en dateert uit 1728.

    De kerktoren is echter romaanse stijl en uit silex steen gebouwd, is van 1650 met het onderste deel uit de dertiende eeuw.

    De kerk ligt hier op een kunstmatige heuvel en is omringd door een kerkhof met oude grafkruisen.

    Op het kerkhof staan ook de graven van de bemanning van een RAF - vliegtuig,  dat neergestort is in gehucht De Plank tijdens de Tweede Wereldoorlog.

    Met de rug naar de kerk wandelen wij het dorpscentrum uit.

    Rechts van de straat loopt de Veurs, een beekje dat iets verder in het centrum uitmondt in riviertje de Voer.

    Aan de eerste bocht naar links verlaten wij de straat en gaan rechtsaf een holle weg in.

    Aan het begin van de holle weg staat de Kolebron, deze bron voorzag de mensen uit de buurt eeuwenlang van drinkwater.

    Maar er ontspringen meerdere bronnen in de omgeving, het gevolg is dat het bronwater langs het wandelpad naar beneden loopt, hoge stevige schoenen of laarzen zijn hier geen overbodige luxe.

    Er zijn enkele holen te zien in de berm van de holle weg, deze zouden wel eens van de das kunnen zijn want de Voerstreek kent de grootste dassenpopulatie van Vlaanderen.

    Een das heeft een opvallende zwart-witte kop en omdat het een schuw nachtdier is krijgen wij het dier niet te zien.

    Verderop is de weg omzoomd door hagen, wat van oudsher typisch is voor de Voerstreek. 

    Na ongeveer een dikke halve km komen wij uit op een asfaltweg.

    Wij hebben nu linksachter een prachtig dallandschap dat gedomineerd word door het indrukwekkende spoorwegviaduct.

    De asfaltweg volgen wij maar een paar meters om voorbij een boomkapelletje rechtsaf te slaan.

    Wij volgen eerst nog een holle weg en daarna een erg modderige veldweg.

    De weg loopt flink bergop langs weilanden, genieten ondertussen van uitzicht op het heuvelachtig landschap.

    Aan het eerste silexhuisje in gehucht Eiken slaan wij rechtsaf en gaan via een slagboom het bos in.

    Wij zitten in een loofbos, men spreek hier van een hellingbos.

    De bosweg loopt erg steil naar beneden en is bezaaid met dikke silexstenen of vuurstenen.

    Onderaan ligt het Krindaal of Crindael, de pinot noir (blauwe druivenras) wordt hier verbouwd tegen de zuidhelling.

    Niet alleen de zonnige helling maar ook de kalk- en mineraalrijke bodem zijn hier vrijwel optimaal voor de druiven waar uitstekende wijn van wordt gemaakt.

    Wij volgen de Krindaal (rustige straat) naar links.

    Ongeveer ter hoogte van een wijngaard gaan wij rechts een veldweg in.

    Wij wandelen richting het gehucht Veurs, een van de schilderachtigste plekjes van Vlaanderen.

    Het gehucht is een levend openluchtmuseum met oude vakwerkhuisjes.

    De vakwerkhuisjes bestaan hier uit een combinatie van houten balken die met leem zijn dicht gestreken en silexgevels.

    Voorbij het gehucht wandelen wij door een veldweg die evenwijdig loopt met het mooie Veursdal en komen zo terecht in Sint-Pieters-Voeren.

    De Sint-Pieterskerk die hier staat is in Luikse barok opgetrokken, gebouwd omstreeks 1660 en is door de eeuwen heen herhaaldelijk gerenoveerd.

    Zeer oude en merkwaardige grafstenen zijn te zien op het aanpalende kerkhofje.

    Wij volgen de Sint-Pieterstraat tot aan Gasterij de Commanderie en houden hier een koffiepauze.

    Daarna nemen wij de weg tegenover de Gasterij, de Commanderie (straat).

    Wij steken de Voer over, het riviertje ontspringt hier enkele honderd meters verder.

    Links liggen de vijvers (bronwater van de Voer) van de Commanderij waar nu vooral forel in wordt gekweekt, een bezoekje aan de viskwekerij is mogelijk (betalen).

    Verderop hebben wij een mooi zicht op de Commanderij.

    De Commanderij is een 17de eeuwse waterburcht die in 1242 werd gesticht door de Duitse Ridderorde.

    Het was destijds een bijhuis van Landcommanderij Alden Biesen in Bilzen.

    Wandelend langs enkele smalle asfaltwegjes genaamd Veld en Berg is het genieten van het weidelandschap.

    Vanaf de Shetlandhoeve brengt ons een veldweg terug richting Sint-Martens-Voeren.

    Bij het binnentreden van het dorp staat voor ons het indrukwekkende spoorwegviaduct.

     Het viaduct is 250 meter lang en 23 meter hoog en overspant het dal van de Voer.

    Het betonnen bouwwerk is in de Eerste Wereldoorlog door  de Duitse bezetter (Russische Krijgsgevangenen deden het werk) aangelegd.

    De spoorweg moest de verbinding verzekeren tussen het Ruhrgebied en Antwerpen.

    In gehucht Veurs werd eveneens de langste spoorwegtunnel van België aangelegd.

    Wij wandelen onder het viaduct door en bereiken terug het centrum van Sint-Martens-Voeren.

    Na het oversteken van de Voer maken wij nog een ommetje rond de kerk en bereiken zo terug het Veltmanshuis.

    Tips / opmerkingen: wandeling oké, bewegwijzering oké

    Deze prachtige wandeling is niet voor niets verkozen door de kijkers van TV- programma Vlaanderen Vakantieland als mooiste wandeling van Vlaanderen.

    Bij de voornaamste bezienswaardigheden staan infobordjes met tekst en uitleg.

    In het dorpswinkeltje in Veurs zijn talrijke streekspecialiteiten te koop zoals ambachtelijke appel- en perensiroop, Woudmeester pastilles, Rick’s bier of Voersdrupke (een streekjenever op basis van sleedoornpruimpjes).

    Wandeldag: zondag 18 oktober 2015, droge dag met veel wolken met namiddag af en toe zon(14°).























































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (5)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.188.WATERVALBOSWANDELING - O.L.VROUWPAROCHIE

    Watervalboswandeling  -  Hoeselt.

    Ligging / start: aan de kerk van de Onze- Lieve-Vrouwparochie, deelgemeente van Hoeselt.

    Parking: op het Onze- Lieve-Vrouwplein.

    Afstand: korte rondwandeling van 3 km en 2 x 300 meter verbindingsweg.

    Wandelwegen: straten, veldwegen, gras- en bospad.

    Bewegwijzering: rondwandeling is aangeduid met witte richtingspijl en blauwe achtergrond, verbindingsweg is aangeduid met witte richtingspijl en rode achtergrond.

    Wandelbord: in een hoekje van het Onze- Lieve-Vrouwplein, opgelet de wandelroute staat op de achterzijde van het wandelbord Wandelen in Hoeselt.

    Het Kerkje hier is gewijd aan Onze- Lieve-Vrouw- Middelares, werd in de jaren 30 vorige eeuw gebouwd en verheven in 1948 tot parochiekerk.

    Aan de zijkant van de kerk staat een Mariabeeld (Onze- Lieve-Vrouwplein).

    Op het beeld is een koperen plaatje bevestigd waarop staat te lezen: Onze- Lieve-Vrouw Wonderbare Medaille Middelares Aller Genaden.

    Wij slaan de straat tegenover de kerk in, de Nederstraat.

    Oorspronkelijk was hier een gehucht dat Neder of Neroye heette, de Nederstraat is er naar vernoemd.

    De brug van de autosnelweg E 313 steken wij over en volgen de Bivelenweg (fietspad).

    Vijftig meter verder hebben wij de keuze de rondwandeling links beginnen of rechtdoor gaan, wij kiezen voor rechtdoor.

    Ongeveer honderd meter verder volgen wij links de Hulterhofstraat.

    De eerste veldweg links slaan wij in, een weg langs uitgestrekte weilanden.

    Rechts zien wij ver weg aan de horizon de Energiecentrale van Langerlo (Genk) liggen.

    Ook te zien in het landschap is de betonnen watertoren van Bilzen, hij is 30 meter hoog en dateert uit 1985.

    Voorbij de weilanden bereiken wij het Natuurgebied Watervalbos, gelegen in het brongebied van de Marebeek.

    Het kleine natuurgebied  (12,5 ha)  bestaat uit jong en oud loofbos, vooral veel eiken- en haagbeuken.

    Het is begin oktober en stilaan verkleuren de bladeren in het bos met een variatie van geel, oranje, rood en bruin.

    In het voorjaar zijn het andere kleuren, het is hier dan genieten van een prachtig wit tapijt van bosanemonen.

    Andere interessante voorjaarsflora is de bleke zegge, gevlekte aronskelk, gele dovenetel en groot heksenkruid.

    Ook de zeldzame eenbes komt hier voor in het natuurgebied, het plantje bloeit van eind april tot juni.

    De wandeling door het bos duurt maar eventjes want vlug ligt er voor ons een open terrein, gerooid bosperceel.

    Een infobordje geeft meer uitleg over de Amerikaanse eik die hier moet wijken voor de inheemse boomsoorten.

    Iets verder ligt de Marebeek, een klein beekje dat overwoekerd is met struiken en onkruid.

    Daarna stappen wij door een vochtig hooiland en bereiken zo een betonweg, de Jachtstraat (linksaf).

    Juist voor een perceel populieren gaan wij linksaf, een graspad.

    Een poel ligt hier langs de rand van een berm.

    Libellen vliegen in de omgeving van de poel, op zoek naar eten (muggen en vliegen).

    Verderop volgen wij een graspad langs weilanden omzoomt met jonge knotwilgen.

    Het is de tijd van de paddenstoelen, aan de rand van een weide staan enkele mooie fotogenieke vliegenzwammen.

    Na het volgen van een betonweg komen wij terug uit aan de brug over de E313, nog even de verbindingsweg volgen naar het centrum.

    Tips / opmerkingen: wandeling oké, bewegwijzering oké.

    Wil je meer weten over het zeldzame plantje eenbes: 

    Een waterval zijn wij niet tegen gekomen, de naam Waterval(bos) komt waarschijnlijk van de snelstromende grachtjes die zich verzamelen in de Marebeek.

    Midden in het bos zou een ijzeren kruis staan, niet gezien.

    Wandeldatum: donderdag 8 oktober 2015, grijze dag zonder zon, geen neerslag (15°).




































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (4)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.187. HET ROOSTPAD - VEERLE

    Het Roostpad - Veerle, deelgemeente van Laakdal.

    Ligging / start: op het marktplein in Veerle.

    Parking: op het plein tegenover de kerk.

    Afstand: rondwandeling van 5,1 km.

    Wandelwegen: rustige straten, veldwegen en  gras- en aardepaden.

    Bewegwijzering: verschillende knooppunten volgen van wandelnetwerk kaart de Merode.

    De door ons afgewandelde knooppunten: 222 - 179 - 220 - 172 - 179 - 222.

    Wandelbord: staat langs de picknickhut op het marktplein.

    De wandeling is ook te downloaden:


    Op het marktplein (waar de parking is) staat een fraaie stenen waterpomp in neobarok uit 1877, deze diende om destijds de dorpskom van drinkwater te voorzien.

    De kerk Onze Lieve Vrouw in de Wijngaard is genoemd naar een houten Mariabeeld dat in de 14de eeuw werd gevonden in het Wijngaardbos.

    De kerk is een drie beukige kruisbasiliek in gotische stijl aansluitend bij Kempense gotiek en Demer gotiek, terug opgebouwd na een brand in 1910.

    De massieve kerktoren is opgetrokken in donkere baksteen met zware steunberen en lagen van bruine zandsteen, uit 1515 is bewaard gebleven en in 1997 gerestaureerd.

    Het imposant grafmonument naast de kerk is de grafkelder van de Spaanse adellijke familie Zerezo de Tejada.

    Wij wandelen naar ons vertrekpunt de picknickhut in het midden van het marktplein.

    Aan de picknickhut staat een mammoetboom of reuzensequoia, het is een flink uit de kluiten gewassen soort den die behoort tot de cipresfamilie.

    Deze reuzensequoia die voornamelijk in Amerika voorkomt werd hier in 1950 geplant bij het aanleggen van het huidige marktplein.

    Het houten beeldje dat in de schaduw van de boom staat werd geplaatst ter ere van 10 jaar de verbroedering tussen Veerle en het Litouwse stad Jurbarkus.

    Wij wandelen naar de andere kant van het marktplein.

    Hier staat het oorlogsmonument met metalen kruis opgericht voor de gesneuvelde van Wereldoorlog 1 en 2, de namen van de overledenen zijn weergegeven op een steen.

    Aan het oorlogsmonument steken wij de straat over en verlaten de dorpskern via de Getteken (straat) en Kabienstraat.

    Op het einde van de Kabienstraat steken wij de Hulstsestraat over en gaan rechts en meteen terug links een veldweg in.

    De veldweg opgevuld met puin en kiezel loopt langs een kleinschalige camping met stacaravans en weekendhuisjes en visvijver.

    Daarna wandelen wij even langs de Grote Laak, met weilanden op de andere oever.

    De Grote Laak is een zijrivier van de Grote Nete en is spijtig genoeg een van de sterkst vervuilde rivieren van Vlaanderen.

    Wij slaan linksaf en volgen eerst een graspad dat spoedig over gaat in een nogal modderige aardeweg.

    De Roost waar wij nu door uit wandelen is een erg gevarieerd moerasgebied van 13 ha, het ligt in de vallei van de Grote Laak.

    Het natuurgebied bestaat uit elzenbroeken, hooilanden, wilgenstruweel, verlanden poelen en turfputten.

    Sommige van deze turfputten werden later als visvijver in gebruik genomen.

    De visvijvers hier onder de naam Roostvijvers werden door VZW Natuurpunt onder handen genomen.

    Zo werden de oevers natuurvriendelijker heraangelegd door ze breed en zwakhellend te maken wat ideaal is voor kikkers, padden en salamanders (een infobordje geeft meer uitleg).

    Op een grote vijver zitten heel wat watervogel, eenden en één reiger gezien.

    Andere voorkomende vogels in het moerassig natuurgebied zijn sijs, wielewaal, ijsvogel, wintertaling, fuut, bosuil, bosrietzanger en torenvalk.

    Op gebied van flora groeit er dotterbloem, pinksterbloem, veldrus en meerdere zegge-soorten.

    Dankzij het ondiepe kwelwater (rijk aan mineralen) afkomstig uit de nabijgelegen heuvel met name Wijngaardbos komt er op enkele plaatsen nog waterviolier voor, een plantje dat goed gedijt in veenachtige bodem.

    Terug uit het natuurgebied volgen wij de beklinkende Rooststraat (KMO -Zone) tot aan de Hulstsestraat.

    Wij steken de Hulstsestraat over en bereiken na een lichte klim het hoogste punt van Veerle de Wijngaardberg, ook wel Wijngaardbos genoemd.

    Het Wijngaardbos heeft zijn naam te danken aan de zuidflank waar vroeger druiven werden geteeld, is nu bebost.

    Wij volgen de bosrand langsheen het Wijngaardbos met rechts een mooi vergezicht op de omgeving.

    Links iets dieper in het bos staat het boskapelletje van Onze Lieve Vrouw in de Wijngaard.

    Daarna volgen wij dalend de bewoonde Wijngaardbos straat.

    Wij slaan verderop links de Vest in.

    Wandelen voorbij het kapelletje van wijk De Hegge.

    Via Getteken wandelen wij terug richting marktplein, eind van wandeling.

    Tips / opmerkingen: wandeling oké, bewegwijzering oké.

    Voor deze wandeling is het aangeraden stevige hoge schoenen of laarzen aan te trekken, vooral in het natuurgebied liggen de paden er modderig bij.

    Goed om te weten, wat is kwel(water):


    Aan de kerk staat ook een grote mijnlamp, waarom ze hier is geplaatst en of ze er maar tijdelijk staat (niets van terug te vinden op Google).

    Wandeldatum: vrijdag 11 september 2015, mooie dag, afwisselend zon en wolken (23°).

     



































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.186. DE MECHELSE HEIDE - MAASMECHELEN
    Natuurgebied de Mechelse heide - Maasmechelen.

    Ligging / start: aan feestzaal De Salamander, Jozef Smeetslaan 280 Maasmechelen.

    Het natuurgebied ligt ten westen van  Maasmechelen.

    Parking: parkeerterrein rechts van De Salamander.

    Afstand: rondwandeling van 7,2 km.

    Wandelwegen: bos- en zandwegen, soms flink bergop en -af.

    Bewegwijzering: rode driehoekjes.

    Wandelbord: in de schuilhut, die vlakbij de parking ligt.

    Het natuurgebied de Mechelse Heide is ongeveer 700 ha groot en is een onderdeel van het Nationaal Park Hoge Kempen.

    De beheerders van het natuurgebied zijn het Agentschap voor Natuur en Bos.

    Vanaf het wandelbord wandelen wij richting de toegangspoort Mechelse Heide, deze bestaat uit een opening tussen twee hoge muren.

    De hoge muren gemaakt van schanskorven hebben een symbolische functie, namelijk de bezoeker het gevoel geven dat hij een bijzonder natuurgebied betreedt.

    Aan het begin van de wandeling gaan wij over het geasfalteerde toeristisch fietspad dat hier door de Mechelse heide loopt.

    Spoedig moeten wij linksaf het gevarieerd bos in.

    Bij een veenachtige gebied dat Onder de Berg heet ligt een van de waardevolste vennen van Vlaanderen.

    Het met uitsterven bedreigde plantje slijkzegge staat hier, dit is de enige plek in België waar het plantje voorkomt.

    Maar ook andere planten groeien hier: veenbes, ronde zonnedauw, draadzegge en wollegras.

    Verderop stappen wij over het korte plankenpad dat hier door het natste gedeelte loopt.

    Na een klein heidelandschap gaat de wandelroute terug door bosgebied.

    Wij passeren een hondenlosloopweide en steken verderop het toeristisch fietspad over.

    Afwisselend krijgen wij nu bossen en heidevelden te zien, lichtjes bergop.

    De heide groeit hier tegen de hellingen van het Kempens Plateau, een plateau dat ontstaan is in de ijstijden.

    Zo was in de ijstijden de Maas een woeste gletsjerrivier die kilometers breed was en miljoenen tonnen puinsteen meesleurde uit de Ardennen.

    Daarmee bouwde de Maas het Kempens Plateau op: de Maas schuurde valleien uit, verstopte die weer met eigen puin, zocht nieuwe beddingen en zo ontstonden er telkens nieuwe terrassen.

    De volgende bezienswaardigheid zijn de grote waterplassen van de zandgroeve.

    Exploitant SCR-Sibelco is hier in 2007 gestart met opdelven van het unieke kwartszand, fijn wit zand van uitstekende kwaliteit.

    Dit zand is alleen hier te vinden en in de buurt van Mol en wordt gebruikt voor het vervaardigen van allerlei glassoorten (zoals zonnepanelen) en porselein.

    Verderop volgen wij een smal pad steil naar beneden en bereiken de zandgroeve.

    Hier liggen nog een dozijn zandbuizen, waarschijnlijk worden ze nog gebruikt op gepaste tijden.

    Wij wandelen even langs de oever van de zandwinningvijver.

    Daarna volgt een steile klimop naar het hoogste punt van de Mechelse Heide, hier zitten wij op 104 meter boven de zeespiegel.

    Een prachtig panorama hebben wij hier, zo zien wij links een paar mijnterrils liggen, die van Waterschei of Winterslag.

    Ook verbluffend is het panoramisch uitzicht op de ENCI- cementfabrieken.

    Daarna wandelen wij door het paarse heidelandschap, het is begin september en de struikheide staat op dat moment op zijn mooist.

    Maar er staat ook de rode dopheide, een minder voorkomende soort die al uitgebloeid is, bloeitijd valt rond eind juni - begin juli.

    Op de open heide ligt een dikke zwerfkei, zo eentje uit de ijstijden.

    Daarna gaat de wandelroute nog een heel tijdje door het dichte bos.

    Na het passeren van een houten brug bereiken wij even verder terug de parking.

    Afsluiten doen wij met een drankje in cafetaria ‘t Salamanderke, ligt aan de achterkant van Feestzaal De Salamander.

    Tips / opmerkingen: wandeling oké, bewegwijzering oké.

    Het Zandloperpad is een verhard pad voor buggy’s en rolstoelgebruikers, wandeling van 1,5 km.

    Wil je meer weten over het zeldzame plantje dat hier voorkomt, slijkzegge:


    Er zou ook een vogelkijkwand staan aan de zandgroeve, niet gezien.

    Wandeldatum: begin september 2015, wandeldag met zon en soms dreigende wolken.




































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (3)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.185.SINT-VERONAWANDELING - LEEFDAAL
    De Sint-Veronawandeling - Leefdaal.

    Ligging / start: aan de kerk in de Dorpstraat te Leefdaal, deelgemeente van Bertem.

    Parking: tegenover de kerk ligt een parkeerterrein.

    Afstand: rondwandeling van 6,2 km.

    Wandelwegen: enkele straten, dreef, kasseiweg, aarde pad langs de Voer, holle wegen, veldwegen.

    Bewegwijzering: verschillende knooppunten volgen van wandelnetwerk kaart Zuid-Dijleland / Bertem en omgeving.

    De door ons afgewandelde knooppunten: 5 - 57 - 56 - 55 - 52 - 51 - 50 - 5.

    Wandelbord: er hangt een bord tegen de muur van het kerkhof, maar de route is ook te downloaden:


    Aan de straatkant staan enkele oorlogsmonumenten, een met de namen van de inwoners op die tijdens de 1ste en 2de  W.O. zijn omgekomen.

    Er vlakbij staat het monument van Devriese Armand, onderwijzer en kapitein van de weerstand die voor zijn vaderland is overleden in Duitsland.

    Een ander monument is dat de 30ste verjaardag van de invasie in Normandië herdenkt.

    De Sint- Lambertuskerk hier omringt door een kerkhof is in de loop der tijden onderworpen aan verbouwingen en restauraties door bouwlustige pastoors.

    Vooral de invloeden van romaanse en gotiek stijl is sterk aanwezig, de kerk staat sinds 1987 op de lijst van beschermde monumenten.

    Wij volgen de kerkring, het wegje dat achter de kerk loopt en passeren het voormalige kapelaanhuis.

    Het gerestaureerde kapelaanhuis is gebouwd in classicistische stijl en dateert uit midden 18de eeuw.

    Vervolgens wandelen wij door een mooie rode beuken dreef die leidt naar het Kasteel van Leefdaal.

    Uit de dreef staat links het monument dat verwijst naar een neergestorte bommenwerper.

    Het monument staat er ter ere van de bemanning van een B-24 Liberator bommenwerper van de US Army Air Forces die hier in 1944 na een missie in Duitsland is gecrasht, één bemanningslid kwam om.

    Voorbij de open picknickplek met infoborden over het kasteel en zijn omgeving steken wij de Boskee over.

    Volgen lichtjes bergop de Slagberg (kasseiweg) met vooraan rechts de Kasteelmolen uit 1686, jammer genoeg een bouwvallige gebouw waarvan rad en interieur zijn verdwenen.

    Links boven op een heuvelhelling ligt het in renaissance gebouwde Kasteel van Leefdaal met laatmiddeleeuwse resten.

    Het wordt ook wel Kasteel de Liedekerke genoemd, de naam van de grafelijke familie die hier sinds 1775 het kasteel bewonen.

    Op de voorgevel staat het getal 1626 een jaartal dat wijst op verbouwingen want delen van het kasteel dateren zelfs uit de 15de eeuw en nog ouder.

    Vorige eeuw zijn wijzigingen aangebracht aan de achtervleugel en zijn alle de gevels zorgvuldig gerestaureerd. 

    Het kasteel en park zijn niet toegankelijk voor publiek, vanaf de Slagberg is er een deel van het kasteel zichtbaar, doorkijk aan de hoge haag.

    De Kasteelvijver is aan de rechterkant te zien, goed verscholen tussen het groen.

    De vijver destijds aangelegd door Graaf Honoré de Liedekerke is het paradijs voor verschillende soorten watervogels zoals waterhoentjes, wilde eenden, zwanen, neerkoeten en reigers.

    Voorbij de vijver nemen wij het aarde pad dat langs De Voer loopt.

    De Voer heeft een lengte van 15 kilometer, hij ontspringt bij een bron in het Zoniënwoud bij Tervuren en mondt uit bij Leuven in de Dijle.

    Het kronkelend beekje zoekt zich hier een weg door de Voervallei, bos, hooilanden, elzenbroek en populieren vullen het dal.

    Na bijna 1,5 kilometer De Voer te hebben gevolgd belanden wij in de straten van het gehucht Sint-Verona.

    Via een pad omzoomd door haag bereiken wij na een korte stevige klim de top van de Vroeienberg.

    Op de Vroeienberg een heuvel staat de Sint-Veronakapel, dit was vroeger de H. Kruiskerk.

    Rond 1800 werd de parochie bij Leefdaal gevoegd en werd de H. Kruiskerk gedegradeerd tot Sint- Veronakapel.

    De kapel kent een lange geschiedenis op gebied van afbraak en verbouwingen, ze is ook heel oud, zo zou de oost muur dateren uit begin 10de eeuw.

    De huidige kapel heeft terug zijn oorspronkelijke vorm uit de 12de eeuw, een romaans uiterlijk dat werd verkregen door grondige restauratie in 1951.

    Tijdens de restauratie zijn toen een  grafveld blootgelegd en 2 gemetselde graven met sarcofaag aangetroffen uit de 9de of 10de eeuw.

    Volgens een legende lag de volksheilige Sint-Verona hier ooit in de kapel begraven in de sarcofaag uit het  Merovingische tijdperk.

    In het koor staat een mooi laatgotisch muur tabernakel bewaard en beeldhouwwerk uit de 18de eeuw, spijtig genoeg was de kapel gesloten.

    Via de Kapellestraat en Kerstraat bereiken wij de Poelstraat een tamelijk brede holle weg met opmerkelijk hoge flanken.

    De steile holle weg leidt ons naar de Zavelberg, hier gelegen op het Leemplateau (bijna 100 m. boven de zeespiegel).

    Vanaf de Zavelberg hebben wij een schitterend vergezicht op de Voervallei en ruime omgeving.

    Het Leemplateau is erg vruchtbaar en bestaat hoofdzakelijk uit tarwe-, koren-, bieten-, maďs- en aardappel- velden.

    Wij steken de Steenweg naar Korbeek-Dijle (betonweg in veld) over en nemen rechts een veldweg.

    De veldweg loopt over het leemplateau, onderweg is het genieten in het open veld van het weids golvende landschap.

    Daarna komen wij uit op een betonweg, de Bredeweg, deze ligt op de waterscheiding van Voer- en Dijlevallei.

    De Bredeweg volgen wij maar eventjes om vervolgens rechts een holle weg in te slaan.

    De weg loopt flink bergaf tot wij uitkomen in de Korbeekstraat een straat die uitloopt in de Dorpstraat, eind van de wandeling is in zicht.

    Tips / opmerkingen: wandeling oké, bewegwijzering oké.

    Bij regen zijn laarzen aangeraden, vooral de holle wegen en veldwegen kunnen er dan modderig bij liggen.

    Wil je meer weten over het Kasteel van Leefdaal:


    Interessant is het volksverhaal van de Heilige Verona:

    Wandeldatum: woensdag 19 augustus 2015, afwisselend wolken en zon (24°).


































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.184. VENUSBERG / ZWARTE BEEK - MELDERT (LUMMEN)
    Venusberg / Zwarte Beek - Meldert, een deelgemeente van Lummen.

    Ligging / start: aan de kerk van Meldert, deze ligt op het kruispunt van de Zelemsebaan en de Medertsebaan.

    Parking: op het kerkplein.

    Afstand: rondwandeling van 10 km.

    Wandelwegen: vooral veld-, gras- en bos- wegen en af en toe één straat.

    Bewegwijzering: rode driehoekje.

    Wandelbord: aan de rand van het kerkplein.

    De Sint-Willibrordus kerk werd gebouwd in 1365, de aanpalende kerktoren dateert uit de 17de eeuw.

    In 2006 is bij herstellingswerken aan de kerk de toren ingestort.

    Bijna zeven jaar later in mei 2013 werd de gerestaureerde kerk met nieuwe toren terug in gebruik genomen.

    De nieuwe toren heeft een stalen structuur, is bekleed met roestbruine Cortenstaal platen.

    Een inkijk op het mooi gerestaureerde interieur heb je vanaf de opengewerkte westengevel.

    Wij steken de Meldertsebaan over en volgen de Pastorijstraat doorheen gehucht Geenmeer.

    Halverwege de Pastorijstraat staat de Sint- Willibrodus kapel, een gecementeerde gebouwtje wit geverfd.

    De gerenoveerde kapel met jaartal 1780 op de gevel heeft een sterk gebogen zadeldak met steile leien dakhelling.

    Voorbij de pastorijstraat volgen wij de Holstraat, de naam zegt het, een holle weg.

    De mooie holle wegen in de omgeving van Lummen zijn ontstaan in de periode van paard en kar, toen de grond werd los gereden en de ijzerhoudende zandsteen bij zware regenval wegspoelde.

    Hierdoor werden de wegen alsmaar holler en komen ze tussen twee hellingen te liggen, de flanken.

    Verderop volgen wij de Bijgaerdstraat een veldweg met her en der knoteiken langs de wegkant.

    In de Venusbergstraat ligt links de 61 meter hoge Venusberg, hij is te bereiken via een graspad (lichtjes bergop).

    Op deze prehistorische heuvelrug wat eigenlijk een zandbank is van de Diestiaanzee een zee die 7 miljoen jaren geleden zich terug trok zijn door archeologen heel wat prehistorische voorwerpen gevonden.

    Zo heeft men op de heuvel en in de omgeving talrijke silexpijlpunten gevonden uit de prehistorie.

    Op de Venusberg is er een perceel naaldbos gekapt en daarna door plaggen aan heideherstel gedaan, dit dankzij de vrijwilligers van Natuurpunt (lees infobord).

    Een kudde schapen (niet gezien) staan er in voor de begrazing zodat het mooie open heidelandschap in stand blijft.

    Vanaf de Venusberg zien wij richting vallei van de Zwarte Beek, prachtig vergezicht.

    Ongeveer 300 meter verder vanaf een platform kijken wij op het weidse akkerland.

    Een infobord geeft meer uitleg over een oude methode van akkerbeheer op de Venusberg.

    Daarna gaat de wandelroute langs uitgestrekte velden lichtjes bergop naar de beboste Hertenrodeberg, onderweg enkele prachtige panorama’s op de omgeving.

    Juist voor het oversteken van de Meldertsebaan wandelen wij nog door een holle weg.

    Na een veldweg en een derde holle weg belanden wij in het gehucht Hertenrode.

    In het gehucht Hertenrode gaan wij over straten, gelukkig met weinig verkeer.

    Via de Lievevrouwkesbosstraat bereiken wij de Heesstraat, oversteken.

    Het is daarna rustig wandelen over het geasfalteerde fiets- en wandelpad dat loopt langs de bossen van Hees.

    Een bosweg linksaf loods ons door het dennenbos tot aan de Zelemsebaan.

    Na het oversteken van de Zelemsebaan is het genieten van het prachtig natuurgebied De Schurfert.

    De Schurfert is een veenachtig moerasgebied met broekbosjes en ruigte met daarin verscholen poelen, oude turfputten en trilvennen.

    De Zwarte Beek ligt een eindje verder, omringd door weilanden.

    De beek is in Vlaanderen een van de meest waardevolle beekvalleien, zeker op ecologisch gebied.

    Een ideale biotoop voor weidevogels, zoals de watersnip, wulp en roodborsttapuit.

    De kenmerkende flora in de vallei zijn slangenwortel, waterscheerling, gagel en meerdere zegge -soorten (siergrassen).

    Wij steken de beek over aan de groene ijzeren Schurfertbrug, genoemd naar het natuurgebied.

    Een tijdje lang wandelen wij langs uitgestrekte vochtige weilanden en enkele houtkanten.

    Om de andere oever van de Zwarte Beek terug te bereiken steken wij een tweede brug over.

    Het einde is in zicht de roestbruine stalen kerktoren van Meldert is terug te zien in het landschap.

    Maar eerst moeten wij over een plankenpad door de Lange Beemden, links broekbos, rechts weilanden en vloedgracht.

    Daarna komen wij uit op de Zelemsebaan, nog even rechtsaf  tot aan de kerk, eind van een mooie natuurwandeling.

    Tips / opmerkingen: wandeling oké, bewegwijzering niet oké, enkele symbooltjes waren afgeschoten door de zon, totaal onleesbaar en aan vervanging toe.

    Na regenperiodes zijn zeker stevige schoenen of laarzen aangeraden.

    Goed om te weten: de naam Venusberg heeft niets met liefdesheuvel te maken maar stamt uit 1665, men sprak toen van ‘Venderberch’, wat evenveel betekent als ‘berg der vennen’.

    Vanaf het wandelbord vertrekken nog twee kortere wandelingen: richting Venusberg - blauwe ruitjes (6 km) en richting Zwarte Beek - oranje bolletjes (6 km).

    Wandeldatum: woensdag 5 augustus 2015, mooie wandeldag met veel zon, warm (27°).




































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (3)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.183.LOVENARENBROEKWANDELING - KESSEL-LO.
    Lovernarenbroek wandeling - Kessel-Lo, deelgemeente van Leuven.

    Ligging / start: op de parking voor het kerkhof aan de Abdij van Vlierbeek, Kortrijksestraat te Kessel-Lo.

    Afstand: wandeling van 4,8 km, korte rondwandeling van 3,8 km en heen- en terug van parking naar eerste knooppunt (42) is 1 km.

    Wandelwegen: kasseiweg, dolomietpad, geasfalteerde steegjes.

    Bewegwijzering: verschillende knooppunten volgen van wandelnetwerk kaart Hagelandse Heuvels.

    De door ons af gewandelde knooppunten: 42 - 4 - 41 - 42.

    Wandelbord: geen, de wandelroute is te downloaden:

    De korte geschiedenis van de abdij: in 1125 schonk de eerste Hertog van Brabant het domein Vlierbeek aan de Benedictijnen van de abdij van Affligem.

    Er werd een priorij gevestigd die in 1163 uitgroeide tot een zelfstandige abdij.

    In 1572 wordt de abdij van Vlierbeek door de vernielzuchtige troepen van Willem van Oranje geplunderd en in de as gelegd.

    De monniken van de abdij vluchten naar hun refuge (toevluchtshuis) te Leuven en keren pas 70 jaar later terug.

    In 1776 kreeg de bekende architect L.B. Dewez opdracht een volledig nieuwe abdij in classicistische stijl te bouwen.

    Tijdens de Franse Revolutie viel het bouwen stil, alleen de kerk en een deel van het nieuwe abtskwartier zijn voltooid.

    De Franse Revolutie maakte een einde aan het kloosterleven, de monniken werden verdreven in 1797 en gebouwen en inboedel werden verkocht.

    Na de Franse Revolutie in 1829 werd de onafhankelijke parochie Vlierbeek opgericht met de abdijkerk als parochiekerk, tot zo ver de geschiedenis.

    De wandeling starten wij met de middenweg te volgen over het kerkhof richting abdijsite.

    Het kerkhof is zeker een bezoekje waard, enkele beroemde personen liggen er begraven en er staan waardevolle grafmonumenten, vooral de mooie grote grafkapellen vallen op.

    De voormalige neoclassicistische abdijkerk sluit aan bij het kerkhof.

    De kerk heeft een 52 meter hoge toren en bezit een achthoekig centraal deel.

    Voorbij het kerkhof staat rechts het oorspronkelijk Gastenkwartier van de abdij dat gebouwd is tussen 1642 en 1727.

    Begin 19de eeuw opnieuw verbouwd en onderverdeeld in kantoren, laatste grondige restauratie gebeurde in 2006.

    Vlakaan de Gastenkwartier staat het Nieuwe Abtskwartier dat gedeeltelijk is ingericht voor de pastorale gemeenschap en verenigingen, een ander deel huurt de KU Leuven voor studenten huisvestiging.

    De eerste verdieping was vroeger kapel en is heringericht als Doopkapel.

    Aan de achterkant ligt het Oude Abtskwartier, een 18de - eeuwse poort geeft toegang tot het gebouw dat tot 1999 ingericht was als boerderij, na restauratie zijn het nu architectenkantoren.

    Wij wandelen na de andere kant van het plein met links de voormalige woningen van de knechten, dateren uit de 18de eeuw en zijn verbouwd in de 19de eeuw.

    Aansluitend zien wij het portiersgebouw en de Westenpoort, deze poort met smalle en brede toegangspoort behoort tot het oudste deel van de abdij (16de eeuw), grondig gerestaureerd in 2009.

    De poort was vroeger de hoofdingang en is zeker langs de buitenzijde een kijkje waard.

    Hier zien wij nog een deel van de oorspronkelijke versiering, de meeste aandacht trekken de twee nissen (zonder beelden) en het mooie driehoekig fronton.

    Naast de Westenpoort bevindt zich een taverne, Estaminet “ In Den Rozenkrans” dit staat met zwarte verf op de deur sinds de jaren 60 vorige eeuw, het werd geschreven tijdens een opname van de reeks “Wij Heeren van Zichem”.

    Maar in 1830 was het al een soort herberg, een herbergier en smid huurde toen het huis.

    Wij volgen verder de kasseiweg en wandelen voorbij het overgebleven tuinprieeltje dat in 1963 omgevormd werd tot kapelletje.

    Ooit stonden er vier tuinprieeltjes, ze stonden op de hoeken van een weelderig siertuintje, maar van het tuintje blijft er weinig of niets over.

    Verderop verlaten wij de abdijsite na het passeren van het mooie landbouwcomplex dat vroeger bestond uit abdijhoeve, brouwerij en bakkerij (dateert uit de 17de eeuw).

    De landbouwcomplex werd in 1983-84 gerestaureerd en verbouwd tot woningen, de traditionele stijl bak- en zandsteen werd behouden.

    Opvallend zijn de fraaie deurtjes met witstenen rondbogen en de mooie dakkapellen.

    Wij volgen nog even de kasseiweg en slaan aan knooppunt 42 het Kloosterdijkpad in.

    Spoedig bereiken wij de Holsbeeksesteenweg, na oversteken van de steenweg volgen wij een dolomietpad door het Provinciedomein Kessel-lo.

    Het domein met visvijver was oorspronkelijk van de abdij maar werd verkocht aan de provincie.

    Het is nu een recreatiepark (100 ha) dat hier ingebed ligt in de vallei van de Molenbeek en het Lovenarenbroek.

    Na het passeren van een café en het minigolf terrein wandelen wij richting visvijver.

    Wij volgen de oever van de visvijver, enkele hengelaars zitten in de schaduw te vissen.

    Verderop bereiken wij de grotere vijver, roeivijver.

    Links ligt het vochtige natuurgebied Lovenarenbroek met enkele afwateringskanaaltjes, infobord over natuurherstel in het gebied.

    Op de achtergrond staat het Ecocentrum, in de tentoonstellingsruimte kom je meer te weten over “water”: watervervuiling, waterwinning, waterzuivering, waterflora en -fauna, enz..

    De andere recreatiemogelijkheden (niet bezocht, honden waarschijnlijk niet toegelaten) liggen uiterst links openluchtzwembad, ploeter bad, vijvertje met trapbootjes, verkeerspark en verschillende speeltuinen.

    Aan het begin van een mooie dreef verlaten wij de oever van de vijver en gaan richting uitgang domein.

    Na het passeren van hekwerk volgen wij een smalle asfaltweg (noem het steegje) langs sport- en voetbalvelden.

    De wandeling wordt minder mooi, het is wandelen langs de achterkant van rijhuizen, wel af en toe uitzicht op een mooi tuintje.

    Na het steegje komen wij terug uit op de Holsbeeksesteenweg, linksaf.

    Ongeveer honderd meter verder gaan wij rechtsaf de smalle Blokweg in.

    De Blokweg loopt langs akkerland en maďsveld, mooi uitzicht op de omgeving.

    Wij komen uit op een mooie eikendreef en gaan rechtsaf.

    Na het passeren van de Molenbeek staan wij even verder terug op het grondgebied van de abdij.

    Afsluiten doen wij met een drankje in taverne In Den Rozenkrans met zijn historisch en authentiek decor (buitenterras was volzet).

    Tips / opmerkingen: wandeling oké, bewegwijzering oké.

    U kunt ook aan het Provinciedomein Kessel-lo de auto parkeren, alleen in de zomer bij mooi weer is het waarschijnlijk zoeken achter een parkeerplaats, wij opteerde voor de parking aan het kerkhof waar plaats genoeg was.

    Opgelet, met de hond mag je alleen aangelijnd de wandelpaden in het Provinciedomein betreden.

    Er is wel een losloopweide voor honden in het domein, zie plan:

    Op een mooie site kom je alles te weten over de abdij van Vlierbeek: 

    Wandeldatum: op Nationale feestdag, dinsdag 21 juli 2015, een zonnige dag (25°).

    de abdijkerk


    de Abdijkerk/kerkhof

    grafkapel

    Gastenkwartier

    Abtskwartier

    taverne In Den Rozenkrans

    Westenpoort

    gebouwen op de abdijsite

    infobord over de abdijgronden

    tuinprieel / landbouwcomplex

    uitzicht op abdij vanaf het Kloosterdijkpad

    Provinciedomein Kessel-Lo

    visvijver

    Ecocentrum

    info over het Lovenarenbroek

    grote vijver

    geasfalteerde steegjes

    uitzicht vanaf de Blokweg

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (3)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.182. DE HOGE MOUW - KASTERLEE

    De Hoge Mouw - Kasterlee.

    Ligging / start: aan het Heemerf de Waaiberg, Waaiberg 1 in Kasterlee (zijweg van de Geelsebaan).

    Parking: op 50 meter rechts van het Heemerf ligt er een groot parkeerterrein.

    Afstand: rondwandeling van 5,8 km.

    Wandelwegen: hoofdzakelijk zand- en bos-wegen.

    Bewegwijzering: verschillende knooppunten volgen van wandelnetwerk kaart Kempense Heuvelrug.

    De door ons af gewandelde knooppunten: 72, 73, 74, 152, 81, 82, 85, 86, 152, 74, 73, 72.

    Wandelbord: voor de Keeses molen staat het wandelnetwerk bord Kempense Heuvelrug.

    De wandeling beginnen wij met een bezoekje aan het Heemerf, een mini openluchtmuseum.

    Het museum is opgericht door het gemeentebestuur van Kasterlee en de plaatselijke heemkundige kring.

    Hier staan een viertal oude heropgebouwde typische Kempense gebouwen uit de streek die dateren uit het eind 19de eeuw - begin 20ste eeuw.

    Onder meer een oude Kempense boerderij van het drie beukig langgeveltype, een langschuur met lemen wanden, bakhuis en een karkot.

    Aan de straatkant bevindt zich nog een oud staakkapelletje.

    Aanvullend staat vlakbij langs de Geelsebaan de Keeses Molen, genoemd naar de laatste eigenaar Kees Van Laer.

    De Keeses Molen is een houten windmolen die is gebouwd rond 1650.

    Ze stond oorspronkelijk op de Dam in Antwerpen en kende daarna enkele verhuizingen voor ze hier belandde.

    De molen werd destijds gebruikt als graanmolen, gerst, tarwe, rogge, boekweit en haver werden hier gemalen.

    De anders zo fotogenieke molen is jammer genoeg van zijn voetstuk gehaald en gedemonteerd voor grondige restauratie, ze zal ook terug maalvaardig worden gemaakt.

    Deze typische Kempense staakmolen is beschermd als monument.

    Wij steken de drukke Geelsebaan over (zebrapad) en staan voor het War Cemetery, een Brits kerkhof.

    Op het kerkhof liggen er 97 Britten en 3 Canadezen begraven, militairen die gesneuveld zijn in september 1944.

    De gesneuvelde vielen onder de Tweede Wereldoorlog net voor de bevrijding.

    Dit gebeurde door het aanhoudend bestook van het Duitse artillerie aan het Kempens kanaal tijdens de Slag van Tenaarde (wijk van Kasterlee).

    Op het kerkhof tegenover het grote kruis staat een kast met een registerboek in, hier staan alle namen in vermeldt van de gesneuvelde.

    Na het kerkhofbezoek volgen wij even de bosrand aan de Venheide en gaan aan de kapel het bos in.

    Wij wandelen nu door het Kabouterbos met links het kabouterhuisje.

    Het speelbos met verderop de Kabouterberg is speciaal bedoelt voor de kindjes, ze kunnen hier naar hartenlust in de zandduinen spelen en klimmen op de luchtwortels van bomen.

    Onder de schoolvakantie en weekends is er in het bos kinderanimatie.

    De kinderen (3-7 j.) krijgen een rode kaboutermuts opgezet en er worden dan verhaaltjes verteld, liedjes gezongen en zandtaarten gemaakt.

    Uit het bos volgen wij naar rechts de Pater Damiaanstraat (fietspad).

    Na +- 200 meter steken wij de straat over en betreden het Provinciaal bosdomein Hoge Mouw.

    Het domein 104 ha groot is in 1971 opgekocht door de provincie Antwerpen en wordt beheerd door Waters en Bossen.

    Het is de hoge landduin Hoge Mouw die hier ligt en het domein de naam gaf, de duin maakt deel uit van het bebost duinengebied Kempense Heuvelrug.

    Wij wandelen ongeveer een dik half uur door het domein dat voor een groot deel bestaat uit naaldbos.

    Het is af en toe een hoge landduin overwinnen.

    Onderweg komen wij midden in het bos een mooie beukendreef tegen.

    Ook de Duivelskuil passeren wij, stelt niet zo veel voor is een langwerpige ondiepe kuil.

    Meestal staat de kuil vol met regenwater, maar ze stond nu leeg door de aanhoudende droogte van de laatste maand.

    De Duivelskuil is wel bekend want er zijn aardig wat legenden aan verbonden (lees infobord).

    In den tijd dat men nog bijgelovig was en nog geloofde in spoken, boze geesten en duivels werd de kuil angstvallig vermeden.

    Andere geruchten doen de ronde dat er aan de kuil mensen werden terechtgesteld en opgehangen.

    Wat zeker is in de onmiddellijke omgeving is er urnen gevonden van voor de jaartelling, waarschijnlijk was er hier een dodenakker.

    Wij betreden (2 x) een merkwaardig braakliggend terrein met vluchtuitgangen en luchtkokers met ventilatoren op.

    Het gaat om de 500 meter lange tunnel van de Noord-Zuid verbinding waar wij over wandelen.

    De open zandvlakte die wij tegenkomen in het bos met rustbankjes en picknicktafel en hoge duin, is dit de Hoge Mouw?

    Terug uit het domein volgen wij het fietspad aan de Pater Damiaanstraat even naar links.

    Ongeveer +- 50 meter verder staan de gebouwen van het MPI De Mast, een medisch pedagogisch instituut voor buitengewoon kleuter- en lageronderwijs met internaat.

    Daarna keren wij terug via het Kabouterbos naar ons beginpunt de Waaiberg, eind van de wandeling.

    Afsluiten doen wij met een drankje op het terras van taverne Aan De Molen (ligt vlakbij de Waaiberg).

    Tips/opmerkingen: wandeling oké, bewegwijzering niet in orde, klein foutje in de markering op knooppunt 81 moet je wandelen naar 82, staat aangeduid als wandelen naar 81 wat natuurlijk niet kan.

    De fout is doorgegeven aan de dienst die instaat voor markeringen.

    Het was ons bedoeling om de mooie wandelroute Het Konijnenpad te volgen (wandeling die wij vroeger al eens afwandelde) maar de bewegwijzering van die wandelroute is verdwenen en het wandelbord ook.

    Wil je meer weten over de Keeses Molen:

    Wandeldatum: vrijdag 10 juli 2015, prachtige dag met veel zon (25°).


    Kempense schuur


    Kempense boerderij


     een karkot



     info over de Keeses Molen


    Keeses Molen


    War Cemetery (Brits kerkhof)


    Kruis


    boskapel


    Kabouterhuisje


    Kabouterbos


    Kabouterberg


     de Hoge Mouw (1)


     de Hoge Mouw (2)


     de beukendreef


     de Duivelskuil


     de Hoge Mouw (3)


    wandelen over de tunnel


     MPI De Mast

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (7)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.181.KRONENBURG -EIFEL DUITSLAND

    Wandelen in Kronenburg.

    Ligging / start: op parking 2 aan de Burgbering in Kronenburg, behoort tot de gemeente Dahlem en ligt in de Duitse deelstaat Noord-Rijnland-Westfalen.

    Afstand: rondwandeling van 6,6 km.

    Wandelwegen: beton- en asfaltwegen, trottoir en dolomiet pad.

    Bewegwijzering: in het dorpje Kronenburg rode pijl volgen / blauwe pijl aan de Kronenburger See.

    Het middeleeuwse Kronenburg ligt op een circa 560 meter hoge heuvel, in het gebied genaamd Oberes Kylltal.

    De oude dorpskern (of moet men stadskern zeggen, was vroeger burchtstadje) is allen te bereiken langs de vestingmuur en middeleeuwse stadspoorten.

    Eerst gaan wij via trappen de hogere gelegen burchtruďne uit de 13de eeuw bezichtigen.

    De ruďne die bestaat uit enkele stukken muur en toren is een overblijfsel van een ridderslot of burcht uit 1277.

    In de begin periode was de burcht van de edele ridders uit Dolldorf van het geslacht Kronenburg deze domineerde over wat ze Kronenburg noemde.

    Na een lange geschiedenis met wisselende machthebbers verloor de kleine nederzetting met burcht Kronenburg in de hoofdrol rond de 18de eeuw zijn macht en belang.

    Door dat de burcht belangeloos werd geraakte ze spoedig onbewoonbaar en bouwvallig.

    Vanaf de burchtheuvel hebben wij een mooi panorama's uitzicht op het Kylldal en de Kronenburger See.

    Het iets lager gelegen kasteel Burghaus Kronenburg dateert uit 1766, is in opdracht gebouwd door de Graaf van Blankenheim.

    Het Burghaus is in de jaren 2006 tot 2008 na verval terug volledig gerestaureerd en omgebouwd tot een 4-sterren kasteelhotel.

    Vlakbij het kasteel staat het gotische parochiekerkje van St. Johann Baptist (16de eeuw).

    Van het wit gekalkte kerkje diende destijds de toren als bijkomende verdedigingstoren voor het kasteel.

    Het dorpscentrum bestaat uit smalle kasseistraatjes en eeuwen oude huizen, waaronder verschillende fraaie vakwerkhuizen.

    Na ons bezoek verlaten wij het dorpje via de straten: Wilheml-Tell-Gasse en Burgstrabe.

    Wij komen uit op de Sankt-Vither-Strabe, rechtsaf.

    Wandelend over de trottoir bereiken wij na  ongeveer 300 meter de verkeerslichten voor voetgangers.

    Bij groen steken wij hier de weg over en wandelen rechtdoor richting de Kyllbrüke (oude brug).

    Op de brug staat het beeld van de Heilige Johannes Nepomuk, beschermheilige van bruggen.

    Vanaf de brug hebben wij een mooi uitzicht op het dal van rivier de Kyll.

    De plaats hier in het dal heet Kronenburg Hütte, de naam is afkomstig van de Eiserhütte een ijzergieterij en ijzersmelterij die hier vanaf de 15de eeuw tot 1850 aanwezig was.

    De witte kapel die hier aan rivier de Kyll staat is de St. Brigidakapelle.

    Deze gerestaureerde kapel dateert uit 1736, de kleine klokkentoren is pas later bijgebouwd in 1901.

    Wij steken de brug over en volgen de wegwijzer parking Kronenberger See.

    Aan het verlengde van de parking aan de Seeuferstrabe bereiken wij de Kronenburger See.

    De Kronenburg See is een stuwmeer, dat aangelegd werd tussen 1973 en 1977 en dient om de omgeving te beschermen tegen het overstromingsgevaar van de rivieren Kyll en Taubkyll.

    Na zware regenperiodes en vooral bij sneeuw in de winter wordt het smeltwater uit de omringende heuvel naar hier afgevoerd.

    De aarde dam die hier ligt is 19 m hoog en 325 meter lang, het stuwmeer zelf is 27 hectare groot.

    Wij volgen eerst de betonnen wandelweg die half rond het meer loopt (blauwe pijl wijst de weg).

    Aan het meer zijn roeibootjes en watertrappers aangemeerd, het meer is een geschikte plaats voor allerlei watersport mogelijkheden.

    Verderop aan de rand van het meer liggen al enkele zonnekloppers te zonnen op de ligweide.

    Ook enkele vissers zitten in de schaduw van de bomen rustig te hengelen.

     Daarna wandelen wij een tijdje door een groene omgeving met zicht op de bosrijke Eifelse heuvels.

    Wij komen halfweg uit aan een houten brug, mooie uitkijk vanaf de brug op het meer en de bosrijke omgeving.

    Na het oversteken van de brug nemen wij op de andere oever van het meer de terugweg richting stuwdam.

    Het wandelpad bestaat hier uit een dolomiet pad dat langs bomen en struiken loopt (lichtjes berg-op en -af).

    Na het passeren van de reusachtige opslagkuip aan de dam, wandelen wij de stuwdam over.

    Vanaf de dam hebben wij nog een mooi uitzicht op het hoger gelegen dorpje Kronenburg met zijn ruďne en zijn Burghaus.

    Daarna volgen wij de weg terug zoals wij gekomen zijn richting het oude Kronenburg.

    Tips / opmerkingen: mooie wandeling langs het prachtige stuwmeer en door het historische Kronenburg.

    Deze wandeling hebben wij tijdens ons vakantie in de Eifel gemaakt, zeker te moeite waard indien je hier de buurt bent.

    Wil je meer weten over de geschiedenis van het historische Kronenburg:

    Wandelplan van de door ons afgelegde wandelroute:
    Wandeldatum: woensdag 17 juni 2015, prachtige dag met veel zon (21)°.


    INFOBORD / BURG RUĎNE KRONENBURG


    BURG RUĎNE


    KASTEELHOTEL BURGHAUS


     UITZICHT op de KRONENBURGER SEE


    KERKJE
    van ST. JOHANN BAPTIST


    DORPSKERN KRONENBURG (1)


    DORPSKERN KRONENBURG (2)


    DORPSKERN KRONENBURG (3)


    BEELD van de HEILIGE JOHANNES NEPONEK op de KYLLBRÜKE


    ST. BRIGIDAKAPELLE


    STUWDAM aan de KRONENBURGER SEE


    WATERSPORT MOGELIJKHEDEN aan de KRONENBURGER SEE


     KRONENBURGER SEE


    HOUTEN BRUG over de KRONENBURGER SEE


     KRONENBURGER SEE


    DOLOMIETEN PAD


    UITZICHT OP BURGRUĎNE KRONENBURG VANAF DE STUWDAM

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.VAKANTIE 2015: DE EIFEL - DUITSLAND
    Vakantie 2015: de Eifel - Duitsland.
    De derde week van juni verbleven wij in een vakantiehuisje in het Duitse Stadtkyll.
    Het dorpje ligt in het dal van rivier de Wirft en is omringd door bossen.
    Stadtkyll heeft als bezienswaardigheid een mooi meer, fijn om aan te wandelen. 
    Wat hebben wij er zo al gedaan: ter plaatse hebben wij een fikse boswandeling gemaakt.
    Ook de panoramaweg hebben wij afgewandeld een mooie wandelroute flink bergop tot aan de zendmast met als beloning een mooi uitzicht op het dorpje.
    Als daguitstappen stonden de romantische stadjes Monschau en Bad Munstereifel op het programma, beide bekende toeristische trekpleisters omwille van de fraaie oude vakwerkhuisjes.
    Ook hebben wij het naburige historische dorpje Kronenburg bezocht en er een rondwandeling gemaakt, verslag van de wandeling binnenkort op mijn wandelblog.
    Hieronder de Diashow (opgelet op een smartphone is het mogelijk dat de diashow niet werkt).

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (8)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.180. DE LANGDONKEN - HERSELT

    Natuurgebied de Langdonken - Herselt.

    Ligging / start: op het einde van de Donkstraat aan “De Schuur” dit is de werkplaats van Natuurpunt.

    Parking: aan De Schuur ligt een openruimte voor een 10 tal auto’s.

    Afstand: rondwandeling van 5,2 km.

    Wandelwegen: een allegaartje van wegen en paden, aarde-, gras-, bos-, zandpaden, asfalt- en betonwegen.

    Bewegwijzering: verschillende knooppunten volgen van wandelnetwerk kaart de Merode.

    De door ons afgewandelde knooppunten: 351 - 65 - 230 - 258 - 62 - 351.

    Wandelbord: tegen de gevel van De Schuur.

    Op het wandelbord staat te lezen dat de naam Langdonken verwijst naar een (lang)gerekte S-vormige donk in het moeras, onzichtbaar voor het oog (een donk is een verhoging in het moeras).

    Ook staat er te lezen: het natuurgebied ligt in de vallei van de Kalsterloop een overgangsgebied tussen de zandige Zuiderkempen en het klei en leemachtige Hageland, een gebied met een grote rijkdom aan planten en dieren.

    Vooral de botanisten (plantenkenners) zullen hier in het moerassig gebied met veel plezier op zoek gaan naar zeldzame flora.

    De zeldzame planten die ze hier zullen vinden: de blauwe zegge, moeraswolfsklauw, kleine en ronde zonnedauw, klokjesgentiaan en verschillende orchideeënsoorten.

    In de blauwgraslanden zou de uiterst zeldzame distelsoort de Spaanse ruiter groeien (de enige groeiplaats in Vlaanderen).

    Omdat de Langdonken in een vogelrichtlijngebied ligt voelen heel wat vogelsoorten zich hier thuis.

    Die vogelsoorten zijn: buizerd, torenvalk, havik, sperwer, kerkuil, bosuil, zwarte specht, kleine en bonte specht, houtsnip en blauwborst.

    Op de eerste twee kilometers van de wandeling bij het verkennen van de Langdonken (88 ha groot) komen wij een beetjes van alles tegen.

    Wat krijgen wij te zien: loof- en naaldbossen, moerassig gebied met poelen, elzenbroek en wilgenstruwelen, heide- gras- en hooilanden.

    De aanwezige vennen die wij passeren zijn heraangelegd (infobord).

    Ook wandelen wij door een korte eikendreef en een bospad omzoomd met struiken rododendrons, die nu in de meimaand prachtig aan het bloeien zijn.

    Verschillende illegale weekendhuisjes staan hier in het natuurgebied, ze horen hier niet thuis.

    De weekendhuisjes zullen in de (nabije) toekomst worden opgekocht voor afbraak en de natuur zal er worden hersteld door natuurvereniging Natuurpunt.

    Natuurpunt is eigenaar van de Langdonken en beheerder van het natuurgebied, zo worden er percelen bos gerooid.

    De bomen zijn gekapt om de overheersers van het gebied de exoten of uitheemse bomen zoals Amerikaanse eik en Corsicaanse den terug te dringen.

    Na het kappen en daarna schrapen van de grond hoopt men terug de natuurlijke bosontwikkeling op gang te brengen.

    Als wij uit het natuurgebied komen krijgen wij de Kalsterloop te zien.

    De Kalsterloop of Herseltse beek vormt de grens tussen de provincie Antwerpen en provincie Vlaams- Brabant.

    Wij volgen de oever van de beek tot aan de Langdonkenstraat en gaan rechtsaf, de brug over.

    Nu zitten wij in de Vlaams Brabantse gemeente Langdorp, een deelgemeente van Aarschot.

    De volgende straat rechts slaan wij in, dit is de Loopgatstraat.

    De Loopgatstraat is een smalle betonweg die hier door een landelijk gebied loopt.

    Vanaf de betonweg kijken wij uit op uitgestrekte weilanden die rond deze tijd van het jaar geel kleuren door de boterbloemen.

    Aan de volgende T- splitsing gaan wij rechtsaf de bewoonde Wevelsstraat in.

    Op het eind van de Wevelsstraat slaan wij niet de Ruiterstraat in, maar volgen de omheining van een paardenrenbaan, smal voetpad.

    Vervolgens nemen wij de Elsevoetweg, een weg die opgevuld is met boomschors loopt door de bossen.

    Een wandelbord staat verderop, met erop de wandelmogelijkheden in natuurgebied De Blakers.

    Het is een kleinschalig gevarieerd natuurgebied met moeras, elzenbossen en dennenbossen.

    De Blakers laten wij links liggen, wij volgen een voetweg met de naam Rotseyndeweg, deze loopt langs weiland en akkers.

    Op het eind van de voetweg steken wij via een houten brug terug de Kalsterloop over en zitten wij terug op het grondgebied van Herselt.

    Na een weg door dennenbos bereiken wij de Donkstraat (rechtsaf), nog even en wij staan terug aan ons vertrekplaats De Schuur.

    Tips / opmerkingen: wandeling oké, mooie natuurwandeling.

    Bewegwijzering oké, wel niet vergeten op een papiertje de knooppunten over te schrijven van het wandelbord zodat je weet hoe je moet wandelen.

    De wandelpaden in het natuurgebied kunnen op plaatsen erg nat en modderig bijliggen, waterdichte schoenen of laarzen zijn aangeraden.

    De wandelnetwerk kaart de Merode is te koop in de betere boekhandel voor 8€.

    Wandeldatum: Pinkstermaandag, 25 mei 2015, zwaar bewolkte dag zonder neerslag (16°).


    beschermd landschap de Langdonken


    De Schuur / wandelbord


    natuur in de Langdonken


    moerassig gebied / gele lis


    wandelen in de Langdonken


    hooiland


    eikendreef


    gerooid bos


    knooppunt 65 / modderige paden


    rododendrons


    heraangelegd ven


    natuur in de Langdonken


    de Kalsterloop


    brug over de Kalsterloop


    uitzicht vanaf de Loopgatstraat


    weilanden in de Loopgatstraat


    veldkapel


    wandelbord de Blakers

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.179. DE MAASVALLEI - STOKKEM

    Wandelgebied De Maasvallei: Natuurgebied Negenoord / Kerkeweerd.

    Ligging / start: aan Maascentrum De Wissen, Negenoordlaan 2  Stokkem (Dilsen-Stokkem).

    Parking: ruime parking aan De Wissen.

    Afstand: rondwandeling van 4,6 km.

    Wandelwegen: betonnen dijk, veldweg en asfaltweg.

    Bewegwijzering: oranje bolletjes.

    Wandelbord: aan de witte muur, zijkant van de parking.

    Voor wij aan het wandelen beginnen bezoeken wij eerst Maascentrum De Wissen (inkom 3€).

    De Wissen dank zijn naam aan de wissen, dit zijn de jonge scheuten van de wilgentwijgen.

    Deze buigzame wissen werden eertijds gekweekt aan de vochtige Maasoever en gebruikt voor het ambachtelijk vlechten van manden.

    Stokkem was daardoor tot begin vorige eeuw bekend om zijn mandennijverheid.

    In het Vlechtwerkmuseum dat zich bevindt in de kelderverdieping komen wij alles te weten over het vlechtwerk.

    Tentoongesteld staan er manden, korven, rietmeubelen en ook in riet de Stokkemse reus Wiso.

    Op het gelijkvloerse is er een tentoonstelling over rivier de Maas en de Maasvallei.

    Een interactieve informatiestand en een film geeft een boeiend beeld van de Maas weer.

    Na ons bezoekje beginnen wij de wandeling links van het wandelbord.

    Wij nemen het wegje richting de hoge winterdijk.

    Op de winterdijk hebben wij keuze de wandelroute links- of rechtsaf beginnen, wij kiezen voor rechtsaf.

    De winterdijk is destijds aangelegd om het achterliggend land tegen het overstromingsgevaar van de Maas te beschermen.

    Het betonnen fiets- en wandelpad op de winterdijk is nog niet zo lang geleden verbreed tot 3 meter zodat fietsers en voetgangers er elkaar beter kunnen passeren.

    Links hebben wij een prachtig uitzicht op het bijna 200 ha groot natuurgebied Negenoord-Kerkeweerd dat ingesloten is door de Oude- en Nieuwe Maas.

    Zo ligt er voor ons neus de Oude Maasarm met op de achtergrond de grindplassen.

    Na ongeveer 200 meter wandelen krijgen wij rechts tussen de bomen door het Kasteel Carolinaberg te zien.

    De geschiedenis van het kasteel gaat terug tot de 9de eeuw toen Arnulf van Karinthië koning van Duitsland er een burcht liet bouwen om de invallen van de Noormannen te voorkomen.

    Later rond de 11de eeuw lieten de Graven van Loon het kasteel versterkten als burcht.

    De burcht werd in puin geschoten door de Hollanders in 1702 in hun strijd tegen de Franse bezetters in de Spaanse Succussieoorlog.

    In de 19de eeuw na het slopen van de burchtruďne werd er het hedendaagse Kasteel Carolinaberg in opdracht van Caďmo F. een arrondissementscommissaris uit Tongeren gebouwd.

    Het kasteel dat in eclectische stijl is gebouwd is vernoemd naar de overleden vrouw van de commissaris, namelijk Carolina de la Brassinne.

    Her en der liggen er aan de rand van de Oude Maasarm kampeervlotten, kampeeravonturiers kunnen ze afhuren voor een unieke belevenis, overnachten op het water.

    Voor een bocht naar rechts verlaten wij de winterdijk en gaan via een hekje de begrazingszone binnen.

    Wij volgen nu in de vlakke uitgestrekte Maasvallei een aarde pad dat opgevuld is met kiezel.

    De grote grazers in het natuurgebied zijn konikpaarden en galloway runderen, zij grazen hier het jaarrond zodat de vegetatie niet volledig dichtgroeit.

    De galloway runderen krijgen wij niet te zien, wel enkele konikpaarden grazen op de graslanden en tussen de ruigten.

    Wij passeren een reusachtige Maaskei die hier waarschijnlijk samen met het andere kiezel of grind in de ijstijden is afgezet.

    Zo had in de ijstijd de Maas een kolkende stroming en werden uit de Ardennen en Vogezen keien meevoerde tot hier.

    Verderop wandelen wij langs de grindplassen van Negenoord waar tot eind 2005 aan kiezelwinning werd gedaan.

    Ondertussen 10 jaar later heeft de natuur zich hier terug hersteld en zijn de oude grindwinningsplassen erg in trek bij watervogels.

    Voorbij de grindplas rechts krijgen wij de Maas te zien.

    Op de andere oever van Maas ligt de Nederlandse gemeente Grevenbicht, trouwens de Maas vormt hier de natuurlijke grens tussen België en Nederland.

    Wij verlaten de begrazingszone en volgen de asfaltweg naar rechts.

    Voor ons ligt het gehuchtje Boyen, vandaag op Belgisch grondgebied.

    Ooit lag Boyen op de andere Maasoever en was het van de Nederlanders.

    Dit kwam door een blokkering van de Maas doormiddel van ijsblokken in de strenge winter van 1816.

    Hierdoor zocht de Maas een andere kortere weg, met de Maas verschoof dus ook de Belgisch - Nederlandse grens.

    Wij wandelen Boyen binnen en gaan er de eerste straat linksaf.

    Aan de eerste bocht naar rechts nemen wij de veldweg links.

    Spoedig zitten wij in open landschap met akkers en weilanden, dit gebied wordt de uiterwaarden genoemd.

    De uiterwaarden is een vruchtbaar overstrominggebied dat niet wordt beschermd door de winterdijk.

    Verderop wandelen wij voorbij de kapel die gewijd is aan Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Smarten.

    De kapel dateert uit 1887 en is dringend aan een grondige opknapbeurt toe.

    Voor wij terug de winterdijk bereiken komen wij nog voorbij weilanden.

    Een infobordje geeft meer uitleg over de weidevogels die zich hier thuis voelen.

    Daarna volgen wij de dijk terug richting Maascentrum De Wissen.

    Afsluiten doen wij op het terras van taverne De Wissen, met uitzicht op het water.

    Tips / opmerkingen: wandeling oké, bewegwijzering oké.

    Vanaf het wandelbord vertrekt er sinds kort een nieuwe wandelroute voor buggy’s- en rolstoelgebruikers (2,3 km - groene rechthoekjes).

    Men is het natuurgebied nog volop aan herinrichten voor de dagjestoerist, zo komt er binnenkort een uitkijktoren van 8 meter hoog met panoramisch overzicht op Negenoord, ook een vogelkijk hut komt er.

    Voor wie het centrum van Stokkem wil bezoeken het bevindt zich op een boogscheut van De Wissen.

    Wil je meer weten over De Wissen: 

    Alles over natuurgebied Negenoord:  en Kerkeweerd:
     
    Wandeldatum: vrijdag 1 mei 2015, prachtige wandeldag met veel zon (18°).


    Bezoekerscentrum De Wissen


    Vlechtwerkmuseum


    tentoonstelling van vlechtwerk


    de winterdijk


    uitzicht op Negenoord


    de oude Maasarm


    kasteel Karolinaberg


    wandelbrug over de oude Maas


    kampeervlot


    de begrazingszone


    konikpaarden


    Maaskei


    grindplas in natuurgebied Negenoord


    Grevenbicht (Nederland)


    De Maas


    de uiterwaarden


    Kapel O.L.Vrouw van Zeven Smarten


    centrum van Stokkem

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (3)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.178. DE FRUITVALLEI - SINT-TRUIDEN
    Bloesemwandeling:  Wandelgebied de Fruitvallei  -  Sint-Truiden.

    Ligging / start: aan Brouwerij en Alcoholstokerij Wilderen, dorpje Wilderen is een deelgemeente van Sint -Truiden.

    De brouwerij is te bereiken via de Zoutleeuwsesteenweg 120, ligt vlak langs het Wimbledon Tenniscenter.

    Parking: aan de achterkant van het Wimbledon Tenniscenter ligt er een grote parking.

    Afstand: rondwandeling van 7 km, plus 2 x 600 m verbindingsweg naar het beginpunt en terug.

    Wandelwegen: rustige beton- en asfaltwegen in de omgeving van de dorpjes Wilderen en Halmaal.

    Gras- en aarde paden in de Vallei van de Molenbeek en langs de hoogstamboomgaarden.

    Bewegwijzering: oranje bolletjes.

    Wandelbord: aan zijkant van de parking.

    De Brouwerij en Alcoholstokerij Wilderen dateert uit 1743 en is een authentiek industrieel monument.

    De Brouwerij sloot de deuren in 1939 en de gebouwen geraakten in verval maar zijn in 2011 na een volledige restauratie opnieuw opengesteld voor publiek.

    In de nieuwe moderne brouwerij worden de streekbieren Wilderen Goud, Cuvée Clarisse, Tripel Kanunnik en W Kriek gebrouwen.

    In de alcoholstokerij worden graanjenever, whisky, gin en Eau de Bičre gedistilleerd.

    Op de brouwerijsite staat ook een gerestaureerde Haspengouwse vakwerkhoeve uit 1890 die gezellig is ingericht als proefcafé met groot buitenterras.

    Na ons bezoekje wandelen wij eerst over de  Zoutleeuwsesteenweg (+- 300 meter) en slaan dan rechts een betonnen verkavelingweg in.

    Rechts hebben wij een mooi uitzicht op de Onze Lieve Vrouw Bezoekingkerk van Wilderen.

    Het kerkje met opvallende romaanse rechthoekige toren zou teruggaan tot 1150, maar is pas recent gerestaureerde.

    Het kerkschip werd in 1858 vervangen door een neoclassicistische zaalkerk in baksteen.

    Aan het volgende kruispunt gaan wij rechtdoor en is het wandelen tussen de bloesemrijke laagstambomen, appel- en perenbomen (alles staat nu in bloei).

    Het verschil tussen de appel- en perenbloesems is duidelijk te zien, de perenbloesems zijn fel wit van kleur, de appelbloesems hebben een licht roze schijn.

    Daarna is het linksaf de Leeuwerweg volgen tot aan de Tiensesteenweg, die wij oversteken.

    Wij vervolgen de Leeuwerweg aan de andere kant van de steenweg en wandelen door een stukje holle weg met boomgaarden op de flanken.

    Na het passeren van een spoorwegviaduct staan er huizen en naderen wij het dorpje Halmaal.

    De bewegwijzering leidt ons de andere richting uit, van Halmaal weg.

    De Molenbeekvallei of Fruitvallei bereiken wij verderop (graspad).

    De vallei waar de Molenbeek door stroomt bestaat vooral uit weiland.

    Na het oversteken van een brugje volgen wij de andere oever van de Molenbeek.

    Een grote poel wordt gepasseerd met heel wat leven in, wij horen kikkergeluiden.

    Verderop wandelen wij terug op de andere oever van de beek en passeren de rand van weilanden met prachtige bloeiende hoogstambomen in.

    Zoals elk voorjaar zijn nu ook weer de prachtige bloesems een waar genot om te zien.

    Maar wij zijn niet alleen, heel wat fiets- en wandeltoeristen zijn de streek aan het verkennen.

    Na de groene vallei passeren wij opnieuw een viaduct, er volgt een korte asfaltweg.

    De volgende bezienswaardigheid aan de Molenbeek is de Stayenmolen aan de Tiensesteenweg 204, vanaf de straat te bereiken via gekasseide inrit.

    Het gerenoveerde molenhuis uit de 19de eeuw is een witgeschilderde bakstenen hoog gebouw onder zadeldak.

    Opvallend zijn de houten laaddeuren links en de rechthoekige vensters met hardstenen dorpels rechts.

    Het nieuwe molenrad wekt elektriciteit op en voorziet aan de er naastliggende kunsthandel groene stroom.

    De Stayenmolen is genoemd naar de oude wijk Stayen waarin de molen staat.

    Verder wandelend bereiken wij een rotonde (opgelet met oversteken drukke wegen).

    Voor driekwart volgen wij de rotonde en vervolgen dan het pad langs de Molenbeek en door de Fruitvallei.

    Rechts duikt achter de fruitbomen het indrukwekkende nieuwe gebouwencomplex van de site Stayen op.

    De site bestaat uit het voetbalstation van Sint-Truiden VV, beter bekend als de thuisbasis van voetbalclub STVV.

    Maar de site heeft ook een commerciéle meerwaarde: hotel, horecagelegenheden, business centrum, winkelcentrum , sportcomplex, enz.

    Wij laten verderop de Molenbeek achter ons en volgen een pad langs de kersen boomgaarden.

    De naam van elke kersensoort staat aangeduid op infobordjes met bijkomende info over plukperiode en hoe oud de boom wordt.

    Via klaphekjes verlaten wij de boomgaarden en komen uit op asfaltweg, rechtsaf en onmiddellijk terug linksaf langs akkerland.
     
    De kerktoren in de verte is van de Sint-Augustinus kerk in wijk nieuw Sint-Truiden.


    De Molenbeek en nog een andere de Logebeek worden gepasseerd.

    Voorbij de Logebeek gaan wij een klein natuurgebied binnen met enkele poelen.

    Daarna volgen wij een asfaltweg tot aan de Zoutleeuwsesteenweg (rechtsaf).

    Ongeveer +- 100 meter verder gaan wij links de Truierweg in.

    Weldra zijn er weer bloesems te zien, laagstam boomgaarden.

    Aan het volgende kruispunt nemen wij terug de verbindingsweg richting Brouwerij Wilderen.

    Tips / opmerkingen: wandeling oké, bewegwijzering oké.

    Deze wandelroute kun je ook starten op de parking aan de achterkant van het station van Sint-Truiden, te bereiken via Boomgaardstraat.

    Voor een rondleiding of andere informatie over de brouwerij van Wilderen:


    Wil je meer weten over de Stayenmolen:

    Wandeldatum: woensdag 29 april 2015, bewolkte namiddag, geen neerslag (15°).

     Brouwerij van Wilderen

     
    Brouwerij van Wilderen

    oude Haspengouwse hoeve ingericht als Proefcafé


    kerk van Wilderen



    Bloesems (1)


    bloesems (2)


    bloesems (3)


    grote poel


    Stayenmolen


    Stayenmolen: molenrad


     site Stayen


    ingang kersenboomgaard


    infobordje over kersensoort


    wandelpad / kersenboomgaard


    kerktoren van wijk Nieuw Sint-Truiden 

     
    de Molenbeek

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.177. DE 15 KAPELLEKENS WANDELROUTE - MOL

    De 15 Kapellekens wandelroute - Mol.

    Ligging / start: Dienstencentrum De Witte Mol, Galbergen 21 Mol.

    Galbergen ligt op ongeveer 2 km ten noorden van Mol centrum en is te bereiken langs de Turnhoutsebaan (N.18).

    Parking: aan de toegang ligt er een parking.

    Afstand: rondwandeling van 5,7 km.

    Wandelwegen: rustige straten, klinkerpad en enkele kleinere stukken boswegen.

    Bewegwijzering: witte zeshoekige stickers met rode pijl en symbool van een rolstoel op.

    Buggy’s en rolstoelgebruikers kunnen mee op wandel.

    Wandelbord: tegenover het Hoofdgebouw De Witte Mol staat een klein wandelbordje.

    Het Dienstencentrum De Witte Mol dat hier in het bosrijk gebied Galbergen ligt heeft zijn naam te danken aan de gemeentenaam en aan het typische witte zand uit de streek.

    Het dienstencentrum zorgt voor de begeleiding en opvang van zwaar gehandicapte en hun familie.

    Vanaf de parking is het even wandelen naar het hoofdgebouw en passeren wij ondertussen de verschillende gebouwen van het modern dienstencentrum.

    De gebouwen hebben allemaal een naam zoals Zandkasteel, Duin, Zandloper, Zandmanneke, enz.

    Voorbij de gebouwen komen wij uit aan de drukke Turnhoutsebaan, aan de verkeerslichten oversteken (linksaf).

    Ongeveer 100 meter verder gaan wij rechtsaf de Beukenbosstraat in en komen zo uit aan de rustige wijk Egelsvennen.

    De sociale woonwijk Egelsvennen is ontstaan in de jaren 1970 en ligt hier helemaal in het groen.

    Verderop wandelen wij door het gehucht Achterbos en volgen er ondermeer de straten: Hannesblok, St.Theresiastraat, Koekenberg en Bruggeske.

    In straat het Bruggeske kunnen wij tussen de huizen door de parochiekerk van Achterbos zien liggen.

    De huidige Sint- Apolloniakerk die hier staat is opgetrokken in baksteen en dateert uit 1938-1939.

    De rechthoekige kerktoren heeft een zadeldak en eenvoudige rondboogvensters.

    Daarna volgen wij de wegwijzer De 15 Kapellekens, en bereiken via en klinkerpad door het bos de kapelletjes.

    De openlucht Kruisweg ligt hier op een duinrug en is opgericht in 1815 als bedevaartsoord.

    Ze bestaat uit 14 statiekapelletjes mooi op een rechte rij met in elke kapel een kleurrijke afbeelding van de kruisweg.

    Een jaarlijkse traditie, op Goede Vrijdag wordt er een kruisweg gebeden.

    Aan de top staat de iets grotere Heilig Kruiskapel die er al stond omstreeks 1770, was destijds bedoeld als rustplaats voor reizigers.

    De bakstenen kapelletjes zijn van vorm allemaal hetzelfde, wit geschilderd voorgevels en van uitzicht in neobarok stijl.
     
    De laatste grondige restauratie van de kapelletjes gebeurde in 2004.

    De naaldbossen rondom de kapelletjes maken deel uit van de Kempense Duingordel en is 19 ha groot.

    Na ons bezoekje aan de kapelletjes volgen wij een korte bosweg.

    Verderop maken wij een ommetje door de rustige wijk Bosveld.

    In de Groeneweg hebben wij uitzicht op de watertoren van Mol.

    De watertoren uit 1962 is in baksteen opgetrokken en bestaat uit kuipgedeelte op voet.

    Via de St.Theresiastraat, Lemmensblok, Dwarsstraat en Bossestraat bereiken wij terug de Turnhoutsebaan.

    De Turnhoutsebaan steken wij voorzichtig terug over (drukke weg en geen zebrapad).

    Wij nemen even verderop terug de Galbergen, een bosweg leidt ons terug richting De Witte Mol, einde van de wandeling.

    Tips / opmerkingen: wandeling oké, uitstekende bewegwijzering.

    Aan de uitgang van de parking staat nog een kunstwerk “Geborgenheid”.

    Een tweede wandeling die ook vertrekt aan het hoofdgebouw is de Galbergen route (2,9 km - blauwe: pijl en rolstoel).

    De wandelroutes kun je ook downloaden: 

    Wandeldatum: vrijdag 10 april 2015, warme lentedag (21°).


    wandelbord


    Dienstencentrum De Witte Mol


    Wijk Egelsvennen


    gehucht Achterbos


    Mariakapel


    parochiekerk Achterbos


    De  statiekapelletjes


    de grotere kapel


    afbeelding van de kruisweg


    de kapelletjes mooi op een rij

     
    bosweg


    omgeving wijk Bosveld


    watertoren van Mol


    Bosrijk gebied Galbergen


    kunstwerk: Geborgenheid

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.176. ERFGOEDWANDELING - HOELBEEK

    Erfgoedwandeling “verborgen moois”- Hoelbeek, deelgemeente van Bilzen.

    Ligging / start: aan de kerk van Hoelbeek in de Hoelbeekstraat z/n.

    Parking: kleine parking aan de kerk.

    Afstand: rondwandeling van 5,7 km.

    Wandelwegen: enkele straten, veld- en boswegen.

    Bewegwijzering: blauwe ruitjes.

    Wandelbord: op parking aan de kerk, links.

    De Sint-Adrianus kerk die hier voor ons staat is een neo-romaanse zaalkerk uit 1926.

    De oorspronkelijk waardevolle inboedel van de kerk werd vernield door een brand, het huidig interieur dateert uit 1969.

    Wij volgen de Hoelbeekstraat en gaan lichtjes bergaf doorheen het landbouwersdorpje.

    Iets verder staat hoeve “Kljčskes” waarvan het woonhuis in leem werd opgetrokken in de 18de eeuw.

    Aan de hoeve werden er in de 19de eeuw varkensstallen bijgebouwd, de paardenstal en poortgebouw zijn er later bijgekomen.

    De huidige eigenaars hebben het geheel gerestaureerd in de tweede helft van de 20ste eeuw.

    Wij wandelen de straat af tot juist voorbij de woning met huisnummer 140 en slaan hier linksaf een veldweg in.

    In een groene omgeving bevindt zich de ruďne van de onvoltooid burcht Jonckholt.

    De burcht zou aan het begin van de Tachtigjarige Oorlog worden gebouwd maar geraakte niet hoger dan zijn fundamenten.

    Wat er overblijf zijn mergelstenen fundamenten van de vier duidelijk herkenbare hoektorens waarin de verdedigingslinie plaats nam.

    Ook is er een uniek dubbel grachtensysteem te zien uit de tijd van de eerste vuurwapens.

    In en rond de slotgracht werden gebruiksvoorwerpen terug gevonden: glaswerk, zwaarden, projectielen en deeltje van harnas.

    Dit zou er op wijzen dat burchtruďne Jonckholt vroeger een militair bolwerk was.

    Wij verlaten de site Jonckholt en volgen de houten omheining langs de Meersbeek (smal ongelijk pad).

    Rechts ligt er opgehoogde grond, een aarde wal die destijds de burcht moest beschermen tegen de vijand.

    Na het oversteken van de Meersbeek die hier kronkelend door het gebied stroomt bereiken wij de rand van domeinbos Groenendaal.

    Wij volgen een bospad en bereiken een viaduct waar wij de keuze hebben de rondwandeling links of rechtdoor te volgen.

    Wij kiezen voor rechtdoor en wandelen onder het viaduct door.

    Verderop voorbij een draaihekje volgen wij een graspad (links weilanden).

    Wij komen uit op het privéterrein van kasteelhoeve Groenendaal, wandelaar mogen er het terrein oversteken.

    De kasteelhoeve is een gerestaureerde gesloten hoevecomplex met stallen dat is gebouwd rond een rechthoekige erf.

    Opvallend aan de hoeve is de fraaie duiventil met windvaan en de rondboogpoort met poortgebouw.

    Aan de rechterkant staat het voormalig koetshuis dat omgevormd is als woonhuis.

    Het typisch landelijk kasteel Groenendaal ligt iets verderop in een Engels park met vijvers.

    Het mooie U-vormige kasteel is gebouwd in Maaslandse renaissance en dateert uit de 17de eeuw.

    Op het eind van de 18de eeuw hebben er verbouwingen plaats gevonden in de Franse rococo en classicisme stijl.

    Opvallend aan het kasteel zijn de gevels in mergelstenen speklagen en de afgelijnde hoekbanden.

    Ook het driehoekig fronton met sierlijk wapenschild valt van ver op.

    Jammer genoeg is het kasteel en het prachtige park in privébezit en niet toegankelijk en dus alleen van verre te zien.

    Wij stappen verder door een groene omgeving en hebben een autoluwe asfaltweg onder ons voeten.

    De volgende bezienswaardigheid is de Zwarte Lieveheer dat volgens een saga een boetekruis is (zie infobordje).

    Tegenover het kruis nemen wij het bospad dat ons door het domeinbos Groenendaal leidt.

    Het loofbos ligt in een overgangszone tussen Haspengouw en Kempen waardoor sommige bosdelen leemachtig of moerassig zijn en andere zanderig.

    De boomsoorten in het domeinbos zijn ondermeer zomer- en wintereik, es, beuk, zwarte els en linde.

    Voorbij het bos komen wij terug uit aan het viaduct en slaan linksaf.

    Wij nemen de terugweg richting Hoelbeek centrum (de eerste km is ook de laatste km).

    Tips / opmerkingen: mooie wandeling, bewegwijzering oké.

    Dit is een splinternieuwe wandelroute die pas vorige week is ingewandeld.

    Stevige schoenen zijn hier zeker nodig, modderige boswegen.

    Bij elke bezienswaardigheid staat wel één of meerdere infobordjes.

    Wandeldatum: vrijdag 27 maart 2015, afwisselend wolken en zon (10°).


    wandelbord


    De Sint-Adrianus kerk


    hoeve “Kljčskes”


     burchtruďne Jonckholt

     
    burchtruďne Jonckholt


    burchtruďne Jonckholt


    burchtruďne Jonckholt


    de Meersbeek


     viaduct


    draaihekje


      kasteelhoeve Groenendaal


     het voormalige Koetshuis


      Kasteel Groenendaal


    de Zwarte Lieveheer


    ingang domeinbos Groenendaal

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (3)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.175. BOSWANDELING IN DEN BRAND - HECHTEL

    Boswandeling In Den Brand - Hechtel.

    Ligging / start: Kamertstraat z/n, Hechtel-Eksel (volg de wegwijzer vanaf de Kamperbaan).

    Parking: parking aan de rand van het natuurgebied.

    Afstand: rondwandeling van 5,5 km.

    Wandelwegen: zand- en boswegen, lichtjes heuvelachtig.

    Bewegwijzering: rode driehoekjes.

    Wandelbord: niet aanwezig, de wandelroute kun je downloaden:

    Bij het verlaten van de parking ligt er voor ons wat men noemt de grootste zandbak van Vlaanderen.

    De typische landduinen uit de regio Lage Kempen zijn hier te zien.

    Op een klein infobordje staat het ontstaan van de duinen te lezen.

    De duinen die op sommige plaatsen 40 meter hoog zijn ontstonden na de laatste ijstijd, ongeveer 12.000 jaar geleden.

    In de ijstijd joegen stormachtige noordenwinden zand naar onze Kempen.

    Omdat de wind vrij spel had op de zand- en heidevlaktes verschoven deze duinen, vandaar de bijnaam wandelende duinen.

    Toen het klimaat opnieuw warmer werd kwam er spontaan terug bos in de plaats.

    Later kwam de mens die ruimte nodig had voor huizen en landbouwgrond hij kapte de bossen waardoor het zand weer los kwam te liggen.

    Het losse zand drong de huizen binnen, dus besloot men de duinen terug te beplanten met naaldbomen.

    De beplanting van naaldbomen had voor de bewoners nog een bijkomend voordeel er was hierdoor volop brandhout, dit verklaart de naam van het gebied “In Den Brand”.

    Ook plantte men rond 1850 - 1900 de zogenaamde “eikenstoven”, deze bomen werden op de grond geknot en diende als geriefhout.

    Van de geknotte bomen bleven enkele takken staan voor het vastleggen van het duinzand.

    Op deze manier kregen de bomen een erg merkwaardige vorm (een exemplaar is boven op de hoge duin te zien).

    Meer dan 5 km wandelen wij door het 67 ha groot bebost duinencomplex met aansluitend het 12 ha groot staatsbos.

    Kris kras loods de goed aangeduide bewegwijzering ons door de loof- en naaldbossen.

    Onderweg krijgen wij na het passeren van een slagboom een poel te zien.

    Het is pas begin maart en de nachten zijn nog koud dus amfibieën en insecten zijn er voorlopig nog niet te zien in de poel.

    De laatste kilometer van de wandelroute volgen wij een tijdje een grensweg die parallel loopt langs het militair domein van het Kamp van Beverlo (staatsbos).

    Daarna wandelen wij langs enkele weilanden met op de achtergrond enkele huizen.

    In de Konijnenstraat staat de fraai Bronhoeve die uit 1742 dateert en oorspronkelijk in vakwerk was opgetrokken.

    De hoeve is gerestaureerd en is heden bijna volledig versteend in baksteen.

    Verderop staat aan de bosrand ter hoogte van de Kamertstraat een kapelletje.

    Na het oversteken van de Kamertstraat bereiken wij even later via een bosweg terug de parking.

    Tips / opmerkingen: wandeling oké, goed voor wie eens een fikse boswandeling wil maken.

    Vlakbij de parking staan enkele houten speeltuigen in de vorm van reuze grote insecten.

    Zo kunnen de kinderen spelende wijs kennis maken met de heidevlinder, groene zandloopkever en de rode bosmier.

    Honden zijn aangelijnd toegelaten in de bossen, tegenover de parking bevind zich ook een volledige omheinde zone, een honden losloopzone van 2 ha.

    Wandeldatum: donderdag 5 maart 2015, mooie wandeldag met zon en wolken, geen neerslag (8°).


    infobordje over landduinen


    landduinen (1)


    landduinen (2)


    boom met merkwaardige vorm


    bewegwijzering


    slagboom


    poel aan de rand van het bos


    boswegen / hondje Sammy


    militair domein "Kamp van Beverlo"


    de Bronhoeve


    boskapel


    de rode bosmier


    de heidevlinder

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.174. STADSWANDELING - BORGLOON

    Stadswandeling: de route van de Strooplekker - Borgloon.

    Ligging / start: aan het Stadhuis op de Markt in Borgloon.

    Het Haspengouwse fruitstadje ligt halfweg tussen de steden Sint-Truiden en Tongeren.

    Parking: wij hebben geparkeerd op de Graaf Lodewijkplein, ligt op +- 300 meter van het Stadhuis, hier kun je gratis parkeren.

    Afstand: rondwandeling van ongeveer 5 km.

    Wandelwegen: straten in centrum meestal met stoep, De Graaf en smal straatje (weinig auto’s) en Gasthuissteeg en Kattensteeg.

    Bewegwijzering: volg de spijkers op de grond met de afbeelding van de Strooplekker op, zijn hoofdje is de richtingswijzer.

    Wandelbord: geen, een aangeraden wandelbrochure (2 €) is te krijgen op de toeristische dienst van het Stadhuis.

    De brochure: " De route van de Strooplekker" bevat heel wat kleurrijke foto’s en informatie over de bezienswaardigheden onderweg, er staat ook een wandelplannetje in.

    Wij starten de wandeling op de stoep voor het stadhuis, hier bevindt zich de eerste spijker.

    Het fraaie stadhuis in de volksmond het Grevenhuis genoemd was ooit de verblijfplaats van de graven van Loon.

    Het gebouw is een herenhuis met zuilengalerij en hoektoren dateert uit de 11de eeuw maar werd herbouwd in Maasstijl in 1680.

    Opvallend zijn de wapenschilden van de Loonse steden op de gevel en een Mariabeeld in een nis op de hoek van het gebouw.

    Wij steken de straat over richting het perron, het huidige perron is een replica dat in september 2000 werd geplaatst.

    Aan het perron werden vroeger besluiten en verordeningen voorgelezen en gepleegde misdaden beslecht.

    Wij volgen de Kroonstraat en slaan na ongeveer 50 meter rechts de Gasthuissteeg in.

    De steeg is een verbindingssteeg tussen de Kroonstraat en Papenstraat.

    De Papenstraat volgen wij tot aan het Speelhof, een plein met in het midden het standbeeld ter ere van oorlogsslachtoffers (WO I).

    Op het Speelhof staat de Sint-Odulfuskerk die in de 12de eeuw werd gebouwd in romaanse stijl.

    De 45 m hoge toren is later rond 1406 gebouwd in gotische stijl.

    De kerk groeide uit tot kapittelkerk met een vijfbeuk kruisbasiliek, laatste grote restauratie gebeurde in 1904.

    Links op het Speelhof staat het Kanunnikenhuis een herenhuis met hoektoren.

    Het Kanunnikenhuis is opgetrokken in Maasstijl en dateert uit 1670.

    Op het binnenplein van het gebouw staat het standbeeld van de Strooplekker, de oude bijnaam van de Lonenaren.

    Wij wandelen voorbij de kerk richting bibliotheek.

    Aan de achterkant van de bibliotheek bevindt zich de burchtheuvel.

    De burchtheuvel waarvan de top een kunstmatige heuvel is, ligt op ongeveer 118 meter boven de zeespiegel.

    Vanaf de top heb je een mooi uitzicht op de omgeving.

    Destijds stond hier de strategisch burcht van de Loonse graven waarrond er een bloeiende nederzetting tot stand kwam.

    Rond 1180 verloor Borgloon zijn rol als hoofdstad van het graafschap.

    Maar de burcht die sterk vervallen was werd pas in 1870 gesloopt.

    Omstreeks 1200 verkreeg Borgloon het Luikse stadsrecht en werd het stadje omwald.

    Vandaag is het tracé van de stadsomwalling nog goed zichtbaar, het wordt De Graaf genoemd.

    Wij wandelen verder en krijgen de Motvallei te zien, waar men tegen de helling een wijngaard heeft aangeplant.

    In de vallei staat De Grote Mot, een versterkt herenhuis met toren gebouwd in Maasstijl (in privé bezit).

    Wij volgen de Kattensteeg tot op de Tongersestraat en slaan linksaf.

    Verderop nemen wij Nieuwland (straatnaam) en passeren wij het Brigittijnenklooster.

    Het U-vormig klooster gebouwd in barokstijl werd gesticht in 1643 door de Paters Brigittijnen.

    Sinds 1847 is het eigendom van de Zusters van Liefde die er een schoolcomplex aan bijbouwde.

    Wij wandelen verder door Nieuwland tot aan het oude kerkhof, hier slaan wij links de Van Veldekestraat in.

    Daarna wandelen wij door de Stationsstraat met enkele prachtige villa’s van uit de tijd dat het economisch goed ging rond de stationsbuurt van Borgloon.

    De volgende bezienswaardigheid is de oude stoom- stroopfabriek die om verder verval te voorkomen sinds 2009 geleidelijk aan wordt gerestaureerd.

    Borgloon was begin vorige eeuw de bakermat van de stroopfabricatie, er waren hier toen drie siroopfabrieken, vandaar de bijnaam De Strooplekkers.

    Even verder ligt het Stationsplein, hier kwam tot de eerst helft vorige eeuw de trein aan op het fruitspoor.

    De trein bracht heel wat handel met zich mee: fruittelers, boeren, stroopstokers en handelaars konden zo hun goederen verhandelen op een grotere schaal.

    Nu ligt het plein er verlaten bij en zijn het station en de spoorlijn Sint-Truiden - Borgloon - Tongeren al sinds de jaren 70 vorige eeuw verdwenen.

    Tegenover het Stationsplein nemen wij de Koning Albertlaan en daarna de Tramstraat.

    Wij bereiken het Graaf- Lodewijkplein, hier stond vroeger het tramstation (tramlijn: Hasselt- Borgloon- Oreye).

    Wij wandelen het plein af en bereiken via De Graaf de Greathempoort waar de Gasthuiskapel of Greathemkapel staat.

    De beschermde kapel met Romaanse kern in silex is rond 1130 gebouwd.

    De kapel is het voormalige kerkje van het hospitaalridders uit de 12-13de eeuw, later werd ze overgenomen door de begijnen.

    Rechts staat ook nog de begijnhofkerk met aanpalend bejaardenhuis.

    Wij volgen het tweede deel van De Graaf, het historisch straatje komt uit op de Kortestraat.

    Er staat een infobord over de vroegere stadspoorten die Borgloon destijds rijk was.

    Wij gaan linksaf en bereiken de Klappoel aan de achterkant van het stadhuis.

    Het pleintje de Klappoel was vroeger de was- en bleekplaats van de stadsvrouwen, maar is nu heraangelegd als trappentheater.

    Op een van de trappen staat het bronzen beeld van de “Zittende Vrouw”.

    Einde van de mooie stadswandeling.

    Tips / opmerkingen: wandeling oké, bewegwijzering oké.

    Aan de Klappoel vertrekken nog enkele Landschapswandelingen richting Grootloon, is zeker een aanrader in de bloesemperiode.

    Wil je meer weten over de geschiedenis van Borgloon:

    Vlakbij de siroopfabriek in het voormalige portiershuisje kun je streekproducten kopen, open in de namiddag op vrijdag en in de weekends vanaf begin april tot eind oktober.

    Wandeldatum: donderdag 12 februari, zonnige winterdag (8°). 


                                                        STADHUIS OF GREVENHUIS



    GASTHUISSTEEG


    SINT-ODULFUSKERK op het SPEELHOF


    KANUNNIKENHUIS


    STANDBEELD "DE STROOPLEKKER"


    DE BURCHTHEUVEL


    DE GROTE MOT


    BRIGITTIJNENKLOOSTER


    HERENHUIS in de STATIONSSTRAAT


    DE STOOMSTROOPFABRIEK


    GASTHUISKAPEL


    DE BEGIJNHOFKERK


    INFORMATIEBORD


    DE KLAPPOEL / ACHTERKANT STADHUIS


    BEELDJE: "ZITTENDE VROUW"

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (0)


    >

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!