Inhoud blog
  • Programma
  • 26 FEBRUARI 2019 Maaseik
  • Visé, 29 januari 2019
  • Etentje Bevershof
  • Hoei-Andenne
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Wielertoeristen uit Diepenbeek
    Fiets je mee ???
    06-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag driedaagse Birkel: dag 3

    Dag 3 : Rit Birkel-Diepenbeek ,8Juli 2010.

    Afspraak op de fiets  vandaag 8Hr volgens briefing gisteren en ook stipt vertrokken na ons ontbijt om 8Hr ‘s morgens. De groep had gevraagd of ik iets in het Duits in het gastenboek wou schrijven en dat heb ik ook gedaan. De hoteleigenaars hebben ons ook uitgewuifd bij het vertrek en ons een goede heenreis toegewenst. Het zou vandaag zeer warm worden en dat was het ook, hoogste temp vandaag 37°c. We volgden het traject Dahlem (ook in de Eifel)-Blankenheim-Nettersheim-Kall. Dit is een zeer heuvelachtig gebied dwars door het natuurpark Hohen Venn-Eifel. Prachtige asfaltwegen zoals we ze in België niet kennen, ongeveer 3,5m breedte, meer niet met aan de kanten doorlopende witte lijnen en meestal een 10% bergop. Zeer weinig huizen, praktisch geen auto en zeer veel prachtige natuur. We hebben genoten van de stilte die er heerst. Na Kall zijn we even gestopt om onze drinkbussen bij te vullen en begonnen we aan een klim richting Vogelsanck  , een klim van 6km met heel veel bochten en na elke bocht denk je dat je boven bent maar dan gaat het nog door.

    Er zaten stijgingspercentages tussen van rond de 10% . Na de klim kregen we een heel lange afdaling van een 5 tal km waar we zeer attent moesten zijn  met zijn vele bochten. Onder gekomen zagen we de prachtige “Ruhrsee” liggen met enkele boten gemeerd. Na deze vallei kwam er weer en lange klim van 8 km tot in Kessenich met vele bochten en ook grote stijgingspercentages. We waren aan het wachten boven op de rest van de groep en Jefke B wou niet verder rijden tot in Simmerath waar we zouden dineren en hij zei de eerste café dat hij tegenkwam zou halten. Rik heeft de groep toch kunnen aanporren om toch door te rijden tot Simmerath waar we op een prachtig terras weer de nodige spijs en drank hebben verorbert. Het was ondertussen 13Hr geworden toen we terug op de fiets zaten en het was snoerheet geworden. Rik zei dat we voor dat we in België waren in Roth nog wel effen het fietspad zouden moeten nemen wegens te veel verkeer en toen zijn we effen onze volgwagen kwijt geraakt daar we toen links ingedraaid waren. Edgard is hem toen met de fiets gevolgd tot beneden en heeft hem terug tot bij ons gebracht.  Verder ging de route via Aken- Raeren- Eupen- Montzen-Lontzen-Plombières waar Jefke B even halte van de hitte maar toen toch terug de fiets opsprong  en naar boven reed. Het was voor ons ook heet, niet alleen voor Jefke! We hebben hem dan ook aangemoedigd. In Aubel zijn we aan het ijzerenbos ondergereden waar de koelte ons goed deed.

    Verder planck-St-Maartensvoeren –‘s gravenvoeren waar we bij de zaak Blanckthijs op het terras nog een beetje bekwamen van de hitte en de nodige drank zeer welkom was. Ook trakteerde Rik ons regelmatig op bananen en een potje rijst en deze keer ook op een drankje. Rik dank je wel voor alles want het was zeer goed georganiseerd, kan niet beter. Het traject was nog 42km tot thuis en we zouden rond 18hr aan het Demerstrand te Diepenbeek aankomen voor de bagage en dergelijke  uit te laden op de parking en nadien nog eens een terrasje. We kozen na  ‘s Graven-voeren  voor de beklimming van de Hautain en niet de Hallembay als eerst gepland en zo langs Bitsingen terug thuis te rijden. Fernand heeft de 3de dag plat gestaan, de anderen hebben in die 3dagen niet lek gereden. Einde verslag 3daagse VulkaanEifel. Hopelijk komt er nog zo een fijne fietsvakantie dit jaar!

    3e dag :  164 km    6h52min        Hm : 1836    23.9km/h    http://connect.garmin.com/activity/39743776 





























    06-07-2010 om 00:00 geschreven door eaglejos  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-07-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit 3 juli 2010: Gemmenich

    Verslag zaterdag 3 juli 2010: Gemmenich

    Flor op yogaweekend, Marc T babysitten, Peter kon gene congé krijgen, Yvan had zich afgemeld via de blog, …. Ik was benieuwd wie er aan de 3x20 zou staan met zo’n hitte. ’t Was om 7u al 23°  Maar de hitte van gisteren zouden we, volgens de weerman, niet meer krijgen ( maar goed want dan is fietsen ongezond ). Marcel had op teletekst regen gezien in Deurne, dus had ie ( de rit naar Eupen van drie weken geleden nog in ’t geheugen gegrift ) z’n regenjasje maar meegenomen. Er kwam een onbekend aangereden die zich voorstelde als Jean-Pierre. Nadien bleek ie de kopman van de Pettem-sjudders te zijn, dus kende hij Edgard en Remi al. Nog op post: Paul, Leon ( met piepende velgen ) , Valère, Edgard, en met een beetje vertraging: Remi.









    Vlak voor vertrek werd het parcours een beetje afgesproken en beloofd genoeg te stoppen voor drinken ( Marcel had al een halve bidon leeggedronken van Kuringen tot Diepenbeek, ikzelf was voor ’t vertrek nog een blik aquarius gaan drukken uit de automaat  aan de Go-Sport, …). Het zou dus zeer dorstig worden.

    Onder kopwerk van Valère en Paul reden we via Zutendaal en Opgrimbie richting Kotem. Hier zouden we snel ene drinken in de Panderosa en de lege bidons bijvullen. Maar bij het anders zo overvolle fietscafé was niemand te bespeuren. Dan maar doorrijden, we zouden snel iets vinden.

    Onder de oranje vlagjes door baanden we ons een weg door Elsloo, Geverik, Oensel en Arensgenhout. Ongelofelijk hoe Valère ons door deze dorpjes naar Valkenburg gidste. Alle cafeetjes die we tot hier toe tegen gekomen waren, waren dicht, waarschijnlijk hebben de feestjes na de overwinning van Nederland op Brazilië daar veel mee te maken. Oranje-gek Nederland slaapt uit. Maar in Valkenburg zien we een hotel waar nog een klant op het terras zit. Aan het Oostbloks dienstmeisje bestellen we onze drank, maar ze moet drie keer teruglopen vooraleer ze het juiste brengt ! We vullen onze bidons en zetten koers  naar Wittem, Mechelen en rijden voorbij Epen waar we ook wel eens stoppen voor “taart met sneeuw”.






    En dan begint het zware werk: de beklimming van “ Camerig Zuid “ Paul, Valère, Jean-Pierre en Edgard laten we aan hun tempo rijden, dat veel sneller is dan dat van ons. Leon, Marcel, Remi en ik peddelen op ons gemak naar boven, terwijl we genieten van het prachtige panorama en gesjirp van de krekels. Enfin, ik dacht krekels te horen, Marcel dacht dat het mijn ketting was die ik beter had kunnen smeren.  Na 3600 meter hadden we 145 hoogtemeters bij op het tellerke. Boven stonden de anderen netjes te wachten.

    Aangekomen in Gemmenich gaat Leon taart halen terwijl wij plaats nemen op het terras van het bruin café Tychon Francis. Opnieuw worden voor ’t vertrek de bidons bijgevuld. Nieuwkomer Jean-Pierre stelt voor Paul te vervangen op kop. We volgen de N608 richting Aubel en rijden zo door Plombière en Hombourg. Vanaf Aubel tot Dalhem worden de remmen open gezet en vlammen we, weliswaar bergaf, tegen snelheden van rond de 40 per uur, een heerlijk gevoel, vooral omdat de temperaturen inmiddels geklommen zijn tot boven de 30°C






    We rijden, na een korte klim, de Richelle af, en stoppen aan ’t winkeltje in Oupey dat pas opnieuw open gaat om 13u30. Gelukkig staat er een drankautomaat en we laten alle beschikbare aquarius er uit rollen. De Houtain over, dan in Bassenge de klim langs le Petit Lourdes. Af en toe wordt er gezongen “ papie fiets niet zo snel “ waarop de koprijders een beetje temporiseren.








    In Val-Meer springt Remi achter een brommerke aan en verschiet alzo z’n laatste cartouche. Maar we zijn bijna thuis en hij houdt vol: Spouwen, Bilzen, Schoonbeek en dan eindhalte: ’t Paenhuys waar Jan ons trakteert op een stukje cake, merci Jan !

    We babbelen nog gezellig na en spreken af waar volgende week naar toe gereden zal worden. En net toen Marcel, Edgard en ik als laatsten  naar huis wilden gaan kwam Jos P aangefietst. Hij was alleen naar Banneux gereden om z’n fout van vorige dinsdag te herstellen. Je moet maar zin hebben hé…

    We hopen dat Jean-Pierre het plezant gevonden heeft en nog eens mee komt !

    We wensen de mannen van Lutselus een mooie, veilige drie-daagse ! Veel plezier !

    Ritgegevens: 146 kms, 1233 hms, 28,1 gemid

    Link naar de rit: http://connect.garmin.com/activity/39041237

    03-07-2010 om 00:00 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    29-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag dinsdag 29 juni 2010: Banneux

    Verslag dinsdag 29 juni 2010: Banneux

    Vol goede moed vertrokken we ’s morgens met wel liefst 17 kandidaten om mee naar Banneux te gaan. Deze rit werd immers al eens uitgesteld omwille van slecht weer, en vandaag beloofde een mooie dag te worden.

    Jos had de route uitgestippeld en was vorige vrijdag het eerste gedeelte ( tot Soumagne ) nog gaan verkennen. Voor het vertrek werd de rit draadloos van de ene gps op de andere gezet. Klaar voor vertrek.




    We reden op over Eigenbilzen, Zussen en beklommen in Eben de Hallembaye. De volgende beklimming was de Richelle, waar ook weer netjes gewacht werd tot iedereen boven was. Het grote werk moest nog komen …  vanuit Dalhem klommen we 10 km en kregen zodoende 219 hoogtemeters bij op onze teller.

    We zetten verder koers richting land van Herve, Xendelesse. Daar worden de mooie wegen die we tot nu toe hadden vervangen door wegwerkzaamheden, onverharde stukken, kuilenwegen…  hier zonder lekke banden uitgeraken was een utopie. En inderdaad: Bère rijdt lek, en niet veel erna ook Marc. Terwijl de lekke banden vervangen worden genieten we van het toch wel mooie panorama: in de verte zien we de mijn van Blegny liggen. Ter hoogte van Dison is ’t weer prijs .. opnieuw Marc, zijn buitenband vertoont een slip  




     lek...



    nog eens lek

    genietend van het landschap...

    wegwerkzaamheden



    nog eens lek

    Alsof dit nog niet erg genoeg is spelen we in Verviers onze kopmannen kwijt, we hadden al van ’t uitgestippelde parcours moeten afwijken omwille van wegwerkzaamheden dus weten waar ze naar toe zijn gegaan via het ingeladen parcours was geen optie. In Verviers worden we vooral toerist, ipv wielertoeristen, zoekend naar onze campagnons… Marc  besluit een fietswinkel te zoeken en op z’n eentje na te komen naar Banneux. Rik is bij de laatste lekke band alleen doorgereden naar Banneux maar of ie daar ook wel aangekomen is weten we niet …. Bellen dan maar naar Jos, blijken dat ze een eindje verder staan te wachten, dus dat valt nog mee. En nu …. We zitten in Verviers en moeten hier uit zien te geraken…. We vragen de weg aan een agent … 



    de markt in Verviers

    de kerk in Verviers

    Omdat Verviers in een dal ligt, moet er geklommen worden om er uit te geraken. Die klim blijkt na opzoekwerk in de Cotacol “ Côte de Lambermont “ te heten: 1100 m, gem 9,5%, max 13%, we stijgen van 155m naar 260m. Maar we zijn er uit geraakt, en dat is wat telt.

    Vanaf Pepinster zijn er een aantal die de weg zo kennen.  Het middaguur is intussen al ver gepasseerd, ikzelf dreig zonder drinken te geraken, maar ik werd gerustgesteld dat het niet meer ver was. Dus volhouden was de boodschap … en ik zag zelfs al bordjes “ Banneux “ staan. Weeralom klimmen, dit maal de Côte de Tancrémont: 3km, gem 5,3%, max 7%, we stijgen hiermee van 143 m naar 302 meter. We komen de bedevaartplaats langs de achterkant binnen. Eindelijk water !!!! En nog wel heilig bronwater !! Er wordt gedronken , de bidons worden bijgevuld en we zetten onze tocht verder naar de bakker op ’t rond punt. Wie staat er ons op te wachten ? Marc … met een nieuwe achterband !



    bidons vullen

    nooit was water zo lekker !

    De bakker waar we gewoonlijk gaan was gesloten, dan er tegen over maar. Maar die waren duidelijk niet voorzien om zo’n grote groep te ontvangen. Alle rijsttaart en cola die ze in huis hebben wordt geconsumeerd. We rekenen af en hopen dat de terugweg beter verloopt dan de heenweg ( ik denk dat hier zelfs stiekem kaarsjes voor gebrand werden ).







    een kaarsje branden om veilig thuis te geraken

    el pistolero ...


    euh ???











    We rijden terug over Louveignee, laten de Forges links van ons liggen, maar beklimmen de Rue Bay Bonnet en komen 165 meter hoger uit in Fléron.  Vanaf dan is het dalen tot aan de Maas. Via de gekende weg rijden we, windtegen, langs Maas en Kanaal tot in Vroenhoven. Daar hadden we wel wat gerekend op werken door het opschuiven van de brug. Maar toch nog een misverstand: Johnny rijdt over de brug, terwijl de rest van de groep het kanaal volgt tot in Veldwezelt en nadien Genk.

    Iedereen was content terug in Diepenbeek aan te komen ! Wat een dag !!! En tot overmaat van ramp bleek “ Café Bijnens “ dicht te zijn, en trekken we naar ’t Paenhuys.





    Maar ach, ondanks alles was dit toch weer een plezante rit. ’t Is niet gemakkelijk om via de computer en route uit te stippelen… er kan niets tegen ervaringsdeskundigheid op ! En zoals Flor het zegt “ je kan toch niet verloren rijden als je gaat fietsen “.

    Ritgegevens: 160kms, 1309 hms, gem snelheid werd uiteindelijk nog opgetrokken naar 25,5 km/u ( in Banneux hadden we nog een gemiddelde van 23,2 ).

    Link naar de rit: http://connect.garmin.com/activity/38618435

    Toeristen: Jos, Rik, Jefke B, Harry, Johnny, Marcel, Marc T, Fernand, Flor, Gislain, Edagrd, Willy,Alex, Bère G, Jean J, Valère B, Vanessa




    29-06-2010 om 22:36 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    26-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit zaterdag 26 juni 2010: Durbuy

    Verslag zaterdag 26 juni 2010: Durbuy

    Onder een stralende zon en het vooruitzicht op warme temperaturen verzamelden we om 7u30 aan de 3x20. Remi dit keer zonder fiets, want hij had duidelijk nog wat last van z’n val van afgelopen woensdag. Maar toch tof dat ie ons kwam uitzwaaien !




    Er werd afgesproken dat als iemand zonder drinken zat hij dat tijdig zou melden zodat we zouden stoppen om bij te tanken want zoals Valère Ph het zegt “ vochtverlies is krachtverlies “. Na Kortessem, Bommershoven en Vechmaal verlaten we Haspengouw. Via de Romeinse kassei komen we in Oreye en nadien Remicourt. Peter, nog geheel in fietsvakantiestemming, ziet overal lavendel-velden opduiken. We brengen hem met de voeten op de grond als we zeggen dat het lavendel vlas is, en dat die gele bloemen geen zonnebloemen maar “pisbloemen” zijn.

    Het parcours wordt adembenemender met de kilometer. Langs koren- en tarwevelden, die hier en daar opgefleurd worden door een klaproos doorkuisen we Donceel en Verlaine. Nadat we een glimp opvangen van het kasteel van Jehay, dat in de verte boven de boven uitprijkt, en we de afkoelingstorens van de kerncentrale van Tihange zien liggen houden we halt in Amay. Omdat daar ’s zaterdags markt is treffen we er gelukkig al een café aan dat open is, en het moet gezegd worden dat de cafébazin haar uiterste best deed  om ons in het Nederlands te bedienen. Bananen en koekjes worden naar binnen gewerkt, de bidons worden bijgevuld … klaar voor vertrek.




    Om uit de Maasvallei te geraken klimmen we van Ombret naar Strée.  We zien de hoogte stijgen van 75m tot 270m op een afstand van 10 kms. Maar we blijven klimmen via Terwange en Atrin, in Borlon ( deelgemeente van Durbuy ) wordt het hoogste punt van de rit geregistreerd: 322 meter.





    We komen “de kleinste stadskern van België “ langs de achterkant binnen ttz via het “ Parc des Topiares “ waar meer dan 250 gebeeldhouwde buxusplanten te bewonderen zijn. In Durbuy houden we even halt om onze ogen de kost te geven. Een drukte van jewelste …. Auto’s die op en aan rijden, motards die de terrassen  overspoelen, …. We laten een groepsfoto nemen en zetten verder koers naar Barvaux.










    Amaai … wat een klim, stukken van 14% die ik probeer te bedwingen met de ketting op het kleinste verzet … wat een opluchting toen ik plots een helpende hand voelde ! Plots de keuze Rome: 3km. Alle wegen leiden naar Rome ? Maar we kiezen toch maar voor Barvaux waar Leon taart gaat halen en we ons neervleien op een terras vlak naast de Ourthe, waar de kajaks van durbuyadventure uit het water gehaald worden.


    Alle wegen leiden naar Rome ????

    We verlaten Barvaux en rijden langs het maïslabyrinth waar de bezoekers vanaf 3 juli verloren kunnen lopen in het thema van Yakari. Ik stel me de vraag of maïs op één week tijd zo snel kan groeien … vandaag kon je er nog over springen !





    " En nu jij Vanessa ! ", maar ik heb het verzoek vriendelijk afgewezen


    Ik mag kop trekken naast Valère, tot aan het winkeltje. Maar snel besef ik dat de wind tegen me kapot maakt, en gelukkig ziet ook Peter dit die m’n plaatsje inpikt. “ Een schoon stukske om 50 te rijden “, roept Leon en de grote molens worden opgelegd. Heerlijk sprinten, dat is eerder m’n ding. Is ook normaal zegt Valère … gij hebt dikke euh bullen? Maar eigenlijk was ik tegen hem aan ’t praten over Bullen die me opgemeten heeft en zei dat ik eerder een sprinter dan een klimmer ben. Hij zal wel wat wind in de oren gehad hebben zeker, onze Valère ?

    In Hamoir stoppen we aan een winkeltje waar ik buiten kom met 1,5 liter koude spa, twee pakken suikerwafels en 2 bananen. De wafels deel ik uit, de bananen steek ik weg en het water wordt gemengd met isostar-poeder in m’n bidons. Deze rit rij je onmogelijk uit op water alleen. Door het zweten ( alleen al van de warmte ) verlies je te veel zout … En die man met de hamer, die wil ik nooit tegen komen.. dus prop ik me onderweg vol en drink ik me te pletter.

    In Hamoir zal op 5 juli de tour doorkomen, jammer dat dat op een maandag is, anders wel een fietstochtje waard.

    We volgen de kronkelende Ourthe tot in Esneux, waar het klimmen geblazen is tot we ons op het Condroz-plateau bevinden. We stijgen van 98 m naar 272 m… maar de vergezichten maken alles goed. En gelukkig is er na iedere klim een afdaling, in dit geval de rue des 36 tournants die ik veel voorzichtiger en dus minder snel neem als de anderen, ik heb het niet zo begrepen op tegenliggene auto’s die ook wel eens van hun rijstrook durven afwijken.









    In Engis houden we halt, volhardend in de boosheid neemt Florke Vertongen de zoveelste “chocolat chaud “, en dit onder een stralend zonnetje van 30°. “Zou het weer nog zo blijven ? “ vraagt ie dan nog. Maar de hitte was best doenbaar, er was genoeg wind en dus ook genoeg zuurstof in de lucht.






    "Even m'n helm nog uitwringen"

    Via Awirs en de kermis in Momalle zetten we koers richting Vechmaal waar Leon lek rijdt. We houden halt aan een woning waar de heer des huizes in z’n prachtige tuin aan ’t werken is. Valère ziet de tuinslang liggen en bezorgt ons een plaatselijke regenbui. Dus Flor “ neen, het weer bleef eventjes zo niet ! “. Maar het deed deugd die douche !



    Een geschenk uit de hemel deze verfrissende douche !

    Terug werd gereden zoals we opgereden zijn … en na meer dan 180 kms worden we in ’t Paenhuys opgewacht door onze supporters: Omer & Irma en Wivine. Ook Moeke Simone komt er nog even bijzitten, en zelfs Mieke en Remi kwamen ook nog even afgezakt. De Westmalles, Duvels, Krieken .. waren dik verdiend, en Edgard trakteerde ons nog eens extra omwille van z’n verjaardag, proficiat Edgard.

    Ritgegevens: 184 kms, 1871 hms, gem 28,2

    Link naar de rit: http://connect.garmin.com/activity/38226548

    Bijeen gesprokkeld door: Valère Ph, Valère B, Flor, Peter, Marcel, Leon, Edgard, Vanessa

    Jammer dat Paul en Ivan kozen voor een kortere rit naar Aubel omwille van de warmte, maar we hopen dat ze ook een mooie rit gehad hebben.

    Ne dikke merci voor het verstandige kopwerk, en voor de helpende handen ( de hand Gods ! ). Voor Valère: sorry voor de stijve nek die ik je wel eens bezorg, en bedankt om na de zware hellingen terug te keren en naast me te rijden tot boven !




    Omer .... met de fiets in 't Paenhuys, blij je terug te zien !

    Ja Moeke, die foto was voor op de blog !

    26-06-2010 om 23:16 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    24-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.verslag Peter: 3 Ballons

    Mijn 3 Ballons

    Donderdagmorgen, 10 juni omstreeks 7u vertrokken we richting Bessoncourt in de Vogezen. ‘We’ zijn Mark, een collega van me, en zijn schoonvader, de alom bekende Fons Moors.

    Vijf uurtjes later stapten we uit aan ons hotel, het gereserveerd kamertje bleek wel erg klein, maar wat kon ons dat deren? We waren immers hier om te fietsen!

    Diezelfde middag zou de laatste col van zaterdag, Lan Planche des Belles Filles, verkend worden. Alle verhalen die we hierover gelezen of gehoord hadden, klopten ! Wat was dit een beest !! En die zou ik zaterdag na 200km nog moeten beklimmen ???




     

    Doseren zei het thuisfront, we zouden deze wijze raad stevig in onze oren knopen!!

    Op vrijdag gingen we heel rustig wat fietsen, met de auto naar de inschrijving om daar de laatste formaliteiten te regelen en dan richting eerste klim voor zaterdag, Ballon de Servance. Ik beperkt mijn hartslag op maximum 140. Desondanks voel ik deze col toch ’s avonds nog in de benen! 

    Was het een slechte beslissing geweest om vrijdag alsnog te fietsen??  Hopelijk niet.






    Zaterdagmorgen 5u zouden we opstaan. Een wekker had ik niet nodig, want na een onrustige nacht werd ik omstreeks 4u gewekt door de striemende regen. Het zou toch niet waar zijn?!  Een blik op de buienradar leerde ons dat we in het slechtste geval een korte tijd in de regen zouden moeten rijden.

    Dat beloofde alvast voor de afdalingen…

    Iets voor 7u stonden we dan aan de start, van zenuwen was vreemd genoeg geen sprake.

    Rustig keuvelde ik met enkele bekenden van Bilzen, teamgenoten van Emiel, een neef van me.

    Die laatste kon zich niet bedwingen en zocht zich een weg naar voren doorheen de wachtende renners.

    Zou ik hem nog terugzien die dag??




    Om 7u20 klonk dan eindelijk het lang verwachte startschot, maar uit de startblokken schieten was er niet bij, tergend traag schoven we op tot we eindelijk over de tijdopnamematten reden.

    Achteraf bleek dat deze niet gewerkt hadden, want we kregen allemaal dezelfde starttijd aangesmeerd.

     

    Good luck allemaal en hou het veilig werd er nog geroepen. Fons en Mark gingen de kleine toer rijden dus samenblijven was geen optie.

    Amper 2 km gereden en de eerste valpartij was een feit.  Gladde treinrails waren er de oorzaak van dat een tiental renners onzacht in aanraking met het asfalt kwamen. Allen gelukkig zonder erg. We waren nogmaals gewaarschuwd! De benen waren niet geheel gerecupereerd en voelden wat zwaar aan, daarom maar goed de hartslag in het oog houden, doseren en zelfs sommige te snelle groepjes laten rijden in de valse platte aanloop naar de eerste col van de dag, de Ballon de Servance ( 18,5 km lang, over deze afstand overbrug je 737 hms, gem 4%, met max 9,4%, top ligt op 1200 m ). 

    Daar nam ik me voor dat 160 de bovengrens van mijn hartslag ging zijn.  Ik merkte dat ik met deze hartslag een aardig tempo kon ontwikkelen en reed menig renner voorbij. Af en toe kwam er eens iemand zwaar hijgend voorbij.  Het viel me ook op hoeveel renners lek naast de weg stonden, hopelijk bleef ik hiervan gespaard.

    Plots zag ik het blauwe truitje van Fons, hij was dus ook vrij vooraan kunnen starten.

    Vrolijk filmend trapte hij zichzelf een weg naar boven. 

    Op twee kilometer onder de top haalde ik verrassend genoeg Emiel in, kort gesprekje en weer verder.

    In mijn ritme blijven was de boodschap. Hij zou me wel inhalen in de afdaling dacht ik nog.

    De afdaling nam ik erg rustig, in tegenstelling tot menig andere renner. Eentje zag ik bijna aan de verkeerde kant van de vangrails belanden!

    Eens beneden in het dorp floepte het verkeerslicht op rood. Het voordeel was dat er zich een mooie groep vormde die wel zin hadden om stevig door te fietsen. Meevaller, heel even de goede wil laten zien en een stukske kopwerk doen om me dan wat later te verstoppen in het peloton.

    Na een tijdje liep het voor geen meter meer, althans, dat gevoel kreeg ik. De hartslag liep op en de snelheid terug. Even vreesde ik voor een platte band maar de weg bleek licht hellend te gaan. En voor we het wisten waren we bovenop de 2de col van de dag, Col de Menil. Amper 691m hoog dus die naam eigenlijk niet waard. Toch wel grappig, een col genomen met de grote molen (ik had de 53 laten liggen)

    Toch een voordeel van mijn gebrekkige parcourskennis!

    In de korte afdaling die daarop volgde wurmde ik wat vast voedsel naar binnen, met een zéér gemeende vloek naar mijn voorganger die niet waarschuwde voor een put in de weg. Daar vloog mijn koekske, gelukkig bleef ik zelf overeind. Eten zou ik toch wel voldoende bijhebben.

    Col d'Oderen ( 11,4km lang, 384 hms, 3,4% gem, max 5,2%, de top ligt op 884 m ) bleek de volgende beklimming van de dag te zijn.
    Ik maakte de fout om me te laten uitzakken in de groep om eens te kijken of Emiel al teruggekomen was. Niet dus.

    Na een rechtse bocht begonnen we eraan. De eersten trokken meteen stevig door, en omdat ik achteraan in de groep zat, waren deze vogels vliegen. Toch kon ik opnieuw de grote molen blijven trappen en haalde ik een groot gedeelte van de groep in. Twee kilometer van de top toch maar klein gelegd en de snelle jongens gelaten voor wat ze waren. “Doseren, het is nog lang” dacht ik opnieuw! 

    Op de top bleek er een bevoorrading te zijn, even checkte ik mijn drinkbussen, één volledig volle en de andere nog voor een kwart vol. Dat moest genoeg zijn om tot de volgende bevoorrading te egraken, zonder te stoppen reed ik verder. 
    De snelle jongens waren gestopt maar zoefden me op het einde van de afdaling weerom voorbij. Perfect, zo zat ik opnieuw in een goede groep die me door de vallei naar de volgende klim zouden loodsen. Dat is de Col du Bramont ( 15,4 km lang, 494 hms, gem 3,2%, max 6,1%, top ligt op 956 m ), opnieuw een loper blijkt volgens mijn computertje. De snelheid zakt nooit onder 17km/u en de groep blijkt nog vrij groot op de top.

    Het gaat goed denk ik nog! Eten en drinken tijdens het klimmen…moet kunnen.  De wegen beginnen ook op te drogen. Mijn vrees om plat te rijden neemt dus ook wat af. Heel even maar gaat het naar beneden, ik had de afdaling veel langer verwacht, maar al na amper 1 km is het terug klimmen. Deju toch, ik had toch beter dat parcours moeten instuderen ! Hoe lang duurt deze en wat is de naam ? Route Americains weet een Nederlandse medemens me te vertellen, oftewel le Markstein. Leuk toch zoveel mensen die je kan aanspreken, de grote hoop renners is Belg of Nederlander, en dat in een Franse cyclo, vreemd !



    De eerste keer vandaag voel ik licht protest in de benen, achteraf lees ik dat deze puist tussen de 8 en 10% schommelt, ik kies een rustiger tempo en laat de groep rijden. Het zou nog lang zijn, en in de afdaling zou ik ze toch niet kunnen of willen bijhouden. Bovengekomen is het toch even schrikken, door een dichte mist is de zichtbaarheid amper 100m! Opnieuw wat gedruppel en een stevige zijwind. Je zal hier maar alleen zitten denk ik nog!! Gelukkig is dat niet het geval voor mij, en als volleerde profs waaieren we ons een weg naar de top van de Grand Ballon . Hier wordt opnieuw stevig doorgereden. In de groep merk ik een jongedame op in een Belgische professionele WK wedstrijdtrui. Ze heeft geen enkel probleem met het tempo. Echt steil is het ook wel niet, behalve die laatste kilometer, maar dan is de top in zicht, de jongedame danst van ons weg, ‘ons’ is dan al teruggevallen naar 2 renners.

    Eenmaal boven, we zijn dan op 1342m hoogte en het spreekwoordelijke dak van deze rit, stop ik om de lege bidons bij te vullen en iets te eten. Nog even een plaspauze en we vatten deel 2 aan. Een Franse supporter vraagt me hoelang ik ondertussen onderweg ben. Tot hiertoe had ik hier zelf geen idee van, even checken dus. 3u45 bleek ik nodig gehad te hebben om de eerste 105 km af te malen. Ik verbaas mezelf en klik even door naar de gemiddelde snelheid. Totaal onbelangrijk maar ik had even uitgerekend dat ik 25 gemiddeld moest rijden om aan een tijd van 8u30 te raken. Zo ongeveer mijn richttijd. Hier zat ik dus vér boven!! Vlug die info weggeklikt, het zou me toch geen goed doen moest ik plots die gemiddelde snelheid zien dalen, en ik was amper halweg!

    De afdaling is enig mooi, gaat over brede wegen met een goed overzicht. Toch merk ik hier voor de eerste keer weer het nadeel van hoge velgen in de bergen. Zo windgevoelig… even later merk ik dan ook weer het aerodynamische voordeel hiervan. Zonder trappen haal ik een medemens in die verwoed zijn trappers rond duwt. Beneden kan ik het niet laten toch nog even opnieuw naar die klok te kijken, bijna 4u onderweg en iets minder dan 120 km afgelegd. Zou het…? Ach wel neen…trappen Peter, er liggen nog 3 cols voor je!!

    De eerste is de Hundsruck, (8.7 km lang. Over deze afstand overbrug je 343 hoogtemeters. Het gemiddelde stijgingspercentage van de klim is bijgevolg 3.9 %, meteen max van 6.7%, de top ligt op 748m hoogte).

    Collega’s vertelden me dat deze best te doen is, maar dat valt me toch tegen. De laatste kilometers schakel ik voor het eerst terug naar de 28. Geen schande, zo pep ik mezelf op. Rustig blijven en wat krachten sparen, zolang me niemand inhaalt kan ik de ‘moral’ hoog houden.

    Het peloton is nu volledig uit mekaar geslagen, van groepjes is geen sprake meer. Wanneer ik ook deze afdaling achter de rug heb merk ik zelfs dat ik helemaal alleen zit, niemand voor me en ook niet achter me! Even ga ik zelfs twijfelen of ik nog wel op het juiste traject zit!! Toch zie ik plots 2 renners en besluit een inspanning te doen en er naartoe te rijden. Met 3 is het toch gemakkelijker in een vallei. Iedereen doet zijn deel van het kopwerk en zo kan ik toch even wat recupereren, met goed in het achterhoofd wat nog komen moet. De Ballon d’Alsace en die verschrikkelijke berg der mooie meisjes.Plots wegenwerken, en we staan stil! Net als we kunnen vertrekken komt er een grote groep aansluiten, zij hebben geluk want moeten niet stoppen, ik ook want vanaf hier doe ik geen kopwerk meer.

    Voor we het beseffen zijn we in Sewen, de voet van de voorlaatste col van de dag. ((Ballon d’Alsace 13.2 km lang. Over deze afstand overbrug je 678 hoogtemeters. Het gemiddelde stijgingspercentage van de klim is bijgevolg 5.1 %, met een max van 8.6%, de top ligt op 1200 meter).

    Hier is ook nog een bevoorrading en de grote hoop knijpt de remmen dicht. Ik beslis verder te rijden, neem nog vlug een vloeibaar gelleke en drink nog eens goed. Deze col begint direct steil en ik kies een rustig ritme, ik haal er nog in, maar wordt ook ingehaald. De zon staat pal boven ons en het zweet gutst me vanonder mijn helm, ik zoek de schaduw op helemaal links van de weg, de vermoeidheid speelt me parten. Op 3 kilometer van de top flitst de jongedame me opnieuw voorbij, blijkbaar was ik iets vroeger vertrokken aan de bevoorrading. Go Belgium go goo roep ik haar nog na!Redelijk choco kom ik boven, laatste afdaling van de dag, voorzichtig zijn Peter, denk aan iedereen die je dat gevraagd heeft!! Beneden merk ik een 3-tal renners achter me, ik wacht en met zijn 4 rijden we verder. We draaien goed rond aan snelheden boven de 40. De renners die we onderweg oppikken draaien gelukkig mee zodat ik niet te vaak kop moet doen, want er staat toch wel een aardige tegenwind.

    Ik probeer wat te recupereren, mijn laatste eten volledig binnenspelen. In de drinkbus spaar ik nog een laatste restje voor wat komen gaat.Deze kilometers zijn vergelijkbaar met onze Haspengouwstreek. Stevig op en af, zodanig dat de groep snel uitdunt. In Champaney, de startplaats van vanmorgen, zijn we nog met 2!Samen met een sympathieke Vlaming rijd ik richting laatste col, de verschrikking wacht op ons! Het is hier dat ik toch nog eens even naar de tijd kijk, 6u40 onderweg. Ik moet nog 20 km rijden, waarvan 15 km vals plat en 5 km…voor het eerst ga ik geloven dat er zelfs meer in zit dan de beoogde 8u30. Dit geeft me vleugels!

    Vleugels die vlug gekortwiekt zijn als ik met een bang hartje rechtsop draai naar de Planche des Belles Filles. (5.5 km lang. Over deze afstand overbrug je 453 hoogtemeters. Het gemiddelde stijgingspercentage van de klim is bijgevolg 8.2 %, met een max van 13.6%, de top ligt op 1148 meter hoogte). Ik dring niet écht aan en schakel meteen de kleinste versnelling, mijn 34-28. Dit in de wetenschap dat die eerste 2 kilometer de ergste zijn. Maar…die vallen me beter mee dan verwacht, en al vlug schakel ik op!

    Alles doet pijn, maar om één of andere reden deert het me niet. Het is warm, ik zie het zweet in beekjes over mijn benen lopen, maar ik blijf renners inhalen, en dat geeft moed!De laatste 2 kilometer zijn zelfs puur genieten, regelmatig ga ik eens recht op de trappers lopen. Hier had ik voor getraind, dit doel. En ik ging het tot een goed einde brengen! In een schitterende tijd nog wel!! In de laatste 200 meter is er een kort stukje afdaling, hier trek ik de grote plaat terug op, en besluit die niet meer af te leggen. Die ene renner die me ingehaald heeft, moet en zal ik nog terugpakken! De laatste 100m is het terug klimmen, maar ik houd de belofte aan mezelf, koppig schakel ik niet meer terug, en op deze col heeft me niemand ingehaald.


    Ik bol over de streep en de grote klok toont me dat het startsein 7u53 minuten geleden gegeven is.Uitgeput en zwaar hijgend hang ik wat verder over mijn stuur, in mijn linkerbeen zit zelfs de kracht niet meer om uit het pedaal te klikken, mijn linkerhand steekt een handje toe . Achteraf blijkt dat ik 339ste werd van de 2400 renners die uitreden in de algemene rangschikking, 111ste op 529 in mijn leeftijdscategorie. Aan de meet zie ik nog de jongedame die me 2 keer achterliet. Al vlug weet ik ook waarom, het was Marjolein Truyers, een triatlete van 26. Straffe madam, 4 maanden geleden pas mama geworden en nu reed ze dit in 7u48. Ze werd 7de in de damescategorie.

    Even kijk ik nog wat rond naar het circus, eet wat pasta van de organisatie en daal ik opnieuw af. Dan zie ik Emiel die zijn laatste kilometers aan het afmalen is.Ik besluit om te keren en hem nog wat morele steun te verlenen. Hij had pech gehad, 2 keer platgevallen. En zijn 39 was toch ook wat te groot voor dit werk. Maar hij reed uit, en iedereen die dat hier doet, verdient een pluim!!

    Als ik terug afdaal bemerk ik heel wat wandelaars die hun fiets naar boven duwen, ook dat is afzien!Onder staan mijn maten, terwijl de fiets op de auto gezet wordt, wisselen we al wat verhalen uit. Het is geen moment stil in de auto op de terugweg naar huis. Wat was dit een schitterende fietsvakantie! Zeker voor herhaling vatbaar! Bedankt mannen!!

    Mark reed 4u49 en Fons 4u17 op de 104km. Emiel reed 9u05 op de 205km

    Eenmaal thuis besef ik maar al te goed dat dit mooi resultaat veelal te danken is aan de groep 3*20 rs die ik vorig jaar mocht leren kennen. Samen met hun bouwde ik langzaam maar zeker de kilometers op, het trainen was zowaar fun! Bedankt jongens en meisjes!

    Volgend jaar allemaal samen?

    Peter

    Foto’s en filmpjes van deze 3-daagse op www.fonsmtb.be


     

    24-06-2010 om 19:28 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    22-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag dinsdag 22 juni 2010: Namen

    Verslag rit dinsdag 22 juni 2010: Namen

    Voor deze rit had ik al lang congé ingezet … ik had in Namen nog iets goed te maken. Een stralende zon, zeer welkom na dat druilerige weekend, zelfs warm genoeg om de armstukken thuis te laten. Papa had de rit uitgestippeld en op onze garmin ingeladen.

    Om 9u werd er, zoals gewoonlijk, verzameld aan Lutseluskerk. Voor velen was het een prettig weerzien met Marc T, die we de laatste maanden weinig gezien hebben omwille van werkverplichtingen, fietsvakantie en jammerlijk genoeg z’n val die daarmee gepaard ging. Maar hij zag er toch fit genoeg uit om mee te rijden

    De heenrit liep over Gors-op-Leeuw, Jesseren, Vechmaal, Rukkelingen waar kasseien vermeden werden ( oef ! ). Snel steken we de taalgrens over: we rijden door Berloz, Hollogne Sur Geer en Omal waar hier en daar al een vogelverschrikker klaar staat, wachtend op “ het feest van de vogelverschrikker “ dat dit jaar plaats heeft op 10 juli.

    Slingerend van het ene Waalse dorpje naar het andere, tussen het malse koren en de rode klaprozen als contrast keuvelen we heel wat onderweg. Er moet gezegd worden dat dit parcours, bijna geheel autovrij, en die prachtige vergezichten puur genieten is. De meesten onder ons waren nog nooit op deze mooie wegjes geweest, ikzelf had dit voorrecht al gehad toen ik enkele weken geleden met pa een ritje maakte naar Oteppe. En ’t was ook aan de forellenvijver waar gestopt werd voor een tasje koffie ( en voor Florke Vertongen ne warme choco ). De bananen en koekjes werden naar binnen gewerkt … klaar voor het grote werk: klimmen van Oteppe naar Héron (max 11%).

    Langs akkerlanden en grazende koeien passeren we Petit –Waret waar gek genoeg meer Toi-Toi’s naast de straat staan opgesteld dan het dorpje cafés telt.  Zouden de erwten-velden hier voor iets tussen steken ? En dan kruisen we Vezin, gelegen naast March-les Dames, en steken we in Namèche de Maas over. De ruige rotsen prijken op de achtergrond … we bevinden ons nu op het Waalse fietsroutenetwerk RAVEL. Tot in Namen volgen we de Maas, als we de gps moesten geloven moesten we er zelfs door uit. We genieten van de boten, de gerestaureerde kasteeltjes, en van de glinstering van de zon in het water.

    In Namen aangekomen trekken we richting citadelle. Iedereen kreeg de keuze hem al dan niet te beklimmen maar gek genoeg was iedereen supergemotiveerd om boven van het prachtige panorama te kunnen genieten. Dit was waarvoor ik absoluut terug naar Namen wilde komen: vorige keer had ik de “route Merveilleuse “ niet meegedaan dus wilde ik dit per sé goed maken. Een mooie klim: kleine kasseitjes, 2 km lang, max 8%, gemidd 5,35 %. Boven werd er een groepsfoto getrokken, als blijvende herinnering aan deze mooie rit.

    En dan is er koffie … bij de plaatselijke bakker. Bère bestelde 1 taart. Al direct commentaar “ maar één taart ??? “, “ ja” zegt Bère … “we zijn toch met 12”. ’t Is duidelijk dat Bère niet weet dat de zaterdaggroep ¼ taart per persoon als norm heeft . Dus werd er snel wat taart bijbesteld. Edgard merkte dat ie plat stond toen we wilden vertrekken. De tweede keer al vandaag …

    De terugweg was weer klimmen uit de Maasvallei. In Champion komen we langs een militaire begraafplaats. Grote hilariteit als we “ Florville “ passeren. En dan jammer genoeg … een betonnen baan in slechte staat maar dat kan je onmogelijk op voorhand inschatten als je een rit uitstippelt via je computer. Zoals we opgereden zijn, wind tegen, moeten we ook terugrijden. Flor en Marc nemen een groot deel van ’t kopwerk voor hun rekening, en bewijzen hiermee dat ze volledig hersteld zijn van hun valpartijen.

    Maar goed dat ik een gps heb .. ik zou de namen van al die dorpen nooit kunnen onthouden die we gepasseerd zijn: Wasseiges, Thisnes, Bertrée, en dan al bekender in de oren klinkend ( alleen al maar omdat het Nederlandstalig is): Montenaken, Borlo, Engelmanshoven, Hoepertingen, Wellen, Kortessem en Djoppenbeek waar we even halt houden in ’t Paenhuys en nakeuvelen over de wel heel mooie rit. Merci Jos 

    Ritgegevens: 175 kms, 1473 hms, gemidd 26,7, altijd wind tegen

    Link naar de rit: http://connect.garmin.com/player/37804654

    WTers: Jos, Harry, Edgard, Ludo, Leon, Marcel, Marc T, Flor, Bère, Jean, Valère B, Vanessa

    Een dikke proficiat voor Flor en Moeke die vandaag 37 jaar getrouwd zijn !











































    22-06-2010 om 23:11 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    19-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit zaterdag 19 juni 2010: Esneux

    Verslag rit zaterdag 19 juni 2010: Esneux

    Vanmorgen voelde ik me niet echt in fietsstemming, zware benen, beetje keelpijn. Bovendien zag het weer er niet zo denderend uit, en eerlijk gezegd had ik er geen behoefte aan om weer eens 50 kms in de regen te hangen, niet zozeer voor de regen maar wel voor de afdalingen die dan zo gevaarlijk worden. Ik sms-te wat collega fietsers en liet verstek gaan. Van Willy kreeg ik al direct een sms terug dat het in Houthalen al aan ’t regenen was. Wel van de partij waren Valère P, Marc K, Flor, Paul, Leon, Ivan, Remi en Marcel.

    Van Flor kreeg ik volgende gegevens ivm de rit door. Merci Flor !

    Kopmannen van dienst waren Paul en Marc K, duidelijk in conditie want hij was vandaag weer niet te houden . Het parcours ging op over Tongeren, waar ze al een regenbui mochten trotseren . Esneux werd bereikt na Engis en Neuprée doorgereden te hebben, een pittig parcours met de nodige hellingen. Zoals gewoonlijk ging Ivan de taart halen en werd de regenbui snel vergeten. De “droge” terugweg ging over Nadrin, Amay, Donceel, Remicourt, Oreye en Kortessem. Op de hellingen werd boven netjes gewacht, maar Remi kreeg onverwacht een energieboost na een slok van ’t drankje van Valère …. Redbull geeft je vleugels ? Of zou het één of ander verjongingsdrankje geweest zijn ? Zou best kunnen want ’s avonds werd Remi in de botsauto’s gespot.

    Na de rit belde Paul me om te laten weten dat ze in ’t Paenhuys gestrand waren. ’t Werd nog een gezellige boel. Tussen pot en pint werden herinneringen opgehaald. Marcel was weer in z’n sas …. Vooral na enkele Westmalles begon ie goed op dreef te geraken. Vooral “den hond die in augustus gaat verhuizen”  … en z’n vrouw “ 48 kg maar dynamiet “ waren ’t gespreksonderwerp.  Met handen en voeten wordt dan alles uit de doeken gedaan .. maar die handen duwden eerst z’n glas om, en een tweede keer overleefde het glas de val niet. “ Ach, da’s niet zo erg .. want van ’t drinken krijgen ze die glazen van den brouwer toch niet versleten “ was z’n repliek. Maar onderweg waren ze ook al zo uitbundig geweest. In ’t café in Esneux maande Leon Remi aan tot kalmte “ want die Walen denken dat we ambras hebben “. Allemaal even enthousiast…. Is er iets mooiers ?  

    Ritgegevens: 134 kms, 28,2 gem

    Hopend op deftig weer werd afgesproken om volgende week naar Durbuy te gaan.

    We wensen Willy een tof verblijf aan zee, en Sabine een mooie fietsvakantie !

















    19-06-2010 om 00:00 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    15-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit dinsdag 15 juni 2010: Roermond

    Verslag dinsdag 15 juni 2010: Roermond

    Naar gewoonte keek ik ’s morgens naar buienradar: geen wolkje te bespeuren dus het regenjasje kon thuis blijven. Om 9u verzamelden we aan Lutselusplein, negen andere liefhebbers waren van de partij. Toen Jos z’n hartslagmeter piepte wegens te lage hartslag, werd het startsein gegeven om naar Roermond te rijden.

    Met een Noordoostenwind van wel liefst 18 km/uur tegen rijden we via Wiemesmeer, Niel-bij-As en het Dilserbos richting Maaseik. In Elen passeren we de windmolen die nog het ouders huis van Bère de Coiffeur geweest is. Intussen is de molen mooi gerestaureerd en heet hij nu “ De Hoop “, wie er meer over wil te weten komen moet maar eens een kijkje nemen op www.dehoop.be .

    In Maaseik rijden we pal door het stadscentrum waar een vreemd standbeeld ons begroet. Kasseien zijn niet m’n ding maar als je mooie oude gebouwen wilt zien, moet je er die nu eenmaal bijnemen. In Aldeneik rijden we langs  eetcafé “die sjievendorpel”, de gerestaureerde vierkantshoeve  Leeuwerikhof, daterend uit 1804. En dan gaat de rit een stukje langs de statige Maas op, waar we de runderen aan de overkant zien grazen. Op naar het witte stadje Thorn, weer prachtige plaatjes te zien, maar ook weer bonkige kasseien … al snel word ik ingehaald door m’n medefietsers die verderop blijven wachten.

    Intussen bevinden we ons op Nederlandse bodem … en dat uit zich vooral in het oranje op straat. De WK-gekte is na de overwinning op Denemarken alleen maar aangewakkerd. Onder de oranje vlagjes door rijden we van het ene dorp naar het andere. Dorpen waar ik nooit eerder van gehoord heb: Heel, Beegden , Horn, Buggenum. Fietsen is altijd een beetje je grenzen verleggen: Leon heeft zijn grens vandaag zeer zeker verlegd: voor de eerste keer heeft ie het gedurfd om de Maas over te steken met een veerpont ! Da’s ook progressie maken hé Leon .

    In Beesel houden we halt aan Herberg de Bongerd. Hongerig wordt er op de menukaart gekeken … maar de gerechten die er op staan vergen toch even een vertaling. “Kruimeltaart” blijkt “ Knubbelkesvlaai te zijn “, “ Tosti” moest besteld worden als je een “ Croque “ wilde eten. En “ broodje speld “ is zeker geen “broodje met spelden” Willy.

    De terugweg zou via het Nederlandse knooppuntennetwerk gaan. Maar wij inwoners van het Limburgs Fietsparadijs zijn beter gewoon. Onze mooie duidelijk aangegeven blauwe bordjes werden vervangen door kleine wit-groene plaatjes die nauwelijks zichtbaar waren. Een fietser die een stevig tempo heeft, rijdt sowieso een deel van die plaatjes voorbij, en zeker als ze hoekje om opgehangen zijn. Maar we hebben volhard in de boosheid en vinden de weg naar België terug via Asselt, Asenray, St Odiliënberg, Montfort, Echt en Stein. Alles aan een razend tempo, want die strakke wind die we tegen hadden in het opgaan hadden nu wel in ons voordeel.

    In Kotem stoppen we in de Ponderosa, waar de vriendelijke cafébazin iedere fietser trakteert op een stukje cake. De bidons worden weer bijgevuld, en we zetten onze weg verder huiswaarts. Bij  Sappi in Lanaken zijn de poorten open en rijden we dus door. Maar we worden tegen gehouden door een grijparm van een kraan . We rijden dan maar achter de kraan door, zigzaggend tussen het boomschors door. En na Gellik en Munsterbilzen komen we terug in Diepenbeek aan.

    Een woordje dank aan Fernand voor de mooie rit . Ook bedankt aan de anderen voor ’t plezante gezelschap.

    Ritgegevens: 180 kms, 615 hms, 28 km/u

    Link naar de rit: http://connect.garmin.com/activity/36980156

    Aanwezigen: Jos P, Valère B, Marcel, Leon, Fernand, Willy T, Jean, Bère G, Edgard, Vanessa









































    15-06-2010 om 20:36 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    12-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit 12 juni 2010: Eupen

    Verslag rit zaterdag 12 juni 2010: Eupen

    Alle weermannen voorspelden overwegend droog weer. Alleen Sabine voorspelde regen. Buienradar gaf inderdaad in het zuidoosten regen aan, dus nam ik m’n regenjasje toch maar mee.

    Acht anderen verzamelden om 7u30 aan de 3x20. Verrassend genoeg stond Noenke Flor er ook al weer. Amaai Flor, dat doen je er weinig na hoor, maar voor ons is dit een bewijs dat je graag in ons gezelschap vertoefd, en daar zijn we blij mee want we hebben je d’er ook heel graag bij !

    Er werd afgesproken dat de rit naar Eupen via Aubel zou gaan. Daar zouden we eventueel stoppen indien nodig. Over Mopertingen en Vroenhoven bereikten we het Albertkanaal. Ik zal het beeld blijven koesteren van de reiger die verschrikt door onze kleurenpracht opvloog en,weliswaar op een voor hem veilige afstand, ons een aantal kilometers de weg wees.

    In Lixhe laten we Flor z’n werk achter ons en arriveren we zo in het mooiste stukje van Limburg, de Voerstreek. Moelingen, ’s Gravensvoeren , St Maartens Voeren en Veurs brengen ons naar een klim in het rode bos. Een prachtig stukje natuur, dat je zelfs doet vergeten dat je aan ’t afzien bent, puur genieten was het, als je tenminste de tijd nam om rond je te kijken.

    Ter hoogte van Aubel begon het te druppen. Omdat we toch eerder gezegd hadden misschien in Aubel te stoppen zochten we een café om iets te drinken, tot de ergste regen voorbijgewaaid was. Maar de cafés waren nog niet open om 9u30, ofwel zat de kermis die er stond er voor iets tussen. We zetten, tussen de botsauto’s en de kermismolentjes, ons parcours verder naar Eupen. Intussen was ’t regenen gestopt en arriveerden we, na Henri-Chappelle en Baelen het Duitse grondgebied.

    Bij de bakker werden de fietsen in het steegje geparkeerd. De rijsttaart, koffie’s en cola’s werden gretig naar binnen gewerkt. Tijd voor het zwaardere werk: de Baraque Michel ( Nord ) zou overwonnen worden. Paul, Flor en Edgard hadden we na enkele honderden meters al niet meer in ons vizier. Wij peddelden gedoseerd verder. Ik zocht een cadans tussen tred en ademhaling, en ’t ging me eigenlijk goed af, op m’n eigen tempo weliswaar. ’t Was een lange klim, de hoogtemeters op m’n garmin vermeerderden zienderogen, maar hij was best doenbaar doordat er tussenin voldoende ruimte was om te recupereren. Bovendien bleef ons groepje samen en was er zelfs nog adem genoeg om een babbeltje te slaan.

    De klim werd beloond met een prachtige afdaling: de côte du Barrage de la Gileppe. Op ons allergrootste plateau werden er supersnelheden gehaald … en toen begon het te regen. Alle afdalingen die zouden volgen moesten voorzichtig genomen worden, zigzaggend tussen de riooldeksels door. Heel gevaarlijk werd het in Clermont, waar we bonkige kasseien moesten overwinnen. Regen en kasseien, regen en bergaf ….. stiekem hoopte ik op bergop, wat me minder rillingen bezorgde. Over rillingen gesproken …. Alleen Valère B en ik hadden een regenjasje bij… de anderen kregen het heel koud. Kledij die we uitgetrokken hadden zoals armstukken werden terug aangedaan. En als je ’t zo koud hebt ben je blij de kortste weg naar huis te nemen … Eindelijk … in Visé stopte het met regenen. Maar op de brug over de Maas verloor Valère B z’n evenwicht, gelukkig kwam ie bijna tot stilstand door de bergop en viel ie zonder al te veel snelheid te hebben, de schade bleef beperkt tot enkele schaafwonden.

    Langs ’t kanaal werd er langs de gekende weg teruggereden, aan een stevig tempo, alleen al maar om het warm te krijgen. In ’t Paenhuys aangekomen merkten we zelfs dat Leon z’n lippen blauw van de kou waren. Een paar tassen koffie, knuffels en hartverwarmde woorden jegens elkaar maakten veel goed. Maar de dag werd nog beter …. Omer kwam afgezakt naar ’t Paenhuys… ’t deed ons deugd hem nog eens te zien. Ik moet wel zeggen dat ie nogal armspieren gekweekt heeft door het verplichte krukkenwerk !!!

    Rest me nog een dankwoordje te richten Paul, die de ganse rit op kop gereden heeft, netjes bijgestaan door de anderen. Ook een merci voor Leon die bij me bleef op die lastige pavés.

    Ook een dikke proficiat aan Peter die goud behaald heeft op “Les Trois Ballons “

    Ritgegevens: 175,5 km, 1457 hms, 27,2 gem

    Link naar de rit: http://connect.garmin.com/activity/36567793

    Aanwezig: Paul, Flor, Edgard, Ivan, Valère B, Marcel, Leon, Remi, Vanessa





































    12-06-2010 om 23:17 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    10-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag Vogezen van Marc T

    Vandaag zijn Noenke Flor en ik op ziekenbezoek geweest bij Marc. Voor z'n vakantie had ik hem gevraagd een verslagje te maken voor de de blog, maar toen hadden we er nog geen flauw benul van dat ie z'n vakantie in mineur is moeten afsluiten met een valpartij. Marc heeft zich, ondanks de hoofdpijn en nekpijn, toch achter de pc gezet om dit mooie verslag in elkaar te boksen. Bedankt Marc, we hopen dat je snel uit de ziekenboeg geraakt !

    Verslag fietsvakantie Vogezen van Marc T

    Na een maandje werken, keek ik al uit naar mijn weekje fietsen in de Franse vogezen.  ‘ t Is wel niet het steilste gebergte hier in de buurt maar toch goed genoeg om menig literke zweet op te laten.  Samen met 2 fietsmaten (Dietrich en Ronny – die al eens meegeweest is met ons groepje van Diepenbeek naar Eupen) zouden we afzakken naar fietsherberg “la haute fourche” in Corravillers (voor de geïnteresseerden : http://www.lahautefourche.com)

    Om alles een beetje vlot te laten verlopen, werden de fietsen en reiszakken het weekend ervoor al netjes afgeleverd bij mij thuis.  Zodoende zou maandag niet te veel tijd verspeeld worden en konden we sneller richting Frankrijk en konden we de dag zelf ook nog rap een inlooprondje fietsen.

    Maandag 31 mei

    Half acht vertrok de “espace”-bus, geladen met 3 fietsen in de kofferbak en de nodige bagage, om iedereen op te halen.  Eerst richting Kuringen en dan als laatste werd Ronny in Zutendaal opgepikt.  Ronny was nog wakker na zijn nachtje werken en zou onderweg nog wat slaap proberen in te halen.  Via Luik, Aarlen,  Luxemburg, Thionville, Metz, Nancy en Epinal reden we zuidwaarts richting de Vogezen.  Goed voor een 4,5 uurtjes rijden en een dikke 450 km op de teller.   Met  niet het allermooiste weer waren we thuis vertrokken, maar ook het goede weer was nog niet tot in de Vogezen afgezakt.  Het was droog, licht overtrokken maar niet al te warm fietsweer toen we toekwamen.   Onze Nederlandse gastvrouw Hendrika ging ons voor naar de kamer en fietsstallingen en nadien werden alles rap uitgeladen en werden de wielertenue’kes bovengehaald om ons dadelijk klaar te maken voor ons eerste verkenningstochtje.  Het eerste rondje zou er eentje van 74 km worden  met daarin 2 collekes (Ballon de Servance en Col de Chevrères) en een 1780 hoogtemeters.

    Net om 18u kwamen we terug binnen gerold.  Voor ons eerste ritje was het zeker de moeite.  Met ons drieën hadden we al ondervonden dat de Vogezen geen plat gebied was. J





    Dinsdag 1 juni

    Voor onze tweede dag was het weer net hetzelfde als gisteren.  ’s Morgens toch maar de ¾ kniestukken, armstukken en bodywarmer aan.  Voor vandaag stond al dadelijk een zwaar ritje op het programma, nl  164 km en 3350 hoogtemeters.  Via Col de Croix ging het verder richting Col de Menil, Col d’oderen richting Lac de Kruth.  Een beetje verder aan het grote meer begon de klim naar Col de Bramont.  Na de top werd er niet volledig afgedaald tot het volgende dal, maar werd er afgeslagen om verder naar de route de Crètes te rijden.  Boven op deze heuvelrug krijg je een mooi zicht van alle hellingen van de Vogezen.  Licht glooiend gaat het verder op en af op de route de Crètes via de top van de Markstein richting de grand ballon (1400 meter hoogte).  What goes up, must come down hé.  Dus  ging het hier terug een dikke 1000 meter naar beneden.   We waren nog lang niet thuis want er stond nog het één en het ander op het programma:  Col de Hundsruck en Ballon d’alsace.  Om niet telkens dezelfde weg naar huis te moeten nemen werd in Le Thillot gekozen voor de “voie vert”, een vlak fietspad.  Maar dat vlakke stuk zou ons later toch zwaar gaan bevallen.   Want de hoogte naar ons herberg moest daarom op kortere afstand overwonnen worden.  Maw een free steil stukje door de bossen aldaar, nl. La colline.  Om alle reserves terug aan de vullen hadden Hendrika haar kookkunsten weer bovengehaald en werd er weer lekker gegeten.  ’s Avonds met de voetjes tegen de stoof en een tas koffie erbij.  Weer een geslaagde fietsdag.




    Woensdag 2 juni

    Voor vandaag gaven de weersvoorspellingen niet zo goed weer en was de kans op neerslag beduidend hoger dan de voorbije dagen volgens de meteoberichten.  Omdat we gisteren toch al aardig wat kilometers en hoogtemeters hadden bijeengesprokkeld, werd er gezamenlijk beslist om de rit van 115 km vandaag maar te rijden.  Vanuit het herberg werd de andere vertrekrichting eens gekozen en gingen we neerwaarts om de voie vert verder te volgen waar we gisteren waren afgeslagen.  Zodoende hadden we toch alle kanten van de Vogezen eens gezien.  Om niet heel de tijd vlak te moeten rijden werd er  niet altijd in het dal gereden.  Een colleke in de bossen waar ik nog nooit van gehoord had (Col de Chenau) werd dan rap meegepakt.  Daarna kwam een helling (Col de Sapois) die zonder haarspeldbochten rechtdoor omhoog liep vanuit Sapois tot Gerardmer.  Omwille van wegenwerken werden we nog een stukje verder omgeleid en gingen we zelfs nog iets hoger dan de Col de Sapois.  Vanaf Gerardmer staken een groepje Nederlanders ons met een stevig tempo voorbij richting Grosse pierre.  Ze moesten een beetje imponeren met de snelheid dat zij de berg konden oprijden.  Een paar honderd meter verder kozen onze 2 Nederlanders al voor een lager tempo en een groter kransje op hun versnellingen.  Haha cartouche verschoten?????  Deze kans kon ik niet laten liggen om mezelf eens te meten met hun en eens te kijken wie de beste aan de top zou zijn.  Al snel werd er één overmoedige Nederlander  terug opgerakeld.  Netjes in het wiel van onze enig overblijvende Nederlander gingen we samen naar de top van de Grosse Pierre.  Omdat ik mijn gps zo had ingezoomd wist ik dat ik 600 meter voor de top zat.  Tijd voor een Belgisch cartoucheke !!!!  Tegen 31 km/u ging het naar boven .  Voila waar waren nu de stoere Nederlanders nu????    Achteraf babbelden we nog wat op de top en toen bleken het Friesen te zijn die niet gewoon waren om in hun vlakke land bergjes te beklimmen.  Van daaruit ging het in de afdaling richting La Bresse om (hoe raadt ge het !!!!) terug te stijgen naar de col de la Croix de Moinats en Col de Hayes, Col le Grand Ventron, Col de Croix.  (goed voor een 2400 hm).  Bij thuiskomst was deze dag een zeer mooie dag geworden ook al was er slecht weer voorspeld !





    Donderdag 3 juni

    Vandaag was het volgens de meteo de schoonste dag van de week.  Dus werd het wit fietsteneuke boven gehaald.  Het zou weer zwoegen en zweten worden vandaag.  Weer een lange rit voor de boeg  met verscheidene hellingen op het programma.

    Onze eerste col was weer een onbekend klimmetje midden in de bossen.  (blijkbaar Col de Morbieux)  Omdat het niet altijd gemakkelijk moet gaan werd daarna van Cornimont naar La Bresse gereden via de steile puist (Col de Brabant).  Collekes genoeg in de Vogezen zunne !!!!  De volgende die we opzochten waren Col de Feignes, Col de la Schlucht.  Schoon weer????? Nougabollen ja !!!    Het weer was ondertussen volledig omgeslagen.  Daarom werd boven op de Schlucht rap een warme tas koffie/choco gedronken om het terug wat warm te krijgen en werd er beslist om Col de Calvaire maar links te laten liggen.  Van de Schlucht ging het dan rechtstreeks naar beneden naar het stadje Munster.  Tijdens de klim naar de Petit Ballon kwam het wolkendek bovenop de toppen van de Vogezen te liggen.  Dus met lichte regenval kwamen we boven aan.  Dralen en druilen was er niet bij en dadelijk ging het richting Platzerwasel.  Als je dan een beetje verder over de toppen rijdt dan kan je via de Markstein terug het Lac de Kruth.  Nog 2 colletjes voor de boeg en dan zat het er weer op voor vandaag. (Col d’oderen en Col de Croix)

    Na vier dagen bergop en bergaf rijden, feliciteerde ik ons drietjes dat we toch zonder kleerscheuren over berg en dal waren gefietst.  Dat had ik niet mogen doen, want in de laatste kilometer voor ons herberg sloeg het noodlot voor mij toe.  Ik reed achteraan ons groepje in een lichte afdaling richting ons herberg en opeens besefte ik “oho hier loopt ergens iets mis”.  Ineens licht uit en een heel zwart gat in mijn geheugen.  Blijkbaar was de zijkant van mijn achterbuitenband ergens opgelopen, doorgescheurd en ontploft met een klapband als gevolg.  Volgens de gps had ik op dat moment een snelheid van 54 km/u.  Mijn fietshelm is mijn reddende engel geweest.  Ter hoogte van mijn schedel en slaap is de helm helemaal plat genepen en gescheurd.  De rest van de klap werd opgevangen door rechteroogkas, rechterzijde onderkin, rechterschouder, rechterelleboog, rechter- en linkerknie.  Van het hagelwit tenue-ke van deze morgen was enkel de koersbroek nog gans maar wel bebloed en mijn koersschoenen.  De rest was vuilbak.  Dankzij het koelbloedig ingrijpen van mijn fietsmaten (Dietrich en Ronny) en onze herbergierster Hendrika werd ik met de auto naar het ziekenhuis van Remiremont vervoerd.  De fiets was niet ongeschonden uit de strijd gekomen.  Beide wielen krom, linkerbeen van de voorvork afgebroken, beide shifters verwrongen en weggeschuurd.

    Op de spoedafdeling werden alle wonden netjes gekuist (met het nodige tandengebijt en geblaas), hechtingen geplaatst en alles verbonden.  Omdat men toch vreesde voor de harde slag op mijn hoofd werd ik toch maar even door de scanner getrokken en de nodige RX foto’s werden genomen.  Geen bloedophopingen en breuken !!! Oef!   Het resultaat was een bond en blauw opgezwollen Marcske.  Van fietsen was voor mij geen sprake meer voor de volgende dag.  Ik zou een nachtje mogen blijven slapen in het ziekenhuis.  Dietrich en Ronny zagen het ook niet zitten om vrijdag nog snel een laatste rondje te gaan fietsen.  In plaats daarvan stonden mijn 2 vrienden langs mijn ziekenbed vrijdagmorgen.  Ze hadden alles netjes voor mij ingeladen en ze zouden me met mijn eigen auto naar huis vervoeren.  Met de nodige pijnstillers zat ik op de achterbank en ging het terug naar huis.  Merci kerels om me zo op te vangen !!!!!

    Eindresultaat :

    Totaal van 511 km en 11360 hoogtemeters


























    10-06-2010 om 22:56 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (8)
    07-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.verslag rit dinsdag 8 juni 2010

    Verslag rit dinsdag 8 juni 2010

    De stralende zon van afgelopen zaterdag was nergens te bespeuren. In de plaats kregen we vlak voor 9 u ’s morgens regen en nog eens regen. Ik die speciaal congé genomen had om de dagrit naar Banneux mee te fietsen bleef niet bij de pakken zitten en fietste ’s namiddags mee met de mannen van Lutselus. Ik weet zelfs niet of er toch Flandriens ’s morgens vertrokken zijn, en anders chapeau zunne.

    De namiddagrit, altijd beperkt tot 100 kms, ging vandaag onder leiding van Bère G naar Diest. Om 13u vertrokken we amper met 12 man, ik denk dat de meesten het weer toch niet betrouwden. Sommigen opperden nog voor een rondje rond Diepenbeek om bij eventuele regen snel thuis te kunnen zijn maar daar had de chauffeur geen oren naar.

    We reden aan ’t sas langs ’t kanaal ( wind tegen ) tot in Genebos. Het kopwerk werd, zoals altijd in deze groep, netjes verdeeld onder de deelnemers: vier km links, dan vier km rechts en dan aansluiten achter de chauffeur. Eventjes maar kregen we wat regen, maar door de strakke wind waaide die bui ook snel over. Via een mooi parcours kwamen met door Lummen en Zelem, waar we de zwarte beek overstaken.

    In Schaffen staken we de grote baan over en deden we in Molenstede de afdaling van de muur van Diest ( grasbos ) , eerlijk gezegd had ik hem liever bergop gedaan … Sinds Michel Wuyts tijdens de live-uitzending van de Amstel Goldrace in 2009 verklapte dat de Rus Serguei Ivanov daar woont wordt deze helling nog meer dan ervoren overspoeld door wielertoeristen.

    Aan de station in Diest wordt halte gehouden aan “ den tram “, jammer dat er geen taart te krijgen was … wellicht de reden waarom bij het buurcafé “het spoor” de stoelen op het terras bezet waren.  

    De terugweg gaat over Meldert, tot aan het kanaal in Beringen. We volgen dit tot in Genebos waar we ons bevinden op de kastelenroute, misschien ook eens de moeite waard om eens te doen. Onze weg baant zich verder via Zolder, Zonhoven en Bokrijk terug in Diepenbeek aankomen.

    Het parcours naar huis  ( vanaf het verlaten van het kanaal ) was minder mooi dan de heenweg. Veel te veel grote wegen en dorpskernen, waardoor we enerzijds veel zwaar vervoer langs ons kregen en anderzijds veel moesten oppassen voor auto’s die in en uit straten gereden kwamen. Daarenboven moesten we te vaak opeens een fietspad op, wat veel te gevaarlijk is in groep. Zeker als het fietspaden waren waar er én traag fietsverkeer was én tegenliggend fietsverkeer was. Maar ach, de kilometers hebben we weer bij op onze teller.

    Na afloop van de rit hebben Jos, Alex en ik nog een bezoekje aan Flor gebracht. Z’n schaafwonden zijn goed aan ’t genezen en zaterdag zou ie misschien al terug aan de start staan.

    Binnenkort gaan de mannen van Lutselus op driedaagse, Alex en Jos ,die een kamer delen, zullen een verslag schrijven en wat foto’s maken … veel plezier aan degenen die meegaan.

    Link naar de rit van vandaag: http://connect.garmin.com/player/36166718

    Ritgegevens: 97 km, 287 hms, gem 28,1 km/u

    Aanwezigen: Jos, Alex, Jean Pierre, Edgard B, Bère, Willy W, Jefke B, Jean J, Romain, Ludo, Harry, Vanessa





















    meer info over de route waar we eventjes ophingen:

    http://www.gpsbiketracks.be/i_041209%20kast%20M%20L.htm



    start: Domein Bovy, Bolderberg ( traject loopt via Bolderberg, Zolder, Boekt, Genenbos, Viversel, Tiewinkel, Schalbroek en Groenlaren. Langs Viversel en terug Bolderberg )

    kastelen/gebouwen die je passeert tijdens deze route:
    Kasteel Vogelsanck, Museum Woutershof, Kasteel Domherenhuis, Kasteel Meylandt, Landhuis Obbeek,
    Kasteel Terlamen, Kasteel Saint-Paul, Kasteel van Loye, Kasteel De Burg, Het Hamel, Kapel van O.-L.-Vrouw van de Beukeboom, Kluis en kapel van Bolderberg

    07-06-2010 om 00:00 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    05-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit zaterdag 5 juni 2010: Cristal Alken

    Verslag rit zaterdag 5 juni 2010: Cristal Alken

    Om 7u30 verzamelden we aan de 3x20. Allemaal de korte broek aan ( zelfs Marcel ), al dan niet armstukken aan. Ik koos ervoor om mouwloos te gaan, ’t zou een hete dag worden. 

    En mooi weer brengt natuurlijk een mooie opkomst mee. Liefst 12 man verzamelden aan ’t vertrek, Marcel werd opgepikt aan de brouwerij in Alken. Degenen die zich in wilden schrijven deden dat, de drank aan de bevoorradingen zou zeker nodig zijn .

    Na Ulbeek, Hoepertingen ,Gelmen  en Heers kwamen we snel op Waalse bodem.  Het landschap werd alsmaar glooiender. Er was heel wat volk onderweg op deze Semi-Klassieker en dat maakte het af en toe toch wel gevaarlijk, zeker als er op de verkavelingswegen ook nog eens auto’s uit de tegenliggende richting kwamen. Het kopwerk werd strak verzorgd door Valère Ph en Marc K, uitgedost in Cancellera-tenue. ’t Was wel grappig toen we achter ons hoorden zeggen “ laten we dat groepje van Cancellara volgen “.

    Na de splitsing met de 113 kms werd het peloton al wat uitgedund en was het terug aangenaam om te rijden. We beklimmen de côte d’Awirs en verlaten het parcours om in Engis taart te gaan eten. Onder een stralende zon wordt er veel gelachen, en zorgen we voor de innerlijke mens.

    En dan die helling terug omhoog, dat doet pijn na stilgezeten te hebben. Terug op het parcours volgt de  côte de Stockay waar Peter Sporza enkele actiefoto’s schiet. Na het kasteel van Jehay volgt de volgende splitsing. Ikzelf had me voorgenomen om de 139 kms te doen, Leon, Alex en Willy kwamen met me mee. Nochtans had Cancellera zich zo uitgesloofd om me te overhalen de grote toer te doen, ik kon (nipt) weerstaan aan z’n charmes, Sabine (nipt )niet.

    Hier volgt verder het relaas van de “korte” toer.

    Op een minder snel tempo werd het eerste stuk  gereden, na de hellingen, zoals de côte de Fumal, wordt netjes gewacht tot iedereen boven is. Vanaf dan worden we vergezeld door een oudere man uit Arendonk, waar ik een plezante babbel mee heb. In Oteppe stoppen we aan de forellenvijver waar we even bijtanken. En dan bergop, de côte de Vissoul en in Braives  de côte de Braives. De temperatuur is inmiddels opgelopen tot 31°C. Het triestige weer van enkele maanden geleden is daarmee snel vergeten.

    Dorstig weertje … en we zijn dan ook genoodzaakt aan de schuiven aan de bevoorrading van Les Waleffes.  Allemaal glazen flesjes !!! ’t Duurde dan ook even eer onze bidons gevuld waren.

    Vanaf dan kunnen we ons aanklampen aan een groepje van Eksel. Geloof het of niet, Remi z’n vriendin ( die blonde van vorige week ) zat daar ook al tussen ! De groep rijdt een tempo om u tegen te zeggen, mooi gelijkmatig, na iedere glooing wordt er even wat ingehouden om de zwakkeren bij te laten komen.

    In Mielen-Boven Aalst gaat deze groep nog eens bevoorraden, wij rijden door. Maar snel krijgen we de hulp van twee jongere gasten die mooi het kopwerk met ons afwisselen. En da’s tegen een hels tempo, maar zolang je goede benen hebt ( en die had ik vandaag ) lukt dat wel. Toch nog even vermelden dat de fazant nog net op tijd kon wegspringen. Alex was content de brouwerij te zien. We peddelen op een rustiger tempo terug richting Diepenbeek, hierdoor zakt het gemiddelde wel maar ach, dat zijn maar cijfers hé. Belangrijker vind ik dat je onderweg iets kan zien, kan genieten van het landschap en van de babbel van de mensen rond je, en dat iedereen een goed gevoel aan de rit overhoudt.

    Om iets voor 15u00 komen we aan in Diepenbeek waar we wachten op de rest van de groep. Peter, Ivan en Flor komen als eersten aan. Flor rijdt rechtstreeks naar huis…. Omdat ie gevallen was !!!

    Om één of andere reden is hij in de afdaling van de côte de wanne ( 15% )van het wegdek geraakt, in een gat beland en gevallen. We kunnen er niet genoeg op drukken dat een helm wel degelijk z’n nut heeft. En dan toch nog, ondanks het bloed, en de schaafwonden, verder rijden, niet tot aan de volgende bevoorrading waar Mavic je voorstelt je per wagen naar huis te rijden. Neen, doorrijden tot thuis, ondanks de pijn…. Flor, we wensen je een spoedig herstel toe !!!! Na de rit ben ik zelf toch nog even langs geweest bij Flor… en ’t doet overal pijn … op de wonden kan ie niets verdragen, ook last aan de schouder en in de nek. Zelfs z’n vingertoppen waren blauw gekneusd.

    Aan ’t Paenhuys werd het nog een gezellige boel. Iedereen  dronk z’n favoriet drankje: Tom Tom voor Valère Ph en Marc K, ne duvel voor de fotograaf, en Marcel … donkere Westmalle met grenadine. Ik weet niet of ’t van de zon of van de Westmalle was maar Marcel was toch wat verward: de hond veranderende in z’n verhalen plots van geslacht. Maar onder het motto “ het moet niet waar zijn, als ’t maar spannend is “ hingen we aan z’n lippen.

    Me rest ook nog vanwege de ganse groep een spoedig herstel toe te wensen aan Marc T die tijdens z’n fietsvakantie in de Vogezen in een afdaling gevallen is. Ook hier weer heeft de helm menselijke drama’s voorkomen. Z’n fiets heeft minder geluk gehad,  en kan vervangen worden, maar ’t doet toch pijn om je fiets waar je zovele kms mee rondgereden hebt vaarwel te moeten zeggen…

    Ook aan Mieke en Remi wensen we veel sterkte toe.

    Ritgegevens: 168 kms, gem 28,1, 1342 hms

    Link naar de (korte ) rit: http://connect.garmin.com/activity/35783007

    Degenen die de grote toer gedaan hebben zijn niet meer tot Alken gereden en hadden 193 kms op de teller.

    Aanwezigen: team Novecolli Valère B & Edgard, Marc K, Valère Ph, Peter J, Flor, Sabine, Ivan, Alex, Leon, Marcel, Willy, Vanessa






























    kasteel van Jehay, een bezoekje waard


    lang leve de helm !


    Tom Tom voor Valère


    mmmm...... melk ?


    neen Marcel, 't is gene koffie .....

    05-06-2010 om 00:00 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    01-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit dinsdag 1 juni 2010: Route des Chateaux

    Jammer kon ik er zelf niet bij zijn ... maar Alex heeft een mooi verslag van deze rit geschreven, bedankt Alex

    Verslag rit dinsdag 1 juni 2010: Route des Chateaux, Kelmis

    Het was inderdaad wat mistig zoals voorspeld, 12°c en de luchtvochtigheid was zeer groot maar er waren toch 7 vertrekkers aan de start in Lutselus Edgard B,Valère B, Gilbert (club krijt),Bère Geraerts, Alex, Marcel en Leon.

    De wind was matig bij het vertrek maar op de terugweg hebben we hem helemaal in het nadeel gehad. De Burgenroute is aangeduid met plaatjes die je dan moet volgen en Bère leidde ons tot aan het eerste plaatje dat boven op de Planck (Voerstreek)begon.  Het traject leidde ons verder naar Teuven, Sippennaken  en in de afdaling lag het eerste prachtige kasteel links van ons. Verder ging het richting Gemmenich en zo hadden we na een 80km onze eerste bestemming “Kelmis” bereikt ; daar heet dat “La calamine”.

    De zon kwam daar tegen het middaguur uit en sommigen onder ons besloten de mouwtjes uit te gooien maar je kon ze toch nog goed verdragen want verderop had ikzelf al spijt dat ik ze uitgedaan had.

    Marcel zat naast een vrouw en die was opeens plat Hasselts aan 't kallen en die vrouw verstond dat, was wel een beetje grappig!! Het geleek een beetje op het plat Duits wat ze daar praten merkte Marcel op en dat was ook zo.

    Tot nu toe nog niet vele kastelen gezien maar die zouden nog komen beloofde Bère. Leon zorgde voor de vlaai terwijl wij onze fietsen stalden en tegenover de kerk het café binnen gingen. Leon voegde er aan toe dat de vlaai zeker zo lekker was dan in Blégny en dat was ze ook en zeker niet duur.

    Na de rust ging het verder richting Moresnet  waar omleiding was maar die we niet genomen hebben en we riskeerden het ,maar de weg was daar een beetje opgebroken maar het was te doen. De hellingen werden steeds zwaarder en langer. Het volgende dorp dat we aandeden was Raeren, 6km van Eupen. Hier kwamen we her en der wel eens een leuk, prachtig kasteeltje tegen. Verder ging het naar Herzogenrath en zo naar Walhorn waar we terug op Belgisch grondgebied reden. Bère zei nog tegen mij "niet te geloven dat we hier in België aan het fietsen zijn". We hebben echte mooie wegen doorkruist met mooie asfalt, een juweeltje zegt Edgard ons. Het volgende dorp was Lontzen, Montzen. We zagen een heel grote brugconstructie voor treinen. Aan de splitsing bergaf zeiden de plaatjes opeens naar links te gaan richting Gemmenich ipv richting Hombourg.

    Edgard reed de berg omhoog en ik ook en Leon was aan de splitsing blijven staan en die riep ons terug en zei : we zijn rond ,we volgen de plaatjes niet meer. We hebben naar Leon geluisterd maar volgens Edgard vormen de plaatjes een lus, een grote cirkel en moesten we op dezelfde plaats terug uitkomen waar we vertrokken waren daar aan de plank ergens maar dat heeft hij mij pas verteld als we al een eind verder aan het rijden waren, maar dat zou dan voor een volgende keer worden als we de rit nog eens opnieuw gaan doen. We wisten dat we achter de Voerstreek waren en er nog volledig door zouden moeten om terug in Visé te geraken. Het ging gestadig bergop in de omgeving van Vaals. Marcel had de Toren van Vaals opgemerkt en zei dat we er ongeveer een 10km vandaan waren, mooie plaatjes her en der en een zeer mooie streek en het parcour natuurlijk ook. Spijtig dat onze fotograaf er vandaag niet bij was.

    Zo reden we naar Hombourg , en zo richting Plombières ,je  weet wel waar dat grote witte kruis boven op die heuvel pronkt, prachtige streek. Een zeer heuvelachtig gebied en niets is er plat. Aubel nog 10km stond er en we passeerden er en volgden de grote baan verder richting Visé.

    De baan vertoefde her en der redelijke gaten en lag er slecht bij op sommige plaatsen en dan moet je heel goed opletten wil je niet lek rijden.

    De wind was weer van de partij en zat hier weer in ons nadeel tot in Diepenbeek. Bère zei "we zullen nog wel effen stoppen in Visé voor een drankje"  zo gezegd zo gedaan. We hadden 130 à 140km op de teller.

    We besloten gezamenlijk terug te keren langs het Albertkanaal ipv langs de Houtain want we hadden genoeg hoogtemeters. In Diepenbeek aangekomen zijn we nog gezellig wat gaan drinken in 't Paenhuys en hebben we nog wat nagepraat over de rit en dat we volgende keer die plaatjes richting Gemmenich nog eens verder gaan volgen, eens zien als we er daar ook nog wat kastelen tegenkomen. Zo mannen dat was het dan en we hebben ons goed geamuseerd. Edgard en Bère een dikke proficiat voor jullie kopwerk. Tot zaterdag. Daaaaaaaaag !!!

                                                                                     Mvg Alex C.     
    Ritgegevens: 169 kms, 2660 hms

    De fotograaf was er inderdaad niet bij, maar op 't net heb ik wel wat "mooie plaatjes" gevonden van de streek waarin gefietst werd. Volgende keer kom ik zeker mee !

    Kasteel Beusdael te Sippenaeken.


    Teuven - Kasteel De Hoof 

    Hammerbrücke, Lontzen


     Waterburcht, Raeren

    de kastelen: (1) Kasteel Eyneburg (2) Herrenhaus Amstenrather (3) Kasteeltoren van Raaf (4) Burcht Raeren
    (5) Huis Raeren (6) Kasteel Libermé (7) Kasteel Waldenburg (8) Kasteel van Thor (9) Kasteel van Lontzen
    (10) Kasteel van Baelen  (11) Kasteel van Ruyff (12) Kasteel Bempt (13) Kasteel van Streverstrop
    (14) Kasteel van Broich (15 ) Kasteel van Vieljaeren (16 ) Kasteel Commanderie (17) Kasteel Hof Van Draeck
    (18)  Kasteel van Sinnich (19 ) Kasteel van Obsinnich (20 ) Kasteel van Buesdaal

    zie ook: http://www.trois-frontieres.be/N/chateaux_liste.php




    01-06-2010 om 00:00 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    29-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit zaterdag 29 mei 2010: Bilzen Classic

    Verslag zaterdag 29 mei 2010: Bilzen Classic

    Vandaag namen we deel aan de Bilzen Classic. Met vier ( Valère Ph, Flor, Ivan, Peter J ) kozen ze ervoor de afstand van 175 te doen, zij vertrokken vanmorgen om 7u30 aan de 3x20. Degenen die verzamelden aan Lutseluskerk op hetzelfde uur zouden het parcours van 130 km rijden.

    Eerst het relaas van de 130 km

    Aan de start: Leon, Jos P, Valère B, Marcel, Edgard B, Remi, Vanessa

    We  reden in groep naar de Kimpel in Bilzen, waar we ons inschreven voor de 130 km. Amaai, daar was serieus wat volk thuis. Aan de inschrijvingen kwamen we Alex tegen, die de 100 km ging rijden omdat ie nog middagpost moest maken. Chapeau Alex !  Hij zou tot aan de splitsing met ons meerijden. Aan ’t vertrek hadden we ook nog afgesproken met Fernand en Kristof, die we na een telefoontje konden traceren tussen al dat volk. Even zagen we Valère Ph, Ivan en Flor nog zodat Peter, die ons onderweg had ingehaald, verder met hen kon meerijden.

    We reden over Hoeselt, Widooie, Crisnée. Op dat moment hangen we achter een iets te snelle groep. Ik reed lek, pech, maar anderzijds ook een welkome rustpauze. Jos en Alex zorgden ervoor dat ik verder kon rijden …. merci mannen voor de technische ondersteuning ! Op eigen tempo reden we verder. In Viemme verliet Alex ons, maar ’t was fijn hem d’er bij te hebben.

    De eerste bevoorrading was in Braives. Niet te doen … zoveel volk, we schoven in eerste instantie geduldig  aan maar beslisten toch maar in Oteppe aan de visvijver de innerlijke mens aan te sterken. Toch maar in de afdaling naar Oteppe links houden, zodat we niet omgereden zouden worden zoals Leon twee jaar geleden. Leon wist nog juist de plaats aan te wijzen waar ie een sleutelbeenbreuk aan over hield.

    En dan op naar het grote werk … de Côte Wanzoul ( 2 km, max 15%, gem 9% ) zou voor m’n nieuwe fiets de ultieme test zijn. Al peddelend en doserend ben ik zonder problemen boven geraakt, ik heb dus de goede tandwielen gekozen dankzij het advies van m’n ploegmaten.

    Op de vlakke stukken, en de afdalingen werd aan een stevig tempo gereden … zolang je het wiel kan houden is dat goed te doen maar als je dat niet gewend bent en spatie laat hang je aan een elastiek en vergt dat te veel energie.

    Vlak voor Les Cahottes was de volgende bevoorrading, waar we wel aanschoven en onze bidonnen vulden. De côte les cahottes werd weer op eigen tempo beklommen …. En boven werd netjes gewacht. Na deze helling werden we op mooie plaatjes getrakteerd: het kasteel van Jehay … één van de mooiste kastelen van ons land.

    Het zwaarste werk was achter de rug, de wind zat eindelijk mee ….. In Hoeselt verlieten Fernand en Kristof ons en reden wij richting Diepenbeek. In ’t Paenhuys keuvelen we na over de mooie rit en bespreken we wat we volgende week allemaal zullen rijden.

    Toch een paar dingen die ik zeker niet mag vergeten te vermelden:  vandaag heeft iedereen wel een deel kopwerk gedaan, maar m’n dank gaat vooral uit naar Edgard die de groep aan een redelijk constant tempo naar huis gebracht heeft. Ook mag ik niet vergeten te zeggen dat Remi vandaag wat last had van z’n testosteron …. Van ’t moment dat ie een vrouwke op een koersfiets zag kon ie z’n eigen niet bedwingen en kwam z’n haantjesgedrag naar boven. Geen wonder dat z’n hartslag niet meer omlaag te krijgen was !

    Het mooiste beeld dat ik vandaag gezien heb is de “ruzie” die Leon en Remi bijgelegd werden. Het verstand heeft dan toch de bovenhand gehaald op de koppigheid ….. Leon en Remi … jullie beseffen niet hoe m’n hart opfleurde, het beeld dat jullie op een bepaald moment hand in hand fietsten zal ik nooit vergeten. En ik hoop dat jullie daar ook aan zullen denken als er zich nog zo eens iets voordoet !

    Ritgegevens: 154 kms, 1295 hms, gemiddeld 28,5 km/uur

    http://connect.garmin.com/player/34938791



























    De 175 km dan.

    Toen we al een tijdje in ’t Paenhuys zaten kwamen Valère en Ivan aangereden. We vroegen dadelijk waar Peter en Flor waren. Bleek dat Ivan na de bevoorrading van Marchin krampen gekregen had en dat hij samen met Valère verder gereden is, via een zo kort mogelijke weg naar Diepenbeek. Waarschijnlijk is het hoge gemiddelde, na 80 km lag het gemiddelde op 30km/uur, de oorzaak van de krampen van Ivan. Het kan ons allemaal overkomen…

    Flor en Peter deden de voltallige 175 kms, Peter nam er zelfs de lus met de muur van Huy en de Forges er nog bij . Nu ben je helemaal klaar voor de Vogezen Peter !

    Ook deze groep sloeg de eerste bevoorrading, wegens te druk, over. Zij kozen ervoor om in Andenne even van het parcours af te wijken en een lekkere taart te gaan halen.

    Ik moest zeker nog het sterke kopwerk van Valère en Peter vermelden, alsook de loyaliteit van Valère om samen met Ivan terug te keren.

    Ritgegevens : 210 kms, 28,8 gemiddeld, 2041 hms

    Goed gereden mannen !















    29-05-2010 om 22:00 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    26-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit donderdag 27 mei 2010: Banneux

    Verslag rit donderdag 27 mei 2010: Banneux

    Vanuit Diepenbeek vertrok vandaag, in organisatie van politieverbroedering HaDiZon, een rit naar Banneux. Om 9u30 werd aan het Demerstrand verzameld voor een rit onder begeleiding van motards en een volgwagen.

    Aan onze groep werd gevraagd het kopwerk te verzorgen, vandaar ook m’n oproep op de blog voor kopmannen/vrouwen. En ja hoor, m’n oproep had z’n doel niet gemist: kopmannen van dienst waren Paul, Valère Ph, Marcel, Marc K en Peter M. Kopvrouw niemand minder dan Sabina Pinarello. 

    In totaal waren er 60 deelnemers die de rit van 150 kms gereden hebben aan een gemiddelde van 30 km/uur, mede dankzij het verkeersvrij maken van de kruispunten door de politie.

    Een dikke proficiat mannen voor jullie kopwerk ! En een dikke proficiat aan Sabine die op de Forges als zesde boven kwam. Ik moet je er niet bij vertellen hoe daarover gesproken werd, en ik ben d’er zeker van dat ons mannen fier waren haar er bij te hebben !

    De volgende politierit gaat volgende week donderdag al door, maar dan wel te vertrekken vanuit Burg Reuland … dus wie vandaag te laat was om zijne congé goedgekeurd te krijgen .. men weze nu al verwittigd !

     

    26-05-2010 om 00:00 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    25-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit 25 mei 2010 Blegny

    Verslag dinsdag 25 mei 2010

    Een stralende lentedag, fietsweer dus. Ikzelf had ook een dagje vrij en koos ervoor om met Pa m’n EFX in te rijden. Ons ritje ging naar Oteppe. Ik vrees dat ik nog vele kms ga moeten maken vooraleer ik gewend ben op deze fiets, maar dat komt wel … en dan sta ik er terug. De afstanden die jullie 's zaterdags maken zijn een beetje te groot om even een fiets in te rijden.

    De rit van de groep dan. Met vieren stonden ze aan de start: Leon, Sabine, Paul en Flor. Er werd afgesproken om naar Blegny te rijden. Kwestie van het niet te zwaar te maken met het oog op de rit van donderdag ( met de politiebond naar Banneux ) en de rit van aanstaande zaterdag ( Bilzen Classic ).

    Flor leverde met de nodige info om dit verslagje te kunnen schrijven, merci Flor !

    We vertrokken goed gezind richting Blegny ( zal wel zijn, we hadden wind mee ! ). We reden via Beverst, Hoeselt, Rijkhoven, Bassenge. We beklommen de Houtain, en reden via Oupey naar de Richelle. In Blegny ging Leon lekkere rijsttaart halen, die werd op kosten van jarige Paul opgegeten met een tasje koffie. Gelukkige verjaardag Paul !

    De terugrit ging, wind tegen, over Visé, en Lanaye-berg waar Paul een stevige demarrage uit zijn benen schudde. Op de muizenberg was ’t weer van dat. Sabine probeerde nog maar kreeg het gat niet dicht. Paul was in z’n klimwerk niet onder de 20km/u geweest.

    Op de côte de Eik was het Leon zijn beurt om te demarreren, mooi om naar te kijken. In ’t Paenhuys werd nog nagekaart over de mooie rit.

    Ritgegevens: 100 km, gemid 28,6













    25-05-2010 om 16:34 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    22-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit zaterdag 22 mei 2010: Gemmenich

    Verslag rit zaterdag 22 mei 2010

    Tussen de communievoorbereidingen door toch even een verslag op de blog zetten. Ikzelf was er, om dezelfde reden, niet bij vandaag, maar ik haal dat nog wel in. Na afloop van de rit was ik, zoals afgesproken, afgezakt naar ’t Paenhuys om de getuigenverslagen te noteren.

    ’t Was een stralende lentedag, één van de eerste zaterdagen dit jaar, wie niet snel kou heeft kon zelfs mouwloos aan de start verschijnen. Terug na een aantal hoogtestages was Valère B, welcome back !

    We zouden vandaag oorspronkelijk naar Epen rijden, maar door het mooie weer werd al snel afgesproken dat Gemmenich ons keerpunt zou worden, de koffiestop zou wel in Epen gehouden worden.  

    Op de heenweg zijn we via Hoeselt, Membruggen en Millen naar de Houtain gereden. Remi, die het altijd wat moeilijker heeft om te klimmen bleef wat achter. Afspraak is dat we boven wachten, en Remi kennende zou die ons wel inhalen in de afdaling. Zoals gewoonlijk werd er afgeslagen in de afdaling. Leon keerde om er zeker van te zijn dat Remi zou zien dat we daar ingedraaid waren. Remi is waarschijnlijk in een groepje andere wielertoeristen de goede richting uitgereden, tot bij de rest van de groep. Leon vond Remi uiteraard niet en ging verder op zoek. Peter keerde om, om Leon te zoeken maar zonder resultaat. Leve de gsm, als je er eentje hebt tenminste.

    Na wat wachten besloot de groep zonder Leon te vertrekken. We reden langs het kanaal tot in Visé, over Haccourt naar Moelingen. Onderweg kreeg Sabine het nog aan de stok met een onvoorzichtige automobiliste    Gelukkig zonder al te ernstige verwondingen. In Nederlands Limburg volgden we de Mergellandroute tot in Epen.

    Leon had op z’n eentje de weg verder gezet naar Epen, en was net op tijd voor de koffie. In het zonnetje nuttigden we de rijsttaart van het huis. We moesten goed dooreten, want de tamme mussen lagen op euh...vinkeslag voor de gevallen kruimeltjes. Flor liet het lekkerste van de taart liggen .... op dieet Flor ?

    We moeten ook nog vermelden dat Sabine haar fiets de hele tijd (letterlijk ) binnen handbereik gehouden heeft , de foto’s spreken voor zich. Toen ze naar ’t toilet moest heeft de rest van de groep die taak dan maar even over genomen.

    Remi verteerde de taart niet zo best, geen probleem zolang er een takeldienst in de buurt is.

    De weg werd verdergezet richting Gemmenich om zo uiteindelijk in Aubel terug te belanden. In Visé werd het jaagpad langs het kanaal gekozen, om via de gekende weg via Vlijtingen, Rosmeer, Mopertingen, Eigenbilzen, in Diepenbeek ‘t Paenhuys te bereiken.Uiteraard werd de rit afgesloten met een fris glas op het zonneterras...  ;-)

    Niet iedereen z’n benen waren verbrand van het zonnetje, maar vermoeid waren ze toch allemaal. Vele superlatieven gehoord over de mooie rit in de prachtige streek.
      
    Ritgegevens:

    Coureurkes van dienst: Remi, Leon, Peter, Valère B, Flor, Sabine

    160 kms, gemid 27,5 km/u, 1680 hms

    De bergprijs was voor Sabina Pinarella, prijs voor de strijdlust voor Peter PinaWarrior, prijs van de mooist gebruinde benen voor Noenke Flor

    Ne dikke merci voor de free-lance fotograaf en free-lance journalist

    Nawoord: Wat het misverstand betreft van elkaar te verliezen kan ik enkel zeggen dat zulke dingen kunnen gebeuren? ’t Zal niet de eerste en zeker niet de laatste keer zijn. Natuurlijk is het niet aangenaam om je rit dan alleen verder te moeten zetten, en ben je geïrriteerd als je de groep uiteindelijk terug vindt. Heeft het zin om naar elkaar met een boze vinger te wijzen ? Natuurlijk niet. Waarom gebeurt dat dan ? Omdat we allemaal even koppig zijn. En da’s goed dat we koppig zijn want anders zouden we zulke ritten niet kunnen rijden, we zouden wilskracht missen. Maar wat belangrijk is dat je nadien dingen kunt uitpraten, in het belang van de groep. In alle menselijke interacties valt wel eens een woord, ’t is omdat we zo hecht zijn dat we geen woorden hoeven in te slikken voor elkaar. Maar de tweede fase, het uitpraten is ook nodig om onze vriendschapsbanden te herstellen. Ik hoop uit de grond van m’n hart dat het gezond verstand eens wint van de koppigheid, en dat we volgende week weer allemaal van de partij zijn.























    22-05-2010 om 23:41 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    17-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit dinsdag 18 mei 2010: Blés d'or

    Verslag rit dinsdag 18 mei 2010: Blés d’Or

    Verslagje geschreven op basis van een interview met Jos.

    Vandaag werd gekozen om een rit te rijden samen met de mannen van Lutselus mee; zij hadden de Bles d’Or op het programma staan.

    We vertrokken om 9u00 in Lutselus met 13 man, in een mistig koud weertje, amper 8°. De meesten hadden hun lange broek aan, er waren er zelfs met winterhandschoenen aan. Mensen, dit voor de maand mei ! Als het waar is dat we dit jaar een hete zomer krijgen mag er nog veel veranderen. Maar soit, windstil is ook veel waard.

    Over Gelmen reden we naar Waremme waar we de lus rond Hannut doen. In Hannut zelf, in ’t café tegenover de bakker wordt, traditiegetrouw, de taart opgegeten.

    Het landschap was niet geel van ’t koren, daarvoor waren we enkele maanden te vroeg, maar stond wel geel van het in bloei staande koolzaad. We zullen de rit nog eens moeten doen als ’t Blé wel d’or staat.

    De tweede lus hebben we maar een klein stukje gedaan, tot in Otrange. Van daar uit reden we over Bommershoven, Jesseren, Gors-op-Leeuw en Wintershoven naar Diepenbeek waar we in ’t Paenhuys nog ne goeie drinken.

    “Chauffeur “ van dienst ( degene die de weg wijst ) was Bère Geraerts. Voor Noenke Flor was ’t weer een leerrijke rit. Voor ’t eerst mocht die niet de kop blijven doen en moest ie doorschuiven, wat ie eerst toch niet zo goed begrepen had, hij wilde de chauffeur z’n plaats innemen. Zo zie je maar dat iedere groep andere afspraken heeft…

    We hebben geen enkele echte helling gedaan maar door het glooiende landschap hadden we toch iets meer dan 1000 hms.

    Aanwezig: 13 man waaronder Leon, Marcel, Flor, Valère B

    Ritgegevens: 152 kms, 1032 hms, 27,3 gem

    Link naar de rit: http://connect.garmin.com/activity/33749211















    17-05-2010 om 00:00 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    15-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit zaterdag 15 mei 2010: Frans Schoubben

    Verslag rit zaterdag 15 mei 2010: Frans Schoubben

    Bij het opstaan voelde ik het al … zware benen. Is dit de “terugslag” waar men wel eens over spreekt, had ik gewoon een slechte dag, heb ik deze week te veel gesport, ben ik ziek aan ’t worden … Het parcours van vandaag zou een uitgelezen kans zijn om de Redoute te beklimmen, voorbereid was ik alleszins, ik had m’n 11/28 opgelegd om zeker wat overschot te hebben.

    Om 8u00 spraken we af aan ’t buskotje. Acht strijdlustigen aan de start. We reden over Hoeselt naar Nerem waar het parcours van de Frans Schoubben Memorial vertrok. Sluizen, Glons en Heurle le Romain  brengen ons naar de Richelle. Veel recuperatie was er niet, de volgende klim volgde op amper 3 km: de Mortroux (1,5 km, gem 6% ). Ongeveer 4 km verder kondigde zich de volgende helling aan aan: côte de Charneux, ( 4km, gem 6% ) ….. eindelijk kreeg ik “ het kruis “ te zien waar m’n vader al zoveel over verteld heeft.

    Maar de benen wilden echt niet meer mee … ik schakelde firma Jacobs in om me te duwen. Remi kreeg het op dat moment ook zwaar te verduren. Na wat peptalk van Sabine, kon ik er weer even tegen.  Leon had me eerder al voorgesteld het parcours mee te volgen naar Banneux en dan samen met Remi terug te keren, op zich ook een mooie rit. Ik was met zo’n flanellen benen blij dat er een alternatief aangeboden werd. Maar dan moest ik wel eerst in Banneux zien te geraken. Via Soumagne en Olne reden we richting Nessonvaux waar Paul gisteren een noodlanding heeft moeten maken in de berm na een stuurpenbreuk.

    De Côte de Transester ( 5km, gem 7% ), die ik nochtans eerder beklommen heb werd een ramp. De top bereikte ik dankzij trek en sleurwerk van Peter. Hij liet de Waalse Pijl schieten maar ik denk dat ie door het depannagewerk vandaag een zwaardere rit gehad heeft. Remi werd door Leon naar boven gehaald, voor hem was ’t ook tijd dat we Banneux bereikten.

    Bij de bakker aan ’t rond punt konden we de innerlijke mens wat aansterken. Leon, Remi en ik reden niet naar Remourchamps, maar pikten in Louveignée terug in op het parocurs. De wondermooie Fôret ( 5,5 km, gem 7%, ) werd aan een rustiger tempo naar boven gepeddeld … ik kreeg zelfs de kans om m’n ogen de kost te geven en besefte dat ik de goede keuze gemaakt had door met Leon en Remi mee te gaan.  Na deze beklimming konden we ons achter een groepje uit Kasterlee hangen, tot we ter hoogte van Lixhe stopten voor een  sanitaire stop van Leon.  Maar er zouden nog genoeg groepjes ( en hoogtemeters ) volgen. We reden over Lanaye berg. Via Eben Emael, Wonck, Bassenge kwamen we terug in Nerem waar we in één ruk met ons drieën, wind op kop, naar Diepenbeek reden. Het knappe kopwerk van Leon mag ik hier zeker niet vergeten te vermelden.

    We kwamen moe maar voldaan in ’t Paenhuys aan, waar we zouden wachten op de anderen. Zij arriveerden na amper een half uurtje, ze hadden sneller gereden, heel wat meer hoogtemeters gemaakt maar qua afgelegde afstand was ’t verschil niet zo groot … amper 10 km. Ter hoogte van Kanne hadden ze het parcours verlaten en waren ze via de Muizenberg, Hees en Eigenbilzen naar Diepenbeek gereden.

    Een dikke proficiat aan degenen die wel de Rédoute en de Forges opgereden zijn. Een pluim voor kopmannen Valère en Peter ( die tussendoor de actiefoto’s getrokken heeft en hierin steeds meer bedreven geraakt … wat dacht je van je op de Redoute neer te leggen om je collega’s beter in beeld te kunnen brengen ? ).

    We moeten beseffen dat een doorsnee wielertoerist zulke ritten niet rijdt, en we moeten blij zijn dat we dit allemaal kunnen doen. Moet ik teleurgesteld zijn dat ik de Redoute en de Forges niet gedaan heb ? Een beetje wel, maar het belangrijkste voor mij is dat ik het fietsen als een plezier kan blijven zien, en dat zou niet gelukt zijn was ik de grootste groep gevolgd. Maar ik zal ze nog wel eens doen … Eerst zal ik m’n benen anderhalve week noodgedwongen rust geven, en kan dan hopelijk genieten van supercompensatie. En eindelijk die nieuwe fiets eens van stal halen ... jij ook hé Sabine !

    Aanwezigen: Sabine, Valère, Remi, Leon, Marcel, Yvan, Peter, Vanessa

    Ritgegevens groepje Leon: 180 kms, 1805 hms, gem 26,5

    Link naar rit ( groepje Leon ): http://connect.garmin.com/player/33348679

    Ritgegevens groep Valère: 190 kms, 2200 hms, gem 28

























    15-05-2010 om 20:55 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    11-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag rit dinsdag 11 mei 2010: Engis

    Verslag rit dinsdag 11 mei 2010: Engis

    Dinsdagmorgen om 7u kijk ik (Marc T) met mijn slaapogen al naar de lucht en het belooft niet veel soeps te worden.  Op het venster hangen al menig wat druppels.  Toch wat moed bij elkaar geraapt en al mijn fietsspullen aangetrokken.  Een goed ontbijt hoort er zeker bij want in Diepenbeek zijn het straffe gasten die er een stevig tempo op na houden.  Ondertussen was het toch al wat minder beginnen te regenen dus  zou nog wel meevallen.  Voor de niet-Diepenbekenaren komt er elke keer een extra verplaatsing bij.  Dus voor mij komt dat telkens op een 17 km extra enkele rit.

    Netjes op tijd (8u50) kwam ik aan de bushalte van de 3x20, die er nog verlaten bijlag.  Het zou geen al te groot peloton worden want er waren maar 4 mensen die zich op de blog hadden aangemeld om vandaag mee te rijden.  Onze Flor had speciaal een dagje verlof gepakt om zijn pedalen nog eens rond te zwieren en daar bleef het dan ook bij.  Blijkbaar had Paul een berichtje gestuurd dat hij vandaag niet zou meegaan , maar dat bericht werd pas te laat opgemerkt.  Marcel vond het weer ook niet optimaal en hij koos ervoor om namiddag met de mannen van Lutselus mee te rijden.  (hij zou ook het gezelschap krijgen van ons elite-damesploeg nl. Vanessa en Sabine). Ook Alex en Jos Bollen reden met deze groep mee.

    Flor en ik zouden toch gaan fietsen maar dan niet al te ver.  Met behulp van ons Germain (lees garmin-gps) gingen we op pad richting Engis.  Het zou een tripje worden van 50 km.  Zelfs als we met z’n tweeën zijn wordt de traditie in ere gehouden van de rijstvlaai.  Het was wel niet het XL formaat, maar toch een Medium-formaat.  Dat werd bij Flor uiteraard doorgespoeld door zijne favoriete warme choco.  Bij wonder waren we droog tot in Engis geraakt maar droog terug geraken zat er zeker niet in.  De hemelpoortjes gingen toch redelijk goed openstaan en ons regenjaske werd toch bovengehaald.  Flor had direkt al last van “een nat poepeke”. ;-)  Onderwege viel het gesprek zo een beetje stil.  Volgens mij was Flor van elke regendruppel aan ’t genieten.  Of mss niet????    Wat dat tegenwoordig toch is met de wind, dat weet ik niet maar die blaast precies altijd op kop.  De terugweg werd langs bijna dezelfde weg gereden.  Veel korter dan dit ging niet en echt lang vertoeven in dit weer was niet echt plezant.

    Net voor Kortessem ging Flor richting Diepenbeek en ik ging via St Lambrechts Herk weer richting thuis.  Ach ja, eens je onder een lekker warme douche staat dan voel je de voldoening.  Ik ben toch weer tevreden want er staat toch weer een mooie 118 km op het tellertje vandaag.






    11-05-2010 om 00:00 geschreven door eaglevanessa  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (3)


    Gastenboek
  • zggkeqhu52gf
  • dinsdagrit
  • 0xonzh
  • Zaterdagrit naar Aubel 31/10/15
  • cafe den engel tongeren

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Mijn favorieten
  • wielertoerist.be
  • buienradar
  • VWB
  • Climby Bike
  • weersvoorspelling volgende week
  • Waarnemingen Diepenbeek
  • Fiets en wetenschap
  • Trapfrequentie
  • http://www.fons-mtb.be/

  • Archief per week
  • 18/03-24/03 2019
  • 25/02-03/03 2019
  • 28/01-03/02 2019
  • 03/12-09/12 2018
  • 05/11-11/11 2018
  • 08/10-14/10 2018
  • 06/11-12/11 2017
  • 10/07-16/07 2017
  • 26/09-02/10 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 18/01-24/01 2016
  • 11/01-17/01 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2015
  • 14/12-20/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 30/11-06/12 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 24/08-30/08 2015
  • 17/08-23/08 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/06-21/06 2015
  • 18/05-24/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 01/12-07/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 27/10-02/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
  • 13/10-19/10 2014
  • 06/10-12/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 11/08-17/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 09/06-15/06 2014
  • 02/06-08/06 2014
  • 26/05-01/06 2014
  • 19/05-25/05 2014
  • 12/05-18/05 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 21/04-27/04 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 30/12-05/01 2014
  • 23/12-29/12 2013
  • 16/12-22/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 18/11-24/11 2013
  • 11/11-17/11 2013
  • 04/11-10/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 07/10-13/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 16/09-22/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 02/09-08/09 2013
  • 26/08-01/09 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 12/08-18/08 2013
  • 05/08-11/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 22/07-28/07 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 17/06-23/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 27/05-02/06 2013
  • 20/05-26/05 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 22/04-28/04 2013
  • 15/04-21/04 2013
  • 08/04-14/04 2013
  • 01/04-07/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 11/03-17/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 25/02-03/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 11/02-17/02 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 14/01-20/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 17/09-23/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 27/08-02/09 2012
  • 20/08-26/08 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 16/07-22/07 2012
  • 09/07-15/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 21/05-27/05 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 23/01-29/01 2012
  • 16/01-22/01 2012
  • 09/01-15/01 2012
  • 26/12-01/01 2012
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/06-12/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 23/05-29/05 2011
  • 16/05-22/05 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 28/02-06/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 14/02-20/02 2011
  • 07/02-13/02 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 03/01-09/01 2011
  • 06/12-12/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!