2014 zit er alweer enkele dagen op J. Het was een drukke
laatste week. Eerst was er natuurlijk kerst met veel te veel lekker eten. En
daarna Nieuwjaar weer met veel te veel eten. Wij zijn het jaar goed geëindigd aan
zee. Dinsdagsnamiddag heb ik dus al afscheid genomen van mijn huisje en de
huisdieren. Het was zeer leuk aan zee met veel wandelingen op het strand en in
de duinen. De leukste was de laatste omdat ik die nog nooit had gedaan. We zijn
met de metro naar Nieuwpoort gereden. Daar hebben we een overzetbootje genomen
over de baai en vandaar uit zijn we langs het strand terug gewandeld naar
Westende. We hebben het jaar dus goed ingezet.
Het oude jaar hebben we uitgezwaaid met een lekkere fondue en natuurlijk
vuurwerk. Het is eigenlijk speciaal voor anika dat we naar zee zijn gegaan omdat
zij het vuurwerk daar zo leuk vond. het is natuurlijk zeer leuk om de
verschillende vuurwerken van de verschillende kustdorpen te zien. We konden
zowel Nieuwpoort als Oostende en natuurlijk dat van Westende zien.
Nog 2 dagen tot dat dit jaar afgelopen is en dan nog 2 dagen totdat ik in Engeland ben. Ik kijk er echt naar uit. Na zo'n maand thuis ben ik toch blij dat ik weer op avontuur kan vertrekken. Het is niet dat ik niet graag thuis ben, ik ben zelfs heel graag thuis, maar terug beginnen werken en nieuwe mensen/dingen te leren kennen. De valiezen zijn gepakt want morgen vertrekken we al naar de zee om daar nieuwjaar te vieren. Het was niet zo'n moeilijke beslissing op vlak van kleren. Op vlak van bezigheidstherapie was het wat moeilijker. Zeker omdat ik niet weet hoe mijn dagen daar gaan verlopen. Ik heb dus enkele boeken mee, schrijfgrief , een tablet met Netflix en desnoods nog E-boeken en mijn laptop. Ik heb daar mijn eigen kamer met wifi dus als het goed gaat zal ik daar vaker een upload kunnen doen.
De afgelopen week was een rustige week. Ik was super blij met de eerste sneeuw. Nu heb ik mijn kat voor de eerste keer in de sneeuw kunnen zien. Een wandeling in de sneeuw gaan maken met de hond is ook altijd leuk, dan vergeet je de kou wel :).
Ik kan er niet tot wachten om in Engeland aan de slag te gaan. Zodra ik daar een beetje ben geïnstalleerd laat ik het jullie weten.
Het was een luie week. Ik wil wel van alles doen maar ik weet dan eigenlijk
niet wat en uiteindelijk doe ik niet echt iets.
Enkele hoogte punten:
Mijn reis naar Engeland staat vast en ik kijk er al ontzettend naar uit. Dit
is de site voor de nieuwsgierigen onder jullie J. www.devonridingholidays.com. Ik zal daar verblijven van begin Januari tot
ergens eind februari, er staat nog niks vast dus het zal afhangen van tot
wanneer ze me nodig hebben enzoverder. Daarna ben ik van plan om 3 dagen in
Londen te citytrippen, als ik dan toch in Engeland ben.
Ik ben me ook creatief aan het bezighouden. Een beetje schrijven, als ik
inspiratie heb. Een tekening in kleuren, aangezien ik niet kan tekenen bied
kleuren voor volwassenen een goede oplossing.
Er is ook gesport deze week. Met de paarden natuurlijk. Ik heb er nog wat
mee gewerkt. En zaterdag zijn we nog eens een wandeling gaan maken. Ik vond het
super tof om nog eens met de twee paarden op stap te zijn. Mira was wel in een
schrikachtige bui maar dat nemen we er bij.
Ik heb er ook weer wat shoppingdagen op zitten. Woensdag ben ik in mijn
eentje naar Leuven gaan shoppen. Ik vond dat wel eens leuk, zo alleen met
jezelf rekening moeten houden. Daarna had ik nog afgesproken met een vriendin
die daar op kot zit om samen te gaan eten. Ik was zeer blij om haar nog eens te
zien. Het was een gezellige avond.Verder ben ik met
Anika naar nog eens naar Leuven geweest zodat zij haar kerst inkopen kon doen
en gewoon voor wat zussentijd. Vandaag
ben zijn we met de dames naar Luik gereden om de primark mee onveilig te maken.
Het is niet mijn favoriete winkel maar het was wel een gezellige dag en
gelukkig zijn er nog andere winkels in het winkel centrum.
Het was vooral een gezellige week met veel leuke familie momenten.
Een prettige kerst voor iedereen. Ik ga er morgen alvast van genieten.
Maandag: het was een actieve dag. In de voormiddag ben ik naar de paarden
geweest.Mira leert snel eens ze zicht
lat vangen. Ik wou eigenlijk ook nog iets met de pony doen maar die was niet te
vangen en er waren geen wortels in de buurt J. In de namiddag was
zippie aan de beurt. Meneer heeft een lange wandeling gekregen en omdat hij
braaf was mocht hij lang loslopen. Alleen had hij er van geprofiteerd om te gaan
rollen in viezigheid. Dus meteen bij het thuiskomen heb ik hem in de douche
gedaan. Dit was echt nodig omdat hij verschrikkelijk stonk en omdat het gewoon
nog eens tijd was voor een douche. Voor de rest heb ik een leesmarathon
gehouden met mijn favoriete winterboek Let it snow.
Dinsdag: het was een dag vol leuke verassingen. Als eerste had ik eindelijk
een positief antwoord gekregen om ergens te gaan werken in Januari en Februari.
Ik vertrek begin Januari naar Tiverton in Engeland om daar op een boerderij te
gaan werken die wandelingen te paard organiseert. Verder had ik een berichtje
gekregen van een schoolvriendin om volgende week af te spreken dus dat vond ik
super tof. Als laatste ontdekte ik toevallig dat er een nieuw spelletje uit was
in een computerspelletjes reeks waar ik helemaal verslingerd aan ben. Dat maakte
de dag compleet.
Woensdag: een relatief rustige dag. In de voormiddag heb ik een verwennerij
gemaakt voor onze studente in huis, zandkoekjes. Ik heb ook nog eens
autogereden, het was weer een tijdje geleden maar eens het in je systeem zit geraak
je het eigenlijk niet meer kwijt (weet ik nu, in het begin wou ik dat niet
geloven). s Middags kwam de oma dan langs met lekker eten en zodat ik weer met
haar mee naar huis kon rijden. Eerst zijn we nog bij Mira gestopt. Ik wou eens
een halfuur non-demanding time met de paarden spenderen. Gewoon dertig minuten
in de wei gaan zitten en zien wat ze doen. Mira was niet echt in mij
geïnteresseerd. De pony iets meer, hij vond het plezant om mij volledig te
besnuffelen maar daarna is hij zijn vriendin gaan vergezellen om te grazen.
Donderdag: de kersttraditie terug in eren herstellen(nadat we vorig jaar
door stakingen niet in Brussel zijn geraakt). Met de oma naar Brussel om
kerstinkopen te doen. Ik was niet echt in de moed om geld uit te geven maar heb
toch nog kerstpresentjes gevonden. Het was gewoon een gezellige dag waarbij we
veel kilometers hebben afgelegd. Ons hebben verbaasd over hoe lang mensen
willen aanschuiven om toch in de primarkt binnen te kunnen (wij doen dat
volgende keer wel). En vooral lekker Aziatisch gegeten. Weer een geslaagde dag
dus.
Vrijdag: kerstboom dag. Ik heb bijna letterlijk heel de dag gespendeerd aan
de kertboom op te zetten. Vorig jaar had ik mij er mee geamuseerd al de takken
van de boom zeer goed op te bergen. Dit jaar heb ik me er dus mogen mee bezig
houden ze terug te ontwaren, echt in de ware zaten ze niet maar ze waren wel
goed opgeborgen. De boom opzetten heeft een uur gekost. Daarna al het materiaal
uitzetten en beslissen wat dit jaar uitgestald wordt en wat terug in de doos mag.
En dan eindelijk de kerstboom versieren en tegen dan was ik moe en had ik
eigenlijk geen zin meer, typisch. Ik ben er ook achter gekomen dat ik eigenlijk
niet zon goed kerstboom versierder ben.
Zaterdag: in de voormiddag hebben we onze twee konijnen eens laten rond
huppelen in de tuin. Super leuk voor hun, ons en Zippie. Zijn herdersinstinct(
ook al is het een jachthond) kwam naar boven. In de namiddag heb ik mijn papa
weten strikken om naar de paarden te gaan voor een wandeling. Ik wou eigenlijk
de twee mee nemen maar er kwam een kindje met de pony rijden dus heb ik enkel
Mira mee genomen. En zij was er niet mee akkoord. Ze heeft me serieus laten
afzien, eerst is ze er vandoor gegaan en daarna heeft ze meer dan een keer de
handrem opgezet en wou ze niet meer verder. Gelukkig was papa er bij want
anders had ik het waarschijnlijk opgegeven en dat is ook niet goed. Op het
einde heeft ze wel nog een serieus stuk moeten draven aan een goed tempo dus
eind goed al goed J
Zondag: loopdag. Het was jogging in Kampenhout en normaal ben ik dan van de
partij maar dit jaar ben ik flauw geweest en heb ik niet mee gelopen. Papa en
twee van zijn collegas hebben wel gelopen en ondertussen ben ik in de buurt
gaan wandelen. Omdat zij achteraf nog bleven plakken en omdat ik niet in de te
kleine, warme sporthal wou blijven ben ik naar huis gestapt. Zippie had dus
weer niet te klagen. s Avonds hebben we gezellig geraclet.
Omdat ik mijn blog over Gent bijna driemaand geleden met de eerste dagen ben begonnen, nu de laatste dagen.
Maandag was dan weer een relatief luie dag. Spijtig genoeg was het ook weer
veel te snel voorbij en moest ik s avonds alweer terug naar Gent. Dinsdag ben
iker dan voor de laatste keer opnieuw
ingevlogen. Ik was wel blij dat het de laatste keer was want ik geraak steeds
uit mijn ritme en er zijn steeds dingen veranderd waardoor ik het nooit goed
zag zitten om terug te beginnen. Nu was het de laatste keer en het was nog maar
voor 6 dagen dus ik heb mij er proberen over te zetten. het was natuurlijk ook
niet zo fijn dat ik me niet lekker voelde.Ik denk dat mijn weerstand een beetje begint te verbrokkelen met dat ik
toch vermoeid ben. Ik was misselijk en tegen de avond begon ik ook hoofdpijn te
krijgen. Ik heb dan maar alles op het gemak gedaan en gaan slapen met een aspirine. Dat laatste
heeft wel geholpen want ik heb goed geslapen en tegen de ochtend voelde ik me
al weer beter. Nog geen 100 procent maar het kon er mee door. Ik vrees alleen
dat ik maandag, als alles wegvalt, wel eens goed ziek kan zijn maar dat zien we
dan wel. Dinsdag was een rustige dag, zonder ontsnappingen, want maandag was er
weer een veulen door de draad gegaan. Niet dat dat nog voor veel opschudding
zorgt aangezien we het al een keer of 3 meegemaakt hebben. de rest van de week was ook rustig verlopen maar ik heb wel serieus afgeteld. Misschien is dat een slechte gewoonte maar het helpt me wel om door te zetten tot het 'bittere einde'.
Zaterdagavond zijn we dan gaan uit eten omdat het de laatste avond was. Het was gezellig en lekker, weer bij de Italiaan maar daar kan je me iedere dag mee naar toe nemen . De sint is ook geweest voor mij, ik heb een basis grondwerk kit gekregen dus nu kan ik er zeker invliegen met Mira. Zondag was ik alleen maar zo on ik rustig mijn tijd daar afsluiten en afscheid nemen van alles. In de late namiddag kwamen ze mij dan ophalen. Ik heb eerst nog een kleine demonstratie geven van mijn kunnen op de grond (mijn paardje was ook een beetje moe). Daarna moest ik nog de avondshift doen en heeft mama ondertussen mijn kamer nog eens goed opgeruimd. En daarna naar huis. Het was wel zeer dubbel. langs de ene kant had ik er erg naar uitgekeken en wou ik graag naar huis. Langs de andere kant had ik het moeilijk om alles achter te laten en door te geven aan de volgende. Ik ben wel redelijk zeker dat ik er nog eens langs ga, al dan niet op cursus.
De eerste week was eigenlijk niet eens zo rustig, niet dat ik dat erg vond.
Maandag was het wel een echte luie dag, zippy was de enige die me buiten heeft gekregen voor een wandeling. Dinsdag kon ik het al niet meer laten om wat werk te verrichten. Ik heb dan maar mijn kamer opgeruimd en mijn boekenkast uitgemest. Woensdag ben ik Mira nog eens gaan opzoeken om grondwerk te doen. Deze keer ging het al veel beter. 's Avonds ben ik met de oma mee naar huis gegaan om daar een nachtje te overnachten.
Donderdag ben met een bus gepensioneerde afgereisd naar Valkenburg om de buurt daar onveilig te maken. Het was/ is daar kerstmarkt in de grotten. zeker eens leuk om te bezoeken en ik vond het leuk om al wat kerstinkopen te doen. Ik was 's avonds wel blij dat ik in mijn bed kon kruipen na zo'n drukke dag, ook al was het super gezellig.
Vrijdag was ook een vol geboekte dag. 's Ochtends zijn mama en ik naar het boekenfestijn in Mechelen gegaan om boeken in te slaan voor de rest van het jaar . Vorig jaar hadden we dat ook gedaan, toen op een donderdagavond na school. We waren blij dat we het dit jaar in de voormiddag konden doen want zo is er toch iets minder volk en kan je beter je gang gaan. 's Avonds moest Anika haar laatste snowboard les gaan volgen in Nederland. Omdat dit mijn laatste kans was om eens mee te kunnen gaa heb ik dat maar gedaan. Ik was eerst van plan om mee te skiën maar heb dat toch niet gedaan omdat ik ten eerste geen zin had skikleren aan te moeten doen en ten tweede omdat ik indoor skiën nu niet echt uitdagen vind.
Zaterdag en zondag waren familiedagen en paardendagen. We zijn gezellig samen gaan boodschappen doen, wat voor hilarische momenten zorgde tussen Anika en mij (echte zussenmomenten). Zondagnamiddag heb ik Mira een conditietraining gegeven en zijn we een wandeling gaan maken maar dan op tempo. Heel de weg in draf, ze heeft goed gezweet en had er deugd van.
(doordat ik weer geen internetverbinding heb zal deze blog wat laat gepost
worden J)
de laatste weken zullen niet de drukste of de zwaarste zijn. ze zijn
eigenlijk heel rustig en een beetje 'saai'. Ik kan al mijn werk in de
voormiddag doen dus in de namiddag heb ik een paar uur vrij om te lezen, films
te kijken en andere dingen te doen. 's Avonds begin ik ook vroeg aan de
avondshift omdat ik dan tegen de donker klaar ben. Nu kan ik tegen een
schappelijk uur eten maken en nog genieten van mijn avond. Tegen 9 uur is mijn
pijp uit dus ik kruip op tijd in mijn bed om er de volgende dag vroeg weer uit
te komen.
Dit weekend was het dan mijn verjaardag. Het was
eigenlijk een perfecte dag. Het was een mooie, warme dag met veel volk dus het
was gezellig. Ook de cadeautjes konden niet ontbreken, dus aan al de mensen die
er waren nog eens een dank u. Mama heeft er ook voor gezorgd dat ik na dit jaar
zeker nog terug wil gaan leren. Ze heeft mij namelijk een leren tas cadeau
gedaan die dienst gaat doen als boekentas.
Omdat het toch een speciale verjaardag was hadden we een zaaltje gehuurd
om met alle familie en de meters en peters feest te vieren. Het was dus super
gezellig met lekker eten en nadien geen werk meer voor ons (of voor de mama).
Voor het aperitief waren ook de buren uitgenodigd en er was zelfs een speciale
gast. Als verassing waren Mira en smokey samen met Marleen en papa
langsgekomen. Dit vond ik natuurlijk super leuk en nu heeft iedereen haar ook
eens kunnen zien. Het zorgde wel voor wat verwarring want op de uitnodiging
stond dat ik spaarde voor een paard. Dus nu waren er mensen die dachten dat ik
haar ging kopen of dat zij mijn paard was. Dit is dus niet het geval, sowieso
ga ik eerst nog een jaar of 5 sparen/ wachten voordat er een eigen paard in
mijn leven zal komen.Na het dessert is iedereen naar huis gegaan behalve mijn beste vriendin
die is nog met mij mee gekomen. Het was fijn om nog eens met iemand van mijn
eigen leeftijd een babbel te kunnen doen. Daarom kijk ik ook wel uit naar
december om nog met andere vrienden te kunnen afspreken zodat ik nog wat
sociaal contact heb gehad J.
Dit weekend was mijn laatste druk weekend, het was ook
meteen het laatstecursus weekend van
dit seizoen.Om eerlijk te zijn zag ik
er wat tegen op, omdat er weer veel volk en paarden ging zijn, maar ik heb er
eigenlijk wel van genoten. De dagen begonnen wel weer lekker vroeg,om half 7 mijn bed uit om dan snel te
ontbijten en dan aan de paarden te beginnen zodat ik de rest van de voormiddag
mee kon volgen. In de namiddag waren het dan privélessen en dan deed ik de
weide. Zaterdag heb ik geen tijd meer gehad om mee te doen met een van de
groepen omdat ik de stallen voor de volgende dag moest klaar zetten maar zondag
heb ik wel meegedaan.
Ik heb dit weekend weer veel nieuwe dingen geleerd. Onder
andere Freestyle rijden, dit is in het begin stadium rijden aan een lange
teugel maar uiteindelijk is het rijden zonder teugels, met enkel twee sticks en
je zit. Daar ben ik dan vandaag (maandag) mee verder gegaan. Omdat mijn paard
dat allemaal kent heb ik dus zonder teugels gereden. Het ging zeer goed, het
geeft wel een speciaal gevoel maar doordat je twee sticks vast hebt geeft het
niet direct een leeg gevoel.Toch ben ik
voor het eerst sinds lang ( anderhalf jaar ongeveer) nog eens van mijn paard
gedonderd. Ik ging namelijk springen. De eerste keer weigerde ze en de tweede
keer sprong ze wel maar ik was totaal niet mee en ik ben er langs achter
afgevallen. Redelijk hard en vooral nat maar zonder veel erg. Er zijn ook geen
kwetsbare delen geraakt, alles is nog heen J
Ik zal er waarschijnlijk vooral morgen en overmorgen last van hebben. Nu ga ik
nog een goede warme douche nemen in de hoop dat alles een beetje ontspant en
dat ik morgen nog uit mijn bed geraak.
Zondag en maandag was ik weer eens lekker thuis. Om uit te
slapen ook al is dat er weer niet echt van gekomen. Er valt zo veel te doen op
zo weinig tijd, dat ik eens dat ik wakker ben niet gewoon terug in slaap kan
vallen.
Ik heb er wel van genoten deze keer. Zondag was het onze
jaarlijkse traditie om met de paarden naar de Sint-hubertusweiding te gaan. Het
eerste jaar zonder schoolstress en met mooi weer. De paarden zijndit jaar dus dubbel geweid dus nu zullen ze
zeker een goed jaar te gemoed gaan en de ruiters ook. In de namiddag was mijn
pijp uit dus ben ik nog snel even mee gaan wandelen met mama en zippy, omdat
ik het zelf wou. En daarna ben ik in de zetel geploft voor de tv en heb ik niet
meer echt iets nuttigs gedaan.
Maandag was het dan boodschappendag. In kopen gaan doen om
de komende weken genoeg te eten te hebben want er gaat nogal wat in J. Deze keer heb ik dan
wel een grote wandeling gemaakt met zippy, net waar ik zin in en nood aan had.
Voor de rest heb ik vooral genoten van het thuis zijn want ik ben toch graag
thuis.
Ik ben altijd blij als ik naar huis mag gaan, dat maakt die
werkdag direct een pak dragelijker maar het terug moeten vertrekken is altijd
moeilijk. Ik ben dan ook blij dat het de voorlaatste keer was en de volgende
keer is het maar voor zes dagen dat ik terug kom. Ik zal toch blij zijn ls ik
in december een s wat langer dan 2 dagen achter elkaar kan thuis zijn. Zodat
mijn kat mij ook terug wil zien want nu ben ik precies een wild vreemde voor
haar, of zo gedraagt ze zich toch.En
ook gewoon omdat ik nu een maal graag thuis ben en dan kan ik misschien eens
wat slaap in halen.Nog 11 dagen en dan
mag ik terug naar huis (en is het ook direct mijn verjaardag).
We zitten hier weer eens met een klein probleem dat er wel
voor zorgt dat heel de planning en organisatie moest worden aangepast. Het
hengstenveulen wordt namelijk een echte hengst en probeert het merrieveulen te
dekken. Aangezien ze hier geen zin hebben in nog een veulen en omdat het ook niet
goed zou komen ( halfzus en broer + zelf nog veulens) moesten ze dus uiteen
gehaald worden. Nu staan de ruinen met de hengst op de piste( de piste is
welgeteld 5 dagen ook echt piste geweest) en de merries staan nog op de kudde
hun paddock. Het is nu dus een hele organisatie om alle paarden op de juiste
plaats te krijgen, in de juiste volgorde. Gelukkig doen de eigenars dat op dit
moment nog zelf mar misschien ga ik het ook nog moeten doen. Al zal dat pas het
geval zijn als het merrieveulen beter leid.
De eerste dag ging alles goed maar je voelt hem al aankomen,
de tweede dag niet meer.In de namiddag
hadden de ruinen beslist dat de omheining van de piste er aan moest geloven en
zijn ze uigebroken. Gelukkig zonder veel kwaad aan de paarden en we hebben ze
relatief snel terug kunnen vangen. De piste daarentegen was er minder goed aan
toe, heel de hoek was kapot dus konden er tijdelijk geen paarden meer los in.
Dit was vrijdag gebeurt, zaterdag was het dan academische trainingsdag met
gelukkig niet te veel paarden (3). De omheining is dan ook terug opgebouwd
zodat er terug paarden in kunnen staan en ze hebben er een draad over gespannen
zodat er elektriciteit opgezet kan worden as er paarden in de piste staan.
Hopelijk blijven we zo gespaard van verdere ontsnappingen.
Ik denk dat ik nooit meer ga klagen over het weer als ik
gewoon naar school moet of thuis ben, pas als je hele dagen buiten werk beïnvloed
het weer je dag echt. Voor de mensen die op kantoor werken of op school zitten
en daarna met de auto (of openbaar vervoer) naar huis gaan zou het weer eigenlijk
niet zo veel mogen uitmaken. Ze moeten dan maar eens denken aan de mensen die
met dat weer buiten hun werk aan het proberen te doen zijn. Ik moet eerlijk
zijn ik ben ook een van die mensen die normaal over het weer klaagt maar na dit
jaar zal het niet (meer zo snel) waar
zijn.
Ik heb hier dan ook in de afgelopen dikke 2 maand zowat al
het mogelijke weer gezien, behalve echte kou, vorst en sneeuw maar misschien
komt dat nog J.Vorige week woensdag was het precies winter,
iedereen liep hier goed ingepakt en dat was ook nodig als je niet te koud wou
krijgen. 3 dagen later, op 1 november, was het net weer zomer. Ik heb toen heel
de dag in mijn T-shirt kunnen rond lopen. Het weer weet dus niet wat het wil.Voor mij maakt het niet uit, zo lang het maar
droog is. En dat wil nu juist niet lukken.
Gisteren ging ik zoals tegenwoordig altijd om 4 uur aan mijn
avondshift beginnen. Ik was nog geen 5 minuten bezig en ik was reeds verzopen.
Ik stond namelijk midden op de wei toen de hemelsluizen besloten om alles er
eens uit te laten vallen. Het water liep zelfs in mijn regenlaarzen. Het leukste van al was dan nog, dat ik nog wel
wat werk had en dat de regen niet direct gedaan was. Ik kan je een ding zeggen
ik was blij dat ik om 6 uur naar binnen kon en een douche mocht nemen. Ik was
ook heel blij dat de verwarming goed zijn werk deed zodat ik mijn kleren te
drogen kon hangen (echt alles was nat, hier was geen regenkledij tegen
beschermt). Ik heb wel nog wat tijd nodig gehad om zelf op te warmen maar
lekker warme sokken en een dekentje kunnen al wonderen verrichten. Ik hoop dus
dat ik in mijn komende tijd hier niet meer te veel van dat weer heb (ook al
voor de paddocks en de stallen want alles is gewoon nat en vies) en als het nog
eens wil regenen dat het dan s nachts regent dan hebben we er niet zo een last
mee!
Vorig weekend was ik thuisen mijn tijd was gewijd aan mijn 'eigen' paardje. Letterlijk en figuurlijk gewijd. Zondag zijn we met de paarden van Kampenhout naar Tervuren gereden om daar aan de wijding mee te doen. Ik had er echt wel naar uitgekeken maar het viel uiteindelijk een beetje tegen. De wijding zelf was zeer tof en eens leuk om aan mee te doen maar de weg er naar toe ( en terug) was een kleine ramp. We reden mee met iemand die dat alle jaren doet en hij had gezegd dat we helemaal via kleine banen gingen gaan. Ik weet niet wat hij onder kleine banen verstaat maar blijkbaar niet hetzelfde als wat ik er onder versta. We hebben verschillende drukke banen gedaan waar de auto's 50 en zelfs 70 mochten rijden. het was dus niet de ontspannen rit waar ik op gehoopt had. Verder zijn we ook nog eens alle soorten obstakels die we konden tegen komen tegen gekomen. Gaande van tractoren, vrachtwagens,... tot bruggen over de spoorweg en autostrade, tunnel onder de autostrade en laag vliegende vliegtuigen. Uiteindelijk zijn we allemaal veilig thuis geraakt maar ik denk dat iedereen zowel fysiek als mentaal uitgeput was. Het hoogte punt van de dag was de pick-nick met paarden in het park van Tervuren. We waren daar een echte attractie.
Deze week zijn we er dan weer goed ingevlogen. Het was weer een drukke week maar he was wel de laatste meerdaagse cursus dus vanaf nu is het eigenlijk zeer rustig. We hadden wel weer een logistiek probleem, er waren 13 paarden en maar 7 stallen, 2 paddocks, de round-pen en de piste dus er is heel wat gewisseld door de dagen heen. Ik heb het goed overleefd door de hulp van de cursisten die hielpen met opruimen waar dat ze konden, waren al de cursussen maar zo geweest. Ik ben deze week ingezet als Chinese vrijwilliger, zodat de instructeurs in opleiding hun lesgeef kunsten op mij konden botvieren. ze deden dat over het algemeen al zeer goed, zeker als je weet dat het voor sommige de eerste keer was.
Verder zijn we twee keer naar de old horse lodge geweest, dit is een asiel voor oude en verwaarloosde paarden. De instructeur mochten hier de paarden wat 'manieren' gaan leren. Zodat ze ook eens met andere en (vaak) wat moeilijkere paarden konden werken. Het werk ging van pony's die niet gevangen wouden worden, over voetjes geven naar trailerladen. Ze hebben zeer veel kunnen oefenen en het heeft ook echt iets betekend. Ik vond het ook leuk om eens mee te gaan want zo heb ik het daar ook eens gezien. Plus dat ik ook heb mogen mee doen ( met de gemakkelijkere gevallen).
Dit weekend is ver mijn eerste weekend waarin er geen cursussen is, voor de eigenaars is de 'vakantie' begonnen. Enkel nog wat lesdagen en de gewone lessen.
Het is hier de week van de ontsnappingen geweest. Vorige
week donderdag, toen ik thuis was, waren de veulens door hun draad gegaan en
stonden ze bij de kudde. Het was nog niet zo lang gebeurt als ze het opgemerkt
hadden dus er was niks ernstig gebeurt.
Gisterenochtend, woensdag, kwam ik buiten en er stond plots
een paard meer bij de paddocks. Het paard dat op stal stond vond dat hij bij de
rest buiten mocht staan en had zich op een of andere manier buiten gelaten. Nu
doen we de staldeur nog eens extra vast want ik heb geen zin om iedere ochtend
op paardenjacht te moeten.
Vandaag bij het uitmesten van de weides had ik dan voor wat
ik al 1 keer had kunnen vermijden maar deze keer was ik niet snel genoeg. Als
ik naar de veulens moet met de tractor moet ik via de schuilstal gaan waar ook
de kudde staat. Er is daar een poort (van draden) gemaakt waar ik met de
tractor door kan maar daarnaast is er nog een stuk dat juist breed genoeg is
voor een mens of paard om door te lopen. Dus toen ik vandaag terug kwam van de
veulens en door de poort reed had een van de paarden beslist dat ze eens door
dat gat ging lopen en ik was niet snel genoeg van mijn tractor om ze weg te
jagen. Gelukkig was het een van de rustige paarden en ging ze gewoon samen met
de veulens grazen. De veulens vonden het ook leuk om eens een vriendje te
hebben. Ze hebben nog een uurtje samen mogen lopen en dan hebben we ze toch
maar terug uit elkaar gehaald. We hopen binnenkort de veulens bij, een deel,
van de kudde te kunnen laten.
Vandaag had ik ook nog eens een rijles. Ik moet zeggen zo
een uur privéles is zeer intensief maar ook super leerrijk. De komende maand
gaan we vooral nog rijden omdat ik dat in de eerste maand niet heb kunnen doen.
Het zal me deugd doen om terug eens wat bij te leren en gecorrigeerd te worden.
Want er is nog veel werk aan mijn zit en over het algemeen aan mijn rijden. Na
deze drie maanden ga ik een ander soort ruiter zijn maar wel een vele betere.
Ik zit weer een paar dagen zonder internet omdat de studio
bezet is en ik nog steeds niet draadloos geraak ingelogd. Ik ga dus gewoon weer
mijn blogs schrijven en uploaden als ik nog eens internet heb.
Ondertussen zitten we over de helft en ik moet zeggen ik ben
er niet rouwig om. Ik vind het hier nog steeds zeer fijn en ik doe het nog
graag daar niet van. Maar het begint te wegen en ook tijd te worden voor iets
anders. En ik ben gewoon iemand die graag alles in cijfers ziet en zich dus
bezighoud met het bijhouden van hoeveel dagen er nog overblijven, geweest zijn,
hoe vaak ik dit nog zal moeten doen en dat,
Woensdag ben ik voor het eerst in bijna 5 maanden nog eens
met Mira gaan rijden en het was net alsof ik thuis kwam. Ik voelde me helemaal
op mijn gemak op mijn paard en in mijn comfortabel zadel. Ik heb dan ook direct
van de gelegenheid gebruik gemaakt om te oefenen met de dingen die ik al in het
rijden geleerd heb. Een ding is zeker rijden is meer Mira haar ding dan
grondwerk (tot nu toe). De oefeningen gingen, naar mijn gevoel, zeer vlot.
Dit weekend waren het dan de lesdagen van de jaaropleiding.
Doordat de paarden die normaal op de paddocks staan nu op stal staan en doordat
de lesdagen om 8 uur begonnen waren het voor mij lange dagen. Ik ben twee keer
om 6u30 opgestaan zodat ik om 7 uur aan mijn werk kon beginnen, in het donker.
De eerste dag begon al goed, de elektriciteit in het gebouwtje waar ik slaap
was uitgevallen dus geen licht. Gelukkig was het snel op gelost en kon ik op
tijd beginnen met stallen uitmesten enzovoort.
Tegen dat de mensen dan goed en wel waren toegekomen was ik
ook klaar met mijn werk en kon ik alles mee volgen. In de namiddag waren het
dan privélessen rechtrichten en dan ging ik de weides doen.
De tweede dag was voor mij iets minder fijn, omdat er twee
mensen waren die geen eigen (rij)paard mee hadden bleef er voor mij geen paard
meer over om mee te rijden dus heb ik minder kunnen mee doen. De dag was wel
goed geëindigd met een lekker frietje J.
Deze week is ook weer een drukke week met veel werk, ik heb
weer 13 paarden voor mijn verantwoordelijkheid. Daarvan is er eentje dat
vrijdag weer weg is maar de rest blijft waarschijnlijk (twee zeker) nog een
tijdje staan. Ik hoop alleen dat het weer beslist om mee te vallen zodat ze zo
veel mogelijk buiten kunnen lopen, liever twee of drie keer per dag mest moeten
scheppen dan zeer vuile stallen uitmesten. Het is wel een interessante week
omdat er een mevrouw is die voor het eerst echt met haar jong paard rijd dus
dat is ook weer leuk om te zien.
Volgende week word ook een drukke week want dan is het
instructeuropleiding maar daarna zou het rustiger worden. Alleen geloof ik het
niet meer want dat zeiden ze in september ook over oktober en zie nu J!
Vandaag was de eerste dag van het nieuwe regime. Stallen zijn niet mijn beste vrienden maar wat moet dat moet. Ik heb er vandaag anderhalf uur overgedaan om 5 stallen uit te mesten. dat komt overeen met 18 minuten per stal, dit is bijna het dubbele van wat de eigenares er over doet maar beter als wat ik er in het begin over deed, namelijk een half uur. Een ding is wel duidelijk stallen zijn tijdverspilling en een grote knoeiboel maar het doet wel goed aan de benen van de paarden dat ze droog staan. Het grote voordeel van de stallen is dat ik lekker vroeg klaar was vandaag. Tegen vier uur moesten de paarden terug binnen en de benen moesten dan verzorgd worden. Daarna moesten de pistes ( ze staan tijdelijk in de pistes omdat de paddocks te nat en modderig zijn en er toch niemand in de pistes moet werken) terug pistes worden gemaakt en geen mest- en eetparadijzen. Het enige wat dan nog moest gebeuren was de kudde hooi geven en tegen 17u 20 was ik klaar. Ik hoop natuurlijk dat ze zo snel mogelijk terug gewoon buiten kunnen blijven staan maar als ik hoor hoe hard het weer aan het regen is heb ik zo'n vermoeden dat ze nog een tijdje 's nachts binnen zullen staan. Toch zeker tot dat de benen terug in orde zijn.
Woensdag en donderdag ga ik normaal weer twee dagen naar huis. En dan kan ik hopelijk nog eens met Mira rijden, het is bijna 5 maand gelden(met mij) dus ze zal niet weten wat haar overkomt. Volgende weekend zijn het lesdagen van de jaaropleiding dus weer een gezellige drukte en veel bijleren.
Ik heb het alleen zijn overleefd en ik moet eerlijk zijn ik ben blij dat ik niet meer de verantwoordelijkheid heb over al de paarden. Zondag ben ik ook een dag alleen maar een dag en vijf dagen is toch een groot verschil. Nu weet ik ten minste dat ze 's avonds thuis komen en als er problemen zijn dat ze niet op 4 uur rijden zitten.
De rest van de week is relatief rustig verlopen. Het weer zat wel niet echt mee en ik heb me dan ook bezig mogen houden met het graven van grachtjes zodat het water uit de paddocks stroomde en niet in de schuilstal maar naast de schuilstal. Door het slechte weer wordt het werk natuurlijk ook zwaarder want een kruiwagen door modder rijden of door zand is toch een groot verschil. Plus dat de mest goed in de modder blijft plakken en de kruiwagens dus snel zwaar zijn. Ik vond het ook wel zeer fijn dat de verwarming aan stond in het leslokaal want dan kon ik 's middags mijn kleren drogen zodat niet alles nat en koud bleef.
Donderdag en vrijdag waren dan gelukkig weer wat mooiere dagen zodat alles terug kon opdrogen (maar vandaag was het terug om zeep). Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om de omgeving eens te gaan verkennen. Nog niet te paard maar met mijn eigen voetjes. Het is hier zeer mooi met nog veel natuur, zeer landelijk dus. Ik wou eigenlijk naar de Schelde wandelen want die ligt niet zover van hier maar ik ben er niet geraakt. Dit omdat ik de weg niet zo goed wist en ik geen zin had om 1 te verdwalen en 2 lang onderweg te zijn. Toch was het wel fijn om eens buiten te komen en eens iets anders te zien dan wat ik al gezien had.
Vandaag, zaterdag, was het een academische rijkunst dag. Dat zijn redelijk rustige dagen omdat er niet zeer veel volk is. Dit zou ook niet kunnen als je weet dat er 's ochtends eerst theorie word gegeven, daarna iedereen een half uur tot drie kwartier les, dan middag eten ( meestal pas tussen 2 en 3) en dan weer iedereen privéles. Omdat ik de stagiaire ben en niet zo moeilijk doe krijg ik als laatste les en dan direct een uur zodat de mensen die betalen voor hun les eerst waar voor hun geld krijgen.
Omdat het vanmorgen weer eens goed gegoten had en de paddocks niet meer op gedroogd geraken hebben we besloten om de paarden er vannacht vanaf te halen zodat ze op stal hun voeten wat kunnen laten drogen. Dit was echt wel nodig want twee van de drie begonnen dikke benen te krijgen en hebben het begin en al verder gevorderde mok. (Voor de mensen die niet weten wat dit is zoek het eens op) voor mij betekend dit weer eens een aanpassing van mijn werkzaamheden. Nu moet ik ze 's ochtends buiten zetten en voorzien van hooi en water. Het ene paard van wie de benen er niet zo goed uit zien moet ik dan nog verzorgen. Dan de kudde gaan hooi geven. Daarna de stallen uitmesten, mijn favoriete bezigheid. Tegen 4 uur moeten ze dan terug op stal, dan kan ik hun paddocks uitkuisen. Het worden dus terug wat andere dagen maar 'verandering van spijs doet eten'.
Nu ga ik nog genieten van een douche, zeer fijn na zo'n dag werk en ook hard nodig En daarna ga ik richting dromenland.
Deze week ben ik een week alleen. De eigenaars zijn zelf voor 5 dagen op cursus dus het kot is alleen voor mij. dat betekend wel heel wat extra verantwoordelijkheden. Iedere dag checken of dat alle paarden ( het zijn er gelukkig maar 9) 100% in orde zijn. Ik deed dat natuurlijk altijd al maar nu is er niemand in de buurt om te dubbel checken. Gelukkig komen de eigenaars van de pensionpaarden ook wel eens langs zodat ik bij twijfel hun mening kan vragen. Verder moet ik nu ook de veulens en twee paarden van de kudde eten geven.
Op zich vind ik het niet heel erg om alleen te zijn want zo kan er ook niemand op mijn vingers kijken en ben ik over het algemeen sneller klaar. Het is natuurlijk wel wat spannender want je zou niet graag hebben dat er iets met de paarden (of de infrastructuur) gebeurd als de eigenaars er niet zijn.
We zijn nu dag twee en tot nu toe gaat alles goed. We hebben vandaag al een goede storm over ons heen gekregen. Ik heb bijna al mijn werk in de regen moeten doen en er was heel de dag super veel wind, wat het direct zeer koud maakt. De paarden trokken er zich niet te veel van aan. De kudde heeft het grootste deel van de dag in de schuilstal doorgebracht en in de weide kome ze zelfs niet meer. De paarden van voor hebben zich gewoon goed met hun kont naar de wind gekeerd. Straks ga ik nog een laatste check doen, i het donker. Niet direct mijn favoriete bezigheid maar het is maar voor 5 dagen en dan ben ik weer niet meer alleen.
1 dagje terug van thuis en het is weeral zover. De volgende cursus meldt zich aan, deze keer van vrijdag tot zondag. De meeste paarden werden donderdagavond al naar hier gebracht dus het was weer eens druk. Deze keer was het een fijnere groep die meer open stond en minder angstig was.
Ik heb ook een nieuwe tactiek ontdekt om zoveel mogelijk uit de cursus dagen te halen. normaal deed ik al het werk van voor en de weides als het mij uitkwam. Omdat ik zo 's ochtends de theoriesessies kon volgen en dan de weide kon gaan uitmesten als ze iets aan het doen waren dat me minder interesseerde. Nu deed ik gewoon direct alles waardoor ik tegen 11 uur eigenlijk klaar was en dan kon ik de rest van de dag volgen zonder dat ik me lastig moest voelen omdat er nog werk verricht moest worden.
Ik heb voor het eerst ook meegereden omdat ik eindelijk herstelt ben verklaard. Met paprika rijden is hard werken, van vroeger op de manege ben ik gewoon om de snelle paarden te krijgen. Wel paprika zou daar niet hebben bij gehoord :). Ik vind het moeilijker om et een paard te werken dat je ingang moet schoppen omdat ik me daar dan op moet concentreren en dan kan ik me niet meer zo goed concentreren op de andere dingen die belangrijk zijn. ik heb wel al weer veel bijgeleerd over dingen waar ik nog nooit van gehoord had. ik ben blij dat ik hier terecht ben gekomen want mijn rijkunsten gaan er op vooruit gaan en ik zal super veel hebben bijgeleerd op drie maand tijd. Ik heb dan ook nog op het andere paard gereden dat hier op pension staat, zij is lichter voor de benen maar moeilijker in de handen.
Het was dus een veel fijnere weekend dan vorige week. ik ben ook mee kunnen gaan eten, Italiaan. Het was super lekker, we hebben er alleen wel 1,5 uur op moeten wachten want het was druk. Gelukkig hadden we genoeg gespreksstof. Het was voor mij ook een fijne groep omdat ze allemaal hun stallen mooi hadden achtergelaten zodat ik er maandag niet meer te veel werk aan had. En ze hadden goed geluisterd naar het mesthoop verhaal, dat ze hun mest omhoog moesten scheppen zodat de mesthoop niet te veel gegroeid was in lengte en breedte.
Ik heb de afgelopen week geen internet gehad omdat de studio heel de week bezet was. Dus vandaar heb ik geen blogs kunnen toevoegen. Nu komen er dus wat uploads maar er zit niet direct een volgorde in dus hopelijk is alles duidelijk.
Dank u voor de reacties op mijn blog, ik moet eerlijk zijn dat ik nu pas door had hoe ik deze kon lezen. Vanaf nu zal ik het beter bijhouden.
Vorig weekend ( 27 en 28 september) was het een tweedaagse cursus. Dus weer druk. Het was niet zo een fijne groep waarschijnlijk omdat ze in groepjes waren gekomen en dat er niet echt gemengd werd. Het was wel weer interessant, ik heb vooral bijgeleerd over de verschillende horsenality's. Ik kon wel niet zo goed door doen omdat ik niet met de tractor durfde rijden als ze les hadden omdat ze allemaal nogal angstig waren en ik geen zin had ongelukken. Verder had er een paard me ook nog extra werk veroorzaakt waar ik niet zo blij mee was. Het paard kon er natuurlijk niet aandoen dat ze een stofallergie had maar de eigenaar had het wel op voorhand kunnen laten weten zodat we hadden kunnen voorbereiden. Nu moest ik dus 's avonds nog een hooibak uitkuisen en hooi in de week zetten zodat het paard de nacht kon doorkomen zonder een aanval te krijgen. Het was in orde maar toch niet goed genoeg. dus de volgende keer ging de eigenares zelf voor iets zorgen. Ik hoop dat ik nooit een paard heb dat zo'n allergie heeft want echt gemakkelijk is dat toch niet.
Zaterdag zat ik er een beetje door omdat ik dan dat extra werk nog moest doen en nog de mestkar uitscheppen. Dus in de schemer heb ik dat nog gedaan en met de lichten van de piste aan heb ik de piste nog gesleept. Ik was blij dat de dag erop zat en dat ik kon gaan slapen. Ik ben ook blij dat ik maandagavond naar huis mocht om twee dagen uit te rusten. Dat was ik nog vergeten te zeggen, de planning was veranderd waardoor ik niet vorige week maar pas deze week naar huis kon komen.
Zondag was een betere dag. Ik heb voor het eerst met het andere paard gewerkt en ik hoop dat ik ooit een paard zo goed kan krijgen want het is een zalig paard om mee te werken. Ze is soms te licht maar wel angstiger dan paprika. maandag heb ik er ook mee in vrijheid gewerkt. voor het eerst met een paard gewerkt zonder een touw of halster. Ik vond het zeer tof.
Ik heb de afgelopen week ook veel bijgeleerd over trailer laden. Ik weet een ding, het is een van de moeilijkste en spannendste dingen om te doen met paarden. Hopelijk gaat het mij helpen om Mira in de hoefstal te krijgen, wat ik morgen eens ga proberen.