Vandaag was dan het begin van mij laatste week hier. Het was meteen ook Nicole haar laatste dag. Ik weet nog niet wat ik zonder haar ga doen.

Om 10 uur hebben we beslist om met z’n allen de berg in te trekken. Dus hebben we een pick-nick gemaakt en heeft Christa ons op het hoogste, met de auto, bereikbare punt afgezet. Van daaruit was het nog 3 uur tot de top. Het was best zwaar maar doordat je met een groepje bent toch wel leuk. Als extraatje lag er boven terug sneeuw.( Het is best grappig want er is hier een berg (in ons uitzicht) die vorige week misschien nog op twee plekken sneeuw had liggen. Maar met de vele regen en met dat het terug kouder is, ligt er nu weer veel sneeuw.) het nadeel van de sneeuw was dat alles zeer glad was. Op zo’n 2000 meter kwamen we een ouder echtpaar tegen die ons dan ook afraden om nog verder te gaan (nog zo’n honderd meter stijgen maar wel nog 1 uur in afstand). Niet allen door de sneeuw maar ook omdat de mist kwam en ging. Dus hebben we daar onze lunch gegeten en zijn we dan aan onze afdaling begonnen. Wel met wat schuiven en glijden (en in mijn geval omgeslagen voeten) maar we zijn allemaal veilig beneden geraakt. Nu zitten we hier allemaal in de keuken op onze computer moe te wezen J.

24-05-2015, 20:46 geschreven door anaïs  

Omdat het toch een lange weg naar Wenen was, zijn we niet meer naar daar gegaan. In plaats daarvan hebben we zaterdagochtend rustig wakker geworden en ingepakt. Daarna zijn we terug naar het wedstrijdterrein gereden. Voor nog een dagje voltige kijken. Het was namelijk zo hard aan het regenen dat het springen buiten niet door ging. Het was ook fijn om te zien dat zelfs op zo’n duur terrein de pistes buiten onder water staan.

De voltige vond ik zeer fijn om naar te kijken. Ik ben zeker van plan om in België wat meer paardrijdwedstrijden mee te pikken want ik hou van de sfeer. En gewoon van te kijken (en misschien zelfs leren).

Rond 5 uur zijn we dan aan onze lange weg naar huis begonnen. Met een tussenstop bij Laura haar grootouders om haar daar af te zetten.

24-05-2015, 20:45 geschreven door anaïs  

Vrijdag zijn Laura en ik vanuit ons hotel met de metro naar Wenen gereden. Dit was toch een dik uur. Daar hebben we nog een tweede metro genomen naar de zoo. We hebben dan zo’n zes uur in de zoo zelf doorgebracht. Het was echt de moeite waard. Het is namelijk de oudste zoo ter wereld. De gebouwen zijn nog van de begin tijd alleen zijn de hokken groter en diervriendelijker geworden. Ook leuk is dat je bij bijna al de dieren ook in het binnen verblijf kan. Waardoor je ook bij slecht weer wat dieren te zien krijgt. Verder denk ik ook dat het de eerste keer was dat ik een ijsbeer in het echt gezien heb J.

Na de zoo zijn we terug naar het hotel gegaan waar Christa ons opwachten om terug naar het wedstrijd terrein te gaan. Deze keer was er voltige in de binnenpiste. We hebben spijtig genoeg vooral het minder spectaculaire deel gezien, namelijk het verplichte deel.

Eens terug zijn we nog iets gaan eten in een typische eetgelegenheid. Als je ons Belgenlandje gewoon bent moet je er wel serieus aan wennen dat je hier nog binnen mag roken. Maar het eten was lekker en de sfeer goed.

24-05-2015, 20:44 geschreven door anaïs  

Donderdag om 5 uur ’s ochtends opgestaan zodat we rond 10 uur op de competitie konden zijn. Er was een beetje stress bij het vertrekken (gaat het niet altijd zo?) maar uiteindelijk hadden we zelfs nog tijd om wat inkopen te doen. Omdat we rechtstreeks naar het wedstrijd terrein zijn gereden. En omdat het niet zo gemakkelijk was om vandaar uit weg te geraken, heb ik beslist om de dag ginder door te brengen. Ik vond dit zeer fijn want dat gaf me de kans om het wedstrijd gebeuren en alles er omheen eens mee te maken. Omdat Christa deel van de staf was kregen we armbandjes die ons de toestemming gaven om over al op het terrein te komen. Dit was zeer leuk en daar hebben we natuurlijk ook gebruik van gemaakt. We zijn al de stalblokken (zo’n 14 stuks met elk +/- 1àà stallen) gaan bekijken die stilletjes aan het vollopen waren. We hebben gekeken naar de trainingen. En ’s avonds begon dan de para-dressage competitie. Hier hebben we naar de eerste twee klassen gekeken. En ik kan een ding zeggen ik heb bewondering voor de paarden. Ze moeten toch veel verdragen van hun ruiter. Deze hebben niet altijd hun bewegingen onder controle. En ze moeten toch ook 100% betrouwbaar zijn. Net omdat deze ruiters niet altijd kunnen ingrijpen.

We hebben ook enkele van de hogere klasse gezien. Deze zijn al wel wat beter maar hier moet je dan vaak gaan zoeken naar de handicap.

24-05-2015, 20:43 geschreven door anaïs  

Maandag en dinsdag zijn ongeveer hetzelfde verlopen. Er is hier een beetje ruzie in het huishouden. Ik weet het fijne er niet van. Het enige dat ik weet is dat Goselitto dit weekend met een meisje (een cursist) had afgesproken. Christa was daar niet over te spreken maar heeft het toch laten door gaan. Toen hij dan terug was is de bom gebrast. De sfeer is hier nu niet direct de beste. Al trekken Nicole en ik ons er niet te veel van aan en gaan we gewoon onze gang.

We zijn de dagen telkens begonnen met de paarden. Daarna mochten ze weer ieder hun kwartier grazen. In de namiddag waren er dan de lessen. Op maandag Heidi en Leon. Met Leon zijn Nicole en ik het bos in gegaan. Hij was zeer wild dus hebben we hem Leon de wilde gedoopt. Voor de rest heb ik op maandag een pret pakket van mama ontvangen. Met lekker veel tijdschriften!!

Op dinsdag waren eerst Utta en Wulfgang aan de beurt, twee van de groep van vorige week. Ze hebben weer competitie gedaan J. Daarna was Elias aan de beurt. Met hem zijn weer ik en Nicole het bos ingetrokken. Met Nelly, deze vond het vooral zeer plezant om zoveel mogelijk te grazen.  Daarn stond totaal onverwacht Mima hier. Een geluk dat Nicole en ik haar konden opvangen. Zij wou niet in het bos gaan rijden dus heeft ze met Leon (de pony) spelletjes gespeeld in de piste.

Vandaag wordt weer eens en zelfde soort dag heb ik zo’n vermoede. Normaal gezien heb ik morgen de eer om mee te mogen voor een lang weekend. Dit als babysit voor Laura. We gaan naar een para-equestrian wedstrijd waar Christa jurylid is. Als alles goed verloopt hebben wee ook twee dagen om  door te brengen in Wenen. Ik kijk er al naar uit ( al was het totaal onverwacht).

24-05-2015, 20:08 geschreven door anaïs